Επιπλέον, από ότι γνωρίζω, οι σύλλογοι φοιτητών των σχολών Μηχανικοί Επιστήμης Υλικών και Πληροφορικής έχουν πάρει απόφαση για συμμετοχή στην αυριανή απεργιακή κινητοποίηση στις 10:30 από το Εργατικό Κέντρο.

Η επιλογή να τεθεί επι κεφαλής η Μαριέττα Γιαννάκου του ευρωψηφοδελτίου της Ν.Δ. είναι αρκετά πιο σύνθετη ως ζήτημα απ’ ότι παρουσιάστηκε στα ΜΜΕ. Το βασικότερο σχόλιο προβληματισμού που ακούστηκε είναι ότι:

“όταν την βάζανε όλοι στη γωνία και της ρίχναν όλο το φταίξιμο για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και το βιβλίο της ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού, σε σημείο που δεν επανεκλέχθηκε, ήταν άλλη η στάση της ΝΔ και τώρα…, μετά και την περιπέτεια με την υγεία της, μέχρι και επικεφαλής της παράταξης σε έναν εκλογικό αγώνα τη θέτουν σε μία δύσκολότατη συγκυρία για την κυβέρνηση…“

Κουβέντες καφενείου που όμως έχουν σίγουρα βάση, όπως και πολλά άλλα που λέγονται στα καφενεία ανάμεσα στα ντόρτια και στο ασσό-δυο…

.

Τελικά, στο πολιτικό πεδίο τι έχει να δείξει η επανεπιλογή Γιαννάκου σε κορυφαίο πόστο;;

Αυτό πρέπει να απαντηθεί ώστε να δούμε καλύτερα τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα!

Η Γιαννάκου χρησιμοποιήθηκε ως αιχμή του δώρατος από τη Δεξιά τα προηγούμενα χρόνια για να συγκρουστεί με τις κοινωνικές δυνάμεις του Πανεπιστημίου. Την επέλεξε ο Καραμανλής ως γυναίακα σοβαρή, μετριοπαθή σε σχέση με πολλούς άλλους στη ΝΔ, για να συγκρουστεί μετωπικά με τις προοδευτικές δυνάμεις της νεολαίας που ήταν ο μόνος κίνδυνος για την νεοφιλελεύθερη επίθεση που ετοίμαζε. Γιαυτό είναι αποπροσανατολιστικό το ότι την “εδειχναν” ως φταίχτη για την οξύτητα εκείνων των ημερών, κι απο τότε μέχρι σήμερα φυσικά!

Ποιός  δε θυμάται που μπαινόβγαινε στο μ.Μαξίμου και αφού συναντιόταν με τον πρωθυπουργό έκανε ακόμα πιο αποφασιστικές δηλώσεις για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και “όσους αντιδημοκρατικά αντιδρούν καταστρέφοντας το ελληνικό πανεπιστήμιο!“. Χωρίς την αμέριστη στήριξη του Καραμανλή, όταν όλοι τη χλευάζαν δε θα είχε αντέξει ούτε πολιτικά, ούτε ψυχολογικά! Αλλά κάποιοι επέλεγαν φανερά να δημιουργήσουν “ενόχους” μακρυά από τον “καταλληλότερο” Κώστα Καραμανλή, το “σταθερό κεφάλαιο” όπως τον χαρακτηρίζουν. Και για να έρθουμε στο παρόν, ας θυμηθούμε πως απάντησε ο Καραμανλής στο πρόσφατο ντιμπεϊτ όταν του έγινε κάποια ερώτηση για τα εκπαιδευτικά και για τον νόμο Πλαίσιο. Υπεραμύνθηκε της μεταρρυθμιστικής πολιτικής του στην ανώτατη εκπαίδευση με τρόπο που δεν άφηνε περιθώρια να σκεφτεί κανείς ότι κρατάει αποστάσεις ούτε από επιλογές, ούτε κι από χειρισμούς των υπουργών του!

Για άλλη μια φορά η Γιαννάκου χρησιμοποιείται κυριολεκτικά στη σημερινή συγκυρία. Αυτό που αξίζει να σημειώσουμε είναι ότι υπάρχουν τρεις άξονες συμβολισμών για τους οποίους μπορούν να βγούν και ανεξάρτητα συμπεράσματα:

Α) Η Γιαννάκου είναι πολιτικός! Μπορεί να ακούγεται περίεργο και προφανές, αλλά δε μπορούμε να πούμε το ίδιο αντικειμενικά για πολλούς που στελεχώσανε τις κυβερνήσεις της Ν.Δ. Είναι από τους λίγους υπουργούς που εδώσαν πολιτικό αγώνα, που η σύγκρουση στην οποία συμμετείχαν ήταν καθαρά πολιτική. Ο Χατζηδάκης είναι ένα ακόμα τέτοιο παράδειγμα ο οποίος κατάφερε και πούλησε την Ολυμπιακή. Δεν είναι τυχαίο ότι το όνομά του ακούστηκε για επικεφαλής των ευρωεκλογών. Κι η Πετραλιά έφερε εις πέρας την αντι-Ασφαλιστική μεταρρύθμιση παραμέοντας σε πολιτικό επίπεδο, άλλο που η ίδια δεν έιναι πολιτικός αλλά γελοτοποιός και δεν έκανε για προεξάρχουσα ευρωψηφοδελτίου. Αυτό όμως δεν αναδείχτηκε από το εργατικό κίνημα και τις συνδικαλιστικές δυνάμεις το προηγούμενο διάστημα.

Το θέμα είναι με να συγκρίνεις τη Γιαννάκου από τους πολλούς ανίκανους-τυχοδιώκτες-κλέφτες-ληγδιάρηδες της κυβέρνησης ΝΔ.;; Με τον Βουλγαράκη, τον Μαγγίνα, τον Πολύδωρα, τον Ρουσόπουλο, ή τους Παυλίδιδες;; Ούτε φυσικά με τον διάδοχο Στυλλιανίδη συγκρίνεται, ο οποίος πήγαινε για να δει ποδοσφαιρικά ματσάκια λίγες ώρες μετά τη δολοφοία του 15χρονου Γρηγορόπουλου και ενώ προέκυπτε τεράστιο πολιτικό ζήτημα …

Άρα η επιλογή της Μαριέττας Γιαννάκου από τον Καραμανλή καταρχήν θέλει να αναδείξει προς τα έξω τις πολιτικές μάχες που έδωσε η ΝΔ τα χρόνια αυτά, απομακρύνοντας τη συζήτηση από τα σκάνδαλα και τη ληστεία, και ταυτόχρονα να δείξει προς το σωτερικό της ΝΔ ότι οι “τίμιοι εργάτες” ανταμοίβονται ακόμα κι όταν πέφτουν σε δυσμένεια από διάφορους κύκλους!

Β) Ένα άλλο πεδίο ανάλυσης της επιλογής Γιαννάκου είναι ότι εξασφαλίζει το πάτημα του Καραμανλή στις δύο βάρκες: ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΑ – ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ. Η κόντρα της για το βιβλίο της ιστορίας τη βρήκε να υποστηρίζεται από κεντρώο κόσμο ο οποίος δεν ταυτίζεται με τη λαϊκή δεξιά του μακαρίτη Χριστόδουλου και τους εν ζωή συνοδηπόρους του, ούτε και με την ακροδεξιά των Καρατζαφέρικών οι οποίοι περιφέρονται μέσα και έξω από την ΝΔ. Το βιβλίο αυτό και το Σύμφωνο Συμβίωσης ήταν ίσως τα μόνα ζητήματα που υπήρξε μια κάποια διαχωριστική ανάμεσα στη κεντροδεξιά και ακροδεξιά τα τελευταία 5 χρόνια. Κατά τα άλλα λειτούργησαν ως μία άτυπη συγκυβέρνηση!

Από τη μία λοιπόν η Γιαννάκου, το “κόκκινο πανί” δήθεν για το εθνοφασισταριό του Καρατζαφέρη, απευθύνεται στο μετριοπαθές ακροατήριοαπό κια φτιάχνει τη δημοκρατική βιτρίνα της Ν.Δ., και από την άλλη το εμφανές κανάλι συννενόησης Καρατζαφέρη-Καραμανλή και συνολικά ΝΔ-ΛΑΟΣ για το πώς θα ελέγξουν την πολιτική κατάσταση, φαίνεται να συμπληρώνουν το παιχνίδι στρατηγητκής του Καραμανλή πίσω από την κουρτίνα. Αποθέωση αποτέλεσαν οι προεκλογικές ατάκες Καρατζαφέρη: “θα κάνω τα πάντα για να μην κυβερνήσει ο Γιώργος Παπανδρέου την Ελλάδα“, οι οποίες μας βεβαιώνουν ότι οι διαπραγματεύσεις με τον Καραμανλή έχουν τελειώσει προ πολλού και μας προϊδεάζουν για το έργο που θα δούμε…

Γ) Το πιο χυδαίο όμως εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας. Στο πρόσωπο της Γιαννάκου επιδιώκεται να κατασκευαστεί η Κούνεβα της Δεξιάς στην οποία θα επενδύσει η συντήρηση. Αυτό είναι ένα παιχνίδι που παίζεται στην πλάτη της ίδιας της Γιαννάκου. Αν η Κούνεβα είναι η τίμια εργαζόμενη, μετανάστρια, συνδικαλίστρια και θύμα της πολιτικής δράσης της ενάντια στα εργολαβικά συμφέροντα… έτσι και η Γιαννάκου παρουσιάζεται -από τη Δεξιά- σαν η τίμια γυναίκα, κάργα ελληνίδα, η οποία έπαθε ότι έπαθε ως θύμα της πολιτικής της δράσης ενάντια στα αντίστοιχα, αντίπαλα προς τη Δεξιά, συμφέροντα.

Είναι βέβαιο ότι αυτή η διάσταση για κάποιους θα είναι μία ακόμα ακρότητα από τον χώρο της Αριστεράς! Ας δουν λίγο πέρα από τη μύτη τους! Εδώ έχουμε έναν μεγαλειώδη φασιστικό συμψηφισμό θυμάτων της πολιτικής και κοινωνικής σύγκρουσης που διεξάγεται στην Ελλάδα!

Τώρα είναι ολόλκήρο το δεξιό στρατόπεδο με τη Γιαννάκου και τα νέα σύμβολα που πρεσβέβει ως θύμα της πολιτικής τους σύγκρουσης με το “κατεστημένο”, τις “αγκυλώσεις”, τα “συμφέροντα”, “τις ξεπερασμένες ιδέες που έρχονται αό το παρελθόν”. Μια τεχνητή πολιτική θυματοποίηση που δημιουργεί από το πουθενά πολιτικό αντίβαρο στη βαρβαρότητα του Κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους. Η βαρβαρότητα αυτή υπήρχε, αλλά έχει αποθρασυνθεί πλήρως τα τελευταία χρόνια και απλά συμπυκνώθηκε στην περίπτωση της επίθεση με βιτριόλι στην συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα!

Είναι χαρακτηριστικό πως παρότι η κυβένρηση ΝΔ είναι το μόνο κόμμα της Βουλής που δεν έβγαλε ΠΟΤΕ ανακοίνωση για την Κωσταντίνα, παρότι η υπουργόςΑπασχόλησης Πετραλιά ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ να την επισκέυθεί στο νοσοκομείο 4 μήνες μετά την επίθεση εναντίον της όταν φιλοξενούσε την Βουλγάρα ομόλογό της, παρότι ελάχιστες είναι οι αναφορές στελεχώ της παράταξης στην εργαζόμενη Κούνεβα πέρα από ασφαλήτικους υπαινιγμούς για την προσωπική της ζωή…

… το ίδιο κόμμα, οι ίδιοι άνθρωποι μιλάνε σήμερα για τη λεβεντιά, το ήθος, την αγωνιστικότητα, τη δύναμη της Μαριέττας!!

Επειδή η “επιχείρηση δημιουργίας αντίβαρων θυμάτων” στερείται πρώτα από όλα αλήθειας και βάσης, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η επένδυση του Καραμανλή και της Δεξιάς θα αποδειχθεί αργά ή γρήγορα φούσκα. Επίσης, επειδή τη σύγκριση των δύο γυναικών την εισάγουν υποσυνείδητα στην κοινή γνώμη και δε θα τολμήσουν να την διατυπώσουν ευθέως (αλοίμονο!)  εμείς πρέπει να αναλάβουμε να απαντήσουμε σε όσους υπαινίσσονται τέτοιου είδους εξισώσεις…

Η γυναίκα αυτή…

… δεν υπήρξε ποτέ φτιασιδωμένη για την ανάλωση της αστικής δημοκρατίας και υπηρέτης του Κεφαλαίου…

… ούτε έκανε υπουργός ούτε και δεξιωνόταν ως εξουσιαστής ή ανάμεσα σε εξουσιαστές …

Αλλά έδινε τη μάχη της στο χώρο εργασίας της, ανήκοντας στην κοινωνική ομάδα των σύγχρονων καταπισεσμένων εραζόμενων δούλων… εκεί όπου τιμωρήθηκε για τη δράση της … κι όχι από τη στεναχώρια της που δε βγήκε βουλετής!

