Είναι πολύ το “ελληνικό αίμα” και βράζει. Και όταν βράζει το “ελληνικό αίμα” εκδικείται τους ταλαίπωρους, ανήμπορους βιοπαλαιστές μετανάστες.

Το περιστατικό δείχνει επίσης την υποκρισία και την επικινδυνότητα των όσων προωθούν οι φασίστες σήμερα, με προεξάρχοντες τα τάγματα των χρυσαυγητών.

• Από τη μία βρίσκουν πάτημα στην αθλιότητα των παρανόμων μεταναστών του περιθωρίου που βρίσκονται εκτός εργασίας-κοινωνίας, με βασικό σύνθημα προπαγάνδας το “ΔΕ ΧΩΡΑΝΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ;;”.

• Από την άλλη, επιτίθενται -όπως στην περίπτωση του βίντεο- σε μετανάστες που έχουν όλη την διάθεση και τύχη να ενσωματωθούν και με τις νόμιμες διαδικασίες δραστηριοποιούνται για να ζήσουν.

Το λιγότερο πολιτικά γελοίο είναι να καθίσει κάποιος και αναλύσει περισσότερο την παραπάνω αντίφαση των τυχοδιωκτών φασιστών που λαϊκίζουν με κάθε ευκαιρία. Ένα είναι σίγουρο: ότι αποδεικνύουν για μία ακόμα φορά τον ιστορικό τους ρόλο ως εφεδρεία κάθε εκμεταλλευτικού συστήματος.

Με το να επαναφέρουν ιδέες διαχωρισμού, αρειανισμού, φυσικού ή θεϊκού (συνήθως αυτά αλληλοσυνδέονται πολιτικά) δικαιώματος μερίδας της κοινωνίας κ.α., επαναφέρουν στην ουσία το βασικό αξιακό πλαίσιο κάθε εκμεταλλευτικού συστήματος: Το δικαίωμα μερίδας μελών μίας κοινωνίας (μίας μικρής ελίτ, ή μίας ευρύτερης κοινωνικής τάξης) να βρίσκεται σε θέση ισχύος και να εκμεταλλεύεται τους συνανθρώπους της. Απλά το επαναφέρουν στην πρωτόγονη και πιο άγρια μορφή του.

Τώρα το αν ιδεολογικά ο διαχωρισμός αυτός μετασχηματίζεται, ωραιοποιείται, ή εκσυγχρονίζεται χάριν μίας διαρκώς ανανεούμενης κοινωνικής συναίνεσης, αυτό θα πρέπει να ερμηνεύεται ως μία εξελικτική μεν, όχι απαραίτητα μονότονα προοδευτική διαδικασία. Κάλλιστα στο πρώτο μεγάλο στρίμωγμα η εξουσία μπορεί να επανέλθει στην πρωταρχική κιόλας εκμεταλλευτική αξίωση, όπως το επιτρέπει αυτή τη στιγμή! Τολμά να θέσει υπό αμφισβήτηση και επανεξέταση βασικά προοδευτικά συμπεράσματα που έχουν αποτελέσει, στο μεταξύ, τον αρμό της όποιας συναίνεσης εξασφάλιζε την ισορροπία στην ταξική διαπάλη.

Για να δικαιολογηθεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και να αποκτήσει λογική/θρησκευτική/κοινωνική νομιμοποίηση, διαχρονικά επιχειρείται να χρησιμοποιηθούν και κάποια κριτήρια διαχωρισμού της κοινωνίας τα οποία παρουσιάζονται ως “λογικοφανή” για την εποχή. Δυστυχώς για τους οπαδούς των κοινωνικών διακρίσεων, όλα τα κριτήρια αυτά χωρίς καμία εξαίρεση αποδεικνύονται εκ των υστέρων πανηγυρικά ως αυθαίρετα ή ψευδή κατασκευάσματα. Πάντοτε, δε, για να φτάσει να επεκταθεί ένας τέτοιος παροξυσμός αρλουμπολογίας και να γίνει μαζική ιδεολογία και επιλογή πολιτικής δράσης, το “χαλί” έστρωνε η “διερευνητική” επιστήμη που “ανακάλυπτε” για παράδειγμα ότι οι μαύροι μοιάζουν περισσότερο με πιθήκους παρά με ανθρώπους, οπότε δεν είναι εξελιγμένοι ως είδος όσο εμείς υπαναχώρηση του πνευματικού κόσμου. Οπότε το εξελιγμένο ανώτερο ον δικαιούται να έχει υπό την εκμετάλλευση του το υποδεέστερο ον. Ο δε πνευματικός κόσμος παραδοσιακά υπαναχωρούσε της μαχητικής πάλης του ενάντια σε τέτοιους συντεταγμένους τσαρλατανισμούς, πρακτικά προκεκλημένους από την εκάστοτε ανάγκη της εξουσιαστικής τάξης για διατήρηση των προνομίων της.

ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΝ ΧΑΜΠΑΡΙ OΛΟΙ ΣΑΓΗΝΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΑΔΥΝΑΜΩΝ ΞΕΝΩΝ…

…ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΕ ΜΕΡΙΔΑ ΕΛΛΗΝΩΝ!

ΝΑ ΤΟ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!

.

Για την ακρίβεια να φωνάξουμε ότι…

Η απαξίωση οφείλεται στην λαιμαργία της ΑΡΧΟΥΣΑΣ ΤΑΞΗΣ η οποία επιδιώκοντας να ενσωματώσει την Ελλαδάρα στα νέα δεδομένα της παγκοσμιοποιημένης “μπίζνας”, επέβαλλε ένα καθεστώς μαλάκυνσης αποστειρωμένου λαιφστάιλ καταναλωτισμού για να αμβλύνει τις αντιστάσεις και να πετύχει τη συναίνεση της αδιαφορίας.

Τελικά, η κουλτούρα του ατομισμού με μοναδικό σκοπό την μεγιστοποίηση της υλικής απόκτησης-ηδονής… νέκρωσε όλα τα ζωτικά κριτικά/δημιουργικά/παραγωγικά/συλλογικά χαρακτηριστικά που εγγενώς διαθέτει κάθε κοινωνία.Είναι στοίχημα, λοιπόν, να αποφευχθεί το στάδιο του κυνηγιού μαγισσών και βαφτισμένων εχθρών. Να πάει η κοινωνία να ζητήσει το λόγο από τους πραγματικούς φταίχτες οι οποίοι έχουν πάρει και τους κόπους των εργαζομένων, τις ληστρικές υπεραξίες, και τις παίζουν στα χρηματιστήρια ποντάροντας ακόμα και το ότι η Ελλάδα θα καταρρεύσει!

Υ.Γ. Όλοι μοιραζόμαστε την ίδια ανησυχία με το ΜΕΓΚΑ να μη φανούν τα πρόσωπα των καλόπαιδων νεοναζί-κλεφτρονιών!

Του Γιώργου Πήττα

(…) … Μισώ αυτή τη χώρα. Μου έφαγε τα σπλάχνα. Γράφω σʼ εσένα γιατί μαζί ποθήσαμε να είναι γόνιμα αυτά τα σπλάχνα, κι αυτός ο πόθος μας ένωσε νύχτες και νύχτες… και σʼ άλλες ώρες της μέρας, όταν ξαφνικά γινόταν ένα θαύμα και ξεχνούσαμε τον τρόμο που έτρεχε στους δρόμους καθώς μες στις φλέβες μας… τα εφιαλτικά δελτία ειδήσεων που μας εμπόδιζαν ακόμα και να κοιταζόμαστε… διαβασμένα από θεότρελους εκφωνητές… τα ουρλιαχτά που σκέπαζαν ακόμα και τις σειρήνες των ασθενοφόρων. Μισώ αυτή τη χώρα. Μου έφαγε τα σπλάχνα. Μου τα ʼφαγε. Τη μισώ. Ναι, τη μισώ, τη μισώ.

Από το συγκλονιστικό και μοναδικό «Πεθαίνω σα χώρα» του Δημήτρη Δημητριάδη, δημοσιευμένο για πρώτη φορά το 1978…

Και βέβαια, ενώ τη μισεί, τη μισεί, μόνο ο κλινικά ηλίθιος δεν μπορεί να δει πόσο τη λατρεύει, τη λατρεύει, τόσο που του γίνεται καρκίνος και χτικιό.

Χτυπάει μέσα στο κεφάλι αυτές τις μέρες το γραπτό του Δημητριάδη.

Χτυπάει γιατί αναδεικνύει το χρονικό εύρος μέσα στο οποίο ένας καλός δέκτης πυροδοτήθηκε για να γράψει αυτό μεγάλης σημασίας και αίσθησης κείμενο, θυμίζει πως ο θάνατος που τώρα κάνει με θράσος την περιφορά του στην Ελλάδα, ήταν ήδη εκεί από τότε και ας μην τον βλέπαμε.

Και ο χειρότερος, ο βαθύτερος, ο αμετάκλητος θάνατος θα συμβεί, αν με οποιαδήποτε αλχημεία καταφέρει το λεγόμενο «πολιτικό σύστημα» που γνωρίζουμε τα πολλά τελευταία χρόνια, να επιβιώσει.

Γιατί, είναι τελικά όλο, απελπιστικά νοσηρό.

