Αποκλειστικά υπεύθυνο για τα σημερινά (20-10-11) γεγονότα στο Σύνταγμα είναι το ΚΚΕ. Η απόφασή του να μονοπωλήσει τη διαδήλωση στο Σύνταγμα και να καταλάβει μονοπωλιακά το πάνω διάζωμα (Β. Αμαλίας) πάρθηκε για λόγους τηλεοπτικής και πολιτικής υπεραξίας και ήταν μία πράξη επιθετική απέναντι στην κοινωνία. Αποφάσισαν να αποκλείσουν την πρόσβαση του κόσμου προς τη Βουλή, ανοίγοντας το δρόμο για τους βουλευτές, προκειμένου να πανηγυρίσουν την έξοδο των δικών τους βουλευτών, των βουλευτών υποτίθεται του ‘όχι’.

 Χρησιμοποιώντας την περίφημη περιφρούρησή του –η οποία συνετρίβη με το πρώτο μπαμ και διεσώθη πρόσκαιρα με την συνεργασία και την επέμβαση των ΜΑΤ- εμπόδισε, σαν δύναμη καταστολής, την διέλευση στους πολίτες.

Οι προκλητικές δηλώσεις των προβεβλημένων στελεχών του κόμματος περί προβοκατόρων, κουκουλοφόρων και άλλα ηχηρά παρόμοια πυροδότησαν από μέρες το κλίμα. Προσπάθησαν δε να οικειοποιηθούν το Σύνταγμα, το οποίο κατασυκοφαντούσαν και λοιδορούσαν από την στιγμή που έγινε χώρος δημόσιος, χώρος της Άμεσης Δημοκρατίας.

Δεν κατάλαβε τίποτε το ΚΚΕ από τον Δεκέμβρη του ’08, όταν έντρομο ζητούσε τη βοήθεια του Καραμανλή με επίσημες επισκέψεις. Οι καιροί των ροπαλοφόρων του ΚΚΕ πέρασε ανεπιστρεπτί, όπως πέρασε και η εποχή που έκοβαν χέρια και έβγαζαν τα μάτια των ανήμπορων αρχειομαρξιστών και τροτσκιστών.

 Το αντιεξουσιαστικό κίνημα, που τα τελευταία 30 χρόνια μπαινοβγαίνει στις φυλακές και βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της αντίστασης της κοινωνίας ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, έχει αποκτήσει δύναμη, δυνατότητα και συνείδηση.

 Ας μην παρασύρεται το κόμμα από τη γνωστή του τακτική στο χώρο των πανεπιστημίων. Η κοινωνία είναι μια σκληρή πραγματικότητα, ένας ωκεανός, όπου αρκεί ένας μικρός κυματισμός για να πνίξει κάθε ολοκληρωτισμό.

 Η Άμεση Δημοκρατία αναδύεται στα συντρίμμια του παλιού κόσμου.

πηγή Βαβυλωνία

Σχολιο:

THN ΜΕΡΑ ΠΟΥ οι ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΚΑΤΑΡΓΟΥΣΑΝ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ ΤΟ Κ.Κ.Ε. ΕΠΑΙΖΕ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΜΠΑΤΣΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ και ΑΛΛΩΝ ΠΟΛΕΩΝ.

ΡΟΥΦΙΑΝΙΟΙ ΜΙΑ ΖΩΗ

Τα έχουμε πει και τα έχουμε ξαναπεί για τις μεθόδους καταστολής που χρησιμοποιήθηκαν τις τελευταίες μέρες στην Αθήνα. Εδώ αναδημοσιεύουμε την προκλητική άποψη του Αντιπροέδρου της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής, Δημήτριο Ντούμα [*][*].

Διαβάζοντάς τη, θα καταλάβετε ότι δε θέλει και πολύ ανάλυση γιατί τα παιδιά του λαού που έχουν βρει για δουλειά να χτυπάνε τα υπόλοιπα παιδιά του λαού, το κάνουν με μένος και χωρίς ενδοιασμούς για τα μέσα που χρησιμοποιούνται. Ίσως να τον φώτισε το “απολλώνιο φως” που έχει πέραση τώρα τελευταία. Και σίγουρα δεν είναι ο μόνος που τα πιστεύει αυτά, διότι για να βγαίνεις με θράσος να λες τέτοια πράγματα, μάλλον ξέρεις ότι κάποιοι θα σου κλείσουν το μάτι πίσω στην υπηρεσία! Κάποιοι θα έρθουν και θα σου χτυπήσουν την πλάτη: “Μπράβο μάγκα μου!“.

Ανάμεσα σε άλλα αναρωτιέται από ποιόν και αν θα πρέπει να ζητήσει η αστυνομία συγγνώμη, ενώ βλέπει τον κόσμο που αγανακτεί και αναλαμβάνει δράση από μόνος του ως τουλάχιστον λούμπεν μάζα ανθρώπων!

Δημήτριος Ντούμας,

A’ Αντιπρόεδρος Ε.Α.Υ.Α

«Σ υ γ ν ώ μ η…. Ναι, αλλά από ποιόν;»

«ΠΑΝΤΑ θεωρούσα κακό, κάποιος να κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του.

ΟΜΟΙΩΣ πάντα πίστευα, ότι οι Έλληνες Πολίτες, έχουν την καλύτερη Αστυνομία στον Κόσμο.

ΕΔΩ και ένα μήνα οι Συνάδελφοί μας των Αθηνών, βιώνουν όμως μια πραγματικά απίστευτη κατάσταση.

ΕΔΩ και ένα μήνα, οι αδικοπραξίες, οι βλασφημίες, οι ύβρεις, οι επιθέσεις κατά των Συναδέλφων μας, ιδιαιτέρως δε σε αυτούς που υπηρετούν στην Δ. Α. Επιχειρήσεων, έχουν λάβει διαστάσεις επιδημίας.

ΕΔΩ και ένα μήνα οργανωμένες μειοψηφίες επιβάλουν την θέλησή τους στους πολλούς.

ΕΔΩ και ένα μήνα προσβάλλονται βάναυσα οι Συνάδελφοί μας, ωσάν αυτοί να είναι υπεύθυνοι για ό,τι συμβαίνει στην δόλια Πατρίδα μας.

