Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από την επίθεση στην Κωνσταντίνα Κούνεβα με καυστικό υγρό.

Εκτός από το να βελτιωθεί η υγεία της ώστε να μη χρειάζεται στενή ιατρική παρακολουθηση, ευχόμαστε να μη συμβεί ξανά τέτοιο περιστατικό εργοδοτικής τρομοκρατίας.

Απαιτεί ολόκληρη η κοινωνία να βρεθούν οι ένοχοι που σχεδίασαν και εκτέλεσαν το άνανδρο και απάνθρωπο σχέδιο ενάντια στην Κωνσταντίνα. Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕ ΣΤΟΧΟ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΚΑ

• ΓΥΝΑΙΚΑ
• ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ και μάλιστα σε ΕΡΓΑΣΙΑ με ΧΑΜΗΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
• ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΑ
• … ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΡΙΑ !!

Η κοινωνία επίσης χωρίς αποφάσεις δικαστηρίων έχει ενοχοποιήσει, για αυτή και παρόμοιες επιθέσεις εναντίων συνδικαλιστών εργαζομένων, τον εργασιακό μεσαίωνα που καθιέρωσαν οι κυβερνήσεις την τελευταία μιάμιση  δεκαετία με μία σειρά νόμων και θεσμικών παρεμβάσεων στο εργατικό δίκαιο και τις μορφές σχέσεων εργασίας. Ελλαστική απασχόληση, ολιγόωρη ημερίσια απασχόληση, ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Μετά από την επίθεση στο ΑΤ Αγ. Παρασκευης από την… ΟΠΛΑ!?!? βγαίνει η ανανεωτική πτέρυγα του ΣΥΝ και καλεί (κρατηθείτε) σε πορεία ενάντια στην τρομοκρατία.

Φόνοι μεταναστών, καθημερινή κρατική βία όχι μόνο στα Εξάρχεια αλλά σε όλη την Αθήνα, έφτασαν να συλλάβουν και συριζαίους, καθημερινές δημοπρασίες υποθηκευμένων σπιτιών για να μην μπούμε και στα χωράφια της επαναλαμβανόμενης ψυχολογικής τρομοκρατίας σε εργαζόμενους.

και η πορεία που λείπει απο τη “σύγχρονη (πρώτα) ανανεωτική (και μετά) ριζοσπαστική αριστερά” είναι αυτή ενάντια στην τρομοκρατία που γάζωσε με 100!!! σφαίρες 1 ΑΤ και (ευτυχώς μεν αξιοπεριέργως δε) δεν σκότωσε κανέναν. πιέζει η κεντροακροδεξιά για πιστοποιητικά νομιμότητας και οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι της “σύγχρονης (πρώτα) ανανεωτικής (και μετά) ριζοσπαστικής αριστεράς” τρέχουν να τα καταβάλουν διαδηλώνοντας (άραγε) χέρι χέρι με τον καρατζαφέρη. πρόβλημα υπάρχει και είναι βαθύ, η λύση του είναι η πορεία ενάντια σε ποιόν;

αναδημοσιεύουμε και το άρθρο του βα.αλ. σχετικώς:

…αφιερωμένο στις προτάσεις για διαδήλωση κατά της τρομοκρατίας.

Και για να ξηγούμαστε:

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ), την τελευταία 10ετία είχαμε επίσημα καταγεγραμμένα τα εξής θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα:
• 2000 127 δυστυχήματα
• 2001 188 δυστυχήματα
• 2002 153 δυστυχήματα
• 2003 145 δυστυχήματα
• 2004 127 δυστυχήματα
• 2005 111 δυστυχήματα
• 2006 128 δυστυχήματα
• 2007 115 δυστυχήματα
• 2008 142 δυστυχήματα
• υπολογίζεται πως το 2009, 57 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους κατά την εργασία.

ΔΗΛΑΔΗ 1293 ΝΕΚΡΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ.

Αλλα για αυτούς στα αρχίδια μας. Για αυτούς δεν πρέπει να “αναλογιστεί τις ευθύνες της η κοινωνία”. Για αυτούς δε θα οδηγηθούν “οι υπεύθυνοι στη δικαιοσύνη”. Οι θάνατοι τους δεν είναι “πλήγμα” στην δημοκρατία.

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ
Η ΜΙΣΘΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ

Αυτοκτονίες στη France Telecom: η καταρράκωση μιας κοινοφελούς υπηρεσίας

από τη “Βιομηχανία του Εφήμερου“- 30/10/2009

.
Ο Jean-Paul Rouanet ήταν ένας πενηντάχρονος υπάλληλος της France Telecom/Orange. Παντρεμένος, με δύο παιδιά 8 και 12 ετών. Την Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου στις οκτώμισι το πρωί πάρκαρε το υπηρεσιακό αυτοκίνητο του σε μια γέφυρα κοντά στην πόλη Annecy και πήδηξε στο κενό. Ήταν η 24η αυτοκτονία υπαλλήλου της γαλλικής εταιρείας μέσα στον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Στο γράμμα που άφησε ο πενηντάχρονος εξηγούσε ότι δεν άντεχε πλέον την καθημερινή πίεση στην εργασία του. Από τεχνικός, που ήταν και η ειδικότητα του, είχε μετατεθεί σε ένα τηλεφωνικό κέντρο στο οποίο περνούσε τη μέρα του προσπαθώντας να πείσει τους πελάτες της Orange ν’αλλάξουν συμβόλαιο στο κινητό τους.

Αδυνατούσε όμως να φτάσει τους εμπορικούς στόχους που έθεταν οι μάνατζερς, κάτι που τον εξέθετε στην ιεραρχία και τους συναδέλφους του. Η καθημερινή αυτή ταπείνωση τον οδήγησε στο απονενοημένο διάβημα, όπως και πολλούς άλλους πριν από αυτόν.

Οι αυτοκτονίες είναι ένα μόνο από τα συμπτώματα των δεινών που υποφέρουν πολλοί από τους υπαλλήλους της γαλλικής εταιρείας τηλεπικοινωνιών : αρρώστιες, ψυχολογικά προβλήματα, αλκοολισμός είναι ο απολογισμός μια δεκαετία μετά την ιδιωτικοποίηση της France Telecom.

Μια ολόκληρη γενιά υπαλλήλων που γαλουχήθηκε με το ιδεατό της δημόσιας υπηρεσίας και του κοινού συμφέροντος βρέθηκε ξαφνικά στα βαθιά νερά του σκληρού ανταγωνισμού. Μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία η France Telecom διέγραψε 30 000 θέσεις εργασίας.

Οι μέθοδοι για να οδηγηθούν προς την έξοδο οι υπάλληλοι πολλές και ιδιαίτερα αποτελεσματικές: δυσμενείς μεταθέσεις, επιβολή στόχων πρακτικά αδύνατων να πραγματοποιηθούν, αντικρουόμενες εντολές και συνεχείς αναδιαρθρώσεις των υπηρεσιών. Εφαρμόζονται δε από ένα αυταρχικό μάνατζμεντ μα σαφή εντολή να διώξει όσο μπορεί περισσότερους και να συνθλίψει κάθε αντίδραση των συνδικάτων.

