Ναι, η ΔΕΗ μπορεί να αποτελέσει μία πρώτης τάξης αιχμή

Δεδομένου του δρόμου που έχει διαλέξει η άρχουσα τάξη της Ελλάδας από κοινού με τους εκπροσώπους του παγκοσμιοποιημένου συστήματος χρηματιστηριακής τρομοκρατίας, δηλαδή το να λυθεί πλήρως ενδοσυστημικά το ζήτημα του δημόσιου χρέους και του ελλείμματος της Ελλάδας (και των PIGS γενικότερα) χρησιμοποιώντας όλα τα εργαλεία διευθέτησης κρίσεων που διαθέτει το Κεφάλαιο (Δ.Ν.Τ., Ε.Τ., Π.Τ κλπ) και με αναμφισβήτητο χαμένο την εργαζόμενη κοινωνία, το μόνο που απομένει ως λύση είναι το ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ!! Παραγωγή δεν υπάρχει, ούτε ανάπτυξη, ούτε και ιδιωτικές επενδύσεις φαίνονται στον ορίζοντα. Βέβαια μόνο οι αφελείς περιμένουν “ιδιωτική πρωτοβουλία” για ανάπτυξη. Το Κεφάλαιο και η σε πλεονεκτική θέση αστική τάξη έχουν διαλέξει επίσης τη στρατηγική του εκβιασμού της κοινωνίας αποσκοπώντας σε ραγδαίους κοινωνικό-συστημικούς μετασχηματισμούς προς όφελός τους.

Η λύση όμως αυτή είναι συμβατή μονάχα με τον τρέχων συσχετισμό δυνάμεων και σε καμία περίπτωση δεν αρκεί για να βελτιωθεί η κατάσταση. Κανένας δε θα πρέπει να ελπίζει ότι με το ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ μπορεί να έρθουν καλύτερες ημέρες για το λαό. Κάποιοι θα αποκτήσουν τη θέση ισχύος, ή θα ισχυροποιήσουνε την τρέχουσα, σε διάφορους τομείς της οικονομίας, όπου δηλαδή υπό τον γενικότερο εκβιασμό το ιδιωτικό κεφάλαιο θα απαιτήσει μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς και παραγκωνισμό της δημόσιας πρωτοβουλίας-ελέγχου (αν είναι δυνατόν να παραχωρηθούν μονοπωλιακά προνόμια θα ήταν ακόμα καλύτερο για τους ιδιώτες). Και όπως είναι σύνηθες ως πρακτική: η ιδιωτικοποίηση θα έρθει ως “σανίδα σωτηρίας” στις -εντωμεταξύ-παραπαίουσες μονάδες που ελέγχει το δημόσιο και τίθενται υπό πλειστηριασμό.

Μόνο και μόνο το ότι επιμένουν ΜΜΕ και πολιτικό σύστημα να αναφέρονται σε “αποκρατικοποιήσεις” αποδεικνύει το μέγεθος της κοροϊδίας που δεν έχει τέλος. Η λέξη αυτή περιγράφει μόνο το κρατικό κομμάτι. Ότι κάτι “φεύγει” από το κράτος λες και είναι βαρίδι που όποιος το πάρει είναι και μαλάκας που μας απαλλάσσει από τη σκοτούρα και το κόστος συντήρησης. Δείχνει και το “άγχος”  για τον όρο “ιδιωτικό”, όπου όλο και περισσότερο καθίσταται στη συνείδηση της κοινωνίας ως “ανάλγητα κερδοσκόπο” και ληστρικό προς την ζωντανή εργασία. Προσωπικά, πάντως, ο όρος “αποκρατικοποίηση” μου φαίνεται πιο αρνητικός από την “ιδιωτικοποίηση”, χωρίς να πιστεύω ότι το ίδιο αντιλαμβάνεται κι η πλειοψηφία. Όταν ο όρος αποκρατικοποίηση αναφέρεται σε μία δημόσια επιχείρηση είναι απλά ξεπούλημα. Όταν όμως αναφέρεται σε ένα παραγωγικό κλάδο ή τομέα, π.χ. αποκρατικοποίηση του τομέα παραγωγής ενέργειας σημαίνει απώλεια του όποιου στοιχειώδους κοινωνικού ελέγχου. Σημαίνει ότι με κριτήριο αποκλειστικά το ιδιωτικό υπερκέρδος θα γίνεται η κατανομή του αντίστοιχου προϊόντος στον λαό.

