Δελτίο Τύπου Σ.Φ. Φυσικού Κρήτης

για τα γεγονότα της Δευτέρας

Το προηγούμενο διάστημα ο σύλλογος φοιτητών φυσικής συμμετείχε στις πανελλαδικές κινητοποιήσεις ενάντια στο νέο νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και τη συνολικότερη κατάσταση που επικρατεί στη χώρα Πραγματοποιήθηκε κατάληψη μίας εβδομάδας (12/9/2011-19/9/2011) κατά την διάρκεια της εξεταστικής περιόδου του Σεπτέμβρη και χάθηκαν 4 υποχρεωτικά μαθήματα. Από τη λήξη της κατάληψης ο σύλλογος κινήθηκε με στόχο να αναπληρωθούν τα μαθήματα μέσα στην κενή εβδομάδα πριν την έναρξη του χειμερινού εξαμήνου με συζητήσεις με την επιτροπή σπουδών, με τον πρόεδρο του τμήματος και με τους καθηγητές των οποίων τα μαθήματα χάθηκαν.

Παρ’όλ’αυτά αυτό δεν επιτεύχθηκε, σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα τμήματα πανελλαδικά αλλά και του Ηράκλειου όπου καθηγητές και πρυτανικές αρχές κινήθηκαν στην κατεύθυνση του να αναπληρωθούν οι εξεταστικές. Με βάση το ότι τα μαθήματα ήταν κρίσιμο να δοθούν δεδομένης και της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας στην οποία βρισκόμαστε όλοι και την απαράδεκτη στάση των καθηγητών ο σύλλογος πήρε την απόφαση να πραγματοποιήσει κινητοποίηση στην γενική συνέλευση του τμήματος όπου θα συζητιόταν αυτό το θέμα. Στη Γενική Συνέλευση αυτή παρευρίσκονταν ο Πρόεδρος και ο Κοσμήτορας του Τμήματος, 16 καθηγητές καθώς και 15 εκπρόσωποι του Συλλόγου Φοιτητών και 2 εκπρόσωποι του Συλλόγου Μεταπτυχιακών. Αυτή την κινητοποίηση στήριζαν όλοι οι σύλλογοι φοιτητών του πανεπιστημίου Κρήτης καθώς και ο σύλλογος μεταπτυχιακών φοιτητών του τμήματος.

Κατα την διάρκεια της Συνέλευσης και με την είσοδο των φοιτητών του Συλλόγου με σκοπό να διαβαστεί η σχετική ανακοίνωση οι καθηγητές διέκοψαν την διαδικασία μη θέλοντας να συζητηθεί το θέμα. Η κινητοποίηση συνεχίστηκε καθώς το αίτημα μας δεν είχε γίνει δεκτό. Κατα την διάρκεια αυτής της κινητοποίησης παρότι οι καθηγητές μπορούσαν να κινηθούν ελεύθερα εντός του κτιρίου υπό την προϋπόθεση ότι θα γυρνούσαν στον χώρο ώστε να παρθεί απόφαση έγιναν αναφορές για καθεστώς ομηρίας. Παράλληλα μέλη του Συλλόγου δέχτηκαν προσωπικές επιθέσεις από καθηγητές του Τμήματος και στοχοποιήθηκαν προσωπικά ενώ ο Β. Χαρμανδάρης, καθηγητής του τμήματος, κάλεσε επανειλημμένα την Αστυνομία να παρέμβει, δίνοντας ονόματα φοιτητών στην Ασφάλεια. Έπειτα από την παρέμβαση του Πρύτανη, Ε. Στεφάνου, και την διαβεβαίωση του ότι δεν θα διωχθεί ποινικά οποιοσδήποτε φοιτητής που συμμετείχε στην κινητοποίηση αποχωρήσαμε από το χώρο που πραγματοποιούταν η Συνέλευση, στις 2.30π.μ. της Τρίτης.