Την ίδια στιγμή η εταιρεία προσφέρει στους μετόχους της, μεταξύ των οποίων ο κυριότερος είναι το ίδιο το γαλλικό κράτος, τα υψηλότερα μερίσματα της αγοράς, περίπου στο 6% της αξίας κάθε μετοχής. Τα κέρδη της France Telecom γαποια το 2008, χρονιά κρίσης, ήταν πάνω από 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η ίδια κατάσταση επικρατεί και στις υπόλοιπες πρώην δημόσιες υπηρεσίες όπως η EDF και η Caisses d’epargne που ιδιωτικοποιήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 90, αλλά και σε εταιρείες της βαριάς βιομηχανίας όπως η Renault και η PSA στις οποίες το γαλλικό κράτος ήταν ανέκαθεν μέτοχος.

Σταδιακά, ιδίως επί κυβέρνησης Σαρκοζύ, η ίδια οικονομική λογική επεκτείνεται και στο ίδιο το δημόσιο. Η δικαιοσύνη, η παιδεία, η τοπική αυτοδιοίκηση όλο και περισσότερο καλούνται να λειτουργήσουν με κριτήρια αγοράς.

Στο όνομα της αποτελεσματικότητας και της μείωσης του κόστους λειτουργίας τους, οι δημόσιες υπηρεσίες γίνονται αντικείμενο συνεχών αναδιαρθρώσεων, συμπτύξεων και “εξορθολογισμών”.

Στη λογική του project management και της αποδοτικότητας, η έννοια της κοινοφελούς υπηρεσίας χάνεται όπως και το νόημα της αποστολής τους για χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους. Εδώ και καιρό οι τελευταίοι έχουν απολέσει την αγοραστική τους δύναμη, τώρα πλέον χάνουν και τη θέση τους στην κοινωνία.

Τα αποτελέσματα είναι τα ίδια όπως και στην περίπτωση της France Telecom. Σύμφωνα με μια εσωτερική έρευνα που αποκάλυψε η εφημερίδα L’Humanité, οι υπάλληλοι του υπουργείου δημοσίων έργων που αυτοκτονούν κάθε χρόνο φτάνουν τους 25. Οι απόπειρες αυτοκτονίας είναι μεταξύ 150 και 200 τον χρόνο.

Σε πολλές περιπτώσεις οι αυτόχειρες επικαλούνται στις επιστολές τους την πίεση της δουλειάς και την σωματική και ψυχολογική αποσταθεροποίηση που αυτή τους προκάλεσε. Το κύμα αυτοκτονιών και η κατάθλιψη αγγίζει όλο και συχνότερα ανώτερους υπαλλήλους που υποχρεώνονται να επιβάλουν τη συγκεκριμένη πολιτική.

Το ερώτημα του τι πρέπει να γίνει με τις κοινωφελείς υπηρεσίες γίνεται όλο και πιεστικότερο στην Γαλλία. Το αυτί του Σαρκοζύ όμως δεν φαίνεται να ιδρώνει. Επόμενο θύμα των ιδιωτικοποιήσεων φαίνεται να είναι το ταχυδρομείο, η ιστορική La Poste.

Από εχτές σε όλη τη χώρα διοργανώνεται λαϊκό δημοψήφισμα από συνδικάτα και οργανώσεις πολιτών ενάντια σε αυτή την ιδιωτικοποίηση. Στις σχετικές σφυγμομετρήσεις πάνω από 70% των Γάλλων φαίνεται να αντιτίθεται σε μια τέτοια προοπτική.

Στην προεκλογική συζήτηση στην Ελλάδα, τα επιχειρήματα συγκεντρώνονται στο θέμα της διαφθοράς στο δημόσιο, ένα πράγματι σημαντικό θέμα. Όμως το ποιο ουσιαστικό ερώτημα της αποστολής και του στόχου των δημόσιων υπηρεσιών υποβαθμίζεται από τους διεκδικητές της εξουσίας.

Κι όμως το πως πρέπει να συνδυαστεί η αποτελεσματικότητα με την κοινοφέλεια είναι και το βασικό πρόβλημα. Οι συνταγές του φιλελεύθερου μάνατζμεντ που φαίνεται να υιοθετεί και το ΠΑΣΟΚ , το οποίο και τις εισήγαγε στα τέλη της δεκαετίας του 90, δεν αποτελούν απάντηση αλλά μέσο καταρράκωσης των δημόσιων υπηρεσιών.

Ένοχη η πολιτική που θυσιάζει τα πάντα στην κερδοφορία του κεφαλαίου. Υπεύθυνη η εργοδοσία και οι κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ

Στις 7 Σεπτέμβρη προστέθηκε ένας ακόμη νεκρός εργάτης, ο Γιάννης Παπακωνσταντίνου, που νοσηλευόταν στο Γενικό Κρατικό Αθήνας, ύστερα από το βαρύ τραυματισμό του, στις 26 Αυγούστου, στο εργατικό «ατύχημα» που σημειώθηκε στο εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα. Ήταν η μέρα που ένα από τα πέντε καμίνια του εργοστάσιου τρύπησε, με αποτέλεσμα να ξεχυθεί καυτό μέταλλο και να ακολουθήσουν εκρήξεις. Την ίδια μέρα, ο 27χρονος Κώστας Ντελής ξεψύχησε επί τόπου. Στο ίδιο εργοστάσιο, στις 2 Αυγούστου, έπεφτε νεκρός ο εργάτης Χρήστος Δόσκορης, από πρόβλημα σε άλλο καμίνι στις 26 Αυγούστου, στο εργατικό «ατύχημα» που σημειώθηκε στο εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα.

Τα εργατικά αυτά εγκλήματα έρχονται να προστεθούν  στο μεγάλο κατάλογο εργατικών εγκλημάτων που έχουν συμβεί στη ΛΑΡΚΟ από τη μέρα της λειτουργίας της, αλλά και συνολικά στους τόπους δουλειάς.

Στο όνομα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, των ελλειμμάτων και της άκρατης λιτότητας η εργοδοσία δεν διστάζει ακόμη και να «δολοφονήσει» εργαζόμενους, αμελώντας την λήψη των αναγκαίων μέτρων υγιεινής και ασφάλειας. Δεν αρκούν οι απολύσεις, η ελαστασφάλεια, οι περικοπές μισθών και επιδομάτων, στην δίνη της εργοδοτικής αυθαιρεσίας προστίθενται τραγικά εργατικά δυστυχήματα. Τα κροκοδείλια προεκλογικά δάκρυα των κομμάτων εξουσίας, αποτελούν ασέβεια προς τους νεκρούς εργάτες και πρόκληση για όλους τους εργαζόμενους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, κάθε δύο μέρες σκοτώνεται και ένας εργάτης. Μέσα στο 2008 σκοτώθηκαν στους χώρους δουλειάς 146 εργάτες, ενώ  τα εργατικά θανατηφόρα «ατυχήματα» από τις αρχές του 2009 ανέρχονται σε τουλάχιστον 54.

Για «τυχαίο περιστατικό στα πλαίσια του στατιστικού κανόνα» έκανε λόγο, με απύθμενη προκλητικότητα, η διοίκηση της ΛΑΡΚΟ, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι για την εργοδοσία ο θάνατος ενός εργάτη δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα ακόμα τυχαίο συμβάν. Μόνο που τα γεγονότα δείχνουν ότι είναι ένα ακόμα στυγνό έγκλημα κατά της εργατικής τάξης, προς χάριν της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Η κατάσταση στη ΛΑΡΚΟ το επιβεβαιώνει. Το εργοστάσιο, με μεγαλύτερους μετόχους το ελληνικό δημόσιο, τη ΔΕΗ και την Εθνική Τράπεζα, βρίσκεται εδώ και χρόνια σε διαδικασία πώλησης σημαντικού ποσοστού του, ενώ έχει οδηγηθεί από τη διοίκηση και τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ σε συνειδητή απαξίωση και υποβάθμιση, με σκοπό να μειωθεί το κόστος λειτουργίας του και να πουληθεί στο άμεσο μέλλον. Αυτό έχει τραγικές επιπτώσεις στις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας, καθώς γίνονται διαρκείς περικοπές στο προσωπικό, στους μισθούς, αλλά και στις δαπάνες που σχετίζονται με τη συντήρηση και τα μέτρα ασφάλειας στο εργοστάσιο, ενώ κάθε πρόβλημα να πρέπει να αντιμετωπίζεται από τους εργαζόμενους.

