Στο αγροτικό μαθαίνουν τη “δουλειά” τα γιατρουδάκια!

xapia_syntaghΜια ιστορία για το αγροτικό των γιατρών και την πρώτη επαφή τους με το επάγγελμα του γιατρού και τα “μυστικά” του.

Η κυρία Καίτη.

Ώριμη κυρία στα εξήντα της, κατοικεί κάπου στην ελληνική επαρχία. Μετρίου αναστήματος, μια μάλλον τυπική φιγούρα καλοστεκούμενης γυναίκας –θα έλεγε κανείς– που διανύει την δεύτερη δεκαετία των -ήντα. Το πρωινό κάθε Κυριακής, μετά πάντοτε από τον εκκλησιασμό της, θα τη δείτε να πίνει καφέ στην πλατεία, μετά του συζύγου φυσικά. Είναι «μητέρα» τριών αξιολάτρευτων τετράποδων τα οποία μοιάζουν να συμπληρώνουν τη συλλογή με τα διακοσμητικά μπιμπελό που πνίγει το διαμέρισμα της.

Σίγουρα το γούστο και η καλαισθησία δεν ανήκουν στα εμφανή προσόντα της, ούτε θα την έλεγες «ξυράφι». Όμως η κ. Καίτη είναι ιδιαιτέρως κοινωνική: με το κουτσομπολιό της, το καλόπιασμα της, την “έξω καρδιά” που σε κάνει να πιστεύεις ότι είναι η φίλη που πάντοτε έψαχνες. Σε όλο αυτό το πακέτο χωράει και το ότι είναι και αρκετά… καπάτσα. Αυτά τα τελευταία χαρακτηριστικά είναι που της έστρωσαν το δρόμο για την «καριέρα» της και είναι ίσως τα μοναδικά εφόδια που είχε, καθώς μεγάλωσε σε δύσκολες εποχές, όπως με κάθε ευκαιρία αναφωνεί, και δεν κατάφερε να πάει πολύ πέρα από το γυμνάσιο.

Ο νεαρός Κώστας

Ο άλλος ήρωας της ιστορίας μας, είναι ένα φιλόδοξο παλικάρι. Το όνειρο της μητέρας του ήταν ο μικρός Κωστάκης μια μέρα να γίνει γιατρός, ή μάλλον πλούσιος γιατρός. Και το ήθελε πολύ, μιας και ούτε οι χαμηλές επιδόσεις του στο σχολείο δεν εμπόδισαν την μητέρα του να πραγματοποιήσει το όνειρό της. Κι έτσι, μετά από κάποια χρόνια και αρκετούς τενεκέδες λάδι, ο Κώστας επέστρεψε διπλωματούχος Ιατρός, παρακαλώ, από την Ρουμανία. Μια λαμπρή καριέρα τον περιμένει.

Πώς τα φέρνει έτσι η ζωή…

… κι ο Κώστας κάνει το αγροτικό του στην ίδια επαρχιακή πόλη που δραστηριοποιείται επαγγελματικά η κυρία Καίτη. Οι δύο ήρωες μας μοιράζονται το ίδιο αξιακό πλαίσιο που συνοψίζεται στο «την κονόμα μας να ‘χουμε και όλα τα άλλα βρίσκονται».

Α, δεν είπαμε τι δουλειά κάνει η κ. Καίτη! Αν τη ρωτάγαμε θα έλεγε «δραστηριοποιούμαι στο εμπόριο φαρμάκων», και το πιστεύει. Στην πραγματικότητα η κ. Καίτη είναι φαρμακευτικός χοντρέμπορας. Τι είναι αυτό; Είναι εκείνος ο κρίσιμος κρίκος στην λειτουργία του εθνικού συστήματος υγείας που αναλαμβάνει να προωθήσει τα φάρμακα διαφόρων φαρμακευτικών εταιρειών, «πείθοντας» τους αγροτικούς ιατρούς να τα συνταγογραφήσουν, έναντι φυσικά αδράς αμοιβής, με το κομμάτι πάντοτε.

Η προώθηση των φαρμάκων

Ας αφήσουμε για λίγο στην άκρη του ήρωές μας κι ας εξηγήσουμε λίγο τι συμβαίνει με τα φάρμακα και την προώθηση τους. ΄Οταν μια φαρμακευτική εταιρεία κατασκευάζει ένα νέο φάρμακο διατηρεί την αποκλειστικότητα της πώλησής του για δέκα χρόνια. Αυτό καλείται «πρωτότυπο σκεύασμα». Στη συνέχεια, μετά το πέρας των δέκα ετών, οι υπόλοιπες φαρμακευτικές εταιρείες μπορούν να αντιγράψουν το πρωτότυπο, να του δώσουν όποιο όνομα θέλουν, και να το πουλήσουν στην αγορά κάτι που κάνουν, όμως, σε τιμή μικρότερη από αυτή του πρωτότυπου φαρμάκου κατά 30% με 40% περίπου!