ΕΔΩ και ένα μήνα σημειώνεται παντελής απουσία Φυσικής και Πολιτικής Ηγεσίας, ου μην αλλά και Συνδικαλιστικής.

ΒΛΕΠΑΜΕ την τεταμένη ατμόσφαιρα και πιέσαμε, ώστε να βγουν τα «οχήματα φραγμού», προκειμένου να «απομακρύνουμε» τους Συναδέλφους μας από τα ταραχοποιά εκείνα στοιχεία, των οποίων η δραστηριότητα διαφάνηκε νωρίς.

ΕΙΧΑΜΕ αποφασίσει, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους αγανακτισμένους, να θέσουμε το βασικό αμυντικό μας εργαλείο, την ασπίδα, παρά πόδα. Και το κάναμε…

ΑΣ μην ξεχνάμε, ότι από τα πρώτα (οικονομικά) θύματα του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου, είμαστε κατά κύριο λόγο εμείς.

ΗΜΕΡΑ με την ημέρα, απέναντι στους Συναδέλφους μας έβγαιναν όλο και περισσότερο γκρίζοι «αγανακτισμένοι».

ΟΙ Συνάδελφοί μας, μετά τα δεκαοκτάωρα της Κερατέας, άρχισαν να «χτυπάνε» εικοσάωρα στο Σύνταγμα.
Η Κοινωνία μας παρακολουθούσε με τρόμο τα τεκταινόμενα πέριξ του Κοινοβουλίου.

ΟΠΟΙΟΣ ή όποια είχε προβλήματα στο σπίτι του, στην οικογένειά του, στον περίγυρό του, με τον εαυτό του, τα «ξεφόρτωνε» πάνω στους Συναδέλφους μας.

ΟΙ λέξεις, ψυχραιμία, αυτοκυριαρχία, μην προκαλείτε ήταν η μόνιμη απάντηση άνωθεν στις αναφερόμενες μέσω ασυρμάτου αδικοπραξίες προς το Κέντρο Επιχειρήσεων. Προφανώς κάποιοι εκεί μέσα να αγνοούν ότι και οι Αστυνομικοί έχουν Κεντρικό Νευρικό Σύστημα. Κ. Ν. Σ.

ΔΗΘΕΝ «κοινωνικοί αγωνιστές», πρεζάκηδες, χαοτικοί, πρόστυχες γυναίκες, ξεπεσμένοι συνδικαλιστές, χούλιγκανς, σκίνχεντς και το κάθε «καρυδιάς καρύδι» ερχόταν και «ξεφόρτωνε» μπροστά στους Συναδέλφους μας. Προφανώς και αυτοί αγνοούσαν ότι καταφέρονταν εναντίον της «Δημοσίας Δυνάμεως».

ΕΝΔΕΚΑΧΡΟΝΑ, τέκνα μεταναστών, που η μόνη Ελληνική λέξη που μπορούσαν να προφέρουν ήταν το «μαλάκα», δεν δίσταζαν να την απευθύνουν εναντίον μας!!!

ΚΑΙ φθάσαμε στις 28 και 29 Ιουνίου, οπότε το σχέδιο ανωμαλίας έφθασε στην κορύφωσή του. Οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους.

30.000 κιλά πέτρες και μάρμαρα. 1.500.000 ευρώ ζημιές. Η ζημιά στον τουρισμό απερίγραπτη. Μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις έκλεισαν. Εμπρησμοί. Λεηλασίες. Φόβος και τρόμος στους ανυποψίαστους και ήσυχους συμπολίτες μας. Δακρυγόνα. ΑΠΟ όλα αυτά η τηλεόραση δεν είδε τίποτα. Δεν μπορούσε να δεί τον «Κανόνα Προσταγής» της Ελληνικής Πολιτείας προς τους Ενστόλους Αστυνομικούς. Είδε μόνο τις (ανύπαρκτες) σχέσεις «Αστυνομίας – ακροδεξιών».

ΜΙΑ ματιά στις προσαγωγές και στις συλλήψεις που έγιναν τις δύο ημέρες θα ήταν αρκούντως αποκαλυπτική. Ιδιαιτέρως αυτές του Τούρκου «Αχμέτ» και του Αλγερινού «Χασάν». Αλλά αυτά μάλλον αφορούν την πραγματική δημοσιογραφία…

ΑΦΗΣΑ τελευταίους τους 131 τραυματίες και ακρωτηριασμένους Συναδέλφους μας, οι οποίοι με αυταπάρνηση, γενναιότητα, αλληλεγγύη και πολύ κόπο κράτησαν όρθια την Δημοκρατία και την Ελευθερία στον ρημαγμένο αυτόν τόπο. Την Δημοκρατία όπως την επέβαλαν με την ψήφο τους οι Συμπολίτες μας.

ΚΟΝΤΑ σε αυτούς να μην παραλείψω τους Συναδέλφους μας της Υποδ/νσεως Τροχαίας Αθηνών και της Δ/νσεως Αμέσου Δράσεως Αττικής με την ΄Αμεση Δράση και τις ομάδες ΔΙ.ΑΣ. και ΔΕΛΤΑ.

Καλή η συγνώμη κύριε πρόεδρε της ΠΟΑΣΥ, αλλά από τότε που βγήκε, χάθηκε το φιλότιμο!!!

Δημήτριος Λ. Ντούμας
A’ Αντιπρόεδρος Ε.Α.Υ.Α».

.

ark/gim

ME ΚΟΥΣΤΟΥΜΙ ΚΑΙ… ΓΡΑΒΑΤΑ!!

Ο διεθνής οργανισμός IMF με έδρα την Ουάσιγκτον και παραρτήματα σε 182 χώρες προσφέρει μεγάλες ευκαιρίες ολιγόμηνης απασχόλησης σε εξωτική χώρα της Ευρώπης για την υλοποίηση τιτάνιου προγράμματος εκποίησης δημόσιας περιουσίας και κινεζοποίησης του λαού.

