Λίγα λόγια για το πως βλέπουμε το blog αυτό όσοι θα συμμετέχουμε στην διαμόρφωση του.
…μια συλλογική κριτική αντιμετώπιση και ψυχανάλυση της σημερινής ψευδο-πραγματικότητας. Μια συνθεση στην οποία προσθέτει πινελιές ο καθένας μας, διαφορετικού χρώματος και υφής, αλλά πάντα στον καμβά της ανησυχίας και του προβληματισμού που είχαμε την ευτυχία να μοιραστούμε κάποια στιγμή της ζωής μας. Κοντρα λοιπόν στη μόδα της αποσύνθεσης της προοδευτικής σκέψης και δράσης -και όχι μόνο- επιχειρούμε μία κοινοβιακή συνύπαρξη που στοίχημα έχει το παιχνίδι με την πολιτική και κοινωνική σκέψη πέρα από τις λογικές της μαζικής κουλτούρας. Εδώ είναι το ταξίδι λοιπόν… [Ark]
…για μένα περιπου όπως αποτυπώνεται και παρακατω… απόψεις για θέματα επικαιρότητας και μη, σχόλια και γενικά ένα ακόμη μέσο έκφρασης μέσω διαδικτύου. τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο. ακόμα ελπίζω να είναι μια αρχή για μια σειρά δραστηριοτήτων, τις οποίες τις βλέπουμε στη συνέχεια… [diml]
[…] Είχαν τη σκέψη όργανο, τα μάτια υγρά κι ακούραστα να βλέπουνε τον κόσμο και την ψυχή παρθενική και απροσάρμοστη […]
Κι όσο βαστάξει ετούτο το παιχνίδι…
Μ. Χατζιδάκις
Τα παιδιά της γαλαρίας υπήρχαν υπάρχουν και θα υπάρχουν παράλληλα με τους ανθρώπους. Ήταν, είναι και θα είναι αυτοί που από άλλους κατηγορούνται ρομαντικοί, επιπόλαιοι, ντεμοντέ και γενικώς περιθωριακοί. Η ιστορία δυστυχώς δεν τους έχει δικαιώσει και όσοι «έκαναν τη θητεία τους» εκεί αργά η γρήγορα «αποστρατεύτηκαν» αφού πρώτα λοιδορήθηκαν για όσα αβίαστα είχαν προσφέρει στους δίπλα τους.
Παρόλα αυτά ποτέ δε σταμάτησαν αλλά και δε θα σταματήσουν να εμπνέουν.
Εμείς δε θεωρούμε πως ανήκουμε εκεί, καθώς δεν μπορείς να καυχηθείς πως ανήκεις σε μια ομάδα που θαυμάζεις, αλλά εμπνεόμαστε από αυτούς και θέλουμε να βαδίσουμε στο δρόμο που έχουν χαράξει.
Το παρόν blog δεν είναι παρά ένα μικρό κομμάτι αυτής της διαδρομής, γιατί ως γνωστόν το βάδισμα αναφέρεται στους δρόμους, εκεί που πραγματικά διαδραματίζονται τα γεγονότα και όχι στο εικονικό μονοπάτι του διαδικτύου.