Πέρα όμως από τις περιπτώσεις που οι ίδιοι καθόλα ξεπουλημένοι και καθόλα ξεπουλητικοί μηχανισμοί (κόμματα, κομματόσκυλα, συνδικαλιστές, προσκυνημένοι κλπ) κατέστησαν ωραιότατα “μπουρδέλα” τη δημόσια περιουσία (αναξιοκρατία και προσλήψεις αργόσχολων ημετέρων, υπερκοστολογίσεις προμηθειών, παράνομη ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών μέσω χρηματισμού, κάκιστη διοίκηση και οργάνωση παραγωγής-λειτουργίας κ.α., κ.α.) που περιμένουν πλέον τον ιδιώτη επενδυτή για να γίνουν “οίκοι περιωπής”, υπάρχουν και τα λεγόμενα “χρυσαφικά”. Επιχειρήσεις που κάτω από τον δημόσιο έλεγχο και κερδοφόρες είναι και κοινωνικό έργο παράγουν.

Κάτω από την ακατάπαυστη πίεση των εξελίξεων διάφορα τραστ παραμονεύουν να αρπάξουν την ευκαιρία. Και είδαμε τι βρώμικο παιχνίδι μπορεί να παιχτεί στην πλάτη των εργαζομένων και του λαού στο παράδειγμα του ΟΤΕ. Το μπλοκ Βγενόπουλου αγόραζε ένα “αθώο” ποσοστό μετοχών πριν 2-3 χρόνια, αφήνοντας μεν τον έλεγχο στο δημόσιο, αλλά με μειοψηφικό πακέτο (κάτω του 50%). Τι έγινε στο τέλος? Ο Βγενόπουλος μετά από ένα εξάμηνο πούλησε ακριβά το πακέτο του ως καλός μεσάζοντας στην Deutsche Telecom η οποία απέκτησε τον έλεγχο της επιχείρησης…

Υπάρχουν κι άλλα ωραία φιλέτα: λιμάνια, νοσοκομεία, ναυπηγεία, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, σχολεία και πανεπιστήμια, νησιά, ιστορικοί-αρχαιολογικοί-τουριστικοί χώροι για εκμετάλλευση. Από όλα έχει ο μπαξές (μπακτσές για την ακρίβεια). Σαν παράδειγμα, ήδη το Υπ. Υγείας έχει ξεκαθαρίσει ότι το 40% των νοσοκομείων θα αντιμετωπίσουν σοβαρότατο πρόβλημα χρηματοδότησης για το 2012. 40% στα νοσοκομεία σημαίνει -χοντρικά- και 40% σε κλίνες και δυνατότητα περίθαλψης. Υπάρχουν κάτι ωραία νοσοκομεία στην Αθήνα, μέσα σε πάρκα και παραδεισένιες τοποθεσίες τα οποία έχουν πάρει τη σειρά τους…