Οι εκλεχθέντες πρόκειται να αναλάβουν την διακυβέρνηση της χώρας και να πληρώσουν διάφορες επιτελικές θέσεις. Στην ευθύνη τους θα είναι η ομαλή υλοποίηση-διεκπεραίωση του προγράμματος βαθύτερης χρέωσης του λαού της χώρας προσφέροντας μερικούς ακόμα μήνες κερδοφορίας στους τοκογλύφους των διεθνών αγορών. Ταυτόχρονα θα αποτελούν κρίσιμους κρίκους διεπαφής με διεθνείς επιχειρηματίες που επιθυμούν να αγοράσουν σε “προνομιακή τιμή” δημόσια περιουσία: επιχειρήσεις, εκτάσεις, κ.α.

Ωράριο απασχόλησης: υπερπλήρες. Στα θετικά της δουλειάς είναι η μεγάλη προβολή, το ωραίο περιβάλλον και τα πολλά ταξίδια. Μισθός: περισσότερα από όσα θα βγάλουν τα χίλια πρώτα άτομα που θα συναντήσετε στο δρόμο σε όλη τους τη ζωή.

Οι υποψήφιοι θα πρέπει να είναι μεθοδικοί, συνεργατικοί, να δέχονται μπινελίκια σε όλες τις γλώσσες και είναι αποτελεσματικοί στη διεκπεραίωση προαποφασισμένων μέτρων. Το ταλέντο στην προπαγάνδα θα συνεκτιμηθεί.

Βιογραφικά δεν είναι απαραίτητο να στέλνονται, οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να βγαίνουν σε δημόσιο ΜΜΕ και να δηλώνουν “χρειαζόμαστε σταθερή κυβέρνηση για να υλοποιηθούν οι μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος” και το όνομά τους θα μπαίνει άμεσα στη λίστα υποψηφίων.

Στους καιρούς που ζούμε, πρόκειται για μία ευκαιρία που όμοιά της δεν υπάρχει. Γιαυτό τρέξτε να δηλώσετε συμμετοχή και να συμπληρώσετε την νέα ομάδα διακυβέρνησης που μαζί με τους παρακάτω θα αποτελέσουν την dream team των πρακτόρων της διεθνούς κεφαλαιοκρατικής ελίτ.

Έχουν δηλώσει συμμετοχή ήδη:

Ωπ, λάθος ΛΑΘΟΣ!

Ωπ, πάλι λάθος ΛΑΘΟΣ!

Παράκληση: Για βασανιστές θα βγει νέα προκήρυξη!

Παράκληση: Χωρίς μάσκες οι φωτογραφίες!

Παράκληση: Ρε παιδιά ένας-ένας να στέλνετε φωτογραφίες!

Παράκληση: Ρε χοντρέ στείλε καμια μικρότερη φωτογραφία!

Κυβερνητική Ανακοίνωση (06.06.2011)

Η κυβέρνηση καταγγέλλει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, την επικίνδυνη παραπληροφόρηση Μέσων Ενημέρωσης τα οποία δηλητηριάζουν την κοινή γνώμη, είτε με ανύπαρκτες «πληροφορίες» για «ξένους Επιτρόπους – Ανθύπατους στα υπουργεία», είτε με ανοίκειες και ανιστόρητες εκφράσεις περί «κατοχής» στην Ελλάδα.

Με τη συμβολή, με τις θυσίες του Ελληνικού λαού, δίνουμε εδώ και πολλούς μήνες έναν τιτάνιο αγώνα για να σώσουμε την Ελλάδα από την χρεοκοπία, για να διαφυλάξουμε την εθνική μας αξιοπρέπεια.

Αγώνα στον οποίο οφείλουν εν πολλοίς την επιβίωσή τους και τα Μέσα Ενημέρωσης, καθώς η κατάρρευση της χώρας θα σήμαινε και τη δική τους κατάρρευση.

Αρκετά πια λοιπόν με την ανευθυνότητα.

Τα ψέματα τελείωσαν και όλοι καλούνται πλέον να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Η παραπληροφόρηση και η διαμόρφωση κλίματος σύγχυσης, είτε εδράζεται είτε όχι σε σκοπιμότητες, στρέφεται τελικώς εναντίον του δημοσίου συμφέροντος.

(τα τονισμένα δικά μας)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σημειώσεις + Βονους Τρακ

A. Αν αυτή η κάλυψη των γεγονότων στην Ελλάδα από τα ΜΜΕ μπορεί να προκαλεί τόσο μεγάλο πρόβλημα, εννοώ αυτές οι αηδίες του κάθε Πρετεντερίσκου που ακολουθεί τη συνταγή: 1/4 σπόρους ανασφάλειας, 1/4 ασυνάρτητους σιχτισρισμούς και 2/4 αδιεξόδου και τροϊκανού ευρωμονοδρόμου, τότε καταλαβαίνει κανείς πόσο κομβικό ρόλο παίζει η “θέση” των ΜΜΕ.

Μία σπιθαμή προς το λαό δημιουργεί πολιτική αστάθεια!

B. Τι να κάνουν λοιπόν τα ΜΜΕ κύριοι κυβερνώντες;

• Να κρύβουν τις διαδηλώσεις; Το κάνανε στην αρχή του ξεσηκωμού αφιερώνοντας στο τέλος των δελτίων 1 λεπτό παρουσίασης.
• Να δίνουν στη δημοσιότητα τις υποτιμημένες εκτιμήσεις της ασφάλειας για τους συμμετέχοντες (μετράμε έναν για κάθε 10);     Το κάνανε κι αυτό, ακόμα και εχτές που οι “δημοσιογραφικές πληροφορίες” δίνουν συμμετέχοντες πολύ κάτω από αυτά που αντιλήφθηκαν όσοι βρέθηκαν στο Σύνταγμα (και γύρω από αυτό). Το ίδιο έγινε και σε πολλές από τις υπόλοιπες πόλεις!
• Να πάρουν μία δύο εικόνες ή περιστατικά και να στήσουν ολόκληρες συνωμοσίες ή προπαγάνδα για μη πρέπουσα συμπεριφορά; Το κάνανε και αυτό με το θέμα του αποκλεισμού της Βουλής, με τα ψέμματα για προπηλακισμό βουλευτών και ευρωβουλευτών στη Κέρκυρα και τις δήθεν κοτρόνες που στην αρχή ούτε οι παρευρισκόμενοι δεν είχαν καταλάβει μέχρι να πάρουν τη γραμμή της προπαγάνδας. Το κάνανε και με τις γιούχες κατά Πεταλωτή και άλλων στελεχών της κυβέρνησης.

