Άλλοι σύντροφοι και συντρόφισσες έχουν περισσότερα να πουν για την τυπική κατάργηση του (πανεπιστημιακού) ασύλου.  Εμείς εδώ χρωστάμε μόνο μια υπενθύμιση.

Θυμάται άραγε κανείς τι έγινε το απόγευμα και το βράδυ της 27ης του περασμένου Γενάρη; Όχι – δεν είναι απ’ τις “ηρωϊκές ημερομηνίες” που καδράρονται. Μιλάμε για την μέρα που κάποιοι, συγκεκριμένοι από πολιτική άποψη πούλησαν μερικές εκατοντάδες μετανάστες και το “πανεπιστημιακό άσυλο”, στη Νομική. Για εκείνους που κοινωνικά και ταξικά αυτό το περιβόητο “άσυλο” είχε ακόμα μια κάποια αξία, τους μόνους για τους οποίους θα μπορούσε να έχει αξία, γι’ αυτούς άσυλο ΔΕΝ ΥΠΗΡXE – όχι μόνο επειδή έτσι το απαίτησε το κράτος, αλλά επειδή σ’ αυτό έβαλαν την υπογραφή τους οι “συμπαραστάτες” τους (παρότι τους είχαν ουσιαστικά καλέσει στο συγκεκριμένο πανεπιστημιακό κτίριο).

Θυμάστε ίσως την λύσσα μας για εκείνη την προδοσία; “Περιθωριακοί” και συστηματικά συκοφαντημένοι είμαστε, σαν οργανωμένη αυτονομία – το ξέρουμε· αλλά το βλέπαμε το κακό με δρασκελιές να πλησιάζει, και καταλαβαίναμε πόσο βαριά ήταν εκείνη η προδοσία (απ’ τις διάφορες οργανώσεις αλλά και απ’ το περιβόητο “φοιτητικό κίνημα”) όχι μόνο σε ό,τι έχει σχέση με τους μετανάστες προλετάριους, αλλά και σε σχέση με την κατάκτηση απ’ το σύμπλεγμα της ασφάλειας (και την ιδεολογία του) όλο και περισσότερων χώρων και χρόνων, ακόμα και χωρίς τυπική αφορμή· σαν προέκταση και εμπέδωση της “διαρκούς κατάστασης έκτακτης ανάγκης” όπως σημείωσαν οι σύντροφοι του περιοδικού barricada.Τελειώναμε τότε (Sarajevo νο 48, Φλεβάρης 2011) με λέξεις την συγκρατημένη οργή μας γράφοντας:

.. Όταν οι μετανάστες  θα έχουν μεταστεγαστεί (τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει), το επίσημο φασιστικό κράτος θα τρίβει τα χέρια του: “προστάτεψε το άσυλο”, άλλη μια φορά! Ποιός; Οι φασιστοπρυτάνεις, το υπουργείο δημόσιας τάξης, οι φασιστοδημοσιογράφοι, οι φασιστοπολιτικοί, “προστάτεψαν το άσυλο”!!! Σε βάρος αυτών που … θα γίνονταν “υγειονομική απειλή” αν παρέμεναν δίπλα σε φοιτητές – που – δίνουν – εξετάσεις…
Εκείνο το απόγευμα η “καρδιά” αυτού του ζητήματος που λέγεται “πανεπιστημιακό άσυλο” κτύπησε ξανά δυνατά μετά από πάρα πολλά χρόνια… Δεν είχε να κάνει με “μπαχαλάκηδες”, δεν είχε να κάνει με την παραφορά της μητρόπολης, δεν είχε να κάνει με τα “στενά μας συμφέροντα” ούτε με αυτοπαγίδευση… Είχε να κάνει με εκείνα τα “εξωπανεπιστημιακά στοιχεία” που θεωρούνται και “εξωκοινωνικά στοιχεία”, και λέγονται πολυεθνικό προλεταριάτο…

Εκείνο το βράδυ μετρήθηκαν εχθροί και φίλοι… Εκείνο το βράδυ το μεν “φοιτητικό κίνημα” έξυνε τ’ αχαμνά του σφυρίζοντας αδιάφορα, οι δε ποικιλώνυμες “πολιτικές ηγεσίες του” διέπρεπαν άλλες σε ασκήσεις αδιαφορίας και άλλες στο εμπόριο μεσολαβήσεων… Εκείνο το βράδυ πολλοί έδωσαν για τελευταία φορά τα κλειδιά του περιβόητου “πανεπιστημιακού ασύλου” στο καθεστώς, χωρίς αυτό να χρειαστεί να τσαλακώσει ούτε μια τρίχα του… Και εισέπραξαν ένα βαθύ, φιδίσιο “ευχαριστώ”.

Eάν τώρα είναι σε θέση να καταλάβουν το πολιτικό έγκλημα που διέπραξαν τότε, ίσως καταφέρουν να συλλαβίσουν ξανά το αλφάβητο της αυτοκριτικής. Αλλά δεν είναι – γιατί δεν θέλουν. Όλα τα έχουν κάνει σωστά.

πηγή sarajevo

Γράφει ο ΣΠΥΡΟΣ ΜΑΝΟΥΣΕΛΗΣ
Αναδημοσίευση από Ελευθεροτυπία

Η αναξιοπιστία και η ανακρίβεια του επιστημονικού λόγου πρέπει να θεωρούνται δεδομένες όταν δεν καταφέρνει -ή μάλλον, όταν δεν επιθυμεί- να διαφοροποιηθεί από την κυρίαρχη ιδεολογία και τις κοινωνικές ψευδαισθήσεις της εποχής.