Ο βαθμιαίος εκφασισμός της Ελληνικής κοινωνίας που ασφαλώς και προϋπήρχε ως σπέρμα και έχει τις ρίζες του σε αίτια πολλά , τα έχουμε πει αρκετές φορές σε διαφορετικά κείμενα, εκτοξεύτηκε στη δεκαετία του 90 με τα πρώτα κύματα των μεταναστών.

Αυτοί, οι πρώτοι μετανάστες, ήταν που έγιναν οι αποδέκτες της νεόπλουτης χυδαιότητας των νεοελλήνων, στην εποχή που κάθε σπίτι, δεν ήταν δυνατόν αλλιώς (!), είχε μαζί με την επίπλωση και μία Φιλιππινέζα για να μαγειρεύει, να κάνει το υποζύγιο, να ξεσκατώνει τα παιδιά, να σκουπίζει και να υπακούει σε οτιδήποτε.

Συζητήσεις επί συζητήσεων των νεοελλήνων στα εστιατόρια τότε, να μιλάνε για τις οικιακές βοηθούς (sic) ως να μιλούσαν για ντιβάνια πολυθρόνες και τραπέζια.

Μετά ήρθαν οι Αλβανοί.

Χτίσανε τις αυθαίρετες ή νόμιμες βίλες μας, δίδαξαν την ξεχασμένη στους Έλληνες τέχνη της πέτρας, και προστέθηκαν στις στρατιές των ανθρώπων από χώρε μακρινές όπως το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν για να «μας φτιάξουν» Εγνατία, Αττική Οδό, Γέφυρα Ρίου Αντιρρίου, Αεροδρόμιο, Ολυμπιακά έργα.

Το «Greek dream» πνιγμένο στο αίμα δεκάδων νεκρών και εκατοντάδων μοιραία τραυματισμένων και ακρωτηριασμένων.

Χαμένοι στα ψιλά των εφημερίδων, αόρατοι, ανύπαρκτοι, ανασφάλιστοι μάρτυρες του νεοελληνικού μεγαλειώδους μπαλονιού.

Ήδη, η παρεούλα του Καρατζαφέρη και των μπουρτζόβλαχων είχε πιάσει δουλειά.

Πονηρός ο βλάχος και με τη βοήθεια του Θεού του ως γνήσιος ορθόδοξος, με το «σταυρό στο χέρι» διέχυσε το δηλητήριο του στο κοινό που δεν συμμετείχε στο φαγοπότι αλλά δεν είχε τον κατάλληλο εξοπλισμό για να τον ξεράσει και κάθονταν στην άκρη με παράπονο.

Τότε, που η Ελλάδα παρέστησε την «ανεπτυγμένη» και μάθαινε να χλαπακιάζει σούσι, φύτρωναν οι χρηματιστές σαν τα μανιτάρια στο δάσος, οι τηλεοράσεις γέμιζαν με ξανθιές παρουσιάστριες και κοριτσάκια που κουνούσαν σαν τα καθυστερημένα τα χέρια τους σε λαϊκοπόπ τσιφτετέλια.

Οι κωλοέλληνες που τραγούδησε σοφά (αλλά δεν ξανατραγούδησε) ο Σαββόπουλος.

Τώρα, που όλα κατέρρευσαν , το πρόσωπο μας δείχνει πόσο απελπιστικά άδειο είναι.

Παραδομένο το κέντρο στα τάγματα εφόδου της Χρυσαυγίτικης συμμορίας, αυτής της δράκας των ανωμάλων που έχουν βρει και μερικές ντουζίνες συμπαραστάτες από απελπισμένους νοικοκυραίους, σηματοδοτεί όχι απλά το τέλος της μεταπολίτευσης και της ένδειας των εκπροσώπων της αλλά την απόλυτη χρεοκοπία του συστήματος.

Και λέω «απόλυτη χρεοκοπία» γιατί μέσα στο σύστημα εντάσσω και την απέραντη ανεπάρκεια της Αριστεράς και των εξ επαγγέλματος αντιρατσιστών που αρνήθηκαν πεισματικά να δουν το πρόβλημα και τη διόγκωση του, βάζοντας το κεφάλι στην άμμο και σφραγίζοντας το διαβατήριο στους «νοικοκυραίους» για το προς τον εκφασισμό ταξίδι τους.

Και ναι, η μοναδική πραγματική ελπίδα που μας έμεινε, είναι η κατάρρευση, μήπως και, προκύψει κάτι, μήπως από τα ερείπια του, υπάρξει χαραμάδα να πνεύσει φρέσκος αέρας και σκέψεις.

Με φόβο, προ καιρού, παρακολουθούσα κείμενα και συζητήσεις που αναδείκνυαν ως καλύτερη λύση, την διακυβέρνηση της χώρας από Επιχειρηματίες.

