.

Ο νέος “νέος νόμος”

Η ιστορία έδειξε ότι ο συγκεκριμένος νόμος ήρθε απλώς και μόνο για να καταργήσει πανεπιστημιακό άσυλο, καθώς μόνον οι διατάξεις που αναφέρονται σε αυτό είναι αυστηρώς καθορισμένες, ενώ αντίθετα πολλά άλλα σημεία είναι αρκετά ασαφή. Είναι χαρακτηριστικό ότι η υπουργός περιφανευόταν για τον “εκσυγχρονισμό” του νομικού πλαισίου που κατάφερε, αφού όπως έλεγε “οι χίλιες σελίδες του νόμου έγιναν 160″, όμως αυτό που ουσιαστικά έγινε είναι όλες οι εξειδικεύσεις να περάσουν στους εσωτερικούς κανονισμούς των Ιδρυμάτων, οι οποίοι μάλιστα για να γραφτούν θα κόστιζαν 45εκ. ευρώ [δείτε εδώ]. Το κατακερματισμένο και πολύμορφο νομικό πλαίσιο που θα προέκυπτε δεν είχε στόχο την ελευθερία των Ιδρυμάτων, ήταν ένας τρόπος να πολιορκηθούν τα Πανεπιστήμια ένα-ένα. Ήταν κάτι ανάλογο με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων για τους εργαζόμενους. Για παράδειγμα, θα ήταν πολύ δυσκολότερο να τεθούν ακαδημαϊκά κριτήρια από το υπουργείο για την ιδρυση 3ετών προγραμμάτων σπουδών (άφηνε ανοιχτό παράθυρο ο νόμος), όμως είναι σίγουρο ότι θα κατάφερναν να ξεκινήσουν τη “θεσμοθέτηση” από κάποιο Ιδρυμα που θα ήλεγχαν και μετά ναλειτουργήσει ο “καλός ανταγωνισμός” και να ακολουθούσαν οι υπόλοιποι!

Για μία λεπτομερή ανάλυση σχετικά με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο που πέραν του ασύλου, καταργούσε τις πτυχιακές εξεταστικές, μείωνε τον αριθμό των διδακτικών συγγραμμάτων εισήγαγε τα φοιτητικά δάνεια και άφηνε τα Πανεπιστήμια στο έλεος των ιδιωτών με επόμενο βήμα την εισαγωγή διδάκτρων μπορείτε να βρείτε εδώ. Επίσης διαβάστε ένα σημείωμα πάνω στα περελκόμενα του “νέου τύπου ανταγωνισμού” στην Τριτοβάθμια όπως αυτός επιχειρήθηκε να οριστεί από τα νομοθετήματα των τελευταίων ετών

Αν τελικά έχει η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ να επιδείξει κάτι για αυτές τις τελευταίες χρονιές είναι ότι έφερε τη “σύγκλιση” Πανεπιστημίων και σχολικών μονάδων! Λειτουργούσαν και οι δύο βαθμίδες πολλές φορές χωρίς θέρμανση, κάποιοι μαθητές στα μεν λιποθυμούσαν από την ασιτία ενώ στα δε το φαγητό στις φοιτητικές λέσχες υποβαθμίστηκε ακόμα περισσότερο, Πανεπιστήμια και ΤΕΙ μέσα στην χρονιά ανέστειλαν την λειτουργία τους και το ίδιο έγινε σε ένδειξη διαμαρτυρίας και για τις διαφόρων λογιών ελλείψεις στα σχολεία. Μη ξεχνάμε ότι για αρκετούς η κ. Διαμαντοπούλου θα μείνει στην ιστορία ως “η Υπουργός της φωτοτυπίας”. Η αποθέωση ήρθε με το “νομικίστικό” κλέψιμο πολλών εκατομυρίων από τα αποθεματικά Πανεπιστημίων (και νοσοκομείων) για την εξόφληση των τοκογλύφων δανειστών.

Υπήρξαν, βέβαια, και άλλα γεγονότα, ίσως μικρότερης σημασίας, τα οποία όμως δεν πρέπει να αφήνουμε να περνάνε απαρατήρητα [1] [2][3] [4].

.

Οι φοιτητικές εκλογές και το φάντασμα του φοιτητικού κινήματος

Οι φοιτητικές εκλογές διεξήχθησαν φέτος μέσα σε ένα κλίμα απομαζικοποίησης των γενικών συνελεύσεων και των συλλογικών διαδικασιών, παρότι η χρονιά άρχισε με καταλήψεις λόγω των προαναφερόμενων. Η αποχή ήταν μεγαλύτερη από πέρσι ενώ σημειώθηκε πτώση της ΔΑΠ, ακόμη μεγαλύτερη της ΠΑΣΠ και σχετικά μικρή άνοδο των αριστερών δυνάμεων [αποτελέσματα].

Ο νόμος Διαμαντοπούλου, όπως αναφέραμε και παραπάνω, ψηφίστηκε παρά τις αντιδράσεις φοιτητών και εργαζομένων. Το φοιτητικό κίνημα που αποτελείται από κομμάτια της αριστεράς, της αναρχίας και ανένταχτους, για άλλη μια φορά δεν κατάφερε να απευθυνθεί σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα. Απ’ ότι διαπιστώνουμε, η τελευταία ήττα (περι ήττας πρόκειται και ας μην επιθυμούν ορισμένοι να το παραδεχθούν) ήταν καθοριστική για τα όσα ακολούθησαν μέσα στην χρονιά μιας και η συμμετοχή των φοιτητών στις επόμενες κινητοποιήσεις-απεργίες δεν ήταν η αναμενόμενη. Οπότε ο όρος ‘κίνημα’ περισσότερο πρέπει να εννοεί μία ιστορική συνέχεια των όσων έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια παρά μία επαρκώς μαζική πολιτική έκφραση με διάρκεια που φτάνει αξιοπρεπώς μέχρι σήμερα. Οι φοιτητές τα τελευταία χρόνια, από τους 300 μετανάστες μέχρι το κεντρικό πολιτικό σκηνικό, δεν διακρίνονται για τα προωθημένα προτάγματα τους.

Η αναθεώρηση του άρθρου 16 αποτράπηκε επιτυχώς, αλλά το να συνεχίζει η αριστερά στα πανεπιστήμια να ευλογεί τα γένια της με τα όσα έγιναν πριν από 7 χρόνια είναι αδιάφορο και δεν παράγει κάτι. Βλέποντας κανείς τις αριστερές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο χώρο των Πανεπιστημίων, αλλά και την αναρχία, θα παρατηρήσει ότι πρωτεύων μέλημά τους είναι η περιφρούρηση της ιδεολογικής καθαρότητάς τους, το οποίο καταλήγει σε μία στείρα αυτοαναφορά. Ορισμένοι προσπαθούν να χτίσουν ή να διατηρήσουν την ταυτότητα του αριστερού του αναρχικού ή του κομμουνιστή, χωρίς αυτά που λένε να τα εννοούν.

