πηγή Φ.Α.Κ πληροφορικής Ιωαννίνων

H κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και η υπ. Παιδείας, Α. Διαμαντοπούλου, ακολουθώντας πιστά τις συνθήκες της Μπολόνια και της Πράγας και συνεχίζοντας το «έργο» των προηγούμενων υπουργών, ανακοίνωσε το τελικό κείμενο για τις αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το ύφος του νομοσχεδίου, ακολουθεί πιστά τις προηγούμενες προσπάθειες που έγιναν για αλλαγές στα ΑΕΙ/ΤΕΙ (νομοσχέδια Γιαννάκου), που είχαν ως σκοπό την δημιουργία ιδρυμάτων-ανώνυμων εταιριών και την παραγωγή πτυχιούχων-ανέργων. Καμία έκπληξη δεν προκαλεί, επίσης, η χρονική συγκυρία στην οποία η υπουργός διάλεξε για να «περάσει» το νομοσχέδιο. Μέσα Αυγούστου, με τα πανεπιστήμια κλειστά και τους φοιτητές στις πόλεις τους και με την «κοινή γνώμη» να έχει στραμμένη το βλέμμα της στις οικονομικές εξελίξεις γύρω από την «αντιμετώπιση» της κρίσης.

Ενώ αρχική πρόθεση του Υπουργείου ήταν η εισαγωγή των σπουδαστών σε σχολές αντί για τμήματα και η ύπαρξη ενός προπαρασκευαστικού πρώτου χρόνου, κάτι τέτοιο δεν θα ισχύσει, χωρίς όμως να αλλάζει η φιλοσοφία που θέλει την Σχολή -και όχι το Τμήμα- να αποτελεί την βασική διοικητική και ακαδημαϊκή μονάδα.  Ακόμη, θα λειτουργούν τρεις σχολές παράλληλα: μια προπτυχιακή, μια μεταπτυχιακή και μια δια βίου μάθησης. Πέρα της γραφειοκρατικής δομής που δημιουργείται, κάτι τέτοιο για να επιτευχθεί απαιτεί την ύπαρξη των κατάλληλων χώρων, τη στιγμή που πολλά τμήματα είναι «άστεγα».

Τα πτυχία, που στον νόμο αναγράφονται ως τίτλοι σπουδών θα παρέχονται από τις Σχολές και όχι από τα Τμήματα, γεγονός που ενδέχεται να έχει σοβαρή επίπτωση στην επαγγελματική αποκατάσταση των αποφοίτων.  Στην ουσία, ο φοιτητής θα στοχεύει στην συλλογή του απαραίτητου αριθμού πιστωτικών μονάδων(ECTS) ενώ απόφοιτοι ΙΕΚ και κολεγίων θα μπορούν να εισέρχονται στα δημόσια πανεπιστήμια με μόνη διαδικασία την αναγνώριση των ECTS.

 Επιπλέον, δύναται κάθε ίδρυμα να λειτουργεί τόσο εξ’ αποστάσεως προγράμματα σπουδών όσο και να οργανώνει προγράμματα σύντομου κύκλου (διάρκειας το πολύ δύο χρόνων). Αν και σε δηλώσεις της η υπουργός τόνισε ότι οι προπτυχιακές σπουδές θα είναι δωρεάν, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο νόμος δεν θα ισχύει κάτι ανάλογο για τις παραπάνω δύο περιπτώσεις αλλά και για τα μεταπτυχιακά προγράμματα όπου θα επιβληθούν δίδακτρα.

Στο σημείο αυτό γίνεται αντιληπτό ότι οι κρατούντες προσπαθούν να “συμμορφώσουν”  τα πανεπιστήμια σύμφωνα με τις επιταγές της αγοράς. Αγορά που επιζητεί εργατικό δυναμικό με αποσπασματική και εξειδικευμένη γνώση που ίσως με τα σημερινά προσόντα τους να είναι χρήσιμοι, αλλά πάντα, εύκολα αναλώσιμοι, μιας και στο μέλλον το πιο πιθανόν είναι να χρειάζονται επανεκπαίδευση, με δικά τους πάντα έξοδα. Εξ’ ου λοιπόν και η έννοια της δια βίου μάθησης όπου πέρα από την αγορά των μεταπτυχιακών ανοίγει και η κερδοφόρα αγορά της σεμιναριακού τύπου γνώσης με το αέναο κυνήγι διδακτικών μονάδων και συνεχείς πιστοποίησης. Με απλά λόγια το κράτος θέλει και ως ένα βαθμό το έχει καταφέρει, να μετακυλήσει το κόστος εκπαίδευσης στου ίδιους τους εκπαιδευόμενους και παράλληλα να μετατρέψει το κοινωνικό αγαθό της Παιδείας σε ατομική υπόθεση(εκπαίδευση) του καθενός.

Επιπροσθέτως στο νομοσχέδιο εισάγεται η έννοια της “μερικής φοίτησης”, την οποία θα αποκτούν όσοι μπορούν να πιστοποιούν ότι εργάζονται. Το ερώτημα που θέτουμε είναι ποιο άραγε αφεντικό, ιδιαίτερα στην σημερινή εποχή που η μαύρη εργασία οργιάζει, θα παραδέχεται ότι για λογαριασμό του εργάζονται φοιτητές/τριες.

Ανώτατο όριο σπουδών – διαγραφές φοιτητών

 Τα Ν+2 χρόνια θα είναι το ανώτατο όριο για τους φοιτητές πλήρους φοίτησης και τα 2Ν για τους φοιτητές μερικής φοίτησης . Ακόμη όσοι δεν εγγράφονται για δύο συνεχόμενα εξάμηνα αλλά και όσοι υπερβαίνουν τα Ν+2 χρόνια (ή 2Ν για τους μερικής φοίτησης) ή έχουν αποτύχει σε προκαθορισμένο αριθμό εξετάσεων ενός μαθήματος θα διαγράφονται από τις σχολές τους.

Οι «αιώνιοι» φοιτητές, που παρουσιάζονται ως τα μαύρα πρόβατα του πανεπιστημίου, έχουν μπει για τα καλά στο στόχαστρο τόσο της τωρινής όσο και της προηγούμενη υπουργού. Όμως, πρέπει κάποιος να είναι αφελής για να πιστέψει σε επιχειρήματα του στυλ «θα πληρώνουμε τους φοιτητές για να κάθονται όσο θέλουν;»  ή  «τι δουλειά έχει στο πανεπιστήμιο 10 χρόνια αυτός;». Οι αιώνιοι φοιτητές (αφού έχουν χάσει την φοιτητική τους ιδιότητα, άρα και τα προνόμια) δεν κοστίζουν τίποτα σε κανένα. Αν θέλουμε πραγματικά ελεύθερο πανεπιστήμιο, είναι αδιανόητο να μπαίνουν χρονικοί φραγμοί στην διάρκεια φοίτησης.

Συγγράμματα

 Στο “δωρεάν” και “δημόσιο” πανεπιστήμιο που ευαγγελίζεται το ΠΑΣΟΚ και γλυκοκοιτάζουν Ν.Δ και ΛΑ.Ο.Σ, ήδη τα συγγράμματα που δικαιούται κάθε φοιτητής μειώθηκαν στο ελάχιστο. Σε εποχή υπό καθεστώς Δ.Ν.Τ. θα νοείται ως σύγγραμμα και το ηλεκτρονικό βιβλίο. Πράγμα που προϋποθέτει, όμως, την ύπαρξη υπολογιστών για τους σπουδαστές, εκτός και αν ακολουθήσουν τον δρόμο της φωτοτυπίας επωμίζοντας οι ίδιοι το κόστος, όπως γίνεται τώρα.

Επιπλέον στον νόμο αναφέρεται με αόριστο τρόπο η ενίσχυση των πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών. Άραγε το υπουργείο παραπαιδείας θα είναι πιστό στις υποχρεώσεις του ή μελλοντικά θα αρχίσει τους εκβιασμούς όπως είχε κάνει παλαιότερα??? (δείτε περισσότερα εδώ και εδώ)

Χρηματοδότηση-Έρευνα

Δεδομένου ότι η χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων τα τελευταία χρόνια συνεχώς μειώνεται αλλά και του ότι οι πόροι των ευρωπαϊκών προγραμμάτων φθάνουν σιγά-σιγά στο τέλος δεν αφήνει ερωτηματικά ποιες είναι οι προθέσεις της κυβέρνησης για το μέλλον. Πιο συγκεκριμένα, η όποια κρατική χρηματοδότηση θα κατανέμεται στα ιδρύματα βάση του βαθμού επίτευξης στόχων που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ αυτών και της πολιτείας και του αριθμού των ενεργών φοιτητών. Ακόμη στο νομοσχέδιο δεν προβλέπεται δημόσια χρηματοδότηση για την διεξαγωγή έρευνας χωρίς “ανταποδοτικούς όρους” και στην γλώσσα των κρατούντων το “ανταποδοτικός” μεταφράζεται κατάλληλα, με το οικονομικό κέρδος.