Γ. Η αλήθεια είναι ότι ένα μεγάλο κομμάτι δημοσιογράφων ή παραθυράκηδων, παρότι γνώριζε για ποιόν δουλεύει και με ποιους πρέπει να είναι, είχε αναπτύξει ένα ιδιόμορφο σύστημα πολιτικο-δημοσιογραφικών αξιών στο οποίο είχε εντάξει κι όλα τα εργαλεία καταστολής της εξουσίας. Αντιμάχονταν τις λαϊκές εκδηλώσεις όχι στο πολιτικό σκέλος, στο οποίο όσο πέρναγαν τα χρόνια τόσο δε τους έπαιρνε να λένε τον κόσμο χαζό και υπερβολικό καθώς η κατάσταση χειροτέρευε αισθητά, αλλά με μοναδικό μπούσουλα τη δήθεν απέχθεια στη “βία”. Όλο αυτό τους ελάφρωνε και τις συνειδήσεις, μιας και τελικά θεωρούσαν ότι έπρατταν το “λογικόν ορθόν”. Προσπαθούσαν οι άνθρωποι να κοροιδεύουν και να κοροιδεύονται για να καταφέρνουν αν κοιμούνται τα βράδια. Στην ουσία όμως ήταν ένα ηθικίστικο άλοθι, ένα εύκολο καταφύγιο όπου μπορούσαν να είναι ταυτόχρονα και καλοί υπάλληλοι και politically correct.

Ευκαιρίες δίνονταν πολλές για τη χρήση των εργαλείων αυτών. Υπάρχουν και απόψεις που πολιτικά ποντάρουν μόνιμα στη δημιουργία σκηνικών βίας ενάντια στο λαό πιστεύοντας ότι αυτό θα τον αγανακτήσει και θα αντιδράσει. Κάποιοι μάλιστα πιστεύουν ότι ο καλύτερος τρόπος αντίδρασης είναι… η μαζική λαϊκή βία ενάντια στα όργανα, τους κατώτερους μάλιστα υφισταμένους του πολιτικού συστήματος!

Τώρα που οι εξελίξεις διαμορφώνονται από ειρηνικές μαζικότατες ζυμώσεις οι μεν πρώτοι αδυνατούν να διαμορφώσουν συντεταγμένα και χωρίς άνωθεν καθοδήγηση νέες νόρμες καταστολής, διότι και στους ίδιους φαίνεται φυσική η λαϊκή δυσαρέσκεια και δίκαιο το να ζητάει ο λαός ελπίδα για το μέλλον.

Μένει να δούμε με ποιό τρόπο το σύστημα θα αναπτύξει τα νέα του “εργαλεία” προπαγάνδας απέναντι στις συγκεντρώσεις στις Πλατείες και ποια θα είναι αυτά. Η “γραμμή” πάντως δόθηκε από την κυβέρνηση μέσω των ευθείων εκβιασμών στους εκδότες: αν πέσουμε θα πέσουμε μαζί.

Το ζήτημα είναι ότι αυτό που αισθάνεται η κυβέρνηση έτσι ακριβώς το εκφράζει. Ως ώρας πάλευαν για την πολιτική συναίνεση μεταξύ των εκφραστών της άρχουσας τάξης με τα νώτα καλυμμένα από την εργολαβική στήριξη των ΜΜΕ . Τώρα θα ψάχνουν και τους καναλάρχες-εκδότες; Πάει πολύ!

Στο κάτω-κάτω για ποιους δουλεύει η κυβέρνηση; Για όλους αυτούς δε δουλεύει;

Αφήστε καλέ έστω αυτά τα ψήγματα δημοσιογραφίας να υπάρχουν.

Μπορούν να σας χρειαστούν για τη συνέχεια, ποτέ δε ξέρεις!

Ή μήπως ξέρεις ;;

και γιαυτό απειλείς από τώρα τους εκδότες οι οποίοι συντάσσονται με τη γραμμή Σαμαρά (ή και της πατριωτικής Αριστεράς) που…

… τους δίνει ελπίδες να συμμετέχουν στο φαγοπότι της επόμενης μέρας:

της Ανασύνταξης του Εθνικού Κεφαλαίου!

Έτσι ακριβώς όπως πρέπει να θεωρήσουμε εμείς οι “απ’ έξω” φυσιολογική την αντίδραση της κυβέρνησης, έτσι πρέπει να διατρανώσουμε και το δικό μας φυσιολογικό βάσει των ταξικών συμφερόντων μας!

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΦΤΩΧΥΝΟΥΜΕ ΤΟΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΖΙ ΚΑΤΩ

ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΜΠΕΡΔΕΨΕΙ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ο ΛΑΟΣ ΑΠΑΝΤΑ στους ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ

με ΚΑΛΑΜΠΟΡΤΖΟΤΡΑΓΟΥΔΟ

“ΜΗ ΜΕ ΑΠΕΙΛΕΙΣ”

…και για τους κουφούς εκεί στα ψηλά στο τέλος οι στίχοι…

Μη με απειλείς ότι θα φύγεις

δέ φοβάμαι πια ούτε με νοιάζει.

Όσο είσαι εδώ πληγές μου ανοίγεις

και η κάθε λέξη σου με σφάζει.

Πες μου που θα πας για να μην έρθω

δε σ’ αντέχω πια, δε σ’ αντέχω (δις)

Μή με απειλείς πως θα σε χάσω

και μη προσπαθείς να με πληγώσεις.

Αν θα φύγεις ίσως να ξεχάσω

κι ίσως αθελά σου να με σώσεις!

(και δώστου πάλι ξανά-μανά από την αρχή)

(το άσμα προκαλεί άνετα πληγές στα αυτιά!)

Antonio-Trifonio Samaras

.

Κακό Photoshop, δε λέω. Εδώ o Samaras δε πετυχαίνει το “μίγμα” στην πολιτική. Τη βαφή θα πετύχει? Στην πραγματικότητα το μασκάρεμα της πολιτικής τους αδυναμίας, όλων των αστικών κομμάτων, είναι χειρότερο από το παραπάνω μοντάζ.

Τσου ρε Λάκη!