Την ίδια ώρα δόθηκαν στη δημοσιότητα από το υπουργείο Οικονομίας τα ονόματα των επτά επιχειρήσεων, καθώς και δύο που θέλησαν να μη γίνει γνωστό το όνομά τους, που κατέθεσαν μη δεσμευτικές προσφορές για την εξαγορά του 25% των μετοχών της ΛΑΡΚΟ που ανήκει στο ελληνικό δημόσιο, ενώ συνεδρίασε για το θέμα και η Διυπουργική Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων. Από τις προαναφερόμενες εταιρείες οι τρεις είναι ελληνικές, οι δύο αποτελούν ισχυρούς μεταλλευτικούς «παίκτες», οι δύο είναι ‘’άγνωστοι’’ (!), ενώ οι άλλες δύο είναι εταιρείες «βιτρίνες» και θεωρείται ότι πίσω από αυτές βρίσκονται άλλες εταιρείες του κλάδου. Συγκεκριμένα η ΑΚΤΩΡ είναι ο κατασκευαστικός βραχίονας της εισηγμένης εταιρείας ΕΛΛΑΚΤΩΡ, η Ελληνική Χαλυβουργία συμφερόντων του κ. Μάνεση, η εισηγμένη Μυτιληναίος καθώς και οι δύο ισχυροί διεθνείς «παίκτες» η ολλανδική Cunico Pesources που είναι παραγωγός νικελίου -μικρότερος σε μέγεθος από τη ΛΑΡΚΟ- και η ελβετική Glencore που είναι καθετοποιημένος μεταλλευτικός όμιλος.”

Ο πρώτος  εργάτης που βρήκε τραγικό θάνατο δούλευε στις εργολαβίες, όπως και εκατοντάδες συνάδελφοί του στη ΛΑΡΚΟ. Τεράστιες είναι οι ευθύνες της διοίκησης της ΛΑΡΚΟ, που επιδιώκει το καθεστώς των εργολαβιών να εξαπλωθεί γιατί μειώνει το κόστος της εργατικής δύναμης. Σύμμαχοι της ΛΑΡΚΟ οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που ψήφισαν και εφάρμοσαν το σχετικό νόμο για τις εργολαβίες, αλλά και που χρόνια τώρα εφαρμόζουν όλες τις αντεργατικές επιλογές της ΕΕ. Όποιος από το μόνιμο προσωπικό του εργοστασίου συνταξιοδοτείται, αντικαθίσταται από εργαζόμενο σε εργολάβο. Από τους 500 περίπου εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ οι 250 δουλεύουν μέσω εργολάβων, ενώ και από αυτούς χρόνια έχει να περάσει το κατώφλι του εργοστασίου νέος εργαζόμενος. Αντίθετα, απολύθηκαν 120 την περασμένη χρονιά. Οι εργαζόμενοι στις εργολαβίες εργάζονται στη βαριά βιομηχανία ανειδίκευτοι, χωρίς την απαραίτητη εκπαίδευση, ενώ ανακυκλώνονται συνεχώς, δεν προλαβαίνουν να αποκτήσουν εμπειρία και εξοικείωση με τη δουλειά. Ο ανώτερος μισθός τους φτάνει τα 1.000 ευρώ, ενώ πρόσφατα είχαν δύο μήνες απλήρωτοι.

Εκτός όμως από την αθλιότητα των υπεργολαβιών, στη ΛΑΡΚΟ, δεκάδες εργάτες απασχολούνται ως αυτό-απασχολούμενοι (!),  με ασφάλιση στο ΤΕΒΕ, χωρίς κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα. Στην ανυπαρξία του ελεγκτικού μηχανισμού, προστίθεται και το γεγονός πως 10 μηχανικοί καλούνται να επιθεωρήσουν πάνω από 1.200 επιχειρήσεις μεταλλείων!

Βαριές είναι και οι ευθύνες του συνδικαλιστικού κινήματος στο χώρο της ΛΑΡΚΟ και της συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Τόσο οι εργαζόμενοι στις υπεργολαβίες, όσο και οι φερόμενοι ως ‘’αυτο-απασχολούμενοι’’ με ασφάλιση ΤΕΒΕ, δεν καλύπτονται συνδικαλιστικά από τα σωματεία τους, αναλαμβάνοντας έτσι βαρύ μερίδιο ευθύνης για την διάσπαση και τον κατακερματισμό των εργαζόμενων που επιδιώκει η εργοδοσία.

Η πραγματικότητα στα εργοτάξια αφορά με τον ίδιο τρόπο και τους εργάτες, και τους τεχνικούς. Οι εργαζόμενοι τεχνικοί μηχανικοί πρέπει να αντισταθούν στις πιέσεις που δέχονται από την εργοδοσία ότι δήθεν αυτοί είναι.. «κάτι διαφορετικό», ότι δήθεν αυτοί πρέπει να «καλύπτουν καταστάσεις». Μαζί με όλους τους εργαζόμενους να αναπτύξουμε ένα κίνημα υπεράσπισης της ίδιας μας της ζωής, να ανατρέψουμε με τον αγώνα μας, την πολιτική των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ  και της εργοδοσίας.

• Ουσιαστικά μέτρα προστασίας της υγείας & ασφάλειας τώρα. Προσανατολισμός της Επιθεώρησης Εργασίας στον ουσιαστικό έλεγχο της εργοδοτικής ευθύνης και στη συνδυασμένη εφαρμογή του συνόλου της σχετικής νομοθεσίας και των κανονισμών.
• Ανθρώπινα ωράρια και αποδοχές. Πραγματικές αυξήσεις μισθών και ημερομισθίων ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς από μια δουλειά. 35ωρο, 7ωρο, 5θήμερο. Κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, κανονικές προσλήψεις για όλους τους εργαζόμενους. Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις.
• Κατάργηση των ιδιωτικών ΕΞΥΠΠ και δημιουργία κρατικού σώματος Τεχνικών Ασφάλειας και Ιατρών Εργασίας, ενταγμένου στο αποκλειστικά Δημόσιο Σύστημα Υγείας.
• Κατοχύρωση εργοδοτικής εισφοράς για την ασφαλιστική κάλυψη του επαγγελματικού κινδύνου και διευρυμένη εφαρμογή του θεσμού των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

(ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ΓΕΩΛΟΓΩΝ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΩΝ, ΤΕΧΝΙΚΩΝ, ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ)

Ένα ακόμα περιστατικό βαρβαρότητας των εργολάβων καθαρισμού συνέβη σε βάρος εργαζόμενης καθαρίστριας στα Γιάννενα. Από ότι καταγγέλει η ίδια δέχτηκε επίθεση όταν δεν υπέγραφε χαρτιά τα οποία δήλωναν ότι καθάριζε παραπάνω χώρους από την πραγματικότητα. Επίσης με τα χαρτιά αυτά αποδεχόταν ότι πληρωνόταν και περισσότερα χρήματα. Όχι ο θύτης δεν ήταν άντρας αλλά γυναίκα και όχι η επίθεση δεν είχε να κάνει με βιτριόλι αλλά με χειροδικία…

Η συγκεκριμένη εταιρία (που το όνομα δεν το γνωρίζουμε ακόμα και εννοείται ότι όταν το μάθουμε θα τους δώσουμε στεγνα) δεν έχει καν γραφεία  στα Γιάννενα, αλλά στην Αθήνα. Στα Γιάννενα υπάρχει απλά κάποιος “διαχειριστής” των σύγχρονων δούλων. Και ο εργολάβος-διαχειριστής το είχε βρει το παραμύθι… έβαζε τις καθαρίστριες να δηλώνουν ότι έβγαζαν παραπάνω δουλειά για να τα παίρνει από τα κεντρικά, που ουσιαστικά είχαν την ευθύνη της δουλειάς.

