Προσπαθούμε να πάρουμε την Αριστερά στα σοβαρά.

Στην κυριολεξία στα σοβαρά!

Κοιτώντας το “τι” έχει μαζευτεί για να σχηματιστεί αυτό που αποκαλείται από το σύστημα “εθνοσωτήρια κυβέρνηση”, κι όχι μόνο τους εκπροσώπους των διαφορετικών μαγαζιών αλλά και όλους τους τσαρλατάνους που βρίσκονται πίσω και δίπλα τους, και το πόσο τυχοδιωκτική και συγκυριακή είναι η συνεργασία αυτή…

…αναπόφευκτα δημιουργείται το ίδιο αναπάντητο ερώτημα σε κάθε προοδευτικό άνθρωπο!

Είναι τόσο άρρωστα τα πράγματα στην Αριστερά που δε μπορεί να δημιουργηθεί μία συνεργασία σε προγραμματικό επίπεδο ώστε να υπάρξει ένα πραγματικά διαφορετικό πλάνο για την κοινωνία;

Είναι τόσο ιδεολογικά και κοινωνικά αποξενωμένα μεταξύ τους τα κομμάτια της και όλοι οι υπόλοιποι που δε μπορεί να υπάρχει σύγκλιση πουθενά και σε τίποτα και υπό καμία ανάγκη των καιρών;

Μας ικανοποιεί το θέαμα μίας πολιτείας που εκπροσωπείται από θεατρίνους που ούτε τις ατάκες τους δεν έχουν φροντίσει να μάθουν;

Μας ικανοποιεί να καθόμαστε και να εφευβρίσκουμε χαρακτηρισμούς για τους διαχειριστές που επιλέγει η ελίτ και να σπάμε πλάκα με την πάρτυ τους και την πάρτυ μας που τους ανεχόμαστε;

Μα πως να μας ικανοποιεί; Κι είμαστε κι εμείς υπέυθυνοι για όσα γίνονται!

Το θέμα πλέον είναι… όχι τι λέμε, αλλά τι κάνουμε

Συνέλληνες, το σχέδιο της κυβερνήσεως και των σιωνιστών αποκαλύπτεται.

Έχουμε φτάσει στον πάτο ως Έθνος. Έχουμε περιθωριοποιήσει ότι πιο πολύτιμο έχουμε κληρονομήσει από τους ένδοξους προγόνους ημών την Πίστη μας στον Ένα και Μοναδικό Αλληθινό… Τριαδικό Θεό μας.

Δοκιμαζόμεθα ποικιλοτρόπως.

Εκεί μας έχουν καταντήσει άνθρωποι όπως ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος το πρωί το παίζει έγκριτος Συνταγματολόγος…

… και το βράδυ ενδύεται στολή ροκά, φοράει περούκα -ξανθιά μάλιστα- και κορσέ για να κρύβει κιλά -μάλλον κάποιον ειδικό- και παριστάνει τον  ροκά!

Το δε ρεπερτόριο είναι αχαρακτήριστο αφού μας λέγει ότι “θα μας συναντήσει στην Κόλαση”!

Τουλάχιστον ο ίδιος ξέρει που θα πάει…

Συνέλληνες, ξυπνήστε! Έχουμε τον διαβολο Ροκαμπένυ στο πιο κρίσιμο Υπουργείο.

Κύριε Βενιζέλε, αν έχετε το Θεό σας να παραιτηθείτε αμέσως.

Δεν αντέχει άλλο το ανάδελφο γένος μας να προκαλεί τη Θεία Δίκη. Η Τιμωρία είναι κοντά!

.

Ο Ροκαμπένυ σε κατάσταση σατανιστικού αμόκ. Ενεργεί εμφανώς ως υποχείριο διαβολικών δυνάμεων.