Όταν μια εταιρεία αντιγράφει ένα πρωτότυπο φάρμακο έχει τις εξής δύο επιλογές. Η μία είναι να το αντιγράψει ακριβώς όπως είναι, τη δραστική του ουσία αλλά και τα υπόλοιπα συστατικά, τα λεγόμενα έκδοχα ή, ως δεύτερη επιλογή να αντιγράψει μόνο την δραστική ουσία και να βάλει δικά της έκδοχα. Στην πρώτη περίπτωση μιλάμε για «γενόσημα φάρμακα» (με την διεθνή ονομασία generics) και στην δεύτερη αναφερόμαστε στα λεγόμενα «φασόν» (έτσι τουλάχιστον τα αποκαλεί η αγορά).

Δεν έχει νόημα να συγκρίνουμε την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων ή να συγκρίνουμε την ποιότητα των γενόσημων και των φασόν και να κατηγορήσουμε ή να αθωόσουμε σκευάσματα, καθώς, χρόνια τώρα έχει γίνει εκτεταμένη συζήτηση γι’ αυτό το θέμα. Αυτό που έχει σημασία είναι να επισημάνουμε είναι ότι μέχρι πρότινος τα γενόσημα και τα φασόν φάρμακα πωλούνταν στην ελληνική αγορά χωρίς ουσιαστική διαφορά τιμής πράγμα που δημιουργεί την απορία ποιος άραγε να καρπωνόταν εκείνη την 30% με 40% διαφορά της τιμής;

Η κατάσταση τόσο σε μεγάλα νοσοκομεία, όσο και σε πολύ μικρότερες μονάδες (αγροτικά ιατρεία κέντρα υγείας κτλ) έχει ως εξής. Οι γιατροί με δικαιολογία την προσωπική τους επιστημονική επάρκεια συνταγογραφούν κατά βούληση και κυρίως κατά μεγαλύτερο και καλύτερο σπόνσορα διακοπών, ηλεκτρικών συσκευών και φυσικά χρηματικής αμοιβής.

Πίσω στην ιστοριούλα μας

Τα όνειρα της μαμάς του Κώστα για την καταξίωση του, κυρίως την οικονομική κι όλα τα άλλα έρχονται όπως είπαμε, είναι βαριά στην πλάτη του νεαρού γιατρού κάτι που τον κάνει υπέρμετρα δεκτικό σε σαλταπηδισμούς. Πόσο πιο εύκολη λεία μπορούσε να τύχει στην κ. Καίτη, που στο πρόσωπο του βλέπει πολλά ευρώ και αύξηση των πωλήσεων της. Στα χωριά που ο Κώστας εξυπηρετεί και συνταγογραφεί, ο μέσος όρος ηλικίας ασθενών δεν πέφτει κάτω από τα 70 χρόνια. Γέροντες και γερόντισσες τον βλέπουν ως Σωτήρα τους. Σ’ αυτούς ο Κώστας με τη σειρά του βρίσκει εύκολη λεία. Συνταγογραφεί φάρμακα της εταιρείας που προωθεί η κυρία Καίτη, αλλάζει συνταγές άλλων γιατρών για να γράψει τα αντίστοιχα της εν λόγω εταιρείας και που και που γράφει και διαφημίζει και κανένα άλλο προϊόν, αμφιβόλου ανάγκης, δήθεν βιταμίνη, δήθεν δυναμωτικό που θα τονώσει κυρίως το δικό του, καθιερωμένο πλέον, «μηνιάτικο» από την κυρία Καίτη. Όλα είναι μια αλυσίδα, λοιπόν. Και τα γρανάζια είναι καλολαδωμενα, η μηχανή δουλεύει ρολόι και εξασφαλίζει το τσεκ του μήνα στον Κώστα το οποίο λαμβάνει κατά τις μυστικές συναντήσεις του με την κυρία Καίτη.

Αν το σκεφτεί κανείς ο Κώστας γίνεται, ίσως δίχως να έχει πλήρη επίγνωση, υπάλληλος της εκάστοτε φαρμακευτικής εταιρίας, η οποία τον πληρώνει μέσω της κυρίας Καίτης, που έχει τους δικούς της στόχους. Προφανώς η κ. Καίτη ακολουθεί κι ένα δικό της επιχειρηματικό πλάνο. Λέει για παράδειγμα: «αυτό το μήνα θα δώσω 1000 κομμάτια από αυτό το σκεύασμα, 2500 από το άλλο και θα βγάλω και ένα καινούριο στην αγορά και θα το προωθήσω με αυτό τον τρόπο έτσι ώστε μέχρι το τέλος του χρόνου να έχω μια σταθερή αγορά της τάξεως των 5000 κομματιών». Αυτοί είναι οι στόχοι της που καθορίζονται, με τη σειρά τους, από τους γενικότερους στόχους της εταιρίας που κάνει προώθηση.