Είναι καταδικαστέο το να ποινικοποιούνται με αυτό τον τρόπο συλλογικοί αγώνες, πράγμα που έχει γίνει επανειλημμένα στο τμήμα μας, με πιο τρανταχτό παράδειγμα την απόρριψη από μεταπτυχιακό πρόγραμμα του τμήματος 2 φοιτητών του τμήματος λόγω πολιτικών φρονημάτων πριν από 1 χρόνο. Τα περιστατικά αυτά καταστρατηγούν κάθε έννοια ελεύθερης διακίνησης ιδεών την οποία θα έπρεπε να προασπίζειι ο θεσμός του πανεπιστημιακού ασύλου. Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι συγκεκριμένοι καθηγητές ενώ το τμήμα λειτουργεί κανονικά απέχουν εκδικητικά από τα μαθήματα και παράλληλα ο Θ. Τομαράς στο μάθημά του να απειλεί ανοιχτά με διαγραφές απο το Πανεπιστήμιο και μηνύσεις κατά συγκεκριμένων φοιτητών. Οι πρακτικές αυτές μας θυμίζουν τις εποχές της χούντας και μας κάνουν να αναρωτιώμαστε αν υπάρχουν πια δημοκρατικές ελευθερίες. Δηλώνουμε ότι αν οι καθηγητές συνεχίσουν την αποχή από τα μαθήματα, ο Σύλλογος θα διασφαλίσει τη μετάδοση της γνώσης με παράδοση μαθημάτων από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές του Τμήματος. Επίσης, δεν θα δεχτούμε καμία ποινικοποίηση φοιτητή ή Συλλόγου και θα συνεχίσουμε τις κινητοποιήσεις μέχρι να διασφαλιστεί το παραπάνω και να δοθεί η εξεταστική που δικαιούμαστε.

Σύλλογος Φοιτητών Τμήματος Φυσικής Πανεπιστημίου Κρήτης.

Όπως διαβάζουμε στο indymedia

“Περίπου 100 φοιτητές αποχώρησαν από την συναυλία που είχε το Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων στο Άγαλμα Βενιζέλου και ήρθαν στο Ολύμπιον όπου βρισκόταν ο Υπουργός Εσωτερικών Χάρης Καστανίδης. Εκεί ακούστηκαν συνθήματα, έπεσαν γιούρτια και το καλύτερο ο κόσμος όλα αυτά τα χειροκρότησε παρότι έχανε για μερικά λεπτά την ταινία του…”

Είμαστε εδώ θα είμαστε παντού, θα γίνουμε ο τρόμος του κάθε υπουργού

Άραγε αν κόσμος δεν πήγαινε εκείνη την ώρα στο Ολύμπιον θα συνέβαινε κάτι ανάλογο από τους παρευρισκόμενους; Γιατί πρέπει να πέσουν τα φώτα για να φωνάξουν και αυτοί μαζί με τους φοιτητές;

από το blog της Φοιτητικής Ανεξάρτητης Κίνησης Πληροφορικής Ιωαννίνων

Σήμερα το απόγευμα γύρω στις 18:00 και ενώ είχε τελειώσει το γενικό συντονιστικό καταλήψεων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, φοιτητές μαζεύτηκαν στην κεντρική στάση των λεωφορείων με σκοπό να μετακινηθούν προς την πόλη. Εκεί από συντρόφους προτάθηκε, όπως έχει γίνει και άλλες φορές στο παρελθόν, να μην “χτυπήσουμε” εισιτήριο και με αυτό τον τρόπο να διεκδικήσουμε για άλλη μια φορά το δικαίωμά μας στην δωρεάν μεταφορά.

Ο οδηγός στην αρχή έφερε αντίρρηση, παρόλα αυτά μετά από 15 λεπτά καθυστέρηση “έβαλε μπρος”, παρακάμπτοντας τις υπόλοιπες στάσεις και αφού βγήκε εκτός του πανεπιστημιακού χώρου σταμάτησε το όχημα απέναντι από το τεχνολογικό πάρκο. Τότε τηλεφωνώντας στον πρόεδρο των αστικών ΚΤΕΛ, ζήτησε από όποιον φοιτητή ήθελε να μιλήσει με τον προϊστάμενό του. Στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε με τον πρόεδρο των αστικών, αφού πρώτα ρωτούσε επίμονα το όνομα του φοιτητή που βρισκόταν στην άλλη άκρη της γραμμής, μιας και κάποιον ήθελε να θεωρήσει υπεύθυνο για την παραπάνω συλλογική δράση, μας ενημέρωσε ότι σε μισή ώρα θα βρίσκεται εκεί ώστε να συζητήσουμε “ήρεμα” το ζήτημα. Aσχέτως αν πρωτύτερα μας είχε βρίσει…

