Κυβερνητική Ανακοίνωση (06.06.2011)

Η κυβέρνηση καταγγέλλει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, την επικίνδυνη παραπληροφόρηση Μέσων Ενημέρωσης τα οποία δηλητηριάζουν την κοινή γνώμη, είτε με ανύπαρκτες «πληροφορίες» για «ξένους Επιτρόπους – Ανθύπατους στα υπουργεία», είτε με ανοίκειες και ανιστόρητες εκφράσεις περί «κατοχής» στην Ελλάδα.

Με τη συμβολή, με τις θυσίες του Ελληνικού λαού, δίνουμε εδώ και πολλούς μήνες έναν τιτάνιο αγώνα για να σώσουμε την Ελλάδα από την χρεοκοπία, για να διαφυλάξουμε την εθνική μας αξιοπρέπεια.

Αγώνα στον οποίο οφείλουν εν πολλοίς την επιβίωσή τους και τα Μέσα Ενημέρωσης, καθώς η κατάρρευση της χώρας θα σήμαινε και τη δική τους κατάρρευση.

Αρκετά πια λοιπόν με την ανευθυνότητα.

Τα ψέματα τελείωσαν και όλοι καλούνται πλέον να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Η παραπληροφόρηση και η διαμόρφωση κλίματος σύγχυσης, είτε εδράζεται είτε όχι σε σκοπιμότητες, στρέφεται τελικώς εναντίον του δημοσίου συμφέροντος.

(τα τονισμένα δικά μας)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σημειώσεις + Βονους Τρακ

A. Αν αυτή η κάλυψη των γεγονότων στην Ελλάδα από τα ΜΜΕ μπορεί να προκαλεί τόσο μεγάλο πρόβλημα, εννοώ αυτές οι αηδίες του κάθε Πρετεντερίσκου που ακολουθεί τη συνταγή: 1/4 σπόρους ανασφάλειας, 1/4 ασυνάρτητους σιχτισρισμούς και 2/4 αδιεξόδου και τροϊκανού ευρωμονοδρόμου, τότε καταλαβαίνει κανείς πόσο κομβικό ρόλο παίζει η “θέση” των ΜΜΕ.

Μία σπιθαμή προς το λαό δημιουργεί πολιτική αστάθεια!

B. Τι να κάνουν λοιπόν τα ΜΜΕ κύριοι κυβερνώντες;

• Να κρύβουν τις διαδηλώσεις; Το κάνανε στην αρχή του ξεσηκωμού αφιερώνοντας στο τέλος των δελτίων 1 λεπτό παρουσίασης.
• Να δίνουν στη δημοσιότητα τις υποτιμημένες εκτιμήσεις της ασφάλειας για τους συμμετέχοντες (μετράμε έναν για κάθε 10);     Το κάνανε κι αυτό, ακόμα και εχτές που οι “δημοσιογραφικές πληροφορίες” δίνουν συμμετέχοντες πολύ κάτω από αυτά που αντιλήφθηκαν όσοι βρέθηκαν στο Σύνταγμα (και γύρω από αυτό). Το ίδιο έγινε και σε πολλές από τις υπόλοιπες πόλεις!
• Να πάρουν μία δύο εικόνες ή περιστατικά και να στήσουν ολόκληρες συνωμοσίες ή προπαγάνδα για μη πρέπουσα συμπεριφορά; Το κάνανε και αυτό με το θέμα του αποκλεισμού της Βουλής, με τα ψέμματα για προπηλακισμό βουλευτών και ευρωβουλευτών στη Κέρκυρα και τις δήθεν κοτρόνες που στην αρχή ούτε οι παρευρισκόμενοι δεν είχαν καταλάβει μέχρι να πάρουν τη γραμμή της προπαγάνδας. Το κάνανε και με τις γιούχες κατά Πεταλωτή και άλλων στελεχών της κυβέρνησης.

Γ. Η αλήθεια είναι ότι ένα μεγάλο κομμάτι δημοσιογράφων ή παραθυράκηδων, παρότι γνώριζε για ποιόν δουλεύει και με ποιους πρέπει να είναι, είχε αναπτύξει ένα ιδιόμορφο σύστημα πολιτικο-δημοσιογραφικών αξιών στο οποίο είχε εντάξει κι όλα τα εργαλεία καταστολής της εξουσίας. Αντιμάχονταν τις λαϊκές εκδηλώσεις όχι στο πολιτικό σκέλος, στο οποίο όσο πέρναγαν τα χρόνια τόσο δε τους έπαιρνε να λένε τον κόσμο χαζό και υπερβολικό καθώς η κατάσταση χειροτέρευε αισθητά, αλλά με μοναδικό μπούσουλα τη δήθεν απέχθεια στη “βία”. Όλο αυτό τους ελάφρωνε και τις συνειδήσεις, μιας και τελικά θεωρούσαν ότι έπρατταν το “λογικόν ορθόν”. Προσπαθούσαν οι άνθρωποι να κοροιδεύουν και να κοροιδεύονται για να καταφέρνουν αν κοιμούνται τα βράδια. Στην ουσία όμως ήταν ένα ηθικίστικο άλοθι, ένα εύκολο καταφύγιο όπου μπορούσαν να είναι ταυτόχρονα και καλοί υπάλληλοι και politically correct.

Ευκαιρίες δίνονταν πολλές για τη χρήση των εργαλείων αυτών. Υπάρχουν και απόψεις που πολιτικά ποντάρουν μόνιμα στη δημιουργία σκηνικών βίας ενάντια στο λαό πιστεύοντας ότι αυτό θα τον αγανακτήσει και θα αντιδράσει. Κάποιοι μάλιστα πιστεύουν ότι ο καλύτερος τρόπος αντίδρασης είναι… η μαζική λαϊκή βία ενάντια στα όργανα, τους κατώτερους μάλιστα υφισταμένους του πολιτικού συστήματος!

Τώρα που οι εξελίξεις διαμορφώνονται από ειρηνικές μαζικότατες ζυμώσεις οι μεν πρώτοι αδυνατούν να διαμορφώσουν συντεταγμένα και χωρίς άνωθεν καθοδήγηση νέες νόρμες καταστολής, διότι και στους ίδιους φαίνεται φυσική η λαϊκή δυσαρέσκεια και δίκαιο το να ζητάει ο λαός ελπίδα για το μέλλον.

Μένει να δούμε με ποιό τρόπο το σύστημα θα αναπτύξει τα νέα του “εργαλεία” προπαγάνδας απέναντι στις συγκεντρώσεις στις Πλατείες και ποια θα είναι αυτά. Η “γραμμή” πάντως δόθηκε από την κυβέρνηση μέσω των ευθείων εκβιασμών στους εκδότες: αν πέσουμε θα πέσουμε μαζί.

Το ζήτημα είναι ότι αυτό που αισθάνεται η κυβέρνηση έτσι ακριβώς το εκφράζει. Ως ώρας πάλευαν για την πολιτική συναίνεση μεταξύ των εκφραστών της άρχουσας τάξης με τα νώτα καλυμμένα από την εργολαβική στήριξη των ΜΜΕ . Τώρα θα ψάχνουν και τους καναλάρχες-εκδότες; Πάει πολύ!

Στο κάτω-κάτω για ποιους δουλεύει η κυβέρνηση; Για όλους αυτούς δε δουλεύει;

Αφήστε καλέ έστω αυτά τα ψήγματα δημοσιογραφίας να υπάρχουν.

Μπορούν να σας χρειαστούν για τη συνέχεια, ποτέ δε ξέρεις!

Ή μήπως ξέρεις ;;

και γιαυτό απειλείς από τώρα τους εκδότες οι οποίοι συντάσσονται με τη γραμμή Σαμαρά (ή και της πατριωτικής Αριστεράς) που…

… τους δίνει ελπίδες να συμμετέχουν στο φαγοπότι της επόμενης μέρας:

της Ανασύνταξης του Εθνικού Κεφαλαίου!

Έτσι ακριβώς όπως πρέπει να θεωρήσουμε εμείς οι “απ’ έξω” φυσιολογική την αντίδραση της κυβέρνησης, έτσι πρέπει να διατρανώσουμε και το δικό μας φυσιολογικό βάσει των ταξικών συμφερόντων μας!

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΦΤΩΧΥΝΟΥΜΕ ΤΟΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΖΙ ΚΑΤΩ

ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΜΠΕΡΔΕΨΕΙ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ο ΛΑΟΣ ΑΠΑΝΤΑ στους ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ

με ΚΑΛΑΜΠΟΡΤΖΟΤΡΑΓΟΥΔΟ

“ΜΗ ΜΕ ΑΠΕΙΛΕΙΣ”

…και για τους κουφούς εκεί στα ψηλά στο τέλος οι στίχοι…

Μη με απειλείς ότι θα φύγεις

δέ φοβάμαι πια ούτε με νοιάζει.

Όσο είσαι εδώ πληγές μου ανοίγεις

και η κάθε λέξη σου με σφάζει.

Πες μου που θα πας για να μην έρθω

δε σ’ αντέχω πια, δε σ’ αντέχω (δις)

Μή με απειλείς πως θα σε χάσω

και μη προσπαθείς να με πληγώσεις.

Αν θα φύγεις ίσως να ξεχάσω

κι ίσως αθελά σου να με σώσεις!

(και δώστου πάλι ξανά-μανά από την αρχή)

(το άσμα προκαλεί άνετα πληγές στα αυτιά!)

Wikileaks – Ουδέν Κρυπτόν υπό του Ήλιου

από το Δίκτυο για την Ψηφιακή Απελευθέρωση (Digital Liberation Network – DLN)

Η οργάνωση wikileaks.org έγινε παγκοσμίως γνωστή τον Ιούλιο του 2010, όταν ξεκίνησε τη δημοσίευση 90.000 απορρήτων διπλωματικών εγγράφων και ντοκουμέντων των πρεσβειών των Ηνωμένων Πολιτειών. Αφορούσαν κυρίως τους πολέμους στο Ιράν και το Αφγανιστάν, αποκάλυπταν δε χιλιάδες παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διέπραττε ο αμερικανικός στρατός. Το θέμα γνώρισε κάλυψη από κορυφαίες εφημερίδες ανά τον κόσμο (El pais, Le monde, New York Times κά) και εξέθεσε παγκοσμίως τη διεθνή πολιτική των ΗΠΑ στα μάτια των ανθρώπων. Οι αποκαλύψεις όμως χωρίς προηγούμενο ήρθαν τον Νοέμβρη του 2010, όταν η οργάνωση διέθεσε ελεύθερα στο διαδίκτυο 250.000 τηλεγραφήματα πρεσβειών και άλλων κρατικών υπηρεσιών των ΗΠΑ με εξαιρετικά σημαντικές πληροφορίες για αμερικανικά εγκλήματα πολέμου και “διπλωματία κάτω από τη μέση”. Οι αποκαλύψεις αυτές προκάλεσαν ένα παλλιροϊκό κύμα πολιτικών κρίσεων σε πολλά κράτη αλλά και στη διεθνή σκηνή.

Κράτη και Επιχειρήσεις στο Ρόλο του Τρομοκράτη

Οι αντιδράσεις ήταν άμεσες. Οι περισσότερες δυτικές κυβερνήσεις κατηγόρησαν τη wikileaks και τον “αρχισυντάκτη” της, Julian Assange, πως απειλούν τις διεθνείς σχέσεις και την παγκόσμια ασφάλεια. Λίγο αργότερα έγινε γνωστό πως ο Assange κατηγορείτο στη Σουηδία για το βιασμό μιας γυναίκας και τη σεξουαλική παρενόχληση μιας άλλης. Η υπόθεση, η οποία είχε αρχικά απορριφθεί από την εισαγγελέα, που δήλωσε πως δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία ώστε να ξεκινήσει καν η δίωξη, ξαναάνοιξε μαγικά μετά τις αποκαλύψεις της wikileaks, και στις 20 Νοεμβρίου εκδόθηκε διεθνές καθώς και ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κατά του Assange από τη σουηδική αστυνομία. Ο τελευταίος έκανε έφεση κατά της οινεί-αφού δεν έχει ακόμη συλληφθεί-κράτησής του την οποία και έχασε στα σουηδικά δικαστήρια. Στις 30 Νοεμβρίου η Ιντερπόλ ανακοίνωσε πως καταζητείται (red notice) για “σεξουαλικά εγκλήματα”. Ταυτόχρονα η Σουηδία και η Αγγλία, χώρες όπου εικάζεται ότι κρύβεται ο Assange, δήλωσαν πως εάν αυτός τους ζητήσει άσυλο πολύ δύσκολα θα το αποκτήσει, αφού πρέπει να αποδείξει ότι διατρέχει άμεσο κίνδυνο στη χώρα του.

Οι πολυεθνικές επιχειρήσεις, που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο, δε θα μπορούσαν παρά να συντονιστούν με αυτή την ολομέτωπη επίθεση των κρατών στην ελευθερία του τύπου. Μετά τις αποκαλύψεις ο ιστότοπος wikileaks δεχόταν λυσσαλέες επιθέσεις από ομάδες χάκερ (τύπου DDoS), που προφανώς εχθρεύονται την ελευθερία και τη δημοκρατία ή δουλεύουν για κρατικές μυστικές υπηρεσίες, ώστε αυτός να πάψει να εκπέμπει, κάτι που ανάγκασε τους διαχειριστές του την Δευτέρα, 29/11, να μεταφέρουν τη φιλοξενία του στους εξυπηρετητές της γνωστής πολυεθνικής εταιρείας AMAZON. Μία μέρα μετά η AMAZON “κατέβασε” το Wikileaks από τους εξυπηρετητές της. Την Παρασκευή, 3/12, η γνωστή εταιρεία παροχής ονομάτων χώρου EVERYDNS, την οποία η οργάνωση είχε χρησιμοποιήσει για την καταχώρηση του ονόματος χώρου της, διέκοψε την πρόσβαση στο wikileaks.org. Το Σάββατο, 4/12, η επίσης πασίγνωστη εταιρεία πληρωμών μέσω διαδικτύου PAYPAL προχώρησε σε πάγωμα του λογαριασμού του Wikileaks, ακυρώνοντας έτσι τη δυνατότητα της ακτιβιστικής οργάνωσης να στηρίζεται από δωρεές.

Η Διαρροή Στηρίζει τη Δημοκρατία

Η επίμαχη ιστοσελίδα, η wikileaks, είναι ένας διεθνής μη κερδοσκοπικός δημοσιογραφικός οργανισμός, που δημοσιεύει αρχεία από ανώνυμες πηγές με το σύστημα των “leaks” (διαρροής στο ίντερνετ απορρήτων για κάποιον εμπλεκόμενο πληροφοριών), τα οποία δεν θα ήταν αλλιώς προσβάσιμα. Ο ιδρυτής της wikileaks, αλλά και ο “θα-ήταν-αρχισυντάκτης-της-με-τους-παλιούς-όρους” είναι ο Julian Paul Assange, αυστραλιανής καταγωγής. Τόσο αυτός όσο και η ιστοσελίδα έχουν κερδίσει αρκετά δημοσιογραφικά βραβεία, όπως το index of censorship για την ελευθερία του λόγου, το βραβείο sam adams ή το βραβείο της διεθνούς αμνηστίας “uk media award”, που απονέμεται σε δημοσιογράφους που υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Θα βοηθούσε ίσως να καταλάβουμε το αν είναι νόμιμη η δημοσίευση των απορρήτων κρατικών αρχείων από τη wikileaks -κάτι που οι ΗΠΑ αλλά και η Αυστραλία αρνούνται- ,αλλά και το πώς ξαφνικά άρχισε να κατηγορείται ο Assange για “σεξουαλικά εγκλήματα”, μια μικρή ιστορική αναδρομή στην υπόθεση Pentagon Papers. Το όχι και τόσο μακρινό 1971, οι New York Times δημοσίευσαν απόρρητα έγγραφα του υπουργείου αμύνης των ΗΠΑ που αφορούσαν την πολιτική που ακολουθούσαν στον πόλεμο του Βιετνάμ, τα οποία ήρθαν στα χέρια τους από αντίστοιχη διαρροή-πρόσωπο που δούλευε για την κυβέρνηση. Ο Νίξον προσέφυγε στα δικαστήρια με πρόσχημα τη δημόσια τάξη και την εθνική ασφάλεια, και οι Τάιμς καταδικάστηκαν να αποσύρουν τα έγγραφα από την κυκλοφορία. Σε ένδειξη αλληλεγγύης άλλες εφημερίδες των ΗΠΑ συνέχισαν την δημοσίευσή τους, και καταδικάστηκαν με τη σειρά τους. Η υπόθεση έφτασε μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, που όμως είχε άλλη άποψη. Το δικαστήριο λοιπόν δήλωσε πως μόνο αν το εθνικό συμφέρον είναι άμεσο δικαιολογεί την καταστολή της ελευθερίας του τύπου-παραδείγματος χάριν αν τα έγγραφα αποκάλυπταν στρατηγικές πληροφορίες στον εχθρό και έθεταν σε κίνδυνο τη ζωή των αμερικανών στρατιωτών- και πως η κοινή γνώμη έχει δικαίωμα στις πληροφορίες που αφορούν την πολιτική των κυβερνώντων. Τέλος,πως ο τύπος προστατεύεται ακόμη και αν τα όσα δημοσιεύει είναι προκλητικά και επικίνδυνα, αρκεί να δημοσιεύτηκαν με καλή πίστη και από έμπιστες πηγές. Η ομοιότητα των δύο καταστάσεων είναι πασιφανής, όσο πασιφανές είναι και το γεγονός πως οι ΗΠΑ δεν μπορούν να ασκήσουν διώξεις μετά από αυτή τη νομολογία, τουλάχιστον όχι για τη δημοσίευση των αρχείων.

Σε κάθε περίπτωση, τα επίσημα επιχειρήματα – κατηγορίες των ΗΠΑ και άλλων κρατών απέναντι στην ακτιβιστική οργάνωση wikileaks.org, στη βάση ότι η κρατική διπλωματία ανήκει σε κάποιο ιδιόμορφο άβατο για τους λαούς και στο απυρόβλητο από τον τύπο, αντίκεινται στη δημοκρατία, ταιριάζουν σε ολοκληρωτικές λογικές και είναι ενδεικτικές της σε διεθνές επίπεδο υποχώρησης των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Οι κρατικές διπλωματίες έχουν σοβαρότατες συνέπειες για τους λαούς και δεν μπορεί παρά να έγκεινται στον δημοκρατικό έλεγχο. Η μάχη για έναν πιο ειρηνικό πλανήτη περνάει μέσα από τη διαφάνεια της διεθνούς πολιτικής σκηνής.