Είναι αλήθεια ότι η ψυχολογία του κόσμου έπεσε έπειτα από την ψήφιση 2 συνεχόμενων νομοσχεδίων παρά τις καθολικές αντιδράσεις. Είναι επίσης αλήθεια ότι το κίνημα των φοιτητών δοκίμασε όποιο μέσο είχε, βάσει των συσχετισμών και της ποιότητας των στελεχών του, χωρίς να έχει σημαντικά κοινωνικά στηρίγματα. Και την ένταση της προσπάθειας πρέπει να την κρίνουμε σκεπτόμενοι το πως σκέφτεται ένας νέος από τους πολλούς, που χωρίς καταβολές και βαθύτερη ιδεολογική σκέψη, συμμετείχε ενεργά στις κινητοποιήσεις. Στα μάτια του αυτό που έγινε ήταν μία πολύ μεγάλη προσπάθεια η οποία όμως δεν κατέληξε στο επιθυμητό.

Όμως το Πανεπιστήμιο δεν είναι το κέντρο των κοινωνικών εξελίξεων, μην έχουμε καμία αμφιβολία για αυτό. Ένας από τους σημαντικότερους λόγους που η πολιτική δραστηριότητα ήταν φθίνουσα στους χώρους των φοιτητών τα τελευταία χρόνια είναι ότι γρήγορα καταλάβαμε όλοι οι Έλληνες, μαζί κι οι φοιτητές, ότι οι μάχες που χρειάζονται σε εποχές χρηματοοικονομικού πολέμου είναι πολύ σκληρότερες και συνθετότερες από την εαντίραση σε έναν νόμο πλαίσιο. Ξαφνικά, εκεί που οι φοιτητές ως κοινωνική ομάδα θεωρούσαν ότι είχαν μπει στο στόχαστρο των πολιτικών υποβάθμισης, αντιληφθήκαμε ότι στο στόχαστρο ήταν τελικά το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Θα ήταν σημαντικό να υπήρχε σήμερα ρεύμα και στα Πανεπιστήμια, όμως η άρνηση των κινηματικών δυνάμεων να κάνουν αυτοκριτική και να δημιουργήσουν τόσα χρόνια πιο μόνιμες και ενεργές δομές συναποφάσεων, τελικά κατέστησε αδύναμη την φοιτητική κοινότητα να βγεί έξω από τα Πανεπιστήμια και να παίξει ρόλο σε κεντρικό επίπεδο.

.

Οι πρώτες και καλύτερες… σε πτώση

Στην αντίπερα όχθη, οι κυβερνητικές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ είναι αυτές, που θα λέγαμε, κατέχουν την πολιτιστική ηγεμονία στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Αρχίζοντας το πολιτικό τους “έργο” στις εγγραφές των πρωτοετών φοιτητών, δεν διστάζουν να παίξουν μπουνιές μεταξύ τους για το ποιος θα προσεγγίσει πρώτος τους νεοεισαχθέντες. Το όλο πράγμα βέβαια συνεχίζει στα κλαμπ και στις καφετέριες μιας και είναι αυτοί που παραδοσιακά προσφέρουν στο φοιτητικό κοινό απλόχερα αλκοόλ και πάρτυ. Εκδηλώσεις που δεν διστάζουν να τις διαφημίζουν με μισό ή εντελώς γυμνές παρουσίες με σκοπό να προσεγγίσουν όλο και περισσότερο κόσμο. Τα τελευταία δύο με τρία χρόνια ανακάλυψαν και τα διαφημιστικά σποτάκια. Τα παραθέτουμε μόνο και μόνο επειδή είναι ενδεικτικά του σεξισμού και του οχαδερφισμού που προωθούν στην νεολαία  αναπαράγοντας πιστά lifestyle τύπου Κωστόπουλου [1][2]. Για κριτική στο επικρατές life style δες στο τέλος.

Ως επίσημοι φορείς (α)πολιτικοποίησης είναι αυτοί που αποδεδειγμένα και καθημερινά αναπαράγουν την λογικού του νεποτισμού (ημέτεροι σε μεταπτυχιακά). Γαλουχώντας τόσα χρόνια τα μέλη τους στην κλεψιά  ή το χειρότερο στην ανοχής της καθώς και στην κοροϊδία του συναδέλφου-συνανθρώπου δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους χορτασμένους κλέφτες που διέλυσαν τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Και έχοντας, οι ίδιοι αυτούς ως πρότυπα ερεθίζονται με την εξουσία που δρα απροκάλυπτα και πέρα από κάθε κοινωνική νομιμοποίηση και δικαιοσύνη [1], [2].  Πέρα, λοιπόν, από τους ηλικιωμένους χειροκροτητές, στο ακροατήριο του Σαμαρά και του Βενιζέλου παραβρίσκονται και τέτοια άτομα που ακόμη και σήμερα γλείφουν  και αλληλοκαρφώνονται για να βολευτούν αύριο. Και όταν ο ίδιος ο αρχηγός τους επικαλείται αυτή την νεολαία ως το “μέλλον της χώρας”, τότε όποιος συνεχίζει να τρέφει αυταπάτες για τον ρόλο τους στα Πανεπιστήμια,ή ανήκει στην ίδια κατηγορία με αυτούς ή πολύ απλά είναι βλάκας.

Επιπλέον, είναι γνωστές οι σχέσεις των μεγαλοστελεχών των παρατάξεων με τα μαγαζιά της νύχτας και το πως το περισσότερο χρήμα που κινείται σε πολλές τοπικές κοινωνίες  προέρχεται κυρίως από τις τσέπες των φοιτητών.  Έτσι, λοιπόν, βλέπει κανείς πολιτικές νεολαίες να λειτουργούν μόνο και μόνο για να κονομάνε 5 άνθρωποι που κάνουν τα νταραβέρια με τα μαγαζιά και κανονίζουν τα πάρτυ. Ακολουθεί ενδεικτικό απόσπασμα από άρθρο με τίτλο “Aσυλο Ωρα Μηδεν” από το eagainst, που καταδεικνύει τον τρόπο λειτουργίας των παραπάνω δύο κυβερνητικών παρατάξεων.