Πέρα του ότι η ερευνητική δραστηριότητα θα αναπτύσσεται με ανασφάλεια, επιστήμες που δεν είναι κερδοφόρες (π.χ. θεωρητικές επιστήμες)  θα οδηγηθούν σε μαρασμό, ενώ έρευνα βασισμένη σε ιδιωτικά κεφάλαια δεν θα μπορεί να αναπτύσσεται αν αντιτίθεται στους γενικότερους  στόχους της επιχειρηματικής τάξης. Άλλο ένα σημείο το οποίο αξίζει προσοχής είναι η λεγόμενη “επώνυμη έδρα”. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο νόμος «για την ίδρυσή της απαιτείται η δωρεά στο ίδρυμα από οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ημεδαπό ή αλλοδαπό, κεφαλαίου για την κάλυψη των δαπανών της διδακτικής και γενικότερης επιστημονικής δραστηριότητας της έδρας». Βέβαια, από τη στιγμή που ζούμε σε μια κοινωνία που αρέσκεται όχι μόνο να ομιλεί αλλά και να ενεργεί βάση καπιταλιστικών όρων, το ποιος πληρώνει, δηλώνει και το αφεντικό της υπόθεσης, δηλαδή αυτόν που έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Το ζήτημα που εγείρει με την γενικότερη ερευνητική δραστηριότητα που αναπτύσσεται στα πανεπιστήμια, είναι τίνος συμφέροντα εξυπηρετεί. Τα επιχειρηματικά συμφέροντα του χρηματοδότη της ή του συνόλου της κοινωνίας;  Πολλά περιστατικά τόσο στην Ελλάδα αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο αποδεικνύουν ότι αυτά πολλές φορές όχι μόνο ενδέχεται να είναι αντικρουόμενα αλλά και το επιχειρηματικό κέρδος να είναι εις βάρος ακόμη και της δημόσιας υγείας.

Εν ολίγοις όταν απαγγέλλεσαι και επικαλείσαι την “αυτοτέλεια” και την “ανεξαρτησία” των ελληνικών πανεπιστημίων, όρους που χρησιμοποιεί για επικοινωνιακούς και μόνο λόγους η Διαμαντοπούλου, δεν είναι δυνατόν να επιδιώκεις την εξάρτηση της λειτουργίας τους βάση των επιχειρηματικών «χορηγιών». Και αυτό, για όλους τους λόγους που αναφέραμε παραπάνω.

Ποιος θα διαχειρίζεται την περιουσία των ιδρυμάτων;

 Τόσο η περιουσία του ιδρύματος όσο και τα γενικότερα οικονομικά ζητήματα(από την ακίνητη περιουσία και τις φοιτητικές παροχές μέχρι των προϊόντων έρευνας) θα διαχειρίζονται από μια Ανώνυμη Εταιρία που θα λειτουργεί με την μορφή Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ) και η διοίκησή της θα είναι διορισμένη από το Συμβούλιο. Κάτι που δεν πρέπει να ξεχάσουμε και οφείλουμε να υπογραμμίσουμε είναι ότι ο σημερινός Υπουργός Οικονομικών Ε. Βενιζέλος σε άρθρο του με τίτλο «Ατζέντα 16″ στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 07/01/2007  και συγκεκριμένα στο σημείο 12 αναφέρει τα εξής: «Οφείλουμε να αντισταθούμε στην “πονηρή” πρόταση της μετατροπής των Δημοσίων Πανεπιστημίων σε ΝΠΙΔ, ώστε να μην τεθεί μελλοντικά ζήτημα εξίσωσής τους με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και επίκλησης των κανόνων του αθέμιτου ανταγωνισμού που θα καθιστά αντικοινοτικές τις κρατικές ενισχύσεις  προς τα δημόσια πανεπιστήμια αν αυτές δεν έχουν επεκταθεί και προς τα ιδιωτικά».

Η συγκεκριμένη δήλωση σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι τυχαία, πόσο μάλλον όταν έχει γίνει από ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της κυβέρνησης με την ιδιότητα του συνταγματολόγου. Ακόμη και αν το ΝΠΙΔ που θα συσταθεί δεν διαχειρίζεται τις κρατικές χρηματοδοτήσεις, οπότε να μην προκύψει η παραπάνω περίπτωση, μια μελλοντική τροποποίηση του νόμου σαν αυτές που περνάνε απαρατήρητες θα άνοιγε όχι παράθυρο αλλά ολόκληρη πόρτα..

Τέλος, αν στο μέλλον, το συμβούλιο της παραπάνω ανώνυμης εταιρίας κρίνει σκόπιμο είτε την επιβολή διδάκτρων σε προγράμματα που ήταν μέχρι πρότινος δωρεάν, είτε την περικοπή δαπανών που έχουν να κάνουν με τις φοιτητικές παροχές, κάτι τέτοιο θα γινόταν με το “γράμμα του νόμου”. Άλλωστε, σκοπός της κυβέρνησης, που αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στο νομοσχέδιο, είναι η εισαγωγή ιδιωτών στην σίτιση και την στέγαση. Κάτι που προφανώς θα γίνει σταδιακά, μέχρι να επέλθει η πλήρης ιδιωτικοποίηση αφού η συγκεκριμένη αγορά δεν έχει «ανοίξει» ακόμα και στο εξωτερικό διακρίνεται για την κερδοφορία της.

Φοιτητικά Δάνεια

Άλλο ένα σημείο του νέου νόμου πλαισίου, που πραγματικά προκαλεί οργή, είναι τα λεγόμενα Φοιτητοδάνεια. Στους προπτυχιακούς θα χορηγούνται άτοκα, με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου, ενώ στους μεταπτυχιακούς και στους υποψήφιους διδάκτορες με επιδότηση επιτοκίου από το Δημόσιο.

Το “σοσιαλιστικό” ΠΑΣΟΚ ακολουθώντας πιστά τα χνάρια της δεξιάς πολιτικής προτρέπει τα ελληνικά και μη νοικοκυριά να χρεωθούν ακόμη περισσότερο στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Ακόμη και αν τα δάνεια είναι άτοκα, δεν νοείται τράπεζα να δίνει τζάμπα λεφτά χωρίς κάποιο άμεσο ή έμμεσο κέρδος, με αποτέλεσμα οι απόφοιτοι να είναι αντιμέτωποι με την ανεργία αλλά και ένα χρέος που ολοένα θα αυξάνεται.

Ας ρίξουμε όμως μια ματιά τι έγινε στην Αμερική όπου τα φοιτητικά δάνεια θεσμοθετήθηκαν από το 1965. Τον Σεπτέμβριο του 2010 το συνολικό χρέος με μορφή φοιτητικών δανείων ισοδυναμούσε με 850 δις δολάρια, έχοντας μόλις ξεπεράσει για πρώτη φορά το χρέος από πιστωτικές κάρτες για περίπου 20 δις δολάρια. Και ανέρχεται με καταστροφικούς ρυθμούς, π.χ. με 25% το 2009, για να ανταποκριθεί στο αυξανόμενο κόστος των διδάκτρων και άλλων πανεπιστημιακών ανταποδοτικών τελών. Ούτε ακόμα κι η Μεγάλη Ύφεση δεν έβαλε τέλος σε αυτή την οικονομική έκρηξη. Αντιθέτως, ενώ το χρέος από πιστωτικές κάρτες σταθεροποιήθηκε, ο φοιτητικός δανεισμός συνέχισε να αυξάνεται για να καλύψει το αυξανόμενο κόστος ζωής και διδάκτρων, ιδίως από άνεργους εργαζόμενους που «γυρίζουν στα θρανία» προκειμένου να αποκτήσουν μια «καλύτερη», ή έστω κάποια, δουλειά στο μέλλον. (ένα εξαιρετικό κείμενο για το συγκεκριμένο θέμα θα βρείτε εδώ)

Πως θα διοικούνται τα πανεπιστήμια;

 Το νέο-εισαχθέν συμβούλιο διοίκησης, μπορεί να χαρακτηριστεί με έναν και μόνο όρο: ολιγαρχικό.

Είναι, μη-εφικτό, αντιδημοκρατικό και κοροϊδία για ένα ίδρυμα, να διοικείται από ένα κλειστό κύκλο 15 ατόμων. Το συμβούλιο (που μόνο συμβουλευτικός δεν είναι ο χαρακτήρας του – άλλο ένα επικοινωνιακό τρικ της υπουργού), συγκεντρώνει όλες τι εξουσίες, δηλαδή μπορεί να ελέγχει και να ασκεί εξουσία στους πάντες (πρύτανη, σύγκλητο,  κοσμητεία, σύλλογοι φοιτητών). Άρα, και πάλι, θα ήταν αφελής όποιος πιστεύει ότι το συγκεκριμένο διοικητικό μοντέλο θα πατάξει την αδιαφάνεια και την ασυδοσία στα πανεπιστήμια. Εδώ, υπάρχει κατάργηση των δημοκρατικών θεσμών και διαδικασιών.

Επίσης στο συμβούλιο θα συμμετέχουν και 6 ή 7 εξω- πανεπιστημιακοί, με μόνο κριτήριο επιλογής τους την αναγνώρισή τους ως προσωπικότητες. Με τις διαφαινόμενες  αλλαγές – κωλοτουμπες της τελευταίας στιγμής, στο νομοσχέδιο, δίνεται η δυνατότητα και σε πολιτικούς (πρώην ή νυν) να συμμετέχουν στο συμβούλιο διοίκησης.