The Net interprets censorship as damage and routes around it

O πραγματικά ελεύθερος τύπος, ιδιαίτερα στην εποχή της διαδικτυακής δημοσιογραφίας των πολιτών, ενοχλούσε και θα ενοχλεί. Το ίντερνετ δίνει άπειρες δυνατότητες σε αυτούς που θέλουν να πληροφορήσουν και να πληροφορηθούν, ενισχύοντας την κοινωνική ευαισθητοποίηση και την πρόοδο, αφού κάνει κτήμα του καθενός τη γνώση, την τέχνη, τον πολιτισμό και τις πληροφορίες, αλλά ενισχύοντας εξίσου την κοινωνική αλληλεγγύη μέσα από τη διαδικασία του να μοιράζεται κανείς άμεσα όλα τα προηγούμενα με τους συνανθρώπους του. Οι προσπάθειες των κυβερνήσεων και των πολυεθνικών επιχειρήσεων να καταστείλουν, να εμποδίσουν και να ελέγξουν με κάθε τρόπο-ακόμη και έμμεσο ή παράνομο- την ροή των πληροφοριών ξεκίνησαν και θα γίνουν ακόμη πιο μανιώδεις στο μέλλον.

Αλληλεγγύη των Κινημάτων και από Ελλάδα

Δηλώνουμε πως, όσες προσπάθειες και αν γίνουν για τη φίμωση του Wikileaks, θα πέσουν στο κενό. Δηλώνουμε δε ότι και τα Ελληνικά κοινωνικά κινήματα συμμετέχουν έμπρακτα στην προσπάθεια αυτή για τη στήριξη του Wikileaks, δημιουργώντας ιστοτόπους – καθρέφτες του Wikileaks και εδώ. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους ανθρώπους που μάχονται για να διατηρήσουν την ελεύθερη φύση του ίντερνετ. Εκφράζουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στην ακτιβιστική οργάνωση wikileaks και στον J. Assange. Σας καλούμε όλους να συμπαρασταθείτε με κάθε τρόπο στο wikileaks, κατ’ αρχάς αντιγράφοντας στην προσωπική σας ιστοσελίδα την παρακάτω λίστα με τους ιστότοπους – καθρέφτες του Wikileaks σε όλο τον κόσμο. Σας καλούμε επιπλέον να ευθυγραμμιστείτε με το διεθνές κίνημα για μποϋκοτάζ ή αναστολή χρήσης υπηρεσιών από τις εταιρείες AMAZON, PAYPAL, EVERYDNS και όσες άλλες προστεθούν στη λίστα της καταστολής του Wikileaks, το οποίο κίνημα ήδη προκαλεί σοβαρή οικονομική ζημιά στις εταιρείες αυτές.

Η Αλληλεγγύη Είναι το Όπλο μας
Για ένα Ελεύθερο Διαδίκτυο

5/12/2010
Δίκτυο για την Ψηφιακή Απελευθέρωση

–
Υστερόγραφο – Η λίστα με τα mirror – sites του wikileaks.org μπορεί να βρεθεί στο www.wikileaks.info και έχει ως εξής:

• wikileaks.ch – Temporary Wikileaks Page [46.51.171.90, 184.72.37.90]

• wikileaks.org – Official Wikileaks Page [46.51.171.90, 184.72.37.90]
• cablegate.wikileaks.org – Secret US Embassy Cables [91.194.60.90, 91.194.60.112, 204.236.131.131]
• chat.wikileaks.org – Secure SSL Chat Page [88.80.13.160]
• sunshinepress.org – Secure Document Submission Page [88.80.2.32]
• wikileaks.com – Points to Official Site [88.80.13.160]
• wikileaks.net – Points to Official Site [88.80.13.160]
• wikileaks.biz – Points to Official Site [88.80.13.160]
• wikileaks.de – Points to Official Site [88.80.13.160]
• wikileaks.eu – Points to Official Site [88.80.13.160]
• wikileaks.fi – Points to Official Site [88.80.13.160]
• wikileaks.mobi – Points to Official Site [88.80.13.160]
• wikileaks.nl – Points to Official Site [88.80.13.160]
• wikileaks.pl – Points to Official Site [88.80.13.160]
• wikileaks.us – Points to Official Site [88.80.13.160]
• ljsf.org – Points to Official Site [88.80.13.160]

Real mirrors on different IP Addresses

• wikileaks.info – Mirror hosted in Switzerland [62.2.16.94]
• wikileaks.se – Mirror hosted in Sweden [88.80.6.179]
• nyud.net – Mirror hosted in the United States [129.170.214.192]

Important Wikileaks Links

• twitter.com/wikileaks – Official Wikileaks Twitter Page
• facebook.com/wikileaks – Official Wikileaks Facebook Page

Mirror in Greece:

• http://leaks.decontrol.info

του Greek Rider (από τους διαλόγους της Ελευθεροτυπίας)

Έχω ακούσει ότι πολλοί δημοσιογράφοι αναφέρονται στο ίντερνετ με το επίθετο “το επάρατο”. Επίσης άλλοι, π.χ. μουσικοί και συγγραφείς, θεωρούν το ίντερνετ ως το μέσο που θα τους καταστρέψει ή τους έχει ήδη καταστρέψει λόγω μη σεβασμού των πνευματικών τους δικαιωμάτων.

Η κοινωνία νομίζει ότι εφόσον ο καλλιτέχνης δεν έχει έσοδα από πνευματικά δικαιώματα, αφού όλα κυκλοφορούν ελεύθερα στο ίντερνετ, δεν θα μπορεί να έχει άλλο εισόδημα. Σε αυτό το πλαίσιο παρατηρούμε διεθνώς κάποιες κινήσεις περιορισμού της ελεύθερης διακίνησης αρχείων και ψηφιακών πληροφοριών στο πλαίσιο των οποίων έκλεισε και αντίστοιχο γνωστό ελληνικό σάιτ.

Η αλήθεια είναι ότι οι δημοσιογράφοι, οι συγγραφείς, οι μουσικοί κτλ πλήττονται περισσότερο επειδή η οικονομία μας λειτουργεί ακόμη με το παλαιό χρηματικό μοντέλο της αγοράς. Δεν υπάρχει ακόμη η θέληση,  η εμπειρία και οι κοινωνικές δομές για ένα τολμηρό βήμα προς τα εμπρός ή για την εφαρμογή κάτι διαφορετικού, κυρίως δεν το επιτρέπουν οι παράλογες και υπερβολικές ανάγκες και απαιτήσεις των ιδιοκτητών και των εταιρειών-μεσαζόντων π.χ. δισκογραφικές εταιρείες ή εκδοτικά/τηλεοπτικά συμφέροντα τα οποία ξέρουν ότι έχουν την εξουσία να επηρεάζουν έμμεσα.

Το 2009 ζήσαμε την χρεοκοπία της διάσημης εγκυκλοπαίδειας Britannica η οποία έβαλε λουκέτο επειδή δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στον ανταγωνισμό της ποιοτικότερης, μεγαλύτερης και αξιολογότερης Wikipedia που γράφεται εθελοντικά από τους χρήστες σε όλο τον κόσμο. Μιας δωρεάν προσπάθειας όπου οι χρήστες αυτοί εργάζονται χωρίς αμοιβή για έναν κοινό σκοπό χωρίς να έχουν άμεση καθοδήγηση, μέσο επιβολή ή εργοδότη!

Μα αυτό είναι καταπληκτικό! Κάθε σπίτι μπορεί να έχει την γνώση όλου του κόσμου μέσα στο γραφείο του, χωρίς να πληρώσει για να αγοράσει μια εγκυκλοπαίδεια και χωρίς να χρειάζεται να καταστρέφεται η φύση για να τυπώνονται πληροφορίες στο χαρτί. Η γνώση όλου του κόσμου μπορεί να υπάρχει μέσα σε όλα τα σπίτια. Πότε η ανθρωπότητα είχε ξανά μια τέτοια δυνατότητας;

Το σημαντικότερο όμως δεν είναι αυτό. Το σημαντικότερο είναι να βρούμε το τι κάνει τους ανθρώπους να γράφουν στην Wikipedia προσθέτοντας περιεχόμενο και κείμενα, και πώς είναι δυνατόν να έχει βρεθεί ένα μοντέλο μέσω του ίντερνετ όπου όλοι αυτοί οι χιλιάδες άνθρωποι συντονίζονται εθελοντικά και πανεύκολα χωρίς χρηματική αμοιβή, καταπίεση ή διεύθυνση. Και το ίδιο δεν γίνεται μόνο στην περίπτωση της Wikipedia αλλά και για την δημιουργία πολλών εφαρμογών ανοιχτού κώδικα που έχουν καταλήξει στα πιο αξιόπιστα προγράμματα που έχουν δυσκολέψει τις μεγάλες εταιρείες λογισμικού. Το ίδιο γίνεται και στα blogs ή σε ενημερωτικές ιστοσελίδες που έχουν δυσκολέψει αφόρητα τις εφημερίδες.

Έτσι από τη μια έχουμε τα λεγόμενα πρότυπα της αγοράς που γνωρίζουμε και από την άλλη τα κοινωνικά πρότυπα της εθελοντικής προσφοράς. Αν κάποιος έλεγε τέτοιες κουβέντες την δεκαετία του 1990 που οι ταύροι της Wall Street ήταν ακόμη αφηνιασμένοι ενώ το ίντερνετ ήταν ακόμη στα σπάργανα, όλοι θα έλεγαν ότι είναι τρελός. Στο κάτω, κάτω το ισχυρότερο επιχείρημα υπερ της αγοράς και του καπιταλισμού ήταν πάντοτε το κίνητρο δράσης που έδινε στους ανθρώπους.

Προς το παρόν όλοι οι παλαιοί φορείς της οικονομίας προσπαθούν να εκμεταλλευτούν το νέο αυτό εθελοντικό δυναμικό για να κερδίσουν κάποια από τα χρήματα που χάνουν από αυτό το δωρεάν “κίνημα” της συμμετοχικής οικονομίας. Το ίδιο κάνουν και άλλες εταιρείες λογισμικού η άλλων προιόντων. Οι εξελίξεις όμως είναι ραγδαίες, τα δωρεάν προιόντα είναι σχεδόν πάντοτε καλύτερα και θριαμβεύουν κλείνοντας τελειωτικά τα προιόντα της παλαιάς οικονομίας που ούτε μπορούν ουτε έχουν το πλαίσιο προσαρμογής.

Οι λύσεις είναι απλούστατες. Εύκολα θα μπορούσαν για παράδειγμα να καταργηθούν οι μεσάζοντες και να αναλάβει το κράτος να χρηματοδοτεί με μορφή χρήματος μέσω των τηλεπικοινωνιακών τελών ή άλλων κοινωνικών πηγών (σε παρόντες όρους) άμεσα τους καλλιτέχνες ή τους δημοσιογράφους που είτε θα διαβάζονται από τις σελίδες τους ή τα τραγούδια θα έχουν τα περισσότερα downloads!

Αυτό θα δημιουργούσε μια άλλου είδους δημοκρατία με τις αρχές μιας πιο δίκαιης και ίσης οικονομίας χωρίς υπερβολές. Σε μια άλλη οικονομία (σε μελλοντικούς όρους) θα μπορούσαν οι καλλιτέχνες ή π.χ. οι δημοσιογράφοι να λαμβάνουν κοινωνικά δικαιώματα χρήσης με τα οποία θα μπορούν να προμηθεύονται προϊόντα και υπηρεσίες για να ζουν. Αυτό προϋποθέτει ασφαλώς άλλη κοινωνική οργάνωση. Πάντως το κοινωνικό και παραγωγικό προϊόν θα διανέμεται άριστα αφού το ρόλο των μεσαζόντων που παρείχαν θεωρητικά τεχνογνωσία (επιχειρήσεις) θα αναλάβουν πλέον δωρεάν και πιο αποτελεσματικά ιντερνετικοί αλγόριθμοι με βάση τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας και δικαιοσύνης!!

Βεβαίως δεν μπορεί κανείς να σχεδιάσει μια ολόκληρη νέα οικονομία όπως ακόμη και την τωρινή δική μας επί χάρτου ή στο εργαστήριο. Βλέπουμε όμως ότι μπορεί να γίνει μια νέα αρχή με βάση κάποιες αρχές που έως σήμερα μας ήταν άγνωστες και των οποίων τη σπουδαιότητα και προοπτικές ελάχιστοι έχουν αντιληφθεί.

Για παράδειγμα, το παγκοσμίως νούμερο ένα περιοδικό για θέματα τεχνολογίας , το WIRED, θεωρεί μεταξύ σοβαρού και αστείου ότι η εξέλιξη του web, ιδίως την τελευταία δεκαετία, θα πρέπει να καταγραφεί στην ιστορία του σοσιαλισμού:

1516 Thomas More’s Utopia

1794 Thomas Paine’s The Age of Reason

1825 First US commune

1848 Marx & Engels’ The Communist Manifesto

1864 International Workingmen’s Association

1903 Bolshevik Party elects Lenin

1917 Russian Revolution

1922 Stalin consolidates power

1946 State-run health care in Saskatchewan

1959 Cuban Revolution

1967 Che Guevara executed

1973 Salvador Allende deposed

1980 Usenet

1985 Mikhail Gorbachev’s glasnost

1991 Soviet Union dissolves

1994 Linux 1.0

1998 Venezuela elects Hugo Chavez

1999 Blogger.com

2000 Google: 1 billion indexed pages

2001 Wikipedia

2002 Brazil elects Lula da Silva

2003 Public Library of Science

2004 Digg

2005 Amazon’s Mechanical Turk

2006 Twitter

2008 Facebook: 100 million users

2008 US allocates $700 billion for troubled mortgage assets

2009 YouTube: 100 million monthly US users

Κάποιοι άλλοι παρομοιάζουν τους χρήστες κάποιων διαδικτυακών προγραμμάτων παγκοσμίως με τον πληθυσμό χωρών που φτάνει τα εκατομμύρια….

Όπως όμως ο καπιταλισμός φτιάχτηκε πάνω σε κάποιες αρχές που κινητοποιούσαν κάποια ατομικά μας ένστικτα έτσι και η συνεργατική οικονομία βασίζεται σε κάποιες άλλες αρχές που οι επιστήμονες μόλις τώρα αρχίζουν να αντιλαμβάνονται. Αρχές οι οποίες ασφαλώς δεν ισχύουν μόνο μέσα στο ίντερνετ αλλά μπορούν σιγά, σιγά να επεκταθούν σε όλη την πραγματική και καθημερινή ζωή.

Για παράδειγμα ο Dan Ariely, καθηγητής συμπεριφοριστικών οικονομικών στο MIT, διεξάγει πειράματα που δείχνουν ότι ο άνθρωπος κινητοποιείται από έναν κοινωνικό σκοπό καλύτερα από ότι κινητοποιείται με τα χρήματα. Σε αυτό το πλαίσιο ορίζει  τα κοινωνικά πρότυπα όπως καθορίζονται και περιλαμβάνουν φιλικές χάρες που ζητάει ο κάθε άνθρωπος από τον άλλο: Μπορείς να κρατήσεις το παιδί μου για μισή ώρα, μπορείς να με βοηθήσεις να μετακινήσω αυτό τον καναπέ; Τα κοινωνικά πρότυπα είναι συνήθως θερμά και ασαφή. Είναι κάτι που ο άλλος χαίρεται να κάνει για να σε βοηθήσει χωρίς να απαιτεί κάτι συγκεκριμένο από εσένα. Αντίθετα, στα πρότυπα της αγοράς τα πάντα είναι αυστηρά καθορισμένα, οι μισθοί, οι τιμές, τα επιτόκια, οι εμπορικές συναλλαγές γενικότερα, ό,τι είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης με άμεσες ανταμοιβές, αυτό που βλέπετε αυτό παίρνετε, με λίγα λόγια οι συναλλαγές στον εμπορικό κόσμο.

Σε πείραμα που διεξήγαγε ο καθηγητής Τζέιμς Χεύμαν του Σαιντ Τόμας με τον Νταν Αριέλυ  του ΜΙΤ παρουσίασαν στους συμμετέχοντες στην αριστερή πλευρά μιας οθόνης ενός υπολογιστή έναν κύκλο και στη δεξιά ένα τετράγωνο. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να σύρουν όσους περισσότερους κύκλους γινόταν μέσα στο τετράγωνο σε ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα (π.χ. πέντε λεπτά). Η μια ομάδα έλαβε $5 γι’ αυτή την εργασία πριν ξεκινήσει το πείραμα και ενημερώθηκαν ότι η εργασία θα διαρκούσε 5 λεπτά. Σε μια δεύτερη ομάδα δόθηκαν πολύ λιγότερα χρήματα (λιγότερα από τα μισά της πρώτης) και σε μια τρίτη ομάδα η εργασία παρουσιάστηκε ως ένα κοινωνικό αίτημα χωρίς καμία άλλη ανταμοιβή, απλώς τους ζητήθηκε να το κάνουν ως χάρη.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ομάδα που είχε λάβει μεγαλύτερη αμοιβή ($5) έσυρε κατά μέσο όρο 159 κύκλους μέσα στα τετράγωνα. Η δεύτερη ομάδα με την πολύ μικρότερη αμοιβή έσυρε κατά μέσο όρο 101 κύκλους. Είναι σαφές ότι η πρώτη ομάδα είχε μεγαλύτερο κίνητρο. Η τρίτη ομάδα όμως έσυρε 168 κύκλους, περισσότερους από τις ομάδες που λειτούργησαν με τα πρότυπα της αγοράς. Οι συμμετέχοντες εργάστηκαν περισσότερο υπο την επίδραση των κοινωνικών προτύπων, την εθελοντική χάρη δηλαδή που τους ζητήθηκε.

Έχουν γίνει πολλά παρόμοια πειράματα που βεβαίως δεν αποδεικνύουν τελεσίδικα τίποτα αλλά πάνω από την οποιαδήποτε θεωρία είναι η πράξη. Δεν μας απέδειξε κανείς ότι το δημοκρατικό πολίτευμα λειτουργεί καλύτερα από το αυταρχικό, ούτε ότι η φεουδαρχία ήταν χειρότερη θεωρητικά από την ελεύθερη οικονομία. Αυτά τα βρήκαμε στην πράξη με πειραματισμούς, αποτυχίες και επαναστάσεις.

Έτσι και τώρα, η τεχνολογία έφτασε σε ένα τόσο υψηλό σημείο όπου μέσω αυτής μπορούν χιλιάδες άνθρωποι να λειτουργούν ταυτόχρονα και με άριστο συντονισμό χωρίς καταπίεση και χωρίς αμοιβή. Η αξία του δωρεάν αν συντονιστεί μέσω του κράτους μπορεί να απελευθερώσει πόρους στην οικονομία και να προσφέρει μεγαλύτερη κατανομή προς όλους με πιο δίκαιο και αποτελεσματικό τρόπο.