Όπως αναφέραμε και προηγουμένως παρόμοιες ενέργειες έχουν γίνει και στο παρελθόν, παρόλα αυτά πρωτόγνωρα ήταν τα όσα ακολούθησαν. Για περίπου μιάμιση ώρα μας παρίστανε τον “δημοκράτη” μιλώντας για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ίδιοι ως εργοδότες! Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε ότι στο επιχείρημά του ότι το αστικό ΚΤΕΛ προσπάθησε και στο παρελθόν να βρει μια λύση σε συνεννόηση με τις πρυτανικές αρχές, ώστε να μειωθεί η τιμή του εισιτηρίου του και ότι το υψηλό Φ.Π.Α και οι τιμές καυσίμων ευθύνονται για το ότι το αντίτιμο έχει φτάσει τα 80 λεπτά, φοιτητές του πρότειναν το εξής. Η ίδια η εταιρεία, αφού αναγνωρίζει τις “κοινωνικό έργο” που προσφέρει, να γνωστοποιήσει όλα τα παραπάνω στο αγοραστικό της κοινό, τόσο εγγράφως όσο και στα ΜΜΕ, καλώντας το σε παράσταση διαμαρτυρίας στην περιφέρεια Ηπείρου ώστε να τεθεί το ζήτημα και στην πολιτική του βάση και να επιδιωχθεί μια λύση. Όπως ήταν αναμενόμενο ξεκάθαρη απάντηση δεν λάβαμε γεγονός που μαρτυρά ότι η εταιρεία των ΚΤΕΛ δεν θέλει να έρθει σε πολιτική σύγκρουση με τους τοπικούς εξουσιαστές. Επιπλέον, στο ερώτημά μας γιατί δεν επιτρέπεται στο λεωφορείο του πανεπιστημίου να σταματάει στις στάσεις των λεωφορείων, η απάντηση που λάβαμε είναι ότι κάτι τέτοιο είναι παράνομο. Συνεπώς η υπάρχουσα κατάσταση με την αυξανόμενη τιμή του εισιτηρίου και τον καθημερινή σαρδελοποίηση του κόσμου, μόνον οικονομιά επιζήμια γι’ αυτούς δεν μπορεί να είναι. Άλλωστε κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να συμβαίνει από την στιγμή που έχουν το μονοπώλιο.

Δεν είναι τυχαίο ότι στο τέλος και ενώ αντιλήφθηκε ότι σε όλα τα παραπάνω δεν “ψαρώναμε” αλλά και ο ίδιος δεν μπορούσε να μας απαντήσει πειστικά, προσπάθησε να δημιουργήσει ένταση με σκοπό να ξεφύγει η κατάσταση. Παρόλα αυτά κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Και ενώ ήμασταν έτοιμοι, έπειτα από μιάμιση ώρα καθυστέρηση να επιβιβαστούμε, εκείνη ακριβώς την στιγμή στον τόπο καταφθάνουν 3 Δελτάδες ένα περιπολικό και ένα ασφαλίτικο αυτοκίνητο. Ο μπάτσος κάνει νόημα στον οδηγό να μην φύγει και κατόπιν «τσεκάρουν» από τα τζάμια τα πρόσωπα όσων είχαν επιβιβαστεί. Στην συνέχεια και αφού οι μπάτσοι έφυγαν το ασφαλίτικο ακολούθησε μέχρι ένα σημείο το λεωφορείο. Όπως ήταν φυσικό, ειδοποιήθηκε ο κόσμος που βρισκόταν στην πόλη για κάθε ενδεχόμενο και πλήθος αλληλέγγυων, εντός ολίγων λεπτών, μαζεύτηκε στην κεντρική πλατεία όπου και αποβιβαστήκαμε και ενημερώθηκε για όσα είχαν συμβεί.