“Η ΔΑΠ ΝΔΦΚ Ιωαννίνων έχει στήσει έναν ιστό που λυμαίνεται το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και τις συνειδήσεις των φοιτητών του. Διατηρεί υπό τον έλεγχο της τουλάχιστον τρία καταστήματα, το κλαμπ Βογκ, την καφετέρια Λα Σουιτ και το κλαμπ Έξω. Εργαζόμενοι σε αυτά είναι κυρίως νυν στελέχη της ΔΑΠ Ιωαννίνων, οι οποίοι ανταμείβονται με μεροκάματα για το… έργο τους στις σχολές. Μάλιστα, υποχρεούνται να φέρουν έναν συγκεκριμένο αριθμό πελατών στα συγκεκριμένα καταστήματα, ούτως ώστε να διατηρήσουν τη συγκεκριμένη εργασία. Να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν λειτουργούν απλά ως στέκια, αλλά ως ψηφοθηρικοί οργανισμοί. Υπεύθυνος και μέτοχος σε ένα εκ των καταστημάτων μάλιστα, είναι αιώνιος «φοιτητής», στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία «κεφάλι» της τοπικής φοιτητικής οργάνωσης της ΔΑΠ. Φοιτητές-στελέχη της ΔΑΠ Ιωαννίνων οργανώνουν πάρτι σε αυτά τα καταστήματα αναφέροντας ως οργανωτή πολλές φορές τις ίδιες τις σχολές και όχι την παράταξη τους ή τα δικά τους ονοματεπώνυμα, με το κέρδος να πηγαίνει στους ίδιους, στο κατάστημα και ένα μερίδιο στην φοιτητική παράταξη. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο λειτουργεί και η ΠΑΣΠ Ιωαννίνων με το κατάστημα Λάουντ. Άλλες τέτοιες κερδοσκοπικές δραστηριότητες είναι οι διοργανώσεις εκδρομών με αναφορά της σχολής ως διοργανωτή, ενώ στην πραγματικότητα τα κέρδη πηγαίνουν στους ίδιους και, κάποιες φορές, στην φοιτητική παράταξη. Σχετικά πρόσφατο μάλιστα είναι το σκάνδαλο της κατάχρησης κρατικών κονδυλίων από την ΔΑΠ ΝΔΦΚ Ιωαννίνων. Ενώ τα χρήματα στέλνονταν για προμήθεια γραφιστικού υλικού από όλες τις φοιτητικές παρατάξεις, η ΔΑΠ πλαστογραφώντας τις υπογραφές των υπόλοιπων καταχράζονταν τα χρήματα αυτά. Για την ληστεία αυτή δεν υπήρξε καμία τιμωρία, καμία απόδοση ποινικής ευθύνης.”

*Lifestyle και φοιτητές: μπροσούρα της αυτοοργανωμένης συλλογικότητας “φοιτητές σε κρίση ταυτότητας” που δραστηριοποιήθηκε στα πλαίσια των σχολών από την άνοιξη του 2005 έως το καλοκαίρι του 2007 οπότε και τερμάτισε τη δράση της.

Related posts:

1. Τα δημόσια ΑΕΙ-ΤΕΙ ακόμα δεν έχουν πρόσβαση στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία!
2. Τί εκπαίδευση αριστείας… εδώ μιλάμε για πρωτοπορία στην απαξίωση από το ΥπΕΠΘ
3. Συνεχίζοντια οι “επιθέσεις” εναντίων των πλέον “αξιότιμων” πρυτάνεων και ακαδημαϊκών “δασκάλων”!

Στις 14/1 /12 ξεκίνησε ο αγώνας των εργαζομένων της Αριάδνης ΑΕΒΕ ενάντια στις νέες εργασιακές σχέσεις που ήθελε να επιβάλλει η εργοδοσία με σκοπό να τους εξαναγκάσει σε παραίτηση. Η Αριάδνη ΑΕΒΕ είναι μία επιχείρηση η οποία βρίσκεται σε πολύ κακή οικονομική κατάσταση, παρότι το δίκτυο καταστημάτων της είναι ευρύ και η συνεργασία της με τους ντόπιους παραγωγούς είναι σημαντικότατο πλεονέκτημα.

Εάν τυχόν χρεοκοπήσει θα πάρει μαζί της ακόμη και επιχειρήσεις που ως χθες ήταν βιώσιμες και επικερδείς. Η Αριάδνη αυτή τη στιγμή έχει χρέη 18 εκ. ευρώ σε προμηθευτές, 2 εκ. ευρώ σε δημόσιο και ΙΚΑ και 30 εκ. ευρώ σε τράπεζες (15 εκ. ευρώ είναι ανοιχτά και 15 εκ. αφορούν επιταγές μελών).

Στόχος των αφεντικών είναι οι επιλογές τους να χρεωθούν στους εργαζόμενους, οι οποίοι συνεχίζουν των αγώνα τους με κλιμάκωση μέχρι και σήμερα. Η παρουσία μας και η αλληλεγγύη μας είναι αυτονόητη και από την πλευρά μας επιλέξαμε να διαδώσουμε τη φωνή τους.

Συνέντευξη με τους απεργούς της Αριάδνης:

Άπατρις: Τι αντικείμενο έχει η Αριάδνη ΑΕΒΕ; Πού έχει έδρα; Πόσα άτομα απασχολεί;

Εργαζόμενοι: Η εταιρία ΑΡΙΑΔΝΗ ιδρύθηκε το 1982 από 48 παντοπώλες. Σκοπός της ίδρυσης της ήταν οι μαζικές αγορές (γάλατα, απορρυπαντικά, ζάχαρη κλπ) σε συγκεκριμένη ποσότητα από κάθε μέλος. Οι εγκαταστάσεις που στεγάζουν τα γραφεία και την κεντρική αποθήκη βρίσκονται στην περιοχή των Μαλάδων στο Ηράκλειο Κρήτης. Αυτή τη στιγμή απασχολεί συνολικά 59 άτομα.

Σε τι κατάσταση βρίσκεται τώρα και γιατί;

Η εταιρία οδηγήθηκε από το Δ.Σ. σε αδράνεια προκειμένου να δημιουργηθεί μία νέα εταιρία. Το πρόβλημα στην «Αριάδνη» θα λυθεί όταν οι προμηθευτές που έχουν αναλάβει τα ηνία δεχτούν να προμηθεύσουν προϊόντα στην «Αριάδνη» για να τα διαθέσει ξανά στα σούπερ μάρκετ.

Πως ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις;

Οι κινητοποιήσεις ξέσπασαν από το γεγονός ότι δεν υπήρχε σαφής απάντηση του Δ.Σ. για την πορεία της εταιρίας και την τύχη των εργαζομένων της, όπως επίσης από το γεγονός ότι δεν είχαν πραγματοποιηθεί πληρωμές (προχωρήσαμε πρώτα σε επίσχεση εργασίας). Στη συνέχεια ζητήθηκε από τον πρόεδρο του Δ.Σ. να μας γίνει ενημέρωση για την πορεία της εταιρίας, τις σχέσεις εργασίας εργαζομένων και συναφή ζητήματα. Σε αυτή τη συνάντηση ενημερωθήκαμε ότι θα δουλεύουμε εκ περιτροπής 2-3 φορές την εβδομάδα και αποφασίσαμε όλοι οι εργαζόμενοι ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε τις οικογένειές μας με μισθό 250-350 ευρώ και προχωρήσαμε σε απεργία.

