Τα Applebee’s ως αντιπαράδειγμα προσαρμογής σε καιρούς κρίσης

Όταν το ποσοστό κέρδους μειώνεται το Κεφάλαιο χάνει το “δημιουργικό” ενδιαφέρον του. Η εργοδοσία ως φυσική έκφραση-προσωποποίηση του Κεφαλαίου σταματά να επιχειρεί, νεκρώνει την ζωντανή παραγωγική διαδικασία και παραδίδει τους “σκλάβους” στο παζάρι των αφεντικών.

Όχι, το αντίθετο δεν ισχύει! Ο εργαζόμενος όσο λιγότερα παίρνει τόσο πιο παραγωγικός, δημιουργικός, αποδοτικός είναι. Αυτό λένε όλα τα μανουάλια (manuals) του νεοφιλελευθερισμού. Και το αποτέλεσμα είναι φυσικά η κινεζοποίηση της εργασίας και κατ’ επέκταση της κοινωνίας.

Αυτό που λείπει από τα παραπάνω είναι η σοβαρή κουβέντα πάνω σε μία παράμετρο: την αναγκαιότητα ύπαρξης του ίδιου του ποσοστού κέρδους του εργοδότη.

Με άλλα λόγια… η κλασική ανάλυση είναι αυτή της πρώτης παραγράφου. Ο εργοδότης ως “οργανωτής” της παραγωγικής διαδικασίας δεν τα βγάζει πέρα. Στην πολύ άσχημη περίπτωση μπαίνει και μέσα που λέμε (σχετικό)! Σε μία καλύτερη, έχει οριακά κέρδη τα οποία δεν δημιουργουν κίνητρα για τον ίδιο. Κίνητρα για κερδοφορία βάσει του ποσοστού που θέτει ο ίδιος ότι είναι αξιοπρεπες (μμμμ).

Πάμε τώρα και στην ανάποδη ανάλυση για την ίδια παράμετρο…
Η εργοδοσία αφού έχει κάνει μία επένδυση κι ενώ για το λόγο αυτό προστατεύεται από τους νόμους οι οποιοι της παρέχουν προνόμια νόμιμης εκμετάλλευσης ανθρώπων, τελικά αποτυγχάνει να τηρήσει τα business plans της κερδοφορίας…

Η ζωντανή εργασία, όμως, δεν είναι δυνατόν να νοείται μόνον ως αντικείμενο που βρίσκεται υπό έλεγχο και οργάνωση κάποιου νταβατζή. Μπορεί σαφώς -και θα πρέπει να είναι διεκδίκηση των εργαζομένων- να υπάρχει και αυτόνομη-αυτοοριζόμενη από τους παραγωγούς. Συνεπώς αυτό που μπορεί να κάνει ο κόσμος της εργασίας σε περιόδους οικονομικής κρίσης είναι να πετάξει έξω το “ποσοστό κέρδους του νταβατζή”. Ποσοστό που στην πράξη επιβαρύνει σε καθοριστικό βαθμό το κόστος παραγωγής .

Αντίθετα με την κλασική κεφαλαιοκρατική ανάλυση, λοιπόν, όπου η εργασία και ο φυσικός υλοποιητής της, ο εργαζόμενος, θεωρούνται ως “άχρηστα υλικά” όταν οι δουλειές δεν πάνε καλά προκειμένου να επιβιώσει η επιχείρηση που από την μία αποφέρει υψηλά κέρδη στους ιδιοκτήτες και από την άλλη απασχολεί όσους λιγότερους εργαζόμενους γίνεται, στην πιο σοσιαλιστική οπτική και με στόχο την επιβίωση των εργαζομένων ρίχνεται στον κάλαθο των αχρήστων ο αποτυχημένος νταβατζής της εργασίας. Απλά τα πράγματα, πρόκειται για μία κοινωνικά δικαιώτερη προσαρμογή της παραγωγικής διαδικασίας σε καιρούς κρίσης.

Τα κέρδη του εργοδότη κάνουν την παραγωγή πιο ανταγωνιστική ενώ με σωστή διαχείριση μπορούν να υπάρχουν και καλές συνθήκες εργασίας παρέχοντας δουλειά σε περισσότερους.