Το θέμα γίνεται ακόμα πιο θλιβερό όταν μαθαίνει κανείς ότι η συγκεκριμένη εταιρία είχε αναλάβει δουλειές και μέσα στο Πανεπιστήμιο, τον χώρο γνώσης, πολιτισμού, αλληλεγγύης κλπκλπκλπκλπ.

Το θλιβερό είναι ότι πίσω από κάθε τέτοια πράξη τρομοκρατίας της εργοδοσίας κρύβεται κάποιος κρατικός φορέας, υπηρεσία, οργανισμός που ουσιαστικά μη ελέγχοντας τις συνθήκες εργασίας ως ώφειλε, διότι είναι ο ουσιαστικός κι όχι νομικός εργοδότης των εργαζομένων, επιτρέπουν την τεράστια κερδοφορία των δουλεμπόρων με αντίστοιχες τεράστιες αρνητικές συνέπειες για τις ζωές των ανθρώπων που βιάζονται σε κάθε επίπεδο.

Ένα θετικό σημάδι είναι ότι το Εργατικό Κέντρο βρήκε τον πρύτανη ώστε να ληφθεί υπόψην η πρακτική της συγκεκριμένης εταιρίας ώστε να μην προσωρήσει η Σύγκλιτος την επικείμενη ανανέωση της σύμβασης της. Η δέσμευση του Γεροθανάση ήταν ότι θα συζητιόταν προσεχώς το θέμα… και περιμένουμε να δουμε!

.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Στον απόηχο της συνόδου των Πρυτάνεων και των χιλιάδων ευρώ που δαπανήθηκαν (αλήθεια θα μάθουμε ποτέ εν μέσω της χειρότερης οικονομικής κρίσης για τους εργαζόμενους, πόσα ακριβώς δαπανήθηκαν για τη φιλοξενία και τις δημόσιες σχέσεις αυτού του άτυπου οργάνου?) η ιλουστρασιόν κουρτίνα πέφτει και αποκαλύπτεται σε όλο του μεγαλείο το σύγχρονο δουλεμπόριο που επισήμως διεξάγεται στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο.

Υπεύθυνη εργολάβος εταιρείας καθαρισμού ξυλοκοπεί συναδέλφισσά μας καθαρίστρια που εδώ και καιρό αρνούνταν να υπογράψει ψεύτικο αριθμό χώρων που καθάριζε για να παίρνει περισσότερα χρήματα ο εργολάβος και είχε καταγγείλει ότι εξαναγκάζονταν να υπογράφει ότι έπαιρνε λιγότερα από όσα υπέγραφε πάλι για τη μεγιστοποίηση του κέρδους του εργολάβου. Η αξιοπρέπεια και η αντίσταση πληρώθηκαν καταλλήλως, με ξυλοδαρμό!!!

Οι σύγχρονοι δουλέμποροι που επισήμως δρουν εδώ και χρόνια στο πανεπιστήμιο με αποφάσεις πρυτανειών, παρά τις αντιδράσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας και την αντίθεσή της να δοθούν υπηρεσίες του Πανεπιστήμιου σε εργολάβους, έχουν δώσει δείγματα γραφής και ήταν γνωστό ότι με απειλές και εξευτελιστικούς μισθούς στις εργαζόμενες αυξάνανε τα κέρδη τους.

Μια συναδέλφισσα, εργαζόμενη, ξυλοκοπήθηκε, απειλήθηκε και είχε το θάρρος να σηκώσει το ανάστημά της απέναντι σε αυτό το απαράδεκτο και εξευτελιστικό καθεστώς εργασίας και να το καταγγείλει.

Και ρωτάμε: Ποιο έλεγχο έχει η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου στον τρόπο που δουλεύουν οι εργαζόμενοι στις εταιρείες καθαρισμού, και όχι μόνο, και πότε συζητήθηκαν τα ζητήματα αυτά σε κάποιο θεσμικό όργανο? Όμως το ζήτημα δεν είναι μόνο ηθικό. Είναι βαθιά πολιτικό. Το βιτριόλι στο πρόσωπο της Κωνσταντίνας Κούνεβα είναι ακόμα νωπό Όταν συναινείς να τεμαχίσεις ένα Δημόσιο Ίδρυμα και να δώσεις κομμάτια του σε ιδιώτες ακολουθείς κατά γράμμα τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές των εκάστοτε κυβερνώντων και συναινείς ταυτόχρονα έστω και έμμεσα στην άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων.

Εμείς, οι διοικητικοί υπάλληλοι που δουλεύουμε πλάι-πλάι με συναδέλφους που δέχονται καθημερινά πιέσεις και εξευτελισμούς καταδικάζουμε, και ζητάμε από όλη την Πανεπιστημιακή Κοινότητα να κάνει το ίδιο, τον ξυλοδαρμό της συναδέλφισσας και στεκόμαστε αλληλέγγυοι στο πλάι της..

Ζητάμε να καταγγελθεί ο συγκεκριμένος εργολάβος και να μπει άμεσα αυστηρός έλεγχος στα εργασιακά των συγκεκριμένων συμβάσεων.

Να ανοίξει άμεσα συζήτηση για τις εργασιακές σχέσεις σε όλα τα συλλογικά όργανα.

Τέλος ζητάμε να φύγουν όλοι οι εργολάβοι από το Δημόσιο Πανεπιστήμιο, να καταργηθούν οι συμβάσεις εργασίας, έργου και οι υπάλληλοι πολλών ταχυτήτων που δουλεύουν σήμερα στο χώρο. Μονιμοποίηση όλων όσων εργάζονται στο Πανεπιστήμιο. Με αυτό τον τρόπο θεωρούμε ότι υπερασπιζόμαστε κατά τον καλύτερο τρόπο και τους εαυτούς μας κα το μέλλον του Δημόσιου Πανεπιστήμιου.

Η σιωπή είναι συνενοχή.

Το Δ.Σ. του Συλλόγου

===============================

Διαβάστε επίσης:

ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ιωαννίνων

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=en&article_id=1052130

http://www.agon.gr/news/117/ARTICLE/2246/2009-07-02.html

Όχι μόνο η εργάτρια σκοτώθηκε στο βωμό του κέρδους αλλά και εκβιάστηκαν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι για να μην δημοσιοποιήσουν το γεγονός..

Τραγικό θάνατο βρήκε στις 17/6 τομεσημέρι μία εργαζόμενη στο ξενοδοχείο Ramira της Κω.

Η άτυχη Αλβανή καμαριέρα εγκλωβίστηκε στον ανελκυστήρα προσωπικού, ο οποίος δεν λειτουργούσε σωστά, σύμφωνα με τους συναδέλφους της, λόγω πλημμελούς συντήρησης, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί θανάσιμα στο λαιμό.