Τέλος υπό τις υπάρχουσες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες, με την πλειοψηφία του κόσμου να στέκει σαστισμένη, οφείλουμε να προβούμε σε ενέργειες που έχουν άμεσα κοινωνικά κέρδη και βελτιώνουν την καθημερινότητά μας. Και το οφείλουμε πρώτα απ’ όλα στους ίδιους μας τους εαυτούς και κατόπιν σε όσους προσδοκούν εναλλακτικές λύσεις. Γνωρίζουμε ότι με το μέρος μας δεν είναι όλοι γι αυτό εξάλλου και θα πρέπει να έρθουμε σε σύγκρουση με τα παρασιτικά κομμάτια της κοινωνίας που πλουτίζουν εις βάρος μας (π.χ αστικά κτελ). Σίγουρα το σημερινό συμβάν θα είναι δύσκολο να επαναληφθεί στο μέλλον μιας και κάθε φορά θα κρίνεται από την μαζικότητα του κόσμου, παρόλα αυτά υπάρχουν ιδέες πάνω στο ζήτημα που θα μπορούσαμε σιγά-σιγά να τις υλοποιούμε.

~~~

Καλό είναι το παραπάνω περιστατικό να γνωστοποιηθεί σε όσο περισσότερο κόσμο γίνεται, γιατί δεν θα μας παραξενέψει αν αύριο-μεθαύριο δουμε τους ένστολους στον ρόλο των φοροεισπρακτόρων.

Προς όλους αυτούς που τόσο καιρό πετάνε λάσπη στους καταληψίες, τις καταλήψεις και αντιμάχονται το κίνημα της διεκδίκησης και της αμφισβήτησης αναπαράγωντας την τρομολαγνεία των Μ.Μ.Ε. και όλων των ”καλοθελητών”, έχουμε να τους πούμε τα εξής:

Η κατάληψη είναι ένα μέσο πίεσης, το οποίο διασφαλίζει την ικανότητα να μπορούμε να κινηθούμε προς την κατεύθυνση της διεκδίκησης, τόσο μιας καλύτερης σχολής, όσο και μιας καλύτερης κοινωνίας. Εν καιρώ κανονικής λειτουργίας του τμήματος, πόσο μάλλον σε περίοδο εξεταστικής, είναι προφανές, αλλά και ιστορικά αποδεδειγμένο, οτι οι πηγές αντίστασης είναι μειωμένες έως και ανύπαρκτες. Για αυτό το λόγο, επιλέγουμε να παλέψουμε μέσω της κατάληψης.

Η σχολή μας αντιμετωπίζει ποικίλα προβλήματα ορισμένα εκ των οποίων είναι η καθηγητική αυθαιρεσία, η εντατικοποίηση των σπουδών και η στείρα γνώση, χωρίς τη δυνατότητα αμφισβήτησης και κατ’επέκταση καλλιέργειας κριτικής σκέψης. Στα παραπάνω έρχονται να προστεθούν η διάσπαση του πτυχίου σε τίτλους σπουδών (τριετής φοίτηση/bachelor, master) και, σύμφωνα με απόφαση του τμήματος, η κατάργηση των πτυχιακών εξεταστικών και ο περιορισμός των δηλωθέντων μαθημάτων σε οχτώ.

Εκτός από την συντονισμένη επίθεση που δεχόμαστε από το υπουργείο,τα Μ.Μ.Ε,τους καθηγητές έχουμε να αντιμετωπίσουμε και όλους αυτούς που επιλέγουν πρακτικές ατομικισμού.

Αυτούς που επιλέγουν το διαδίκτυο ως μέσο πολιτικής αντιπαράθεσης απαξιώνοντας την συνέλευση , επί της ουσίας , με το να μην εκφέρουν καμία απολύτως άποψη. Αυτό,έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη τεκμηριωμένου λόγου και ουσιαστικής συζήτησης.

Στον αντίποδα όλων αυτών προτάσσουμε τη συλλογικοποίηση του αγώνα μας από τα κάτω και την αντίσταση σε κάθε μορφή καταπίεσης εντός και εκτός του πανεπιστημίου. Με τον τρόπο αυτό έχουμε την δυνατότητα να πάρουμε άμεσες αποφάσεις για την ζωή μας ,για την σχολή μας και να τις υλοποιήσουμε.

ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΜΑΣ

Υπάρχουν.

Πού: ένα Τμήμα Τεχνολογίας περιφερειακού ΤΕΙ.