Κάτι σαν μοντέλο Μπερλουσκόνι δηλαδή ή , για να το πω αλλιώς, να έρθει στα πράγματα η τάξη που έχει πλουτίσει από τη διαπλοκή σε βάρος της Κοινωνίας.

Με θλίψη και ανησυχία παρατηρώ την απόλυτη έλλειψη φωνής και παρουσίας της λεγόμενης πνευματικής ιντελιγκέντσιας. Υπάρχει; Υπάρχει. Νωθρή, άφωνη, άνευρη, άτολμη, χαμένη σε θεωρητικές απεραντολογίες που δεν αφορούν κανέναν εκτός από τον αντίλαλο τους.

Με τρόμο, παρατηρώ την πλήρη και τεράστια απουσία οποιασδήποτε μορφής πολιτικής πρωτοπορίας και ηγεσίας στην Κοινωνία που να μπορεί να σμιλέψει και να καθοδηγήσει την οργή σε γόνιμες ατραπούς.

Η Ελλάδα, δεν διαφέρει σε πολλά από την Γερμανία του μεσοπολέμου.

Μια χώρα σε πλήρη και απόλυτη παρακμή. Και αν ήταν η πολεμική ήττα και η Συνθήκη των Βερσαλλιών ο γερμανικός εξευτελισμός που οδήγησε στον θρίαμβο του Χίτλερ, εδώ, σε μας είναι η ήττα της κάλπικης ευδαιμονίες και η Συνθήκη του Μνημονίου.

Ακριβώς έτσι το προσδιορίζει και ο Gabor Steingart, αρχισυντάκτης της οικονομικής εφημερίδας Handelsblatt, που χαρακτήρισε τα οικονομικά μέτρα που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα, ως μία “Συνθήκη των Βερσαλλιών” χωρίς τον πόλεμο.

Σε αυτό το κάδρο μέσα, η παρανοϊκή βία των ένστολων, η παρανοϊκή δράση της Χρυσής Αυγής που μόνο και μόνο για το σύνθημα «εναντίον όλων» θα έπρεπε να τεθεί εκτός νόμου.

Σε αυτό το κάδρο λοιπόν, και οι πελιδνές μορφές των εκπροσώπων του συστήματος να ψελλίζουν αενάως την ίδια κασέτα χωρίς να πείθουν πια, ούτε τα ντουβάρια.

Φόντο, η οικονομική εξαθλίωση των πολλών που ποτέ δεν βγήκαν μπροστά, οι αμέτρητοι άνεργοι, το εθνικό χαρακίρι του ανώνυμου πολίτη και όχι των ενόχων, η διαρκής ενοχοποίηση των θυμάτων ενός εγκλήματος που άλλοι έκαναν και άλλοι πληρώνουν.

Δεν μένει τίποτα, παρά το πλήρες ξήλωμα της σαπίλας.

Δεν μένει τίποτα, παρά να μαζευτούν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων στο Σύνταγμα, ήσυχα και να μείνουν εκεί μέχρι να υπάρξει αλλαγή πλεύσης με συγκεκριμένες πρακτικές.

Αλλά ξέχασα….Για να γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει να το υπογράψει το ΚΚΕ.

Το οποίο, με όλον τον σεβασμό στη συνέπεια που το διακατέχει, ως ηγεσία τουλάχιστον, είναι ακόμα ένα μέρος του προβλήματος.

Πως θα τους πάρει και θα τους σηκώσει όλους ο άνεμος χωρίς να έρθει το μαύρο;

Δεν ξέρω.

Όποιος γνωρίζει, ας το πει.

Πάει, κάηκε κι ο φετινός Καρνάβαλος! Ο φτιαχτός που συμβολίζει το καρναβάλι της καθημερινότητας. Αυτοί οι οποίοι σατιρίζονται μέσα από το καρναβάλι παραμένουν εδώ.

Στην τελευταία γενική απεργία έγιναν μαζικές διαδηλώσεις. Από την Αθήνα, όπως πάντα, επιλέχθηκαν αν προβληθούν πολλές σκηνές με μπάχαλα και μολότοφ με αποκορύφωμα την πολυπαιγμένη φάση που ένας μπάτσος της ΔΙΑΣ δέχεται μία μολότοφ στο κράνος. Το πως επιλέγονται οι σκηνές “κράχτες” για τα δελτία το γνωρίζουν όλοι, έτσι για μία ακόμα φορά επιχειρήθηκε να οριστεί η ΜΕΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ως ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ!