Τα συμπεριφοριστικά πειράματα που δείχνουν ότι ο άνθρωπος λειτουργεί καλύτερα με βάση τα κοινωνικά πρότυπα παρά με τα πρότυπα της αγοράς οδηγούν στο συμπέρασμα ότι όλα αυτά πρέπει κανείς να τα δει πιο σοβαρά από όσο έως τώρα νομίζαμε. Προς το παρόν οι δύο τομείς λειτουργούν παράλληλα ή καμιά φορά όταν ανακατεύονται – όπως έχει δείξει και ο Arielly- τα αποτελέσματα δεν είναι καλά. Αντίθετα τα κοινωνικά πρότυπα από μόνα τους, χωρίς την παρεμβολή των προτύπων της αγοράς, φαίνονται να είναι πολύ πιο αποτελεσματικά από τα πρότυπα της αγοράς σε μια εποχή που η πραγματική παραδοσιακή οικονομία δείχνει να έχει χτυπήσει το ταβάνι και νοηματικά και κοινωνικά και οικονομιστικά-διαχειριστικά.

Οι εφαρμογές των κοινωνικών προτύπων που βασίζονται στην εθελοντική επίτευξη είναι άπειρες. Ήδη θα μπορούσαμε να έχουμε πολλές κοινωνικές εφαρμογές με την αρχική καθοδήγηση και προτροπή  του κράτους.

Έτσι κανένας π.χ. επιχειρηματίας δεν θα μπορεί να επιβάλλει τι μουσική θα παίζεται στο ραδιόφωνο (ανάδειξη συγκεκριμένων καλλιτεχνών και θάψιμο άλλων), ποιοι πολιτικοί θα είναι πιο δημοφιλείς, ή τι θα δημοσιεύεται και τι όχι. Αυτό θα το αποφασίζει το κοινό. Στους μεγάλους αριθμούς η δημοκρατία τείνει να είναι πολύ αποτελεσματική όπως είχε σοφά καταλάβει ήδη από την αρχαιότητα ο Αριστοτέλης που όπως και ο Πρωταγόρας πίστευαν όχι απλά στην δημοκρατία αλλά και στο ότι οι πολλοί μέτριοι μπορούν να είναι αποτελεσματικότεροι και καλύτεροι από τους λίγους άριστους. Κάτι που αποδεικνύεται σήμερα μέσα από την κοινωνική δικτύωση και την ανώτερη αποτελεσματικότητα του ίντερνετ.

Η φιλοσοφία όμως της άμεσης δημοκρατίας η οποία σε αντίθεση με ό,τι πίστευε ο Μαξ Βέμπερ δεν ήταν τεχνικά δυνατή και πολιτικά επιθυμητή, είναι σήμερα και τεχνικά δυνατή μέσω του ίντερνετ και πολιτικά εφικτή αφού τείνει να διαμορφωθεί μια παγκόσμια κοινωνική τάξη μικρομεσαίων που έχουν πρόσβαση στο ίντερνετ.  Σύντομα θα αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα ενός πολίτη να έχει δωρεάν πρόσβαση στο ίντερνετ και βασική του υποχρέωση να διατηρεί μια προσωπική ιστοσελίδα.

Ασφαλώς σε έναν τέτοιο κόσμο οι μεγάλοι καλλιτέχνες θα απολαμβάνουν μεγάλη δόξα αλλά όχι και άπειρους οικονομικούς πόρους όπως σήμερα. Το ίδιο και οι μεγάλοι αθλητές ή οι μεγάλοι καινοτόμοι. Αυτό δε νομίζω ότι θα πειράξει τις σημερινές μικρομεσαίες τάξεις. Άλλωστε η δόξα εξαγοράζει τα πάντα. Θα πειράξει όμως πολύ τις ανώτερες τάξεις και την ελιτ που θα δει τα ακραία οικονομικά της προνόμια να καταρρέουν και να χάνονται κάτω από το πλαίσιο μιας συμμετοχικής δωρεάν οικονομίας και στα πλαίσια ενός παραγωγικού εθελοντισμού που θα παράγει αποτελέσματα προς όλους.Ήδη έχουν υπάρξει θεωρίες πάνω στην καινοτομία που δείχνουν ότι αυτή, ακόμη και σήμερα με τα πρότυπα της αγοράς, δεν ωφελείται όσο πιστεύουν κάποιοι με την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων, πόσο μάλλον στην περίπτωση που αναφέρω (για περισσότερα στο θέμα αυτό δείτε το ελεύθερο βιβλίο  με αρχική έκδοση από το MIT press: http://web.mit.edu/evhippel/www/democ1.htm).

Αυτό το κομμάτι της ελίτ άλλωστε που ενδιαφέρεται για το δικό της και μόνο βραχυπρόθεσμο οικονομικό συμφέρον είναι εκείνη που αντιδρά περισσότερο στις  όποιες προτεινόμενες αλλαγές και προσπαθεί με κάθε μέσο να καταστείλει το κίνημα της συμμετοχικής οικονομίας και του δωρεάν κρύβοντας απο την κοινή γνώμη τις πραγματικές του δυνατότητες.

Συνεπώς, οι σημερινές δυσλειτουργίες παρατηρούνται όχι επειδή το ίντερνετ, η συμμετοχική οικονομία και οι νέες μορφές οργάνωσης των ανθρώπινων δράσεων δεν είναι αποτελεσματικές ή κλέβουν δικαιώματα. Οι δυσλειτουργίες υπάρχουν επειδή εμποδίζουν την εξέλιξη συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα που επηρεάζουν δυσανάλογα τις πολιτικές εξουσίες γνωρίζοντας καλά ότι ο μελλοντικός πιθανός κόσμος που έρχεται δεν μπορεί να χωρέσει το μονοπώλιο της τεχνογνωσίας. Επίσης αυτός ο νέος κόσμος δεν μπορεί να χωρέσει τα άδικα και συχνά αντικοινωνικά περιθώρια κέρδους πολλών επιχειρήσεων.

Το κόμμα των πειρατών που ιδρύθηκε το 2006 στη Σουηδία για να προστατεύσει τις διαδικτυακές ελευθερίες κινείται προς την κατεύθυνση που αναφέρω. Οι προοπτικές είναι πολύ μεγάλες και η κοινή γνώμη δυστυχώς είναι σκόπιμα ανενημέρωτη.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε τα εξής κείμενα με βάση τα οποία γράφτηκε και το παρόν κείμενο:

1) Η δημοκρατικοποίηση της καινοτομίας

2) Το κόστος των προτύπων της αγοράς (Predictably Irrational) Dan Ariely

3) Τα κομμούνια του διαδικτύου

4) Οι προϋποθέσεις της ριζοσπαστικής δημοκρατίας

5) Dan Ariely

Βλέπει κανείς τον Χρυσοχοϊδη να κάνει δηλώσεις για κάθε επίθεση που γίνεται με γκαζάκια ή εκρηκτικούς μηχανισμούς μικρής ισχύος (βγάζω απ’ έξω τα χτυπήματα με άμεσo στόχο ανθρώπινες ζωές) και μου έρχεται στο μυαλό ο κακιασμένος γείτονας -υπάρχει σε πολλές γειτονιές ένας τουλάχιστον τέτοιος- τον οποίο τον έχουν πάρει χαμπάρι τα πιτσιρίκια της γειτονιάς, του βαράνε το κουδούνι μεσημεριάτικα… Και βγαίνει έτσιμε τη ρόμπα και τις παντόφλες του … τσαντισμένος, ολίγον νταής και έτοιμος να μοιράσει δηλώσεις.

Επειδή μία πιο προσεκτική ματιά πάντα αποκαλύπτει και περισσότερες της μίας αλήθειες, πρέπει να πουμε ότι στα ΜΜΕ η παρουσίαση του αστυνομικού δελτίου γίνεται ολίγον τι μονόπλευρα ή και παραπλανητικά. Κάτι η “βόμβα στα σύμβολα/θεμέλια της δημοκρατίας“, κάτι τα περι “επίθεσης που παραλίγο να στοιχίσει θύματα” (ενώ είχαν ειδοποιηθεί οι αρχές εγκαίρως), κάτι οι εύζωνοι που -παρότι πήγαν στο πάνω μέρος της πλατείας για να προστατευτουν- εμείς ακούσαμε για την “ανδρεία και την τόλμη τους” για να “υπηρετήσουν και να προστατέψουν τα ιερά μας“.

Την ίδια περίπου στιγμή όμως, καμια 200αριά οπαδοί Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού “συνεβρέθησαν δημοσίως” σε δημοτικό πάρκινγκ στο Μαρούσι. Ξύλα, πέτρες, μπουκάλια μπύρας και άλλα γνωστά όπλα. Μιλάμε για κανονική σύγκρουση συμμοριών η οποία βέβαια δεν πρέπει να απασχολεί τον κύριο Χρυσοχοϊδη αφού δεν κινδυνεύουν από τέτοια φαινόμενα οι φιλήσυχοι πολίτες. Παλιοπαιδα είναι που τσακώνονται μεταξύ τους, σιγά μη κάτσει ο Υπουργός κι η κυβέρνηση να τοποθετούνται. Όσον αφορά τον απολογισμό των ζημιών, ο οποίος δε μας αφορά τόσο αλλά τον αναφέρουμε γιατί σε άλλες περιπτώσεις κόπτονται ιδιαιτέρως τα ΜΜΕ και ξεσηκώνουν την κοινή γνώμη για καμια σπασμένη τζαμαρία τράπεζας ή πολυεθνικών αλυσίδων, περίπου 8 αυτοκίνητα σπασμένα. ΜΜΜμμ, μάλλον τα αυτοκίνητα πρέπει να ήταν εξωγήινων γιατί δεν φάνηκε ουδής δημοσιογράφος να βγαίνει στο δρόμο να ρωτάει τους ιδιοκτήτες πως νιώθουν για το κατεστραμμένο τους αυτοκίνητο που έχουν αποκτήσει με κόπο και ίδρωτα… ή αν νιώθουν ασφαλείς!

Είναι σαφές πως αυτό που θέλω να πω είναι πως την ίδια ακριβώς στιγμή γίνονται δύο περιστατικά με διαφορετικά κίνητρα και αφετηρία σκέψης, και στο ένα στήνεται ένα θέατρο “Δημοκρατικής Αντίστασης Απέναντι στην Τρομοκρατία” και στο άλλο ανεβαίνει η παράσταση “Σιωπή των Αμνών“. Όποιος καταλαβαίνει, καταλαβαίνει!

.

Για τις επιθέσεις που δε θα μάθουμε από τα ΜΜΕ…

Τον τελευταίο καιρό, δηλαδή εδώ και πάνω από ένα χρόνο, οι οργανωμένες επιθέσεις εναντίων κοινωνικών χώρων, ενεργών πολιτικά ομάδων που έχουν δράση σε συνοικιακό επίπεδο αλλά και γενικότερα, έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Δεν είναι τυχαίο το άρθρο του Ιού το οποίο ήταν ακριβώς ένα αφιέρωμα στις επιθέσεις της ακροδεξιάς το τελευταίο έτος για τις οποίες δε μαθαίνουμε σχεδόν ποτέ! Αποκορύφωμα  των επιθέσεων η περσινή επίθεση με χειροβομβίδα στο Στέκι Μετααστών στα Εξάρχεια που ακόμα δεν έχουμε ακούσει για ανθρωποκηνυγητά και μαζικές προσαγωγές …

Για τα γκαζάκια που σπάνε βιτρίνες τραπεζών μαθαίνουμε που και που, διότι η αστυνομία κάνει καλά τη δουλειά της και τα εμπεριέχει στα δελτία τύπου της. Οι σπιούνοι δημοσιογράφοι που ασχολούνται με το αστυνομικό ρεπορτάζ ξέρουν να ολοκληρώνουν τη δουλειά της καθεστωτικής προπαγάνδας…

Από την άλλη πλευρά: Γκαζάκια στη θεσσαλονίκη, γκαζάκια και στην Αθήνα κι έχει ο Θεός… ο Θεός όμως, γιατί ο δημοσιογράφος και τα δελτία τους…  .

Ο Βοτανικός Κήπος

Με αφορμή τα παραπάνω, κι επειδή οι επιθέσεις θα συνεχιστούν, εμείς απλά θα μνημονεύσουμε μία σχετικά πρόσφατη επίθεση στον Βοτανικό Κήπο. Με την ευκαιρία να “διαφημίσουμε” ότι πρόκειται για έναν Κοινωνικό Χώρο που λειτουργεί στην Πετρούπολη.

Ο χώρος αυτός δέχθηκε επίθεση με γκαζάκια τον προηγούμενο μήνα. Το ενδιαφέρον στην περίπτωσή του είναι ότι αποτελεί μία από τις εντελώς σπάνιες περιπτώσεις όπου παρακράτος και φασίστες που βρίσκονται πίσω από τις ενέργειες αυτές αφήνουν κάτι ΣΑΝ προκύρηξη που βέβαια, όπως θα παρατηρούσε κάποιος γλωσσολόγος, θα ταίριαζε περισσότερο σε εποχές που οι άνθρωποι υπογράφανε με σταυρό και νομίζαν ότι οι μαυροι ξεβάφουν από τη βροχή!

Πριν πούμε κάτι παραπάνω αξίζει να σταθούμε στο εξής: ΠΟΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΥΡΗΞΕΙΣ. Μιλάμε για το πραγματικό Παρακράτος, που έχει ακρες στις μυστικές υπηρεσίες, τα σώματα ασφαλείας και την πολιτική εντολή και κάλυψη που απαιτείται για να “δέσει το γλυκό”!

Γιαυτό και λέγεται παρακράτος και είναι η πραγματική τρομοκρατία ενάντια στους “πολιτικά ανήσυχους” πολίτες. Διότι δεν προσπαθεί να δώσει ένα σαφες πολιτικό στίγμα, καθότι δεν είναι και όμοιοι οι στόχοι κάθε επιχείρησής του. Δέν έχει σκοπό να μας εξηγήσει τι θέλει να πετύχει και πως σκέφτεται ο αυτουργός ή ο εντολέας του κάθε φορά. Θέλει απλά να τρομοκρατήσει, να πει σε όσους ενοχλούν: “μαζευτείται αλλιώς… θα σας καθαρίσουμε” !

Γιαυτό και όταν πρόκειται για επιθέσεις που αφήνουν “θεωριτικές φασιστικές μπαρούφες” τότε καταλαβαίνει κανείς ότι κάποιοι “καλοί γείτονες” που στράγβωσαν με την δράση ενός χώρου φώναξαν “ενισχύσεις” οι οποίες, δρώντας μεν πάνω στην παρακρατική κατεύθυνση, δεν έχουν την απαραίτητη νοημοσύνη να σκέφτονται για το πως πρέπει να εκφράζοναι.

Γυρνώντας στην πρόσφατη επίθεση στον Βοτανικό Κήπο…

…το ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι παρότι υπήρξε προκύρηξη από τους “πρωτόγονους οργανισμούς” που έκαναν την επίθεση, κανείς δημοσιογράφος δεν ενδιαφέρθηκε να την καταγράψει και να την προωθήσει στην κοινή γνώμη από εκπομπές μαζικής ενημέρωσης. Βέβαια, όπως θα διαβάσετε στη συνέχεια θα υπήρχε ένα τεχνικό πρόβλημα να μεταδοθεί ένα τέτοιο κείμενο σε κανάλια και εφημερίδες.

Παρόλα αυτά, οι έγκριτοι δημοσιογράφοι φροντίζουν να μας επισημαίνουν τις “αρρωστημένες” αναφορές στις προκυρήξεις των οργανώσεων που χρησιμοποιούν βία (π.χ. “την απέχθειά τους για τους μπάτσους που θέλουν να τους σκοτώνουν τυφλά”) για να σταματήσει κι ο τελευταίος να μισοχαμογελά όταν ακούει για σπασμένες τράπεζες! Θεωρούν μάλιστα, ότι έτσι ξεγυμνώνουν την ιδεολογία της τρομοκρατίας και την αποκόπτουν από τα όποια κοινωνικά ερίσματα έχει.

Από την άλλη πλευρά…

την εθνικομαλακία, τα παραληρήματα, την uber-alles ιδεολογία των νεοφασιστικών κύκλων δεν νιώθει κανείς στα ΜΜΕ (πλην ελαχίστων) την ανάγκη να την αποκαλύψει και να της αφαιρέσει τα ερίσματα που συνεχώς βρίσκει στην μονόπλευρα ενημερωμένη κοινωνία. Όχι μόνο αυτό, αλλά δεν θεωρεί χρήσιμη την αναφορά στο τι πρεσβέυει και πως ενεργεί η ιδεολογία αυτή έστω σαν εξισοροπητικό παράγοντα στο “όλη μερα Άδωνη, Βορίδη, Βελόπουλο και Καρατζαφύρερ” που βλέπουμε στην ΤιΒι!

Γιαυτό στη συνέχεια αναδημοσιεύουμε το σπάνιας αξίας κείμενο το οποίο περιγράφει τις σκοτεινές σκέφεις αυτών που έκαναν την εν λόγω επίθεση, για τους οποίους φαίνεται πως το ξύρισμα αφορά κάτι περισσότερο από το να κόβουν τα γένια τους! Παρακάτω και η ανακοίνωση της Συνέλευσης που έγινε αμέσως μετά στο στέκι.

===============================================

Αναρχοάπλυτα και ακούρευτα γεμάτα ψείρες κεφάλια πρέπει να καταλάβετε ότι:

• Όσο θα κάνετε επιθέσεις στα όργανα της τάξης και τα αστυνομικά τμήματα,
• Όσο θα βάζετε φωτιά σε ελληνικά σύμβολα
• Όσο θα κάνετε κινήσεις ανθελληνικές

Εμείς:

Θα τρίβουμε τ΄αρχίδια μας πάνω στα καλοακονισμένα σπαθιά μας και θα φτιάχνουμε

Κάτι «σπιτικό». Κατόπιν θα το φέρνουμε σε αυτό το υπόγειο μπουρδέλο που εσείς αποκαλείτε [στέκι] και θα σας το κερνάμε!!!

Το ότι είστε κακάσχημοι και αγάμητοι, παιδιά από πόρνες 2ης κατηγορίας, εκτρώματα της φύσης, υπηρέτες της λίγδας, δεν είναι λόγοι για να σας λυπηθούμε.

Καλές γιορτές και κουράγιο γιατί θα ξανάρθουμε να ζεστάνουμε τη γειτονιά.

Υ.Γ. Σαλτο Σαλτο στο Ρεσαλτο

================================================

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΒΟΤΑΝΙΚΟΥ ΚΗΠΟΥ

Την Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου το βράδυ ο Βοτανικός ζεστάθηκε… Αποτέλεσμα έκρηξης από γκαζάκια που έβαλαν γνωστοί ανύπαρκτοι του «εθνικού κορμού».Το γράμμα που μας άφησαν είναι «απίστευτης» λογοτεχνικής αξίας , γι’αυτό δυσκολευόμαστε να το κατανοήσουμε. Κατανοούμε όμως το νοητικό απόκοσμο που βρίσκονται. Είναι αλήθεια ότι δεν φοβηθήκαμε.
Είναι αλήθεια ότι δεν θα φοβηθούμε.