Τι: αφίσα και ανακοίνωση σε πίνακες ανακοινώσεων του Τμήματος για το Μεταπτυχιακά Πρόγραμμα σπουδών της Πληροφορικής του Α.Π.Θ [*]. Συγκεκριμένα την ανακοίνωση μπορείτε να τη δείτε στο επίσημο σάιτ του Μ.Π.Σ. [*] και αφορά τις αιτήσεις ενδιαφερόμενων που έγιναν πριν λίγο καιρό.

Γιατί:

Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι”Κατά το ακαδημαϊκό έτος 2011-2012 ο αριθμός εισακτέων στο ΠΜΣ για απόκτηση ΜΔΕ ορίζεται σε είκοσι έξι (26).”. Προφανώς ο ανταγωνισμός για το συγκεκριμένο μεταπτυχιακό είναι μεγάλος (ακόμα κι αν ζητάει το Τμήμα ~600 ευρώ/εξάμηνο δίδακτρα) και δύσκολα θα πίστευε κάποιος ότι στην προσπάθεια να βρεθούν ενδιαφερόμενοι να κάνουν μεταπτυχιακό στη Θεσσαλονίκη, μάλιστα Πληροφορικής, θα χρειαζόταν κάποιος να φτάσει να πάρει αποφοίτους ΤΕΙ. Όχι ότι δεν υπάρχουν και στα ΤΕΙ κάποιες -ομολογουμένως λίγες αναλογικά- περιπτώσεις φοιτητών που θα μπορούσαν να ανέβουν κάποια επίπεδα υψηλότερα επιστημονικά. Αλλά γιατί είναι τέτοια η προσφορά σε αριθμό των τελειόφοιτων ΑΕΙ κ’ Πολυτεχνείων που θα μπούσαν να πληρώουν άνετα τις θέσεις του μεταπτυχιακού (μην εξηγούμε τα αυτονόητα).

Τότε γιατί μπορεί κάποιος να ανάρτησε την ανακοίνωση; Η απάντηση μπορεί να βρεθεί στην -καθόλου μικρή- λεπτομέρεια της αίτησης όπου αναγράφονται τα απαραίτητα δικαιολογητικά για να εξεταστεί η αίτηση του υποψηφίου:

Παράβολο 60 € (κατόπιν συνεννόησης με τη Γραμματεία του Τμήματος Πληροφορικής).

Ναι καλά ακούσατε. Εδώ και χρόνια το συγκεκριμένο Τμήμα ζητά εκ των προτέρων ένα καθόλου μικρό ποσό μόνο και μόνο για να μπει στον κόπο να εξετάσει μία αίτηση.

Θα πει κάποιος: “εντάξει ρε μάγκα. κάποιος καμμένος πήγε και ανάρτησε την ανακοίνωση σε ένα ΤΕΙ, την οποία τη βρήκε στο ιντερνετ χωρίς καν να δει αυτό το κομμάτι ή τη διάσταση που δίνεις στο θέμα”. Η απάντηση είναι ότι:

α) Αντίστοιχα, ο ΚΑΠΟΙΟΣ δεν ανέβασε, μαζί με την παραπάνω, κάποια ανακοίνωση για δωρεάν Μ.Π.Σ. σε άλλες σχολές (και σε δίδακτρα και σε κόστος υποβολής αίτησης) που προσφέρονταν πολύ πιο κοντά στο συγκεκριμένο περιφερειακό ΤΕΙ. Άρα δε μπορεί το “τυχαίο” να αφορά μόνο ένα συγκεκριμένο μεταπτυχιακό.

β) Είναι πρακτική των ίδιων των τμημάτων να προωθούν σε γραμματείες διαφόρων άλλων τμημάτων τα “διαφημιστικά” τους για τα προγράμματα σπουδών που παρέχουν. Για την ακρίβεια είναι σχεδόν απίθανο κάποιος από οποιαδήποτε γραμματεία τμήματος ΑΕΙ/ΤΕΙ να βρίσκει ανακοινώσεις για μεταπτυχιακά κλπ ώστε να τις αναρτά προς τους φοιτητές. Αυτά το πολύ-πολύ να τα κάνουν τα κέντρα διασύνδεσης (αν και αυτά μέιλ λαμβάνουν και επαναπροωθούν!).

Συμπέρασμα:

Το Τμήμα Πληροφορικής του ΑΠΘ έχει κάνει παράδοση τα δίδακτρα στο Μεταπτυχιακό του. Τα δίδακτρα είναι έσοδα και τα έσοδα δίνουν κίνητρο για “διαφήμιση”. Την πατέντα την έχουν προχωρήσει παραπέρα και στέλνουν οι ίδιοι διαφημιστικά σε διάφορα Τμήματα. Το χειρότερο είναι ότι στέλνουν ακόμα και σε Τμήματα τα οποία εκ των πραγμάτων παράγουν απόφοιτους πολύ χαμηλότερου επιπέδου από τον ανταγωνισμό των υπόλοιπων υποψηφίων. Αυτό, σε συνδυασμό με το “παράβολο εξέτασης αίτησης”, αποτελούν μία ακόμα αρπαχτή πρώτης ποιότητας για το Τμήμα.

Τι θράσος, σε τι εποχή!

Άντε, ανακοινώσεις και σε αποφοίτους κολεγίων και ΙΕΚ!