Το αν είναι ωραίο θέαμα να καίγεται ή να απειλείται να καεί ένας άνθρωπος ζωντανός δεν χρειάζεται σχόλιο. Ούτε είναι άξιο σχολιασμού το αν αυτός που πετάει τη μολότοφ θέλει να τον πετύχει στο κεφάλι και να τον κάψει. Γενικά αυτά αποτελούν κομμάτι μιας πολύ ενδιαφέρουσας, αλλά εκτενής και για συνομιλητές με μεγάλη όρεξη, συζήτηση περί βίας και αντιβίας, περί άμυνας. Και οι διαφωνούντες φυσικά μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα ίδια επιχειρήματα για να δικαιολογήσουν τις αντίπαλες πλευρές ορίζοντας τη μία πλευρά ως επιτιθέμενη και την άλλη ως αμυνόμενη με δικαίωμα νόμιμης βίας.

Και για να προσπεράσω όλα αυτά, μιας και έχουμε και δουλειές… δεν είμαστε εξασφαλισμένοι σαν κάποιους με το να φυλάμε (και φιλάμε) τα αφεντικά μας, ας πάμε στην ουσία η οποία είναι το ότι τα ΜΜΕ έχουν την υποχρέωση να αποδώσουν την πραγματικότητα απλά παραθέτοντας την καταγραφή της. Το παρακάτω βίντεο δείχνει τις ομάδες ΔΙΑΣ να εφορμούν μαζικά, με σαφείς επιθετικές τάσεις (πρόθεση για συλλήψεις και μπουζούριασμα με ότι κατηγορίες έχουν πρόχειρες) στην πλατεία όπου διαδηλωτές κινούνται χωρίς καν οργάνωση. Οι διαδηλωτές αντιδρούν στην επίθεση, οι ΔΙΑδες κάνουν αυτό που μάλλον έχουν εντολές να κάνουν: πέφτουν πάνω στον κόσμο με τις μηχανές και αμέσως μετά…

… ΤΣΟΥΦ… μια μολότοφ, η οποία προφανώς και πάει τους αστυνομικούς για να τους ανακόψει την εφόρμηση αλλά τελικά παραλίγο να προκαλέσει ένα σοβαρό τραυματισμό σε έναν μπάτσο.

Η αλήθεια της πραγματικότητας είναι τόσο εύκολο να παρουσιαστεί όταν θέλει κανείς. Φυσικά δεν εμποδίζεται κανένας να διαφωνεί για το ποιος είναι ο “κακός” της υπόθεσης της βίας στους δρόμους, στην οποία και εμείς παίρνουμε σαφή θέση. Αλλά απαιτούμε να γίνεται δημόσιος διάλογος πάνω στην πραγματικότητα κι όχι στην φτιασιδωμένη εκδοχή της.

Τελικά θα απαντήσει κανείς αρμόδιος γιατί στο διάολο οι καθυστερημένοι με τα μοτοσακά τη βρίσκουν πέφτοντας πάνω στον κοσμάκη?

Στο μεταξύ γίνεται και το περιστατικό με τη δολοφονία των αστυνομικών της ΔΙΑΣ που βρέθηκαν μπροστά σε μία ληστεία περιπτέρου! Και πέρα από το μαύρο δάκρυ των ΜΜΕ για να νέα παιδιά που χάνονται και το λαϊκό προσκύνημα, βρήκαν την ευκαιρία να φτιασιδώσουν και το ίματζ της ΔΙΑΣ. Να σου κάτι αθώες φατσούλες ξεπρόβαλαν κάτω από τα φιμέ κράνη, για κοίτα κάτι γαλανά ματάκια και ωραίο μαλλάκι που έχει η νεαρά μπατσίνα, γιατί ο φρεσκοξουρισμένος αγνός κυνηγός του εγκλήματος που συνεντευξιάστηκε παρέα της. Με τα ίδια κριτήρια επιλέγει η χολέρα των κομματικών νεολαίων στα πανεπιστήμια όταν θέλει να φτιάξει τη βιτρίνα της. Με τα ίδια κριτήρια επιλέγονται και οι εκπρόσωποι κάθε λογής οικονομικών συμφερόντων που πρέπει να έχουν αγνό “πρόσωπο”. Όπως έλεγαν κι οι παλιοί: “για ένα καθαρό πρόσωπο ζούμε” (ή κούτελο) που όταν δεν το έχεις απλά το αγοράζεις…

Και πάλι καταλήγουμε στο ίδιο σημείο: μπορούμε να ακούσουμε και τους εργαζόμενους μπάτσους για αυτά που περνάνε, όμως έχοντας την αλήθεια μπροστά μας κι όχι μία στημένη μιντιακή κατάσταση που αποσκοπεί σε συγκεκριμένα ανακλαστικά.