Τα υπόλοιπα μέλη του συμβουλίου θα είναι 7 ή 8 πανεπιστημιακοί, οι οποίοι θα επιλέγονται, με κάποιον μαγικό τρόπο (στο νομοσχέδιο λέγεται αξιολόγηση), ώστε να συμμετέχουν στο συμβούλιο διοίκησης.

Το τελευταίο μέλος που θα συμμετέχει στο συμβούλιο θα είναι ένας(!) προπτυχιακός φοιτητής, ο οποίος θα εκλέγεται (έστω) από όλους τους φοιτητές του πανεπιστημίου. Με αυτό τον τρόπο η υπουργός θέλει να πατάξει τη διαφθορά των φοιτητικών παρατάξεων, το μόνο που κάνει όμως, είναι να την ενισχύει. Φανταστείτε, τι θα γίνεται κάθε χρόνο αν η κάθε παράταξη βάζει τον δικό της υποψήφιο για να συμμετέχει στο συμβούλιο. Το όργιο της μικροπολιτικής.

Άλλες παρατηρήσεις για τα διοικητικά του πανεπιστημίου

-      Ο πρύτανης μπορεί να μην ανήκει στην πανεπιστημιακή κοινότητα.

-      Δεν θα εκλέγεται από αυτούς που θα εκπροσωπεί.

-      Η σύγκλητος θα έχει εποπτικό ρόλο (σε περιορισμένα ζητήματα)

-      Η σύγκλητος θα εκφράζει γνώμη και δεν θα παίρνει αποφάσεις.

-      Περιορίζεται ή ακόμα και εκμηδενίζεται η δύναμη των φοιτητικών συλλόγων.

-      Το τμήμα κάθε σχολής θα έχει ελάχιστες αρμοδιότητες και δε θα μπορεί να καταρτίσει ούτε καν τον οδηγό σπουδών του.

-      Στο συμβούλιο, κανένα μέλος του δεν θα εκλέγεται δημοκρατικά και με συλλογικές διαδικασίες.

Πανεπιστημιακό Άσυλο

Στον νόμο, το άσυλο δεν προσδιορίζεται χωροταξικά, παρά μόνο κάνει λόγο για την κατοχύρωση της «ακαδημαϊκής ελευθερίας στην έρευνα και την διδασκαλία καθώς και της ελεύθερης έκφρασης και διακίνησης ιδεών». Ίσως να μην πρέπει να στεκόμαστε στην νομοθεσία για το αν θα υπάρχει άσυλο ή όχι καθώς αυτό κάθε φορά κρίνεται από τον συσχετισμό δυνάμεων στα πλαίσια της ταξικής πάλης και των κοινωνικών συγκρούσεων. Παρόλα αυτά η ιστορία έχει δείξει ότι το άσυλο ως θεσμός βοήθησε τα πρώτα στάδια της ανάπτυξης κινημάτων στους χώρους των πανεπιστημίων τα οποία αμφισβητούσαν την κυρίαρχη ιδεολογία.

Στην σημερινή εποχή που οι εξουσιαστές καταργούν τον θεσμό οφείλουμε την δημιουργία ισχυρού κινήματος εντός των πανεπιστημιακών χώρων. Είναι ηλίου φανερότερο ότι φοβούνται την νεολαία, το μέλλον της οποίας έχουν καταδικάσει. Η απάντηση της φοιτητικής κοινότητας πρέπει να είναι άμεση και σε καμία περίπτωση βραχύβια. Το φοιτητικό κίνημα οφείλει να ανασυγκροτηθεί τόσο για την ανατροπή του νομοσχεδίου όσο και για την διαμόρφωση του κατάλληλου προτάγματος, για την βελτίωση της ανώτατης εκπαίδευσης, μακροπρόθεσμα. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνουν τα λάθη του 06-07 και να ξαναβρεθούμε στην ίδια κατάσταση με την παρούσα.

 Για τέλος να επισημάνουμε ότι εξουσιαστικές σχέσεις και τις σχέσεις ιδιοκτησίας της πνευματικής και μη εργασίας που παράγεται στα Πανεπιστήμια της χώρας υπήρχε εδώ και χρόνια. Στην δημόσια συζήτηση αυτά οφείλουμε να τα λάβουμε υπόψη αν θέλουμε να οραματιζόμαστε ένα Πανεπιστήμιο ανοιχτό στην κοινωνία.

Πλέον τα πάντα είναι υπό πλήρη επιτήρηση, μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι.

από το Δίκτυο για την Ψηφιακή Απελευθέρωση (Digital Liberation Network – DLN)

Στις 11 Ιανουαρίου κατατέθηκε προς ψήφιση στην Βουλή το Νομοσχέδιο, που ενσωματώνει την Κοινοτική Οδηγία 2006/24/ΕΚ για την διατήρηση δεδομένων στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες. Είχε προηγηθεί (Ιούνιος 2010) η διεξαγωγή δημόσιας διαβούλευσης του Σ/Ν μέσω της ψηφιακής πλατφόρμας opengov.gr. Στο Σ/Ν ρυθμίζεται και το πολύ σημαντικό ζήτημα της εγκατάστασης και λειτουργίας συστημάτων επιτήρησης σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους. Με το νομοσχέδιο αυτό συρρικνώνονται κατά ανεπίτρεπτο τρόπο θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, ιδιαίτερα τα δικαιώματα του σεβασμού της ιδιωτικής ζωής, του πληροφοριακού αυτοκαθορισμού και του συνέρχεσθαι.

Συγκεκριμένα, όσον αφορά τη διατήρηση δεδομένων στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες οι κυριότερες ρυθμίσεις του κατατεθέντος Σ/Ν, που περιέχονται στο κεφάλαιο Α’ αυτού, έχουν ως εξής :

• Προβλέπεται η καθολική καταγραφή και αποθήκευση προσωπικών δεδομένωνστο σύνολο της ηλεκτρονικής επικοινωνίας (κινητή, σταθερή, διαδίκτυο).
• Η διατήρηση των καταγραφόμενων δεδομένων θα διαρκεί ένα έτος. Μετά το πέρας αυτού θα καταστρέφονται αυτόματα.
• Θα καταγράφονται και θα αποθηκεύονται όλα τα δεδομένα που αφορούν την ηλεκτρονική επικοινωνία εκτός από το περιεχόμενο αυτής.
• Υπόχρεες για την καταγραφή και αποθήκευση θα είναι οι εταιρείες παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
• Οι δημόσιες αρχές θα αποκτούν πρόσβαση στα διατηρούμενα δεδομένα κατόπιν εφαρμογής της διαδικασίας
  άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών, δηλαδή μόνο για σοβαρά ποινικά αδικήματα.

Το Σ/Ν αποτελεί ενσωμάτωση της Κοινοτικής Οδηγίας 2006/24/ΕΚ, η οποία εκδόθηκε από την ΕΕ μετά από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στην Μαδρίτη και εν μέσω ισχυρών κοινωνικών αντιδράσεων εναντίον της. Η Κοινοτική αυτή Οδηγία αποτελεί την τραγική κορύφωση των πολιτικών της ΕΕ για την ασφάλεια, οι οποίες είναι μονόπλευρα προσανατολισμένες στην διεύρυνση της κοινωνικής επιτήρησης και καταστολής των κοινωνικών κινημάτων δίχως τη λήψη υπόψη βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Ήδη στην Γερμανία το Συνταγματικό Δικαστήριο έχει κηρύξει ως αντισυνταγματικές βασικές διατάξεις του νόμου, που την ενσωμάτωσε στη χώρα αυτή, ενώ στην ΕΕ συζητείται η τροποποίησή της. Το σίγουρο είναι ότι η Οδηγία αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και με το Ελληνικό σύνταγμα, καθώς οι ρυθμίσεις της προσβάλλουν θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα κατά μη αναλογικό τρόπο και στον πυρήνα τους. Η δικαιολογητική βάση δεν είναι άλλη από τη δήθεν στάθμιση των ανωτέρω δικαιωμάτων με τη “μάχη” κατά της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος.

Επιπλέον, όσον αφορά την εγκατάσταση και λειτουργία συστημάτων επιτήρησης σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους στο κεφάλαιο Β’ του κατατεθέντος Σ/Ν προβλέπονται τα εξής :

• H εγκατάσταση και λειτουργία συστημάτων βίντεο-επιτήρησης σε δημόσιους χώρους επιτρέπεται πλέον και καλύπτει, μεταξύ άλλων, και την αποτροπή και καταστολή αφενός εγκλημάτων που συνιστούν επιβουλή της δημόσιας τάξης και αφετέρου εγκλημάτων βίας, εμπορίας ναρκωτικών, κοινώς επικίνδυνων εγκλημάτων, εγκλημάτων κατά της ασφάλειας των συγκοινωνιών και εγκλημάτων κατά της ιδιοκτησίας. Ως δημόσιοι νοούνται όλοι οι κοινόχρηστοι και ελεύθεροι χώροι.
• Η χρήση των εν λόγω συστημάτων ανατίθεται μόνο σε κρατικές αρχές. Με Προεδρικό Διάταγμα και κατόπιν γνωμοδότησης της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) ρυθμίζονται οι λεπτομέρειες της εγκατάστασης και λειτουργίας τέτοιων συστημάτων, οι οποίες μπορούν να διαφέρουν ανάλογα με τον επιδιωκόμενο σκοπό.
• Περαιτέρω, επιτρέπεται και η εγκατάσταση και λειτουργία συστημάτων επιτήρησης σε ιδιωτικούς χώρους από τις δημόσιες αρχές και τους ιδιώτες που τους διαχειρίζονται σύμφωνα με τις οδηγίες της ΑΠΔΠΧ.