Και για να γίνει η αντίθεση αυτή ακόμα μεγαλύτερη ώστε να περιλάβει και τη σημερινή πολιτική διαμάχη στην Ελλάδα ας δούμε το εξής…

ΕΝΩ Η κ.Γιαννάκου ξαναφτιασιδώνεται για να αναζωογονήσει το πολιτικό κεφάλαιο της Κεντροδεξιάς ώστε να συνεχίσουν ακάθεκτοι κι ανέγγιχτοι οι Εργοδότες-Εργολάβοι-Προαγωγοί της εργασίας, τύπου ΟΙΚΟΜΕΤ…

η ΚΟΥΝΕΒΑ νοσηλεύεται ακόμα σε κρίσιμη κατάσταση και έχει κάνει σαφή τη θέση της για τις ευρωεκλογές…

ΑΥΤΟ ΚΑΝΕΙ ΣΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ ΟΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΚΑΡΕΚΛΕΣ

… όπως διατείνονται κάποιοι …

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΚΛΗΡΕΣ ΚΟΙΝΟΝΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΔΕΝ ΕΝΤΑΣΣΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΝΕΝΟΣ

ΣΥΓΚΡΟΥΕΤΑΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ -ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ- ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑ!!

Αυτή η απεργιακή κινητοποίηση είναι αρκετά σημαντική. Πρώτα από όλα γιατί θυμίζει σε όλους τι είναι αυτό που μπορούμε να κάνουμε εμείς ο κόσμος της εργασίας σε βάρος των αφεντικών μας: ΑΠΕΡΓΙΑ.

Αυτό που έκανε τον δήμαρχο της Αθήνας Kaklamoney (αναπαράγουμε τον εύστοχο χαρακτηρισμό που συναντήσαμε) παρά την κατάντια των σωματείων και συνδικάτων να δώσει “άνωθεν εντολές” για κατέβασμα των αφισών των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που προσκαλεί στην απεργιακή κινητοποίηση και την διαδήλωση.

Αυτό που παρά τα στραπάτσα και την καθημερινή χειροτέρευση των συνθηκων ζωής, τα συνδικάτα “ντρέπονταν” να μας προτείνουν τόσο καιρό επιτρέποντας τον περιορισμό των συζητήσεων εντός του κοινοβουλίου με απούσα την κοινωνία.

Πριν αναφέρουμε πέντε πράγματα για το μπλοκ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και για το πολιτικό επίπεδο της δράσης που προτείνουν, ζητήματα που σαν εργαζόμενους πρέπει να μας “ματώνουν”, ας ξεκαθαρίσουμε ότι η απεργία είναι των εργαζόμενων. Αυτοί δίνουν το περιεχόμενό που επιθυμούν. Οι ηγεσίες απλά προσπαθούν να παίζουν το ρόλο ελεγκτικού μηχανισμού, να δίνουν ένα περιεχόμενο συγκατάβασης και συναίνεσης με το προκάλυμμα ενός δήθεν ριζοσπαστικού λόγου. Όπως και να έχουν τα πράγματα, κάθε ευκαιρία για μεγάλης κλίμακας κινητοποιήσεις ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ των εργαζόμενων να τη στηρίζουν συμμετέχοντας και μαζικοποιώντας τις εκδηλώσεις.

.

Οι επαγγελματίες συνδικαλιστές και η πολύχρονη “συναναστροφή” με την εξουσία

Οι επαγγελματίες συνδικαλιστές των επιχορηγούμενων κομμάτων της κοινοβουλευτικής συνδιαλαγής έχουν καταφέρει ένα μεγάλο ΚΑΤΟΡΘΩΜΑ: να είναι η συχνότητα των κινητοποιήσεων και των απεργιών αντιστρόφως ανάλογη της έντασης της επίθεσης που δεχόμαστε από τα εργοδοτικά συμφέροντα και το Κεφάλαιο.

ΚΑΠΟΤΕ… απολυόταν ΕΝΑΣ και μαζευόταν η Σάρα και η Μάρα έξω από τη βιοτεχνία/εργοστάσιο/κατάστημα. Καθημερινές κινητοποιήσεις, εβδομαδιαίες πορείες διαδιλώσεις κλπ.

ΣΗΜΕΡΑ… απολύονται ΧΙΛΙΑΔΕΣ και μαζεύονται ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ όπου έχουν επιλέξει να δίνοντια οι μάχες, προσφέροντας και τηλεθέαση στα καθεστωτικά μέσα αλλά και μη προσπαθώντας να προκαλέσουν ρήξη με τις εργοδοτικές δυνάμεις.

Στάλινική ανάλυση (κατά παράφραση)λοιπόν  από τα συνδικάτα: “Όταν απολύονται λίγοι άνθρωποι από τις δουλειές τους είναι πραγματικά ένα ανθρώπινο δράμα… όταν απολύονται μερικές χιλιάδες τότε μιλάμε απλά για ένα δραματικό στατιστικό”.

Το Κεφάλαιο αθροίζει σε μεγαλύτερο Κεφάλαιο, η ανθρώπινη εκμετάλλευση και η εργαζόμενη δουλεία αθροίζουν σε ενδιαφέροντα στατιστικά!

Μέρες που είναι δε θα μπορούσαμε να μη περάσουμε από τον ιστοχώρο της ΓΣΕΕ. Αυτό δεν το κάνουμε για πλάκα. Το κάνουμε για δύο στόχους και ένα λόγο:

• ΣΤΟΧΟΣ 1: Να πληροφορηθούμε για τι θα παλέψουμε, τι θα φωνάξουμε… να πάρουμε τη “χοντρή γραμμή” βρε αδερφέ! Θα φωνάζουμε “ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ”, μήπως “ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ”, κάτι για ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ίσως;;; ήηηηη “ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑ”, “ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΠΙΠΑ-ΚΩΛΟ, ΜΟΝΟ ΚΩΛΟ, ΜΟΝΟ ΚΩΛΟ!!”. Αυτά πρέπει να τα ξέρουμε από πριν για να μην έχουμε παρεξηγήσεις.
• ΣΤΟΧΟΣ 2: Να πληροφορηθούμε το πως αναλύουν την πραγματικότητα οι μπροστάρηδες του εργατικού κινήματος… να πάρουμε τη “ψιλή γραμμή” η οποία θα μας ανοίξει και τα μάτια. Η γραμμή αυτή οφείλει να είναι προϊόν κατάλληλης μελέτης, να δίνει μια ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ (πρακτικό κομμάτι) αλλά να δείχνει και το ΟΝΕΙΡΟ (θεωρητικο-ρομαντικό κομμάτι) που μας είναι τόσο αναγκαίο σήμερα. Διότι αν έχουμε πάθει αυτά που έχουμε πάθει, σε επίπεδο ταξικής συσπείρωσης, είναι γιατί ΨΟΦΗΣΑΝΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑΜΑΣ σύντροφοι. ΨΟΦΗΣΑΝΕ.
• ΛΟΓΟΣ: Ο λόγος για τον οποίο πρέπει να εκφράσουμε την έμπρακτη συμπαράσταση μας στους εργατικούς αγώνες μέσω του ηλεκτρονικού ΚΛΙΚ στη σελίδα της ΓΣΕΕ (και ΑΔΕΔΥ αντίστοιχα) είναι ότι ενόψη της απεργίας το πιθανότερο είναι να μη συναντήσουμε κάποιο συνδικαλιστή στους εργασιακούς χώρους,  ο οποίος εκ μέρους της ΓΣΕΕ (εργατικά κέντρα, σωματεία εργαζομένων – όπου υπάρχουν) να προπαγανδίζει την κινητοποίηση, να μας  “εξηγεί” από κοντά τα ζητούμενα των 2 παραπάνω στόχων.

Ξεκινώντας από τις αφίσες (βλ. αριστερά), λοιπόν, συμφωνούμε ότι δεν ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ! Είναι θετικό ότι το έχουν καταλάβει περισσότεροι από ότι παλιότερα. Παρόλα αυτά υπάρχουν δύο σημεία που αξίζει να αναφερθούμε. Το πρώτο είναι ότι ναι μεν η πρόσκληση είναι να πάμε ΕΝΑΝΤΙΑ, αλλα ταυτόχρονα είναι να ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ τα ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ: δουλειά, εισόδημα, ασφάλιση. Αυτό κρατήστε το για παρακάτω, ο όρος ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΥΧΑΙΟΣ…

Το δευτερο ζήτημα είναι το ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ… ρε αδέρφια ποιους πολίτες;;; Δε ξέρω αν μπερδεύτηκαν και αντιγράψανε κάποιο προεκλογικό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ (ακόμα χειρότερα… μήπως της ΔΡΑΣΗς των Μάνο-Κοντογιαννόπουλο), το οποίο ως κεντροδεξιό κόμμα φυσικά και μπορεί να μιλάει για ΠΟΛΙΤΕΣ έτσι γενικά και αυθαίρετα επικαλούμενο το όποιο κοινωνικό συμβόλαιο πρεσβεύει ιδεολογικά…

… ως ΓΣΕΕ όμως;;; Τι δουλειά έχεις να μιλάς για τους ΠΟΛΙΤΕΣ. Δουλειά σου και υποχραίωση είναι να εφράσεις τους ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ που γίνονται ολοένα περισσότερο θύματα εκμετάλλευσης από τους ΠΟΛΙΤΕΣ των ΥΨΗΛΟΤΕΡΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΑΞΕΩΝ.

Αυτές οι εκφραστικές ακροβασίες δεν είναι τυχαίες. Ας διαβάσουμε και να σχολιάσουμε μερικά από τα σημεία της  διακύρηξης της ΓΣΕΕ για την απεργία της 2ας Απριλίου η οποία μας καλεί να  παλέψουμε για:

Απαγόρευση των Απολύσεων στις επιχειρήσεις που πήραν επιχορηγήσεις ή οικονομική βοήθεια από το πακέτο των 28 ΔΙΣ €.

Δηλάδή ο έλεγχος στον οποίο πρέπει να στοχεύει η κοινωνία απέναντι στο κεφάλαιο μπορεί να διεκδικείται μόνο ΑΦΟΥ το έχουμε ταϊσει;;; Το Κεφάλαιο που δεν έτυχε χρηματοδότησης μπορεί να κοιμάται ήσυχο… δεν αποτελεί στόχο της ΓΣΕΕ!

Ενίσχυση της Εργασίας και της Απασχόλησης με ουσιαστικά και αποτελεσματικά μέτρα από το κράτος και τους εργοδότες.

Αύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 80% του μισθού και διεύρυνση της χορήγησής του για δυο (2) χρόνια.

Εξίσωση και αύξηση της αποζημίωσης των εργατών, με αυτήν των υπαλλήλων.

Αύξηση των Δημοσίων Επενδύσεων και της πραγματικής οικονομίας.

Αύξηση του προγράμματος της Εργατικής Κατοικίας και του προγράμματος Κοινωνικού Τουρισμού, για να αυξηθεί η απασχόληση και οι θέσεις εργασίας.

Έκτακτη εισοδηματική ενίσχυση Εργαζομένων, Συνταξιούχων, Ανέργων για να τονωθεί η
αγοραστική δύναμη και η ζήτηση στην αγορά.

[καλά όλα αυτά αλλά για πάμε παρακάτω...]

Ενίσχυση και ενεργοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών (ΣΕΠΕ) για την πάταξη της
μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας, των επισφαλών μορφών απασχόλησης και της ερ-
γοδοτικής αυθαιρεσίας.

Αυστηρή εφαρμογή των ΣΣΕ, της Εργατικής Νομοθεσίας και Δημοκρατική ρύθμιση των
εργασιακών σχέσεων.

Μείωση του ΦΠΑ στα βασικά και στοιχειώδη καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες.

Δηλαδή να ντρεπόμαστε ως εργαζόμενοι να πούμε ότι το ΦΠΑ είναι το πιο άδικο μέτρο για τα χαμηλά εισοδήματα;;  αφού ορίζει μια παρακράτηση σχεδόν στο σύνολό τους (ξοδευουμε όλα τα χρήματα μας για την επιβίωση άρα και επιβαρυνόμαστε με το αντίστοιχο ΦΠΑ κατανάλωσης, αντίθετα ο εισοδηματίας-κεφαλαιούχος ξοδευει μόνο ένα μικρό ποσοστό του Κεφαλαίου καταναλώνοντας του άρα αναλογικά δεν έχει την ίδια συμμετοχή στα κρατικά έσοδα μέσω ΦΠΑ!)

Πάγωμα ή και μείωση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ και των οργανισμών κοινής ωφέλειας.