Και επειδή το ιστολόγιον τούτο έχει συνάμα παιδαγωγικό χαρακτήρα, αναδημοσιεύουμε ένα χρήσιμο εχγειρίδιο αναγνώρισης των σατανικών ροκ μουσικών, ώστε να τις αντιλαμβάνεστε έγκαιρα, πριν είναι πολύ αργά!

ark/teo

Τα Χριστούγεννα πέρασαν… οι στολισμοί μένουν!

Αλήθεια…

• πότε έχουν σκοπό οι δήμοι και οι κοινότητες να σβήσουν τους ενεργοβόρους στολισμούς των γιορτών;;
• γιατί ακόμα και μετά το πρώτο δεκαήμερo από την πρωτοχρονιά χιλιάδες λάμπες και στολίδια συνεχίζουν να καταναλώνουν το ρεύμα που “εξοικονομούσαμε” για έναν ολόκληρο χρόνο για να σώσουμε τον πλανήτη;;
• γιατί αυτό παρατηρείται και σε δημόσιους και σε ιδιωτικούς χώρους τόσο έντονα;;
• γιατί ο ΣΚΑΪ και οι οικολογόπληκτοι Φαρισαίοι δεν μας κάνουν μία ανάλυση για το ενεργειακό κόστος των εορτών, τι σημαίνει κάθε εορταστική ημέρα σε ρύπανση από τον λιγνίτη;;
• γιατί δε γίνεται θέμα από τους “κατασκευαστές συνειδήσεων” που υποβάλλουν την κωλοπιλάλα να σώσουμε τη Γη με αποκλειστικό δικό μας κόστος, τουλάχιστον να υπάρξει μία κατεύθυνση εξορθολογισμου της σπατάλης ενέργειας σε τέτοιες περιπτώσεις;;

Οικολόγοι όλο το χρόνο ΠΛΗΝ ΕΟΡΤΩΝ που σέβονται τη Φύση αλλά πάνω από όλα την Αγορά Κατανάλωσης

Καλές οι γιορτές, καλή κι η ξεκούραση αλλά πάνω από όλα το “εορταστικό καταναλωτικό κλίμα“.

Κι οι ίδιες οι εταιρίες πρωτοπόρες όχι στην οικολογία αλλά στην κοροϊδία των ανθρώπων! Η σουηδική εταιρεία H&M προβάλλει τη μείωση του μεγέθους των ετικετών ως πρωτοπόρα πρακτική της για να εξοικονομηθεί ενέργεια. Τι ευαισθησία!… μόνο που την ίδια στιγμή διαβάζουμε σε άρθρο ότι

Τη στιγμή που ο χειμώνας στο Μανχάταν είναι βαρύς και το ένα τρίτο της πόλης πλήττεται από τη φτώχεια, η εταιρεία ρούχων H&M’s και άλλες άλλες μεγάλες εταιρείες ένδυσης καταστρέφουν τα αφόρετα ρούχα που τους περισσεύουν πριν τα πετάξουν στα σκουπίδια, έτσι ώστε να μην τα φορέσει ή τα πουλήσει κανείς.

Με την ευκαιρία

Εκατοντάδες είναι τα προϊόντα που πλασσάρονται στην αγορά με “πράσινο” προφίλ! Πολλά από αυτά που υπόσχονται εξοικονόμηση ενέργειας είναι και αναλόγως πανάγκριβα. Για παράδειγμα οι οικονομικές λάμπες φωτισμού που κοστίζουν πολλαπλάσια από τις πυρακτώσεως.

Είπα λάμπες;;

Πότε τα corpoσκυλα και τα ΜΜΕ θα προβάλλουν λύσεις πραγματικά οικολογικές που αν τις δουν πιο σοβαρά μπορούν να λύσουν σημαντικά προβλήματα ενέργειας;;

Δείτε παρακάτω τι σκέφτηκαν σε μία γειτονιά του Σάο Πάολο στη Βραζιλία για να έχουν δωρεάν φωτισμό στη διάρκεια της μέρας. Περιττό να πούμε ότι στη συνέχια χρησιμοποιήθηκε εκτενώς από κατοίκους της πόλης. Κόστος ΜΗΔΕΝ (πλαστικές μπουκάλες + λίγο χλώριο για τη προστασία από τη μούχλα), συντήρηση ΜΗΔΕΝ … απόδοση κάθε μπουκάλας; περίπου 40-60 Watt !