Οι ανωτέρω διατάξεις του υπό ψήφιση Σ/Ν είναι σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις υπ’ αρ. 1/2009 και 2/2010 γνωμοδοτήσεις της ΑΠΔΠΧ. Με τις γνωμοδοτήσεις αυτές η ΑΠΔΠΧ με τη νέα της σύνθεση, όπως αυτή διορίστηκε από τη Βουλή μετά την ομαδική παραίτηση σχεδόν όλων των μελών του Προεδρείου της κατά την πολιτική σύγκρουση με τον τότε Εισαγγελέα του ΑΠ Σανιδά, έκανε στροφή 180 μοιρών σε σχέση με τις θέσεις της όλα τα προηγούμενα έτη, όπου τασσόταν ενάντια στην επιτήρηση των δημόσιων χώρων για την διαφύλαξη της δημόσιας τάξης και για την πρόληψη και καταστολή ποινικών αδικημάτων κατώτερης σπουδαιότητας. Η επιτήρηση όμως των δημόσιων χώρων με συστήματα βιντεοεπιτήρησης περιορίζει τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα κατά ανεπίτρεπτο τρόπο για μία δημοκρατική κοινωνία και αποτελεί σοβαρή οπισθοχώρηση της ελευθερίας σε βάρος της ασφάλειας.

Η ιστορία της εγκατάστασης και λειτουργίας καμερών CCTV στις Ελληνικές πόλεις είναι ιδιαίτερα διδακτική για το πώς το κυρίαρχο μπλοκ εξουσίας μεταχειρίζεται τους πολιτικούς ελιγμούς, ώστε να αποδυναμώνει τις κοινωνικές αντιστάσεις, όταν πρόκειται για τη συρρίκνωση των δικαιωμάτων μας. Όταν αρχικώς εγκαταστάθηκαν το 2004, τέτοιες κάμερες υποτίθεται πως ήταν πρόσκαιρο και αναγκαίο κακό για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στη συνέχεια οι κάμερες στους δημόσιους χώρους αποτέλεσαν αντικείμενο σκιαμαχίας ανάμεσα στην κεντρική πολιτική εξουσία και μία «χρήσιμη» τότε ανεξάρτητη αρχή, προκειμένου να δοθεί μία επίφαση δημοκρατικής νομιμότητας στην διεξαγόμενη επιτήρηση και να αποπροσανατολιστούν ή/και να αποδυναμωθούν οι κοινωνικές αντιστάσεις. Με την υιοθέτηση του ΕισΑΠ ως «λαγού» στο παιχνίδι και την εύσχημη παραίτηση των γραφειοκρατών του Προεδρείου της εν λόγω Αρχής, έπεσε και η αυλαία της υποτιθέμενης «ανεξαρτησίας» της. Σήμερα, η ΑΠΔΠΧ αλλά και οι άλλες εθνικές «ανεξάρτητες» Αρχές Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων στην ΕΕ δεν είναι πλέον «χρήσιμες» για την εξουσία. Στις σημερινές συνθήκες κάθε δημοκρατικό δικαίωμα και ελευθερία, που κατακτήθηκε με αγώνες, εισέρχεται σταδιακά σε κατάσταση εξαίρεσης με σκοπό την αποδυνάμωση και την ουσιαστική κατάργησή του.

Ως Δίκτυο για την Ψηφιακή Απελευθέρωση πιστεύουμε πως τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι ελευθερίες είναι κατακτήσεις διαχρονικών κοινωνικών αγώνων ανάμεσα στα προοδευτικά κοινωνικά κινήματα και τις κυρίαρχες δομές εξουσίας. Σε καιρούς που οι συσχετισμοί δυνάμεων είναι σε βάρος μας, δηλαδή σε βάρος της κοινωνίας και των ανθρώπων που αγωνίζονται, το ανταγωνιστικό κοινωνικό κίνημα είναι μονόδρομος για να αλλάξουμε τα πράγματα. Συνδέουμε κάθε νομοθετική πρωτοβουλία του πολιτικού συστήματος, που γενικεύει την επιτήρηση στις ζωές μας, με την καθολική επίθεση κρατών και κεφαλαίου ενάντια στην κοινωνία και καλούμε σε αγώνα για την ανατροπή τόσο αυτού του κατάπτυστου Σ/Ν όσο και κάθε άλλης τέτοιας κίνησης στον δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση.

βρέθηκε εδώ στο Πολιτισμός Πολίτης

Μια είδηση που δεν έτυχε της πρέπουσας σημασίας από τα ΜΜΕ είναι η αθώωση του Παναγιώτη Κετίκη ο οποίος έγινε ευρέως γνωστός για τα πράσινα παπούτσια (σταράκια) τα οποία φορούσε. Μια νύχτα που η τύχη ήθελε να φορέσει παρόμοια παπούτσια ένας ακόμα άνθρωπος, από τις πολλές εκατοντάδες χιλιάδες της Θεσσαλονίκης -άκου να δεις τύχη-, ο οποίος φορούσε κουκούλα και πετούσε μολότοφ, συνελλήφθη ο φοιτητής Παναγιώτης με το “ιδιώνυμο των υποδημάτων“. Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί!

Το βίντεο με τα επεισόδια εκείνης της βραδιάς έπαιξε στο δικαστήριο (βάσει απαίτησης της υπεράσπισης) και κανένας δεν πιστηκε ότι οι δύο άνθρωποι είναι … ο ίδιος άνθρωπος.

Αυτά να τα λέμε. Οι διώξεις ανθρώπων με κατασκευασμένες κατηγορίες σκατοκέφαλων μπάτσων και εισαγγελέων καταρρέουν… αρκετά συχνά αλλά όχι πάντα!

Διαβάστε:

άρθρο του Γ.Μ

Η είδηση στο news24.gr

Λίγο καθυστερημένα αναδημοσιεύουμε το δελτίο τύπου του digitalrights. Πρόκειται για μια απόπειρα των “μεγάλων” ευρωβουλευτών (δεξιών και σοσιαλιστών) να φυλακίσουν το Ιντερνετ δίνοντας απεριόριστες εξουσίες στους παρόχους (ISP). 3 κόμματα (πράσινοι, αριστερό και ανεξάρτητοι-IND/DEM) προσπαθούν προτείνοντας μια τροπολογία να διασφαλίσουν τα δικαιώματα των ευρωπαίων.

Το άρθρο αν και μεγάλο και με τεχνικές λεπτομέρειες είναι αρκετά κατανοητό και ουσιώδες.

===========

Αθήνα 4 Μαίου 2009

Απειλή για τα ατομικά δικαιώματα και την ουδετερότητα του διαδικτύου ενδέχεται να αποτελέσει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στη δεύτερη ανάγνωση του Ευρωπαϊκού ρυθμιστικού πλαισίου για τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και υπηρεσιών -γνωστού και ως “τηλεπικοινωνιακού πακέτου”- που διεξάγεται την ερχόμενη Τετάρτη 6 Μαίου στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υποκύπτωντας σε πιέσεις ειδικών συμφερόντων, το Ευρωκοινοβούλιο ετοιμάζεται να επικυρώσει αλλαγές στο ισχύον ρυθμιστικό πλαίσιο που θα περιορίσουν την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στο διαδίκτυο και θα επηρεάσουν δυσμενώς τις ατομικές ελευθερίες, την κοινωνικοποίηση και την επιχειρηματικότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι Ευρωβουλευτές – rapporteurs του ρυθμιστικού πλαισίου λύγισαν τελικά στις αδυσώπητες πιέσεις του Συμβουλίου των Υπουργών, και, λίγες μέρες πριν την ψήφιση του τηλεπικοινωνιακού πακέτου στην ολομέλεια, αφαίρεσαν ή αποδυνάμωσαν ουσιώδεις προστασίες των θεμελιωδών μας δικαιωμάτων που οι αντίστοιχες επιτροπές τους είχαν στηρίξει σε ψηφοφορία, αλλά και τις οποίες υπερψήφισε μεγάλος αριθμός Ευρωβουλευτών στην πρώτη ανάγνωση. Συγκεκριμένα, αποδυναμώθηκε σημαντικά η τροπολογία 138 (νυν 46), που ορίζει ότι η επιβολή περιορισμών στα δικαιώματα των χρηστών μπορεί να γίνεται μόνο κατόπιν δικαστικής παρέμβασης. Την τροπολογία αυτή είχαν υπερψηφίσει τα 9/10 της ολομέλειας αλλά και της επιτροπής ITRE πρόσφατα, ενώ έχαιρε της υποστήριξης ακόμα και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αντίστοιχα, εξουδετερώθηκε στην επιτροπή IMCO η προστασία κατά του αυθαίρετου φιλτραρίσματος περιεχομένου και των ανεξέλεγκτων διαδικτυακών διακρίσεων. Επιπλέον, στο κείμενο προς ψήφιση γίνεται αναφορά σε “νόμιμο” και “μη-νομιμο περιεχόμενο”, σε ένα ρυθμιστικό πλαίσιο που δεν σχετίζεται με την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων και με τρόπο που υπονομεύει το σχετικό με αυτά ισχύον και σαφές ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο.