Δηλαδή παρότι τα τελευταία 2-3 χρόνια έχει υπάρξει τεράστια άυξηση στους λογαριασμού εμείς πρέπει να φωνάζουμε ΠΑΓΩΜΑ …ή και μείωση (αν έχετε την καλοσύνη…)

Στήριξη των Ασφαλιστικών Ταμείων και των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

Αυτά τα αιτήματα, αυτές οι διεκδικήσεις αφορούν όλους τους εργαζόμενους, όλους τους πολίτες, γι’ αυτό πρέπει να τα διεκδικήσουμε όλοι μαζί! Σαν μια γροθιά και μια φωνή!

Να τοι πάλι οι πολίτες μαζί με τους εργαζόμενους…

……………………………………..

Μια γροθιά λοιπόν… αλλά για την “εφαρμογή των νόμων τους” ;;;;

Για το τέλος αφήσαμε τα “κοκκινισμένα” τα οποία ολοκληρώνουν τον πολιτικό ανορθολογισμό των ηγεσιών του εργατικού κινήματος! Λίγο πιο πάνω είχαμε παρατηρήσει τη λέξη ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ στα κεκτημένα και τώρα συνεχίζουμε με ΑΥΣΤΗΡΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ στις δικλείδες προστασίας… τις ανύπαρκτες.

Μα σύντροφοι αγωνιστές, με “αγάπη και αλληλέγγυα θέρμη” σας θυμίζουμε  ότι… με ΑΥΣΤΗΡΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ κανόνων, νόμων, διατάξεων, οδηγιών κλπ. μας τον μπίγουνε όλο και περισσότερο.

Η μεγάλη πλειοψηφία των μονομερών εργοδοτικών μεταβολών στις σχέσεις εργασίας των εργαζόμενων είναι πέρα για πέρα νόμιμες. Με αυτή τη νομιμότητα του αστικού κράτους πρέπει να έρθουμε αντιμέτωποι, να κατακτήσουμε και να επιβάλλουμε τη νομιμότητα της κοινωνίας της εργασίας, της εργαζόμενης τάξης. Και η ιστορία έχει διδάξει ότι δεν υπάρχει τίποτα κεκτημένο, τίποτα το οποίο μπορείς να “υπερασπίζεσαι” απλά με επικλήσεις σε αυτό, ιδιαίτερα όταν σου επιτίθενται με σφοδρότητα.

• ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ

• ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ

• ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΝΑ ΙΚΕΤΕΨΟΥΜΕ

• ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ, ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ
  

• ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΧΗ, Η ΡΗΞΗ, Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ

• ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΜΑΣ

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ… ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ

ΤΑΞΙΚΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΟΡΑΜΑΤΑ,

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΛΕΜΜΕΝΗ ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΑΣ

Κάνοντας μια βόλτα σε διάφορα μπλογκς πέφτω πάνω στο μπλόγκ η γενιά των 700€. To post τους σχετικά με την ασφαληστρική μεταρρύθμιση με ανάγκασε να τσεκάρω δυο τρεις φορές τον τίτλο του μπλογκ. Δεν είχα κάνει λάθος και όντως ήμουν στο περίφημο μπλόγκ της “Γενιάς των 700€”.

Η καπηλεία μιας ολόκληρης γενιάς στο μεγαλείο της. Αβαντάροντας την κυβέρνηση και το επικείμενο ριφιφί που ετοιμάζει δίνει την εντύπωση στον πολυ κόσμο που τους διαβάζει πως οι ανασφάλιστοι του σήμερα, αυτοί που εχουν το 10ωρο ως βασικό ωράριο και σχεδιάζουν να βγουν στη σύνταξη αφού φύγουν απο τον μάταιο τούτο κόσμο, υποστηρίζουν τη ληστεία… Κουνήστε τα κεφάλια σας λεω γω…

Επίσης χαρακτηρίζουν το δημοψήφισμα ως πρόταση ολοκληρωτικών καθεστώτων, συγκρίνοντας το καθεστώς χίτλερ και μουσολίνι με αυτό που επικρατεί στη Βενεζουέλα του Ούγκο Τσάβεζ.. Ξανακουνήστε τα κεφάλια σας ξαναλέω γω… (μεγάλο θέμα δεν καλύπτεται σε αυτό το post η εξήγηση) διαβάστε και το χαμόγελο.

Ακόμα χρησιμοποιούν τη συνήθη λογική των εκάστοτε κρατούντων: “διαίρει και βασίλευε”. πλήττει τους κακούς 50ρηδες το ασφαληστρικό. Που βαριούνται να δουλεύουν και θέλουν να βγαίνουν στη σύνταξη στα 50. Άλλο μεγάλο θέμα. Απαντώ με μια φράση: Η “γενιά των 700 ευρώ” ας πάρει σύνταξη στα 80, οι λοιποί ας κατέβουμε στο δρόμο…
Προς το τέλος του άρθρου τους προσπαθούν να το παίξουν και φωστήρες, λέγοντας πως ο κόσμος δεν καταλαβαίνει το καλό του οπότε ας του το διδάξει η κυβέρνηση και τα συμφέροντα που βρίσκονται πίσω από το νομοσχέδιο (ασφαλιστικές, σεβ κτλ)…

Απάντησε με αφοπλιστικό τρόπο ο drmarx*, αλλά η απάντηση ήταν αερολογίες… (*στο τέλος του παρόντος ολόκληρη η εν λόγω απάντηση).

Γιατί είναι αισχρό να καπηλεύεσαι γενιές …

Πέρα από τα όσα λέτε και διαφωνούμε, είναι πολιτικά αισχρή η ανώνυμη χρήση του κοινωνικού φαινομένου των εργαζόμενων των 700 ευρώ, των άμεσων θυμάτων της οικονομικής φιλελευθεροποίησης και των πολιτικών εξυπηρέτησης και προστατευτισμού προς στο κεφαλαίου. Είναι ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί εκατομμύρια ανθρώπους πλέον στην Ελλάδα και κυρίως τους νέους, και χωρίς πολιτικό αντρισμό το οικιοποιηθήκατε και στεκόμενοι πίσω από την ανωνυμία σας παριστάνετε τους δήθεν εκφραστές της γενιάς αυτής.

Καλο είναι να εκφράζεστε όπως και για ότι θέλετε αλλά αυτό το ατελείωτα βλακώδες καπέλωμα βρίσκει πολύ κόσμο αντίθετο και ως νέοι της γενιάς αυτής το θεωρούμε, εκτός των άλλων, προσβλητικό.

Υ.Γ.1 Βρε μπας και πίσω από το μπλόγκ είναι η χαρούμενη κυρία της διαφήμισης της interamerican που δεν την νοιάζει το ασφαληστρικό αλλά το τι ρούχα θα αγοράσει?

Υ.Γ.2 Δυστυχώς για σας αλλά και για όσους επιχειρούν με “ξένα κόλυβα να κάνουν κηδεία”, η γενιά των € που δεν της φτάνουν καραδοκεί.

Καληνύχτα.

Διαβάστε επίσης:

http://aeisixtir.blogspot.com/2008/03/blog-post_29.html

===================================================

Ακολουθεί μια ολοκληρωμένη απάντηση στα όσα γράφονται στο συγκεκριμένο μπλογκ, την οποία συνατήσαμε ως σχόλιο στο ίδιο το αρχικό άρθρο (συγγραφέας dr.marx).

===================================================

Στην περίπτωση των αλλαγών που προωθεί η κυβέρνηση στο σύστημα συντάξεων, χαμένη είναι η γενιά των μεσηλίκων που επένδυσε στη φυγή από την εργασία πριν τα 60 με συντάξεις ίσες ή υψηλότερες του τελευταίου μισθού, και κερδισμένη είναι η νέα γενιά, εργαζόμενοι και εργοδότες

ΨΕΜΑ 1ο: Η ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΟΥΣ “ΠΑΛΙΟΥΣ”

Οι ρυθμίσεις όλων των ασφαλιστικών νομοσχεδιών από το 90 και μετά είναι επαχθέστερες για τους νέους και όχι για τους παλιούς εργαζόμενους. Η σαλαμοποίηση εφαρμόστηκε πρώτη φορά με το νόμο Σιούφα και χτύπησε τους νέους εργαζόμενους με στόχο να υφαρπάξει τη συναίνεση των παλιών.

Αντίστοιχο σενάριο εφαρμόστηκε και στην περίπτωση του ΟΤΕ, όπου προκειμένου να αλλάξουν οι εργασιακές σχέσεις των νέων εργαζομένων προς το χειρότερο προωθήθκε η λύση της εθελούσιας εξόδου για τους παλιούς.

Η λογική του “διαίρει και βασίλευε” βολεύει μόνο το κεφάλαιο και το κράτος του. Μόνο τους εργοδότες και την κερδοφορία τους. Είναι επιζήμια τόσο για τους παλιούς όσο και για τους νέους παρόλο που φαίνεται τη μία ή την άλλη φορά ότι ευνοεί το ένα από τα δύο κομμάτια. Η G700 παίζει τη δεύτερη εκδοχή.


Υπ’ αυτές τις συνθήκες, είναι απόλυτα λογικό οι χαμένοι να αντιδρούν δυναμικά. Με πορείες κι απεργίες επιχειρούν να δημιουργήσουν ένα συμπαγές κοινωνικό μέτωπο αντίστασης στις προωθούμενες αλλαγές που στόχο έχει να αναχαιτιστεί η ψήφιση κι εφαρμογή ενός νόμου που τους πλήττει άμεσα.

ΨΕΜΑ 2ο: ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΣΟΙ ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΑΜΕΣΑ

Όποιος συμμετείχε στις πορείες είδε με τα μάτια του ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν στις ηλικίες 20-40, καμία σχέση με τη διαστρεβλωτική παρουσίαση που κάνει εδώ η G700. Πολλοί φοιτητές, επισφαλείς εργαζόμενοι ΚΑΙ μεσήλικες συμμετείχαν στις πορείες και τις απεργίες. Το κλίμα σχετικά με τη μεταρρύθμιση ήταν αυτό της διάχυτης κοινωνικής αλληλεγγύης.

Αν ήταν κάποιος που απέτρεψε την επέκταση του κινήματος ήταν η συνδικαλιστική ηγεσία (ΓΣΕΕ) της οποίας τα αίτηματα ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ στο τωρινό νομοσχέδιο: οι συνδικαλιστές γίνονται πλειοψηφία στη διοίκηση των επικουρικών, σχηματίζεται το “Ασφαλιστικό Κεφάλαιο των Γενεών” και προωθείται η ενοποίηση των ταμείων (όλα δικά τους αιτήματα). Με τους χειρισμούς τους υπονομεύεται όποια προσπάθεια κλιμάκωσης και ενοποιήσης των απεργιών. Σε χώρους όπου η ισχύς των εργαζόμενων είναι μεγάλη (βλ. δάσκαλοι) καλλιεργούν κλίμα ηττοπάθειας.

Σε αυτό το πλαίσιο και καθώς το απεργιακό κίνημα ΠΝΕΕΙ ΤΑ ΛΟΙΣΘΙΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ προσπαθούν να καρπωθούν την πολιτική υπεραξία με τις διάφορες κινήσεις που κάνουν

Πρώτον, το δημοψήφισμα επιχειρεί να σαμποτάρει μια αλλαγή που για να πετύχει, πρέπει, τουλάχιστον στα αρχικά στάδια, να βασιστεί στην επιλογή μη δημοφιλών μέτρων.

ΨΕΜΑ 3ο: Η “ΕΠΙΤΥΧΙΑ” ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ

Η μόνη επιτυχία που μπορεί να έχει αυτό το ασφαλιστικό νομοσχέδιο είναι να ΑΥΞΗΣΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΩΣΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ. Ποιον ωφελεί; ΑΦΕΛΗΣ ΕΡΩΤΗΣΗ: Μα φυσικά την κερδοφορία, μέσα από τη μετακύλιση του κόστους αναπαραγωγής στους ίδιους τους εργαζόμενους

Αυτό σημαίνει ότι πέρα από τα αυτονόητα αιτήματα να σταματήσει το κράτος να χαρίζει ασφαλιστικά χρέη, να μειώσει το εύρος της εισφοροδιαφυγής

ΨΕΜΑ 4ο: ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

Είναι ΓΕΛΟΙΟ να μιλάμε για αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής όταν οι ασφαλιστικοί νόμοι έχουν ΜΕΙΩΣΕΙ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ των επιχειρήσεων, κάνουν συνέχεια ΧΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ, και τώρα ΧΑΡΙΖΟΥΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΧΡΕΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ! (ΓΙΑ ΕΥΝΟΗΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ) ΤΟ 80% των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ παίρνει την κατώταξη σύνταξη. Με την ΑΠΟΡΡΥΘΜΙΣΗ των εργασιακών σχέσεων (τα STAGE, τη μειωμένη απασχόληση, τα μπλοκάκια κλπ) οι ΕΙΣΡΟΕΣ μειώνονται ακόμα περισσότερο
με σκοπό τη διαιώνιση αυτού του τεράστιου ποσοστού συνταξιούχων που παίρνουν την κατώτατη σύνταξη (κάτι που οφειλόταν σε άλλους λόγους παλιότερα)

ότι οι νέοι εργαζόμενοι παύουν να πληρώνουν τα σπασμένα του ελληνικού διανεμητικού συστήματος- μπάχαλου, με τα 155 διαφορετικά ταμεία και τους πρόωρους συνταξιούχους στα 50, τα 55, τα 57 και τα 58 χρόνια.