από tvxs.gr

Ο πρόεδρος της Βολιβίας, Evo Morales, ο οποίος βρίσκεται στην Κοπεγχάγη για την Διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή, παραχώρησε συνέντευξη στην Amy Goodman του Democracy Now. Ο πρόσφατα επανεκλεγμένος πρόεδρος της Βολιβίας μιλάει για το «κλιματικό χρέος», το «κλιματικό δικαστήριο», την πολιτική Obama, τον καπιταλισμό κ.ά. θέματα.

AMY GOODMAN: Μιλήσατε χθες εδώ, στο Bella Center, και είπατε ότι δεν μπορούμε να σταματήσουμε την υπερθέρμανση του πλανήτη αν δεν πάψουμε τον καπιταλισμό. ΤΙ εννοούσατε;

EVO MORALES: Ο καπιταλισμός είναι ο χειρότερος εχθρός της ανθρωπότητας. Οι πολιτικές του καπιταλισμού – και αναφέρομαι στην παράλογη ανάπτυξη – της άνευ ορίου βιομηχανοποίησης είναι αυτές που καταστρέφουν το περιβάλλον. Και αυτή η παράλογη βιομηχανοποίηση είναι ο καπιταλισμός. Έτσι, για όσο καιρό δεν αναθεωρούμε ή δεν αναψηλαφούμε αυτές τις πολιτικές, είναι αδύνατον να μεριμνήσουμε για την ανθρωπότητα και τη ζωή.

AMY GOODMAN: Πώς θα το κάνατε αυτό; Πώς θα θέτατε τέρμα στον καπιταλισμό;

EVO MORALES: Με την αλλαγή των οικονομικών πολιτικών, με τον τερματισμό της πολυτέλειας, του καταναλωτισμού. Με τη λήξη αναζήτησης για καλύτερη διαβίωση. Η καλύτερη διαβίωση σημαίνει την εκμετάλλευση των ανθρώπινων όντων. Είναι η λεηλασία των φυσικών πόρων. Είναι εγωισμός και ατομικισμός. Συνεπώς, σε αυτές τις υποσχέσεις του καπιταλισμού δεν υπάρχει αδελφικότητα ή αλληλοσυμπλήρωση. Δεν υπάρχει αμοιβαιότητα. Γι’ αυτό επιχειρούμε να σκεφτούμε άλλους τρόπους για να ζούμε και να ζούμε καλά, όχι να ζούμε καλύτερα. Όχι καλύτερη διαβίωση. Η καλύτερη διαβίωση γίνεται πάντα εις βάρος κάποιου άλλου. Η καλύτερη διαβίωση γίνεται με κόστος την καταστροφή του περιβάλλοντος.

AMY GOODMAN: Πρόεδρε Morales, τι ζητάτε εδώ; Τι ζητάτε από τη Σύνοδο για το Κλίμα του ΟΗΕ;

EVO MORALES: Την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της Μητέρας Γης. Η Γη είναι η ζωή μας. Η Φύση είναι το σπίτι μας, το οίκημά μας. Ευτυχώς, τα Ηνωμένα Έθνη ανακήρυξαν μια Διεθνή Hμέρα για τη Μητέρα Γη. Αν η Γη αναγνωρίζεται ως Μητέρα Γη, τότε είναι κάτι που δεν μπορεί να πωληθεί, είναι κάτι που δεν μπορεί να παραβιάζεται, είναι κάτι το ιερό, είναι η Φύση, είναι o πλανήτης Γη. Και γι’ αυτό έχω έρθει εδώ για να υπερασπιστώ τα δικαιώματα της Μητέρας Γης, να υπερασπιστώ τα δικαιώματα στη ζωή, να υπερασπιστώ την ανθρωπότητα και τη σωτηρία της Μητέρας Γης.