Εκατομμύρια Ευρωπαίοι χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να εργαστούν, να επικοινωνήσουν και να κοινωνικοποιηθούν, να αγοράσουν και να εμπορευθούν αγαθά και υπηρεσίες, να εκφραστούν πολιτικά, να διεκπεραιώσουν συναλλαγές με κρατικές, αυτοδιοικητικές και οικονομικές υπηρεσίες, να εκπαιδευτούν και να διεξάγουν έρευνα, να δημιουργήσουν και να απολαύσουν πολιτιστικά αγαθά και για πολλές άλλες δραστηριότητες. Οι αλλαγές που προτείνονται προς ψήφιση από το Ευρωκοινοβούλιο στην Τηλεπικοινωνιακή Οδηγία θα επιτρέψουν στους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους να προσφέρουν στους χρήστες αυθαίρετα περιορισμένες ή εξαρτημένες υπηρεσίες, με δυσμενέστατες επιπτώσεις στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών και αγαθών στο διαδίκτυο και ότι αυτό συνεπάγεται για την Ευρωπαϊκή δημοκρατία και οικονομία.

Καλούμε τους εκπροσώπους μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

* Να ψηφίσουν υπέρ της ανεπιφύλακτης προστασίας του δικαιώματός μας στην ελεύθερη έκφραση και κοινωνική, πολιτική και οικονομική δραστηριότητα στο διαδίκτυο

* Να υποστηρίξουν τα δικαιώματά μας στην ισότιμη πρόσβαση και διανομή περιεχομένου, υπηρεσιών και εφαρμογών στο διαδίκτυο και να απορρίψουν κάθε κείμενο που αναφέρεται σε “νόμιμο περιεχόμενο” και επιχειρεί να επιβάλλει σχετικούς περιορισμούς ή εξαρτήσεις

* Να εγγυηθούν το θεμελιώδες δικαίωμα πρόσβασής μας στη δικαιοσύνη, και τον σεβασμό των αρχών της αναλογικότητας και του τεκμηρίου αθωότητας, απορρίπτωντας απερίφραστα κάθε απόπειρα συλλήβδην ποινικοποίησης της χρήσης του διαδικτύου, πόσο μάλλον της λήψης αστυνομικών μέτρων απ’ τους παρόχους χωρίς δικαστική παρέμβαση!

* Συγκεκριμένα να στηρίξουν τις τροπολογίες “Citizen Rights Amendments”:
Trautmann report: 3=7, 1CP=2=5=6=9, 4=8
Harbour report: 99=109=115, 100=110=116, 101=111=117, 102=112=118, 62=94=104=119, 96=106=120

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Προτεινόμενες τροπολογίες (”Citizen Rights Amendments”): http://is.gd/wyjf http://is.gd/wyjY http://is.gd/wykf

Λίστες ψηφοφορίας: http://is.gd/wyeP http://is.gd/wyfu

Προσχέδιο επιστολής προς ευρωβουλευτές: http://is.gd/wmin

Σχετικό δελτίο τύπου της γαλλικής ΜΚΟ La Quadrature: http://is.gd/wxst

Η σελίδα της καμπάνιας της La Quadrature: http://is.gd/wxsU

Διακήρυξη για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο: http://manifesto.digitalrights.gr

Τεχνική ανάλυση

Το κείμενο προς ψήφιση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο εφαρμογής μέτρων, όπως ο νόμος “Hadopi” στη Γαλλία (three strikes), που επιτρέπει στους ISPs να διακόπτουν την πρόσβαση σε υπηρεσίες στους χρήστες Internet όποτε το κρίνουν σωστό (είτε συγκεκριμένες υπηρεσίες, όπως πχ κατέβασμα p2p, είτε και πλήρη διακοπή της πρόσβασης στο Internet). Ο συγκεκριμένος νόμος στη Γαλλία ψηφίστηκε με το σκεπτικό της καταπολέμησης της πειρατείας και ουσιαστικά λέει στους ISPs ότι κάθε φορά που κάποιος χρήστης τους “πιαστεί” να κατεβάζει παράνομα υλικό (υλικό που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα), θα τον ενημερώνουν για τις κυρώσεις και αν μετά από 3 φορές ο χρήστης δεν συμμορφωθεί στις υποδείξεις του ISP (που μπορεί να είναι τελείως αβάσιμες), ο ISP έχει δικαίωμα να κάνει ότι θέλει με πλήρη νομική κάλυψη. Έτσι οι Γάλλοι πολίτες θα θεωρούνται ένοχοι μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου και χωρίς να έχουν δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους (γιατί μπορεί πχ. να κατεβάζουν υλικό που ήδη έχουν αγοράσει ή που πχ. συνοδεύεται από κάποια άδεια χρήσης Creative Commons και άρα να είναι καθ’ όλα νόμιμο το κατέβασμα) “δικάζονται” απ’ τους ISPs, και μάλιστα η “ποινή” τους εφαρμόζεται άμεσα. Αυτό παραβιάζει το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Χάρτας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που ορίζει ότι κανένας Ευρωπαίος πολίτης δεν μπορεί να έχει ποινές χωρίς να έχει πρώτα δικαστεί σύμφωνα με το νόμο, συνεπώς πρέπει να μπουν στο τελικό κείμενο τροπολογίες που θα προστατεύουν το δικαίωμα στη δίκη και δεν θα παραχωρούν δικαστική και εκτελεστική εξουσία σε εταιρίες. Επίσης, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, σύμφωνα με την οποία κάθε ποινή πρέπει να είναι ανάλογη του αδικήματος και η διακοπή της σύνδεσης κάποιου στο Internet δεν είναι ανάλογη ενός ενδεχομένως παράνομου download.

Με τη μορφή που υποβάλλεται στην ολομέλεια το κείμενο, επιτρέπει στους παρόχους να προβαίνουν ανεξέλεγκτα σε διακρίσεις κατά των χρηστών τους, καθώς αποδυναμώθηκαν οι δικλείδες ασφαλείας που προτάθηκαν στην επιτροπή IMCO μέσω της τροπολογίας 166 κ.α. και οριοθετούσαν το πλαίσιο μέσα στο οποίο ο πάροχος μπορεί να βάλει περιορισμούς ή φραγμούς στην κίνηση του δικτύου (να κόψει συγκεκριμένες υπηρεσίες πχ ή να βάλει όριο ταχύτητας σε άλλες ΜΟΝΟ για σαφείς τεχνικούς λόγους), καθώς και οι ρητές αναφορές στην υποχρέωση του παρόχου να ενημερώνει τους χρήστες του για τις πολιτικές περιορισμού κίνησης που υλοποιεί. Έτσι, είναι δυνατό ο κάθε πάροχος να παρακωλύει την πρόσβαση σε όποια υπηρεσία θέλει (πχ. την υπηρεσία κάποιου ανταγωνιστή του), να βάζει όρια ταχύτητας σε διάφορες υπηρεσίες που “δεν πουλάνε” κλπ, επηρεάζοντας έτσι την ελεύθερη και ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες αυτές και κατ’ επέκταση την ουδετερότητα του διαδικτύου (Internet Neutrality). Σε συνδυασμό μάλιστα με την αποδυνάμωση της τροπολογίας 138, αυτό μπορεί να γίνεται χωρίς να είναι υποχρεωμένος ο πάροχος να ενημερώσει τους χρήστες του, ενώ θα έχει και πλήρη νομική κάλυψη.

Τα θέματα αυτά εξετάστηκαν τόσο στην πρώτη ανάγνωση, όσο και στα πλαίσια των επιτροπών ITRE και IMCO όπου και κατατέθηκαν οι τροπολογίες 138(46) και 166 αντίστοιχα για την επίλυσή τους. Τελικά, παρόλο που αυτές οι τροπολογίες πέρασαν με μεγάλη πλειοψηφία, οι rapporteurs των δύο επιτροπών μετά από συνεχείς και πολύ έντονες πιέσεις του Συμβουλίου των Υπουργών κυρίως απ’ τη Γαλλία (που έχει υιοθετήσει και το νόμο Hadopi) και την Αγγλία, μόλις μερικές μέρες πριν τη τελική ψηφοφορία, λύγισαν και πρακτικά εξουδετέρωσαν τις δύο τροπολογίες με αποτέλεσμα το κείμενο που θα ψηφιστεί την Τετάρτη να μην περιέχει κανένα ουσιαστικό μέτρο προστασίας.