ΨΕΜΑ 5ο: ΤΑ ΟΡΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ ΔΕΝ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.

Το νομοσχέδιο ΑΥΞΑΝΕΙ το ποσοστό μείωσης της μειωμένης σύνταξης και αυτό αφορά και τους ΝΕΟΥΣ εργαζόμενους. Επιπλέον οι ρυθμίσεις για τις γυναίκες με ανήλικα παιδιά αφορούν και τους ΝΕΟΥΣ εργαζόμενους. Αυξήθηκε το όριο ηλικίας για μειωμένη σύνταξη για τους νέους εργαζόμενους από τα 55 στα 60 χρόνια. Επιπλέον ουσιαστικά καταργήθηκε η 37ετία χωρίς όριο ηλικίας, που ίσχυε και για τους νέους εργαζόμενους), παρά τη δήθεν υπαναχώρηση. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΠΕ Η ΠΕΤΡΑΛΙΑ ειναι ότι στη νέα ρύθμιση η 37ετια πρέπει να είναι στον ΙΔΙΟ φορέα ασφάλισης.

Αφήστε τα ΣΑΠΙΑ λοιπόν

Δεν έχουμε δηλαδή να κάνουμε με μια ριζοσπαστική παρέμβαση, όπως θα ήταν μια ενδεχόμενη αλλαγή μοντέλου ασφάλισης (πχ μικτό ή κεφαλαιοποιητικό) που πιθανώς και να επέβαλε τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος, αλλά με ένα σκληρό ομολογουμένως συμμάζεμα στο πλαίσιο του υπάρχοντος διανεμητικού συστήματος ασφάλισης.

ΨΕΜΑ 6ο: ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΔΙΑΝΕΜΗΤΙΚΟΥ

Ήδη ο νόμος Ρέππα προέβλεψε την ίδρυση ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ. Η ενοποίηση των επικουρικών επίσης κατευθύνεται προς το ΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

Το επιχείρημα σας θυμίζει φτηνούς δικηγόρους στο πρωτοδικείο και είναι αντάξιο του Ρουσσόπουλου (αλλά και των ΠΑΣΟΚων)

χωρίς ισχυρά ενδιάμεσα στρώματα μεταξύ λαού και πολιτικής ηγεσίας, που αγνοεί συνδικάτα, κινήσεις πολιτών, επιχειρηματικούς φορείς

ΜΗ ΛΕΤΕ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΟΔΟ” που ακολουθείται δίοτι δεν προχώρησε η ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΟΔΟΣ. ΕΠΙΠΛΕΟΝ, ένα σωρό συνδικάτα και ομάδες εργαζομένων έχουν δημοσιεύσει αναλύσεις, μοιράσει προκηρύξει. Το θέμα έχει συζητηθεί σε Γενικές Συνελεύσεις, στις εφημερίδες, στην τηλεόραση κλπ. ΣΕ ΕΝΑ ΣΩΡΟ ΘΕΣΜΟΥΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ.

Ουσιαστικά πρόκειται περί τεχνάσματος για την αποκόμιση ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΥΠΕΡΑΞΙΑΣ και ΞΕΝΕΡΩΜΑ, ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ. Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που λέτε!

φασίστες ή αυταρχικοί πολιτικοί, όπως οι Χίτλερ και Μουσολίνι

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ο ΧΙΤΛΕΡ και ο ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ έκαναν ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΑ. ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΙΕΛΥΣΑΝ ΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΑ και τα δήθεν δημοψηφίσματα (με πλειοψηφίες της τάξης του 90%) ήταν απλώς προπέτασμα καπνού που κάλυπτε τις δικτατορικές τους πρακτικές.

να παρεμποδίσουν τη θεσμοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την προστασία των θρησκευτικών, εθνοτικών και άλλων μειονοτήτων σε μία χώρα.

ΠΑΡΟΤΙ ΘΕΩΡΩ ΤΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ, θα σας θυμίζω ότι η ΔΑΝΙΑ που τόσο γουστάρετε έχει διοργανώσει ΟΥΚ ολίγες φορές δημοψηφίσματα για ζητήματα της σχέσης της με την ευρωπαϊκή ένωση (π.χ. για την ΟΝΕ). Επιπλέον οι Γάλλοι ΑΠΕΡΡΙΨΑΝ το ευρωσύνταγμα και τώρα οι ΕΠΑΪΟΝΤΕΣ προσπαθούν να το φέρουν ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΩ ΠΟΡΤΑ.

Ο συλλογισμός του Χριστόδουλου ότι «ας λέει ο νόμος ό,τι θέλει, αν ο λαός δεν συναινεί, δεν εφαρμόζεται» δε διαφέρει σε τίποτα από το σημερινό συλλογισμό της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ ότι «καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να νομοθετεί απέναντι στη λαϊκή βούληση».

Η συνήθης απάτη των policy makers και των ιδεολόγων της αστικής δημοκρατίας είναι να μετατρέπουν τα ζητήματα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ σε ζητήματα ΜΟΡΦΗΣ.

Το μόνο κοινό ανάμεσα σε αυτά τα δύο ζητήματα που αναφέρετε είναι ότι και για τα δύο έγινε αίτημα για δημοψήφισμα. ΟΣΟΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΙ ΤΟΥΣ ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΥΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΛΥΑΡΙΕΣ ΤΩΝ ΙΔΕΟΛΟΓΩΝ, ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΥ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΡΟΥΟΜΕΝΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ. ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ.

Ο Χριστόδουλος ΕΚΦΡΑΖΕΙ μια συγκεκριμένη φράξια της εξουσίας και τους κεφαλαίου στην Ελλάδα που
έχασε κατά κράτος μέσα στη δεκαετία του ’90.

Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να πέσει λόγω της πρότασης δημοψηφίσματος. Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥΣ. Στη συνέχεια αυτός ο συσχετισμός δύναμης μπορεί ενδεχομένως να εκφραστεί σε ένα δημοψήφισμα, στην πτώση της κυβέρνησης κλπ κλπ.

Το ερώτημα όμως είναι το εξής: έχουμε κατανοήσει σε βάθος ως λαός τις επιπτώσεις που θα έχει η εθνική αδράνεια στο ασφαλιστικό για τους νέους εργαζόμενους και τις μελλοντικές γενιές;

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΟΣΑ ΛΕΤΕ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΤΟ “ΚΑΛΟ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ” ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΙ “ΦΤΩΧΟΙ” ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ. ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΦΡΟΝΕΙΤΕ!!!! ΟΠΩΣ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΙΝΟΥΝ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ “ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥΣ”

Ε ΑΪ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ

Κάνοντας μια βόλτα σε διάφορα μπλογκς πέφτω πάνω στο μπλόγκ η γενιά των 700€. To post τους σχετικά με την ασφαληστρική μεταρρύθμιση με ανάγκασε να τσεκάρω δυο τρεις φορές τον τίτλο του μπλογκ. Δεν είχα κάνει λάθος και όντως ήμουν στο περίφημο μπλόγκ της “Γενιάς των 700€”.

Η καπηλεία μιας ολόκληρης γενιάς στο μεγαλείο της. Αβαντάροντας την κυβέρνηση και το επικείμενο ριφιφί που ετοιμάζει δίνει την εντύπωση στον πολυ κόσμο που τους διαβάζει πως οι ανασφάλιστοι του σήμερα, αυτοί που εχουν το 10ωρο ως βασικό ωράριο και σχεδιάζουν να βγουν στη σύνταξη αφού φύγουν απο τον μάταιο τούτο κόσμο, υποστηρίζουν τη ληστεία… Κουνήστε τα κεφάλια σας λεω γω…

Επίσης χαρακτηρίζουν το δημοψήφισμα ως πρόταση ολοκληρωτικών καθεστώτων, συγκρίνοντας το καθεστώς χίτλερ και μουσολίνι με αυτό που επικρατεί στη Βενεζουέλα του Ούγκο Τσάβεζ.. Ξανακουνήστε τα κεφάλια σας ξαναλέω γω… (μεγάλο θέμα δεν καλύπτεται σε αυτό το post η εξήγηση) διαβάστε και το χαμόγελο.

Ακόμα χρησιμοποιούν τη συνήθη λογική των εκάστοτε κρατούντων: “διαίρει και βασίλευε”. πλήττει τους κακούς 50ρηδες το ασφαληστρικό. Που βαριούνται να δουλεύουν και θέλουν να βγαίνουν στη σύνταξη στα 50. Άλλο μεγάλο θέμα. Απαντώ με μια φράση: Η “γενιά των 700 ευρώ” ας πάρει σύνταξη στα 80, οι λοιποί ας κατέβουμε στο δρόμο…
Προς το τέλος του άρθρου τους προσπαθούν να το παίξουν και φωστήρες, λέγοντας πως ο κόσμος δεν καταλαβαίνει το καλό του οπότε ας του το διδάξει η κυβέρνηση και τα συμφέροντα που βρίσκονται πίσω από το νομοσχέδιο (ασφαλιστικές, σεβ κτλ)…

Απάντησε με αφοπλιστικό τρόπο ο drmarx*, αλλά η απάντηση ήταν αερολογίες… (*στο τέλος του παρόντος ολόκληρη η εν λόγω απάντηση).

Γιατί είναι αισχρό να καπηλεύεσαι γενιές …

Πέρα από τα όσα λέτε και διαφωνούμε, είναι πολιτικά αισχρή η ανώνυμη χρήση του κοινωνικού φαινομένου των εργαζόμενων των 700 ευρώ, των άμεσων θυμάτων της οικονομικής φιλελευθεροποίησης και των πολιτικών εξυπηρέτησης και προστατευτισμού προς στο κεφαλαίου. Είναι ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί εκατομμύρια ανθρώπους πλέον στην Ελλάδα και κυρίως τους νέους, και χωρίς πολιτικό αντρισμό το οικιοποιηθήκατε και στεκόμενοι πίσω από την ανωνυμία σας παριστάνετε τους δήθεν εκφραστές της γενιάς αυτής.

Καλο είναι να εκφράζεστε όπως και για ότι θέλετε αλλά αυτό το ατελείωτα βλακώδες καπέλωμα βρίσκει πολύ κόσμο αντίθετο και ως νέοι της γενιάς αυτής το θεωρούμε, εκτός των άλλων, προσβλητικό.

Υ.Γ.1 Βρε μπας και πίσω από το μπλόγκ είναι η χαρούμενη κυρία της διαφήμισης της interamerican που δεν την νοιάζει το ασφαληστρικό αλλά το τι ρούχα θα αγοράσει?

Υ.Γ.2 Δυστυχώς για σας αλλά και για όσους επιχειρούν με “ξένα κόλυβα να κάνουν κηδεία”, η γενιά των € που δεν της φτάνουν καραδοκεί.

Καληνύχτα.

Διαβάστε επίσης:

http://aeisixtir.blogspot.com/2008/03/blog-post_29.html

===================================================

Ακολουθεί μια ολοκληρωμένη απάντηση στα όσα γράφονται στο συγκεκριμένο μπλογκ, την οποία συνατήσαμε ως σχόλιο στο ίδιο το αρχικό άρθρο (συγγραφέας dr.marx).

===================================================

Στην περίπτωση των αλλαγών που προωθεί η κυβέρνηση στο σύστημα συντάξεων, χαμένη είναι η γενιά των μεσηλίκων που επένδυσε στη φυγή από την εργασία πριν τα 60 με συντάξεις ίσες ή υψηλότερες του τελευταίου μισθού, και κερδισμένη είναι η νέα γενιά, εργαζόμενοι και εργοδότες

ΨΕΜΑ 1ο: Η ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΟΥΣ “ΠΑΛΙΟΥΣ”

Οι ρυθμίσεις όλων των ασφαλιστικών νομοσχεδιών από το 90 και μετά είναι επαχθέστερες για τους νέους και όχι για τους παλιούς εργαζόμενους. Η σαλαμοποίηση εφαρμόστηκε πρώτη φορά με το νόμο Σιούφα και χτύπησε τους νέους εργαζόμενους με στόχο να υφαρπάξει τη συναίνεση των παλιών.

Αντίστοιχο σενάριο εφαρμόστηκε και στην περίπτωση του ΟΤΕ, όπου προκειμένου να αλλάξουν οι εργασιακές σχέσεις των νέων εργαζομένων προς το χειρότερο προωθήθκε η λύση της εθελούσιας εξόδου για τους παλιούς.