Πάμε τώρα στην υλοποίηση τους

Ο τρόπος είναι γνωστός και εγγυημένος: πλευρίζει τον γιατρουδάκο και αρχίζει το ψηστήρι. Και το κάνει να φαίνεται τελείως φυσιολογικό, ακόμα και νόμιμο. Του εξηγεί πόσο πάει το κουτί ανάλογα με την πάθηση και κανονίζονται και τα λοιπά διαδικαστικά. Τα γιατρουδάκια τσιμπάνε, το περίμεναν τόσο καιρό άλλωστε το εύκολο χρήμα, και μπαίνουν ορεξάτοι στο χορό. Η καθοδηγούμενη συνταγογράφηση είναι πια γεγονός.

Ας μην επεκταθούμε σε άλλα επίπεδα της καλολαδωμένης μηχανής. Ας μείνουμε λίγο εδώ στα χαμηλά κι ας σκεφτούμε τον Κώστα και την κυρία Καίτη.

Ας σκεφτούμε τον κάθε γιατρουδάκο που ξεκινά την καριέρα του με τέτοιου είδους πάρε-δώσε. Που αρχίζει, σπιθαμή-σπιθαμή στην αρχή, μέτρο-μέτρο στη συνέχεια και χιλιόμετρο-χιλιόμετρο μετά από λίγο, να κάνει εκπτώσεις σε κάθε ηθική αρχή. Φτάνει από νωρίς κιόλας στο σημείο να κοροϊδεύει ακόμα και γέροντες, ανθρώπους που δεν έχουν καν την δυνατότητα να εξετάσουν, κατά συνέπεια να φέρουν οποιαδήποτε αντίρρηση σε ότι τους συστήνει ο γιατρός, καθώς λίγα καταλαβαίνουν αλλά ακόμα λιγότερα μπορούν να καταλάβουν από τις διαθέσιμες δομές υποστήριξής τους.

Πως νομίζουμε ότι θα συνεχίσει, λοιπόν, να συμπεριφέρεται στο μέλλον ο Κώστας; Δεν θα ψάξει να βρει κάθε τρόπο να πριμοδοτήσει τον πενιχρό, για κείνο μισθό του ειδικευόμενου γιατρού; Αν μάθει καλά το «παιχνίδι» θα μπει σιγά-σιγά και στα μεγάλα κόλπα, στα χοντρά λεφτά και τις ακόμα πιο χοντρές κι απάνθρωπες πρακτικές. Αρκεί να μάθει να κάνει τη δουλειά και να την κάνει προσεκτικά. Γιατί σε τελική ανάλυση θα έχει να συντηρήσει ένα πανάκριβο αυτοκίνητο, μια βίλα πιθανότατα, και σίγουρα ένα κοινωνικό στάτους.

money_pillΚαι όσο οι Κωστάκηδες θα είναι άπληστοι και δέσμιοι αυτών τέτοιων κοινωνικών προτύπων, προαγωγών ουσαστικά οικονομικών συμφερόντων, τόσο κυράτσες σαν την Καίτη θα μεσουρανούν εκμεταλλευόμενες την κατάσταση και φουσκώοντας το πορτοφόλι τους εις βάρος όλων μας. Αλλά κυρίως εις βάρος των αδυνάτων που δεν μπορούν να προστατευτούν από τις εγκληματικές συμπεριφορές αυτές. Κάπου εκεί πρέπει να ψάξει κανείς και ένα μεγάλο κομμάτι ευθυνών για την κατάσταση των δικών μας ασφαλιστικών ταμείων που βουλιάζουν υπερχρεωμένα. Και να σου τα ιδιωτικά νοσοκομεία αρχίσανε να ξεφυτρώνουν και στην επαρχία…

ΥΓ.1 Η κίνηση να αναγκάζονται οι γιατροί να συνταγογραφούν τη δραστική ουσία του φαρμάκου, και αν όχι, τότε σίγουρα το φτηνότερο σκεύασμα που κυκλοφορεί, έχει σε ένα βαθμό ανακόψει την αυθαίρετη συνταγογράφηση.

ΥΓ.2 Στις 31/3/2011, κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους η ταινία «Απ τα κόκκαλα βγαλμένα» του Σωτήρη Γκορίτσα. Τραγελαφικά στιγμιότυπα από την καθημερινότητα σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, αξίζει να την δείτε, έστω και αν είναι μόνο για να αναγνωρίσετε και να ξαναζήσετε από την οθόνη και την δική σας περιπέτεια με το ΕΣΥ.

Κατηγορία: Κοινωνία, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...