Άλλα προβλήματα που έχει το κείμενο προς ψήφιση είναι ότι επιτρέπει σε ISPs το λεγόμενο deep packet inspection (ή layer 7 packet inspection), μια μέθοδο για ταυτοποίηση της κίνησης στο Internet η οποία βασίζεται στο “άνοιγμα” κάθε πακέτου που περνάει μέσα απ’ τους δρομολογητές του ISP. Αφού το πακέτο ανοιχθεί περνάει μια σειρά από φίλτρα και ταυτοποιείται έτσι ώστε αργότερα να λάβει μια συγκεκριμένη προτεραιότητα στα πλαίσια της πολιτικής Quality of Service (QoS) του κάθε ISP. Τα προβλήματα μιας τέτοιας διαδικασίας, εκτός από τεχνικά (αφού πχ. παραβιάζεται ο μηχανισμός fragmentation του IP, αυξάνεται η καθυστέρηση στο δίκτυο, δεν εφαρμόζεται σε κρυπτογραφημένη κίνηση κλπ) είναι και ουσιαστικά, αφού είναι πολύ εύκολο για κάποιον ISP να βάλει σε αυτά τα φίλτρα διάφορες παραμέτρους όπως χαρακτηριστικές λέξεις που ενδεχομένως να περιέχονται, ή συγκεκριμένες διευθύνσεις URL και κατά συνέπεια να διαπράττει συστηματική παρακολούθηση της κίνησης ή φιλτράρισμα συγκεκριμένων υπηρεσιών. Τεχνικά υπάρχουν πολύ πιο αποδοτικές μέθοδοι ταυτοποίησης (πχ. το ίδιο το IP παρέχει το DSCP field) ενώ και σε ερευνητικό επίπεδο ακόμα υπάρχουν μηχανισμοί packet inspection και traffic analysis που ταυτοποιούν την κίνηση βάσει διαφόρων άλλων χαρακτηριστικών της και βασίζονται μόνο στη κεφαλίδα του κάθε πακέτου και όχι στο περιεχόμενό του. Γενικότερα όμως, το κείμενο προς ψήφιση αφήνει ανοιχτά και άλλα “παραθυράκια” στο όνομα των “τεχνικών θεμάτων”, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι ISPs για να παρέχουν περιορισμένες υπηρεσίες στους χρήστες τους, όπως μειωμένη ταχύτητα σύνδεσης στο Internet ή μειωμένη ταχύτητα/πρόσβαση σε συγκεκριμένες υπηρεσίες. Ενώ γενικώς το QoS είναι κάτι θεμιτό για την σωστή λειτουργία του δικτύου, πρέπει να είναι όσο το δυνατό ουδέτερο ως προς τη κίνηση του δικτύου και να μην έχει ως αποτέλεσμα το “κόψιμο” ή το φιλτράρισμα κάποιας υπηρεσίας (τέτοια φαινόμενα έχουμε δει και στην Ελλάδα με ISPs να “κόβουν” πακέτα VoIP άλλων εταιριών για να ενισχύσουν τη δικιά τους υπηρεσία κλπ). Όταν δε χρειάζεται πιο επιθετική πολιτική QoS λόγω πχ. κάποιας επίθεσης ή λόγω σύγχυσης του δικτύου (congestion), τότε ο ISP οφείλει να ενημερώσει τους χρήστες και σε κάθε περίπτωση να μεριμνήσει για την διόρθωση του προβλήματος. Κάτι τέτοιο δεν διασφαλίζεται στο κείμενο προς ψήφιση, με αποτέλεσμα να απειλείται άμεσα η ουδετερότητα του Internet (Internet Neutrality), ο υγιής ανταγωνισμός και η επιχειρηματικότητα καθώς και η ίδια η φύση του Internet, το οποίο φτιάχτηκε για να είναι ελεύθερο και να επιτρέπει την πρόσβαση προς όλες τις υπηρεσίες, με ίσους όρους, σε όλους τους χρήστες.

Τέλος, στο κείμενο προς ψήφιση γίνεται απόπειρα να προστεθούν διατάξεις που αφορούν στην προστασία πνευματικών δικαιωμάτων, κάνοντας λόγο για “παράνομο περιεχόμενο” και άλλες “παράνομες” διαδικασίες, μέσα από αόριστη σύνδεσή τους με τα έργα που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Κάτι τέτοιο ξεφεύγει απ’ τους στόχους του συγκεκριμένου ρυθμιστικού πλαισίου, ενώ υπονομεύει αναίτια τις ήδη υπάρχουσες οδηγίες για την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων, που είναι ξεχωριστές και σαφείς, και αφορούν έργα που προστατεύονται όχι μόνο στο διαδίκτυο αλλά και γενικότερα. Γενικότερα, είναι εμφανές ότι γίνεται προσπάθεια διαχωρισμού του περιεχομένου στο Internet σε “νόμιμο” και “παράνομο” αορίστως, και κάτι τέτοιο αφήνει πολλά περιθώρια περαιτέρω διεύρυνσης αυτών των όρων. Στο μέλλον, ο όρος “παράνομο περιεχόμενο” ενδέχεται να περιλαμβάνει και άλλες δραστηριότητες πέραν της πειρατείας, υπονομεύοντας έτσι το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση.

Περισσότερες πληροφορίες

Το παρόν δελτίο τύπου διατίθεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.digitalrights.gr/news, όπως επίσης παλιότερα σχετικά δελτία τύπου και ενημερωτικά κείμενα.

* Για το digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας, asterios at gmail.com

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ελεύθερη έκφραση, ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου και ελεύθερο λογισμικό.

Αναδημοσίευση από το www.in.gr

Λίστες με τους δικτυακούς τόπους που επισκέπτονται οι χρήστες, τα e-mail που ανταλλάσσουν, καθώς και τις τυχόν τηλεφωνικές κλήσεις που πραγματοποιούν μέσω του Διαδικτύου (π.χ. μέσω Skype), αποθηκεύονται υποχρεωτικά για 12 μήνες από τους παρόχους πρόσβασης (ISP) σύμφωνα με Οδηγία της Ε.Ε. που τίθεται σε εφαρμογή από τη Δευτέρα.

Το σχέδιο παρακολούθησης των τηλεπικοινωνιών στην Ε.Ε. είχε αποφασιστεί με βρετανική πρόταση έπειτα από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Λονδίνο το 2005.

Έγινε τελικά δεκτό παρά τις αντιδράσεις οργανώσεων και ορισμένων κυβερνήσεων, οι οποίες έκαναν λόγο για επέλαση του Μεγάλου Αδελφού: στη Γερμανία, προσφυγή κατά της Οδηγίας εξετάζεται στο δικαστήριο, ενώ η
Σουηδία έχει αποφασίσει να μην εφαρμόσει το πανευρωπαϊκό μέτρο.

Σε ισχύ, πάντως, έχει ήδη τεθεί η αντίστοιχη οδηγία που υποχρεώνει τις εταιρείας τηλεφωνίας να διατηρούν για διάστημα 12 μηνών τα αρχεία με τις κλήσεις των πελατών τους.

Τα δεδομένα που υποχρεούνται να αποθηκεύουν οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών και Διαδικτύου δεν περιλαμβάνουν το περιεχόμενο των e-mail, των ιστοσελίδων ή των τηλεφωνικών κλήσεων, αλλά μόνο το πού και το πότε
έγιναν προσπάθειες σύνδεσης από τον καθένα χρήστη.

Τα αρχεία καλύπτονται από το απόρρητο των επικοινωνιών και οι Αρχές μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση σε αυτά μόνο με εισαγγελική εντολή.

Το μέτρο είχε προκαλέσει αντιδράσεις και από τις ίδιες τις εταιρείες, με το επιχείρημα ότι η διατήρηση των δεδομένων έστω και για 12 μόνο μήνες κοστίζει ακριβά.

Έντονες ήταν και οι αντιδράσεις οργανώσεων για την προστασία της ιδιωτικότητας, οι οποίες κατηγόρησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι χρησιμοποίησε ως αφορμή τις επιθέσεις στο Λονδίνο για να εφαρμόσει
απαράδεκτα μέτρα παρακολούθησης των πολιτών.

Ο Τζιμ Κίλοκ, εκτελεστικός διευθυντής της Open Rights Group (Ομάδας Ανοικτών Δεδομένων) υποστήριξε ότι η εφαρμογή του μέτρου αποφασίστηκε «τεντώνοντας τη νομοθεσία».

Όπως εξήγησε, το αμφιλεγόμενο τέθηκε σε ψηφοφορία στην Ε.Ε. ως «εμπορικό» ζήτημα και όχι ως ζήτημα που αφορά την αστυνόμευση. Σε αυτή την περίπτωση θα είχε απαιτηθεί ομόφωνη απόφαση.

Τμήμα από το άρθρο του Χρήστου Σωτηρακόπουλου στη SportDay.

Λειτουργεί όταν αποφασίσει

Η είδηση πέρασε στα ψιλά. Βλέπετε, ο κόσμος αγοράζει την αθλητική εφημερίδα για να διαβάσει για τον κάθε περίεργο φορ που θα ρίξει τα τσιμέντα μόλις έρθει στην Ελλάδα. Ετσι έμαθε ο πελάτης, έτσι προτιμά την είδηση, έτσι συνεχίζει ο αθλητικός Τύπος.

Κι όμως, το ότι ένας οπαδός από αυτούς που χρησιμοποιούν τα λέιζερ στα γήπεδα, αυτή την καινούργια και παντελώς ανόητη μόδα, συνελήφθη, άξιζε μεγαλύτερη προβολή. Και μόνο για το γεγονός πως, όπως αποδείχτηκε, αυτός ο άνθρωπος είναι αστυνομικός!

Τη σύλληψή του έπρεπε να την προβάλουμε στα ΜΜΕ. Για να δουν κι άλλοι ανεγκέφαλοι που κάνουν το ίδιο πως υπάρχει νόμος και όταν τον παραβαίνεις υπάρχει τρόπος να σε βρουν. Και να πληρώσεις. Οι περίφημες κάμερες, τις οποίες χρυσοπληρώσαμε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, και υπάρχουν και μπορούν να χρησιμεύσουν. Φτάνει να υπάρχουν διάθεση και όρεξη από τις Αρχές.