Το δεύτερο άξιο λόγου είναι ότι είτε οι άνθρωποι στα ΤΕΙ (και γενικά στις σχολές που λαμβάνουν τα διαφημιστικά αυτά) δεν καταλαβαίνουν ούτε τα στοιχειώδη για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να περνάει τελικά σαν ανακοίνωση προς τους φοιτητές οπότε αναρτάνε οτιδήποτε, ακόμα και εμπαικτικά για τους φοιτητές ανακοινωθέντα, είτε υπάρχουν άνθρωποι μέσα στα ΤΕΙ (η τις άλλες σχολές) που εξυπηρετούν τις γνωριμίες τους με Τμήματα όπως του ΑΠΘ.

Το πρώτο μοιάζει πιο πιθανό, το αποτέλεσμα όμως είναι ακριβώς το ίδιο αισχρό.

Μια φορά και ένα καιρό ήταν η Αννούλα…

Η Αννούλα κόρη ενός κομμουνιστή  που λόγο μετεμφυλιακών διώξεων έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια με πολλές μετακινήσεις για να μπορέσουν  να επιβιώσουν οικογενειακώς.

Με την πτώση της χούντας οργανώσανε τη μαθητική κίνηση «ΑΕΜ Κομνηνός» θέλοντας και αυτοί να συμβάλλουνε σε όλες εκείνες τις συναρπαστικές αλλαγές που συνέβαιναν γύρω τους.

Στα φοιτητικά της χρόνια την συνάρπασε ο λόγος του Ανδρέα Παπανδρέου και η διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη, ενώ ταυτόχρονα εξελίσσεται σε μαχόμενη φεμινίστρια θέλοντας να….. αλλάξει τα πάντα γύρω της.
Ενεργό και οργανωμένο μέλος στη Νεολαία ΠΑΣΟΚ και συγχρόνως Πρόεδρος των Φοιτητών της Σχολής της και μέλος της σημαντικής τότε κίνησης γυναικών είχε την τύχη να ζήσει όλες τις εκφάνσεις του ελεύθερου πλέον φοιτητικού κινήματος.
Τις ατέλειωτες συζητήσεις στο αμφιθέατρο, τις συγκρούσεις με έντονα ιδεολογικά χαρακτηριστικά, τους αγώνες για δημοκρατικές ελευθερίες και μια καλύτερη ζωή, για ένα άλλο επίπεδο σπουδών, για την ισότητα των δύο φύλων.

Έτσι περνώντας τα χρόνια και οι καιροί ήρθε η επαγγελματική της αποκατάσταση και η πολιτική της διαδρομή σε αυτόν το δύσμοιρο τόπο…

Να διδάσκει στο ΤΕΙ Κοζάνης , στην εταιρία του Αντώνη Τρίτση και να εκλέγεται στην νομαρχιακή επιτροπή του πασοκ . Έπειτα   να εκλέγεται νομάρχης Καστοριάς , αναλαμβάνει την Προεδρία του ΕΟΜΜΕΧ και στη συνέχεια τη Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας. Αργότερα εκλέγεται βουλευτής Κοζάνης και ορίζεται υφυπουργός ανάπτυξης.

Έπειτα φεύγει στα ξένα ως  Επίτροπος της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μετά από χρόνια γυρίζει ξανά στην Ελλάδα όπου εκλέγεται βουλευτής Αθηνών και στις τελευταίες εκλογές ορίζεται υπουργός παιδείας…

Από κει και περά αναδομεί και καταστρέφει την όποια παρεχόμενη  “δωρεάν” παιδεία υπήρχε μέχρι τότε…

Καταργεί το άσυλο ελεύθερης διακίνησης ιδεών την στιγμή που σύμφωνα με μαρτυρίες στο πεζοδρόμιο της πλατείας Συντάγματος, απέναντι από τη Βουλή, απαγορεύεται η συνάθροιση έστω και δύο ατόμων, με το επιχείρημα ότι η παρουσία ατόμων εκεί συνιστά συγκέντρωση, παράνομη στο μέτρο που δεν έχει ζητηθεί η σχετική άδεια από την αστυνομία.

Ενώ κάνοντας όλα αυτά χαριεντίζεται με φασίστες από τα έδρανα της βουλής

Και οι φοιτητές επιστρέφουν εν έτη 1896 να υπερασπίζονται το άσυλο και να επιδιώκουν την εθιμοτυπική του ύπαρξη στην συνείδηση της κοινωνίας .