AMY GOODMAN: Τι σημαίνει κλιματικό χρέος, Πρόεδρε Morales;

EVO MORALES: Μετά από την καταστροφή που έχει υποστεί η Μητέρα Γη, είναι σημαντικό να αναγνωριστούν τα δικαιώματά της. Και ο καλύτερος τρόπος γι’ αυτό είναι να καταβληθεί κλιματικό χρέος. Δεύτερον, είναι σημαντικό να αναγνωριστούν οι φθορές που έχουν προκληθεί και να μεριμνήσουμε για τους ανθρώπους που έχουν επηρεαστεί από την κλιματική αλλαγή – για τους ανθρώπους που θα χάσουν τα σπίτια τους στα νησιά λόγου χάρη ή για τους ανθρώπους που θα μείνουν χωρίς νερό.

AMY GOODMAN: Η Hillary Clinton, η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, δήλωσε σήμερα: «Δεν μπορούμε να κοιτάμε πίσω, πρέπει να κοιτάμε μπροστά».

EVO MORALES: Το να κοιτάμε μπροστά σημαίνει ότι θα πρέπει να αναθεωρήσουμε όλα όσα έχει κάνει ο καπιταλισμός. Αυτά δεν είναι πράγματα που μπορούν να λυθούν απλά με χρήματα. Πρέπει να επιλύσουμε προβλήματα της ζωής και της ανθρωπότητας. Αυτό είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα ο πλανήτης Γης. Και αυτό σημαίνει τη λήξη του καπιταλισμού.

AMY GOODMAN: Η υπουργός Εξωτερικών, Hillary Clinton, είπε επίσης σήμερα ότι θα ταχθούν 100 δισ. δολάρια αν καταλήξει σε συμφωνία η Σύνοδος, όχι μόνο από τις ΗΠΑ, ανά έτος, αλλά από μια δημόσια-ιδιωτική συνεργασία με έναν αριθμό χωρών σε ολόκληρο τον κόσμο- αλλά αυτό μονάχα αν επιτευχθεί συμφωνία. Δεν είπε ποια ακριβώς θα ήταν η συνεισφορά των ΗΠΑ σε αυτό. Τι έχετε να πείτε για το πόσα ξοδεύουν οι ΗΠΑ στο ζήτημα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης, σε αντιπαραβολή με τον πόλεμο, όπως είπατε χθες;

EVO MORALES: Το καλύτερο θα ήταν όλα τα κονδύλια για τον πόλεμο θα οδηγούνταν κατευθείαν στην κλιματική αλλαγή, αντί για τα στρατεύματα στο Ιράκ, το Αφγανιστάν ή τις στρατιωτικές βάσεις στη Λατινική Αμερική. Αυτά τα λεφτά θα ήταν καλύτερο να οδηγηθούν στις ζημιές που έχουν προκαλέσει οι ΗΠΑ. Και, φυσικά, αυτά δεν είναι μόνο 100 δισ. δολάρια. Αυτά είναι πιθανότατα τρισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια δολαρίων. Πώς ξοδεύουμε χρήματα για να σκοτώνουμε και όχι για να σώσουμε ζωές; Πρέπει να ξοδέψουμε λεφτά για να σώσουμε ζωές, όχι για να σκοτώνουμε. Αυτές είναι οι διαφορές μας με τον καπιταλισμό.

AMY GOODMAN: Αποκαλέσατε τον πόλεμο στο Αφγανιστάν τρομοκρατικό. Εννοείτε ότι πρόεδρος Obama είναι τρομοκράτης;

EVO MORALES: Τρόμος είναι οι άνθρωποι που στέλνουν τα στρατεύματά τους να σκοτώσουν εκτός της χώρας τους. Δεν υπάρχουν μοναχά τρομοκράτες ντυμένοι με πολιτικά, μπορούν επίσης να φοράνε στρατιωτική στολή. Ακόμα χειρότερα αν χρηματοδοτούνται από τους πόρους των λαών, από φόρους. Φυσικά, κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό της, ακριβώς όπως κάθε χώρα μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Αλλά η εισβολή σε άλλη χώρα, με ένστολους ανθρώπους, αυτό είναι κρατική τρομοκρατία.