Η λογική του “διαίρει και βασίλευε” βολεύει μόνο το κεφάλαιο και το κράτος του. Μόνο τους εργοδότες και την κερδοφορία τους. Είναι επιζήμια τόσο για τους παλιούς όσο και για τους νέους παρόλο που φαίνεται τη μία ή την άλλη φορά ότι ευνοεί το ένα από τα δύο κομμάτια. Η G700 παίζει τη δεύτερη εκδοχή.


Υπ’ αυτές τις συνθήκες, είναι απόλυτα λογικό οι χαμένοι να αντιδρούν δυναμικά. Με πορείες κι απεργίες επιχειρούν να δημιουργήσουν ένα συμπαγές κοινωνικό μέτωπο αντίστασης στις προωθούμενες αλλαγές που στόχο έχει να αναχαιτιστεί η ψήφιση κι εφαρμογή ενός νόμου που τους πλήττει άμεσα.

ΨΕΜΑ 2ο: ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΣΟΙ ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΑΜΕΣΑ

Όποιος συμμετείχε στις πορείες είδε με τα μάτια του ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήταν στις ηλικίες 20-40, καμία σχέση με τη διαστρεβλωτική παρουσίαση που κάνει εδώ η G700. Πολλοί φοιτητές, επισφαλείς εργαζόμενοι ΚΑΙ μεσήλικες συμμετείχαν στις πορείες και τις απεργίες. Το κλίμα σχετικά με τη μεταρρύθμιση ήταν αυτό της διάχυτης κοινωνικής αλληλεγγύης.

Αν ήταν κάποιος που απέτρεψε την επέκταση του κινήματος ήταν η συνδικαλιστική ηγεσία (ΓΣΕΕ) της οποίας τα αίτηματα ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ στο τωρινό νομοσχέδιο: οι συνδικαλιστές γίνονται πλειοψηφία στη διοίκηση των επικουρικών, σχηματίζεται το “Ασφαλιστικό Κεφάλαιο των Γενεών” και προωθείται η ενοποίηση των ταμείων (όλα δικά τους αιτήματα). Με τους χειρισμούς τους υπονομεύεται όποια προσπάθεια κλιμάκωσης και ενοποιήσης των απεργιών. Σε χώρους όπου η ισχύς των εργαζόμενων είναι μεγάλη (βλ. δάσκαλοι) καλλιεργούν κλίμα ηττοπάθειας.

Σε αυτό το πλαίσιο και καθώς το απεργιακό κίνημα ΠΝΕΕΙ ΤΑ ΛΟΙΣΘΙΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ προσπαθούν να καρπωθούν την πολιτική υπεραξία με τις διάφορες κινήσεις που κάνουν

Πρώτον, το δημοψήφισμα επιχειρεί να σαμποτάρει μια αλλαγή που για να πετύχει, πρέπει, τουλάχιστον στα αρχικά στάδια, να βασιστεί στην επιλογή μη δημοφιλών μέτρων.

ΨΕΜΑ 3ο: Η “ΕΠΙΤΥΧΙΑ” ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ

Η μόνη επιτυχία που μπορεί να έχει αυτό το ασφαλιστικό νομοσχέδιο είναι να ΑΥΞΗΣΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΩΣΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ. Ποιον ωφελεί; ΑΦΕΛΗΣ ΕΡΩΤΗΣΗ: Μα φυσικά την κερδοφορία, μέσα από τη μετακύλιση του κόστους αναπαραγωγής στους ίδιους τους εργαζόμενους

Αυτό σημαίνει ότι πέρα από τα αυτονόητα αιτήματα να σταματήσει το κράτος να χαρίζει ασφαλιστικά χρέη, να μειώσει το εύρος της εισφοροδιαφυγής

ΨΕΜΑ 4ο: ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΥΡΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

Είναι ΓΕΛΟΙΟ να μιλάμε για αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής όταν οι ασφαλιστικοί νόμοι έχουν ΜΕΙΩΣΕΙ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ των επιχειρήσεων, κάνουν συνέχεια ΧΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ, και τώρα ΧΑΡΙΖΟΥΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΧΡΕΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ! (ΓΙΑ ΕΥΝΟΗΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ) ΤΟ 80% των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ παίρνει την κατώταξη σύνταξη. Με την ΑΠΟΡΡΥΘΜΙΣΗ των εργασιακών σχέσεων (τα STAGE, τη μειωμένη απασχόληση, τα μπλοκάκια κλπ) οι ΕΙΣΡΟΕΣ μειώνονται ακόμα περισσότερο
με σκοπό τη διαιώνιση αυτού του τεράστιου ποσοστού συνταξιούχων που παίρνουν την κατώτατη σύνταξη (κάτι που οφειλόταν σε άλλους λόγους παλιότερα)

ότι οι νέοι εργαζόμενοι παύουν να πληρώνουν τα σπασμένα του ελληνικού διανεμητικού συστήματος- μπάχαλου, με τα 155 διαφορετικά ταμεία και τους πρόωρους συνταξιούχους στα 50, τα 55, τα 57 και τα 58 χρόνια.

ΨΕΜΑ 5ο: ΤΑ ΟΡΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ ΔΕΝ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ.

Το νομοσχέδιο ΑΥΞΑΝΕΙ το ποσοστό μείωσης της μειωμένης σύνταξης και αυτό αφορά και τους ΝΕΟΥΣ εργαζόμενους. Επιπλέον οι ρυθμίσεις για τις γυναίκες με ανήλικα παιδιά αφορούν και τους ΝΕΟΥΣ εργαζόμενους. Αυξήθηκε το όριο ηλικίας για μειωμένη σύνταξη για τους νέους εργαζόμενους από τα 55 στα 60 χρόνια. Επιπλέον ουσιαστικά καταργήθηκε η 37ετία χωρίς όριο ηλικίας, που ίσχυε και για τους νέους εργαζόμενους), παρά τη δήθεν υπαναχώρηση. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΠΕ Η ΠΕΤΡΑΛΙΑ ειναι ότι στη νέα ρύθμιση η 37ετια πρέπει να είναι στον ΙΔΙΟ φορέα ασφάλισης.

Αφήστε τα ΣΑΠΙΑ λοιπόν

Δεν έχουμε δηλαδή να κάνουμε με μια ριζοσπαστική παρέμβαση, όπως θα ήταν μια ενδεχόμενη αλλαγή μοντέλου ασφάλισης (πχ μικτό ή κεφαλαιοποιητικό) που πιθανώς και να επέβαλε τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος, αλλά με ένα σκληρό ομολογουμένως συμμάζεμα στο πλαίσιο του υπάρχοντος διανεμητικού συστήματος ασφάλισης.

ΨΕΜΑ 6ο: ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΔΙΑΝΕΜΗΤΙΚΟΥ

Ήδη ο νόμος Ρέππα προέβλεψε την ίδρυση ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ. Η ενοποίηση των επικουρικών επίσης κατευθύνεται προς το ΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

Το επιχείρημα σας θυμίζει φτηνούς δικηγόρους στο πρωτοδικείο και είναι αντάξιο του Ρουσσόπουλου (αλλά και των ΠΑΣΟΚων)

χωρίς ισχυρά ενδιάμεσα στρώματα μεταξύ λαού και πολιτικής ηγεσίας, που αγνοεί συνδικάτα, κινήσεις πολιτών, επιχειρηματικούς φορείς

ΜΗ ΛΕΤΕ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΟΔΟ” που ακολουθείται δίοτι δεν προχώρησε η ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΟΔΟΣ. ΕΠΙΠΛΕΟΝ, ένα σωρό συνδικάτα και ομάδες εργαζομένων έχουν δημοσιεύσει αναλύσεις, μοιράσει προκηρύξει. Το θέμα έχει συζητηθεί σε Γενικές Συνελεύσεις, στις εφημερίδες, στην τηλεόραση κλπ. ΣΕ ΕΝΑ ΣΩΡΟ ΘΕΣΜΟΥΣ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ.

Ουσιαστικά πρόκειται περί τεχνάσματος για την αποκόμιση ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΥΠΕΡΑΞΙΑΣ και ΞΕΝΕΡΩΜΑ, ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ. Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που λέτε!

φασίστες ή αυταρχικοί πολιτικοί, όπως οι Χίτλερ και Μουσολίνι

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ο ΧΙΤΛΕΡ και ο ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ έκαναν ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΑ. ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΙΕΛΥΣΑΝ ΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΑ και τα δήθεν δημοψηφίσματα (με πλειοψηφίες της τάξης του 90%) ήταν απλώς προπέτασμα καπνού που κάλυπτε τις δικτατορικές τους πρακτικές.

να παρεμποδίσουν τη θεσμοποίηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την προστασία των θρησκευτικών, εθνοτικών και άλλων μειονοτήτων σε μία χώρα.

ΠΑΡΟΤΙ ΘΕΩΡΩ ΤΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ, θα σας θυμίζω ότι η ΔΑΝΙΑ που τόσο γουστάρετε έχει διοργανώσει ΟΥΚ ολίγες φορές δημοψηφίσματα για ζητήματα της σχέσης της με την ευρωπαϊκή ένωση (π.χ. για την ΟΝΕ). Επιπλέον οι Γάλλοι ΑΠΕΡΡΙΨΑΝ το ευρωσύνταγμα και τώρα οι ΕΠΑΪΟΝΤΕΣ προσπαθούν να το φέρουν ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΣΩ ΠΟΡΤΑ.

Ο συλλογισμός του Χριστόδουλου ότι «ας λέει ο νόμος ό,τι θέλει, αν ο λαός δεν συναινεί, δεν εφαρμόζεται» δε διαφέρει σε τίποτα από το σημερινό συλλογισμό της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ ότι «καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να νομοθετεί απέναντι στη λαϊκή βούληση».

Η συνήθης απάτη των policy makers και των ιδεολόγων της αστικής δημοκρατίας είναι να μετατρέπουν τα ζητήματα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ σε ζητήματα ΜΟΡΦΗΣ.

Το μόνο κοινό ανάμεσα σε αυτά τα δύο ζητήματα που αναφέρετε είναι ότι και για τα δύο έγινε αίτημα για δημοψήφισμα. ΟΣΟΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΙ ΤΟΥΣ ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΥΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΛΥΑΡΙΕΣ ΤΩΝ ΙΔΕΟΛΟΓΩΝ, ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΟΤΙ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΥ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΡΟΥΟΜΕΝΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ. ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ.

Ο Χριστόδουλος ΕΚΦΡΑΖΕΙ μια συγκεκριμένη φράξια της εξουσίας και τους κεφαλαίου στην Ελλάδα που
έχασε κατά κράτος μέσα στη δεκαετία του ’90.

Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να πέσει λόγω της πρότασης δημοψηφίσματος. Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΚΑΙ Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥΣ. Στη συνέχεια αυτός ο συσχετισμός δύναμης μπορεί ενδεχομένως να εκφραστεί σε ένα δημοψήφισμα, στην πτώση της κυβέρνησης κλπ κλπ.

Το ερώτημα όμως είναι το εξής: έχουμε κατανοήσει σε βάθος ως λαός τις επιπτώσεις που θα έχει η εθνική αδράνεια στο ασφαλιστικό για τους νέους εργαζόμενους και τις μελλοντικές γενιές;

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΟΣΑ ΛΕΤΕ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΤΟ “ΚΑΛΟ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ” ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΙ “ΦΤΩΧΟΙ” ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ. ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΦΡΟΝΕΙΤΕ!!!! ΟΠΩΣ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΙΝΟΥΝ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ “ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥΣ”

Ε ΑΪ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ

Παρ’ ότι αυτές τις ημέρες υπάρχουν πανελλαδικά πολλές διαδηλώσεις αντίθεσης στην επιχειρούμενη αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση, παρότι απ’ ότι πληροφορούμαστε για την πορεία των 100.000+ χιλιάδων ανθρώπων στην Αθήνα το μεσημέρι και το γεργονός ότι υπήρχε κόσμος έξω από τη Βουλή μέχρι αργά το βράδυ της Πάμπτης -μέσω ανεπίσημων ή ανεξάρτητων ανταποκρίσεων (πάντως αρκετά έγκυρων)- λίγα πραγματα μπορεί να πει κανείς. Και αυτό δεν το λέω μόνο εγώ φαίνεται και από το πόσο έχει σιγήσει ο κόσμος που μαχητικά γράφει στα blog του για τις πολιτικές εξελίξεις. Ελάχιστα άρθρα για τις διαδηλώσεις και γενικότερα για τα τεκτενόμενα γύρω από τις κινητοποιήσεις.

