Wesley Clark: “Όταν έχεις μόνο σφυρί, όλα τα προβλήματα πρέπει να μοιάζουν με πρόκες!”

globe_on_hand

Ο Στρατηγός των Η.Π.Α. Wesley Clark, περιγράφει το πως σχεδιάστηκε η πολιτική των γερακιών μετά την πτώση των Δίδυμων Πύργων. Αν πρόκειται για πράγματα που σίγουρα έχουν παγιωθεί πλέον στην συνείδηση πολλών ανθρώπων, καλό είναι να ακούμε και την κυνική ομολογία όσων ευθύνονται για αυτές τις πολιτικές ή έζησαν από πρώτο χέρι το σχεδιασμό τους.

Ένα πολύ ενδιαφέρον τμήμα από όσα λέει στο Democracy Now είναι ότι σκόπευαν να επέμβουν σε 8 χώρες μέσα σε 5 χρόνια! Ήδη είχαν εμπλακεί στο Αφγανιστάν οπότε οι υπόλοιπες 7 που αναφέρει είναι κατά σειρά: Ιράκ, Συρία, Λίβανος, Λιβύη, Σομαλία, Σουδάν και Ιράν!

Μερικές αφελείς ερωτήσεις για τις παραπάνω χώρες-στόχους των ΗΠΑ:

– άκουσε κανείς την ΑΙΓΥΠΤΟ; ΟΧΙ
– άκουσε κανείς την ΤΥΝΗΣΙΑ; ΟΧΙ
– άκουσε κανείς το ΜΠΑΧΡΕΪΝ; ΟΧΙ
– άκουσε κανείς την ΥΕΜΕΝΗ; ΟΧΙ.
– άκουσε κανείς τη ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ; ΟΧΙ.

– άκουσε κανείς τη ΛΙΒΥΗ;  ΦΥΣΙΚΑ… η Λιβύη ήταν δεδηλωμένος στόχος.

Αυτή είναι μία ακόμα ένδειξη για το ποια καθεστώτα έβαζαν εμπόδια στα συμφέροντα των Η.Π.Α., των γκόλντεν μπόυς του θανάτου και των χρηματιστηρίων. Δείχνει, κατ’ επέκταση, ποιες από τις πρόσφατες και εν εξελίξει εξεγέρσεις στην Β. Αφρική είναι υποκινούμενες-επιχορηγούμενες από τα συμφέροντα της Δύσης. Τα φιλαράκια των Αμερικανών, οι διάφοροι Σεϊχηδοπρίγκιπες δυνάστες, έχουν το ακαταλόγιστο και σκοτώνουν αβέρτα τους Λαούς τους (δείτε πρόσφατη ειδησεογραφία για Υεμένη, Μπαχρέιν, κλπ). Φτάνει να διασφαλίζουν την ομαλή τήρηση των συμβολαίων των διαφόρων εταιριών εκμετάλλευσης πόρων που δρουν στα εδάφη τους.

Στη Λιβύη σίγουρα κάτι ήταν διαφορετικό!

Και φυσικά πουθενά δεν ακούστηκε η Ελλάδα, άρα αν αύριο-μεθαύριο αρχίσουν τα όργανα μην βουν μερικοί να πούν για “υποκινούμενες” εξεγέρσεις! Η μικρή χώρα που λέγεται Ελλάδα είναι πολύ φιλική για τα αρπακτικά όσο πληρώνει με χρήμα ή χρυσαφικά τα ιδιωτικά χρέη της οικονομικής ελίτ της και των λαμόγιων διεκπεραιωτών. Αν αρχίσει να αμφισβητεί το παράνομο χρέος τότε θα αρχίσει να δημιουργεί και προβλήματα και στους πιστωτές, άσε που θα είναι και το κακό παράδειγμα.

Γι’ αυτό να προσέχουν όσοι τσουβαλιάζουν την ιστορία χωρίς να τη μελετάνε. Αυτοί που αμέσως προσέτρεξαν να μιλήσουν για σχεδιασμένες εξεγέρσεις στην Β. Αφρική. Να δουν καλύτερα τις λεπτομέρειες αλλά ακόμα κι από τα χοντρά καταλαβαίνει κανείς ότι η εξέγερση στη Λιβύη είναι μία κατάσταση που μεθοδεύτηκε από τους Δυτικούς και εντάχτηκε άρον-άρον στο ευρύτερο κλίμα δυσαρέσκειας των λαών με τις εγκάθετες δουλικές κυβερνήσεις των γειτονικών χωρών, όπως στην Αίγυπτο και στην Τυνησία!

Είμαστε σε μία φάση μεταβατική όπου οι ιμπεριαλισμοί δεν είναι εύκολο να εκφράζονται με μαζικής κλίμακας επεκτατική πολιτική με κύριο όργανο εφαρμογής το στρατό. Τουλάχιστον όχι τη δεδομένη στιγμή. Είναι κι οι κοινωνίες που, μπορεί να τρώνε κουτόχορτο, όμως δεν αντέχουν για πολύ! ‘Η για να το πω καλύτερα: όσο οι επεμβάσεις γίνονταν στο βωμό της διατήρησης και ανύψωσης του βιοτικού επιπέδου των κατακτητών, κι αυτή η βελτίωση κατά μέσο όρο ίσχυε για τους πολίτες, η μεγάλη μάζα συναινούσε (με προπαγάνδα ή χωρίς). Τώρα που κλείνει ο κύκλος και όλοι βλέπουν ότι η στρατηγική αυτή -και η πολιτικές που την υποδείκνυαν- πέρα από ανθρωπιστικές τραγωδίες στους άμοιρους αμυνόμενους, φέρνει φτώχεια, δυστυχία κι αθλιότητα και στις ανεπτυγμένες χώρες, η συναίνεση γίνεται μία δύσκολη υπόθεση. Έτσι, η τακτική της μαζικής επεκτατικής εκστρατείας της εποχής Μπους σήμερα μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να λογίζεται, ακόμα κι από τους Αμερικάνους που για να αντέξουν στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση κόβουν αβέρτα δολάρια-αέρα! Όπως πολύ περιεκτικά εκφράζει ο ίδιος ο Ομπάμα στην ομιλία του για την επέμβαση στη Λιβύη:

“To be blunt, we went down that road in Iraq. Thanks to the extraordinary sacrifices of our troops and the determination of our diplomats, we are hopeful about Iraq’s future. But regime change there took eight years, thousands of American and Iraqi lives, and nearly a trillion dollars. That is not something we can afford to repeat in Libya.”

Το “afford” πάει στα θύματα, Αμερικάνους και Ιρακινούς και στο ένα τρις δολάρια… κυρίως όμως στο ένα τρις δολάρια!

Σήμερα θέλει προσεκτικές κινήσεις και αν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν οι ίδιοι οι λαοί για τις βρώμικη δουλειά!

Τα δολάρια πονάνε αλλά τα φέρετρα χαλάνε και το κλίμα…


Διαδήλωση στις ΗΠΑ κατά του πολέμου στο Ιράκ

Κατηγορία: Αναδημοσιεύσεις, Ενημέρωση, Ιστορία
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...