Δηλαδή, για να καταλάβουμε, η βασική διαφορά μεταξύ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ η οποία θα κάνει τη “διαφορά” στη διαχείριση του χρέους και την ελεγχόμενη θανάτωση της οικονομίας είναι…

… αι φορολογικοί συντελεσταί και η βελτίωση της καθημερινότης!

Μάλιστα!

Ποιον κοροϊδεύουν δε ξέρω που ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα του διαρκώς αυξανόμενου επαχθούς χρέους και το επερχόμενο ξεπούλημα (χωρίς αντίκρυσμα) του πλούτου της χώρας…

…η πολιτική τους διορατικότητα φτάνει μέχρι τους φορολογικούς συντελεστές!

Έμπνευση και φαντασία στην πολιτική, σου λέει μετά.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων ανακοινώνεται ότι εκδηλώσεις – Party τρίτων, μη Πανεπιστημιακών και μάλιστα επιχειρηματιών Bar, με εισιτήριο και ποτά σε Πανεπιστημιακούς Χώρους δεν τυγχάνουν της έγκρισης των Αρχών του Ιδρύματος και θα θεωρηθούν ως παραβίαση του Πανεπιστημιακού Ασύλου, με όλες τις συνέπειες.

Εκδηλώσεις Φοιτητικών Συλλόγων ή Φοιτητικών Παρατάξεων τυγχάνουν της άμεσης έγκρισης της Πρυτανείας, δεδομένου άλλωστε ότι πραγματοποιούνται με ευθύνη των διοργανωτών – μελών της Πανεπιστημιακής Κοινότητας.

Καλούμε τα μέλη του Πανεπιστημίου και ειδικότερα τους φοιτητές να προστατέψουν το Πανεπιστημιακό Άσυλο.

Από την Πρυτανεία
Ιωάννινα, 23 Μαΐου 2011

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Αυτή είναι η ανακοίνωση του Παν/μίου Ιωαννίνων για το θέμα που, φαντάζομαι ανάμεσα σε άλλους, είχαμε θίξει κριτικά εδώ στη Γαλαρία σε προηγούμενο άρθρο μας με τίτλο: Και τα Πανεπιστήμια έγιναν κλειστά Clubs…

Στην πρώτη παράγραφο γίνεται σαφής η θέση της πρυτανείας και είναι χαρακτηριστικός ο χρόνος που χρησιμοποιείται: “θα θεωρηθούν ως παραβίαση”. Είναι πολύ προσεκτική η διατύπωση, αλλά έμμεση. Κατ’ αρχήν δεν έχει ανακοινώσει κανείς ότι ΘΑ κάνει άμεσα τέτοιου είδους εκδήλωση, οπότε το “ΘΑ θεωρηθεί” είναι ντουφεκιά στον αέρα. Η πιο δόκιμη έκφραση είναι το “στο εξής θα θεωρούνται“, ώστε να συνδέεται άμεσα η απόφαση αυτή με συγκεκριμένες εκδηλώσεις που έγιναν κάτω από τη “μύτη” των αρχών και είναι ξεκάθαρο ότι έφεραν σε δύσκολη θέση την Πρυτανεία ώστε να προχωρήσει σε ανακοίνωση. (ενημέρωση: υπήρχαν εκδηλώσεις προγραμματισμένες με παρόμοιο ύφος με αυτό που έκανε η ΠΑΣΠ, δείτε σχόλια)

Ελπίζουμε η δήλωση αρχών της πρώτης παραγράφου, περί εισόδου (δηλ. κερδοσκοπικός σκοπός), ποτά κλπ, να ισχύει όχι μόνο για τους ιδοκτήτες bar, αλλά και για “ιδοκτήτες” φοιτητικών παρατάξεων, μιας και κάπως έτσι λειτουργούν τα πράγματα στις δύο μεγάλες παρατάξεις: παρεούλες τυχοδιωκτών που χρησιμοποιουν τα ονόματα των φοιτητικών παρατάξεων για να βγάζουν λεφτά (εκδρομές για σκι, για μπάνια, πάρτυ σε μπαρ, κατάρτιση Η/Υ (ECDL) κ.α.). Ακόμα κι αν αναλαμβάνει την ευθύνη μία παράταξη, το τί επιθυμεί να διοργανώσει και με ποιους όρους είναι το κρίσιμο ζήτημα. Και σε αυτό φανταζόμαστε ότι θα συμφωνεί η Πρυτανεία του Π.Ι. και η ακαδημαϊκή κοινότητα.

Ακόμα κι έτσι όμως είναι θετικό ότι υπήρξε μία αντίδραση.

Η κοινότητα και οι φοιτητές έχουν μερίδιο ευθύνης για τα όσα συμβαίνουν, ίσως τη μεγαλύτερη. Χρειάζεται και η “πρόληψη” καταστάσεων στην οποία τελικά ενέργειες πρέπει να κάνει και η πρυτανεία, όχι υπόγεια, φανερά και ξάστερα.

Υ.Γ. Μιας και μιλάμε για ιδιώτες και τις σχέσεις τους με το Πανεπιστήμιο… μήπως να κοίταγαν στο Π.Ι. να ζητούσαν τα ενοίκια από τους ενοικιαστές των κυλικείων, νυν και απερχόντων;; Όταν δεν κυνηγάς αυτόν που φεύγει… καλομαθαίνει κι αυτός που μένει!

18 Μαϊου είναι ορισμένες οι φοιτητικές εκλογές, όπου όλοι λίγο πολύ ξέρουμε τι γίνεται. Εν μέσω κρίσης θα περίμενε κανείς μία αναδίπλωση της επικρατούσας λογικής στους νέους. Μία αυτοκριτική με διάθεση αλλαγής, διότι σε όσα βλέπει ο νέος να έρχονται και να του προδιαγράφουν άσχημα τη ζωή… κάποιος προηγούμενος νέος συναίνεσε ή αδιαφόρησε!

Κατακριτέοι οι αγοραστές πολιτικοί των υποβρυχίων που γέρνουν, των φρεγατών, οι μιζαδόροι και λαδωμένοι, οι εμπαίκτες του λαού. Κατακριτέοι, όμως, και οι χειροκροτητές νέοι που από γενιά σε γενιά δίνουν τη σκυτάλη του χειροκροτητή στους επόμενους, πραγματικά αδαείς ή δήθεν αθώους, οι οποίοι πρόθυμοι να φέρουν την “αποστολή” τους σε πέρας (τι άλλο από το να ρίξουν νερό στο μύλο του κομματικού κράτους της δοσοληψίας) ύστερα στήνονται στις κομματικές ουρές για προσλήψεις και προνόμια, άλλοτε κατ’ εξαίρεση και άλλοτε κατά προτεραιότητα του πόπολου.