Πριν από δύο εβδομάδες παρουσιάσαμε την τραγική ιστορία της «Αφροδίτης των Οτεντότων» (βλ. «Ε» 07-05-11), της νεαρής Αφρικανής Σάαρτζι, η οποία στις αρχές του 19ου αιώνα αναγκάστηκε να επιδεικνύει τα ογκώδη προκλητικά της οπίσθια και τη δήθεν «ζωώδη» φύση της σε κακόγουστες παραστάσεις για κοινωνικά εξαθλιωμένους Ευρωπαίους θεατές.

Αυτή η απροκάλυπτα ρατσιστική και σεξιστική αντιμετώπιση της Σάαρτζι δεν εκδηλώθηκε μόνο από αμόρφωτα και κοινωνικά αλλοτριωμένα άτομα, αλλά και από τους πιο καλλιεργημένους και διαπρεπείς επιστήμονες της εποχής· οι τελευταίοι, μολονότι εξέτασαν επισταμένως το σώμα της Σάαρτζι, με μεγάλη προθυμία θυσίασαν την αντικειμενικότητα της επιστημονικής περιγραφής στον βωμό των πολιτισμικών και ρατσιστικών προκαταλήψεών τους.

Για παράδειγμα, ο Ζορζ Κιβιέ (Georges Cuvier), ο πιο διάσημος Γάλλος ανατόμος και παλαιοντολόγος της εποχής, συνέκρινε ορισμένα ανατομικά χαρακτηριστικά της Σάαρτζι με αυτά των ουραγκοτάγκων, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η νεαρή Αφρικανή (και οι όμοιοί της) έχει στενότερη συγγένεια με τους ανθρωποειδείς πιθήκους (όπως π.χ. οι ουραγκοτάγκοι) παρά με τους ανθρώπους. Στην προκειμένη περίπτωση, αυτό που εντυπωσιάζει δεν είναι τόσο το ίδιο το συμπέρασμα όσο η ανάγκη του Κιβιέ να το τεκμηριώσει επιστημονικά βάσει «αδιάψευστων» ανατομικών δεδομένων.

Επινοώντας τις φυλετικές διαφορές

Ετσι, η πεπλατυσμένη μύτη, το σχετικά μικρό κρανίο, κυρίως όμως οι ογκώδεις γλουτοί (στεατοπυγία) και τα προεξέχοντα εξωτερικά γεννητικά όργανα της νεαρής γυναίκας φαίνεται να επιβεβαιώνουν τις ρατσιστικές και σεξιστικές προκαταλήψεις του επιφανούς ειδικού.

Το αξιοπερίεργο είναι ότι όλοι οι ειδικοί της εποχής παρέβλεψαν συστηματικά μια σειρά από δεδομένα, όπως για παράδειγμα ότι το «μικρό» κρανίο της ήταν απολύτως φυσιολογικό για μια γυναίκα ύψους μόλις 1 μέτρου και 40 εκατοστών. Οσο για τους ογκώδεις γλουτούς και τα διογκωμένα γεννητικά όργανα, αυτά αποτελούσαν (και εξακολουθούν να αποτελούν) για τα μέλη των «πρωτόγονων» αφρικανικών φυλών σαφείς σωματικές ενδείξεις θηλυκότητας και μεγάλης γονιμότητας και συνεπώς έτειναν να επιλέγονται και να ενισχύονται από γενιά σε γενιά.

Γιατί άραγε, η Σάαρτζι και οι όμοιοί της, ενώ διαθέτουν εμφανώς ανθρώπινη συνείδηση, πλούσια συναισθήματα και ικανότητα λόγου, έπρεπε να διαφέρουν μόνο ελάχιστα από τους πιθήκους; Και πώς δικαιολογείται ένα τόσο διαδεδομένο, αν και εξόφθαλμα εσφαλμένο, «επιστημονικό» συμπέρασμα;

Πολύ απλά, τον 19ο αιώνα, εποχή που πραγματοποιούνται αυτές οι ανατομικές έρευνες, οι φυλές των νέγρων θεωρούνταν, τόσο ως προς την εξωτερική τους εμφάνιση όσο και ως προς την ατομική ή την κοινωνική τους συμπεριφορά, το ακριβώς αντίθετο του κυρίαρχου λευκού ανθρώπου. Συνεπώς, ελάχιστα μόνο διέφεραν από τα «άγρια κτήνη».

Το δυστύχημα είναι ότι και στην εποχή μας, παρά την τεράστια πρόοδο των γνώσεών μας για την ποικιλομορφία του ανθρώπινου είδους, δεν έχουν καθόλου εξαλειφθεί παρόμοιες ρατσιστικές προκαταλήψεις και εθνοκεντρικές ιδεοληψίες. Αντίθετα, φαίνεται πως έχει επιστρέψει στη μόδα και προπαγανδίζεται συστηματικά μια επιστημονικά ανανεωμένη έννοια της ανθρώπινης «φυλής».

Σήμερα, όλοι οι ειδικοί θεωρούν δεδομένο ότι, παρά την ποικιλομορφία τους, όλα τα ανθρώπινα όντα ανήκουν σε ένα και μοναδικό ανθρώπινο είδος. Αποψη απολύτως επιβεβαιωμένη, η οποία ωστόσο, επί πολλούς αιώνες, ήταν κάθε άλλο παρά προφανής: μέχρι πρόσφατα οι περισσότεροι ειδικοί ήταν πεπεισμένοι ότι οι λευκοί άνθρωποι έχουν διαφορετική καταγωγή από τους νέγρους της Αφρικής και συνεπώς ότι ανήκουν σε διαφορετικά βιολογικά είδη.