Τα ίδια και με τα Πανεπιστήμια και τα σχολεία. Ο ακαδημαϊκός και σχολικός κόσμος περιμένει τη “λυπητερή” με το τέλος της περιόδου. Με όποιες αγκυλώσεις ή υπερβολές που μπορεί να έχουν τα ιδρύματα που ίδρυσαν οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις της “δοσοληψίας” του κοτζαμπασισμού, είναι αδύνατο να βρουν κι εδώ 40% των ιδρυμάτων-συγκροτημάτων για να τα πάνε για άμεση κατάργηση, ή έστω ελεγχόμενη απαξίωση… Για την ιστορία, αλλά και για λόγους συνέπειας των όσων παρουσιάζονται στο παρόν άρθρο, το Υπ. Παιδείας έχει μπει σε ένα εκ των υστέρων παζάρι με τα Ιδρύματα, ΑΕΙ και ΤΕΙ, για τη χρηματοδότηση των εκτάκτων (των Π.Δ. 407 στα ΑΕΙ και των εργ/κών και επιστ/κών συνεργατών στα ΤΕΙ) για τις συμβάσεις που έχουν υπογραφεί ήδη και για έργο το οποίο έχει ήδη ή πρόκειται άμεσα να ολοκληρωθεί από εργαζόμενους. Ένα παράδειγμα είναι το ΤΕΙ Ηπείρου όπου το ΥΠΕΠΘ εγκρίνει χρηματοδότηση μόνο 178 από τους 270 συνολικά εκτάκτους εκπαιδευτές που έχουν ήδη προσληφθεί και παραδίδουν μαθήματα. Αντίστοιχα στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων οι προγραμματικές πιστώσεις αναιρούνται, από 14.2 εκ ευρώ εγκρίνονται 7.25 εκ. ευρώ τα μισά περίπου. Περισσότερα διαβάστε στην αναλυτική ανακοίνωση της Συγκλήτου του Π.Ι.

.

Η ΔΕΗ…

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις και την πίεση που πέφτει πάνω στη ΔΕΗ για άμεσο ξεπούλημα, διάβαζα το φυλλάδιο που εξέδωσαν οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ (ΓΕΝΟΠ και ΠΟΣ/ΔΕΗ). Σε κάποια σημεία είναι λίγο λαϊκίστικο και απευθύνεται  στους “καταναλωτές” (όρος που μάλλον εξάπτει το προσωπικό συμφέρον), αλλά φαντάζομαι ότι δεν σκόπευε να είναι πολιτικό μανιφέστο αλλά να απευθύνεται στον απλό κόσμο. Παρόλα αυτά, το κείμενο λέει πολλές συνταρακτικές αλήθειες. Για παράδειγμα αναφέρει ότι το ξεπούλημα που παρουσιάζεται ως μονόδρομος τώρα ουσιαστικά είναι η πώληση των μετοχών της ΔΕΗ για 12 ευρώ ενώ πριν μερικούς μήνες πουλιόταν κάθε μετοχή για 38 ευρώ, παρακαλώ! Από τότε μέχρι σήμερα τίποτα δεν έχει αλλάξει στο επιχειρησιακό επίπεδο της επιχείρησης και η τιμή της μετοχής επηρεάζεται κυρίως από τη συνολικότερη συγκυρία της τεχνητής απαξίωσης της ελληνικής οικονομίας. Αυτό επίσης σημαίνει ότι σε λίγους μήνες μπορεί κάλλιστα να ανέβει και στο διπλάσιο η μετοχή, και συνεπώς κάποιος ιδιώτης προετοιμάζεται να πλουτίσει αρκετά…

Επίσης, όσο απλό και λαϊκό κι αν ακούγεται, είναι η αλήθεια αυτό που αναφέρεται στην μπροσούρα: “αν πουλήσεις την κότα που σου κάνει τα χρυσά αυγά θα βγάλεις σήμερα αλλά σίγουρα θα πεινάσεις αύριο“, το οποίο σαφώς αναφέρεται στην σχεδιαζόμενη πώληση μίας τεράστιας και κερδοφόρας εταιρίας (για τα ελληνικά δεδομένα). Επίσης αναφέρεται ότι όπου έγινε ιδιωτικοποίηση του τομέα ενέργειας ουσιαστικά αυξήθηκαν οι τιμές ανά μονάδα για τους καταναλωτές (στοιχεία του 2008):

Παρακάτω μπορείτε να την διαβάσετε ολόκληρη (σε άλλη μορφή δείτε εδώ).