Η ΕΣΗΕΑ ύστερα από αρκετό κράξιμο, για το ότι κατάφερε να εξαιρέσει το ταμείο των δημοσιογράφων από τη μεταρρύθμιση ενώ κατάφερε επίσης να διατηρήσει προνόμοια όπως το αγγελιόσημο, αποφάσισε να κατέβει στην απεργία με αφορμή την ψήφιση του νομοσχεδίου. Τα κατορθώματα αυτά να θυμίσουμε πως εγίναν με τα χαρτιά από τα συρτάρια και τα ντιβανοκάσελα των πρετεντέρηδων.

Μήνα Νοέμβριο, κάποιος καλός λειτουργός “θυμήθηκε” το αυθαίρετο του Μαγγίνα καθώς και τους αλλοδαπούς “φιλοξενούμενούς” του. Το χτύπημα ήταν καίριο και η κυβέρνηση κώλωσε βλέποντας μάλιστα τους δικούς της μισθοφόρους δημοσιογράφους (Σομπολέους κ.α) να είναι αποφασισμένοι να προχωρήσουν μαζί με τους υπόλοιπους εργαζομένους στις όποιες μετέπειτα κινητοποιήσεις. Από εκεί και ύστερα οι δημοσιογράφοι, ιδιαίτερα κάτι νούμερα σαν τον Χατζηνικολάου, περιέγραφαν σαν σπορτκάστερ το άγχος και τους αγώνες των εργαζομένων καθώς επίσης και τα πολλαπλά “δράματα” που δημιουργούσε το συνταγματικό δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία!

Την Πέμπτη 20/3, οι δημοσιογράφοι αποφάσισαν να εργαστούν στις εφημερίδες αλλά όχι στα τηλεοπτικά/ραδιοφωνικά και γενικά ηλεκτρονικα μέσα ενημέρωσης. Έτσι, κανένας δε μπορούσε να μάθει τι γινόταν για κάτι που ήταν αναγκαίο να γνωρίζει ως απεργός. Σύμφωνα με μαρτυρίες εργαζομένων, υπήρχαν σωματεία που συνέχισαν την απεργία και την Πέμπτη 20/3 ενημερώνοντας αλλήλους μέσω τηλεφώνου και μόνο (τραπεζοϋπάλληλοι της Εθνικής Τράπεζας που μόνοι απέργησαν από την ΟΤΟΕ την Πέμπτη). Υπήρχαν άλλες ομοσπονδίες ολόκληρες που δεν είχαν ενημερωθεί ούτε οι ιστότοποί τους λόγω της ταχύτητας των εξελίξεων.

Έτσι λοιπόν χάσαμε όλοι εμείς που αγωνιστήκαμε να ζήσουμε έστω εξ ανταποκρίσεων (η μισή Ελλάδα ζει στην Αθήνα, αλλά υπάρχει και η άλλη μισή) το σκηνικό αντίστασης που στήσαμε όλοι μαζί και φυσικά τι αντίκτυπο είχε ως κινητοποίηση.

Κάπου εδώ εγείρονται τα πρώτα ερωτηματικά:

- Ποιόν ωφέλησε η απεργία στα ΜΜΕ, τους απεργούς ή τον επιδιωκόμενο κοινωνικό αυτοματισμό και την απογοήτευση όλων?

- Γιατί οι δημοσιογράφοι δέχθηκαν να εργαστούν στα έντυπα μέσα και όχι στα ηλεκτρονικά ώστε να υπάρχει μία τροφοδότηση ενημέρωσης για τις κινητοποιήσεις?

- Ήταν αδύνατο να κάνουν απεργία και να δείχνουν δυο τρεις φορες την ημέρα ένα δελτίο κινητοποιήσεων, άλλωστε μονοθεματικά δεν είναι τα δελτία των περισσοτέρων σταθμών? (εκτός ΕΡΤ που έχει ένα δελτίο για κάθε Υπουργείο!!)

- Γιατί εγώ ως απεργός πρέπει να μάθω τι έγινε περί της ψήφισης μία ημέρα μετά και τρεις ημέρες μετά την έναρξη της απεργίας μου?

- Γιατί οι ειδήσεις λείπαν αλλά η αρναουτόγλεια αποχαύνωση των μη μελών της ΕΣΗΕΑ διατηρήθηκε κοιμίζοντας ακόμα περισσότερο τον πολίτη εν μέσω κινητοποίησης.

- Γιατί η αίσθηση που είχαμε όλοι ήταν ότι παρότι ήταν τεράστια η συμμετοχή αυτό δεν πέρασε στην κοινή γνώμη – μέρος της οποίας παραμένει στον καναπέ χωρίς να διαφωνεί με τους απεργούς- και όλα έδειχναν λες και δεν είχε συμβεί τίποτα?

- Γιατί οι μέρες αυτές περάσανε λες και ξανα-εκοιμήθη ο Αρχιεπίσκοπος?

- Φαντάζεται κανένας κάποιο καλύτερο τρόπο ώστε να γινόταν αυτές τις ημέρες λογοκρισία στα γεγονότα? Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ, Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

Οι απαντήσεις δεν ξέρω αν πρέπει να περιέχουν υπόνοιες για “στημένες” συμπεριφορές και κινήσεις των δημοσιογράφων -που καλά έκαναν και απέργησαν- όμως σίγουρα η απεργία στα ηλεκτρονικά/τηλεοπτικά ΜΜΕ έπαιξαν μεγάλ και αρνητικό ρόλο στον αγώνα των εργαζομένων. Και δεν είναι μόνο η ενημέρωση αλλά και η προστασία που θα έπρεπε να προσφέρουν στους αγωνιζόμενους πολίτες μέσω της εξακρίβωσης τυχών περίεργων γεγονότων και σκηνικών που θια μπορούσε να έχουν οργανωθεί για την αμάυρωση των μαζικών εκδηλώσεων.

Ας κάναν ένα μονοθεματικό δελτίο ανά ζώνη προγράμματος στα πλαίσια της κινητοποίησης τους μόνο για την απεργία. Θα μπορούσαν να καλύψουν τις κινητοποιήσεις και να μη καλύψουν το ρεπορτάζ της Μαριάννας Βαρδηνογιάννη που η προσφώνησή της και μόνο καλύπτει το μισό χρόνο του δελτίου. Θα μπορούσαν επίσης να αγνοήσουν τις εκδηλώσεις του Λαμπράκη στο μέγαρο μουσικής. Αλλά αυτό που ως μέρος ενός εργατικού κινήματος είχαν την υποχρέωση να κάνουν είναι να μας κρατούν ενήμερους. Η κίνηση αυτή δεν θα ήταν απεργοσπασία, αλλωστε πολλές φορές είναι ο τρόπος που κάνεις κάτι και όχι η ίδια η ενέργεια. Ας έβγαιναννα πουν ότι “χρέος μας είναι να καλύψουμε τα γεγονότα και να ενισχύσουμε την απήχηση της αντίθεσης όλων των εργαζομένων στην κοινωνία” και κανείς δεν θα έλεγε τίποτα.

Τελικά θα ξυπνήσουμε άυριο και θα μας πούν τις ειδήσεις 3ων ημερών που θα φαντάζουν ιστορικά γεγονότα…

Τελικά χάσαμε μία από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις της μεταπολιτευτικής Ελλάδας…

Τελικά θα ξυπνήσουμε και θα μας πουν οι δημοσιογράφοι ωσάν χειρούργοι μετά το “χειρουργείο”:

ΛΥΠΟΥΜΑΣΤΕ ΑΛΛΑ ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ… ΧΑΣΑΤΕ

…και τώρα διαφημίσεις

Το σύνθημα “ΑΛΗΤΕΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ” είναι αξιωματατικά ορθό στην εποιχή μας, αντίστοιχο του “ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ“!

Δείτε επίσης:

gmargari.wordpress.com/2008/03/20/apergies/

http://singensanggesungen.wordpress.com/2008/03/20/…

dafnomili.wordpress.com/2008/03/19/…

crazy-press.blogspot.com/2008/03/…

crazy-press.blogspot.com/2008/03/…

prezatv.blogspot.com/2008/03/…

salata.wordpress.com/2008/03/20/…

Οι ημέρες περνούν, οι απεργίες μένουν, τα στρατόπεδα παρατεταγμένα εδώ και ημέρες, κατά μία έννοια συνεχίζουν παρατεταγμένα τα τελευταία χρόνια. Όσο δεν προκύπτει κάτι σημαντικό η κυβέρνηση ελπίζει στην εργολαβία των παπαγάλων των ελεγχόμενων Μ.Μ.Ε, στον κοινωνικό αυτοματισμό – ηθικίστικο καθωσπρεπισμό και την οικιοθελή υποταγή των εργαζομένων.

Ας δούμε όμως την πραγματικότητα στη χώρα μας σήμερα.

Αυτή τη στιγμή ο νεοφιλελευθερισμός, με εκφραστή την παραδοσιακή και εκσυγχρονιστική δεξιά ενδεδυμένη το μανδύα του δημοκρατικού κεντρόου χώρου επιχειρεί να καταφέρει ένα καίριο πλήγμα στη λαϊκή οικογένεια και στις πλατιές μάζες του εργαζόμενου κοσμάκη. Ο καλύτερος σύμμαχός της είναι το ανύμπορο ΠΑΣΟΚ που επιμένει να μοιράζεται τον ίδιο κεντρώο μανδύα και να εγκλωβίζει κομματικά-οργανωτικά ένα μεγάλο κομμάτι κόσμου στο οποίο επιβάλλει την πολιτική προσέγγιση του μέσου όρου, ο οποίος φυσικά και δεν υφίσταται ατούτες τις στιγμές ως επιλογή τοποθέτησης. Μετά και το πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ διατυμπανίστηκε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους ότι: το πάλαι ποτέ “μεγάλο κίνημα” όχι μόνο νοσεί και έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά στην πολιτική ρευστότητα της εποχής, αλλά είναι πλέον και άχρηστο να υπρετήσει με αξιώσεις τον εργαζόμενο λαό και να λύσει τα μεγάλα προβλήματα προς ώφελος των πολλών, κοντράροντας τα συμφέροντα της ολιγαρχίας και των εκφραστών της.

Ο εργαζόμενος λαός πέρα από την καταλήστευση της υπεραξίας της εργασίας τους, που με νόμους είναι πλέον ακόμα πιο επίσημα κατοχυρωμένη, αντιμετωπίζει ξεκάθαρα πλέον:

- Δραματική μείωση συντάξεων,

- Κατάργηση-συνένωση ταμείων και εξίσωση ασφαλιστικών δικαιωμάτων προς τα κάτω,

- Αύξηση ορίων συνταξιοδότησης,

- Εμπαιγμός με τα ανθυγιεινά και τα επιδόματα,

- Καταπίεση του εργαζόμενων γυναικείου πληθυσμού (των μανάδων μας – των γυναικών μας!) που δίνουν αγώνα να μεγαλώσουν έστω ένα παιδί,

- Ληστεία των αποθεματικών των ταμείων για την κάλυψη διαφόρων τρυπών των αποτυχημένων και αρνητικών για τα συμφέροντα του εργατόκοσμου, προϋπολογισμών του κράτους. Και αυτό στην καλύτερη διότι στη χειρότερη… οι εισφορές από τον ιδρώτα του προορίζονται για βορρά στα τσακάλια των κεφαλαιοκρατών και των κομματαρχών στα πλαίσια του “νόμιμου χρηματιστηριακού τζόγου”.

- Η ασφαλιστική μεταρύθμιση κατά τους κυβερνώντες θα έχει κέρδος 310-330 εκ. ευρώ (ότι έχει να κάνει με τις γυναίκες 9 ε. ευρώ) όταν κράτος και εργοδότες χρωστούν 15 δις ευρώ.

Και δεν φτάνουν οι άξονες αυτοί που είναι σε ευθεία αντίθεση με τα συμφέροντα των εργαζομένων που κατέθεταν τις εισφορές τους τόσα χρόνια, άξονες που ήταν και προεκλογική δέσμευση ότι δεν επρόκειται να θιγούν από την όποια μεταρρύθμιση της ΝΔ. Ακόμα χείρότερα είναι τα πράγματα για ζητήματα πραγματικού εκσυγχρονισμού του ασφαλιστικού-εργασιακού συστήματος.