Η 42χρονη γυναίκα, μητέρα τριών παιδιών, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο του νησιού, όπου εξέπνευσε λίγη ώρα αργότερα.

Πλέον, ο διευθυντής του ξενοδοχείου κρατείται στο τοπικό Αστυνομικό Τμήμα, ενώ αναζητείται ο υπεύθυνος συντήρησης του ανελκυστήρα.

Παράλληλα, ο εισαγγελέας του νησιού έχει ζητήσει τη διενέργεια έρευνας, προκειμένου να διαπιστωθούν τα αίτια του δυστυχήματος.

Ωστόσο, όπως υποστήριξε η πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, Κική Μακρή, οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου δεν ενημέρωσαν, ως όφειλαν, την Επιθεώρηση Εργασίας και την τοπική Αστυνομία.

Το εξοργιστικό, όμως, της υπόθεσης είναι ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, οι εργαζόμενοι του ξενοδοχείου υποχρεώθηκαν από τη διοίκηση να δεσμευθούν ενυπόγραφα ότι δεν θα δημοσιοποιήσουν το τραγικό περιστατικό.

Το νέο αυτό δυστύχημα έρχεται να προστεθεί στη μακροσκελή λίστα εργατικών ατυχημάτων που συμβαίνουν κάθε τουριστική περίοδο στο νησί, όπως τονίζει η κυρία Μακρή.

Πηγή:

athens.indymedia.org

www.tvxs.gr

Αυτός είναι ο γνωστός Γιάννης Παναγόπουλος, πρόεδρος της ΓΣΕΕ, ο οποίος από ότι φαίνεται έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στην υπόθεση της Κωσταντίνας Κούνεβα, όχι για να μάθουμε την αλήθεια, όχι για να γίνει μία “γενική καθαριότητα” στις επιχειρήσεις της ανθρώπινης εκμετάλλευσης καθαριότητας (και άλλες συναφείς)…

… αλλά για να γίνει το θέμα αβαβα… να κουκουλωθεί άρον-άρον.

Αυτό καταγγέλουν οι εργαζόμενες σε τέτοιου είδους επιχειρήσεις, οι οποίες είχαν συναντήσεις με στελέχη της ΓΣΕΕ. Εκεί κατάλαβαν ότι ένα τηλέφωνο του σοσισαλιστή προέδρου Παναγόπουλου μπορεί να κλείσει τσακ-μπαμ μια υπόθεση υπερ της εργοδοσίας.

Αθανασία (για τους φίλους Νάνσυ)Γισδάκη – Προσωπάρχης της ΟΙΚΟΜΕΤ

Ναι! Το μάθαμε και αυτό… Η Αθανασία Γισδάκη, η νεαρή κοπέλα… που εμφανίστηκε σε ουκ ολίγα ρεπορτάζ και αφιερώματα για την υπόθεση της Κούνεβας…. στα οποία επαναλάμβανε ότι “πέρα απο μικροπαρεξηγήσεις και κάποιες -αρκετές- καταγγελίες που είχε κάνει η Κωνσταντίνα, οι οποίες είχαν καταριφθεί από τις αρμόδιες αρχές, δεν υπήρχε καμία κόντρα με την ΟΙΚΟΜΕΤ” (γιατί άραγε να υπήρχε κόντρα… επειδή κατήγγειλε συνεχώς την αυθαιρεσία και την εκμετάλλευση??)…

… η συγκεκριμένη λοιπόν κυρία-εκπρόσωπος της εργοδοσίας συμμετείχε σε εκλογές του Εργατικού Κέντρου Πειραιά το 2007 με τον συνδυασμό…. τα-τάααααν… της ΠΑΣΚΕ του σοσιαλιστή Παναγόπουλου. Με άλλα λόγια τα δικαιώματα και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων αναλάμβανε η υπάλληλος της εργοδοσίας που τον πιο αντιεργατικό-προδοτικό ρόλο: να κουκουλώνει, να διαχειρίζεται και να μπαίνει μπροστάρης στην σύγκρουση με τους εργαζόμενους. Να αποτελεί εν γνώσει της, δηλαδή, την προσωποποίηση της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης της εταιρίας… Με το αζημίωτο φυσικά!

Πώς γίνεται αυτό;;; Με διάφορες έντεχνες μεθοδεύσεις των εργοδοτών οι οποίοι έχουν συστήσει ένα “ιδιόκτητο” “κλαδικό σωματείο” για τους υπαλλήλους των εταιριών τους (καθαριότητας, σεκιούριτι κ.α) και στήνοντας όλες μα όλες τις διαδικασίες εκλογών και ανάδειξης οργάνων, έχουν τη δυνατότητα να έχουν εκλέκτορες στα Εργατικά Κέντρα οι οποίοι να εκφράζουν ακέραια τα συμφεροντά τους!

Για να γίνουν όλα αυτά, βέβαια, χρειάζεται να κλείνουν αρκετοί μάτια και αυτιά ώστε να αναγνωρίζονται τα εργοδοτικά αυτά σωματεία ως συνδικαλιστικά όργανα των εργαζομένων. Η κατάντια είναι όμως ακόμα μεγαλύτερη. Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι νομικά τα Εργατικά Κέντρα είναι αναγκασμένα να τους αναγνωρίζουν και πως, παρότι συμμετέχουν στις διαδικασίες, τους έχουν απομονώσει οι λοιπές δυνάμεις που εκφράζουν αμιγώς τα συμφέροντα των εργαζομένων. Όμως από ότι φαίνεται δεν μπορεί να στέκει ούτε αυτό το -υποθετικό- επιχείρημα της ηγεσίας της ΓΣΕΕ. Αν κρίνουμε από το ότι η κυρία Αθ. Γισδάκη ενωματώθηκε σε ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ τότε καταλαβαίνουμε ότι όχι μόνο δεν είναι απομονωμένοι οι άνθρωποι της εργοδοσίας αλλά πλήρως ενσωματωμένοι στις “δημοκρατικές” δυνάμεις (προφανώς υπάρχουν και άλλα τέτοια φαινόμενα απλά έτυχε να αναφερόμαστε στην κυρία αυτή).

Παρακολουθήστε το πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ που ακολουθεί το οποίο παρουσιάζει όλα αυτά τα στοιχεία.

Διαβάστε επίσης το σχετικό άρθρο της Αυγής.

Μία σχετική καταγγελία από τη Χαλκίδα

Στο mutantjazs.blogspot.com συναντήσαμε μία καταγγελία ενός υπαλλήλου εταιρίας security στη Χαλκίδα ο οποίος περιγράφει το καθεστώς που δουλεύουν αρκετές εταιρίες του κλάδου. Τη θεωρήσαμε σχετική με το θέμα της ανάρτησης και την αναδημοσιεύουμε.

Η επιλογή να τεθεί επι κεφαλής η Μαριέττα Γιαννάκου του ευρωψηφοδελτίου της Ν.Δ. είναι αρκετά πιο σύνθετη ως ζήτημα απ’ ότι παρουσιάστηκε στα ΜΜΕ. Το βασικότερο σχόλιο προβληματισμού που ακούστηκε είναι ότι:

“όταν την βάζανε όλοι στη γωνία και της ρίχναν όλο το φταίξιμο για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και το βιβλίο της ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού, σε σημείο που δεν επανεκλέχθηκε, ήταν άλλη η στάση της ΝΔ και τώρα…, μετά και την περιπέτεια με την υγεία της, μέχρι και επικεφαλής της παράταξης σε έναν εκλογικό αγώνα τη θέτουν σε μία δύσκολότατη συγκυρία για την κυβέρνηση…“

Κουβέντες καφενείου που όμως έχουν σίγουρα βάση, όπως και πολλά άλλα που λέγονται στα καφενεία ανάμεσα στα ντόρτια και στο ασσό-δυο…

.