Πως αντιμετωπίζει τον αγώνα σας η εργοδοσία;

Η εργοδοσία αρχικά δεν είχε πάρει στα σοβαρά τον αγώνα μας, αλλά στη συνέχεια έγινε μια προσέγγιση η οποία όμως δεν μας βρήκε σύμφωνους. Σε διαβούλευση με την οικονομική διευθύντρια και τον εμπορικό διευθυντή μάς έγινε σαφές τι κατεύθυνση παίρνει η εταιρία σε σχέση με εμάς αλλά ακόμη δεν υπάρχει κάτι σίγουρο.

Ποια ήταν η στάση της διοίκησης του εργατικού κέντρου απέναντι στα αιτήματά σας;

Από κοινού πρόεδρος και γραμματέας του ΕΚΗ (και οι 2 στελέχη της ΠΑΣΚΕ) σε συνάντηση στα γραφεία της ΟΕΒΕΝΗ (Ομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών & Εμπόρων Νομού Ηρακλείου) με τον πρόεδρο της νέας διοίκησης κ. Μανωλιδάκη, την Παρασκευή 20/1/12, εν κρυπτώ από τους εργαζόμενους, πρότειναν να απολυθούν όλοι οι εργαζόμενοι με τη μισή αποζημίωση!

Ο αγώνας σας έχει συνοχή; έχει προσπαθήσει η εργοδοσία να χρησιμοποιήσει απεργοσπάστες και να σπάσει τη συσπείρωσή σας;

Ενώ υπήρξε από την πλευρά μας δέσμευση να μην οξύνουμε τις κινητοποιήσεις μας μέχρι να δοθεί από την επιχείρηση λύση στα προβλήματα μας, η εργοδοσία από την πλευρά της δεν τήρησε την ανάλογη δέσμευση. Όλο αυτό το διάστημα των δυο εβδομάδων που συζητούσαμε με την εργοδοσία, στήθηκε από το ΔΣ με επικεφαλής την κα Εμμανουέλλα Βλαχάκη (οικονομική διευθύντρια) παράνομος απεργοσπαστικός μηχανισμός στο γραφείο της στην οδό Θενών 86, με 3 συναδέλφους που υπέκυψαν στους εκβιασμούς κι τις πιέσεις της εργοδοσίας. Και όχι μόνο αυτό. Εντάθηκαν οι πιέσεις και σε άλλους συναδέλφους με εκβιασμούς και απειλές ότι αν δεν πάνε για δουλειά το μέλλον τους είναι αβέβαιο.

Ποια είναι η συμμετοχή του κόσμου; Υπάρχει αλληλεγγύη από εργαζόμενους, άλλους χώρους και φορείς;

Ο απλός κόσμος που καταλαβαίνει τον αγώνα μας είναι στο πλάι μας, ο καθένας με το δικό του τρόπο. Οι εργαζόμενοι άλλων επιχειρήσεων προσπαθούν με την παρουσία τους και με ότι άλλο τρόπο αυτοί πιστεύουν να είναι δίπλα μας. Οι τοπικοί φορείς έχουν δηλώσει την στήριξή τους και κάποιοι από αυτούς είναι συνεχώς πλάι μας (Π.Α.Μ.Ε, Ε.Κ.Η., ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ κλπ)

Πως βλέπουν οι εργαζόμενοι της «Αριάδνη» τους αγώνες άλλων εργαζομένων (π.χ. Χαλυβουργία); Πως μπορούν να συντονιστούν αυτοί οι αγώνες;

Οι εργαζόμενοι στην Αριάδνη έχουμε εκφράσει την αλληλεγγύη μας στους Χαλυβουργούς, στους εργαζόμενους στο ΑΛΤΕΡ και σε άλλους απεργιακούς αγώνες. Πιστεύουμε ότι όπως κατέβηκε αντιπροσωπεία των Χαλυβουργών για να ανταλλάξουν εμπειρίες και απόψεις, έτσι και εμείς με την σειρά μας μπορούμε να μεταφέρουμε την πείρα μας και να στηρίξουμε όσους εργαζόμενους αντιστέκονται στην εκμετάλλευση του κόπου τους.

Τι ανάγκες υπάρχουν; Πώς μπορεί να βοηθήσει κάποιος;

Πρώτη και κύρια ανάγκη είναι η φυσική παρουσία όλων όσων θέλουν να βοηθήσουν, είναι καλό για εμάς γιατί παίρνουμε δύναμη να συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Κάποιοι εργαζόμενοι μας στείλανε χρήματα και αυτό καλό είναι γιατί έτσι καλύπτουμε κάποια βασικά. Γιατί στην αρχή ενώ δεν το θεωρούσαμε σημαντικό, ο αγώνας μας έχει πια πάρει χαρακτηριστικά διαρκείας.Απαιτούμε να σταματήσει τώρα η εκ περιτροπής εργασία και να επανέλθουν όλοι οι εργαζόμενοι στο προηγούμενο καθεστώς. Αυτό είναι το κύριο αίτημα της απεργίας μας.

Related posts:

1. Το κύμα απολύσεων στην Πάτρα και η κλεπτομανία των εργαζομένων που παίρνει διαστάσεις “επιδημίας”!
2. Ανακοίνωση των μεταναστών απεργών πείνας
3. Γενια των 699 ευρώ: “Το κράτος υπηρετεί τα συμφέροντα της γενιάς των 700 ευρώ”

No related posts.

Ένα νέο αποκαλυπτικό βίντεο έρχεται στη δημοσιότητα για το περιστατικό που συνέβη πριν από λίγες ημέρες στην Πατησιών, κατά τη διάρκεια «επιχείρησης σκούπα», όπου άτομα με πολιτική περιβολή συνεργάστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις κυνηγώντας μετανάστες και πετώντας πέτρες κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που σημειώθηκαν.

Υπενθυμίζεται πως η ΕΛ.ΑΣ έχει διατάξει ένορκη διοικητική εξέταση για το περιστατικό. [πηγή]

Related posts:

1. Είμαστε όλοι Μετανάστες
2. “Ειμαστε στο κέντρο της απάτης των μυστικών υπηρεσιών”
3. “Τουριστικό” ξύλο από τα ΜΑΤ στη Λευκίμμη Κέρκυρας – Ξύλο και στον διοικητή τους!