Μήπως δεν είναι αλήθεια, υποστήριζαν, ότι οι άνθρωποι διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους σε ό,τι αφορά τα ανατομικά χαρακτηριστικά τους: στο χρώμα του δέρματος, στο ύψος, στα μαλλιά, τα μάτια και στις ποικίλες κρανιοσκοπικές μετρήσεις; Κανείς δεν θα συνέχεε ποτέ έναν Εσκιμώο με έναν Αφρικανό, έναν Κινέζο με έναν Ευρωπαίο!

Εύκολα λοιπόν θα μπορούσαμε να χωρίσουμε τους ανθρώπους σε διαφορετικές μεταξύ τους ομάδες, με βάση ορισμένα ιδιαίτερα εξωτερικά χαρακτηριστικά, κοινά στην κάθε ομάδα. Στη θεωρία, φαίνεται μάλλον λογικό και ίσως αρκετά απλό να ταξινομούμε τους ανθρώπινους πληθυσμούς σε διαφορετικές «φυλές». Οι πραγματικές δυσκολίες αρχίζουν μόλις αναγκαστούμε να προσδιορίσουμε τα ταξινομικά μας κριτήρια, δηλαδή βάσει ποιων συγκεκριμένων και μοναδικών χαρακτηριστικών επιβάλλεται να χωρίζουμε το ανθρώπινο είδος σε επιμέρους ανθρώπινες φυλές.

Πράγματι, μόλις ταξινομήσουμε τους ανθρώπινους πληθυσμούς σε διαφορετικές φυλές, σχεδόν αυτόματα διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν τεράστιες διαφορές και στο εσωτερικό τής κάθε μεμονωμένης φυλής. Για παράδειγμα, τα εξωτερικά χαρακτηριστικά των λευκών Ευρωπαίων διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με το αν είναι Βόρειοι ή Μεσογειακοί, και το ίδιο ακριβώς ισχύει για τους Ασιάτες ή τους Αφρικανούς. Και το χειρότερο, εμφανείς «φυλετικές» διαφορές παρατηρούνται ακόμη και στο εσωτερικό της κάθε μεμονωμένης ανθρώπινης φυλής που ζει στην ίδια γεωγραφική περιοχή!

Από την ανατομία στα γονίδια

Από τη εποχή που ο Πλάτων στον «Θεαίτητο» χώρισε τους ανθρώπους σε Αθηναίους και Βαρβάρους μέχρι τα πιο πρόσφατα ταξινομικά συστήματα, οι ειδικοί δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν σε έναν κοινά αποδεκτό ορισμό τού τι πρέπει να θεωρείται ανθρώπινη «φυλή», και με ποια ασφαλή κριτήρια -βιολογικά, ιστορικά ή ανθρωπολογικά- μπορούμε να την προσδιορίσουμε.

Μήπως τελικά ένας ακριβής ορισμός της ανθρώπινης φυλής είναι πρακτικά ανέφικτος επειδή η ίδια η «φυλή» ως επιστημονική κατηγορία είναι ανυπόστατη;

Στη βιολογία, πάντως, ως «φυλή» ορίζεται η ομάδα ή ο πληθυσμός των ζώων που, ενώ ανήκουν στο ίδιο είδος, παρουσιάζουν ορισμένα διακριτά βιολογικά χαρακτηριστικά (φυλή = υποείδος). Και το γεγονός ότι επί αιώνες οι επιστήμονες δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε μία κοινά αποδεκτή και ασφαλή ταξινόμηση των ανθρώπινων πληθυσμών ίσως, στην πραγματικότητα, να οφείλεται στην ανυπαρξία διακριτών «φυλών» μέσα στο ανθρώπινο είδος.

Κατά το δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα οι ειδικοί άρχισαν να προσφεύγουν ολοένα και πιο συχνά στη συγκριτική και στατιστική ανάλυση του ανθρώπινου DNA θεωρώντας ότι, σε τελευταία ανάλυση, τα γονίδια είναι υπεύθυνα για τις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων.

Μία από τις πιο συστηματικές μελέτες πραγματοποιήθηκε από τον Ρίτσαρντ Λιούοντιν (R. Lewontin), τον διάσημο γενετιστή στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Αυτός ο προοδευτικός και ιδιοφυής ερευνητής κατάφερε, κατά τη δεκαετία του 1970, να επινοήσει μια αποτελεσματική μέθοδο ακριβούς συσχέτισης της ανθρώπινης ποικιλομορφίας με τα γονίδιά μας. Κατάφερε δηλαδή να συσχετίσει και να αναλύσει γενετικά τις διαφορές μεταξύ ανθρώπινων φυλών.

Το εντυπωσιακό συμπέρασμα των πρωτοποριακών ερευνών του (οι οποίες επιβεβαιώθηκαν μετέπειτα και από πολλές άλλες σχετικές έρευνες) ήταν ότι η γενετική ποικιλομορφία μεταξύ διαφορετικών και γεωγραφικά απομονωμένων πληθυσμών είναι ελάχιστη, ενώ η γενετική ποικιλότητα μεταξύ ατόμων του ίδιου πληθυσμού είναι αναλογικά πολύ μεγαλύτερη!

Πιο πρόσφατες έρευνες στατιστικής και γεωγραφικής γενετικής, όπως αυτές του Λ.Κ. Σφόρτσα (L.C. Sforza) και των μαθητών του, επιβεβαίωσαν ότι οι διαφοροποιήσεις στη γενετική και ανατομική ποικιλομορφία δεν συμβαίνουν σε γεωγραφικά προκαθορισμένα «πακέτα», δηλαδή σε διαφορετικές φυλές του ανθρώπινου πληθυσμού: περίπου οι ίδιες γονιδιακές παραλλαγές εμφανίζονται σταθερά κατανεμημένες σε όλους τους υπάρχοντες ανθρώπινους πληθυσμούς που ζουν σε κάθε μήκος και πλάτος του πλανήτη μας.