Κι όταν αυτή η γαλούχηση σε τέτοιου είδους νοοτροπία ζει και βασιλεύει καταλαβαίνει κανείς και το τως εννοεί το δίπολο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ την “κοινωνική αλλαγή” και τη “ρήξη με το παρελθόν” που οδήγησε τη χώρα κοινωνικά και οικονομικά ως εδώ!

Τις προηγούμενες ημέρες η ΔΑΠ διοργάνωσε πάρτυ σε χώρο του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, όπου είχε κανονικά “πόρτα” και μπράβους. Η πρυτανικές αρχές δεν πήραν “μυρωδιά”, δεν υπήρξε καμία αντίδραση

Και όπως λέει ο λαός: “δώσε θάρρος…”, έτσι κι έγινε. Την Πέμπτη 12/5/2011, μια μέρα μετά την πανελλαδική απεργία, η ΠΑΣΠ Ιωαννίνων διοργανώνει το δικό της πάρτυ -όχι θα έμενε πίσω στις “εξελίξεις”. Αν σε κάτι είναι πρωτοπόρες οι κομματικές νεολαίες όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων αυτό είναι να συμφωνούνε στην διαίρεση κάθε δημόσιου χώρου σε τμήματα ανάλογα με τα αποτελέσματα των όποιων εκλογών. Αν για παράδειγμα υπάρχει ένας τοίχος άδειος θα χωριστεί στα 3-4 μέρη και σε κάθε μέρος θα αναπαράγουν με αυτιστικό και αρτηριοσκληρωτικό τρόπο τρόπο την ίδια αφίσα 500 φορές. Η μάχη των εκτυπωτικών μηχανημάτων, ένα πράγμα!

“Λεφτά για αφίσες υπάρχουν, κουφάλες?“… που λέει ένας φίλος!

Ας γυρίσουμε όμως στο γεγονός “πάρτυ ΠΑΣΠ”. Όπως μπορεί να διαβάσει κανείς στη σχετική ανάρτηση στο facebook:

Η Π.Α.Σ.Π. Α.Ε.Ι. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ σας προσκαλεί στο ΚΑΛΥΤΕΡΟ Party της χρονιάς την Πέμπτη 12/5 λίγες ημέρες πριν τις Φοιτητικές Εκλογές…..
Με 10 € πίνουμε ΟΣΟ θέλουμε στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο στην Λέσχη του Πανεπιστημίου με τον καλύτερο dj της Θεσσαλονίκης …..

Η αφίσα λέει: “Με την είσοδο απεριόριστη κατανάλωση“, αποφεύγει όμως να αναφέρει το 10ευρο της εισόδου αφού η αφίσα θα ήταν προφανώς προκλητική (ότι θα καταναλώσει κανείς… θα καταναλώσει, αλλά τί θα καταναλώσει δε διευκρινίζει η αφίσα επίσης). Είτε έτσι είτε αλλιώς, όμως, το “event” είναι προκλητικά στημένο. Συγκεκριμένα:

• Κάθε φοιτητική συλλογικότητα, και έξω από τις επίσημες παρατάξεις, μπορεί να διοργανώσει μια εκδήλωση στο χώρο του Πανεπιστημίου. Αυτό που δε μπορεί να κάνει είναι να “κλείσει” τον χώρο, να τον δεσμεύσει δηλαδή με σκοπό να βγάλει λεφτά. Οι χώροι πρέπει να παραμένουν ανοιχτοί και να μην ιδιωτικοποιούνται ακόμα κι αν πρόκειται για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Η συγκεκριμένη διοργάνωση έχει χορηγούς, έχει χρηματική είσοδο και ενημερώνει ότι ΜΕΤΑ την είσοδο έρχεται η “απόλαυση”. Συνεπώς, πρόκειται να αποκλειστεί ο χώρος και δυνατότητα να παραβρίσκονται θα έχουν μόνο όσοι θα δώσουν τα 10 ευρώ που είναι αρκετά χρήματα.
• Αν η εκδήλωση έχει μεγάλο κόστος και χρειάζεται να στηριχτεί από τους συμμετέχοντες είτε θα πρέπει αυτό να γίνεται οικειοθελώς, είτε να ενημερώνονται σχετικά οι πρυτανικές αρχές ώστε να ρυθμίζεται το θέμα της χρηματικής εισόδου που ουσιαστικά αποκλείει ένα πανεπιστημιακό χώρο. Υπάρχουν αμφιβολίες για το αν η διοίκηση του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων έχει επιτρέψει τη συγκεκριμένη εκδήλωση με τους όρους που αυτή έχει ανακοινωθεί.
• Είναι αναμενόμενο, όπως και στην περίπτωση του πάρτυ της ΔΑΠ, να υπάρχουν και μπράβοι-πορτιέρηδες επιφορτισμένοι με την επιτήρηση της εισόδου, είναι πολλά τα 10ευρα άλλωστε. Η πανεπιστημιακή κοινότητα έχει δώσει αγώνες στα Γιάννενα και πανελλαδικά για την μη ύπαρξη “σωμάτων ασφαλείας” στους πανεπιστημιακούς χώρους, είτε πρόκειται για την ΕΛΛΑΣ είτε για εταιρίες σεκιούριτι και τα τραγελαφικά ανθρωπάκια με τις ιμιτασιόν στολές.

Η ουσία είναι ότι, σε κάθε περίπτωση, την ευθύνη για την εκδήλωση έχουν και οι πρυτανικές αρχές οι οποίες για δεύτερη φορά επιτρέπουν την επανάληψη αυτού του εμετικού φαινομένου: να μετατρέπεται το πανεπιστήμιο σε χώρο κερδοσκοπίας. Να ορίζουν αντίτιμο εισόδου, να βάζουν πορτιέρηδες και να αναπαράγουν όλη αυτή την κουλτούρα του lifestyle του “τίποτα”.