Να ρωτήσουμε τους κυβερνώντες που ασχολούνται με την βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος: Τι ρυθμίσεις προβλέπονται για:

- την ανασφάλιστη εργασία,

- την επίθεση των εργοδοτών κατά των συλλογικών συμβάσεων,

- το φαινόμενο των αιωνίων-μερικώς-απασχόλούμενων (κατά το φαινόμενο των αιωνίων-φοιτητών που ενδιαφέρουν την κυβέρνηση),

- τις συμβάσεις προσωρινού χαρακτήρα -σε δημ.υπηρεσίες και ιδ.επιχειρήσεις- που αν και ανανεώνονται για χρόνια δεν αξιώνουν μονιμοποίηση και κρατούν τους πολίτες έρμαια πολιτικάντηδων για 700-1000 ευρώ,

- την καταστρατήγηση -και νόμιμα πλέον- του 8ώρου,

- τον γενικότερο εργασιακό μεσαίωνα που επικρατεί στην αγορά εργασίας και για την κατά κανόνα καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων;;

- τα σπαστά ωράρια,

- την απλήρωτη υπερωριακή εργασία,

Τι ρυθμίσεις προβλέπει το νομοσχέδιο για το σύχρονο δουλεμπόριο των (επι)νοικιαζόμενων εργαζόμνενων (σημ.: η επινοικίαση ως ζήτημα για την υλική ιδιοκτησία έχει λυθεί εδώ και πολλές δεκαετίες, για τους εργαζόμενους όμως είναι “μοντέρνα πρόοδος”) .

Πολύ απλά δεν υπάρχει ούτε μία ρύθμιση που να μπορεί να χαρακτηριστεί αντικειμενικά υπέρ των ασφαλισμένων. Αυτό που απομένει να πλασσάρεται ως επιχείρημα είναι η βιωσιμότητα του συστήματος. Δηλαδή, αν σου μειωθεί η σύνταξη ή δουλέψεις καμια 5ετία παραπάνω το σύστημα καθίσταται βιώσιμο και συνεπώς η μεταρρύθμιση είναι προς ώφελός σου. Αν πάλι δεν πάρεις καθόλου σύνταξη το σύστημα καθίσταται ακόμα πιο βιώσιμο… Τελικά όπως έχουμε εμπεδώσει μόνο το σύτημα θα επιβιώσει και όχι όσοι έπρεπε να υπηρετούντια από δάυτο!

Φτάνει πια! Ακούσαμε, είδαμε, καταλάβαμε ακόμα και οι πιο καλοπροαίρετοι. Τα παραδείγματα είναι πολλά που θα πρέπει να έχουμε κατά νου για να δούμε λίγο μακρύτερα, στο που είναι ο στόχος να φτάσουμε. Το μιντιακό καθεστώς για την προπαγάνδα κατά των απεργιών και των εκδηλώσεων διαφωνίας με τις επιλογές του κεφαλαίου χρησιμοποιεί την αγανάκτηση συνανθρώπων μας. Όμως μέσα από τα μάτια της απόγνωσης και του φόβου των συνανθρώπων μας βλέπουμε και τις μοίρες πολλών νεότερων ανθρώπων της μισθωτής εργασίας.

Άρρωστοι ηλικιωμένοι, κάτοικοι λαϊκών φτωχογειτονιών μεγαλουπόλεων ή της υπαίθρου, κοινωνικά περιθωριοποιημένοι και οικονομικά εξαθλιωμένοι, των οποίων οι ανάγκες δεν καλύπτονται ούτε στο ελάχιστο. Το κράτος πρόνοιας είναι μόνο ανέκδοτο για αυτούς και η ανυπαρξία του αποτελεί ύψηστη προσβολή για όσους μπορούν και σκέφτονται. “Υπάρχει κι αυτή η Ελλάδα και είναι προφανώς ότι θα μεγαλώσει στο μέλλον!”

Θυμόμαστε όσο μπορούμε και τους αντίστοιχους χειρισμούς της δεξιάς και στο θέμα της Παιδείας που φυσικά είναι ανοιχτό ακόμα και αντιλαμβανόμαστε τι θα επακολουθήσει. Ανώτατα Ιδρύματα που υπολειτουργούν κυρίως λόγω της χυδαίας ανεπάρκειας χρηματοδότησης και της μετατροπής τους σε εταίρες-επέτες των επιχειρηματικών επιδιώξεων,προσβλέπουν πλέον επίσης “νόμιμα” στις τσέπες των φοιτητών (βλ. μεταπτυχιακά, προσεχώς βιβλία, εξοπλισμός εργασίας). Και σαν να μην έφταναν αυτά με τη νέα στρατηγική αποκεντρωτικής αναδιανομής των θέσεων εισαγωγής του υπ. Στυλιανίδη καταρρίπτεται και το ιδεολόγημα και οι πολιτικές προθέσεις των κυβερνώντων περί αξιολόγησης της δουλειάς που γίνεται στα δημόσια πανεπιστήμια! Διότι πως μπορεί να αξιολογηθεί ένα Τμήμα που παράγει γνώση -και όχι αποδεικτικά δεξιοτήτων- να προσαρμοστεί σε αυξήσεις εισακτέων κατά 30-60% χωρίς να έχει προηγηθεί οποιοδήποτε αναβάθμιση υλικοτεχνικού εξοπλισμού και επάνδρωση με επιπλέον επιστημονικό δυναμικό;;;;

Οι νέοι άνθρωποι θα πρέπει διαρκώς να έχουμε στο μυαλό μας πως το μέλλον μας εξαρτάται από την πραγματική αξία των πτυχίων (προσόντων μας) που θα πάρουμε ή έχουμε ήδη πάρει και από τις συνθήκες που θα επικρατούν στην αγορά εργασίας κάτω από τις οποίες θα ή ήδη διεκδικούμε μία θέση. Συνεπώς, δε χωρούν περιθώρια ωχαδερφισμού, είναι σημαντικό να αντιλοιφθούμε το ταξικό κοινωνικό συμφέρον και όχι τα Θέλω των πολυεθνικών.

Στα χέρια του λαού βρίσκεται η ίδια του η τύχη! Τη στιγμή που αντιλαμβάνεται ο κόσμος πως η Αριστερά είναι η μόνη διέξοδος από αυτά που του έχουν προκαθορίσει, τη στιγμή που για πρώτη φορά ύστερα από χρόνια κρίνονται οι “αλάθητοι κριτές” της αριστεράς και επαναπροσδιορίζεται ο συνολικός της κοινωνικός ρόλος και στρατηγική της, πρέπει εργαζόμενοι και νεολαία να μετατρέψουμε την διαφωνία σε διαμάχη και τη διαμάχη σε σύγκρουση με το μπλόκ της εξουσίας που μονόπαντα εξυπηρετεί το κεφάλαιο στην πλάτη του λαού.

Εμπρός, να συνδράμουμε στις κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό, φοιτητές και εργαζόμενοι ανεξαρτήτα από συντεχνιακά μικροσυμφέροντα και διακανονισμούς υπουργικών γραφείων και συσκέψεων με κέρδος ακόμα περισσότερς υποσχέσεις.

Να διατρανώσουμε τις λαϊκές ανάγκες μας και τα αιτήματα που πραγματικά καθυστερούν την κοινωνία μας και μας καταδικάζουν σε έναν τεχνολογικά προηγμένο, εκμοντερνισμένο εργασιακό μεσαίωνα με άθλιες συνθήκες διαβίωσης.

ΕΜΠΡΟΣ …

… ΝΑ ΓΙΓΑΝΤΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΜΑΣ,

… ΝΑ ΞΗΛΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗΣ !

Υ.Γ. Όποιος γνωρίζει για τα συλλαλητήρια που θα γίνουν την Τετάρτη κατά τόπους και στην Αθήνα παρακαλώ να προσθέσει στο άθρο ως σχόλιο. Η απεργία την Τετάρτη θα είναι πανελλαδική-πανεργατική!

Διαβάστε:

Ποιοι απεργούν και πότε

http://www.kerdos.gr/default.aspx?id=739036&nt=103

http://www.e-tipos.com/newsitem?id=15083

Ένα γεγονός δεν είναι ποτέ μόνο έτσι, είναι τουλάχιστον λίγο και αλλιώς. Απλά η πολιτική μπαίνει στο “διάλυμμα” μίας κατάστασης και τη διυλίζει παράγοντας ένα αποτέλεσμα, ένα συμπέρασμα. Το σόου των δελτίων ενημέρωσης έχει διαφορά μεγάλη από την πολιτική. Κυρίως επειδή σε πνεύμα προσποιούμενης πολιτικής αντικειμενικότητας προσπαθεί να παρουσιάσει γεγονότα χωρίς όμως πάντα να είναι διακριτά και σαφή τα πολιτικά μηνύματα.

Για παράδειγμα, όταν μετά τις ειδήσεις από το μέτωπο των απεργιών παρουσιάζεται στον τηλεθεατή ένα βίντεο με έναν εξαθλιωμένο άνθρωπο που χρειάζεται την μηχανική υποστήριξη οξυγόνου για να ζεί, ή τόνους σακκούλες με σκουπίδια ή ότι άλλο που έχει να κάνει με το κόστος της απεργίας ενός επαγγελματικού κλάδου, δεν είναι ευδιάκριτες οι πολιτικές προθέσεις του μέσου ενημέρωσης. Το σημείο ουσίας είναι το κόστος, και η πολιτική θέση που λαμβάνει κάποιος είναι το που αναθέτει/επιρρίπτει την ευθύνη για το κόστος αυτό. Στην κυβέρνηση ή στους απεργούς εργαζόμενους; Η γενική απαίτηση είναι το μέσο να λέει αντικειμενικές ειδήσεις αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι στα σημαντικά ζητήματα που αφορούν τη σταθερότητα μίας κυβέρνησης όλα τα ΜΜΕ έχουν και μία “γραμμούλα”.

Η πρόθεση του άρθου αυτού είναι να ανατρέψει κυρίως τη λογική αλλά και τα επιχειρήματα που επικρατούν στα ΜΜΕ τείνοντας να κατευθύνουν την κοινή γνώμη κατά των αγωνιζόμενων τμημάτων ή κοινωνικών ομάδων.

Ο εξαθλιωμένος με την αναπνευστική ανεπάρκεια

Επάνω που δεν είχαμε ρεύμα για κανα δίωρο ημερισίως και αυτό δεν έδειχνε να εξοργίζει τον κόσμο, σημειώνω τον κόσμο που ως εργαζόμενος αντιλαμβάνεται ότι το ασφαλιστικό χτυπάει όλων την πόρτα, τσοουυυυπ: ο ηλικιωμένος με την αναπνευστική ανεπάρκεια στην οθόνη της τηλεόρασης. Υποβόσκον συμπέρασμα: “μπορεί εσύ να είσαι λίγο πέρα βρέχει ή να μη τραβάς και κανα ζόρι αλλά… υπάρχει κόσμος που ΠΕΘΑΙΝΕΙ από τις διακοπές ρεύματος“.

Το επιχείρημα ενάντια στην ΑΤΑΞΙΑ των απεργιών θεωρείται από τα ΜΜΕ για πρώτη φορά ουσιαστικό και αποστομωτικό διότι αφορά άμεσα ζωές ανθρώπων. Ο θεατής αρχίζει να το σκέφτεται και αν δεν έχει και σοβαρό ιδεολογικό καταλύτη για την αντίδραση (καταλύτης: το υλικό που κινητοποιεί ταχύτερα μία χημική αντίδραση) παρασύρεται από την ρηχή επιχειρηματολογία των όποιων προσκεκλημένων στα παραθύρια και όποια προκάτ συζήτηση συνθημάτων.

Ας προσπαθήσουμε να δούμε τι είδους επιχείρημα είναι αυτός ο εξαθλιωμένος αυτός. Περιγράφοντας εικόνες που κοσμούν τα δελτία ειδήσεων θα πρέπει να πούμε πρώτα από όλα ότι πρόκειται για έναν άρρωστο συνάνθρωπό μας ο οποίος κατά παράδοση διαμένει σε ένα σπίτι “τρύπα”, αλλιώς: χαμόσπιτο! Διαθέτωντας την αναπνευστική αναπηρία βρίσκεται καθηλωμένος σε ένα δωμάτιο 2×2 του οποίου το σκηνικό (διακόσμηση, έπιπλα κ.α) πιθανότατα δε διαφέρει σε τίποτα εδώ και δεκαετίες. Η ηλικία του ανθρώπου αυτού είναι περασμένα 50, και μες τη φτώχεια και την κακομοιριά του νιώθει τον τρόμο για το αν τη βγάλει καθαρή με τις συχνές διακοπές ρεύματος.

Μέσα από τα αναρίθμητα ρεπορτάζ τέτοιων ανθρωπίνων δραμάτων ανακύπτει το βασικό στοιχείο αντιλόγου: σε μία από τις τηλεοπτικές περιπτώσεις εξομολογείται ένας ανήμπορος γεράκος ότι αγόρασε με δικά του έξοδα (ή συγγενών του) μία φιάλλη οξυγόνου η οποία κοστίζει περί τα 300 ευρώ και μπορεί να του δώσει λύση για περίπο 24 ώρες αν κοπεί το ρεύμα, Μπορεί να νιώθει τουλάχιστον ασφαλής για τη ζωή του, ενώ είναι προφανές πως οι λοιποί εικονιζόμενοι-συνεντευξιαζόμενοι δεν έχουν ούτε καν για αυτή την οικονομική “άνεση”. Βλέπετε, ο εφοπ-ληστής με τα εννέα γράμματα δε βγήκε να παραπονεθεί για τις διακοπές ρεύματος!