Πάντως είμαι μοναδικός. Δε με ενδιαφέρει τι μπορεί να μεταδώσει ένας άνθρωπος στους άλλους, κι εγώ, σαν το φιλόσοφο, είμαι της γνώμης ότι τίποτα δεν μπορεί να μεταδοθεί με την τέχνη της γραφής. Οι κοινότοπες και ενοχλητικές λεπτομέρειες δεν έχουν θέση στο πνεύμα μου, που είναι πλασμένο για τα σπουδαία, ποτέ μου δεν κατάφερα να συγκρατήσω σε τι διάφερε το ένα γράμμα από το άλλο. Κάποια γενναιόδωρη αδημονία δε μου επέτρεψε να μάθω να διαβάζω. Καμιά φορά, μετανιώνω για αυτό, γιατί οι νύχτες και οι μέρες είναι μεγάλες.

Να διευκρινίσω ότι δεν μου λείπουν οι διασκεδάσεις. Σαν το κριάρι που χιμάει να κερατίσει, διασχίζω τρέχοντας τις πέτρινες στοές, ώσπου να σωριαστώ στο χώμα, ζαλισμένος. Κρύβομαι πίσω από μια στέρνα ή στη στροφή ενός διαδρόμου και καμώνομαι ότι με κυνηγούν. Έχει κάτι εξώστες, απ’ όπου αφήνομαι να πέφτω ώσπου να γεμίσω αίματα. Οποιαδήποτε στιγμή μπορώ να παίξω τον κοιμισμένο, κρατώντας τα μάτια μου κλειστά και βαριανασαίνοντας. (Κάπου-κάπου κοιμάμαι στ’ αλήθεια, κάπου-κάπου ανοίγω τα μάτια μου και το χρώμα της μέρας έχει αλλάξει.) Απ’ όλα τα παιχνίδια μου, όμως, αυτό που μ’ αρέσει πιο πολύ είναι να παίζω είναι να παίζω τον άλλο Αστερίο. Κάνω πως με επισκέπτεται και πως του δείχνω το σπίτι. Όλο ευγένεια και φιλοφρονήσεις του λέω: “Τώρα επιστρέφουμε στην προηγούμενη διασταύρωση ή τώρα θα βγούμε σε μιαν άλλη αυλή ή καλά το φαντάστηκα πως θα σου άρεσε το φρεάτιο ή κοίτα εδώ μια στέρνα που γέμισε άμμο ή τώρα θα δεις πώς διακλαδώνεται το υπόγειο”. Καμιά φορά, κάνω λάθος και τότε γελάμε και οι δύο με την καρδιά μας.

Τα παιχνίδια αυτά δεν είναι το μόνο πράμα που έχω κατεβάσει από το κεφάλι μου, με έχει απασχολήσει πολύ και το σπίτι. Όλοι οι χώροι του σπιτιού επαναλαμβάνονται πολλές φορές, και κάθε μέρος είναι άλλο μέρος. Δεν υπάρχει μια αυλή, ένα πηγάδι, μια ποτίστρα, ένα παχνί, υπάρχουν δεκατέσσερα (= άπειρα) παχνιά, ποτίστρες, πηγάδια, αυλές. Το σπίτι είναι μεγάλο όσο και ο κόσμος, μάλλον είναι ο κόσμος. Να, όμως, που, για να’χω εξαντλήσει τις αυλές με τα πηγάδια και τις κονισαλέες στοές από γκρίζα πέτρα, βγήκα μια μέρα στο δρόμο και είδα το Ναό των Λάβρεων και τη θάλασσα. Αυτό δεν το είχα καταλάβει, μέχρι που ήρθε ένα όραμα της νύχτας και μου αποκάλυψε ότι οι ναοί και οι θάλασσες είναι πάλι δεκατέσσερις (= άπειρες ). Τα πάντα είναι πολλές φορές, δεκατέσσερις φορές, αλλά υπάρχουν και δύο πράγματα στον κόσμο που δείχνουν να είναι μόνο μια φορά: πάνω, ο δυσνόητος ήλιος, κάτω, ο Αστερίος. Μπορεί και να είμαι εγώ που έπλασα τα αστέρια και τον ήλιο και το θεόρατο σπίτι, μα τώρα δε θυμάμαι τίποτα.

Κάθε εννέα χρόνια έρχονται στο σπίτι εννέα άνθρωποι για να τους λυτρώσω από το Κακό. Ακούω τα βήματα τους ή τις φωνές τους στα βάθη των πέτρινων στοών και τρέχω όλος χαρά να τους προϋπαντήσω. Η τελετή διαρκεί λίγα λεπτά. Ο ένας μετά τον άλλο σωριάζονται, χωρίς να λερώσω τα χέρια μου με αίμα. Εκεί όπου πέφτουν, εκεί μένουν, κι αυτό με βοηθάει να ξεχωρίζω την μία στοά από την άλλη. Δεν ξέρω ποιοι είναι, αλλά ξέρω πως ένας από δαύτους, την ώρα που ξεψυχούσε, προφήτεψε πως κάποτε θα ερχόταν και ο δικός μου λυτρωτής. Από τότε, δε με βαραίνει η μοναξιά, γιατί ξέρω ότι ο λυτρωτής μου μια μέρα θα προβάλλει μέσα από τη σκόνη. Αν η ακοή μου μπορούσε να συλλάβει όλους τους ψιθύρους στον κόσμο, θα ξεχώριζα τα βήματα του. Είθε να με πάει σε κάποιο χώρο με λιγότερες στοές και λιγότερες πόρτες. Πώς θα είναι ο λυτρωτής μου; αναρωτιέμαι. Θα είναι ταύρος ή άνθρωπος; Θα είναι μήπως ταύρος με ανθρώπινο κεφάλι; Η θα είναι σαν και εμένα;

Ο πρωινός ήλιος άστραφτε πάνω στο μπρούτζινο σπαθί. Δεν είχε μείνει ούτε σταγόνα αίμα.

Θα το πιστέψεις Αριάδνη; είπε ο Θησέας. Ο Μινώταυρος δεν αντιστάθηκε καθόλου.

Στη Μάρτα Μοσκέρα Ίστμαν.

*Από το βιβλίο: Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Άπαντα Πεζά, Μετάφραση, Επιμέλεια, Σχόλια: Αχιλλέας Κυριακίδης, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

Related posts:

1. Ελληνικός Λαός: “ΚΩΣΤΑ… ΤΗ ΜΑΦΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ”

You will not be able to stay home, brother.
You will not be able to plug in, turn on and cop out.
You will not be able to lose yourself on skag and skip,
Skip out for beer during commercials,
Because the revolution will not be televised.

The revolution will not be televised.
The revolution will not be brought to you by Xerox
In 4 parts without commercial interruptions.
The revolution will not show you pictures of Nixon
blowing a bugle and leading a charge by John
Mitchell, General Abrams and Spiro Agnew to eat
hog maws confiscated from a Harlem sanctuary.
The revolution will not be televised.