γενοπ-δεη

.

…και ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ

Η ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ είναι μία ακόμα δημόσια επιχείρηση η οποία θα μπορούσε να αποκτήσει κάλλιστα στρατηγικής σημασίας αναπτυξιακό ρόλο για την Ελλάδα. Αφήνοντας στην άκρη τις αντι-μιλιταριστικές ενστάσεις, οι οποίες είναι και παραείναι σοβαρές για το αν σε γενικότερο πλαίσιο η κοινωνία έχει να κερδίσει επενδύοντας σε όπλα και θάνατο, και με δεδομένο τον ρόλο των εξοπλισμό τους οποίους ούτως ή άλλως τους αγοράζουμε για “ασφάλεια” (από τα χρηματιστήρια βέβαια μας έρχονται οι βόμβες αλλά λεπτά θέματα είναι αυτά…), η επιχείρηση θα μπορούσε μέσω αναπτυξιακών σχεδίων που έχουν προτείνει κατ’ επανάληψη οι εργαζόμενοι στο Υπ. Άμυνας να αποτελέσει τον ουσιαστικότερο προμηθευτή του Ελληνικού Στρατού.

Οι εργαζόμενοι το πάνε ακόμα παραπέρα υποστηρίζοντας ότι η επιχείρηση έχει την τεχνογνωσία να αναπτυχθεί και στον εμπορικό τομέα των φωτοβολταϊκών και της ανανεώσιμης ενέργειας, εν γένει. Πραγματικά ενδιαφέρουσα παράμετρος η οποία βέβαια αφήνει την διεκπεραιωτική κυβέρνηση παγερά αδιάφορη μιας και δε βάζει ως πρόταση στην κορνίζα τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα ή τις τράπεζες. Δεν φτάνει η απαξίωση, αλλά οι εργαζόμενοι έχουν ως μοναδικές επιλογές από την κυβέρνηση: “ιδιωτικοποίηση ή κλείσιμο”.

Κι επειδή μας αρέσει η ιστορία, όχι όμως αυτή που μαθαίνουν στα σχολεία, δείτε ένα βίντεο της εποχής Μητσοτάκη (1991) τον Γιώργο Παπανδρέου να κάνει “αλυσίδες” και καθιστική διαμαρτυρία για την ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ Αιγίου όταν από τότε ήταν στα σχέδια η οριστική απαξίωση της επιχείρησης.

 

 

ΝΑΙ η ΔΕΗ μπορεί να αποτελέσει αιχμή για τους κοινωνικούς αγώνες

Διαβάζοντας, λοιπόν, την μπροσούρα των εργαζομένων της ΔΕΗ και ρίχνοντας μία ματιά σε μία πολύ ενδιαφέρουσα και πολιτικά διορατική τοποθέτηση -και τιμητική πιστεύω για το σωματείο- των εργαζομένων της ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ Αιγίου που κάνει αναφορά στο θέμα (εξ ου και δένουν ως αναφορά στο άρθρο) που παρατίθεται παρακάτω:

αρ πρωτ 278

μπορεί κανείς να αντιληφθεί την αγωνιστική πρόκληση που σχηματίζεται γύρω από το θέμα του ξεπουλήματος της ΔΕΗ.

Η ΔΕΗ, ως επιχείρηση, συγκεντρώνει ένα τσουβάλι παράγοντες που ευνοούν την λαϊκή συσπείρωση, την κοινωνική αποδοχή και συμμετοχή και την ουσιαστική ρήξη με την χρηματοοικονομική χούντα.