Δύο είναι τα τινά: ή όλα αυτά γίνονται κάτω από τη μύτη της πρυτανείας και των μηχανισμών που έχει για να ελέγχει τον χώρο του πανεπιστημίου, οπότε πρόκειται για ανικανότητα, ή όλα αυτά γίνονται με την ευγενή ανοχή των ιθυνόντων και είναι μέρος του πάρε-δώσε που εδώ και χρόνια είναι παράδοση στα ΑΕΙ/ΑΤΕΙ μεταξύ των διοικήσεων και των φοιτητοπατέρων των κομματικών παρατάξεων.

Λίγο καιρό πριν, είχαμε την κατάληψη χώρου της Νομικής Αθηνών από τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας και τότε πολλοί έσπευσαν να τη χαρακτηρίσουν καταπάτηση του ασύλου. Ποιο; Το ότι ένα τεράστιο κοινωνικό ζήτημα βρίσκει τρόπο να δημοσιοποιηθεί και να αναδειχθεί μέσα από το χώρο του πανεπιστημίου. Αντί δηλαδή να το λέει ο πολιτικός κόσμος και οι αρμόδιες διοικήσεις ως θετικό στοιχείο που αποδεικνύει το ρόλο του ίδιου του Πανεπιστημίου, χρησιμοποιήθηκε ενάντια στο καθεστώς ασυλίας των χώρων του. Αυτό που όμως περνάει στα “ψιλά γράμματα” είναι το γεγονός ότι η… ΠΑΣΠ (κι εδώ) διοργάνωνε “παρτάκι” (δείτε παρακάτω την αφίσα) στη Νομική Αθηνών με τί άλλο; ΜΕ ΕΙΣΟΔΟ. Που βέβαια ΔΕΝ είναι καταπάτηση του ασύλου. Αυτό που δεν ενοχλεί, προφανώς, είναι η καθημερινή μικρή ή μεγάλη διάλυση του τι είναι το Πανεπιστήμιο από τους ίδιους που εμφανίζονται αναμορφωτές του…

Πηγή: ΦΑΚ

Πάντως, για να μη κουράζουμε και κουραζόμαστε για ένα προφανές θέμα, ψάχνοντας μέχρι και group βρίσκει κανείς στο facebook: “ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ” εισοδο στα party που γινονται μεσα σε πανεπιστημια. Κάτι που δείχνει καθαρά και το μέγεθος του προβλήματος που δεν είναι καθόλου “μεμονωμένο περιστατικό”.

.

Η παράδοση στις αφίσες των πάρτυ

Με την ευκαιρία, ας σχολιάσουμε την μεγάλη παράδοση που έχει διαμορφωθεί σχετικά με το πως “πρέπει” να στήνεται μία αφίσα για ένα φοιτητικό πάρτυ σε κάποιο club, είτε διοργανώνεται επίσημα από τις παρατάξεις είτε ανεπίσημα από τα “τσακάλια” που έχουν επιχειρηματικοποιήσει πλήρως την ενασχόλησή τους με τα κοινά.

Υπάρχουν πολλά επίθετα για να στολίσεις το συγκεκριμένο τύπο αφισών: ρηχές σεξιστικές, εκπομπείς υποκουλτούρας, νεοπλουτιστικές που ωθούν απλά στην κατανάλωση κ.α. πολλά.

Το να είναι μία όμορφη παρουσία, οποιουδήποτε φύλλου, σε μία χαλαρή αφίσα που σε καλεί για διασκέδαση το καταλαβαίνει ο καθένας ότι “τραβάει” τον κόσμο και ίσως δεν είναι γενικά κακό. Αυτό, όμως, έχει μεγάλη απόσταση από αυτό που γίνεται πλέον από τις κομματικές νεολαίες και την κουλτούρα των κλαμπάκηδων… το ξεσηκώμα -στην κυριολεξία- όλων των φωτογραφιών των στριπτιζέρ, ενίοτε και πρωταγωνίστριες μισό ή κι εντελώς γυμνές από ταινίες πορνό…

Θεωρώ χάσιμο χρόνου να παραθέσω πολλά στοιχεία για του λόγου το αληθές. Την πραγματικότητα την γνωρίζουμε όσοι έχουμε περάσει έστω κι από έξω από χώρους που δρουν και ελέγχουν οι κομματικές νεολαίες. Παρόλα αυτά πραγματικά κάποιες αποθεωτικές περιπτώσεις αξίζουν αναφοράς.

[Πηγή] Από εκεί πληροφορούμαστε επίσης ότι η ΠΑΣΠ στο ΠαΜακ είχε φέρει ακόμα και στριπτιτζούδες μέσα στο χώρο του πανεπιστημίου (βάσει των όσων λένε οι συνομιλητές).

Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι το πάρτυ της ΔΑΠ στα Χανιά που προκάλεσε σάλο και τελικά ακυρώθηκε με μία ανακοίνωση που ΠΡΩΤΑ ζητούσε συγγνώμη από όσους θα πηγαίναν κι ΥΣΤΕΡΑ από όσους ενοχλήθηκαν προσθέτοντας και το θεϊκό: “Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΤΕΙ Χανίων τους τελευταίους μήνες έχει πραγματοποιήσει μια σειρά από αξιόλογες δράσεις και δεν δέχεται να σπιλώνεται το όνομα της από κανένα.”

Να μη συνεχίσουμε με τις αφίσες “ΜΥΚΟΝΟΣ” που έχουν μόνο κώλους και βυζιά… φτάνει το μπανιστήρι για σήμερα!

Υ.Γ. Καλά οι κάφροι άντρες, αυτές οι κοπέλες όταν βλέπουν τέτοιου είδους προμόσιον πόσο “κρέατα” μπορεί να νιώθουν??

Πηγή: Το Ποντίκι (26/02/2010)

Το σκαναρισμένο το συναντήσαμε: εδώ.

Η εικόνα που δίνουν τα στοιχεία του γκάλοπ που δημοσίευσε πριν από λίγο καιρό το Ποντίκι είναι πραγματικά ενδιαφέρουσα. Σίγουρα δε λέει όλη την αλήθεια -αφού δε συνδέει την εμπιστοσύνη των πολιτών με τη τηλεθέαση που έχει η συμμετοχή καθενός από τους δημοσιογράφους σε εκπομπές- όμως αναδεικνύει μία σαφή στάση των τηλεθεατών προς πρόσωπα που έχουν φτιάξει ένα μιντιακό τοίχος υπεράσπισης των νεοφιλελεύθερων αναδιαρθρώσεων με συνταγή Δ.Ν.Τ.