Η δολοφονία αστυνομικών από εγκληματίες θα πρέπει να προβληματίζει την εξουσία και την κοινωνία για το ποιος είναι ο βασικός ρόλος της αστυνομίας τον οποίο προφανώς και έχουν παραμελήσει βάζοντας σαν προτεραιότητα τη φύλαξη της ευνομούμενης δικτατορίας των σφουγκοκολάριων της Τρόικας. Γιατί, δυστυχώς, αν τα βάλει κάτω κανείς (βλ. άρθρο στην Κ.Ελευθεροτυπία) και το έγκλημα αυξάνεται και οι ζωές μας αστυνομοκρατούνται:

Αρκεί να προσθέσει κάποιος τα επίσημα στοιχεία (α’ και β’ εξάμηνο) του 2010 και να τα συγκρίνει και πάλι με τα επίσημα στοιχεία του 2009 για να διαπιστώσει ότι το έγκλημα όχι μόνο αυξάνεται -παρότι οι δρόμοι αστυνομοκρατούνται- αλλά γίνεται ολοένα και πιο άγριο…

Και να αναρωτηθούν επίσης για το ποίος είναι ο λόγος που στην πολύπαθη Ελλάδα η κοινωνία έχει τέτοια απάθεια για την Αστυνομία.

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει

Μπορεί να μην πεθαίνει, αλλά πεθαίνουν όσοι βρίσκονται στα χωράφια και τις θάλασσές της, αστυνομικοί και μη, ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε και να δείξουμε αλληλεγγύη στον αγώνα των 300 μεταναστών. Κι όποιος δυσκολεύεται να καταλάβουν, σε σημείο να λέει για ψεύτικες θεατρινίστικες λιποθυμίες (βλ. αξιότιμο Πρετεντέρη) , ή για ψεύτικες απεργίες πείνας (βλ. δημοσίευμα στο Βήμα που ανέφερε ότι δεν επέτρεπαν κάποιοι στους μετανάστες να φάνε ή να δεχθούν ιατρική φροντίδα) τότε ας φέρει στο μυαλό του τους μετανάστες από το Μπαγκλαντές τους οποίους μετέφεραν από τη Λιβύη προχθές. Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι πήδηξαν από το πλοίο στο λιμάνι της Σούδας επειδή δεν ήθελαν να απελαθούν στην πατρίδα τους. 3 νεκροί ο πρώτος απολογισμός και καμια δεκαριά αγνοούμενοι! Εκτός αν πέθαναν κι αυτοί στα ψέμματα.

Εμείς θα δείξουμε ένα μικρό βίντεο (καλλιτεχνικό σαν τα αφιερώματα στην ομάδα ΔΙΑΣ) για να περάσουμε στο επόμενο θέμα:

ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ ΤΕΙΧΟΣ (Αγαθονήσι)

Τα πασχαλιάτικα γιλέκα

Μέσα σε όλα αυτά, κι αφού ζύγισε τις αντιθέσεις της συγκυρίας, το ΛΑΟΣ ανακοινώνει ότι δε θα στείλει ευχετήριες κάρτες για το Πάσχα (προσθέστε λαμπάδες, χρυσά αυγά κλπ) για να πάρει αλεξίσφαιρα γιλέκα για τα παιδιά της ΔΙΑΣ. Δηλαδή αν έκοβε και τις επιχορηγήσεις των αγανακτισμένων πολιτών της Χ.Α. τις θα έπαιρνε;

ΤΑΝΚΣ και οδοστρωτήρες για να πατάνε καλύτερα τους διαδηλωτές;

Αλήθεια το υπουργείο δίνει γιλέκα; Διότι αν δίνει τότε μάλλον ο πρόεδρος υπαινίσσεται να αρχίσουν να τα φοράνε δυο-δυο.

Τέλος πάντων, επειδή το ΛΑΟΣ προτρέπει και τους πολίτες να βοηθήσουν για να θωρακίσουμε τους ανθρώπους που μας κυνηγάνε και πέφτουν πάνω μας στους δρόμους, θα συνεισφέρουμε με εκπληκτική ΙΔΕΑ:

ταρατατσούμ, ταρατατσούμ

Υ.Γ. Κίνηση αλληλεγγύης για τους 300 μετανάστες στα Γιάννενα (από Η.Α.)

Πηγή Φοιτητική Ανεξάρτητη Κίνηση Πληροφορικής

στον αγώνα των 300 μεταναστών απεργών πείνας σε Αθήνα(250) και Θεσσαλονίκη(50), έχει οριστεί η σημερινή.

Με τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Για την αλληλεγγύη και την ενότητα ντόπιων και ξένων εργαζομένων

Ενάντια στο ρατσισμό, την καταστολή και την ποινικοποίηση των αγώνων

Για ίσα δικαιώματα στη ζωή και την αξιοπρέπεια

Η νίκη της απεργίας είναι νίκη της κοινωνίας!