Από γενετικής τουλάχιστον απόψεως, όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι (ευτυχώς!)· ενώ, από πολιτικής ή ηθικής απόψεως, θα έπρεπε προφανώς να θεωρούνται όλοι ίσοι. Το γεγονός αυτό, η απίστευτη δηλαδή γενετική και μορφολογική ποικιλομορφία του ανθρώπινου είδους, δεν εξηγείται ούτε με απλοϊκά επιστημονικά ούτε με ύποπτα κοινωνικά ιδεολογήματα, όπως είναι οι ανθρώπινες «φυλές».

Αν λοιπόν πρέπει κάπου να αναζητήσουμε τις «ανθρώπινες φυλές» είναι μάλλον στις δυτικές κοινωνίες της ανισότητας και στη ρατσιστική νοοτροπία, με την οποία επιχειρείται η νομιμοποίηση των ανισοτήτων, και όχι βέβαια στη βιολογία μας.

Το επόμενο Σάββατο η συνέχεια του άρθρου για το ρατσισμό και τη διαχείριση της ανθρώπινης φύσης.

Είναι πολύ το “ελληνικό αίμα” και βράζει. Και όταν βράζει το “ελληνικό αίμα” εκδικείται τους ταλαίπωρους, ανήμπορους βιοπαλαιστές μετανάστες.

Το περιστατικό δείχνει επίσης την υποκρισία και την επικινδυνότητα των όσων προωθούν οι φασίστες σήμερα, με προεξάρχοντες τα τάγματα των χρυσαυγητών.

• Από τη μία βρίσκουν πάτημα στην αθλιότητα των παρανόμων μεταναστών του περιθωρίου που βρίσκονται εκτός εργασίας-κοινωνίας, με βασικό σύνθημα προπαγάνδας το “ΔΕ ΧΩΡΑΝΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ;;”.

• Από την άλλη, επιτίθενται -όπως στην περίπτωση του βίντεο- σε μετανάστες που έχουν όλη την διάθεση και τύχη να ενσωματωθούν και με τις νόμιμες διαδικασίες δραστηριοποιούνται για να ζήσουν.

Το λιγότερο πολιτικά γελοίο είναι να καθίσει κάποιος και αναλύσει περισσότερο την παραπάνω αντίφαση των τυχοδιωκτών φασιστών που λαϊκίζουν με κάθε ευκαιρία. Ένα είναι σίγουρο: ότι αποδεικνύουν για μία ακόμα φορά τον ιστορικό τους ρόλο ως εφεδρεία κάθε εκμεταλλευτικού συστήματος.

Με το να επαναφέρουν ιδέες διαχωρισμού, αρειανισμού, φυσικού ή θεϊκού (συνήθως αυτά αλληλοσυνδέονται πολιτικά) δικαιώματος μερίδας της κοινωνίας κ.α., επαναφέρουν στην ουσία το βασικό αξιακό πλαίσιο κάθε εκμεταλλευτικού συστήματος: Το δικαίωμα μερίδας μελών μίας κοινωνίας (μίας μικρής ελίτ, ή μίας ευρύτερης κοινωνικής τάξης) να βρίσκεται σε θέση ισχύος και να εκμεταλλεύεται τους συνανθρώπους της. Απλά το επαναφέρουν στην πρωτόγονη και πιο άγρια μορφή του.

Τώρα το αν ιδεολογικά ο διαχωρισμός αυτός μετασχηματίζεται, ωραιοποιείται, ή εκσυγχρονίζεται χάριν μίας διαρκώς ανανεούμενης κοινωνικής συναίνεσης, αυτό θα πρέπει να ερμηνεύεται ως μία εξελικτική μεν, όχι απαραίτητα μονότονα προοδευτική διαδικασία. Κάλλιστα στο πρώτο μεγάλο στρίμωγμα η εξουσία μπορεί να επανέλθει στην πρωταρχική κιόλας εκμεταλλευτική αξίωση, όπως το επιτρέπει αυτή τη στιγμή! Τολμά να θέσει υπό αμφισβήτηση και επανεξέταση βασικά προοδευτικά συμπεράσματα που έχουν αποτελέσει, στο μεταξύ, τον αρμό της όποιας συναίνεσης εξασφάλιζε την ισορροπία στην ταξική διαπάλη.

Για να δικαιολογηθεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και να αποκτήσει λογική/θρησκευτική/κοινωνική νομιμοποίηση, διαχρονικά επιχειρείται να χρησιμοποιηθούν και κάποια κριτήρια διαχωρισμού της κοινωνίας τα οποία παρουσιάζονται ως “λογικοφανή” για την εποχή. Δυστυχώς για τους οπαδούς των κοινωνικών διακρίσεων, όλα τα κριτήρια αυτά χωρίς καμία εξαίρεση αποδεικνύονται εκ των υστέρων πανηγυρικά ως αυθαίρετα ή ψευδή κατασκευάσματα. Πάντοτε, δε, για να φτάσει να επεκταθεί ένας τέτοιος παροξυσμός αρλουμπολογίας και να γίνει μαζική ιδεολογία και επιλογή πολιτικής δράσης, το “χαλί” έστρωνε η “διερευνητική” επιστήμη που “ανακάλυπτε” για παράδειγμα ότι οι μαύροι μοιάζουν περισσότερο με πιθήκους παρά με ανθρώπους, οπότε δεν είναι εξελιγμένοι ως είδος όσο εμείς υπαναχώρηση του πνευματικού κόσμου. Οπότε το εξελιγμένο ανώτερο ον δικαιούται να έχει υπό την εκμετάλλευση του το υποδεέστερο ον. Ο δε πνευματικός κόσμος παραδοσιακά υπαναχωρούσε της μαχητικής πάλης του ενάντια σε τέτοιους συντεταγμένους τσαρλατανισμούς, πρακτικά προκεκλημένους από την εκάστοτε ανάγκη της εξουσιαστικής τάξης για διατήρηση των προνομίων της.

ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΝ ΧΑΜΠΑΡΙ OΛΟΙ ΣΑΓΗΝΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΑΔΥΝΑΜΩΝ ΞΕΝΩΝ…

…ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΕ ΜΕΡΙΔΑ ΕΛΛΗΝΩΝ!

ΝΑ ΤΟ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!

.

Για την ακρίβεια να φωνάξουμε ότι…

Η απαξίωση οφείλεται στην λαιμαργία της ΑΡΧΟΥΣΑΣ ΤΑΞΗΣ η οποία επιδιώκοντας να ενσωματώσει την Ελλαδάρα στα νέα δεδομένα της παγκοσμιοποιημένης “μπίζνας”, επέβαλλε ένα καθεστώς μαλάκυνσης αποστειρωμένου λαιφστάιλ καταναλωτισμού για να αμβλύνει τις αντιστάσεις και να πετύχει τη συναίνεση της αδιαφορίας.

Τελικά, η κουλτούρα του ατομισμού με μοναδικό σκοπό την μεγιστοποίηση της υλικής απόκτησης-ηδονής… νέκρωσε όλα τα ζωτικά κριτικά/δημιουργικά/παραγωγικά/συλλογικά χαρακτηριστικά που εγγενώς διαθέτει κάθε κοινωνία.Είναι στοίχημα, λοιπόν, να αποφευχθεί το στάδιο του κυνηγιού μαγισσών και βαφτισμένων εχθρών. Να πάει η κοινωνία να ζητήσει το λόγο από τους πραγματικούς φταίχτες οι οποίοι έχουν πάρει και τους κόπους των εργαζομένων, τις ληστρικές υπεραξίες, και τις παίζουν στα χρηματιστήρια ποντάροντας ακόμα και το ότι η Ελλάδα θα καταρρεύσει!

Υ.Γ. Όλοι μοιραζόμαστε την ίδια ανησυχία με το ΜΕΓΚΑ να μη φανούν τα πρόσωπα των καλόπαιδων νεοναζί-κλεφτρονιών!

-Είπα να τα δώσω στους “αγανακτισμένους” μας που μπορεί αύριο να φτιάξουν την Εθνική Πολιτοφυλακή. Αλλά μετά σκέφτηκε ο Βορίδης να κάνουμε εφέ και να τα δώσουμε στα παιδιά της ΔΙΑΣ με τα “σημαδεμένα” κράνη. Οι ίδιοι είναι άλλωστε, θα τα φοράνε κι εκτός υπηρεσίας.

Ο Καρατζαφέρης…

…τελικά τα έδωσε τα αλεξίσφαιρα στα παιδιά του ΔΙΑ. Τα δικά του παιδιά εδώ που τα λέμε. Και τι ειρωνεία, ο Παπουτσής να χαρακτηρίζει σημαντική την κίνηση του Προέδρου. Κάτι ήξερε η Δαμανάκη κι άφηνε τη θέση του ΥΠ. ΠΡΟΠΟ στον Χρυσοχοϊδη που έδωσε τη σκυτάλη στον Παπουτσή… Μα να ευλογείς τους καταδότες, τους ρουφιάνους ασφαλητοπράκτορες που σε κυνηγούσαν όταν ήσουν 20;;

Κι όποιον πάρει ο Χάρος!

Ο εφοπλιστής Νίκος Πατέρας…

κι αυτός έκανε δωρεά στα παιδιά του ΔΙΑ. 200.000 ευρώ για “επιδιόρθωση των μοτοσυκλετών τους“.

Έτερος εφοπλιστής…

ο Δημήτρης Μελισσανίδης, έδωσε κι αυτός χρήματα για τα θύματα της ΔΙΑΣ. Τι σύμπτωση; Βέβαια αυτός για τις οικογένειες των πρόσφατων θυμάτων!

Την ίδια στιγμή…

που οι επιφανείς οικονομικοί “κορμοράνοι” (πτηνά υπό προστασία!) απολαμβάνουν το εφέ της δωρεάς-πυροτέχνημα, η πολιτεία, δια στόματος υπ. Υγείας Λοβέρδου, κραυγάζει δεξιά κι αριστερά για το κόστος των 100.000 ευρώ της περίθαλψης των 300 μεταναστών λόγω της απεργίας πείνας που έκαναν. Χώρια που η γραμμή Καρατζαφέρη είναι να χλευάζουν τους πανηγυρισμούς των εργατών αφήνοντας υπονοούμενα για την ειλικρίνια του αγώνα τους!

Επίσης, ο Λοβέρδος καλαψουρίζει και για τα 150.000.000 ευρώ που κοστίζει, λέει, γενικά η περίθαλψη μεταναστών που δεν έχουν χαρτιά κάθε έτος! Θα ήταν πιο ακριβής αν ανέφερε πόσα “παίρνει” η Ελλάδα από την Ε.Ε. για τον λόγο αυτό, δηλαδή να περιθάλπτει και παράνομα διαμένοντες μετανάστες στην Ελλάδα. Διότι τα παίρνουμε τα φράγκα και κανένας κακεντρεχής, σαν και εμένα για παράδειγμα, μπορεί να υποψιαστεί ότι θέλουμε να βγάλουμε κιόλας! Πείτε μας τη “διαφορά” κ. Λοβέρδε μας, να καταλάβουμε την πραγματική επιβάρυνση του Έλληνα φορολογούμενου για τους ανθρώπους αυτούς.