The revolution will not be brought to you by the
Schaefer Award Theatre and will not star Natalie
Woods and Steve McQueen or Bullwinkle and Julia.
The revolution will not give your mouth sex appeal.
The revolution will not get rid of the nubs.
The revolution will not make you look five pounds
thinner, because the revolution will not be televised, Brother.

There will be no pictures of you and Willie May
pushing that shopping cart down the block on the dead run,
or trying to slide that color television into a stolen ambulance.
NBC will not be able predict the winner at 8:32
or report from 29 districts.
The revolution will not be televised.

There will be no pictures of pigs shooting down
brothers in the instant replay.
There will be no pictures of pigs shooting down
brothers in the instant replay.
There will be no pictures of Whitney Young being
run out of Harlem on a rail with a brand new process.
There will be no slow motion or still life of Roy
Wilkens strolling through Watts in a Red, Black and
Green liberation jumpsuit that he had been saving
For just the proper occasion.

Green Acres, The Beverly Hillbillies, and Hooterville
Junction will no longer be so damned relevant, and
women will not care if Dick finally gets down with
Jane on Search for Tomorrow because Black people
will be in the street looking for a brighter day.
The revolution will not be televised.

There will be no highlights on the eleven o’clock
news and no pictures of hairy armed women
liberationists and Jackie Onassis blowing her nose.
The theme song will not be written by Jim Webb,
Francis Scott Key, nor sung by Glen Campbell, Tom
Jones, Johnny Cash, Englebert Humperdink, or the Rare Earth.
The revolution will not be televised.

The revolution will not be right back after a message
about a white tornado, white lightning, or white people.
You will not have to worry about a dove in your
bedroom, a tiger in your tank, or the giant in your toilet bowl.
The revolution will not go better with Coke.
The revolution will not fight the germs that may cause bad breath.
The revolution will put you in the driver’s seat.

The revolution will not be televised, will not be televised,
will not be televised, will not be televised.
The revolution will be no re-run brothers;
The revolution will be live.

No related posts.

Σημείωση: Το κείμενο δημοσιεύθηκε το 2010 και παρουσιαζόταν ότι ήταν γραμμένο από τον N.Chomsky. Ο ίδιος όμως αρνήθηκε κάτι τέτοιο, ενώ δέχθηκε και κριτική περί προσχώρησης στους “συνωμοσιολάγνους”. Ευχάριστουμε τους φίλους για την επισύμανση [*]. Παρόλα αυτά, το κείμενο είναι ενδιαφέρον.

1. Η τεχνική της διασκέδασης
Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, δι’ ενός αδιάκοπου καταιγισμού διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών. Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομία, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής.

«Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία. Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα».

2. Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων
Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί. Για παράδειγμα: αφήστε να κλιμακωθεί η αστική βία, ή οργανώστε αιματηρές συμπλοκές, ώστε το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του. Ή, ακόμη: δημιουργήστε μια οικονομική κρίση για να κάνετε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών.

3. Η τεχνική της υποβάθμισης
Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά κατά «αύξουσα κλίμακα» για μια διάρκεια 10 ετών. Μ’ αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν ριζικά νέες κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός) στις δεκαετίες του 1980 και 1990. Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, «ευελιξία», μετακινήσεις, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα τόσες αλλαγές, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως και βίαια.

4. Η στρατηγική της αναβολής
Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν, για την εφαρμογή της στο μέλλον. Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος αντί μιας άμεσης θυσίας μια μελλοντική. Πρώτ’ απ’ όλα, επειδή η προσπάθεια δεν πρέπει να καταβληθεί άμεσα. Στη συνέχεια, επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «όλα θα πάνε καλύτερα αύριο» και ότι μπορεί, εντέλει, να αποφύγει τη θυσία που του ζήτησαν. Τέλος, μια τέτοια τεχνική αφήνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής, και να την αποδεχτεί μοιρολατρικά, όταν κριθεί ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για την τέλεσή της.

5. Η στρατηγική του να απευθύνεσαι στο κοινό σαν να είναι μωρά παιδιά
Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν έναν αφηγηματικό λόγο, επιχειρήματα, πρόσωπα και έναν τόνο ιδιαιτέρως παιδικό, εξουθενωτικά παιδιάστικο, σαν να ήταν ο θεατής ένα πολύ μικρό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικώς ανάπηρος. Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεται να εξαπατηθεί ο θεατής, τόσο πιο παιδιάστικος τόνος υιοθετείται από τον διαφημιστή. Γιατί;

«Αν [ο διαφημιστής] απευθυνθεί σε κάποιον σαν να ήταν παιδί δώδεκα ετών, τότε είναι πολύ πιθανόν να εισπράξει, εξαιτίας του έμμεσου και υπαινικτικού τόνου, μιαν απάντηση ή μιαν αντίδραση τόσο απογυμνωμένη από κριτική σκέψη, όσο η απάντηση ενός δωδεκάχρονου παιδιού». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

6. Η τεχνική του να απευθύνεστε στο συναίσθημα μάλλον παρά στη λογική
Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια κλασική τεχνική για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση του φάσματος των αισθημάτων επιτρέπει να ανοίξετε τη θύρα του ασυνείδητου για να εμφυτεύσετε ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις ή συμπεριφορές…

7. Η τεχνική του να κρατάτε το κοινό σε άγνοια και ανοησία
Συνίσταται στο να κάνετε το κοινό να είναι ανίκανο να αντιληφθεί τις τεχνολογίες και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιείτε για την υποδούλωσή του.

Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι πιο φτωχή, ώστε η τάφρος της άγνοιας που χωρίζει τις κατώτερες τάξεις από τις ανώτερες τάξεις να μη γίνεται αντιληπτή από τις κατώτερες.

8. Η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα
Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό,τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο.

9. Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή
Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του. Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτο-ενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!..

10. Η τεχνική του να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους
Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, οι κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθειά τάφρο ανάμεσα στις γνώσει του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, τη νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας. Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ’όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα απ’ όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους..

Αναδημοσιεύση από τον Εκτωρ Φιορεντε

Related posts:

1. Επιστολή της ΠΟΣΔΕΠ για οργάνωση συλλαλητηρίου κατά της βίας και της τρομοκρατίας
2. Συνελήφθη για τροχαία παράβαση ύποπτος για την απόπειρα δολοφονίας κατά της Κούνεβα
3. Για την συμμορία της Χρυσής Αυγής

Ας ξεκινήσουμε με ένα 10λεπτο απόλαυση κλαψουρίσματος από τον πρόεδρο που τόσο αγαπάμε να τον βλέπουμε σε στυλ Λεβέντη-Γιαννόπουλου να καταργιέται τα πάντα. Καλύτερα εκεί στο κανάλι του να μας κάνει να γελάμε παρά στη Βουλή.