Πανελλαδική και Πανευρωπαϊκή ημέρα αλληλεγγύης

Διαδηλώνουμε στην Αθήνα και σε δεκάδες πόλεις σε Ελλάδα και Ευρώπη

Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου – 18^η ημέρα απεργίας πείνας”

από εδώ

από ότι γνωρίζουμε  και στην πόλη των Ιωαννίνων έχει προγραμματιστεί πορεία  για το συγκεκριμένο θέμα, στις 18:00 από Νομαρχία. Σε περίπτωση λάθους διορθώστε με…

Στο Κιλκίς έγιναν κάποια στρατιωτικά γυμνάσια με σενάριο άσκησης, ανάμεσα σε άλλα, την καταστολή ενός πλήθους διαδηλωτών που κινούνται σε μία οδό. Ο φερόμενος ως κόσμος φωνάζει freedom, go home, we want peace και άλλα τέτοια κι όχι Αλάχ-Αλάχ, ούτε Βούδα-Βούδα, ούτε… Σαμαράς-Σαμαράς. Το σενάριο είναι καθαρά ένα σενάριο αναταραχής κόσμου με αντικείμενο την ελευθερία του. Το go home δείχνει εμφανέστατα ότι η στρατιωτική δύναμη είναι “επεμβατική” σε ξένη χώρα, καθώς οι διαδηλωτές τους βλέπουν ως εισβολείς (go home).

Ένα απόσπασμα μπορείτε να δείτε στο εξής βίντεο, το οποίο βρήκαμε στο ΣΧΣ που με τη σειρά του αναδημοσιεύει απο indymedia (παραθέτουμε μόνο το ενδιαφέρον απόσπασμα της άσκησης).

Η επίσημη απάντηση είναι ότι μία ελληνική ταξιαρχία συμμετέχει σε ασκήσεις που γίνονται στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και των επιχειρησιακών του στόχων. Για να καθυσηχαστεί η κοινή γνώμη διαρρέουν ότι δεν πρόκειται για προετοιμασία του στρατού για επεμβάσεις εντός της Ελλάδας σε κοινωνικές εκρήξεις. Όμως αυτό που δείχνει το βίντεο, δηλαδή την επέμβαση στρατεύματος σε ξένο μέρος -φαντάζομαι ίδιες ασκήσεις κάνουν και τα άλλα μέλη του ΝΑΤΟ- είναι ακόμα πιο φοβερό και τρομερό να το αναλύει κανείς. Πρόκειται για γυμναστική στην επέμβαση του στρατού της “συμμαχίας” για την επιβολή και διαφύλαξη ενός καθεστώτος μίας χώρας κι όχι την διασφάλιση της ειρήνης σε περίπτωση που κάποια χώρα του ΝΑΤΟ δεχθεί επίθεση (που είναι ο ψευδής στόχο του ΝΑΤΟ).

Μία σύντομη, μα ταυτόχρονα καθ’ όλα πλήρης απάντηση έρχεται να δώσει ο συνταγματάρχης Αντώνης Μυλωνάκης στο επόμενο βίντεο (πηγή). Με λίγα λόγια επιβεβαιώνει την αλλαγή του “κυρίαρχου δόγματος” του ΝΑΤΟ για τις επόμενες δεκαετίες, το οποίο δεν έχει καμία αμυντική χρησιμότητα για επιθέσεις σε χώρες της συμμαχίας πλέον, μετά και την πτώση του υπαρκτού, οπότε το γυρνάει σε hard core κοινωνικό νταβατζή για να κάνει “ντα” τους λαούς…

Αξίζει να παρατηρήσει πάντως κάποιος το ρόλο του πρασινορουφιάνου Χασαπόπουλου στην κουβέντα, ένας από τους πολλούς που δεν θα έπρεπε να αποκαλούνται δημοσιογράφοι μιας και είναι απλοί φορείς της προπαγάνδας των κομμάτων. Ενώ μαθαίνουμε “από πρώτο χέρι” για τις νέες επιδιώξεις του ΝΑΤΟ και τη διάθεση του να επεμβαίνει σε χώρες για καταστολή, ενώ ο ίδιος ο συνταγματάρχης λέει ότι ίσως στην εξέγερση Δεκέμβρη του 2008 θα έπρεπε ο στρατός να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά… ο Χασαπόπουλος προσπαθεί μέχρι και την τελευταία στιγμή να πει ότι “αυτοί που ξέρουν λένε ότι δεν είναι για την Ελλάδα”… διότι αυτός κάνει παρέα μόνο με άτομα που “ξέρουν” και λένε “αλήθειες” και μόνο “αλήθειες” … τίμιος μισθωτός υπάλληλος.