Γι’αυτό εμείς απαντάμε

Συνεχίζοντας τη δράση μας με

Εκδηλώσεις πολιτικού και κοινωνικού λόγου, συναυλίες,
κινηματογραφικές προβολές,
μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας σε μαθητές,
μαθήματα ξένων γλωσσών,
μαθήματα θεατρικού αυτοσχεδιασμού,
παιδικό εργαστήρι,
δημιουργία τράπεζα σπόρων για εναλλακτικές καλλιέργειες και
ανοιχτές αμεσοδημοκρατικές  συνελεύσεις.

Καλώντας σε πάρτι οικονομικής ενίσχυσης  και αλληλεγγύης
την Πέμπτη 24/12/2009 ώρα 22.00 στον Βοτανικό Κήπο-Πετρούπολης

Αυτοοργανωνόμαστε –Συναποφασίζουμε- Συνεχίζουμε

Συνέλευση Βοτανικού Κήπου

Μερικά χρόνια μετά (ούτε καν μια δεκαετία) το γεγονός που βαφτίστηκε ως “Η τρομοκρατική επίθεση στους Δίδυμους Πύργους” αποτελεί ακόμα ένα από τα κύρια “τεχνητά τραύματα” των δυτικών κοινωνιών. Από τα γεγονότα που καθορίζουν πλέον τα ένστικτα επιβίωσης των ανθρώπων.

Η ιστορία που έχει “παίξει” από τα παγκόσμια ΜΜΕ είναι γνωστή:

“τρελαμένοι ισλαμιστές της Αλκάιντα, χρηματοδοτούμενοι από τον Μπιν Λάντεν, μάθανε με εντατικά μαθήματα να πιλοτάρουν αεροπλάνα και ταυτόχρονα μια μέρα αποφάσισαν να κάνουν 4 αεροπειρατείες. Οι δύο κατέληξαν στους Δίδυμους Πύργους, μια άλλη στο Πεντάγωνο και μια τελευταία σε μία δασική περιοχή. Το αποτέλεσμα ήταν να πεθάνουν μερικές χιλιάδες ανθρώπων.”

Είναι γνωστό επίσης ότι το συμβάν αυτό αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο-στήριγμα της πολιτικής των Γερακιών (Μπους, Ράις, Ράμσβελτ, Τσέινι κλπ) για τις επεμβάσεις σε Αφγανιστάν και Ιρακ από τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ, αλλά εμμέσως βοήθησε και το Ισραήλ να επιτεθεί εναντίων Παλαιστηνίων και Λιβάνου τα τελευταία χρόνια. Σε συνδυασμό επίσης με την ευρωπαϊκή του εκδοχή, την επίθεση στο Μετρό και τα λεωφορεία του Λονδίνου λίγο καιρό μετά, ήταν οι σπουδαιότερες αφορμές για την ανάπτυξη πολυέξοδων συστημάτων ασφάλειας και ελέγχου σε αεροδρόμια, δημόσια κτίρια και χώρους, παγκόσμια. Τρισεκατομμύρια ευρώ σε λιγότερο από δέκα χρόνια έχουν αφιερωθεί από τους κρατικούς προϋπολογισμούς των δυτικών κρατών για τέτοιου είδους εξοπλισμούς. Κι οι Αμερικάνοι αφού εξήγαγαν τον τρόμο διεθνώς… άρχισαν τις διεθνείς μπίζνες εξάγοντας και τα “γιατρικά” αντιμετώπισής τους, τους ειδικούς εξοπλισμούς και την “έτοιμη” τεχνογνωσία. Νέες αγορές – νέες προκλήσεις!

Και δεν φτάνει μόνο αυτό, βρήκε πεδίο αναφοράς κάθε ιδέα περιορισμού δικαιωμάτων των ανθρώπων, περιορισμό ελευθεριών. Κι αυτές οι αμερικανικές “πατέντες” εξήχθησαν όπως ακριβώς και οι εξοπλισμοί προς τις άλλες χώρες. Ένα παγκόσμιο σύστημα το οποίο θυμίζει κάθε μέρα ότι είμαστε όλοι “στόχοι” αλλά και “υποψήφιοι τρομοκράτες”.

.

Τα “εμφανή προβληματικά” στοιχεία της επίθεσης

Το γεγονός σαν γεγονός έχει αρχίσει εδώ και πολύ καιρό να κριτικάρεται και να αναλύεται διεξοδικά, από ειδικούς και μή, ως προς το τι ακριβώς έγινε εκείνη την μέρα στην Νέα Υόρκη. Να ελέγχονται τα δεδομένα, πτήσεις, φωτογραφίες, τρομοκράτες, τα φυσικά φαινόμενα που έπαιξαν ρόλο στα όσα έγιναν, τα στοιχεία που έβγαιναν ή δεν έβγαιναν προς τα έξω από της μυστικές υπηρεσίες των Η.Π.Α, τις εξηγήσεις στρατιωτικών και πολιτικών αρμοδίων (κυβέρνηση Μπους) καθώς και μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων (πυροσβεστών, άλλων πολιτών κλπ).

Είναι χαρακτηριστικό ότι για ένα ζήτημα που στιγμάτισε την παγκόσμια κατάσταση δεν υπάρχει μία σοβαρή ανάλυση των γεγονότων από την επιστημονική πλευρά. Ή μάλλον, οι μόνες σοβαρές προσπάθειες που έχουν γίνει είναι αυτές που θέτουν βάσιμες αμφιβολίες για το αν τελικά ήταν κάποιου είδους τρομοκρατική επίθεση, κι όχι ένα ακόμα  “στημένο” γεγονός που θα προκαλούσε ένα κοινωνικό σοκ και θα επέτρεπε να ξεκινήσει μια σκληροπυρηνική περίοδος για την ανθρωπότητα.

Τι κι αν φαίνεται καθαρά σε όλα τα βίντεο ότι οι Πύργοι έπεσαν με πολύ μεγάλη ταχύτητα (σχεδόν ελεύθερης πτώσης), ως αποτέλεσμα εκρήξεων σε διάφορα επίπεδα, που μοιάζουν περισσότερο με αυτές κάποιας ελεγχόμενης κατεδάφισης…

Τι κι αν βάσει κατασκευαστικών χαρακτηριστικών οι κατασκευαστές έχουν δηλώσει επανελλημένως ότι οι Πύργοι θα μπορούσαν να αντέξουν πολλαπλές συγκρούσεις αεραπλάνων…

Τι κι αν τα αεροπλάνα δεν έμοιαζαν και πολύ με επιβατηγά αλλα περισσότερο με στρατιωτικά που έφεραν επιπλέον εξοπλισμό…

Τι κι αν από το μεν αεροπλάνο που κατέπεσε σε δασική περιοχή δεν βρέθηκαν ποτέ τα συντρίμμια της ατράκτου όπως σε όλες τις πτώσεις αεροσκαφών…

Τι κι αν από το δε αεροσκάφος που υποτίθεται πως κατέπεσε πάνω στο Πεντάγωνο δεν βρέθηκαν επίσης ποτέ τα συντρίμμια του, ούτε ταίριαζαν τα χαρακτηριστικά του σημείου πτώσης με αυτά ανάλογων πτώσεων αεροσκαφών…

Τι κι αν ενώ υπάρχουν δεκάδες κάμερες παρακολούθησης του Πενταγώνου, οι υπηρεσίες ποτέ δεν έδωσαν στη δημοσιότητα το βίντεο που καταγράφει τη σύγκρουση, ενώ δέσμευσε και βιντεοσκοπήσεις ιδιωτών που προφανώς έδειχναν άλλα πράγματα…

Τι κι αν ποτέ ο Λάντεν δεν ανέλαβε την ευθύνη με κάποια ανακοίνωση, παρά στη δημοσιότητα δόθηκε ένα βίντεο με έναν που “έκανε τον Μπίν Λάντεν” και ο οποίος δόξαζε τον Αλάχ για την επίθεση…

εξηγήσεις δε δόθηκαν από τις μυστικές υπηρεσίες που περισσότερο προσπαθούσαν να πείσουν ότι “δεν είχαν προειδοποίηση” για το χτύπημα και να αποκρύψουν στοιχεία για το τι πραγματικά έγινε.

.

Το ουσιαστικό επίπεδο της αλλαγής που προκάλεσε το χτύπημα

Η αμερικανίλα και η ευρεία εθνική συναίνεση πάνω στα θέματα που έθετε η νεοφασιστική θρησκόληπτη ηγεσία  των Η.Π.Α. δε θα μπορούσε να κρατήσει για πολύ. Βέβαια, δεν ακυρώθηκε και πλήρως.

Το θέμα είναι ποιό ήταν το βασικό κέρδος για την παγκόσμια ελίτ. Είναι αλήθεια ότι η ημέρα αυτή ήθελαν να αλλάξει τον κόσμο, και εν μέρει το πέτυχαν.  Και αυτό όχι μόνο γιατί οι εξελίξεις καθορίστηκαν απόλυτα βάσει της επίθεσης, πάνω στα θύματα και βάσει των ερμηνειών που δίνονταν από τους σχεδιαστές του (δόγμα πολέμου κατά της τρομοκρατίας κλπ), αλλά γιατί πρωτίστως η 11/9 ήταν η πρώτη φορά που σε μεγάλη κλίμακα ένα κράτος δεχόταν πλήγμα χωρίς να είναι επίσημα σε πόλεμο και το οποίο πλήγμα δεν αφορούσε στρατιωτικούς στόχους.

Ακόμα δηλαδή και τα σενάρια για “δουλειά εκ των έσω” να βεβαιωθούν κάποτε, η επίθεση αυτή έκανε σαφές ότι ο κόσμος, οι κοινωνίες από κάποιον κινδυνεύουν. Δεν έχει και πολύ σημασία αν κινδυνεύουν ακόμα κι από τις δικές τους κυβερνήσεις, το ζήτημα είναι ότι κινδυνεύουν. Αυτή η φοβία είναι που επικράτησε και φαίνεται να συνεχίζει να αλλάζει τον κόσμο στην κατεύθυνση του να δίνει την συγκατάθεσή του ο πολίτης για μέτρα που του στερούν… για να έχει!

.

Ο βασικός ρόλος των ΜΜΕ

Παρότι κάποιος θα περίμενε πως, καθώς τα αναπάντητα ερωτήματα μεγαλώνουν και οι αμφιβολίες γίνονται πεποιθήσεις, θα μεγάλωνε ταυτόχρονα κι ένα κοινωνικό κύμα αμφισβήτησης όλων των ιδεών που είχαν αγκυστρωθεί πάνω στο δόγμα της καταπολέμησης της αόρατης τρομοκρατίας και των φτιαχτών επιθέσεών της, αυτό δεν έγινε στην αμερική. Ή μάλλον έγινε σε έναν βαθμό αλλά ελεγχόμενα και με άλλες αφορμές.

Για παράδειγμα, στις Η.Π.Α η στροφή Ομπάμα, όσο ψεύτικη κι αν αποδειχθεί, είναι μια καθαρή ήττα του μπλοκ των εκφοβιστών Γερακιών. Μπορεί να πει κάποιος ότι είναι και μία αναγκαία συμβιβαστική στροφή που πρέπει να κάνει το ίδιο το σύστημα για να μπορέσει να επιβιώσει με ένα πιο κοινωνικό και απαλό προφίλ. Και πάλι όμως οι αλλαγές έγιναν με βασικό σημείο αναφοράς την οικονομία και την οικονομική κρίση κι όχι για την κοροϊδία της 11/9.

Σε τι οφείλεται λοιπόν το γεγονός ότι το θέμα της 11/9 ποτέ δεν απασχόλησε μαζικά την αμερικανική κοινή γνώμη ώστε αυτό και μόνο να αποτελέσει αιτία ξηλώματος της μαφίας της βιομηχανίας του πολέμου;

Όχι, δεν είναι η βλακεία των αμερικανών, πολλοί δείχνουν να καταλαβαίνουν περισσότερα από όσα νομίζουμε, ούτε και ο καλοπερασακισμός του στυλ “αν είναι να κυνηγάμε μάγισες και να πηγαίνει η οικονομία καλά τότε δε πειράζει”.

Η βασική αιτία είναι τα ΜΜΕ τα οποία ποτέ δεν ανέδειξαν σοβαρά αυτές τις διαστάσεις του θέματος. Γιατί πολύ απλά είναι μέρος του ίδιου πλέγματος συμφερόντων.

.

Και εντάξει στις Η.Π.Α. στην Ευρώπη;;

Είναι χαρακτηριστικό ότι πέρα από τους δήθεν λαλάκες  αμερικάνους που τους δούλευε ο Μπους, καμία ηγεσία ανεπτυγμένου κράτους, ούτε καν εχθροί των αμερικανών δεν διατύπωσαν επιφυλλάξεις για το ποίός έκανε την επίθεση και αν τελικά η Αλκάιντα ήταν πίσω από αυτή. Κανένας ποτέ δε βγήκε να πει ότι υπάρχουν έστω ερωτηματικά και σκιές για το πως έγιναν τα γεγονότα, για το ρόλο των υπηρεσιών κλπ. Ούτε η Γερμανία, Γαλλία, Ρωσσία κανείς. Ούτε στην Ελλάδα, φυσικά, κάποιος έστω πολιτευτής διατύπωσε μία δημόσια γνώμη αμφισβητώντας το “αμερικανικό παραμύθι”!

Πολλά κράτη έσπευσαν να πουν “διαφωνούμε με την επέμβαση στο Ιρακ” ή “δεν ξέρουε αν έχει χημικά όπλα μαζικής καταστροφής”! Θέσεις που αποκάλυπταν διαφωνία πάνω στην επιλογή που έκαναν τα Γεράκια με defacto το ότι ο “πόλεμος κατά της τρομοκρατίας” αφορά όλο τον πλανήτη και defacto ότι το σημείο εκκίνησης της αντεπίθεσης των “πολιτισμών”  ενάντια στην τρομοκρατία ήταν το χτύπημα της 11/9.

Αυτό δηλαδή που βγαίνει σαν συμπέρασμα είναι ότι η 11/9 ήταν και είναι ένα σημείο αναφοράς το οποίο χρειάζονται οι παγκόσμιοι κυρίαρχοι. Σημείο το οποίο, όπως αποτέλεσε, έτσι μπορεί να ξαναχρησιμοποιηθεί για να αναπλαστούν ξανά και ξανά τα δόγματα της τρομοϋστερίας (όπως π.χ. της σύγκρουσης των πολιτισμών και των θρησκειών όπως φαίνεται να επικρατεί). Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από το γεγονός ότι κανείς δεν διέβαλε την “ιστορία Μπους” ούτε καν τις ερμηνείες της.

.

Και στο Ελλαδιστάν;;

Και στην Ελλάδα, όπως και αλλού, τα ΜΜΕ επαίξαν και παίζουν βρώμικο ρόλο. Ακολουθούν αυτό το περίεργο παιχνίδι του να μην αμφισβητούν την “ιστορία του Μπους”. Την ιστορία που γράφτηκε σε πραγματικό χρόνο κι όχι στο πέρασμα των γενεών.

Είναι πραγματικά να αναρωτιέται κανείς πώς, ενώ μας ανησυχεί να διαβάζουμε την “ιστορία των νικητών”, αυτή δηλαδή που χρόνια μετά από ένα γεγονός επικρατεί γιατί απλά επικράτησε και αυτός που την απαγγέλει στον ιστορικό-υπάλληλο, από την άλλη γινόμαστε σήμερα μάρτυρες της χειρότερης περίπτωσης υπαγόρευσης της ιστορίας από το σύστημα στις κοινωνίες, σε πραγματικό χρόνο. Η ιστορία γράφεται καθώς τη ζούμε και δε δείχνει να αναθεωρείται ακόμα κι όταν υπάρχουν εξόφθαλμα στοιχεία!

Κι όμως γίνεται, γιατί την ιστορία δεν την υπαγορεύουν μόνο τα πρόσωπα τα οποία για διάφορους λόγους μπορεί να είναι και μισητά. Την υπαγορευει και η καθημερινότητα, το ραντεβού με την αποβλάκωση της TV.

Και εδώ μπορούμε να γίνουμε σαφείς διατυπώνοντας δύο-τρία ερωτήματα:

- Γιατί μετά από τόσα χρόνια και τόσες ενδείξεις ότι το χτύπημα της 11/9 ήταν ένα οργανωμένο χτύπημα από τα κέντρα εξουσίας δεν έπαιξε ποτέ στην ελληνική τηλεόραση κάποια εκπομπή που να τα αναφέρει, που να τα αναζητά.

- Γιατί οι ειδησεογραφικές αναφορές των ΜΜΕ στο γεγονός αυτό γίνεται θεωρώντας defacto την ισχύ της “ιστορίας Μπούς”.

- (ή ακόμα χειρότερα) Γιατί ακόμα και οι γενικότερες αναφορές σε αυτό γίνονται αναπαράγοντας τα χειρότερα δείγματα προπαγάνδας των Η.Π.Α; Αναπαράγωντας ταινίες με ύφος όπως ακριβώς αυτό της εποχής που ο Τζον Ράμπο σκότωνε κατά χιλιάδες τους βιετναμέζους και τους Ρώσους;

Για του λόγου το αληθές: σήμερα είναι η επέτειος της 11/9. Το Star Channel, που πολλοί το κράζουν για τα μεσημεριανά και για τις ειδήσεις του, αποδεικνύει για μία ακόμα φορά το ρόλο που μπορούν και επιλέγουν να παίξουν τα ΜΜΕ. Κάνει αφιέρωμα στην 11/9 προβάλοντας δύο ταινίες για το “τραγικό συμβάν”:

- Την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου στις 22.00, σε πρώτη τηλεοπτική προβολή, την ταινία ‘World Trade Center‘ και

- την Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου στις 23.45, το ‘Homeland Security‘.

Αναρωτιέται κανείς αν στις Η.Π.Α. ταϊζεται ο αμερικανικός λαός με πιο προπαγανδιστικά ηρωικά έπη απ’ ότι ο Έλληνας σχεδόν 10 χρόνια μετά και με νωπή την πρόσφατη ιστορία των πολέμων και των σφαγών σε Αφγανιστάν-Ιράκ-Λίβανο-Παλαιστίνη;;

Είναι σαν να θυμόμαστε μετά από λίγα χρόνια τις φωτιές στην Ηλεία και αυτές της Αθήνας βλέποντας βιντεοταινίες με σημείο αναφοράς κάποιον ήρωα πυροσβέστη κι όχι το τί έγινε πραγματικά και ποιος φταίει για τις ίδιες τις φωτιές.

Ήμαρτον!

.

ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΓΡΑΦΕΤΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΟΝ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Η ημέρα αυτή ήθελαν να αλλάξει τον κόσμο και …

… θέλουν ο κόσμος να συνεχίσει να αλλάζει βάσει αυτής

Η ιστορία μεταξύ ΟΤΕ και ΕΔΕΤ για το χτύπημα του ιστοτόπου Athens Indymedia είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους.

Μέσα στο καλοκαίρι μία ιδιωτική επιχείρηση (ΟΤΕ) με εξώδικα επιχειρεί να παρέμβει στα εσωτερικά των πανεπιστημίων και να “κατεβάσει” το μεγαλύτερο (μολονότι με τις παθογένειές του) σάιτ πολιτικού προβληματισμού, που υπάρχει στο Ελληνικό διαδίκτυο, και γενικώς ένα από τα μεγαλύτερα σάιτ σε επισκεψιμότητα στον Ελλαδικό χώρο. Ο στόχος προφανής : η λογοκρισία του διαδικτυακού περιεχομένου (δήθεν ευαισθησίες για το ασήμαντο κόστος φιλοξενίας του σάιτ από τον ΟΤΕ είναι υποκριτικές). Τα πολιτικά ελατήρια επίσης προφανή : η εντεταλμένη υπηρεσία στο βαθύ κράτος ΛΑΟΣ – ΝΔ για το χτύπημα κάθε εστίας κοινωνικής αντίστασης και για την εκδίκηση σε βάρος του Δεκέμβρη.

Η κίνηση αυτή δεν είναι ξέχωρη αλλά αδιάσπαστη με τη σωρεία επιθέσεων του συστήματος σε βάρος των ελευθεριών μας. Μπορεί οι τράπεζες DNA, η 24ωρη λειτουργία των καμερών, η μη εφαρμογή του απορρήτου στο διαδίκτυο να είναι μόνο κάποιες από τις ενέργειες της κρατικής μηχανής σε σχέση με την Κοινωνία της Πληροφορίας και τα σχέδιά της για αυτή. Αυτό το όργιο όμως καταστολής επεκτείνεται και στον πολύ πραγματικό κόσμο με το πογκρόμ κατά των μεταναστών και τις επικείμενες επιθέσεις κατά του α/α χώρου.

Η ομάδα SID μαζί με άλλους συντρόφους ξεκινούν μία καμπάνια κατά του πΟΤΕ, έχοντας σαφή γνώση και αποδίδοντας τη δέουσα σημασία στο ρόλο της συγκεκριμένης ιδιωτικής εταιρείας στο ζήτημα και της γενικότερης θέσης ισχύος των ιδιωτικών εταιρειών σε θέματα διαδικτύου. Η καμπάνια αυτή θα αποτελεί μέρος των γενικότερων κινητοποιήσεων ενάντια στις μεθοδεύσεις κατά του athens.indymedia και την καταστολή της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.

Η ποινικοποίηση της έκφρασης γνώμης από πανεπιστημιακούς δασκάλους παίρνει μορφή χιονοστιβάδας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Από τις αρχές του περασμένου μήνα καλούνται αρκετά μέλη ΔΕΠ του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, προκειμένου να “εξεταστούν ανωμοτί σχετικά με την ΕΔΕ κατά παραγγελία του κ. πρυτάνεως, αριθ. πρωτ. ΕΜΠ 43/26.02.2009″, επειδή εξέφρασαν γνώμη για το σύννομο ή όχι της εκλογής προέδρου του Τμήματος Χημείας, επειδή διατύπωσαν δημόσια την αντίθεσή τους στο Προεδρικό Διάταγμα 160, τον περιβόητο “εσωτερικό κανονισμό”, καθώς και επειδή διαπίστωσαν την ύπαρξη αντίφασης μεταξύ διατάξεων αυτού του Π.Δ. και του νόμου 3549/2007, σχετικά με τη συμμετοχή των μελών ΔΕΠ στα εκλεκτορικά και τα όργανα διοίκησης. Υπήρξε επίσης διαφωνία με την εκλογή της προέδρου του τμήματος, που επικυρώθηκε παρά το γεγονός ότι ως μοναδική υποψήφια έλαβε ποσοστό πολύ μικρότερο του 1/3 των ψήφων του εκλεκτορικού σώματος που απαιτεί ο νόμος και ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός.

Προηγήθηκε ΕΔΕ

Είχε προηγηθεί ΕΔΕ, πειθαρχική δίωξη και παραπομπή στο ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο, που συγκροτείται στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Δημήτρη Ράιου, καθηγητή του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.Η κατηγορία κατά του κ. Ράιου ήταν ότι είπε την άποψή του στην τηλεοπτική εκπομπή “Ερευνα” του Παύλου Τσίμα. Σύμφωνα με την επίσημη πράξη του πρύτανη κ. Ιωάννη Γεροθανάση (αριθ. πρωτ. ΕΜΠ 26/19.12.2007), ασκείται πειθαρχική δίωξη κατά του κ. Ράιου, επειδή “επέδειξε συμπεριφορά απάδουσα εις την αξιοπρέπεια Πανεπιστημιακού λειτουργού επειδή ενώ κατά τους πανεπιστημιακούς νόμους είχε το δικαίωμα, την ευχέρεια και το καθήκον να θέσει ως αντικείμενο κριτικής, όσα χωρίς τεκμηρίωση εξέθεσε σε τηλεοπτική εκπομπή του δημοσιογράφου κ. Παύλου Τσίμα στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA την 15η Φεβρουαρίου 2006 ή να καταγγείλει σε συνεδρίαση της Συγκλήτου ή του Πρυτανικού Συμβουλίου ή άλλου οργάνου του Ιδρύματος (Γενική Συνέλευση, κ.λπ.), διατύπωσε δηλώσεις απαξιωτικές, οι οποίες απευθυνόμενες στο ευρύ κοινό εύκολα παρερμηνεύονται και δημιουργούν αρνητική εικόνα για το Πανεπιστήμιο και τους θεσμούς του”.Και ποιες ήταν αυτές οι φοβερές δηλώσεις που προκάλεσαν την πειθαρχική δίωξη του καθηγητή; Το έγγραφο του πρύτανη καταγράφει τα επίμεμπτα αποσπάσματα από τη συνέντευξη του κ. Ράιου στο MEGA: “Η παρουσία επί τόσα χρόνια του ίδιου προσώπου σε μια θέση εξουσίας [...] οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. [...] Εχουν τη δυνατότητα να μοιράζουν πιστώσεις, να μοιράζουν θέσεις, να μοιράζουν αξιώματα και όλα αυτά σε ημέτερους, σε αυτούς που πρόσκεινται προς το σημερινό πρυτανικό σχήμα. [...] Εγώ πιστεύω ότι η σημερινή πρυτανεία και η επόμενη που θα έλθει και οι προηγούμενες συνιστούν πλέον ένα καθεστώς”.Και τώρα είναι η σειρά πολλών μελών ΔΕΠ του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου, τα οποία καλούνται να καταθέσουν “ανωμοτί”, δηλαδή ως υποψήφιοι κατηγορούμενοι, επειδή τοποθετήθηκαν στη Γενική Συνέλευση του Τμήματος ενάντια στην εφαρμογή του Π.Δ. 160, άρθρο 46, παρ. 10, και τις νομικές ερμηνείες που δόθηκαν από τη Νομική Υπηρεσία του Πανεπιστημίου. Εχουν ήδη κληθεί οι Β.Τ., Δ.Τ., Ε.Μ., Κ.Δ., Ε.Π., Μ.Λ., Σ.Σ., Α.Μ. και Μ.Κ.

Αντίθετος ο Σύλλογος Μελών ΔΕΠ

Την αντίθεσή της στην πρακτική των ΕΔΕ που εφαρμόζει η πρυτανεία εκφράζει η απόφαση της Γ.Σ. του Συλλόγου Μελών ΔΕΠ Πανεπιστημίου Ιωαννίνων στις 31/3/2009, ζητώντας:

*Να ανακληθεί τώρα η εντολή διενέργειας ΕΔΕ που ποινικοποιεί τις απόψεις.

*Να σταματήσει τώρα κάθε δίωξη συναδέλφου που διώκεται για δημόσια κατάθεση άποψης.

*Να σταματήσουν οι ενέργειες της Διοίκησης που στοχεύουν στη δημιουργία κλίματος τρομοκρατίας και παραβιάζουν το πανεπιστημιακό άσυλο.

*Να πάρει θέση για το ζήτημα η Διοίκηση της ΠΟΣΔΕΠ.

Με τα ίδια αιτήματα έγινε παράσταση διαμαρτυρίας της πανεπιστημιακής κοινότητας στην πρυτανεία στις 7/4/09.

Στην βουλή η υπόθεση!

Την υπόθεση έφεραν στη Βουλή με ερώτησή τους οι βουλευτές του ΚΚΕ Κώστας Αλυσανδράκης, Γιάννης Ζιώγας, Μπάμπης Χαραλάμπους και Σπύρος Χαλβατζής. Οπως αναφέρουν οι βουλευτές, “πρόσφατα, πολλά μέλη του Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κλήθηκαν για να εξεταστούν ανωμοτί “σχετικά με την ΕΔΕ κατά παραγγελία του κ. πρυτάνεως του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, αριθ. πρωτ. ΕΜΠ 43/26-02-2009″. Σημειώνεται ότι ούτε το αντικείμενο της ΕΔΕ τους ανακοινώθηκε ούτε το περιεχόμενο του παραπάνω εγγράφου. Οπως έγινε γνωστό, οι εξεταζόμενοι δέχτηκαν ερωτήσεις για απόψεις που είχαν εκφράσει ως μέλη της Γενικής Συνέλευσης του Τμήματος Χημείας, απόψεις που ήταν αντίθετες με το νομοθετικό πλαίσιο που προώθησε η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια”.Το πολιτικό συμπέρασμα των βουλευτών του ΚΚΕ είναι ότι “οι παραπάνω ενέργειες αποσκοπούν στο να τρομοκρατήσουν το τμήμα της πανεπιστημιακής κοινότητας που προβάλλει αντιστάσεις στις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που οι ελληνικές κυβερνήσεις και η Ε.Ε. επιχειρούν να επιβάλουν στα πανεπιστήμια. Πρόκειται ακόμα για προσπάθεια περιορισμού της πολιτικής, ιδεολογικής και συνδικαλιστικής δράσης των πανεπιστημιακών δασκάλων, για την επιβολή των αναδιαρθρώσεων”.Ανεξάρτητα από τις νομικές ερμηνείες που μπορεί να δοθούν στον τρόπο εφαρμογής των ρυθμίσεων που επέβαλε το νέο νομοθετικό πλαίσιο της κυρίας Γιαννάκου, το σίγουρο είναι ότι οι διωκόμενοι πειθαρχικά διδάσκοντες του Τμήματος Χημείας εξέφρασαν τη γνώμη τους μέσα στα αρμόδια όργανα, τα οποία υποτίθεται ότι αποτελούν την πεμπτουσία της ακαδημαϊκής ελευθερίας και προστατεύονται από το πανεπιστημιακό άσυλο.Αλλά οι διώξεις αυτές δεν πραγματοποιούνται εν κενώ. Εδώ και λίγο καιρό έχουν δει το φως της δημοσιότητας στον τοπικό Τύπο αρκετά ρεπορτάζ σχετικά με τον τρόπο συγκρότησης των πολιτικών συμμαχιών μέσα στο πανεπιστήμιο και τον ιδιαίτερο ρόλο του δικομματισμού, δηλ. της έμμεσης συνεργασίας των πολιτικών δυνάμεων της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ και των αντίστοιχων φοιτητικών τους παρατάξεων, της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ.

Συνεργασία ΠΑΣΠ με ΔΑΠ!

Τελευταία αποκαλύφθηκε από τη φοιτητική παράταξη ΕΑΑΚ (http://barricadas-eaak.blogspot.com) ότι η πολιτική συνεργασία των δύο παραπάνω παρατάξεων χαρακτηριζόταν και από σχέσεις χρηματισμού συγκεκριμένων μελών της ΔΑΠ και ΠΑΣΠ.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες και τα δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου, τις επιχορηγήσεις προς τους φοιτητικούς συλλόγους καρπώνονταν ο τέως πρόεδρος της ΔΑΠ και ο νυν πρόεδρος της ΠΑΣΠ με αμφισβητούμενα παραστατικά (π.χ. αναγράφονταν 167 γομολάστιχες, βλ. “Ηπειρωτικός Αγώνας”, 1.2.2009, 12.3.2009). Τίθεται έτσι ένα τεράστιο θεσμικό και πολιτικό ζήτημα για την πρυτανική αρχή και για τις πολιτικές δυνάμεις που τη στηρίζουν, ενώ η σοβαρότητα των καταγγελιών έχει προκαλέσει την επέμβαση του εισαγγελέα, μετά από παρέμβαση του Αρείου Πάγου (και όχι της πρυτανικής αρχής). Στο μεταξύ ο πρύτανης κ. Ιωάννης Γεροθανάσης απειλεί ότι θα σύρει τους καταγγέλλοντες φοιτητές στα δικαστήρια και ότι θα ερευνήσει την υπόθεση από το 1970, όταν είχαν την ευθύνη άλλα πρυτανικά σχήματα.Στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων φαίνεται ότι έχουν διαμορφωθεί θεσμοί, σχέσεις και μηχανισμοί διαιώνισης της εξουσίας, με ισχυρή υποστήριξη και προστατευτικό κλοιό. Σε αυτό το πλαίσιο, η οποιαδήποτε έκφραση γνώμης και κριτική στάση εκλαμβάνεται ως εχθρική κίνηση και κινητοποιείται εναντίον της η πρακτική της ΕΔΕ.Το αποτέλεσμα, βέβαια, είναι να απαξιώνονται εντελώς ο κριτικός λόγος και η ανεξαρτησία του ακαδημαϊκού δασκάλου, να απαξιώνεται ο ρόλος του και να υπόκειται η έκφραση γνώμης του στις ποινικές διατάξεις του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα. Το πανεπιστημιακό άσυλο για το οποίο τόσο πολύ “προβληματίζεται” η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας έχει λοιπόν αλωθεί εκ των έσω. Και βέβαια αυτοί που το καταλύουν μ’ αυτό τον τρόπο δεν είναι καθόλου κουκουλοφόροι.

Διαβάστε:

Σχετική αναφορά στο tvxs.gr

Μια είδηση που δεν έτυχε της πρέπουσας σημασίας από τα ΜΜΕ είναι η αθώωση του Παναγιώτη Κετίκη ο οποίος έγινε ευρέως γνωστός για τα πράσινα παπούτσια (σταράκια) τα οποία φορούσε. Μια νύχτα που η τύχη ήθελε να φορέσει παρόμοια παπούτσια ένας ακόμα άνθρωπος, από τις πολλές εκατοντάδες χιλιάδες της Θεσσαλονίκης -άκου να δεις τύχη-, ο οποίος φορούσε κουκούλα και πετούσε μολότοφ, συνελλήφθη ο φοιτητής Παναγιώτης με το “ιδιώνυμο των υποδημάτων“. Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί!

Το βίντεο με τα επεισόδια εκείνης της βραδιάς έπαιξε στο δικαστήριο (βάσει απαίτησης της υπεράσπισης) και κανένας δεν πιστηκε ότι οι δύο άνθρωποι είναι … ο ίδιος άνθρωπος.

Αυτά να τα λέμε. Οι διώξεις ανθρώπων με κατασκευασμένες κατηγορίες σκατοκέφαλων μπάτσων και εισαγγελέων καταρρέουν… αρκετά συχνά αλλά όχι πάντα!

Διαβάστε:

άρθρο του Γ.Μ

Η είδηση στο news24.gr

Τα ιστολόγια (blogs) δεν υπάγονται στο νόμο περί ηλεκτρονικού τύπου. Αυτό έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο Ροδόπης με την υπ’ αριθ. 44/2008 σε δίκη που αφορούσε υπόθεση προσβολής της προσωπικότητας μέσω ιστολογίου.

Το δικαστήριο προχώρησε -για πρώτη φορά στα σύγχρονα δικαστικά χρονικά της Ελλάδας- στον ορισμό για την έννοια και τη φύση των ιστολογίων, αναγνωρίζοντας την ελευθερία της έκφρασης που συνεπάγεται «η διαδραστική
τους φύση και η συνδιαμόρφωση του περιεχομένου τους από τους αναγνώστες με την ανάρτηση σχολίων».

Επίσης αναγνώρισε ότι η ανωνυμία των ιστολόγων δεν αναιρεί το χαρακτηρισμό του ιστολογίου ως ηλεκτρονικού εντύπου “διότι άλλωστε και στα γραπτά έντυπα παραδοσιακής μορφής είναι συνήθης η αρθρογραφία με ψευδώνυμο” αλλά και την αναλογική εφαρμογή του νόμου περί Τύπου προκειμένου να καλυφθεί το “κενό νόμου”.

Με βάση την ίδια απόφαση, θεωρείται πως  «μόνη η χρήση ενός υπαρκτού ονοματεπωνύμου ως υπογραφής  δεν αποτελεί πλήρη απόδειξη για την ταυτότητα του δράστη της προσβολής προσωπικότητας». Τέλος το δικαστήριο έκρινε ότι  η εταιρία που παρέχει τον διαδικτυακό χώρο δεν έχει ευθύνη για όσα δημοσιεύονται στα ιστολόγια την τεχνολογική πλατφόρμα των οποίων παρέχει στους χρήστες.

Η απόφαση δημοσιεύτηκε πριν λίγες ημέρες στο νομικό περιοδικό “Αρμενόπουλος”, αλλά και στο blog Infromation Law

Ελευθεροτυπία 25/05/2009
πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=47717

===

Παρατίθεται απόσπασμα από το κείμενο της απόφασης όπως δημοσιεύθηκε στο tvxs.gr:

«…Κατά τη διάταξη της παρ. 1 του μοναδικού άρθρου του ν.1178/1981 “περί αστικής ευθύνης του τύπου”, ο ιδιοκτήτης κάθε εντύπου υποχρεούται σε πλήρη αποζημίωση για την παράνομη περιουσιακή ζημία και χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που προξενήθηκαν υπαίτια με δημοσίευμα που θίγει την τιμή ή την υπόληψη παντός προσώπου έστω και αν η κατά το άρθρο 914 του ΑΚ υπαιτιότητα, η κατά το άρθρο 919 πρόθεση και η κατά το άρθρο 920 γνώση η υπαίτια άγνοια συντρέχει στο πρόσωπο του συντάκτη του δημοσιεύματος ή, εάν αυτός είναι άγνωστος, στον εκδότη ή το διευθυντή σύνταξης του εντύπου. Εξάλλου, με το άρθρο 4 παρ. 10 του ν.2328/1995 “νομικό καθεστώς της ιδιωτικής τηλεόρασης και της τοπικής ραδιοφωνίας…”, ορίστηκε ότι στο μοναδικό άρθρο του ν.1178/1981, όπως ισχύει, υπάγονται και οι τηλεοπτικοί και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί και στα κατά το άρθρο αυτό “δημοσιεύματα” περιλαμβάνονται και οι τηλεοπτικές και οι ραδιοφωνικές εκπομπές. Προκειμένου για τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, ως “εκδότης” νοείται ο νόμιμος ή οι περισσότεροι νόμιμοι εκπρόσωποι της αδειούχου εταιρίας, ως “διευθυντής” νοείται ο υπεύθυνος προγράμματος και προκειμένου για ειδησεογραφικές εκπομπές ο διευθυντής του τμήματος ειδήσεων, ως “συντάκτης” δε του δημοσιεύματος νοείται ο παραγωγός ή ο δημοσιογράφος συντονιστής ή παρουσιαστής της εκπομπής, αναλόγως του είδους και της δομής της (ΑΠ 195/2007, Ηλεκτρονική τράπεζα δεδομένων Νόμος).