Σε κάποιο σημείο, λοιπόν, λέει: “ποιοι ψήφισαν χρυσή αυγή; οι πλέον φανατικοί καταρζαφερικοί οι οποίοι αισθάνθηκαν προδομένοι από τον Καρατζαφέρη!“.

Και ο πρόεδρος απαντάει στα τηλεφωνήματα μετάνοιας των ψηφοφόρων: “Όχι εκλογές, εκεί να τστιτσιριστείτε! Εκεί στον βούρκο!“

Πέρα από την πλάκα, η προέλευση των ψήφοφόρων της Χ.Α. είναι όλη η ουσία! Τα ΜΜΕ δεν αρχίσανε να χτυπάνε τυχαία τη Χ.Α.! Πρώτον, αλλα όχι κυριότερον, υπάρχει μία στοιχειώδης ευθιξία απέναντι στη νοημοσύνη των τηλεθεατών αφού στο ιντερνετ κυκλοφορεί αβέρτα υλικό για τη συμμορία της Χ.Α. το οποίο ουδέποτε είχε παρουσιαστεί στα ΜΜΕ. Είναι έκθετο το κατεστημένο των ΜΜΕ που αναγκάζεται να λέει ότι π.χ. ο τάδε υποψήφιος έχει καταδίκες για ξυλοδαρμούς ή ο δείνα είναι εοσφοριστής! Αυτα μπορούσαν να τα βρουν και παλιότερα. Και το υλικό προσφέρεται για ατελείωτα θέματα βίας και εγκληματικότητας.

Κατά δεύτερον και σημαντικότερον, χτυπάνε τη Χ.Α. γιατί είναι το κόμμα το οποίο μπήκε στη βουλή κι έχει το περισσότερο λίπος ψηφοφόρων από τη Δεξιά! Η πλεονότητα των ψήφων στη Χ.Α. προέρχεται από ΝΔ και ΛΑΟΣ.

Και η Δεξιά βρίσκεται υπό αναβρασμό, υπό ανασύνταξη, ως άμεση αντίδραση λόγω του φόβο των προνομιούχων που εκπροσωπούσε ο δικομματισμός. Με πεσμένο στο καναβάτσο το ΠΑΣΟΚ που έχει χάσει και το ζωτικό του χώρο και έχει και ανταγωνιστές πλέον στον “τρίτο δρόμο της σοσιαλδημοκρατίας” (σκελετοί σηκώνονται από τα πολιτικά μνήματα της ιστορίας) βλ. Κουβέλη, κυβέρνηση που θα εξασφαλίζει τα συμφέροντα του αστικού μπλοκ μπορεί να προέλθει μόνο από τη Δεξιά, ή με κυρίαρχο πόλο από αυτή. Γιαυτό και οι πραγματικές διερευνητικές επαφές για σχηματισμό κυβερνητικών συνεργασιών γίνονται εκεί στα δεξιά, όπου η πολυδιάσπαση -πάνω σε ουσιώδη ζητήματα, είναι η αλήθεια- τους έχει φέρει συνολικά σε θέση αδυναμίας. Το αποτέλεσμα είναι να έχει μείνει μόνος ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει παιχνίδι με πεδίο δράσης όλο το πολιτικό φάσμα, πλήν της άκρας δεξιάς. Κι αυτό δεν είναι φυσικά καλός οιωνός για αυτούς!

Επειδή λοιπόν εκλογές ξαναέρχονται, το λίπος της Χρυσής Αυγής είναι λουκούμι που είναι ανάγκη να “φαγωθεί”! Από το 7% μπορούν να αποσπάσουν τουλάχιστον 4%.

Μπορεί βέβαια για τη Δεξιά και το σύστημα εξουσίας αυτό να είναι θέμα βιωσιμότητας και διατήρησης του ελέγχου, για εμάς όμως αποτελεί δημοκρατική υποχρέωση.

Για εμάς δεν αρκεί να μειωθεί το ποσοστό της και να κρυφτούν τα σκουπίδια κάτω από το χαλί. Δεν είναι αρκετό να κρυφτούν στη μεγάλη της Δεξιάς παράταξη, τη  ΝΔ, ή σε κάποιο υποκατάστατό της (π.χ. Καμμένο ή άλλο νέο κόμμα), μόνο και μόνο για να νομιμοποιηθεί φαινομενικά ένα εκλογικό αποτέλεσμα. Δεν φτάνει να κρύψουμε τη φασίζουσα πολιτική στάση μίας μεγάλης μερίδας συμπολιτών μας μόνο και μόνο για να “κοιμόμαστε ήσυχα” στη σκέψη ότι καταπολεμήθηκε η απειλή…

Χρειάζεται πόλεμο ιδεολογικό στην παράνοια του φασισμού. Μιλάμε για 450.000 ανθρώπους που στηρίξαν αυτό το έκτρωμα και δε φτάνουν τα ευχολόγια ούτε οι κατάρες. Κάτι άλλο θα συνεπάρει (ξανά) άυριο τους σημερινούς ψηφοφόρους της Χ.Α. το οποίο μπορεί να φοράει γραβάτα αλλά κατ’ ουσίαν να είναι το ίδιο επικίνδυνο όσο και τα κτήνη με τα μαύρα καπέλα.

Πρέπει να δουμε σοβαρά και προσεκτικά την πραγματική συμβολή της Χ.Α. στο πολιτικό κατεστημένο το οποίο προσπαθεί να βρει νέα ισορροπία για να ελέγξει τις εξελίξεις. Ο πολιτικός φακός για να πιάσει τον Μιχαλολιάκο, τον Καιάδα και τον Κασιδιάρη, πρέπει να κάνει τόσο zoom-out που οι Βορίδηδες, οι Καρατζαφέρηδες και οι Αδώνηδες μοιάζουν πολιτικοί του κέντρου! Η Χρυσή Αυγή νομιμοποίεί και εξαγνίζει την ακροδεξιά που ξέραμε που ήθελε να παίζει το ρόλο της αλλα ήθελε να είναι και συστημική και με “καθαρά χέρια”. Υπό αυτή την έννοια, και με δεδομένο ότι το καθεστώς περνάει δύσκολες στιγμές, η Χ.Α. εμπλουτίζει το ακροδεξιό οπλοστάσιο του όχι μόνο με τη δική της παρουσία και δράση, αλλά κυρίως νομιμοποιώντας εμμέσως ένα “κακο-χαρακτηρισμένο” κομμάτι του πολιτικού προσωπικού της Δεξιάς πολυκατοικίας, το οποίο πλέον μπορεί να κινείται πιο ελεύθερα και πιο άνετα στον ιδεολογικό του χώρο. Και μάλιστα χωρίς να κινδυνεύουν οι κύριοι αυτοί να τους πούμε και φασίστες… τους φασίστες!