Ο κάθε οπαδός που θα καταλαβαίνει πως υπάρχει κίνδυνος να τιμωρηθεί για την ανοησία του θα προσέχει. Αυτό είναι το πρώτο βήμα. Φτάνει να μη βρίσκονται στις ομάδες σε υπεύθυνες θέσεις άνθρωποι όπως αυτός ο… γίγαντας του Ηρακλή, που πήγε στο δικαστήριο μάρτυρας υπεράσπισης ενός οπαδού που είχε συλληφθεί με μία σακούλα γεμάτη με δεκάδες βεγγαλικά! Ο Αντώνης Ρέμος, αλήθεια, τι λέει γι’ αυτό το ζήτημα;

Δε θα πρέπει να μας διαφέυγει το γεγονός ότι το ζήτημα του ασύλου από το Δεκέμβρη και ύστερα ανακινήθηκε από ανθρώπους έξω από την κυβέρνηση (Κυριάκος Μητσοτάκης – πιστεύω ο πιο κατάλληλος και πιο αστείος  που έπρεπε να επιλέξει ο Καραμανλής Υπουργό Παιδείας, συναγωνίζεται την επιλογή Πετραλιά στο Υπ.Εργασίας), τον Ανδριανόπουλο (έβαλε με το ΠΑΣΟΚ, πρωην ΝΔ) ο οποίος αναφέρει σε άρθρο για το άσυλο… “άσυλο ή εγκληματικός παράδεισος“, πιο πρόσφατα η δυναμικότερη τοποθέτηση εναντίων του ασύλου ήταν της Άννας Διαμαντοπούλου (ΠΑΣΟΚ) ενώ o “πληθωρικός” αρχι*******ς Πάγκαλος (ΠΑΣΟΚ) που μάλσιτα δήλωσε ότι “όταν δεν αφήνεις κάποιον να πάει στο μάθημά του αυτό είναι κατάλυση του ασύλου“. Επίσης, σιγόντο κάνει όλη αυτή την περίοδο το ΚΚΕ (επανελλημένα η Κανέλη και η Παπαρήγα) το οποίο δίνει μια “προοδευτική χρειά” στη συντηρίλα και την τρομοκράτηση των πολιτών από τα ΜΜΕ. Φυσικά παρακάτω αναφέρομαι μόνο σε μία δήλωση του Βελόπουλου, διότι είναι περιττό να παραθέσουμε περισσότερες από τους μπατσόφιλους του ΛΑΟΣ που άλλωστε δεν θα είχαν πρόβλημα μερικοί από δαύτους να φωνάξουν και το “οι Γερμανοί είναι φίλοι μας” που έλεγαν παλιά.

Δύο είναι οι εκδοχές για τις πολιτικές επιδιώξεις τους: ή θα καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο γενικά και συνολικά, ή θα του αποδοθεί πρώτα μία απολιτίκ σημασιολογία (στο θεσμό αλλα και στην ίδια τη λέξη), βλέπε ρήσεις Πάγκαλου και κλασικές πολεμικές υπέρ δικαιωματος στην “απεργοσπασία”, ώστε τελικά να είνει στον όποιο νόμο ρυθμίζει το ζήτημα μία μνημειακού τύπου παράγραφος περί “ασύλου διάδοσης ιδεών” ή “ασύλου για την ελεύθερη διάδοση των ιδεών και της επιστήμης”. Ο μπάτσος κι οι χαφιέδες βέβαια έχουν και αυτοί “ιδέες” και θα επιθυμούν να παραβρίσκονται (να γιατι η κατάργηση του ασύλου είναι κοινωνικά δίκαιη!!)… εκτός αν κάποιοι είναι ρατσιστές δηλαδή.

Ο βιβλιοπώλης Βελόπουλος μιλά για το “άσυλο ιδεών”

Ο βιβλιοπώλης και τηλεπλασιέ Βγενόπουλος είπε το εξής σοβαροφανές: “άλλο άσυλο για αυτούς που τα σπάνε (…κλπ…) και άλλο άσυλο ιδεών“. Επίσης είπε ότι να μας φυλάει ο Θεός από τις δυνάμεις της Αριστεράς (εννοώντας τον Συριζα),  αυτό το αναφέρω μόνο και μόνο για να συσχετιστεί με τα όσα έλεγε και ο Κούγιας για τον δολοφόνο Κορκονέα.

Για να καταλάβουμε και εμείς οι λοιποί “χριστιανοί” κ. βιβλιοπώλη μου… στη δημοκρατία το “άσυλο ιδεών” που έχετε κατά νου εσείς οι φωτισμένοι έχει χωρικές συντεταγμένες;; Δηλαδή, κάποιοι χώροι σήμερα έχουν το υπερπρονόμιο του ασύλου για τη ζύμωση ιδεών, και κάποιοι άλλοι όχι;; Αυτό είναι το άσυλο που καταλαβαίνετε; Να υποθέσουμε κάποιο παράδειμα από τη καθημερινή ζωή;; Σαν π.χ το “δημοκρατικό άσυλο” των δημόσιων χώρων και πλατειών όπου το κράτος των μπάτσων προσωράει κάθε μέρα σε “προληπτικές” προσαγωγές χωρίς νόμιμη βάση;

Αν όχι, τότε εξηγήστε μας, όλοι όσοι λέτε αυτή την κοτσάνα, σε καιρούς δημοκρατίας τί μπορεί να σημαίνει χώρος με άσυλο ιδεών πέρα από το ότι δε μπορεί να διωχθεί κανείς για τις ιδέες του σε έναν συγκεκριμένο χώρο! Ότι επίσης δε μπορεί να παρακολουθείτε σε έναν συγκεκριμένο χώρο (το οποίο βέβαια γίνεται κατά κόρον από την ασφάλεια)! Ότι δε μπορείς να συλλαμβάνεις σε ένα συγκεκριμένο χώρο, όχι μόνο παράνομα αλλα και αντισυνταγματικά όπως έκανε ο εκτελεστικός βραχίωνας του κράτους, ήτοι οι μπάτσοι, σε άλλους “δημόσιους” χώρους. Ή μήπως οι χώροι αυτοί είχαν τη “δημοκρατία” σας αλλά δεν απολάμβαναν “το άσυλο ελέυθερης διακίνησης των ιδεών” που καταλαβαίνετε και εννοείτε!!

Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Το κομμάτι του πολιτικού συστήματος λοιπόν το οποίο ανακυκλώνεται στην εξουσία, κοινώς:  δικομματισμός, καθώς και οι πολιτικές “πατερίτσες” τους, δε μπορούν να ανεχτούν άλλο το πανεπιστημιακό άσυλο και ξέρουν πως είτε ΠΑΣΟΚ είτε ΝΔ πάρει την εξουσία στις προσεχείς εκλογές η νεολαία θα είναι και πάλι το κυριοτερο κομμάτι που θα αντιστέκεται στο αντιλαϊκές διαθέσεις τους … και το άσυλο είναι ένα μεγάλο όπλο για αυτή! Και  φυσικά δεν εννοώ για μπάχαλα και “εξορμήσεις” με μπουκάλια, το εννοώ πολιτικά. Γιαυτό συντεταγμένα θα ενεργήσουν ενάτια στην ελευθερία των πανεπιστημίων από τα όργανα της Τάξης. Γιαυτό και το ΠΑΣΟΚ σέρνει τον χωρό… όχι μόνο για να εκμεταλλευτεί την συντηρητική αναδίπλωση της κοινωνίας που σχεδιάζει η εξουσία και υλοποιούν τα ΜΜΕ αλλα κυρίως για να συνεισφέρει στον “αγώνα κατά της τρομοκρατίας” (στην οποία εντάσσεται εντέχνως και μέρος δράσεων του φοιτητικού κινήματος οι οποίες μπορεί να είναι βίεες μπορεί να είναι και κατακριτέες ακόμα από τη μάζα των φοιτητών αλλα σε καμία περίπτωση δεν είναι “τρομοκρατία”) το οποίο δε θα μπορούσε να υλοποιήσει σε καμία περίπτωση μόνη της η ΝΔ υπό τις σημερινές συνθήκες. Βοήθαμε να σε βοηθώ…

Είναι επίσης ελεγχόμενες οι ηγεσίες ΝΔ-ΠΑΣΟΚ για το ότι δε μιλάνε για εφαρμογή του σχετικού νόμου ο οποίος, είτε στη σημερινή του μορφή (ν. πλαίσιο Γιαννάκου) αλλά ακόμα και στην προηγούμενή του μορφή, προβλέπει εισαγγελική παρέμβαση όταν γίνοντια αξιόποινες πράξεις στο χώρο που καλύπτεται από το πανεπιστημιακό άσυλο.

Διότι απλά όποιος είναι ελάχιστα πονηρεμμένος τον καιρό τουτο καταλαβαίνει ένα πράγμα… το πολιτικό σύστημα σήμερα δύο άσυλα μπορεί να παρέχει στο πανεπιστήμιο: α) το ανύπαρκτο άσυλο (δηλαδή αυτό που εννοούν στη δημοκρατία ως ελευθερία ιδεών) β) το άσυλο που μπορεί με τις ενέργειες κάποιων – βάλτών ή θερμοκέφαλων – να μπαίνει ως στόχο και να προκαλεί την κοινωνική αναδίπλωση υπέρ της εξουσίας.