Επιπλέον, εγκαθιστούν στρατιωτικές βάσεις στη Λατινική Αμερική με την προοπτική του πολιτικού ελέγχου. Και, όπου υπάρχει στρατιωτική βάση, υπάρχει o νόμος της αυτοκρατορίας. Αυτό δεν αποτελεί σεβασμό για την δημοκρατία. Δεν υπάρχει ειρήνη, κοινωνική ειρήνη. Δεν υπάρχει ανάπτυξη για αυτές τις χώρες ούτε ενσωμάτωση σε αυτές τις περιοχές. Αυτό είναι που ζήσαμε στη Λατινική Αμερική.

AMY GOODMAN: Ποιο είναι το μήνυμά σας προς τον πρόεδρο Obama, σε αυτές τις συνομιλίες για το κλίμα;

EVO MORALES: Μετά την ακρόαση της ομιλίας του στη Σύνοδο Κορυφής της Β. & Ν. Αμερικής, ήμασταν αισιόδοξοι ότι θα αποτελούσε έναν σύμμαχό μας στην καταπολέμηση της φτώχειας. Τώρα πλέον δεν είμαι τόσο αισιόδοξος. Μάλλον, είμαστε απογοητευμένοι. Αν κάτι έχει αλλάξει στις ΗΠΑ, τότε αυτό είναι το χρώμα του προέδρου.

Έτσι κλήθηκα, μέσω διοικητικών ψηφισμάτων, να κλείσω σωματεία, ή να εξαλείψω σωματεία, ενώ πρόκειται να κάνω το ακριβώς αντίθετο. Στην αναφορά σχετικά με την πρόσβαση στο προνομιούχο εμπόριο υπό το πρόγραμμα ATPDEA, η Βολιβιανή κυβέρνηση κατηγορήθηκε ότι αναμίχθηκε σε καταπίεση συνδικάτων, όταν, στην πραγματικότητα, εντελώς αντίθετα, η κυβέρνηση υπήρξε πολύ ενεργή στην παροχή υποδομών και την υποστήριξη των σωματείων μέσω της βελτίωσης των κέντρων όπου συνέρχονται κλπ.

Ούτε ο πρόεδρος Bush δεν είχε κάνει παρατηρήσεις για τις νέες διατάξεις στο Σύνταγμα της Βολιβίας, ενώ υπό τη νέα διακυβέρνηση έχουν γίνει παρατηρήσεις και σχόλια για το νέο σχέδιο του Συντάγματος, ειδικά σε σχέση με τη διαχείριση των τομέων φυσικού αερίου και πετρελαίου. Αυτό αποτελεί ξεκάθαρη ανάμιξη στα εσωτερικά της Βολιβίας από την κυβέρνηση Obama. Εν τέλει, μοιάζει να μας ζητάνε να αλλάξουμε το Σύνταγμα. Αυτό είναι κάτι που ούτε ο Bush δεν είχε κάνει. Αν κοιτάξουμε μοναχά αυτό, τότε ο Obama μοιάζει χειρότερος κι από τον Bush. Και τα ντοκουμέντα υπάρχουν.

AMY GOODMAN: Γνωρίζω ότι πρέπει να φύγετε, μια τελευταία ερώτηση: Ζητήσατε κλιματικό δικαστήριο. Τι εννοείτε;

EVO MORALES: Εκείνοι που κάνουν κακό στον πλανήτη Γη πρέπει να δικάζονται. Εκείνοι που δεν πληρούν τους όρους του Πρωτοκόλλου του Κιότο πρέπει επίσης να δικάζονται. Προκειμένου να γίνει αυτό πρέπει να συνθέσουμε ένα δικαστήριο για κλιματική δικαιοσύνη στα Ηνωμένα Έθνη.