Την ίδια επίσης στιγμή…

μαθαίνουμε ότι δεκάδες σχολεία θα κλείσουν-συγχωνευτούν λόγω στενότητας. Τι συγκίνηση, κλαψ. Αλλά δε πειράζει, θα αποτελέσουν ωραιότατα παραδείγματα δημόσιας περιουσίας που θα γίνει αντικείμενο “εκμετάλλευσης”. Κάτι ωραία σουπερμάρκετ που ετοιμάζονται!;

Μέσα σε όλα αυτά δηλαδής…

τα αφεντικά βλέπουν μόνο τον αστυφύλαξ να υποφέρει και τον επιχορηγούν.

Διότι και να μην έχεις, που λέει ο λόγος, το σκύλο σου τον ταίζεις!

Κι ο Καρατζαφέρης ότι αισθάνεται ότι είναι χρησιμο στον ίδιο… το δωρίζει στους άλλους για να μη τους λείψει μιαν ώραν μεγάλης ανάγκης!

Πάει, κάηκε κι ο φετινός Καρνάβαλος! Ο φτιαχτός που συμβολίζει το καρναβάλι της καθημερινότητας. Αυτοί οι οποίοι σατιρίζονται μέσα από το καρναβάλι παραμένουν εδώ.

Στην τελευταία γενική απεργία έγιναν μαζικές διαδηλώσεις. Από την Αθήνα, όπως πάντα, επιλέχθηκαν αν προβληθούν πολλές σκηνές με μπάχαλα και μολότοφ με αποκορύφωμα την πολυπαιγμένη φάση που ένας μπάτσος της ΔΙΑΣ δέχεται μία μολότοφ στο κράνος. Το πως επιλέγονται οι σκηνές “κράχτες” για τα δελτία το γνωρίζουν όλοι, έτσι για μία ακόμα φορά επιχειρήθηκε να οριστεί η ΜΕΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ως ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ!

Το αν είναι ωραίο θέαμα να καίγεται ή να απειλείται να καεί ένας άνθρωπος ζωντανός δεν χρειάζεται σχόλιο. Ούτε είναι άξιο σχολιασμού το αν αυτός που πετάει τη μολότοφ θέλει να τον πετύχει στο κεφάλι και να τον κάψει. Γενικά αυτά αποτελούν κομμάτι μιας πολύ ενδιαφέρουσας, αλλά εκτενής και για συνομιλητές με μεγάλη όρεξη, συζήτηση περί βίας και αντιβίας, περί άμυνας. Και οι διαφωνούντες φυσικά μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα ίδια επιχειρήματα για να δικαιολογήσουν τις αντίπαλες πλευρές ορίζοντας τη μία πλευρά ως επιτιθέμενη και την άλλη ως αμυνόμενη με δικαίωμα νόμιμης βίας.

Και για να προσπεράσω όλα αυτά, μιας και έχουμε και δουλειές… δεν είμαστε εξασφαλισμένοι σαν κάποιους με το να φυλάμε (και φιλάμε) τα αφεντικά μας, ας πάμε στην ουσία η οποία είναι το ότι τα ΜΜΕ έχουν την υποχρέωση να αποδώσουν την πραγματικότητα απλά παραθέτοντας την καταγραφή της. Το παρακάτω βίντεο δείχνει τις ομάδες ΔΙΑΣ να εφορμούν μαζικά, με σαφείς επιθετικές τάσεις (πρόθεση για συλλήψεις και μπουζούριασμα με ότι κατηγορίες έχουν πρόχειρες) στην πλατεία όπου διαδηλωτές κινούνται χωρίς καν οργάνωση. Οι διαδηλωτές αντιδρούν στην επίθεση, οι ΔΙΑδες κάνουν αυτό που μάλλον έχουν εντολές να κάνουν: πέφτουν πάνω στον κόσμο με τις μηχανές και αμέσως μετά…

… ΤΣΟΥΦ… μια μολότοφ, η οποία προφανώς και πάει τους αστυνομικούς για να τους ανακόψει την εφόρμηση αλλά τελικά παραλίγο να προκαλέσει ένα σοβαρό τραυματισμό σε έναν μπάτσο.

Η αλήθεια της πραγματικότητας είναι τόσο εύκολο να παρουσιαστεί όταν θέλει κανείς. Φυσικά δεν εμποδίζεται κανένας να διαφωνεί για το ποιος είναι ο “κακός” της υπόθεσης της βίας στους δρόμους, στην οποία και εμείς παίρνουμε σαφή θέση. Αλλά απαιτούμε να γίνεται δημόσιος διάλογος πάνω στην πραγματικότητα κι όχι στην φτιασιδωμένη εκδοχή της.

Τελικά θα απαντήσει κανείς αρμόδιος γιατί στο διάολο οι καθυστερημένοι με τα μοτοσακά τη βρίσκουν πέφτοντας πάνω στον κοσμάκη?