Τελικά, στο πολιτικό πεδίο τι έχει να δείξει η επανεπιλογή Γιαννάκου σε κορυφαίο πόστο;;

Αυτό πρέπει να απαντηθεί ώστε να δούμε καλύτερα τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα!

Η Γιαννάκου χρησιμοποιήθηκε ως αιχμή του δώρατος από τη Δεξιά τα προηγούμενα χρόνια για να συγκρουστεί με τις κοινωνικές δυνάμεις του Πανεπιστημίου. Την επέλεξε ο Καραμανλής ως γυναίακα σοβαρή, μετριοπαθή σε σχέση με πολλούς άλλους στη ΝΔ, για να συγκρουστεί μετωπικά με τις προοδευτικές δυνάμεις της νεολαίας που ήταν ο μόνος κίνδυνος για την νεοφιλελεύθερη επίθεση που ετοίμαζε. Γιαυτό είναι αποπροσανατολιστικό το ότι την “εδειχναν” ως φταίχτη για την οξύτητα εκείνων των ημερών, κι απο τότε μέχρι σήμερα φυσικά!

Ποιός  δε θυμάται που μπαινόβγαινε στο μ.Μαξίμου και αφού συναντιόταν με τον πρωθυπουργό έκανε ακόμα πιο αποφασιστικές δηλώσεις για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και “όσους αντιδημοκρατικά αντιδρούν καταστρέφοντας το ελληνικό πανεπιστήμιο!“. Χωρίς την αμέριστη στήριξη του Καραμανλή, όταν όλοι τη χλευάζαν δε θα είχε αντέξει ούτε πολιτικά, ούτε ψυχολογικά! Αλλά κάποιοι επέλεγαν φανερά να δημιουργήσουν “ενόχους” μακρυά από τον “καταλληλότερο” Κώστα Καραμανλή, το “σταθερό κεφάλαιο” όπως τον χαρακτηρίζουν. Και για να έρθουμε στο παρόν, ας θυμηθούμε πως απάντησε ο Καραμανλής στο πρόσφατο ντιμπεϊτ όταν του έγινε κάποια ερώτηση για τα εκπαιδευτικά και για τον νόμο Πλαίσιο. Υπεραμύνθηκε της μεταρρυθμιστικής πολιτικής του στην ανώτατη εκπαίδευση με τρόπο που δεν άφηνε περιθώρια να σκεφτεί κανείς ότι κρατάει αποστάσεις ούτε από επιλογές, ούτε κι από χειρισμούς των υπουργών του!

Για άλλη μια φορά η Γιαννάκου χρησιμοποιείται κυριολεκτικά στη σημερινή συγκυρία. Αυτό που αξίζει να σημειώσουμε είναι ότι υπάρχουν τρεις άξονες συμβολισμών για τους οποίους μπορούν να βγούν και ανεξάρτητα συμπεράσματα:

Α) Η Γιαννάκου είναι πολιτικός! Μπορεί να ακούγεται περίεργο και προφανές, αλλά δε μπορούμε να πούμε το ίδιο αντικειμενικά για πολλούς που στελεχώσανε τις κυβερνήσεις της Ν.Δ. Είναι από τους λίγους υπουργούς που εδώσαν πολιτικό αγώνα, που η σύγκρουση στην οποία συμμετείχαν ήταν καθαρά πολιτική. Ο Χατζηδάκης είναι ένα ακόμα τέτοιο παράδειγμα ο οποίος κατάφερε και πούλησε την Ολυμπιακή. Δεν είναι τυχαίο ότι το όνομά του ακούστηκε για επικεφαλής των ευρωεκλογών. Κι η Πετραλιά έφερε εις πέρας την αντι-Ασφαλιστική μεταρρύθμιση παραμέοντας σε πολιτικό επίπεδο, άλλο που η ίδια δεν έιναι πολιτικός αλλά γελοτοποιός και δεν έκανε για προεξάρχουσα ευρωψηφοδελτίου. Αυτό όμως δεν αναδείχτηκε από το εργατικό κίνημα και τις συνδικαλιστικές δυνάμεις το προηγούμενο διάστημα.

Το θέμα είναι με να συγκρίνεις τη Γιαννάκου από τους πολλούς ανίκανους-τυχοδιώκτες-κλέφτες-ληγδιάρηδες της κυβέρνησης ΝΔ.;; Με τον Βουλγαράκη, τον Μαγγίνα, τον Πολύδωρα, τον Ρουσόπουλο, ή τους Παυλίδιδες;; Ούτε φυσικά με τον διάδοχο Στυλλιανίδη συγκρίνεται, ο οποίος πήγαινε για να δει ποδοσφαιρικά ματσάκια λίγες ώρες μετά τη δολοφοία του 15χρονου Γρηγορόπουλου και ενώ προέκυπτε τεράστιο πολιτικό ζήτημα …

Άρα η επιλογή της Μαριέττας Γιαννάκου από τον Καραμανλή καταρχήν θέλει να αναδείξει προς τα έξω τις πολιτικές μάχες που έδωσε η ΝΔ τα χρόνια αυτά, απομακρύνοντας τη συζήτηση από τα σκάνδαλα και τη ληστεία, και ταυτόχρονα να δείξει προς το σωτερικό της ΝΔ ότι οι “τίμιοι εργάτες” ανταμοίβονται ακόμα κι όταν πέφτουν σε δυσμένεια από διάφορους κύκλους!

Β) Ένα άλλο πεδίο ανάλυσης της επιλογής Γιαννάκου είναι ότι εξασφαλίζει το πάτημα του Καραμανλή στις δύο βάρκες: ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑ – ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ. Η κόντρα της για το βιβλίο της ιστορίας τη βρήκε να υποστηρίζεται από κεντρώο κόσμο ο οποίος δεν ταυτίζεται με τη λαϊκή δεξιά του μακαρίτη Χριστόδουλου και τους εν ζωή συνοδηπόρους του, ούτε και με την ακροδεξιά των Καρατζαφέρικών οι οποίοι περιφέρονται μέσα και έξω από την ΝΔ. Το βιβλίο αυτό και το Σύμφωνο Συμβίωσης ήταν ίσως τα μόνα ζητήματα που υπήρξε μια κάποια διαχωριστική ανάμεσα στη κεντροδεξιά και ακροδεξιά τα τελευταία 5 χρόνια. Κατά τα άλλα λειτούργησαν ως μία άτυπη συγκυβέρνηση!