… τι λες ρε μπινέ Χασαπόπουλε? Αν είναι για την Αλβανία αλλάζει? Εκεί είμαστε υπερ της επέμβασης και αδιαφορούμε, αρκεί να μας εξασφαλίσει κάποιος -έστω με ψέμματα- τον κώλο μας?

Αν είναι για την Αίγυπτο αλλάζει πάλι τίποτα?

Όταν θα γίνουμε Αίγυπτος και θα φωνάζουμε “freedom” τότε ίσως δε θα χρειάζεται καν ο ελληνικός στρατός, θα έρθουν κατευθείαν οι αντίστοιχες ταξιαρχίες των “συμμάχων” να μας σώσουν και επειδή αυτά τα έχουμε υπογράψει, που λέει κι ο συνταγματάρχης, ο δικός μας ο στρατός θα τους κοιτάει !!!

Για την ιστορία, ο Μυλωνάκης δεν είναι τυχαίος…

Υ.Γ. Ως αναφορά την απειλή που πλανάται στον κυβερνοχώρο, που λέει κι ο στρατόγκαβλος γαλαξιακός συνταγματαρχήδας στο παραπάνω βίντεο, είναι ενδιαφέρον ότι αναφέρει μόνος του τουλάχιστον δύο φορές το Wikileaks και τις διαρροές που ενημερώνουν την παγκόσμια κοινή γνώμη για πράγματα πίσω από την κουρτίνα… Το τελευταίο σύντομο μήνυμα του J. Assange δείχνει το πόσο μοβόροι εχθροί της ειρήνης και των συμφερόντων των λαών είναι αυτοί του… Wikileaks:    (κλικ στο CC για ελληνικούς υπότιτλους)

Διανύοντας τη 12^η μέρα απεργίας πείνας, θέλουμε για άλλη μια φορά να ξεκαθαρίσουμε το τοπίο γύρω από τον σκληρό αγώνα που αποφασίσαμε να κάνουμε για αξιοπρεπή ζωή.

Τώρα που σταμάτησε ο πόλεμος της λάσπης και των ψεμάτων, που κατέκλυσαν τα ΜΜΕ τις πρώτες μέρες της απεργίας πείνας στη Νομική, τώρα που η παραπλανητική κουβέντα για το πανεπιστημιακό άσυλο μπήκε στην άκρη, τώρα που Ελληνες σύντροφοί μας διώκονται σχεδόν σαν δουλέμποροι, τώρα που ακόμα και υπουργοί παραδέχονται κάποια από τα δίκια μας, ήρθε η ώρα ν’ ακουστεί δυνατά το δίκαιο αίτημά μας για νομιμοποίηση, για να μπει ένα τέλος στην πολύχρονη εκμετάλλευσή μας στην Ελλάδα.

Δηλώνουμε ξανά σε όλους τους τόνους και προς κάθε πλευρά, ότι ζούμε χρόνια στην Ελλάδα, ότι δουλεύουμε ανασφάλιστοι και με μεροκάματα πείνας. Ηρθαμε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και ξεκινήσαμε αυτόν τον αγώνα, γιατί δεν πάει άλλο. Κι αυτή η απόφαση είναι όλη δική μας, εμάς των 300 και όλων των άλλων μεταναστών που μας εμπιστεύθηκαν ν’ αγωνιστούμε γι’ αυτή.

Δεν θα σταματήσουμε αυτή την απεργία πείνας ό,τι και αν συμβεί σε μας, στην υγεία μας και τη ζωή μας. ‘Η θα φύγουμε σαν αξιοπρεπείς άνθρωποι με ψηλά το κεφάλαι και με εγγυήσεις ότι θα ζούμε νόμιμα και με δικαιώματα ή αλλιώς δεν έχουμε λόγο να ζούμε.

Ο αγώνας μας είναι αγώνας και όλων των Ελλήνων συναδέλφων μας. Τους καλούμε για άλλη μια φορά να σταθούν δίπλα μας και στο ύψος των περιστάσεων.

Καλούμε την κυβέρνηση να σταματήσει την αδιαλλαξία απέναντί μας και να προχωρήσει στα αυτονόητα. Είμαστε εργαζόμενοι στην Ελλάδα και ή θα μας αντιμετωπίσει ως τέτοιους ή να δώσει εντολή για κατασκευή 300 φερέτρων.

5 Φεβρουαρίου 2011

12^η μέρα απεργίας πείνας

http://hungerstrike300.espivblogs.net/

περισσότερα στο indymedia

Highlight:

Τελειώνει το κήρυγμα και ακούγεται ο αδερφός-φασίστας να αναφωνεί:  ΠΩΩΩΩΩΩΩ (τι είπε το άτομο)!

===========

Από αυτό αξίζει να δεί κάποιος τα δύο πρώτα κομμάτια…