Και δε μπορεί να μη σταματήσει κανένας το μάτι του πάνω στον Γιάννη Πρετεντέρη που αρχίζει και τελειώνει το “σχολιασμό” στο πιο δημοφιλές σε τηλεθέαση δελτίο της ελληνικής ΤιΒι. Είναι δυνατόν το δελτίο να παίρνει 20-25%, οι άλλοι δύο βασικοί συμπαρουσιαστές: Τρέμη και Τσίμας,  να είναι στο 6-7% (ο Καψής εξαιρείται, έλα μη κοροϊδεύετε… αισθάνεται άσχημα, λίγο σέβας παρακαλώ) και εσύ καψερέ Γιάννη να “τρως χώμα” από Σία Κοσιώνη και να νιώθεις καυτή ανάσα Αιμίλιου Λιάτσου. Ποιον, τον Αιμίλιο που κάνει δημοσιογραφία κάθε 3-3.5 χρόνια στα ντιμπεϊτ πριν τις εκλογές ως εκπρόσωπος του Star.

Πάντως και το 6-7% των υπολοίπων συμπαρουσιαστών (ο Καψής εξαιρείται, πάλι γελάς?) είναι εξαιρετικά χαμηλό αν συγκριθεί με την τηλεθέαση του δελτίου.

Και επειδή κάποιος μπορεί να πει ότι είναι παλιά η μέτρηση αντιγράφουμε ένα πιο πρόσφατο από τα φοβερά και τρομερά άρθρα του Γιάννη Πρετεντέρη στο Βήμα, γιατί πιστεύουμε ότι το 2.3% δεν του αξίζει, μπορεί χαμηλότερα κι από τον  Καψή που δε πειράζει να είναι χαμηλά γιατί εξαιρείται (εντάξει τώρα το κάνεις επίτηδες που γελάς!).

.

«Τι κρύβεται από πίσω;»

26/03/2011 από το Βήμα

Είναι μάλλον εθνικό ευτύχημα ότι πρώτα δημιουργήθηκε η σύγχρονη Ελλάδα και μετά εμφανίστηκε η ελληνική Αριστερά- ή, τουλάχιστον, αυτοί που συνήθως την υποδύονται…

Διότι αν είχε συμβεί το αντίστροφο ίσως να μην είχε συμβεί το πρώτο: υποθέτω ότι η επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων και η συμμετοχή τους στη ναυμαχία του Ναβαρίνου θα είχαν ξεσηκώσει ένα απροσπέλαστο τείχος αντιδράσεων.

Απ΄ όπου κι αν το δει κανείς, η επέμβαση των Αγγλων, των Γάλλων και των Ρώσων στο Ναβαρίνο που άνοιξε τον δρόμο στην ελληνική ανεξαρτησία υπακούει σε όλα τα κριτήρια που αναστατώνουν συνήθως τους πολέμιους των «ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων».

Πρώτον, ήταν μια πολεμική επιχείρηση που έγινε από τις τρεις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής, και μάλιστα για «ανθρωπιστικούς λόγους», στο όνομα της συγκίνησης που είχαν προκαλέσει στην Ευρώπη η πτώση του Μεσολογγίου και οι σφαγές του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο- σιγά που τους πιστέψαμε!

Δεύτερον, η επέμβαση μιλούσε για προστασία των αμάχων αλλά υπηρετούσε προφανώς τα συμφέροντα των Δυνάμεων, αφού όλες οι Δυνάμεις έχουν συμφέροντα και συνηθίζουν να τα υπηρετούν.

Τρίτον, οι Δυνάμεις επενέβησαν σε ένα κυρίαρχο κράτος, όπως ήταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία, περιορίζοντας αντικειμενικά την άσκηση της κυριαρχίας του. Από πού κι ως πού τους πέφτει λόγος αν ο Σουλτάνος με τον Ιμπραήμ σφάζει τους υπηκόους του;

Τέταρτον, οι Δυνάμεις αντέδρασαν επιλεκτικά αφού επενέβησαν μεν υπέρ της εξέγερσης στην Πελοπόννησο αλλά δεν επενέβησαν σε άλλα μέρη του πλανήτη όπου την ίδια εποχή συνέβαιναν αντίστοιχες εξεγέρσεις, όπως στη Λατινική Αμερική ή (λίγο νωρίτερα) στην Ιταλία.

Πέμπτον, αντέδρασαν και υποκριτικά, αφού στράφηκαν κατά του Σουλτάνου με τον οποίο ως τότε είχαν άριστες σχέσεις. Πότε δηλαδή κατάλαβαν ότι η Υψηλή Πύλη ήταν αυταρχικό καθεστώς; Και αν ήταν ειλικρινείς στις προθέσεις τους, γιατί δεν είχαν επέμβει νωρίτερα;

Είναι αλήθεια ότι στην τυπολογία των απεχθών ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων το Ναβαρίνο έχει δύο σοβαρές παραλείψεις.

Πρώτον, δεν συμμετείχαν οι Αμερικανοί.

Δεύτερον, δεν υπήρχαν πετρέλαια στην Πελοπόννησο- και αυτό προφανώς εξηγεί γιατί δεν μετείχαν οι Αμερικανοί…

Ευελπιστώ όμως ότι οι αντιιμπεριαλιστές συμπολίτες μας δεν θα πτοηθούν από τέτοιες λεπτομέρειες. Αλλωστε, κατά την πάγια άποψή τους, τα πράγματα δεν είναι ποτέ όπως φαίνονται αλλά «το ζητούμενο είναι τι κρύβεται από πίσω» – όπου αυτό «που κρύβεται από πίσω» επιβεβαιώνει συνήθως κάποιο συνωμοσιολογικό άμπρα-κατάμπρα…

Αν ψάξουν καλά λοιπόν, όλο και κάτι θα βρουν να καταγγείλουν. Εκείνος ο Κολοκοτρώνης, ας πούμε, μήπως ήταν τελικά με το μνημόνιο;