  • Όπως πολύ σωστά αναφέρουν οι εργαζόμενοι της, πληρούνται και εθνικοί και οικονομικοί και κοινωνικοί λόγοι για την διατήρηση της ΔΕΗ υπό κρατικό έλεγχο και κάνουν σαφές ότι αν το δημόσιο είχε τον πλήρη έλεγχο τα κέρδη θα ήταν πολλαπλάσια από τα σημερινά. Άρα παρέχεται και μία ώθηση προς την αντίστροφη κατεύθυνσης από την κυρίαρχη: του διευρυμένου δημόσιου ελέγχου.
  • Έλεγχος του τομέα της ενέργειας, ειδικά με την προοπτική ανάπτυξης των ανανεώσιμων πηγών (αυτό δένει επίσης την αναφορά σε ΔΕΗ και ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ μιας και η δεύτερη θα μπορούσε να παρέχει κατασκευαστική τεχνογνωσία, κατά τους εργαζόμενους) σημαίνει μεγαλύτερη αυτονομία, εθνική ανεξαρτησία και φυσικά κοινωνικά και οικονομικά κέρδη.
  • Ειδικά οι παραγωγικές προεκτάσεις της φτηνότερης ενέργειας για χρήση από επιχειρήσεις και ιδιώτες, αλλά και οι κοινωνικές προεκτάσεις της ηπιότερης και φιλικότερης προς το περιβάλλον παραγωγής ενέργειας μπορούν να γίνουν άμεσα κατανοητές από την κοινή γνώμη.
  • Το ηλεκτρικό ρεύμα είναι ένα προϊόν που είναι πλήρως κατανοητό από την κοινωνία και για την χρησιμότητα του και για την αναγκαιότητα για όλες τις σύγχρονες ανθρώπινες δραστηριότητες. Δεν συμφωνεί κανείς ότι θα πρέπει να αποτελεί προσόν κάποιων και να ελέγχεται από λίγους. Επίσης, η ανοχή που μπορεί να επιδείξει μόνο μία δημόσια ελεγχόμενη ΔΕΗ προς τους πάνω από 2 εκ. οικονομικά ασθενέστερους Έλληνες είναι επίσης μία κοινωνική προσφορά για τους δύσκολους καιρούς.
  • Αποτελεί εργοδότη για χιλιάδες εργαζόμενους κατανεμημένους σε όλη την επικράτεια. Η προοπτική των ανανεώσιμων πηγών συνδέεται με αποκεντρωτικές πολιτικές που είναι καίριας σημασίας να είναι καλά σχεδιασμένες σε συνολικότερο επίπεδο από την κοινωνία κι όχι από ιδιώτες.
  • Διαθέτει ισχυρό συνδικάτο εργαζομένων, που κατά καιρούς έχει δώσει τους αγώνες του αφήνοντας παράλληλα σχετικά σαφές κοινωνικό και πολιτικό στίγμα.

Γίνεται πραγματικά σαφές ότι αποτελεί μία πρώτης τάξης ευκαιρία να σχηματιστεί γύρω από τη ΔΕΗ ένα αγωνιστικό συγκρουσιακό μέτωπο, το οποίο ξεκινώντας από το συγκεκριμένο θέμα θα διευρυνθεί κοινωνικά και πολιτικά.

Η πρόταση των εργαζομένων της ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ Αιγίου θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά από την ίδια τη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ και τους διάφορους κοινωνικούς και εργασιακούς χώρους.

Μπορούμε, όλοι μαζί με αφορμή το ζήτημα της ΔΕΗ και με τη δυναμική που διαθέτει το συγκεκριμένο συνδικάτο να παρακάμψουμε ακόμα και τις ξεπουλημένες ηγεσίες των εργαζομένων ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ ή την παρωδία του ΠΑΜΕ.

Να απευθυνθούμε ακόμα και σε πρωτοβάθμια σωματεία για τη σύσταση άμεσα ενός μετώπου αγώνα.

Μια τέτοια εξέλιξη…

…θα δημιουργούσε ρήγματα και στην τροϊκανή κατοχή…

…στις προσκυνημένες εργατικές ηγεσίες…

…και θα μπορούσε να αποτελέσει μία στρατηγική αρχή για κλιμάκωση του κοινωνικού-ταξικού αγώνα.

Κατηγορία: Εργασιακά Ζητήματα, Κοινωνία, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .


Σχολιάστε...