Επίσης μη αρκούμενη σε όλα όσα δημιούργησε πλάθοντας τον γύψο γύρω από μια ελληνική κοινωνία που πνίγετε από τα βάρη μιας άκρατης καπιταλιστικής κρίσης  απαγορεύει στην εκπαιδευτική κοινότητα να έχει οποιαδήποτε πολιτική τοποθέτηση ή να κάνει οποιαδήποτε πολιτική τοποθέτηση.

Και με όλα αυτά ΤΟ ΠΟΥΛΙ ξανά προς τον ουρανό τραβά…

πηγή indymedia

επιπλέον το πρόγραμμα της κατάληψης θα το βρείτε εδώ

Άλλοι σύντροφοι και συντρόφισσες έχουν περισσότερα να πουν για την τυπική κατάργηση του (πανεπιστημιακού) ασύλου.  Εμείς εδώ χρωστάμε μόνο μια υπενθύμιση.

Θυμάται άραγε κανείς τι έγινε το απόγευμα και το βράδυ της 27ης του περασμένου Γενάρη; Όχι – δεν είναι απ’ τις “ηρωϊκές ημερομηνίες” που καδράρονται. Μιλάμε για την μέρα που κάποιοι, συγκεκριμένοι από πολιτική άποψη πούλησαν μερικές εκατοντάδες μετανάστες και το “πανεπιστημιακό άσυλο”, στη Νομική. Για εκείνους που κοινωνικά και ταξικά αυτό το περιβόητο “άσυλο” είχε ακόμα μια κάποια αξία, τους μόνους για τους οποίους θα μπορούσε να έχει αξία, γι’ αυτούς άσυλο ΔΕΝ ΥΠΗΡXE – όχι μόνο επειδή έτσι το απαίτησε το κράτος, αλλά επειδή σ’ αυτό έβαλαν την υπογραφή τους οι “συμπαραστάτες” τους (παρότι τους είχαν ουσιαστικά καλέσει στο συγκεκριμένο πανεπιστημιακό κτίριο).

Θυμάστε ίσως την λύσσα μας για εκείνη την προδοσία; “Περιθωριακοί” και συστηματικά συκοφαντημένοι είμαστε, σαν οργανωμένη αυτονομία – το ξέρουμε· αλλά το βλέπαμε το κακό με δρασκελιές να πλησιάζει, και καταλαβαίναμε πόσο βαριά ήταν εκείνη η προδοσία (απ’ τις διάφορες οργανώσεις αλλά και απ’ το περιβόητο “φοιτητικό κίνημα”) όχι μόνο σε ό,τι έχει σχέση με τους μετανάστες προλετάριους, αλλά και σε σχέση με την κατάκτηση απ’ το σύμπλεγμα της ασφάλειας (και την ιδεολογία του) όλο και περισσότερων χώρων και χρόνων, ακόμα και χωρίς τυπική αφορμή· σαν προέκταση και εμπέδωση της “διαρκούς κατάστασης έκτακτης ανάγκης” όπως σημείωσαν οι σύντροφοι του περιοδικού barricada.Τελειώναμε τότε (Sarajevo νο 48, Φλεβάρης 2011) με λέξεις την συγκρατημένη οργή μας γράφοντας:

.. Όταν οι μετανάστες  θα έχουν μεταστεγαστεί (τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει), το επίσημο φασιστικό κράτος θα τρίβει τα χέρια του: “προστάτεψε το άσυλο”, άλλη μια φορά! Ποιός; Οι φασιστοπρυτάνεις, το υπουργείο δημόσιας τάξης, οι φασιστοδημοσιογράφοι, οι φασιστοπολιτικοί, “προστάτεψαν το άσυλο”!!! Σε βάρος αυτών που … θα γίνονταν “υγειονομική απειλή” αν παρέμεναν δίπλα σε φοιτητές – που – δίνουν – εξετάσεις…
Εκείνο το απόγευμα η “καρδιά” αυτού του ζητήματος που λέγεται “πανεπιστημιακό άσυλο” κτύπησε ξανά δυνατά μετά από πάρα πολλά χρόνια… Δεν είχε να κάνει με “μπαχαλάκηδες”, δεν είχε να κάνει με την παραφορά της μητρόπολης, δεν είχε να κάνει με τα “στενά μας συμφέροντα” ούτε με αυτοπαγίδευση… Είχε να κάνει με εκείνα τα “εξωπανεπιστημιακά στοιχεία” που θεωρούνται και “εξωκοινωνικά στοιχεία”, και λέγονται πολυεθνικό προλεταριάτο…

Εκείνο το βράδυ μετρήθηκαν εχθροί και φίλοι… Εκείνο το βράδυ το μεν “φοιτητικό κίνημα” έξυνε τ’ αχαμνά του σφυρίζοντας αδιάφορα, οι δε ποικιλώνυμες “πολιτικές ηγεσίες του” διέπρεπαν άλλες σε ασκήσεις αδιαφορίας και άλλες στο εμπόριο μεσολαβήσεων… Εκείνο το βράδυ πολλοί έδωσαν για τελευταία φορά τα κλειδιά του περιβόητου “πανεπιστημιακού ασύλου” στο καθεστώς, χωρίς αυτό να χρειαστεί να τσαλακώσει ούτε μια τρίχα του… Και εισέπραξαν ένα βαθύ, φιδίσιο “ευχαριστώ”.