Στο μεταξύ γίνεται και το περιστατικό με τη δολοφονία των αστυνομικών της ΔΙΑΣ που βρέθηκαν μπροστά σε μία ληστεία περιπτέρου! Και πέρα από το μαύρο δάκρυ των ΜΜΕ για να νέα παιδιά που χάνονται και το λαϊκό προσκύνημα, βρήκαν την ευκαιρία να φτιασιδώσουν και το ίματζ της ΔΙΑΣ. Να σου κάτι αθώες φατσούλες ξεπρόβαλαν κάτω από τα φιμέ κράνη, για κοίτα κάτι γαλανά ματάκια και ωραίο μαλλάκι που έχει η νεαρά μπατσίνα, γιατί ο φρεσκοξουρισμένος αγνός κυνηγός του εγκλήματος που συνεντευξιάστηκε παρέα της. Με τα ίδια κριτήρια επιλέγει η χολέρα των κομματικών νεολαίων στα πανεπιστήμια όταν θέλει να φτιάξει τη βιτρίνα της. Με τα ίδια κριτήρια επιλέγονται και οι εκπρόσωποι κάθε λογής οικονομικών συμφερόντων που πρέπει να έχουν αγνό “πρόσωπο”. Όπως έλεγαν κι οι παλιοί: “για ένα καθαρό πρόσωπο ζούμε” (ή κούτελο) που όταν δεν το έχεις απλά το αγοράζεις…

Και πάλι καταλήγουμε στο ίδιο σημείο: μπορούμε να ακούσουμε και τους εργαζόμενους μπάτσους για αυτά που περνάνε, όμως έχοντας την αλήθεια μπροστά μας κι όχι μία στημένη μιντιακή κατάσταση που αποσκοπεί σε συγκεκριμένα ανακλαστικά.

Η δολοφονία αστυνομικών από εγκληματίες θα πρέπει να προβληματίζει την εξουσία και την κοινωνία για το ποιος είναι ο βασικός ρόλος της αστυνομίας τον οποίο προφανώς και έχουν παραμελήσει βάζοντας σαν προτεραιότητα τη φύλαξη της ευνομούμενης δικτατορίας των σφουγκοκολάριων της Τρόικας. Γιατί, δυστυχώς, αν τα βάλει κάτω κανείς (βλ. άρθρο στην Κ.Ελευθεροτυπία) και το έγκλημα αυξάνεται και οι ζωές μας αστυνομοκρατούνται:

Αρκεί να προσθέσει κάποιος τα επίσημα στοιχεία (α’ και β’ εξάμηνο) του 2010 και να τα συγκρίνει και πάλι με τα επίσημα στοιχεία του 2009 για να διαπιστώσει ότι το έγκλημα όχι μόνο αυξάνεται -παρότι οι δρόμοι αστυνομοκρατούνται- αλλά γίνεται ολοένα και πιο άγριο…

Και να αναρωτηθούν επίσης για το ποίος είναι ο λόγος που στην πολύπαθη Ελλάδα η κοινωνία έχει τέτοια απάθεια για την Αστυνομία.

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει

Μπορεί να μην πεθαίνει, αλλά πεθαίνουν όσοι βρίσκονται στα χωράφια και τις θάλασσές της, αστυνομικοί και μη, ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε και να δείξουμε αλληλεγγύη στον αγώνα των 300 μεταναστών. Κι όποιος δυσκολεύεται να καταλάβουν, σε σημείο να λέει για ψεύτικες θεατρινίστικες λιποθυμίες (βλ. αξιότιμο Πρετεντέρη) , ή για ψεύτικες απεργίες πείνας (βλ. δημοσίευμα στο Βήμα που ανέφερε ότι δεν επέτρεπαν κάποιοι στους μετανάστες να φάνε ή να δεχθούν ιατρική φροντίδα) τότε ας φέρει στο μυαλό του τους μετανάστες από το Μπαγκλαντές τους οποίους μετέφεραν από τη Λιβύη προχθές. Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι πήδηξαν από το πλοίο στο λιμάνι της Σούδας επειδή δεν ήθελαν να απελαθούν στην πατρίδα τους. 3 νεκροί ο πρώτος απολογισμός και καμια δεκαριά αγνοούμενοι! Εκτός αν πέθαναν κι αυτοί στα ψέμματα.

Εμείς θα δείξουμε ένα μικρό βίντεο (καλλιτεχνικό σαν τα αφιερώματα στην ομάδα ΔΙΑΣ) για να περάσουμε στο επόμενο θέμα:

ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ ΤΕΙΧΟΣ (Αγαθονήσι)

Τα πασχαλιάτικα γιλέκα

Μέσα σε όλα αυτά, κι αφού ζύγισε τις αντιθέσεις της συγκυρίας, το ΛΑΟΣ ανακοινώνει ότι δε θα στείλει ευχετήριες κάρτες για το Πάσχα (προσθέστε λαμπάδες, χρυσά αυγά κλπ) για να πάρει αλεξίσφαιρα γιλέκα για τα παιδιά της ΔΙΑΣ. Δηλαδή αν έκοβε και τις επιχορηγήσεις των αγανακτισμένων πολιτών της Χ.Α. τις θα έπαιρνε;

ΤΑΝΚΣ και οδοστρωτήρες για να πατάνε καλύτερα τους διαδηλωτές;

Αλήθεια το υπουργείο δίνει γιλέκα; Διότι αν δίνει τότε μάλλον ο πρόεδρος υπαινίσσεται να αρχίσουν να τα φοράνε δυο-δυο.

Τέλος πάντων, επειδή το ΛΑΟΣ προτρέπει και τους πολίτες να βοηθήσουν για να θωρακίσουμε τους ανθρώπους που μας κυνηγάνε και πέφτουν πάνω μας στους δρόμους, θα συνεισφέρουμε με εκπληκτική ΙΔΕΑ:

ταρατατσούμ, ταρατατσούμ

Υ.Γ. Κίνηση αλληλεγγύης για τους 300 μετανάστες στα Γιάννενα (από Η.Α.)