AMY GOODMAN: Και o ένας βαθμός Κελσίου;

EVO MORALES: Αυτή είναι η πρότασή μας.

AMY GOODMAN: Θεωρείται ότι είναι εφικτή;

EVO MORALES: Ναι. Ναι, αλλιώς θα είναι έλλειψη δέσμευσης προς την ανθρωπότητα.

AMY GOODMAN: Πιστεύετε ότι θα βγει μια συμφωνία από την Κοπεγχάγη;

EVO MORALES: Αμφιβάλλω. Αναπτύσσουμε άλλες προτάσεις για την παρέμβασή μου.

AMY GOODMAN: Θεωρείτε καταστροφικό το ότι δεν υπάρχει συμφωνία;

ΕVO MORALES: Όχι, είναι χάσιμο χρόνου. Και αν οι ηγέτες των χωρών δεν μπορούν να αποφασίσουν, γιατί δεν αποφασίζουν μαζί οι λαοί;

AMY GOODMAN: Σας ευχαριστούμε πολύ πρόεδρε Morales.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Οικολογία και Πολιτική Οικολογία

Τα πράγματα στη θέση τους

Ο οικολογικός χώρος παρουσιάζεται στο δημόσιο βίο  με δύο μορφές. Από τη μία μεριά υπάρχουν οι οικολογικές οργανώσεις που στη μεγάλη τους πλειοψηφία, στην Ελλάδα τουλάχιστον, είναι οργανώσεις της λεγόμενης «καθαρής» οικολογίας και από την άλλη μεριά υπάρχουν ορισμένες που ακολουθούν την λεγόμενη «πολιτική οικολογία». Οι οργανώσεις της «καθαρής» οικολογίας συνίστανται από πρόσωπα τα οποία ανεξάρτητα από κομματική ένταξη συγκροτούν ενώσεις προσώπων με αποκλειστικό σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος και την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής. Οι οργανώσεις αυτές απαρτίζονται, πολλές φορές, από ολιγομελείς ομάδες που με μεράκι, με ποιότητα και συχνά επιστημονικότητα, προσεγγίζουν τα διάφορα περιβαλλοντικά ζητήματα και αγωνίζονται για την επίλυσή τους. Με υπομνήματα, παρεμβάσεις στις αρμόδιες αρχές, καταγγελίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Συνήγορο του Πολίτη, προσφυγές στα αρμόδια δικαστήρια, όπως το Συμβούλιο της Επικρατείας, αλλά και ακτιβισμούς που έχουν κοστίσει διώξεις και καταδίκες στα μέλη τους.

Στην κατηγορία αυτή πρέπει να κατατάξουμε και ορισμένες ομάδες, κινηματικού χαρακτήρα, που αρχίζουν τη δράση τους με αφορμή ένα συγκεκριμένο πρόβλημα στην περιοχή τους και που μπορεί να διατηρήσουν τη δράση τους μετά και από την τυχόν επίλυσή του. Η δράση αυτή μπορεί να αποκτήσει αργότερα γενικότερη μορφή και θεματολογία.

Στην ίδια κατηγορία πρέπει να θεωρήσουμε ότι ανήκουν ορισμένες από τις λεγόμενες «μεγάλες» οργανώσεις, μερικές εκ των οποίων είναι μονοθεματικού χαρακτήρα (π.χ. για χελώνες, φώκιες, ζώα κλπ.).