Από τη μία λοιπόν η Γιαννάκου, το “κόκκινο πανί” δήθεν για το εθνοφασισταριό του Καρατζαφέρη, απευθύνεται στο μετριοπαθές ακροατήριοαπό κια φτιάχνει τη δημοκρατική βιτρίνα της Ν.Δ., και από την άλλη το εμφανές κανάλι συννενόησης Καρατζαφέρη-Καραμανλή και συνολικά ΝΔ-ΛΑΟΣ για το πώς θα ελέγξουν την πολιτική κατάσταση, φαίνεται να συμπληρώνουν το παιχνίδι στρατηγητκής του Καραμανλή πίσω από την κουρτίνα. Αποθέωση αποτέλεσαν οι προεκλογικές ατάκες Καρατζαφέρη: “θα κάνω τα πάντα για να μην κυβερνήσει ο Γιώργος Παπανδρέου την Ελλάδα“, οι οποίες μας βεβαιώνουν ότι οι διαπραγματεύσεις με τον Καραμανλή έχουν τελειώσει προ πολλού και μας προϊδεάζουν για το έργο που θα δούμε…

Γ) Το πιο χυδαίο όμως εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας. Στο πρόσωπο της Γιαννάκου επιδιώκεται να κατασκευαστεί η Κούνεβα της Δεξιάς στην οποία θα επενδύσει η συντήρηση. Αυτό είναι ένα παιχνίδι που παίζεται στην πλάτη της ίδιας της Γιαννάκου. Αν η Κούνεβα είναι η τίμια εργαζόμενη, μετανάστρια, συνδικαλίστρια και θύμα της πολιτικής δράσης της ενάντια στα εργολαβικά συμφέροντα… έτσι και η Γιαννάκου παρουσιάζεται -από τη Δεξιά- σαν η τίμια γυναίκα, κάργα ελληνίδα, η οποία έπαθε ότι έπαθε ως θύμα της πολιτικής της δράσης ενάντια στα αντίστοιχα, αντίπαλα προς τη Δεξιά, συμφέροντα.

Είναι βέβαιο ότι αυτή η διάσταση για κάποιους θα είναι μία ακόμα ακρότητα από τον χώρο της Αριστεράς! Ας δουν λίγο πέρα από τη μύτη τους! Εδώ έχουμε έναν μεγαλειώδη φασιστικό συμψηφισμό θυμάτων της πολιτικής και κοινωνικής σύγκρουσης που διεξάγεται στην Ελλάδα!

Τώρα είναι ολόλκήρο το δεξιό στρατόπεδο με τη Γιαννάκου και τα νέα σύμβολα που πρεσβέβει ως θύμα της πολιτικής τους σύγκρουσης με το “κατεστημένο”, τις “αγκυλώσεις”, τα “συμφέροντα”, “τις ξεπερασμένες ιδέες που έρχονται αό το παρελθόν”. Μια τεχνητή πολιτική θυματοποίηση που δημιουργεί από το πουθενά πολιτικό αντίβαρο στη βαρβαρότητα του Κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους. Η βαρβαρότητα αυτή υπήρχε, αλλά έχει αποθρασυνθεί πλήρως τα τελευταία χρόνια και απλά συμπυκνώθηκε στην περίπτωση της επίθεση με βιτριόλι στην συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα!

Είναι χαρακτηριστικό πως παρότι η κυβένρηση ΝΔ είναι το μόνο κόμμα της Βουλής που δεν έβγαλε ΠΟΤΕ ανακοίνωση για την Κωσταντίνα, παρότι η υπουργόςΑπασχόλησης Πετραλιά ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ να την επισκέυθεί στο νοσοκομείο 4 μήνες μετά την επίθεση εναντίον της όταν φιλοξενούσε την Βουλγάρα ομόλογό της, παρότι ελάχιστες είναι οι αναφορές στελεχώ της παράταξης στην εργαζόμενη Κούνεβα πέρα από ασφαλήτικους υπαινιγμούς για την προσωπική της ζωή…

… το ίδιο κόμμα, οι ίδιοι άνθρωποι μιλάνε σήμερα για τη λεβεντιά, το ήθος, την αγωνιστικότητα, τη δύναμη της Μαριέττας!!

Επειδή η “επιχείρηση δημιουργίας αντίβαρων θυμάτων” στερείται πρώτα από όλα αλήθειας και βάσης, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η επένδυση του Καραμανλή και της Δεξιάς θα αποδειχθεί αργά ή γρήγορα φούσκα. Επίσης, επειδή τη σύγκριση των δύο γυναικών την εισάγουν υποσυνείδητα στην κοινή γνώμη και δε θα τολμήσουν να την διατυπώσουν ευθέως (αλοίμονο!)  εμείς πρέπει να αναλάβουμε να απαντήσουμε σε όσους υπαινίσσονται τέτοιου είδους εξισώσεις…

Η γυναίκα αυτή…

… δεν υπήρξε ποτέ φτιασιδωμένη για την ανάλωση της αστικής δημοκρατίας και υπηρέτης του Κεφαλαίου…

… ούτε έκανε υπουργός ούτε και δεξιωνόταν ως εξουσιαστής ή ανάμεσα σε εξουσιαστές …

Αλλά έδινε τη μάχη της στο χώρο εργασίας της, ανήκοντας στην κοινωνική ομάδα των σύγχρονων καταπισεσμένων εραζόμενων δούλων… εκεί όπου τιμωρήθηκε για τη δράση της … κι όχι από τη στεναχώρια της που δε βγήκε βουλετής!

Και για να γίνει η αντίθεση αυτή ακόμα μεγαλύτερη ώστε να περιλάβει και τη σημερινή πολιτική διαμάχη στην Ελλάδα ας δούμε το εξής…

ΕΝΩ Η κ.Γιαννάκου ξαναφτιασιδώνεται για να αναζωογονήσει το πολιτικό κεφάλαιο της Κεντροδεξιάς ώστε να συνεχίσουν ακάθεκτοι κι ανέγγιχτοι οι Εργοδότες-Εργολάβοι-Προαγωγοί της εργασίας, τύπου ΟΙΚΟΜΕΤ…

η ΚΟΥΝΕΒΑ νοσηλεύεται ακόμα σε κρίσιμη κατάσταση και έχει κάνει σαφή τη θέση της για τις ευρωεκλογές…

ΑΥΤΟ ΚΑΝΕΙ ΣΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ ΟΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΚΑΡΕΚΛΕΣ

… όπως διατείνονται κάποιοι …

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΚΛΗΡΕΣ ΚΟΙΝΟΝΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΔΕΝ ΕΝΤΑΣΣΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΝΕΝΟΣ

ΣΥΓΚΡΟΥΕΤΑΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ -ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ- ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ!!

Παναττική Ένωση Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού

FORUM: http://pekop.formyjob.net

Όλοι στη συγκέντρωση στα Προπύλαια την Τρίτη 19 Μάη στις 6.30 μ.μ., και πορεία στα υπουργεία Εργασίας και Εσωτερικών της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων για την Αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την Κατάργηση του Δουλεμπορίου στον Ιδιωτικό και Δημόσιο Τομέα

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες:

Βρισκόμαστε 123 χρόνια μετά το Σικάγο και την καθιέρωση του 8ωρου. Με τόσους αγώνες, με τόσες θυσίες, με τόσο τεράστιο πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι κι όμως η κατάκτηση του 8ωρου φαντάζει σήμερα μακρινό όνειρο που πρέπει να παλέψουμε για να πραγματοποιηθεί.

Η πέτρα του Σίσυφου δυστυχώς ξανακύλησε και πρέπει να την πιάσουμε από την αρχή.  123 χρόνια μετά και μας λείπει όχι μόνο το 8ωρο αλλά και βασικές εργατικές κατακτήσεις. Μας λείπει το αυτονόητο δικαίωμα να πληρωνόμαστε από τον άμεσο εργοδότη μας χωρίς τη μεσολάβηση δουλεμπόρων.

Το δουλεμπόριο, η ενοικίαση εργαζόμενων, οι εργολάβοι, οι υπεργολάβοι και οι διαμεσολαβητές, οι εκβιασμοί, οι υποχρεωτικές υπογραφές πριν πιάσεις δουλειά σε λευκά χαρτιά με ανοιχτές ημερομηνίες, με υπογραφές ότι απολύεσαι με τη θέλησή σου, ότι πήρες την άδειά σου, ότι πήρες αποδοχές παραπάνω από τα λεφτά που σου δίνουν, ότι πήρες τα δώρα και τις υπερωρίες που δεν σου έδωσαν ποτέ, είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να πιάσεις ή να μείνεις στην δουλειά.