στον αγώνα των 300 μεταναστών απεργών πείνας σε Αθήνα(250) και Θεσσαλονίκη(50), έχει οριστεί η σημερινή.

Με τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Για την αλληλεγγύη και την ενότητα ντόπιων και ξένων εργαζομένων

Ενάντια στο ρατσισμό, την καταστολή και την ποινικοποίηση των αγώνων

Για ίσα δικαιώματα στη ζωή και την αξιοπρέπεια

Η νίκη της απεργίας είναι νίκη της κοινωνίας!

Πανελλαδική και Πανευρωπαϊκή ημέρα αλληλεγγύης

Διαδηλώνουμε στην Αθήνα και σε δεκάδες πόλεις σε Ελλάδα και Ευρώπη

Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου – 18^η ημέρα απεργίας πείνας”

από εδώ

από ότι γνωρίζουμε  και στην πόλη των Ιωαννίνων έχει προγραμματιστεί πορεία  για το συγκεκριμένο θέμα, στις 18:00 από Νομαρχία. Σε περίπτωση λάθους διορθώστε με…

Διανύοντας τη 12^η μέρα απεργίας πείνας, θέλουμε για άλλη μια φορά να ξεκαθαρίσουμε το τοπίο γύρω από τον σκληρό αγώνα που αποφασίσαμε να κάνουμε για αξιοπρεπή ζωή.

Τώρα που σταμάτησε ο πόλεμος της λάσπης και των ψεμάτων, που κατέκλυσαν τα ΜΜΕ τις πρώτες μέρες της απεργίας πείνας στη Νομική, τώρα που η παραπλανητική κουβέντα για το πανεπιστημιακό άσυλο μπήκε στην άκρη, τώρα που Ελληνες σύντροφοί μας διώκονται σχεδόν σαν δουλέμποροι, τώρα που ακόμα και υπουργοί παραδέχονται κάποια από τα δίκια μας, ήρθε η ώρα ν’ ακουστεί δυνατά το δίκαιο αίτημά μας για νομιμοποίηση, για να μπει ένα τέλος στην πολύχρονη εκμετάλλευσή μας στην Ελλάδα.

Δηλώνουμε ξανά σε όλους τους τόνους και προς κάθε πλευρά, ότι ζούμε χρόνια στην Ελλάδα, ότι δουλεύουμε ανασφάλιστοι και με μεροκάματα πείνας. Ηρθαμε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και ξεκινήσαμε αυτόν τον αγώνα, γιατί δεν πάει άλλο. Κι αυτή η απόφαση είναι όλη δική μας, εμάς των 300 και όλων των άλλων μεταναστών που μας εμπιστεύθηκαν ν’ αγωνιστούμε γι’ αυτή.

Δεν θα σταματήσουμε αυτή την απεργία πείνας ό,τι και αν συμβεί σε μας, στην υγεία μας και τη ζωή μας. ‘Η θα φύγουμε σαν αξιοπρεπείς άνθρωποι με ψηλά το κεφάλαι και με εγγυήσεις ότι θα ζούμε νόμιμα και με δικαιώματα ή αλλιώς δεν έχουμε λόγο να ζούμε.

Ο αγώνας μας είναι αγώνας και όλων των Ελλήνων συναδέλφων μας. Τους καλούμε για άλλη μια φορά να σταθούν δίπλα μας και στο ύψος των περιστάσεων.

Καλούμε την κυβέρνηση να σταματήσει την αδιαλλαξία απέναντί μας και να προχωρήσει στα αυτονόητα. Είμαστε εργαζόμενοι στην Ελλάδα και ή θα μας αντιμετωπίσει ως τέτοιους ή να δώσει εντολή για κατασκευή 300 φερέτρων.

5 Φεβρουαρίου 2011

12^η μέρα απεργίας πείνας

http://hungerstrike300.espivblogs.net/

περισσότερα στο indymedia

35 μετανάστες από τη Σενεγάλη και το Πακιστάν που δούλευαν σε θερμοκήπια στο Καλπάκι Ιωαννίνων έχουν μείνει απλήρωτοι ενώ το αφεντικό της εταιρείας έχει εξαφανιστεί. Συνολικά 65.000 ευρώ σε μεροκάματα χρωστάει ο Κρίτωνας Τζαρτζούλης στους μετανάστες που δουλεύουν στα θερμοκήπια της «Κ. Ε. Τζαρτζούλης Α.Ε.». Τα χρήματα αντιστοιχούν σε εργασία πολλών μηνών των μεταναστών. Πέρα από τα μεροκάματα, δεν έχουν κολληθεί τα αντίστοιχα ένσημα με αποτέλεσμα αρκετοί να αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανανέωση των χαρτιών τους.

Εδώ και 1,5 μήνα οι 35 μετανάστες έχουν μείνει χωρίς χρήματα. Παράλληλα, δεν μπορούν να κοιμηθούν ούτε στις αποθήκες όπου τους «φιλοξενούσε» η εταιρεία. Για όλα αυτά οι μετανάστες διαμαρτύρονται εδώ και ημέρες και σήμερα βρίσκονται από το πρωί μπροστά από τη Νομαρχία, στο κέντρο των Ιωαννίνων, δηλώνοντας ότι θα είναι κάθε μέρα εκεί μέχρι να πληρωθούν τα δεδουλευμένα τους και να τους κολλήσουν το αντίστοιχα ένσημα. Έχουν απευθυνθεί επίσης στο Εργατικό Κέντρο Γιαννίνων για να ζητήσουν την υποστήριξη του. Αύριο, Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου θα γίνει συγκέντρωση αλληλεγγύης μπροστά από τη Νομαρχία.

πηγή: http://athens.indymedia.org/