Στη λεγόμενη «πολιτική οικολογία» ανήκει ένας πολύ περιορισμένος αριθμός περιβαλλοντικών οργανώσεων και ένα κόμμα, οι «Οικολόγοι Πράσινοι». Το κόμμα αυτό πρεσβεύει την παρέμβαση στα οικολογικά και πολιτικά πράγματα με την κομματική λογική. Το καταστατικό τους αναφέρει πολύ λίγα πράγματα σε επίπεδο σκοπών και αρχών. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι συγκροτούν «αυτόνομο πολιτικό φορέα που θα εκφράζει στη χώρα μας τις αξίες και τις αρχές του Πράσινου κινήματος και της πολιτικής οικολογίας». Ο φορέας αυτός έχει στενούς δεσμούς με το κόμμα των Ευρωπαίων Πράσινων. Με δεδομένη την ιδιαιτερότητα της ελληνικής οικολογικής πραγματικότητας, καθώς οι οικολογικές οργανώσεις δεν αποτελούν κομματικά παραρτήματα όπως στην Ευρώπη, τέθηκε από πολλούς εξαρχής το ανησυχητικό ερώτημα μήπως η κομματική λογική των Ελλήνων Πρασίνων οδηγήσει στην κομματικοποίηση και πολιτική εξάρτηση των ελληνικών οικολογικών οργανώσεων. Αυτό το ερώτημα παραμένει και προκάλεσε τη διαφοροποίηση δραστήριων προσώπων του οικολογικού χώρου σε σχέση με τους Οικολόγους Πράσινους.

Στο καταστατικό τους αναφέρεται ότι: «συμμετέχουν στις πολιτικές διαδικασίες για την προώθηση των αρχών της πολιτικής τους, στους θεσμούς του κράτους και της Κοινωνίας των Πολιτών».

Οι πολιτικές αρχές και αξίες αναφέρονται, μόνο επιγραμματικά, στο καταστατικό τους, το οποίο όμως αφιερώνει πολύ χώρο σε οργανωτικά ζητήματα. Συγκεκριμένα, αυτολεξεί, οι αρχές και αξίες αναφέρονται ως εξής: «οικολογική σοφία, αειφορία, κοινωνική δικαιοσύνη, μη βία, άμεση και συμμετοχική συνεργασία, σεβασμός στην ποικιλότητα, αποκέντρωση και επικουρικότητα, προστασία και αποκατάσταση των φυσικών οικοσυστημάτων, ποιότητα ζωής, ατομική και κοινωνική ευθύνη και ισονομία». Είναι φανερό λοιπόν ότι δε μπορεί κανείς εύκολα να βγάλει συμπεράσματα για τις αρχές και αξίες που διέπουν τους Οικολόγους Πράσινους, αφού αυτές δεν αναλύονται. Μπορεί επίσης να παρατηρήσει κανείς ότι οι οικολογικές αξίες έχουν δευτερεύουσα σημασία μπροστά στις κοινωνικές αξίες.

Δυστυχώς όμως όλα κρίνονται στην πράξη. Δεν μπορεί π.χ. να ξεχάσει κανείς ότι ο Γιόσκα Φίσσερ, διακεκριμένο στέλεχος του χώρου της πολιτικής οικολογίας, ως Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, «ευλόγησε» την επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία. Το ίδιο επίσης έκανε και ένα άλλο στέλεχος του ίδιου κόμματος, γνωστό από το «Μάη του ‘68», ο Κον Μπετίτ.

Επικρατεί όμως μια παρανόηση. Πολλοί πολίτες πιστεύουν ότι τα μέλη των οικολογικών οργανώσεων είναι ταυτόχρονα και μέλη του κόμματος των Οικολόγων Πράσινων. Αυτό όμως είναι ανακριβές. Φυσικά ο καθείς έχει το δικαίωμα να αποφασίζει ο ίδιος τις υποστάσεις του, αλλά είναι απολύτως ανακριβές να ταυτίζεται ο χώρος της έμπρακτης και μαχόμενης οικολογίας με οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα. Πόσο μάλλον όταν ο χώρος των ελληνικών οικολογικών οργανώσεων θεωρείται από τους κομματικοποιημένους Ευρωπαίους ως υπόδειγμα ελεύθερης έκφρασης της κοινωνίας των πολιτών.