Περαιτέρω, με το άρθρο 681Δ ΚΠολΔ καθιερώνεται ειδική διαδικασία εκδίκασης των διαφορών που αφορούν σε προσβολές από δημοσιεύματα ή ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές. Ειδικότερα, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου αυτού, κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 666 παρ. 1, 667, 671 παρ. 1-3, 672 και 673-676 ΚΠολΔ δικάζονται από το καθ΄ύλην αρμόδιο δικαστήριο όλες οι διαφορές που αφορούν σε αποζημιώσεις οποιασδήποτε μορφής περιουσιακής ζημίας ή ηθικής βλάβης που προκλήθηκε δια του τύπου ή με ραδιοφωνικές ή τηλεοπτικές εκπομπές και οι συναφείς προς αυτές αξιώσεις προστασίας της προσωπικότητας των προσβληθέντων. Από την ευρύτητα της διατύπωσης του άρθρου 681 Δ παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι στην εν λόγω ειδική διαδικασία υπάγονται όλες οι αγωγές που αποσκοπούν στην αποκατάσταση κάθε περιουσιακής ζημίας ή στην ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, καθώς και οι κάθε μορφής αξιώσεις προστασίας των προσώπων των οποίων η περιουσία ή η προσωπικότητα προσεβλήθη από δημοσίευμα ή τηλεοπτική ή ραδιοφωνική εκπομπή του έντυπου ή ηλεκτρονικού τύπου, ασχέτως της ιδιότητας του εναγομένου, ο οποίος, του νόμου μη διακρίνοντος, μπορεί να είναι οποιοδήποτε πρόσωπο, του οποίου η συμπεριφορά προσέβαλε την προσωπικότητα του ενάγοντος (ΑΠ 1900/2006, ΕφΠειρ 914/2005, Ηλεκτρονική τράπεζα δεδομένων Νόμος, ΕφΘρ 78/2008, ΕλλΔνη 2006.296).

Σημειωτέον ότι ούτε ο ν. 1178/1981 ούτε το άρθρο 681Δ ΚΠολΔ αναφέρουν τον όρο “δημοσιογράφος” ή παράγωγα αυτού κι επομένως για την υπαγωγή ορισμένης συμπεριφοράς στις ανωτέρω διατάξεις απαιτείται μόνον η εκδήλωση της ζημιογόνου συμπεριφοράς μέσω εντύπου, ραδιοφωνικής ή τηλεοπτικής εκπομπής ως πραγματικού γεγονότος και όχι η συνδρομή επιπέον στοιχείων, όπως η επίσημη πιστοποίηση της επαγγελματικής ιδιότητας του δημοσιογράφου με τίτλο σπουδών ή συμμετοχή σε οικεία συνδικαλιστική οργάνωση.

Σε σχέση με το ζήτημα εάν τα ιστολόγια του διαδικτύου, τα οποία είναι περισσότερο γνωστά με τον όρο της αγγλικής γλώσσας blogs, συνιστούν έντυπα ή εκπομπές υπαγόμενες στις ανωτέρω διατάξεις και έτσι οι αγωγές για αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας, ικανοποίηση της ηθικής βλάβης και γενικώς παροχής έννομης προστασίας στα προσβληθέντα από το περιεχόμενο τους πρόσωπα υπάγονται εξ απόψεως ουσιαστικού δικαίου στο πεδίο του ν. 1178/1981 και εκδικάζονται κατά την ειδική διαδικασία που καθιερώνεται με το άρθρο 681 ΚΠολ, σημειωτέα είναι τα ακόλουθα: Το ιστολόγιο είναι μια τεχνική εφαρμογή στον παγκόσμιο ιστό (worldwide web) και ειδικότερα μια ιστοσελίδα εν είδει προσωπικού ημερολογίου, ο κάτοχος – διαχειριστής του οποίου (blogger) καταγράφει και ανακοινώνει τις απόψεις του για διάφορα ζητήματα που αυτός επιλέγει. Είναι δημοσίως προσιτό θεωρητικά σε όλους τους χρήστες του διαδικτύου, οι οποίοι ανταποκρινόμενοι στα ερεθίσματα που λαμβάνουν από την ανάγνωση των απόψεων του κατόχου – διαχειριστή του ιστολογίου, δύνανται να απαντήσουν στις απόψεις του γράφοντος και ανακοινώνοντας στο ίδιο ιστολόγιο τα δικά τους σχόλια τα οποία, τα οποία είναι επίσης αναγνώσιμα. Ο κάτοχος – διαχειριστής έχει την τελική δυνατότητα με τη χρήση στοιχείων πρόσβασης να επιλέγει τους αναγνώστες του ιστολογίου του και ακόμη να αποφασίζει αυτός, εάν και ποιοι από τους αναγνώστες επιτρέπεται να ανακοινώσουν τα δικά τους σχόλια σε αυτό. Επομένως το ιστολόγιο είναι διαδραστικό μέσο επικοινωνίας αόριστου αριθμού προσώπων και στο σημείο αυτό διαφέρει από τις ιστοσελίδες που διατηρούν τα μέσα ενημέρωσης στο διαδίκτυο, διότι η διαμόρφωση του περιεχομένου του δεν αποφασίζεται μόνον από τον κύριο και τους δημοσιογράφους του μέσου ενημέρωσης αλλά από όλους τους χρήστες του διαδικτύου οι οποίοι είναι αναγνώστες του ιστολογίου. Τα ιστολόγια ως προϊόντα της εξέλιξης της τεχνολογίας της πληροφορικής εμφανίστηκαν αρχικά ως ιστοσελίδες για πρόσωπα με κοινά ενδιαφέροντα και μετεξελίχθηκαν σε ευρείς χώρους ανταλλαγής ιδεών ενίοτε με μεγάλη επιρροή αναλόγως της θεματολογίας και του μεγέθους του αναγνωστικού κοινού τους. Οι ανακοινώσεις των ιστολογίων αναφέρονται σε ζητήματα της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής, πολιτιστικής, αθλητικής και εν γένει επικαιρότητας και οι γραπτές συζητήσεις που διεξάγονται σε αυτά έχουν δημόσιο χαρακτήρα, δηλαδή τα ιστολόγια παρέχουν ενημέρωση και επικοινωνία ηλεκτρονικής μορφής. Το γεγονός ότι ο κάτοχος – διαχειριστής του ιστολογίου δεν υποχρεούται να χρησιμοποιεί τα αληθινά στοιχεία του αλλά δύναται να εμφανίζεται στους αναγνώστες του χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο, ούτως ώστε κανείς από τους επισκεπτόμενους το ιστολόγιό του να μη γνωρίζει την αληθινή του ταυτότητα δεν αναιρεί το χαρακτηρισμό του ιστολογίου ως ηλεκτρονικού εντύπου, διότι άλλωστε και στα γραπτά έντυπα παραδοσιακής μορφής είναι συνήθης η αρθρογραφία με ψευδώνυμο.

Τόσο ο ν.1178/1981, όπως ισχύει, όσο και το άρθρο 681Δ ΚΠολΔ δεν ρυθμίζουν την εξ απόψεως ουσιαστικού και δικονομικού δικαίου, αντίστοιχα, μεταχείριση των νέων μορφών ενημέρωσης που δημιουργήθηκαν λόγω των τεχνολογικών δυνατοτήτων του παγκοσμίου ιστού και του διαδικτύου. Η γραμματική διατύπωση των προαναφερθεισών διατάξεων των δύο νομοθετημάτων δεν προσφέρει το θεσμικό πλαίσιο υπαγωγής των ιστολογίων σε αυτές. Ειδικότερα, η νομολογία χρησιμοποίησε επανειλημμένως τον όρο “ηλεκτρονικός τύπος” (ΕφΠειρ 914/2005 ο.π., ΕφΘρ 78/2003, ο.π. ΕφΔυτΜακ 44/2001, Αρμ 2002.1202), πλην όμως από τη συνεκτίμηση των πραγματικών περιστατικών των συγκεκριμένων υποθέσεων και το χρόνο έκδοσης των αποφάσεων, κατά τον οποίον τα σχετικά με τα ιστολόγια ζητήματα δεν είχαν ακόμη αχθεί προς επίλυση ενώπιον των δικαστηρίων συνάγεται ότι ο όρος “ηλεκτρονικός τύπος” έχει μέχρι τώρα χρησιμοποιηθεί από τη νομολογία αδιακρίτως κατ’ αντιδιαστολή προς το γραπτό τύπο, για να χαρακτηρίσει τα πιο σύγχρονα μέσα ενημέρωσης και ιδίως την τηλεόραση και, συνεπώς, δεν μπορούν να υπαχθούν σε αυτόν τα ιστολόγια παρά μόνον η διαδικτυακή μορφή των ήδη υπαρχόντων μέσων ενημέρωσης, δηλαδή οι ιστοσελίδες των εφημερίδων, των περιοδικών, των ραδιοφωνικών και των τηλεοπτικών σταθμών. Eλλείψει νομοθετικής ρύθμισης και νομολογιακής επίλυσης του υπό έρευνα ζητήματος, η αντιμετώπιση του αναφυέντος κενού νόμου επιτυγχάνεται με αναλογική εφαρμογή της υπάρχουσας νομοθεσίας τόσο σε επίπεδο ουσιαστικού όσο και σε επίπεδο δικονομικού δικαίου (ΕφΑθ 8962/2006 ΕλλΔνη 2006.1515, Π.Κορνηλάκη, Διαδίκτυο και αστικό δίκαιο, Αρμ. 2007.993). Η αναλογική εφαρμογή του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου δεν είναι δυνατό να εμποδιστεί από το γεγονός ότι στο ιστολόγιο δεν υπάρχει η συνήθης ιεραρχική δομή οργάνωσης που απαντάται στα παραδοσιακά έντυπα, δηλαδή δεν υπάρχει ιδιοκτήτης, εκδότης, διευθυντής, συντάκτης ούτε απαντώνται τα αντίστοιχα πρόσωπα που προβλέπει ο ν. 1178/1981 για τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς, διότι για να προσδοθεί σε ένα υλικό μέσο δεν είναι απαραίτητη η ύπαρξη όλων των ανωτέρω προσώπων. Στην περίπτωση του ιστολογίου υπάρχει ο κάτοχος – διαχειριστής, ο οποίος μπορεί να ταυτίζεται ή όχι με το συντάκτη ορισμένου δημοσιεύματος, δεδομένου ότι, όπως προαναφέρθηκε, στα ιστολόγια ανακοινώσεις συντάσσουν και οι αναγνώστες τους.

Τέλος, στο άρθρο 14 π.δ. 131/2003, με το οποίο ενσωματώθηκε το ημεδαπό δίκαιο η οδηγία 2000/31 για το ηλεκτρονικό εμπόριο και την κοινωνία της πληροφορίας, ορίζεται ότι οι φορείς παροχής υπηρεσιών στην κοινωνία της πληροφορίας δεν έχουν υποχρέωση γενικού ελέγχου των πληροφοριών που αποθηκεύουν ή μεταδίδουν. Από το συνδυασμό των άρθρων 11 και 14 αυτού του π.δ. συνάγεται ότι η εταιρία που φιλοξενεί σε δικό της χώρο στον παγκόσμιο ιστό το ιστολόγιο δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί, κατ΄ ανάλογη ερμηνεία του μοναδικού άρθρου του ν.1178/1981 ιδιοκτήτης, εκδότης, διευθυντής σύνταξης ή συντάκτης του εντύπου, διότι δεν αποτελεί την αφετηρία της μετάδοσης των πληροφοριών, δεν επιλέγει τον αποδέκτη της μετάδοσης, δεν επιλέγει ούτε τροποποιεί τις μεταδιδόμενες πληροφορίες. Αντιθέτως, ο ρόλος της είναι να παρέχει στους ενδιαφερόμενους χώρο για τη δημιουργία και ενίοτε τεχνικές υποδείξεις για το σχεδιασμό του ιστολογίου τους.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπό κρίση αγωγή, ο ενάγων ιστορεί ότι ο εναγόμενος έιναι κάτοχος της ιστοσελίδας με την επωνυμία http://www….blogspot.com/ στο διαδίκτυο, όπως αυτή η επωνυμία διορθώθηκε παραδεκτώς αναφορικά με την ακριβή σειρά των χαρακτήρων της με δήλωση των πληρεξουσίων δικηγόρων του, η οποία καταχωρίστηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα δίκη πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του δικαστηρίου αυτού, μέσω δε της ιστοσελίδας διατηρεί ηλεκτρονική διαδικτυακή εφημερίδα, στην οποία την 3.5.2007 δημοσίευσε τα αναληθή γεγονότα και τις δυσφημιστικές λέξεις και φράσεις που αναφέρονται στο πρόσωπό του κατά τα εκτενώς αναφερόμενα στο αγωγικό δικόγραφο. Εκθέτει ότι με τη δημοσίευσή τους ο εναγόμενος προσέβαλε την προσωπικότητά του και ειδικότερα την τιμή και την υπόληψή του, προκαλώντας του ηθική βλάβη για τους επίσης αναφερόμενους στην αγωγή λόγους και ισχυρίζεται ότι είναι πολύ πιθανή η επανάληψη της προσβολής στο μέλλον με την καταχώρηση του περιεχομένου του δημοσιεύματος σε άλλους διαδικτυακούς τόπους, λόγω των τεχνικών δυνατοτήτων που προσφέρει το διαδίκτυο. Για τους ανωτέρω λόγους ζητάει να γίνει δεκτή η αγωγή του, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να του καταβάλει ως χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της προκληθείσας ηθικής βλάβης το χρηματικό ποσόν των 58.694,96 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής, να διαταχθεί ηβ άρση ττης προσβολής με τη διαγραφή του επίμαχου δημοσιεύματος και η παράλειψή της στο μέλλον, να απαγγελθεί προσωπική κράτηση δύο μηνών για την περίπτωση μη συμμόρφωσης του με το διατακτικό της απόφασης και να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδά του.

Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα η αγωγή παραδεκτώς εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου αυτού, ως καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμοδίου (άρθρα 14 παρ. 2 και 22 ΚΠολΔ), κατά την ειδική διαδικασία που θεσπίζεται με το άρθρο 681Δ ΚΠολΔ, αναλόγως εφαρμοζομένου, είναι ορισμένη ενώ απορριπτέος είναι ο ισχυρισμός του εναγομένου για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης, διότι στο αγωγικό δικόγραφο με σαφήνεια ο εναγόμενος φέρεται ως κάτοχος – διαχειριστής της επίδικης ιστοσελίδας και συντάκτης του επιλήψιμου δημοσιεύματος και επομένως η αγωγή ορθώς στρέφεται κατ’ αυτού, η δε μη απόδειξη των ανωτέρω πραγματικών γεγονότων άπτεται της ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής και όχι της παθητικής νομιμοποίησής του. Tυγχάνει νομικά βάσιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 299, 346, 9145, 920, 932 ΑΚ, 361-363 ΠΚ, του μοναδικού άρθρου του ν.1178/1981, όπως ισχύει, 947 παρ. 1 και 176 ΚΠολΔ και δεδομένου ότι κατεβλήθη για το αντικείμενό της το προσήκον τέλος δικαστικού ενσήμου με τα ανάλογα επ’ αυτού ποσοστά υπέρ του Τ.Ν. και του ΤΑΧ.ΔΙΚ (…), πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική βασιμότητά της.

Ο εναγόμενος αφενός αρνείται αιτιολογημένα την αγωγή και αφετέρου ζητάει τη διενέργεια τεχνικής πραγματογνωμοσύνης στη φορητή συσκευή ηλεκτρονικού υπολογιστή του με στοιχεία …. και με σειριακό αριθμό …., προκειμένου να διαπιστωθεί εάν κατά το κρίσιμο χρόνο διέθετε πρόσβαση στο διαδίκτυο και εάν το επίμαχο δημοσίευμα συντάχθηκε στο δικό του ηλεκτρονικό υπολογιστή και απεστάλη από αυτόν στο ιστολόγιο, στο οποίο δημοσιεύθηκε. Το αίτημα αυτό είναι νομικά βάσιμο, στηριζόμενο στο άρθρο 368 παρ. 1 ΚΠολΔ και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς την ουσιαστική βασιμότητά του.

Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων αποδείξεως και ανταποδείξεως, που λήφθηκαν νομίμως στο ακροατήριο και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του δικαστηρίου αυτού και από την ανάγνωση όλων ανεξαιρέτως των μετ’ επικλήσεως προσκομισθέντων από τους διαδίκους εγγράφων πλην των εγγράφων δηλώσεων της Β.Μ., της Μ.Ν., του Γ.Σ. και της Κ.Μ., με ημερομηνίες …, αντίστοιχα, διότι, ενώ από τις ημερομηνίες σύνταξής τους αποδεικνύεται ότι συντάχθηκαν με σκοπό να χρησιμοποιηθούν στην παρούσα δίκη, προσκομίστηκαν κατά παράβαση του άρθρου 671 παρ. 1 ΚΠολΔ, δηλαδή δεν περιβλήθηκαν τον τύπο της ένορκης βεβαίωσης και συνεπώς δεν επιτρέπεται να ληφθούν υπ’ όψιν ούτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (ΑΠ 2030/2006, ΑΠ 1056/2005, Ηλεκτρονική τράπεζα δεδομένων Νόμος, ΑΠ 631/2004, ΕλλΔνη 2006.106) αποδείχθηκαν τα ακόλουθα γεγονότα: Ο ενάγων είναι δημοσιογράφος και ειδικότερα διευθυντής σύνταξης του περιοδικού με την επωνυμία “Μ.”, που εκδίδεται στην Καβάλα, συνεργάτης της εφημερίδας “Χ” που εκδίδεται στην Κομοτηνή, πρώην υπάλληλος του γραφείου τύπου της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης και επικεφαλής του γραφείου Τύπου του βουλευτή νομού Ροδόπης και Υπουργού Ε.Σ. Λόγω των ανωτέρω ασχολιών του είναι επαγγελματίας εγκατεστημένος τόσο στην Κομοτηνή όσο και στην Καβάλα και είναι γνωστός στο δημοσιογραφικό και πολιτικό κόσμο της ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Παρουσιάζει δυσχέρεια βάδισης λόγω δυσπλασίας του αριστερού ισχίου με οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις και για το λόγο αυτόν την … είχε κριθεί ανάπηρος κατά ποσοστό 50% για δύο έτη από την πρωτοβάθμια υγειονομική επιτροπή του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων Καβάλας. Επίσης αποδείχθηκε όιτ στον παγκόσμιο ιστό υπάρχει ιστολόγιο με την επωνυμία http://… blogspot.com/ στο οποίο δημοσιεύονται κείμενα σχετιζόμενα ιδίως με την πολιτική σκηνή του νομού Ροδόπης αλλά και του ευρύτερου πολιτικού, κοινωνικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Οι δημοσιεύσεις αυτές γίνονται υπό τον τίτλο “Piazza Del Popolo” με υπότιτλο τις φράσεις “Αντιπολίτευση και από το διαδίκτυο – μια πρόταση ηλεκτρονικής κουλτούρας”. Την … 2007 δημοσιεύθηκε σε αυτό το ιστολόγιο κείμενο με αρνητικού χαρακτήρα αναφορές στο πρόσωπο του ενάγοντος. Ειδικότερα, ο τίτλος του κειμένου είναι “Ο κουτσός και ο χαζός τον πρώτο χρόνο χαίρονται”, ενώ στην τέταρτη σειρά του κειμένου διευκρινίζεται ότι το κείμενο αφορά στον ενάγοντα με αναφορά του ονοματεπωνύμου του. Ο ενάγων χαρακτηρίζεται υπεύθυνος του γραφείου τύπου του Δημάρχου Κομοτηνής Δ.Κ. Επιπλέον, αναφέρεται ότι στο παρελθόν είχε διωχθεί κακήν κακώς από την πόλη καταγωγής του, την Καβάλα και βρίσκει ευκαιριακά επαγγελματική στέγη στην Κομοτηνή. Επίσης, στο ίδιο κείμενο υπάρχει η φράση “με εκφράσεις σε διάσπαρτες μέσα στο περιοδικό στήλες του τύπου λαμόγια, ξεφτίλα, λάσπη, λύματα καταλαβαίνει κανείς την δημοσιογραφική του δεοντολογία”. Τέλος, το κείμενο κλείνει με την πρόταση “Έτσι κι αλλιώς ο κουτσός και ο χαζός τον πρώτο χρόνο χαίρονται.” Αναφορικά με την αξιολόγηση των ανωτέρω επίμαχων χωρίων του δημοσιευθέντος κειμένου αποδείχθηκε ότι ο τίτλος του, δηλαδή η φράση “ο κουτσός και ο χαζός τον πρώτο χρόνο χαίρονται”, η οποία αποτελεί και την κατακλείδα του κειμένου, συνιστά προσβλητική φράση για τον ενάγοντα, διότι με τη χρήση της λέξης κουτσός επιδιώκεται η υποτίμησή του με αναφορά στην προαναφερθείσα σωματική πάθησή του. Ο συντάκτης του κειμένου υπενθυμίζει στους αναγνώστες του τη χωλότητα του ενάγοντος, για να ενισχύσει τα επιχειρήματά του στην αντιπαράθεση με αυτόν. Πρόκειται για παράνομη και υπαίτια προσβολή της προσωπικότητας του ενάγοντος, διότι προβάλλεται ως όνειδος η σωματική αναπηρία του και επιχειρείται να μειωθεί η αξία της προσωπικότητάς του, επειδή είναι ασθενής. Η χρήση της λέξης χαζός αμέσως μετά από τη λέξη κουτσός στοχεύει στην δημιουργία της εντύπωσης ότι πρόκειται για πρόσωπο όχι μόνο με σωματικά αλλά και με πνευματικά προβλήματα, δηλαδή επιτείνει την ήδη επιχειρηθείσα να δημιουργηθεί εντύπωση ότι ο ενάγων είναι πρόσωπο μειωμένων ικανοτήτων και ότι η κατάσταση αυτή οφείλεται στη σωματική και πνευματική του ανεπάρκεια. Επομένως, η χρήση της λέξης χαζός συνιστά επίσης παράνομη προσβολή της προσωπικότητας του ενάγοντος. Το γεγονός ότι η προαναφερθείσα πρόταση αναγράφεται και στο τέλος του κειμένου και μάλιστα οι δύο επίμαχες λέξεις με κεφαλαία γράμματα ενισχύει το συμπέρασμα ότι ο συντάκτης του κειμένου επιδιώκει να υπενθυμίσει στους αναγνώστες του με έμφαση ότι ο ενάγων είναι πρόσωπο μειωμένης ψυχοσωματικής υγείας. Σε ό,τι αφορά τον χαρακτηρισμό του ενάγοντος ως υπεύθυνου του γραφείου τύπου του Δημάρχου Κομοτηνής Δ.Κ., αποδείχθηκε ότι κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για τις δημοτικές εκλογές του έτους 2006 υπήρξε συνεργασία του ενάγοντος με τον τότε υποψήφιο δήμαρχο Κομοτηνής Δ.Κ. Τη συνεργασία αυτή αναφέρει η εφημερίδα “Χ” την …. 2006 στη στήλη Μικροκομοτηναίικα, στην οποία τον κατονομάζει επιστάτη της επικοινωνιακής ομάδας του Δ.Κ. Άλλωστε ο ίδιος ο ενάγων σε συνέντευξή του στην ίδια εφημερίδα την …. 2007, δέχθηκε ότι βοήθησε στην εκλογή του Δ.Κ. στο Δήμο Κομοτηνής. Η συνεργασία αυτή δεν συνιστά παράνομη δραστηριότητα και από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν αποδείχθηκε οτιδήποτε επιλήψιμο σε σχέση με αυτήν. Επομένως, ο χαρακτηρισμός του ενάγοντος ως υπευθύνου του γραφείου Τύπου του Δημάρχου Κομοτηνής, ακόμη και αν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, διότι ο ενάγων δεν ανέλαβε αυτή τη θέση μετά από την εκλογή του Δ.Κ. στη θέση του δημάρχου δεν είναι προσβλητικός γι’ αυτόν. Το τρίτο επίμαχο χωρίο του κειμένου είναι η αναφορά ότι ο ενάγων είχε διωχθεί κακήν κακώς από την πόλη καταγωγής του, την Καβάλα και βρίσκει ευκαιριακή επαγγελματική στέγη στην Κομοτηνή. Αποδείχθηκε ότι ποτέ δεν συνέβη αυτό το γεγονός, αλλά ότι ο ενάγων λόγω των επαγγελματικών του ασχολιών είναι εγκατεστημένος εν μέρει στην Καβάλα και εν μέρει στην Κομοτηνή. Συνεχίζεται να εργάζεται στην Καβάλα ως διευθυντής σύνταξης του περιοδικού με την επωνυμία “Μ” που εκδίδει εκεί η σύζυγός του Κ.Α…. Η εμφάνισή του στο δημοσίευμα του ιστολογίου ως διωχθέντος από την τοπική κοινωνία της Καβάλας, με συνέπεια να εξαναγκασθεί να αναζητήσει ευκαιριακή απασχόληση στην Κομοτηνή, δημιουργεί γι’ αυτόν την εντύπωση ότι πρόκειται για αποτυχημένο επαγγελματία με συμπεριφορά αντίθετη προς τα κρατούντα κοινωνικά πρότυπα, ώστε να μην είναι ανεκτός ούτε από την τοπική κοινωνία, από την οποία προέρχεται. Η δημοσιεύση αυτού του ψευδούς γεγονότος στο ανωτέρω ιστολόγιο συνιστά συκοφαντική δυσφήμηση του ενάγοντος. Το τελευταίο επίμαχο χωρίο σχετίζεται με την αμφισβήτηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας του ενάγοντος λόγω της εκ μέρους του χρήσης των λέξεων “λαμόγια”, “ξεφτίλα”, “λάσπη” και “λυματα” σε διάφορες στήλες του περιοδικού “Μ”, τεύχος 155 (Ιανουάριος – Μάρτιος 2007). Δεδομένου ότι η αμφισβήτηση είναι συχνά βασικό στοιχείο του δημόσιου λόγου, δικαιολογείται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης η οξεία κριτική και ειδικότερα η αμφισβήτηση της επαγγελματικής δεοντολογίας ορισμένων προσώπων. Στην προκειμένη περίπτωση ο συντάκτης του κειμένου, ερειδόμενος στη χρήση των τεσσάρων υβριστικών λέξεων “λαμόγια”, “ξεφτίλα”, “λάσπη” και “λύματα” εκ μέρους του ενάγοντος για μη κατονομαζόμενα πρόσωπα ηττηθέντος εκλογικού συνδυασμού στις τοπικές εκλογές του μηνός Οκτωβρίου του έτους 2006, αμφισβητεί δημοσίως τη δημοσιογραφική δεοντολογία του ενάγοντος. Πρόκειται για δυσμενή κρίση για την επαγγελματική εργασία του ενάγοντος, διατυπωμένη με απόλυτο και παραστατικό τρόπο, η οποία όμως δεν φτάνει έως το σημείο της παράνομης προσβολής της προσωπικότητάς του, διότι από τον τρόπο εκφοράς της δεν αποδείχθηκε σκοπός δυσφήμησής του [σ.σ. εννοεί προφανώς "σκοπός εξύβρισής του"] (άρθρο 367 παρ. 1 α ΠΚ). Καταληκτικά, εντοπίζεται προσβλητικό για τον ενάγοντα περιεχόμενο στα δύο από τα τέσσερα επίμαχα χωρία , δηλαδή αφενός στο χαρακτηρίζον αυτόν ως κουτσό και χαζό και αφετέρου στο αναφερόμενο στον διωγμό του από την Καβάλα και στην αναζήτηση ευκαιριακής επαγγελματικής στέγης στην Κομοτηνή. Δεδομένου του προσβλητικού περιεχομένου τους, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το ιστολόγιο, ως εκ της ιδιότητάς του, η οποία περιγράφηκε στην ανωτέρω νομική σκέψη, είναι προσιτό σε αόριστο αριθμό χρηστών του διαδικτύο, προκλήθηκε στον ενάγοντα ηθική βλάβη, η οποία χρήζει αποκατάστασης από τον κάτοχο – διαχειριστή του ιστολογίου και το συντάκτη του συγκεκριμένου κειμένου. Ως κάτοχος – διαχειριστής του ιστολογίου φέρεται ο εναγόμενος, διότι το επώνυμό του είναι αναγραμμένο στη θέση του επιλέγοντος τη μουσική του ιστολογίου. Η έλλειψη υπογραφής συντάκτη στο κείμενξο δημιουργεί την πεποίθηση ότι ο κάτοχος – διαχειριστής του ιστολογίου έχει συντάξει το κείμενο. Εντούτοις ο εναγόμενος αρνείται ότι διαθέτει πρόσβαση στο διαδίκτυο και συνεπώς ότι έχει οποιαδήποτε σχέση με το ιστολόγιο και το συγκεκριμένο κείμενο, αποδίδει την ανάμιξή του στην παρούσα δίκη στο γεγονός ότι είναι υιός του πρώην Δημάρχου Κομοτηνής Α.Β. και ισχυρίζεται ότι άγνωστο σε αυτόν πρόσωπο δημιούργησε το εν λόγω ιστολόγιο χρησιμοποιώντας το δικό του επώνυμο. Οι εκτυπώσεις από διάφορες ιστοσελίδες, τις οποίες προσκομίζει ο ενάγων, από τις οποίες αποδεικνύεται αφενός ότι εντός του έτους 2007 δημιουργήθηκε άλλλο ιστολόγιο με την επωνυμία http://piazzadelpopolo.blogspot.com/ στο οποίο επίσης δημοσιεύει κείμενα ο εναγόμενος, και αφετέρου ότι το ονοματεπώνυμο του εναγομένου εντοπίζεται γενικώς στον παγκόσμιο ιστό με τη χρήση μηχανισμών αναζήτησης, δεν καταρρίπτουν τον ισχυρισμό του εναγομένου ότι δεν σχετίζεται με το επίμαχο ιστολόγιο, διότι δεν αποδεικνύουν εάν αυτός ή άλλο πρόσωπο έθεσε σε κυκλοφορία τα στοιχεία του στον παγκόσμιο ιστό. Δηλαδή δεν αμφισβητείται η εμφάνιση των στοιχείων του εναγομένου στα δύο ανωτέρω ιστολόγια αλλά η πραγματική σχέση του με αυτά, δεδομένου ότι ο κάτοχος – διαχειριστής ενός ιστολογίου δεν υποχρεούται να εμφανίζεται στο αναγνωστικό κοινό του με το αληθινό του όνομα, αλλά δύναται να χρησιμοποιεί ψευδώνυμο. Για τον ίδιο λόγο δεν είναι δυνατόν να αξιοποιηθεί αποδεικτικά το δημοσίευμα της εφημερίδας “Θ.Α” της …. 2007, σελ. 10, με τίτλο “Στον Παναγιώτη Ελή”, εφόσον κάτω από αυτό δεν υπάρχει μόνον το όνομα του εναγομένου αλλά και η ένδειξη ότι το κείμενο προήλθε από το ανωτέρω ιστολόγιο με το επώνυμο του εναγομένου.

Δηλαδή η προέλευση του ανωτέρω κειμένου από το επίδικο ιστολόγιο δεν αποτελεί αξιόπιστο συνδετικό στοιχείο του ιστολογίου με τον εναγόμενο. Το περιεχόμενο της κατάθεσης του μάρτυρα αποδείξεως, ότι οι δημοσιογράφοι …. του ανέφεραν ότι ο εναγόμενος συνέταξε το εν λόγω κείμενο δεν είναι δυνατό να οδηγήσει στην απόδειξη της ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής, διότι γι’ αυτούς τους δημοσιογράφους ισχύει επίσης το πέπλο της πιθανής χρήσης του επωνύμου του εναγομένου από άγνωστο πρόσωπο, το οποίο είναι ο πραγματικός κάτοχος – διαχειριστής του ιστολογίου και δεν αποδείχθηκε ότι χρησιμοποίησαν τεχνικά μέσα για την άρση του, ώστε να είναι αξιόπιστα όσα ανέφεραν στο μάρτυρα. Από την άλλη πλευρά, το υπ’ αρ. πρωτ. … έγγραφο της εθνικής επιτροπής τηλεπικοινωνιών και ταχυδρομείων, με το οποίο η επιτροπή βεβαιώνει ότι ο εναγόμενος ουδέποτε κατέστη οφορέας ονόματος χώρου (domain name) με την κατάληξη .gr δεν συνιστά πρόσφορο αποδεικτικό στοιχείο υπέρ του εναγομένου, διότι κανένα από τα δύο προαναφερθέντα ιστολόγια δεν είναι ιστοσελίδα με τελική κατάληξη ονόματος .gr. Επίσης δεν έχουν αποδεικτική αξία το φωτοαντίγραφο του λογαριασμού τηλεπικοινωνιακών τελών του εναγομένου που εξέδωσε ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος με ημερομηνία …. 2007 από τον οποίο αποδεικνύεται ότι δεν προαγματοποίησε κλήσεις μέσω διαδικτύο και η υπ’ αρ. …. βεβαίωση του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού, Τοπικό Υποκατάστημα Κομοτηνής, ότι ο εναγόμενος ήταν άνεργος κατά το έτος 2007, διότι η πρόσβαση στο διαδίκτυο δεν είναι απαραίτητο να έχει πραγματοποιηθεί από την οικεία και ειδικά από την τηλεφωνική σύνδεση για την οποία εκδόθηκε ο προσκομισθείς λογαριασμός τηλεπικοινωνιακών τελών ή απο το χώρο εργασίας του εναγομένου. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο να πραγματοποιήθηκε μέσω άλλης εταιρίας παροχής υπηρεσιών σύνδεσης διαδικτύου και όχι μέσω του ΟΤΕ και για το λόγο αυτό να μην εμφανίζονται οι σχετικές κλήσεις στον προσκομισθέντα λογαριασμό. Μετά ταύτα δεν είναι δυνατή η κατάληξη σε ασφαλές αποδεικτικό πόρισμα σχετικά με την ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής, διότι αφενός η συστηματική αρθρογραφία του κατόχου – διαχειριστή του επίμαχου ιστολογίου και η συχνή και όχι σποραδική εμφάνισή του στον παγκόσμιο ιστό με το ονοματεπώνυμο του εναγομένου συνηγορεί υπέρ της άποψης ότι πρόκειται για τον ίδιο τον εναγόμενο και όχι για άλλο πρόσωπο, όμως αφετέρου η αδυναμία να συνδεθεί με αποδεικτική ασφάλεια το ίδιο το πρόσωπο και όχι απλώς το όνομα του εναγομένου με το επίμαχο ιστολόγιο εμποδίζει το σχηματισμό πλήρους δικανικής πεποίθησης και συνεπώς την αποδοχή της αγωγής ως ουσιαστικά βάσιμης. Πρόκειται για κενό που παρουσιάστηκε κατά τη μελέτη της υπόθεσης και χρειάζεται συμπλήρωση (άρθρο 254 παρ. 1 ΚΠολΔ). Η συμπλήρωση αυτού του κενού πρέπει να γίνει με την προσκομιδή εγγράφου από το Τμήμα Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, οδός Μοναστηρίου αρ. 326, Θεσσαλονίκη, στο οποίο θα περιέχονται τα στοιχεία του φυσικού προσώπου το οποίο είναι ο κάτοχος – διαχειριστής του ιστολογίου με την επωνυμία http://….blogspot.com/. Η επιλογή της ανωτέρω αστυνομικής υπηρεσίας είναι επιβεβλημένη, διότι δεν υπάρχει εγγύτερη αστυνομική υπηρεσία, διαθέτουσα τμήμα εξιχνίασης αξιόποινων πράξεων που διαπράττονται μέσω του διαδικτύου. Αντίθετα, η διενέργεια τεχνικής πραγματογνωμοσύνης που αιτήθηκε ο εναγόμενος να πραγματοποιηθεί επί του ηλεκτρονικού του υπολογιστή με στοιχεία …. και με σειριακό αριθμό …., δεν θα οδηγήσει στην εξακρίβωση της αλήθειας, διότι δεν αποδείχθηκε ότι η ως άνω συσκευή ηλεκτρονικού υπολογιστή είναι η ίδια με αυτήν που κατείχε καθ’ όλο το χρόνο διαμόρφωσης του επίμαχου ιστολογίου έως και την … 2007, οπότε και δημοσιεύθηκε το δυσφημιστικό για τον ενάγοντα κείμενο, με συνέπεια να είναι αβέβαιο επί ποίου ακριβώς πραγματικού υλικού θα διεξαχθεί η αιτούμενη τεχνική πραγματογνωμοσύνη. Περαιτέρω, ακόμη και αν η ανωτέρω συσκευή βρισκόταν στην κατοχή του εναγομένου καθ’ όλον τον ανωτέρω χρόνο, πρόκειται για μεγάλο χρονικό διάστημα και μάλιστα μεγαλύτερο του ενός έτους, κατά τη διάρκεια του οποίου ήταν δυνατή η διενέργεια τεχνικών επεμβάσεων σε αυτήν με σκοπό την εξαφάνιση των πιθανών επιβαρυντικών για τον εναγόμενο στοιχείων. Τέτοιες τεχνικές επεμβάσεις, τις οποίες η τεχνολογική πρόοδος κατέστησε εφικτές ακόμη και στους φορητούς υπολογιστές συνιστούν ενδεικτικά η αλλαγή της κάρτας μνήμης και του σκληρού δίσκου και με την πραγματοποίησή τους θα έχουν εξαφανιστεί τα τυχόν υπάρχοντα στοιχεία για τη δημιουργία ιστολογίου και την επίσκεψη ιστοσελίδων εκ μέρους του εναγόμενου. Επομένως, λόγω των τεχνικών ιδιαιτεροτήτων των ηλεκτρονικών υπολογιστών, η διενέργεια τεχνικής πραγματογνωμοσύνης επί του φορητού ηλ/κου υπολογιστή του εναγομένου είναι εν προκειμένω απρόσφορη για την εξακρίβωση της αλήθειας και το σχετικό αίτημα ουσιαστικά αβάσιμο..».