Αυτόν τον εργασιακό μεσαίωνα βιώνουμε αρκετά χρόνια τώρα όλες/όλοι οι εργαζόμενες/οι στα συνεργεία καθαρισμού του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα..

Έχουμε τόσα αφεντικά που μπερδευόμαστε: Τον εργολάβο, την επόπτρια χαφιέ, τον προϊστάμενο της εταιρίας που μας ενοικιάζουν, τον επιστάτη τους, τον σεκιουριτά και πάει λέγοντας..

Για ένα κομμάτι ψωμί δεν φτάνει μόνο η δουλειά!

Και τι ψωμί; Ούτε 4 ψοροευρώ την ώρα! Βλέπετε με την δικιά μας δουλειά πρέπει να ζήσει και να αναπτυχθεί ένα ολόκληρο σύστημα.

Από την επόπτρια-χαφιέ (συνήθως πρώην καθαρίστρια) μέχρι τον πολιτικό που δεν έχει έστω την αφέλεια της Μαρίας-Αντουανέτας να μας προτρέψει να τρώμε παντεσπάνι αλλά με παχυδερμικό ύφος και θράσος 1000 πιθήκων μάς κατηγορούν όταν αγωνιζόμαστε για τα αυτονόητα σαν ρατσιστές και τρομοκράτες!

Έτσι αποκάλεσε τους συναδέλφους και τις/τους αλληλέγγυες/ους φοιτήτριες και φοιτητές στο Αριστοτέλειο της Θεσσαλονίκης που αγωνίζονταν να πληρωνόμαστε από το πανεπιστήμιο απευθείας χωρίς τη μεσολάβηση εργολάβου-δουλέμπορα, ο πολύς κ. Πάγκαλος.  Στο ίδιο μήκος συντονίστηκαν κυβερνητικοί παράγοντες, ακροδεξιοί, πρυτάνεις αλλά και το όλον ΠΑΣΟΚ με προεξάρχουσα την «αγγλοτραφή» κ. Διαμαντοπούλου.  Η αισθητική και η σύγκριση εκπροσώπων από τις δύο εποχές αποδεικνύει από μόνη της τη βαρβαρότητα των σημερινών επικυρίαρχων.

Η αποτρόπαια δολοφονική απόπειρα κατά της γραμματέως του σωματείου μας Κωνσταντίνας Κούνεβα είναι η κορυφή του παγόβουνου του εργασιακού μεσαίωνα που βιώνουμε και της μαύρης πραγματικότητας που κανένας από τους θεσμικούς, κυβερνήσεις κόμματα και κυρίαρχα συνδικάτα με επικεφαλής τους ανεκδιήγητους γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ (που έχουν δώσει τον καθαρισμό των γραφείων τους σε εργολάβο) δεν ήθελαν και δεν θέλουν να αναγνωρίσουν.

Ο στρουθοκαμηλισμός τους όμως παραμένει και σήμερα παρά τη φρικαλέα πραγματικότητα που παρουσιάστηκε μετά την αποτρόπαια επίθεση κατά της Κωνσταντίνας.

4 μήνες μετά οι ίδιοι κύκλοι ή προσπαθούν να συσκοτίσουν, να  διαστρεβλώσουν και να υπονομεύσουν την πραγματικότητα και τον αγώνα μας ή στην καλύτερη περίπτωση προσπαθούν να βγάλουν πολιτική υπεραξία με προτάσεις για υποψηφιότητες και φιλανθρωπικούς εράνους.

Η ξεκάθαρη άρνηση της Κωνσταντίνας να αποδεχτεί, να καθαρίσει τις ένοχες συνειδήσεις τους με αντάλλαγμα το βουλευτιλίκι, είναι πιστεύουμε το καλύτερο δείγμα της δικής μας αισθητικής που εξέφραζαν και εκφράζουν οι αγωνιστές εργαζόμενοι σε όλες τις εποχές και σε όλες τις χώρες.

Μια τέτοια ιστορική μέρα μάς συγκινεί και μας εμπνέει η φωνή του August Spies που φώναξε προς τους δημίους του: «Θα έρθει κάποτε ο καιρός που η σιωπή μας θα είναι πιο δυνατή από τις φωνές μας που στραγγαλίζετε σήμερα».

4 μήνες μετά την απόπειρα και παρά τα παχιά λόγια δεν έχει γίνει τίποτα για να προχωρήσουν σε λύση τα προβλήματά μας.

Ο αγώνας του σωματείου μας μαζί με το πολύπλευρο κίνημα συμπαράστασης μάς έχει δώσει μέχρι τώρα κάποιες μικρές νίκες, όπως τη δέσμευση της διοίκησης των ΗΣΑΠ ότι ξεκινάει τις διαδικασίες για αποπομπή της εργολαβικής ΟΙΚΟΜΕΤ και την απόφαση της πρυτανείας του Αριστοτέλειου να ξεκινήσει απευθείας προσλήψεις των εργατών καθαριότητας.

Έχουμε όμως πολύ μακρύ και δύσκολο δρόμο ακόμα.

Είμαστε αποφασισμένες/οι να τον βαδίσουμε μέχρι τέλους. Κατανοούμε ότι δεν είμαστε ο μοναδικός κλάδος που έχει προβλήματα. Το καθεστώς της μαύρης εργασίας του δουλεμπορίου των Stage και των κάθε μορφής «ευέλικτων» εργασιακών σχέσεων έχει κατακτήσει ολόκληρη την εργατική τάξη και ιδιαίτερα τη νεολαία.

Ούτε ο αγώνας μας αποτελεί κεραυνό εν αιθρία, είναι συνέχεια του Δεκέμβρη και καίει από την εύφλεκτη ύλη όλο και μεγαλύτερων τμημάτων των εργαζομένων και της νεολαίας που συνειδητοποιούν τα αδιέξοδα και αντιδρούν φωνάζοντας «Δεν πάει άλλο».

Η αλληλεγγύη όλων των εργαζόμενων Ελλήνων και μεταναστών και ο κοινός μας αγώνας είναι το μοναδικό μας όπλο. Να συντονιστούμε και να προχωρήσουμε χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς αυταπάτες, χωρίς διαμεσολαβητές. Όπως αποδεικνύει η εμπειρία μας όλα αυτά «τα άνθη του κακού» φύτρωσαν σε ένα νοσηρό περιβάλλον που συνδιαμόρφωσαν αλλεπάλληλες και πολύχρωμες κυβερνήσεις.

• Να αποκαλυφθούν οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί που επιχείρησαν να δολοφονήσουν την Κωνσταντίνα Κούνεβα.
• Έξω οι δουλέμποροι από το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα!
• Να καταργηθεί το αντεργατικό ρατσιστικό θεσμικό πλαίσιο που υποχρεώνει τους μετανάστες να δουλεύουν στους δημόσιους οργανισμούς μόνο με συνοδεία δουλέμπορου εργολάβου

Όλοι στη συγκέντρωση στα Προπύλαια την Τρίτη 19 Μάη στις 6.30 μ.μ., και πορεία στα υπουργεία Εργασίας και Εσωτερικών της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων για την Αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και την Κατάργηση του Δουλεμπορίου στον Ιδιωτικό και Δημόσιο Τομέα