Είναι γεγονός ότι όλα τα κόμματα κάνουν οικολογικά ανοίγματα ποντάροντας στην ευαισθησία των πολιτών γύρω από τα ζητήματα περιβάλλοντος.

Το ερώτημα όμως είναι: κάποιος πολίτης, που θέλει να βοηθήσει στην προστασία του περιβάλλοντος, πρέπει να ενταχθεί σε μια από τις οργανώσεις της «καθαρής» οικολογίας ή στο κόμμα των Οικολόγων Πράσινων; Η απάντηση στο ερώτημα, όπως τίθεται αυτό, είναι ότι οι στόχοι της προστασίας του περιβάλλοντος, κυρίως σε τοπικό επίπεδο, προωθούνται από τις οικολογικές οργανώσεις της «καθαρής» οικολογίας. Εκτός βέβαια από τα τοπικά προωθούν και τα γενικότερα ζητήματα, είτε επειδή είναι πανελλαδικού χαρακτήρα, είτε επειδή αποτελούν ένωση οργανώσεων, όπως π.χ. το Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων (ΠΑΝΔΟΙΚΟ). Αν όμως ζητούμενο από κάποιον είναι η πολιτική ενασχόληση, τότε μπορεί να ενταχθεί στο κόμμα των «Οικολόγων Πράσινων». Θα θέλαμε εδώ να σημειώσουμε ότι το κόμμα αυτό επιχείρησε, με κομματική παρέμβαση, τη χειραγώγηση του  ΠΑΝΔΟΙΚΟ, στα τελευταία δύο συνέδριά του, με σκοπό, όπως αποδείχθηκε, να κερδίσει θέσεις και «κομματικούς πόντους» ενόψει επερχόμενων εκλογών, αδιαφορώντας για τα προβλήματα που θα δημιουργήσει.

Οι Έλληνες Πράσινοι έχουν ακόμα δρόμο, για να δείξουν ότι πρεσβεύουν ένα άλλο πολιτικό ήθος, ένα όραμα σύμφωνο με τα προτάγματα της πολιτικής οικολογίας προσαρμοσμένα στην ελληνική πραγματικότητα. Ότι έχουν διδαχθεί και μπορούν να αποφύγουν τα μεγάλα ολισθήματα των Ευρωπαίων Πράσινων, και ότι είναι ικανοί να επηρεάσουν την πολιτική ατζέντα επί της ουσίας και έξω από επικοινωνιακά τεχνάσματα. Δεν μπορεί όμως να οικειοποιούνται την ιστορία του ελληνικού οικολογικού κινήματος, ούτε να κεφαλαιοποιούν τη δράση και τους αγώνες των οικολογικών οργανώσεων. Δε μπορεί να υπάρχει μια άνευ προηγουμένου κινητικότητα για τις ευρωεκλογές σε κάθε νομό, ενώ μας καίνε απίστευτα τοπικά προβλήματα περιβάλλοντος σε όλη τη χώρα. Οι εκφραστές της πολιτικής οικολογίας ας αφήσουν παρωχημένες νοοτροπίες και ας διδαχτούν από την πανωλεθρία των «Οικολόγων Εναλλακτικών» που κόστισε 10 χρόνια στον οικολογικό χώρο μέχρι να σηκώσει ξανά κεφάλι. Ευχόμαστε πραγματικά αυτή η ωριμότητα να έρθει γρήγορα.

20/05/2009

Ο χώρος της περιβαλλοντικής πρωτοβουλίας: http://www.oikoen.gr/PressRelease2009-30/

Διαβάστε επίσης:

Η ΩΡΑ ΤΗΣ (ΦΟΥΚΑΡΙΑΡΑΣ!) ΓΗΣ

Πράσινος Καπιταλισμός και οι Έλληνες Οικολόγοι-Πράσινοι (άρθρο του Γ.Ρακκά στο περιοδικό Άρδην)