Και κάπου εδώ δικαιούμαι να αρχίσω να διερωτώμαι:

- Είναι δυνατόν υπό εντελώς φυσιολογικές συνθήκες να δημιουργηθεί μία βλάβη στην ηλεκτρική εγκατάσταση ενός σπιτιού και να μην έχει ρεύμα για κάποιες ώρες; (βεβαίως, π.χ. να καει μια ασφάλεια)

- Ειναι δυνατόν να γίνει μία προγραμματισμένη διακοπή για την συντήρηση του δικτύου; (βεβαίως είναι όχι τόσο συχνό αλλά πιθανό)

- Είναι δυνατόν ένας άνθρωπος ακόμα και να καεί το μηχάνημα οξυγόνου να έχει εναλλακτικές για την προστασία της ζωής του και ανθρώπους (πέρα από συγγενείς) που θα μπορούν να τον βοηθήσουν; (βεβαίως έτσι θα έπρεπε να είναι στην πράξη)

Συνεπώς το ουσιαστικό και πρωταρχικό πρόβλημα του ανθρώπου αυτού είναι η ανέχεια στην οποία είναι αναγκασμένος να ζεί και όχι αυτό που παρουσιάζεται περί διακοπών ρεύματος για κάποια διαστήματα!! Όλα αυτά τα ανθρωπάκια που είναι ο πάτος της εξουσιαζόμενης κοινωνίας βρίκονται εξόριστοι κατ’ οίκον σε λαϊκές φτωχογειτονιές. Αδύναμοι να προσφέρουν αλλά ανάξιοι αποδέκτες προσφοράς, βάσει των πρακτικών της κοινωνίας μας. Οι σύγχρονοι ΑΘΛΙΟΙ !

Το ρεύμα που μάλιστα κόβεται αν δε πληρώθεί ένας λογαριασμός -γιατί μη μας διαφεύγει πως πάααανε οι εποχές των “κοινοφελών ιδρυμάτων“- λίγη ζωή μπορεί να τους δώσει, μηδαμινή ευμάρεια μπορεί να τους αποδόσει.

Το ασφαλιστικό ταμείο που καλύπτει έναν τέτοιο άνθρωπο (είναι ακόμα και αυτό ένα θέμα, το αν δηλαδή καλύπτεται πραγματικά!) θα έπρεπε να του παρέχει δωρεάν και το μηχάνημα αναπνευστικής υποστήριξης και μία φιάλλη οξυγόνου για την περίπτωση που συμβεί το οτιδήποτε μη αναμενόμενο και φυσικά οτιδήποτε άλλο κρίνεται απαραίτητο. Θα έπρεπε επίσης να παρακολουθείται από γιατρούς-νοσοκόμους, οι οποίοι σε τέτοιες περιπτώσεις θα αναλάμβαναν τη φροντίδα τους. Είναι αξιοσημείωτο πως τη δευτερη-τρίτη ημέρα των ρεπορτάζ αυτής της υφής εμφανίστηκαν δειλά-δειλά και κάποιοι άνθρωποι του προγράμματος “Βοήθεια στο Σπίτι” της Πρόνοιας να επισκέπτονται τους αρρώστους…

Δε ξέρω αν τα τηλεοπτικά συνεργεία γνώριζαν ή όχι την υπαρξή του προγράμματος αυτού ή αν δεν τους παρουσίαζαν στους τηλεθεατές για να κάνουν την κατάσταση πιο δραματική, ή ακόμα αν το πρόγραμμα αυτό υπολειτουργεί (όπου το αίτημα είναι σαφώς υπέρ της ενίσχυσης του). Το ζήτημα είναι ότι το πρόγραμμα αυτό πράγματι υπάρχει και πρέπει να το απολαμβάνουν απλόχερα οι ανύμποροι συνανθρωποί μας.

Αν αναλογιστεί κανείς τα παραπάνω και προσθέσει και μία δόση πραγματικής κοινωνικής αλληλεγγύης και ευαισθησίας προς τους περιθωριοποιημένους ηλικιωμένους και οικονομικά εξαθλιωμένους συμπολίτες, μας θα βρεί λογικές τις παρακάτω παρατηρήσεις:

- το κράτος είναι αυτό που ρισκάρει τις ζωές αυτές και οι απεργίες είναι απλά μία ακόμα δυσκολία στις τις εκατοντάδες που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονοι “Άθλιοι” καθημερινά.

- τα ασφαλιστικά ταμεία και οι υποδεέστερες των αναγκών τους παροχές είναι το βασικό στοιχείο της ανασφάλειας και της “ζαριάς” που ρίχνουν για να διατηρηθούν στη ζωή. Επομένως και οι απεργίες και οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια σε ένα αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο είναι στην κατεύθυνση υποστήριξης των ανθρώπων αυτών και όχι εναντίων τους.

- η ανέχεια και η οικονομική και κοινωνική περιθωριοποίηση που υφίστανται τα στρώματα αυτά είναι επίσης συνδεδεμένα με την γενικότερη πολιτική των μειωμένων κοινωνικών παροχών, ανύπαρκτης αλληλεγύης και ελαχίστων διεξόδων που εφαρμόζει ο νεοφιλελευθερισμός σήμερα. Το κράτος γίνεται ένας σκληρός φοροεισπράκτορας που με τα χρήματα του φτωχού επιδοτεί “νέα ή έμπειρα ταλέντα” της καπιταλιστικής συμμαχίας. “Είσαι νέος επιχειρηματίας…;; πάρε χιλιάδες ευρώ επιδότηση και εκμεταλλεύσου ελεύθερα τον κοσμάκη για να επιβιώσεις και ίσως δώσεις και σε 1-2 ανθρώπους μία δουλειά των 400-600 ευρώ“. Αυτό είναι το γενικότερο σύνθημα και έτσι καλείται να αρπάξει την τύχη τους ο κάθε τυχοδιώκτης σήμερα…

Το συμπέρασμα είναι πως αυτά τα παραδείγματα εξαθλιωμένων ανθρώπων που ζούν σε καθεστώς εγκατάλειψης και μόνιμης έλλειψης ιατροφαρμακευτικής υποστήριξης τους χρησιμοποιεί η κρατική προπαγάνδα της δεξιάς σήμερα και του αντικοινωνικού εκσυγχρονισμού. Αντίθετα όμως η κοινωνίας θα πρέπει να σκέφτεται πως τα παραδείγματα αυτά ενίσχυουν την ανάγκη για πιο επιθετικά κοινωνικά Κινήματα διαφωνίας και αντεπίθεσης σήμερα!

Ας δώσουμε ένα τέλος στην αήθη προπαγάνδα και στην ισοπέδοση του πολιτικού λόγου.

Διαβάστε επίσης:

Όμηροι των στερεοτύπων – “Καθημερινή”

Μήνυση από την Ενωση Αστυνομικών γιατί τους… πήραν με τις λεμονόκουπες – “Ελευθεροτυπία”

Σχόλιο: Τα δακρυγόνα μετράνε για σκουπίδια ;

(dimedit) :Απάντηση – Ερώτηση: Αν είναι ληγμένα;

(dimedit) :Διορθώνω ορθογραφικά τα ξανακάνεις ark!!!

Οι εργαζόμενοι …

… δίνουν τη μάχη τους με το θηρίο των οργανωμένων συμφέροντων εργοδοτών-κεφαλαίου και κυβέρνησης. Κρίμα που τα λαμόγια του χρηματιστηρίου θα πάνε στι κολωνάκι για καφέ σήμερα. “Αλλωση της ΤτΕ από τους συνδικαλιστές” λέει ο δημ(ι)οσιογράφος. Ντροπή στα μούτρα σας, γιαπάκια!

Η Ολυμπιακάρα…

… που δίνει μάχη με το θηρίο Chelsea!

H Εθνική πόλο (ανδρών)…

… που δίνει μάχη με το θηρίο της ομάδας της Ρουμανίας για το προολυμπιακό τουρνουά πόλο!

Οι bloggers…

…που ουσιαστικά παλέυουν για την αποποινικοποίηση του διαλόγου και της ελευθερίας έκφρασης. Διαβάστε περισσότερα στην ανακοίνωση μιας στοιχειώδους κίνησης (FREEBLOGGERS) πραγματικών πολιτών της κοινωνίας, θελουμε να πιστεύουμε, και όχι αποκλειστικά blog-ο-αποχαυνωμένων που θέλουν να γράφουν στο απυρόβλητο όπως θεωρούν αρκετοί πολέμιοι. Συμμετέχουμε και εμείς στην ιδέα αυτή ως στοιχειώδης δήλωση διαμαρτυρίας για το φημολογούμενο νομοθέτημα περι blogs.

Το Καρατζαφερολό και οι επίλεκτες δυνάμεις του Κλήρου…

… που δίνουν τη μάχη με το θηρίο Σκόπια (σκόπια – ντι – σκο!) και τη δική μας συλλογική εθνική νοημοσύνη! Ωρέ, αν δεν ορθώσουμε το ορθόδοξο ελληνικό ανάστημά μας και ίσα με 10000 γαλανολευκες δε γίνεται τίποτις!

Άνθιμε ποιος τη χάρη σου σήμερα… για κάτι τέτοια ζείτε μια ζωή με μούσια και ράσα κάποιοι…

——————————————————————————————————————-

Διάλογος σε πλατεία της Θεσσαλονίκης…:

- Μαμαααααά; Θα ‘ναι και ο Ζορό με το άααααλογοοοοο;

- Ναι παιδί μου… τωρα σκάσε και κούνα το σημαιάκι σου!

Παρότι είναι εμφανές ότι “χιουμορίζουμε” λέγοντας για αγώνες του ελληνισμού θέλοντας να θίξουμε την πολιτική αξιοπρέπεια όσων θα συμμετάσχουν στη(ς) λαοσυνάξη(εις) για το Μακεδονικό και όσους τόσες μέρες ευλογάνε υπέρ του(ς), όλα έχουν μία σύνδεση μεταξύ τους.

Πρώτον: πόσο περισσότεροι θα είναι οι σημαιοφόροι διαδηλωτές στη συμπρωτεύουσα από τους 6.000 φιλάθλους του Ολυμπιακού στην Αγγλία… αλλά που να καταλάβουν από εθνικά θέματα οι Αθηναίοι (εε?).

Δευτερον: Θα κατέβουν και οι γιάπηδες στο δρόμο αφού “ΕΘΝΙΚΗ ΝΤΡΟΠΗ” είναι και το κλείσιμο του Χρηματιστηρίου για την Ελλάδα, αλλά προσφανώς όχι οι αυξήσεις 60% σε πολλά είδη πρώτης ανάγκης τον τελευταίο χρόνο (50% σε πετρέλαιο) και οι προσεχείς εξαθλιοτικές συντάξεων.

Τριτον: Διαβάστε τι σχέση έχει το Μακεδονικό με τον αγώνα πόλο της εθνικής με την ρουμάνικη ομάδα. Απόσυρση του ονόματος “Μακεδονία” από το προολυμπιακό τουρνουά για τα Σκόπια…

Τέταρτον: Ωραία και το τελευταίο και καλύτερο… η σχέσηπου έχει η λαοσύναξη της Θεσσαλονίκης με τα blogs και την ελευθερία του λόγου. Μα απλά, διαπρεπή και φωταγωγημένη θέση στις διαμαρτυρίες έχει το ΛΑΟΣ και η επικαλούμενη Νεολαία-φάντασμα του ΛΑΟΣ, όχι μόνο ως συμμετέχοντες αλλά και ως διοργανωτες του υπερθεάματος εθνικου ξεσηκωμού για τη βάφτιση του γείτονα!

> Και τι κρύβεται πίσω από αυτό…; Ας μη ξεχνάμε πως σημερινά στελέχη του ΛΑΟΣ και ο λαοσεβής Ψωμιάδης (ο οποίος με τις τοποθετήσεις του δικαιολογεί γιατί το ΛΑΟΣ είναι μια εθνικιστική διάσπαση της ΝΔ) καίγανε βιβλία του Μίμη Ανδρουλάκη “μ εις τη ν” πριν μερικά χρόνια.

> Επίσης να μη ξεχάσουμε τη γνωστή επιχείρηση “XAFIE-ALERT” που προτοστάτησαν μέλη της νεολαίας του ΛΑΟΣ που στόχο είχε το κλείσιμο αντ-εθνικών (κατά τους ιδίους) blogs, τα οποία τυχαία είτε διαφωνούσαν με την ακροδεξιά και τις φασιστικές διασυνδέσεις της είτε με τον ορθόδοξο μανδύα της. Διαβάστε περισσότερα περι του θέματος και την εξέλιξή του εδώ.

Αυτά έτσι για να βλέπουμε το παρον μέσα από το πρισμα της (κοντοπρόθεσμης τουλάχιστον) ΜΗ-ΛΗΘΗΣ !!