Eάν τώρα είναι σε θέση να καταλάβουν το πολιτικό έγκλημα που διέπραξαν τότε, ίσως καταφέρουν να συλλαβίσουν ξανά το αλφάβητο της αυτοκριτικής. Αλλά δεν είναι – γιατί δεν θέλουν. Όλα τα έχουν κάνει σωστά.

πηγή sarajevo

Την Δευτέρα 22 Αυγούστου πήραμε την απόφαση να καταλάβουμε την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών,δημιουργώντας ένα κέντρο αγώνα και συσπείρωσης ανταγωνιστικών υποκειμένων ενάντια στον νέο νόμο-πλαίσιο της Διαμαντοπούλου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.  Ένα νομοσχέδιο που μετατρέπει εξ ολοκλήρου το πανεπιστήμιο σε επιχείρηση,την γνώση σε εμπόρευμα και τους φοιτητές σε ευέλικτους και πειθαρχημένους εργαζόμενους.

 Η κατάληψη κάνοντας τον κύκλο της, λειτούργησε ως ένα πεδίο ζύμωσης ανταγωνιστικών υποκειμένων, ως ένας κοινός τόπος συντροφικότητας και αλληλεγγύης ανάμεσα σε φοιτητές και εργαζόμενους, που αποφάσισαν να επιλέξουν τον δρόμο της αντίστασης στην γενικευμένη επίθεση των αφεντικών και του κράτους τους. Μέσα στις διαδικασίες της αναλύθηκε και συζητήθηκε ο νόμος πλαίσιο, σε μια προσπάθεια να κατανοηθεί η ιστορική συγκυρία.  Η αυτοοργάνωση, οι οριζόντιες δομές, και η συνδιαμόρφωση, αποτέλεσαν τα χαρακτηριστικά μιας οργανωτικής δομής, που στάθηκε ως μια αυτόνομη ζώνη αγώνα, σε μια εποχή γενικευμένης απάθειας.

Σήμερα, Σάββατο 27/8 η συνέλευση που είχε δημιουργηθεί αποφάσισε τη λήξη της κατάληψης.Η δράση μας αποτέλεσε για 6 μέρες μια στιγμή του αγώνα μας και σε καμία περίπτωση δεν θεωρήσαμε πως ήταν ο αυτοσκοπός του. Η κατάληψη λειτούργησε ουσιαστικά σε μια νεκρή από άποψη αγώνων και δράσεων περίοδο,και η πραγματικότητα αυτή ηταν που επηρέασε και την απόφαση μας. Η δράση μας, ούτως η αλλώς, σ αυτή τη χρονική συγκυρία μεταφέρεται μέσα στις σχολές. Όπως οι χώροι εργασίας αποτελούν για τους μισθωτούς τον τομέα παραγωγής τους άλλα και τη δυνατότητα ανταγωνιστικής δράσης και συσπείρωσης, έτσι και για εμάς τα πανεπιστήμια είναι η αποτύπωση των σχέσεων που επιβάλλει το κεφάλαιο αλλά και ο κοινός τόπος συνάντησης των υποκειμένων,φοιτητών εργαζομένων και ανέργων,που θίγονται απο το νομοσχέδιο και τη γενικότερη κοινωνική επίθεση.

Στα πλαίσια της κυκλοφορίας και του συντονισμού του αγώνα,προτείνουμε τη συνέχιση του εγχειρήματος μέσα απο μια ανοιχτή συνέλευση για τη συνέχιση των δράσεων μέσα και έξω απ’ τις σχολές. Για μας,σε ένα πρώτο επίπεδο,το στοίχημα είναι με μαζικές καταλήψεις διάρκειας,μπλοκάρισμα εξεταστικών,αποδόμηση του πάγειου φαντασιακού της ανάθεσης ως μέσο αγώνα και δημιουργία σχέσεων και δικτύων επικοινωνίας ανάμεσα στις ανταγωνιστικές δυνάμεις που δραστηριοποιούνται μέσα στις σχολές,να μπλοκάρουμε στην πράξη το νομοσχέδιο σε μια προσπάθεια ολικής αμφισβήτησης της “από τα πάνω” ρύθμισης της ζωής μας.

Καλούμε αύριο 28/8 σε ανοιχτή συνέλευση “δράσεων μέσα και έξω από τις σχολές” στις 19:00 στο πολυτεχνείο (κτήριο Γκίνη)

Κατάληψη Πρυτανείας

πηγή indymedia