Λίγο καθυστερημένα αναδημοσιεύουμε το δελτίο τύπου του digitalrights. Πρόκειται για μια απόπειρα των “μεγάλων” ευρωβουλευτών (δεξιών και σοσιαλιστών) να φυλακίσουν το Ιντερνετ δίνοντας απεριόριστες εξουσίες στους παρόχους (ISP). 3 κόμματα (πράσινοι, αριστερό και ανεξάρτητοι-IND/DEM) προσπαθούν προτείνοντας μια τροπολογία να διασφαλίσουν τα δικαιώματα των ευρωπαίων.

Το άρθρο αν και μεγάλο και με τεχνικές λεπτομέρειες είναι αρκετά κατανοητό και ουσιώδες.

===========

Αθήνα 4 Μαίου 2009

Απειλή για τα ατομικά δικαιώματα και την ουδετερότητα του διαδικτύου ενδέχεται να αποτελέσει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στη δεύτερη ανάγνωση του Ευρωπαϊκού ρυθμιστικού πλαισίου για τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και υπηρεσιών -γνωστού και ως “τηλεπικοινωνιακού πακέτου”- που διεξάγεται την ερχόμενη Τετάρτη 6 Μαίου στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υποκύπτωντας σε πιέσεις ειδικών συμφερόντων, το Ευρωκοινοβούλιο ετοιμάζεται να επικυρώσει αλλαγές στο ισχύον ρυθμιστικό πλαίσιο που θα περιορίσουν την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στο διαδίκτυο και θα επηρεάσουν δυσμενώς τις ατομικές ελευθερίες, την κοινωνικοποίηση και την επιχειρηματικότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι Ευρωβουλευτές – rapporteurs του ρυθμιστικού πλαισίου λύγισαν τελικά στις αδυσώπητες πιέσεις του Συμβουλίου των Υπουργών, και, λίγες μέρες πριν την ψήφιση του τηλεπικοινωνιακού πακέτου στην ολομέλεια, αφαίρεσαν ή αποδυνάμωσαν ουσιώδεις προστασίες των θεμελιωδών μας δικαιωμάτων που οι αντίστοιχες επιτροπές τους είχαν στηρίξει σε ψηφοφορία, αλλά και τις οποίες υπερψήφισε μεγάλος αριθμός Ευρωβουλευτών στην πρώτη ανάγνωση. Συγκεκριμένα, αποδυναμώθηκε σημαντικά η τροπολογία 138 (νυν 46), που ορίζει ότι η επιβολή περιορισμών στα δικαιώματα των χρηστών μπορεί να γίνεται μόνο κατόπιν δικαστικής παρέμβασης. Την τροπολογία αυτή είχαν υπερψηφίσει τα 9/10 της ολομέλειας αλλά και της επιτροπής ITRE πρόσφατα, ενώ έχαιρε της υποστήριξης ακόμα και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αντίστοιχα, εξουδετερώθηκε στην επιτροπή IMCO η προστασία κατά του αυθαίρετου φιλτραρίσματος περιεχομένου και των ανεξέλεγκτων διαδικτυακών διακρίσεων. Επιπλέον, στο κείμενο προς ψήφιση γίνεται αναφορά σε “νόμιμο” και “μη-νομιμο περιεχόμενο”, σε ένα ρυθμιστικό πλαίσιο που δεν σχετίζεται με την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων και με τρόπο που υπονομεύει το σχετικό με αυτά ισχύον και σαφές ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο.

Εκατομμύρια Ευρωπαίοι χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να εργαστούν, να επικοινωνήσουν και να κοινωνικοποιηθούν, να αγοράσουν και να εμπορευθούν αγαθά και υπηρεσίες, να εκφραστούν πολιτικά, να διεκπεραιώσουν συναλλαγές με κρατικές, αυτοδιοικητικές και οικονομικές υπηρεσίες, να εκπαιδευτούν και να διεξάγουν έρευνα, να δημιουργήσουν και να απολαύσουν πολιτιστικά αγαθά και για πολλές άλλες δραστηριότητες. Οι αλλαγές που προτείνονται προς ψήφιση από το Ευρωκοινοβούλιο στην Τηλεπικοινωνιακή Οδηγία θα επιτρέψουν στους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους να προσφέρουν στους χρήστες αυθαίρετα περιορισμένες ή εξαρτημένες υπηρεσίες, με δυσμενέστατες επιπτώσεις στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών και αγαθών στο διαδίκτυο και ότι αυτό συνεπάγεται για την Ευρωπαϊκή δημοκρατία και οικονομία.

Καλούμε τους εκπροσώπους μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

* Να ψηφίσουν υπέρ της ανεπιφύλακτης προστασίας του δικαιώματός μας στην ελεύθερη έκφραση και κοινωνική, πολιτική και οικονομική δραστηριότητα στο διαδίκτυο

* Να υποστηρίξουν τα δικαιώματά μας στην ισότιμη πρόσβαση και διανομή περιεχομένου, υπηρεσιών και εφαρμογών στο διαδίκτυο και να απορρίψουν κάθε κείμενο που αναφέρεται σε “νόμιμο περιεχόμενο” και επιχειρεί να επιβάλλει σχετικούς περιορισμούς ή εξαρτήσεις

* Να εγγυηθούν το θεμελιώδες δικαίωμα πρόσβασής μας στη δικαιοσύνη, και τον σεβασμό των αρχών της αναλογικότητας και του τεκμηρίου αθωότητας, απορρίπτωντας απερίφραστα κάθε απόπειρα συλλήβδην ποινικοποίησης της χρήσης του διαδικτύου, πόσο μάλλον της λήψης αστυνομικών μέτρων απ’ τους παρόχους χωρίς δικαστική παρέμβαση!

* Συγκεκριμένα να στηρίξουν τις τροπολογίες “Citizen Rights Amendments”:
Trautmann report: 3=7, 1CP=2=5=6=9, 4=8
Harbour report: 99=109=115, 100=110=116, 101=111=117, 102=112=118, 62=94=104=119, 96=106=120

Χρήσιμοι Σύνδεσμοι

Προτεινόμενες τροπολογίες (”Citizen Rights Amendments”): http://is.gd/wyjf http://is.gd/wyjY http://is.gd/wykf

Λίστες ψηφοφορίας: http://is.gd/wyeP http://is.gd/wyfu

Προσχέδιο επιστολής προς ευρωβουλευτές: http://is.gd/wmin

Σχετικό δελτίο τύπου της γαλλικής ΜΚΟ La Quadrature: http://is.gd/wxst

Η σελίδα της καμπάνιας της La Quadrature: http://is.gd/wxsU

Διακήρυξη για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο: http://manifesto.digitalrights.gr

Τεχνική ανάλυση

Το κείμενο προς ψήφιση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο εφαρμογής μέτρων, όπως ο νόμος “Hadopi” στη Γαλλία (three strikes), που επιτρέπει στους ISPs να διακόπτουν την πρόσβαση σε υπηρεσίες στους χρήστες Internet όποτε το κρίνουν σωστό (είτε συγκεκριμένες υπηρεσίες, όπως πχ κατέβασμα p2p, είτε και πλήρη διακοπή της πρόσβασης στο Internet). Ο συγκεκριμένος νόμος στη Γαλλία ψηφίστηκε με το σκεπτικό της καταπολέμησης της πειρατείας και ουσιαστικά λέει στους ISPs ότι κάθε φορά που κάποιος χρήστης τους “πιαστεί” να κατεβάζει παράνομα υλικό (υλικό που προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα), θα τον ενημερώνουν για τις κυρώσεις και αν μετά από 3 φορές ο χρήστης δεν συμμορφωθεί στις υποδείξεις του ISP (που μπορεί να είναι τελείως αβάσιμες), ο ISP έχει δικαίωμα να κάνει ότι θέλει με πλήρη νομική κάλυψη. Έτσι οι Γάλλοι πολίτες θα θεωρούνται ένοχοι μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου και χωρίς να έχουν δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους (γιατί μπορεί πχ. να κατεβάζουν υλικό που ήδη έχουν αγοράσει ή που πχ. συνοδεύεται από κάποια άδεια χρήσης Creative Commons και άρα να είναι καθ’ όλα νόμιμο το κατέβασμα) “δικάζονται” απ’ τους ISPs, και μάλιστα η “ποινή” τους εφαρμόζεται άμεσα. Αυτό παραβιάζει το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Χάρτας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που ορίζει ότι κανένας Ευρωπαίος πολίτης δεν μπορεί να έχει ποινές χωρίς να έχει πρώτα δικαστεί σύμφωνα με το νόμο, συνεπώς πρέπει να μπουν στο τελικό κείμενο τροπολογίες που θα προστατεύουν το δικαίωμα στη δίκη και δεν θα παραχωρούν δικαστική και εκτελεστική εξουσία σε εταιρίες. Επίσης, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, σύμφωνα με την οποία κάθε ποινή πρέπει να είναι ανάλογη του αδικήματος και η διακοπή της σύνδεσης κάποιου στο Internet δεν είναι ανάλογη ενός ενδεχομένως παράνομου download.

Με τη μορφή που υποβάλλεται στην ολομέλεια το κείμενο, επιτρέπει στους παρόχους να προβαίνουν ανεξέλεγκτα σε διακρίσεις κατά των χρηστών τους, καθώς αποδυναμώθηκαν οι δικλείδες ασφαλείας που προτάθηκαν στην επιτροπή IMCO μέσω της τροπολογίας 166 κ.α. και οριοθετούσαν το πλαίσιο μέσα στο οποίο ο πάροχος μπορεί να βάλει περιορισμούς ή φραγμούς στην κίνηση του δικτύου (να κόψει συγκεκριμένες υπηρεσίες πχ ή να βάλει όριο ταχύτητας σε άλλες ΜΟΝΟ για σαφείς τεχνικούς λόγους), καθώς και οι ρητές αναφορές στην υποχρέωση του παρόχου να ενημερώνει τους χρήστες του για τις πολιτικές περιορισμού κίνησης που υλοποιεί. Έτσι, είναι δυνατό ο κάθε πάροχος να παρακωλύει την πρόσβαση σε όποια υπηρεσία θέλει (πχ. την υπηρεσία κάποιου ανταγωνιστή του), να βάζει όρια ταχύτητας σε διάφορες υπηρεσίες που “δεν πουλάνε” κλπ, επηρεάζοντας έτσι την ελεύθερη και ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες αυτές και κατ’ επέκταση την ουδετερότητα του διαδικτύου (Internet Neutrality). Σε συνδυασμό μάλιστα με την αποδυνάμωση της τροπολογίας 138, αυτό μπορεί να γίνεται χωρίς να είναι υποχρεωμένος ο πάροχος να ενημερώσει τους χρήστες του, ενώ θα έχει και πλήρη νομική κάλυψη.

Τα θέματα αυτά εξετάστηκαν τόσο στην πρώτη ανάγνωση, όσο και στα πλαίσια των επιτροπών ITRE και IMCO όπου και κατατέθηκαν οι τροπολογίες 138(46) και 166 αντίστοιχα για την επίλυσή τους. Τελικά, παρόλο που αυτές οι τροπολογίες πέρασαν με μεγάλη πλειοψηφία, οι rapporteurs των δύο επιτροπών μετά από συνεχείς και πολύ έντονες πιέσεις του Συμβουλίου των Υπουργών κυρίως απ’ τη Γαλλία (που έχει υιοθετήσει και το νόμο Hadopi) και την Αγγλία, μόλις μερικές μέρες πριν τη τελική ψηφοφορία, λύγισαν και πρακτικά εξουδετέρωσαν τις δύο τροπολογίες με αποτέλεσμα το κείμενο που θα ψηφιστεί την Τετάρτη να μην περιέχει κανένα ουσιαστικό μέτρο προστασίας.

Άλλα προβλήματα που έχει το κείμενο προς ψήφιση είναι ότι επιτρέπει σε ISPs το λεγόμενο deep packet inspection (ή layer 7 packet inspection), μια μέθοδο για ταυτοποίηση της κίνησης στο Internet η οποία βασίζεται στο “άνοιγμα” κάθε πακέτου που περνάει μέσα απ’ τους δρομολογητές του ISP. Αφού το πακέτο ανοιχθεί περνάει μια σειρά από φίλτρα και ταυτοποιείται έτσι ώστε αργότερα να λάβει μια συγκεκριμένη προτεραιότητα στα πλαίσια της πολιτικής Quality of Service (QoS) του κάθε ISP. Τα προβλήματα μιας τέτοιας διαδικασίας, εκτός από τεχνικά (αφού πχ. παραβιάζεται ο μηχανισμός fragmentation του IP, αυξάνεται η καθυστέρηση στο δίκτυο, δεν εφαρμόζεται σε κρυπτογραφημένη κίνηση κλπ) είναι και ουσιαστικά, αφού είναι πολύ εύκολο για κάποιον ISP να βάλει σε αυτά τα φίλτρα διάφορες παραμέτρους όπως χαρακτηριστικές λέξεις που ενδεχομένως να περιέχονται, ή συγκεκριμένες διευθύνσεις URL και κατά συνέπεια να διαπράττει συστηματική παρακολούθηση της κίνησης ή φιλτράρισμα συγκεκριμένων υπηρεσιών. Τεχνικά υπάρχουν πολύ πιο αποδοτικές μέθοδοι ταυτοποίησης (πχ. το ίδιο το IP παρέχει το DSCP field) ενώ και σε ερευνητικό επίπεδο ακόμα υπάρχουν μηχανισμοί packet inspection και traffic analysis που ταυτοποιούν την κίνηση βάσει διαφόρων άλλων χαρακτηριστικών της και βασίζονται μόνο στη κεφαλίδα του κάθε πακέτου και όχι στο περιεχόμενό του. Γενικότερα όμως, το κείμενο προς ψήφιση αφήνει ανοιχτά και άλλα “παραθυράκια” στο όνομα των “τεχνικών θεμάτων”, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι ISPs για να παρέχουν περιορισμένες υπηρεσίες στους χρήστες τους, όπως μειωμένη ταχύτητα σύνδεσης στο Internet ή μειωμένη ταχύτητα/πρόσβαση σε συγκεκριμένες υπηρεσίες. Ενώ γενικώς το QoS είναι κάτι θεμιτό για την σωστή λειτουργία του δικτύου, πρέπει να είναι όσο το δυνατό ουδέτερο ως προς τη κίνηση του δικτύου και να μην έχει ως αποτέλεσμα το “κόψιμο” ή το φιλτράρισμα κάποιας υπηρεσίας (τέτοια φαινόμενα έχουμε δει και στην Ελλάδα με ISPs να “κόβουν” πακέτα VoIP άλλων εταιριών για να ενισχύσουν τη δικιά τους υπηρεσία κλπ). Όταν δε χρειάζεται πιο επιθετική πολιτική QoS λόγω πχ. κάποιας επίθεσης ή λόγω σύγχυσης του δικτύου (congestion), τότε ο ISP οφείλει να ενημερώσει τους χρήστες και σε κάθε περίπτωση να μεριμνήσει για την διόρθωση του προβλήματος. Κάτι τέτοιο δεν διασφαλίζεται στο κείμενο προς ψήφιση, με αποτέλεσμα να απειλείται άμεσα η ουδετερότητα του Internet (Internet Neutrality), ο υγιής ανταγωνισμός και η επιχειρηματικότητα καθώς και η ίδια η φύση του Internet, το οποίο φτιάχτηκε για να είναι ελεύθερο και να επιτρέπει την πρόσβαση προς όλες τις υπηρεσίες, με ίσους όρους, σε όλους τους χρήστες.

Τέλος, στο κείμενο προς ψήφιση γίνεται απόπειρα να προστεθούν διατάξεις που αφορούν στην προστασία πνευματικών δικαιωμάτων, κάνοντας λόγο για “παράνομο περιεχόμενο” και άλλες “παράνομες” διαδικασίες, μέσα από αόριστη σύνδεσή τους με τα έργα που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Κάτι τέτοιο ξεφεύγει απ’ τους στόχους του συγκεκριμένου ρυθμιστικού πλαισίου, ενώ υπονομεύει αναίτια τις ήδη υπάρχουσες οδηγίες για την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων, που είναι ξεχωριστές και σαφείς, και αφορούν έργα που προστατεύονται όχι μόνο στο διαδίκτυο αλλά και γενικότερα. Γενικότερα, είναι εμφανές ότι γίνεται προσπάθεια διαχωρισμού του περιεχομένου στο Internet σε “νόμιμο” και “παράνομο” αορίστως, και κάτι τέτοιο αφήνει πολλά περιθώρια περαιτέρω διεύρυνσης αυτών των όρων. Στο μέλλον, ο όρος “παράνομο περιεχόμενο” ενδέχεται να περιλαμβάνει και άλλες δραστηριότητες πέραν της πειρατείας, υπονομεύοντας έτσι το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση.

Περισσότερες πληροφορίες

Το παρόν δελτίο τύπου διατίθεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.digitalrights.gr/news, όπως επίσης παλιότερα σχετικά δελτία τύπου και ενημερωτικά κείμενα.

* Για το digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας, asterios at gmail.com

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ελεύθερη έκφραση, ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου και ελεύθερο λογισμικό.