Παραφράζοντας ένα γνωστό σύνθημα θα λέγαμε: “Κοιμάσαι ανεχόμενος Βορίδηδες, ξυπνάς με Καιάδες!“, και το χειρότερο… βλέπεις μετά τους Βορίδηδες για αθώες περιστερές και “επιλογές στα πλαίσια του δημοκρατικού πολιτεύματος”!

Έχει αποδειχθεί ιστορικά πού γίνεται κυρίως η εκτροφή τέτοιων φασιστοειδών. Δε ξαχνάμε τους “Ρέιντζερς”, τους “Κεντάυρους”, τις εξορμήσεις των ΟΝΝΕΔιτών για δυλοδαρμό αγωγνιστών, τους δολοφόνους του Νίκου Τεμπονέρα κ.α. πολλά. Όλες οι περιπτώσης με κοινό σημείο τομής τη Νέα Δημοκρατία.

ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΑΕ, κ.α. θα προστρέξουν μεν να τσιμπήσουν τους όψιμους χρυσαυγίτες, αλλά όλοι ταυτόχρονα θα ξορκίζουν το ναζισμό δήθεν απορώντας από πού ξεφύτρωσε. Ακούστε ένα απόσπασμα από την Ελληνοφρένεια όπου εκνευρισμένος νεοδημοκράτης αφού ζητάει το λόγο για τη στάση του σταθμού απέναντι στη ΝΔ, στο τέλος, σε ακορδεξιό παραλλήρημα, ρίχνει κατάρες λέγοντας “καλά θα κάνει να σας γαμήσει η Χρυσή αυγή, έναν-έναν”.

Έτσι για να μην έχουμε απορίες από που ξεφυτρώνουν αυτά τα “άγρια θηρία”…

Για εμάς είναι υποχρέωσή δημοκρατική,

Related posts:

1. Για την συμμορία της Χρυσής Αυγής
2. Κεφάλαιο-Εργοδοσία: “Κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ για είμαστε από πάνω από τους εργαζόμενους!”
3. Συγκέντρωση “Χρυσής Αυγής” – Συγκρούσεις στην Αθήνα

Μετά την απόφαση τη Γ.Σ. της ΕΛΜΕ Λασιθίου, να διαγράψει από το Σύλλογο τον Πετράκη με την αιτιολογία ότι διέσπειρε ναζιστική προπαγάνδα και στρατολογούσε μαθητές μέσα στα Σχολεία και τα Γυμναστήρια της πόλης, το κουτί της Πανδώρας άνοιξε και το αυγό του φιδιού γέννησε το μόρφωμά του.

Ο κ. Καλλιμάντζαλης Βασίλειος, πρόεδρος της ΕΛΜΕ,, κατήγγειλε από το βήμα του Ρ/Σ σταθμού του ΗΧΩ 99.8, τη δράση του συγκεκριμένου ατόμου και εξήγησε το πώς η ΕΛΜΕ προχώρησε στην απόφαση αυτή.

Από νωρίς το πρωί, η “άλλη πλευρά” διεκδικούσε αντίλογο με το πρόσχημα ότι ένας άνθρωπος λοιδορείται δημόσια κι έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να απαντήσει στις κατηγορίες που του προσάπτουν.

Πιο συγκεκριμένα, η σύζυγος του Πετράκη, κα Φλεβαράκη Μαρία, υποψήφια Βουλευτής στο Νομό Λασιθίου με τη Χρυσή Αυγή, απαίτησε να βγει ο σύζυγός της στον αέρα για να διαψεύσει τις “ανήθικες” σε βάρος του κατηγορίες…

Έτσι έγινε. Ο “καθηγητής” τηλεφώνησε, τοποθετήθηκε δημόσια με προκλητικό ύφος και αισθανόμενος ότι πήρε τη ρεβάνς του, έκλεισε ως Καρδηνάλιος!

Η συνέχεια είναι σοκαριστική.

Μία γυναίκα, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών, απόφοιτος του ΤΕΦΑΑ, οργισμένη ζήτησε το βήμα του σταθμού για να καταγγείλει τον κατα συρροή παρα φύσιν βιασμό σε βάρος της από το Χρυσαυγίτη Πετράκη. Η μαρτυρία της είναι ένα ΔΥΝΑΤΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ στα μούτρα μιας ολόκληρης κοινωνίας που αν δεν ενεργήσει άμεσα για να στείλει τους εγκληματίες νεοναζί στα σκουπίδια, θα είναι ΣΥΝΕΝΟΧΗ.

Το αρχείο ήχου έχει πάρει το δρόμο για τον Εισαγγελέα.

Ακούστε το εδώ

σσ. από σχόλιο στο indymedia

ο γυμναστής-λυκειάρχης είναι κουμπάρος του Πλακιωτάκη, βουλευτή Λασιθίου της ΝΔ και υπουργού της κυβέρνησης καραμανλή.

πηγή: indymedia

Related posts:

1. ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΓΙΑ «ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ» ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ
2. Συγκέντρωση – Πορεία για τον αγωνιστή καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα
3. Τί εκπαίδευση αριστείας… εδώ μιλάμε για πρωτοπορία στην απαξίωση από το ΥπΕΠΘ

Εγώ πέρασα από όλες τι όχθες τις δουλειάς. Ήμουν και μεροκαματιάρης, ήμουν και με μπλοκ και οτιδήποτε. Και μάλιστα έχω δουλέψει και σε εργασίες που δεν ξέρω τώρα αν τις κάνουν έλληνες. Ως φοιτητής το καλοκαίρι για να ‘χω εισόδημα, εκτός από την δουλειά που έκανα σπουδάζοντας, μάζευα αχλάδια από τα χωράφια….

Σας ξαναλέω ότι δεν είχα οικονομικό πρόβλημα, η οικογενειά μου ήταν μια εύπορη οικογένεια, αλλά ήθελα να έχω δικό μου εισόδημα και δεν θεωρώ την δουλειά ντροπή ακόμη και όταν ξυπνάς στις 5 το πρωί και στις 6 σε παίρνει το Ντάτσουν και ανεβαίνεις στην καρότσα και πας να μαζέψεις αχλάδια. Είναι πολύ γλυκά αυτά τα χρήματα που βγαίνουν μετά από τόσο ιδρώτα.

Βέβαια, άλλο πράγμα να γυρίζεις σπίτι σου με το Ντάτσουν και να κοιμάσαι στο κρεβατάκι σου και άλλο πράγμα να μένεις στο χωράφι και να κοιμάσαι δίπλα από την βάνα που ποτίζει το χωράφι.

Και

- Αχ, λάδι είναι η θάλασσα !
- Αχλάδι είναι η θάλασσα ;

Από την συνέντευξη του Θάνου εδώ

Related posts:

1. Ε, δε θέλει πολύ ανάλυση για να βρούμε από που πηγάζει η αστυνομική βαρβαρότητα!