Στην τελική, όταν τα περιθώρια στενεύουν μπορούμε ως εργαζόμενοι να αντισταθούμε απομονώνοντας τα πραγματικά παράσιτα της εργασίας μας. Και αυτό δεν είναι περίεργο. Η προπαγάνδα υπέρ του ποσοστού κέρδους των κεφαλαιούχων είναι εγκληματική. Στην προπαγάνδα αυτή που μιλάει αμετακίνητα για μείωση κόστους παραγωγής μέσω της διαρκούς υποτίμησης της τιμής της εργασίας η απάντηση μπορεί να είναι… ανταγωνιστικότερη παραγωγή μέσω απαλοιφής του κόστους εργοδοσίας. Γιατί περί κόστους πρόκειται που πνίγει την ζωντανή εργασία και καθυστερεί την κοινωνική πρόοδο.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Με την ευκαιρία αναπαράγουμε ένα κείμενο σχετικά με την επιχείρηση Applebee’s (παρ. ΘΕσσαλονίκης) και την θαρραλέα απόφαση των εργαζομένων της να αναλάβουν οι ίδιοι την λειτουργία της.

Ανακοίνωση των εργαζομένων

Αναγκαστήκαμε να προβούμε σε επίσχεση εργασίας μετά από δύο μήνες απλήρωτοι, αντιμετωπίζοντας την αδιαφορία του εργοδότη σε όποιες κινήσεις ή προτάσεις κάναμε για να λυθεί το πρόβλημα της μισθοδοσίας ώστε να εξασφαλιστούν τα συμφέροντά μας αλλά και η εύρυθμη λειτουργία του καταστήματος.

Το μήνα Δεκέμβριο έγινε η πρώτη καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας, όπως και τον Απρίλιο, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Εισπράξαμε εμπαιγμό, ψέματα και ειρωνεία από τη διοίκηση της εταιρίας. Στη συνέχεια προβήκαμε σε κινητοποιήσεις έξω από το κατάστημα και συμμετείχαμε στις Γενικές Απεργίες στις 15, 28 και 29 Ιούνη. Ο εμπαιγμός και η κοροϊδία συνεχίστηκαν και σε τηλεφωνική συνομιλία που είχαμε με την γενική διευθύντρια της εταιρίας, με αποτέλεσμα να αισθανόμαστε μονίμως ανασφαλείς για το μέλλον της επιχείρησης και κατ’ επέκταση των θέσεων εργασίας μας (εργαζόμαστε στο κατάστημα στη λεωφόρο Νίκης 15 άτομα και συνολικά στην εταιρία 150).

Στις 15/7 πριν ξεκινήσει η πρωινή βάρδια μας ενημέρωσαν τηλεφωνικά πως η εταιρεία έκλεισε!Στην επιθεώρηση η εργοδοσία δήλωσε πως δεν πρόκειται να πληρώσει τίποτα από δεδουλευμένα, αποζημιώσεις κτλ. Δηλαδή μετά από χρόνια ξεζούμισμα με ελαστικές σχέσεις εργασίας, μας πετάνε απλήρωτους στο δρόμο, αφού μάζεψαν από τον ιδρώτα μας αρκετά εκατομμύρια στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

Στο δρόμο των συναδέλφων σε Banquet, Πονηρά Μεζεδάκια, Καφεναί κ.α, και των «αγανακτισμένων» στις πλατείες όλης της χώρας, θα αγωνιστούμε για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας και τις ζωές μας.

Ενάντια στην εργοδοτική κοροϊδία, καταλάβαμε το χώρο εργασίας μας για να μην πάρει τίποτα ο εργοδότης μέχρι να πληρωθούμε. Αποφασίσαμε να αυτοδιαχειριστούμε οι εργαζόμενοι το μαγαζί ώστε να μπορέσουμε οικονομικά να συντηρήσουμε τις οικογένειές μας.

Από Δευτέρα 18/7 σερβίρουμε το πρωί καφέδες-ροφήματα και βράδυ μετά τις 8μμ θα λειτουργεί κουζίνα. Όλα σε οικονομικές τιμές, για την οικονομική ενίσχυση των εργαζομένων.Καλούμε όλους εσάς να στηρίξετε έμπρακτα την προσπάθειά μας.

Ζητάμε τη συμπαράσταση όλων των εργαζομένων και της νεολαίας στο δίκαιο αγώνα μας. Να μην χαθούν οι θέσεις εργασίας. Να καταβληθούν οι μισθοί μας άμεσα.

Οι εργαζόμενοι της Εταιρείας«applebees» στη Λ. Νίκης (45)
http://applebeessquat.blogspot.com/

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Εδώ ένα σχετικό άρθρο.

Κατηγορία: Ενημέρωση, Εργασιακά Ζητήματα, Κοινωνία, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

  1. Pingback: buzz

Σχολιάστε...