Ας απαντήσουμε όλοι μία ερώτηση

Το τι σημαίνει άσυλο για την πανεπιστημιακή κοινότητα και ιδιαίτερα για το πολιτικά μαχόμενο τμήμα της μπορεί να φανεί αν προσπαθήσει κάποιος να απαντήσει στην εξής μακροσκελή αλλά απλή ερώτηση…

• Από τη στιγμή που η Αστυνομία αποφάσισε πως τα Εξάρχεια και άλλες περιοχές πρέπει να μπουν κάτω από το καθεστώς στρατιωτικού νόμου,
• από τη στιγμή που σε όλες τις μεγάλες πόλεις σχεδόν έχουν αναφερθεί περιστατικά παράνομων προληπτικών συλλήψεων (η πρόσφατη περίπτωση της Πολεμαϊδας ήταν από τις πιο κραυγαλέες αν λάβουμε υπόψη μας το μέγεθος της πόλης και τα ανύπαρκτα επεισόδια που έχουν γίνει σε αυτή),
• από τη στιγμή που μέχρι και 15 χρονα συλλάβανε οι μπάτσοι έξω από τα σχολεία τους ενώ δεν κώλωσαν να πυροβολήσουν και να τραυματίσουν με πλαστικές σφαίρες φοιτητές-διαδηλωτές μέσα στο χώρο του ασύλου….

ΤΙ ΘΑ ΕΜΠΟΔΙΖΕ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΧΟΥΝΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ, ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΔEΝ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΝ ΟΙ ΧΩΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ.

Η απάντηση είναι μία… Τ-Ι-Π-Ο-Τ-Α !!

Σε καιρό αναταραχών οι πρώτες “προληπτικές” συλλήψεις θα γίνονταν μέσα στις αίθουσες των Πανεπιστημίων, μέσα στις συνελλέυσεις των φοιτητών.

Η κυβέρηνση του Καραμανλή και των άλλων μοντέρνων δεξιών-ακροδεξιών κλόουν είτε υπάρχει είτε όχι το ίδιο και το αυτό είναι για τη δημόσια ζωή. Πραγματικά μία πολιτικά ανύπαρκτη ομάδα γραβατωμένων που δε διαχειρίζεται πλέον τίποτα, και πώς να το κάνει άλλωστε; Διάλυση…

Τόσα χρόνια “παρακολουθούν”! Παρακολουθούν τα οργανωμένα “μαφιόζικα” συμφέροντα να αλλωνίζουν, να απαιτούν, να καθορίζουν, να ρυθμίζουν τις παραμέτρους της καθημερινότητάς όλων. Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούσαν ανήμποροι να χειριστούν πολιτκά τις ραγδαίες εξελίξεις στις οποίες πρωταγωνιστούσε η καταπιεσμένη μάζα της ελληνικής κοινωνίας. Δε φτάνει όμως η ανικανότητα, που υποδηλώνεται και από την εμφάνιση των πρώτων δυνάμεων “αγανακτησμένης” κρούσης και των κουκουλωμένων μπαστουνοφόρων με χόμπυ την παρέα με μπάτσους εν ώρα υπηρεσίας και οδομαχιών (για τους δεύτερους μόνο??), έχουμε και την επιστροφή στις παλιές “καλές εποχές” που η παρακολούθηση, η ρουφιανιά, οι ασφαλίτες ήταν απλά μέρος της καθημερινότητας των “δραστήριων” πολιτών.

Έτσι, την Τετάρτη 17/12/2008 ερώτηση στη Βουλή κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ για τις διεξαγόμενες παρακολουθήσεις από την ΕΥΠ διότι, βάσει πληροφοριών των 10 βουλευτών που την υπογράφουν, το τελευταίο διάστημα έχει εγγριθεί ένας ασυνήθιστα μεγάλος αριθμός αιτημάτων παρακολούθησης τηλεφωνικών συνδιαλέξεων ελλήνων πολιτών. Δηλώσεις και ερωτήματα έκανε και ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτός του ΠΑΣΟΚ που βέβαια η ΕΥΠ διέψευσε με “πειστικότητα”!

Αλήθεια, μια απορία… καλά ο ΛΑΟΣ που και να τον παρακολουθούνε… τηλεπωλήσεις βιβλίων θα ακούνε, του Βελόπουλου, του Λιακόπουλου και του Άδωνη…  αλλά το ΚΚΕ; Το ΚΚΕ δεν ανησυχεί για τις παρακολουθήσεις; Γιατί κουβέντα δεν ακούστηκε ακόμα ακόμα!

Πάντως το θέμα είναι υπαρκτό, τόσο υπαρκτό που ακουγόταν σε παρέες ανθρώπων στα καφενεία ακόμα και στην ελληνική περιφέρεια. Περίεργοι θόρυβοι, περίεργα τηλέφωνα πολύ αργά το βράδυ χωρίς να μιλά κανείς, και άλλα τέτοια πολύ όμορφα και δημοκρατικά!

Στα πλαίσια αυτά να αναφέρουμε πως υπάρχουν πληροφορίες πως η Ασφάλεια, ακόμα και “στημένες” πορείες αργά το βράδυ και σε απομονωμένα σημεία καλούσε μαθητές σχολείων την περασμένη εβδομάδα των αναταραχών. Συγκεκριμένα, αρκετοί μαθητές δέχτηκαν μαζικά μηνύματα τα οποία καλούσαν στις συγκεκριμένες “εκδηλώσεις” λίγα λεπτά πριν την υποτιθέμενη ώρα έναρξής τους, ώστε να μην είναι δυνατό να εξακριβωθεί το αν πράγματι ήταν προγραμματισμένες από φοιτητές ή μαθητές. Το κείμενο που διάβαζε κανείς ήταν του στύλ: “9.30 στο τάδε μέρος, δε θα μας περιμένουν!“, Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι τους περίμεναν κάποιοι “συναγωνιστές”, οι οποίοι τους εκφόβισαν και τους έριξαν κάτι ψιλές για να μάθουν !!

Η αλήθεια είναι ότι δε χρειάζεται να επιβεβαιωθεί τίποτα επίσημα… καταλαβαίνουμε και χωρίς δικαστές και υπουργούς-μεσάζοντες συμφερόντων να μας κάνουν διάγγελματα.

Στην προηγούμενη διακυβέρνηση της ΝΔ είχαμε νεκρό τον σύντροφο καθηγητή Νίκο Τεμπονέρα, αποτέλεσμα των ομάδων νεο-φασιστών που ανέλαβαν την υπεράσπιση την πολιτική Μιτσοτάκη.

Είχαμε επίσης το σκάνδαλο με τις παρακολουθήσεις που εξομολογήθηκε ο στρατηγός Ν.Γρυλλάκης ότι γίνονταν την τετραετία 1989-1993 και την ανάμιξη της CIA στην πολιτική κατάσταση της χώρας.

Οι επιτυχίες των κυβερνήσεων Καραμανλή που ήρθαν για να “αλλάξουν την Ελλάδα προς το καλύτερο”, είχαν μπόλικες υποκλοπές αλλά αυτή τη φορά όχι από τη δική μας ΕΥΠ, από τη CIA την ίδια και αφορούσαν και αυτά που έλεγε ο ίδιος ο Καραμανλής και οι μεγαλοϋπουργοί του. Τώρα απ’  ότι φαίνεται έχει και παρακολουθήσεις οι οποίες συντελούνται από τα ακριβοπληρωμένα μηχανήματα που αγοράσαμε στα αφεντικά μας επι Ολυμπιακών Αγώνων.

Και μη ξεχνάμε, η διακυβέρνηση ΝΔ είχε για μία ακόμα φορά νεκρό/ους!!

Η πολυαγαπημένη μας εταιρεία google πρόσθεσε ένα ακόμη εξαιρετικό component στο google maps! Το νέο απίστευτο προιόν ακούει στο όνομα streetview.

- Έχεις γκόμενα και δεν της έχεις εμπιστοσύνη;

- Υποψιάζεσαι πως τα παιδιά σου έχουν μπει στον κακό τον δρόμο;

- Θέλεις να ενημερώνεσαι αν ο σκύλος του γείτονα κατουράει έξω απο το σπίτι σου;

Τώρα η google, η εταιρεία που λειτουργεί για εσάς πριν από εσάς. Streetview και τα προβλήματά σας θα βρίσκονται υπό την επιτήρησή σας!

Θα μπορούσε να ήταν η διαφήμιση της google εν ελλάδι…

Οι φιλήσυχοι πολίτες που “δεν κάνουμε τίποτα κακό, άρα τι μας πειράζουν οι κάμερες” μπορούν πια να κοιμούνται ήσυχοι…

ψιλοάσχετο υ.γ.: παρακαλείται η αριστερά και λοιπες προοδευτικές δυνάμεις όταν βγουν από το μπάνιο τους και σκουπίσουν καλά τον πωπό τους ας εξηγήσουν γιατί το κίνημα κοιμήθηκε ενώ τα ιδιωτικά εκπαιδευτικά μαγαζιά κατοχύρωσαν την εν ελλάδι νομιμότητά τους.