Όταν οι μουτζούρες βαφτίζονται “πρωτοπόρες”…

Τον τελευταίο καιρό βρίσκω τόσα πολλά, πραγματικά πολλά, πράγματα άξια αναφοράς και τελικά δε περνάει τίποτα από αυτά στη Γαλαρία. Ας ελπίσουμε ότι θα αλλάξουν τα κόζα!

Σήμερα με απασχολεί ένα πολύ “σημαντικό” θέμα: οι ζωγραφικές μουτζούρες! Όταν τις κάνει ένα παιδί στα 2 χρόνια του είναι φυσιολογικό, και απαραίτητο στάδιο για να φτάσει να ζωγραφίζει την Τζοκόντα ή να το πάει ακόμα μακρύτερα ζωγραφίζοντας … μια “κλανιά στον τοίχο”, που λέει κι ο Κώστας ο Τσέκος (αυτό είναι για τους γνώστες της αντεργκράουντ καλτ πραγματικοτητας).

Όταν όμως οι μουτζούρες επιμένουν να είναι το βασικό μέσο έκφρασης περνώντας τα χρόνια τότε, όπως θα συμφωνούσαν όλες οι σχολές ψυχανάλυτικής, διακόπτοντας τον σφοδρό πόλεμο μεταξύ τους, ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ! Το ερέθισμα, βέβαια,  για τούτο το σύντομο διαδικτυακό πόνημα αποκαλύπτεται προς το τέλος δια να κρατήσουμε και λίγη περιέργεια.

Το παιδί μου κάνει μουτζούρες

Ζούμε σε μία πολιτισμένη κοινωνία (yes we do) και πρέπει να μη ντρεπόμαστε να ρωτάμε τους ειδικούς. Στο σάιτ paidorama.gr, προφανώς αφιερωμένο στα μικρά παιδιά και στις απορίες των γονέων,  διαβάζουμε μία σειρά από ενδιαφέρουσες ιστορίες για τις μουτζούρες των παιδιών. Για την σωστή ενημέρωσή των αναγνωστών δεν έχουμε παρά να αντιγράψουμε την επιστημονική άποψη για μία σειρά από περιπτώσεις “μουτζουρώματος” για κάθε ηλικία κατά την ανάπτυξη…

“Έτυχε να παρατηρήσετε με προσοχή ποτέ τις ζωγραφιές του παιδιού σας ; Έχετε συγκρίνει τις ζωγραφιές που κάνουν τα αδέλφια ή παιδιά της ίδιας ηλικίας;”

“[…] η ζωγραφική των παιδιών με την ζωγραφική των πρωτόγονων ανθρώπων παρουσιάζει πολλές ομοιότητες όπως το ότι χρησιμοποιούν συναισθηματική προοπτική, δηλαδή ζωγραφίζουν πιο μεγάλο αυτό που θεωρούν πιο σημαντικό.

Η ενίσχυση της διαδικασίας της ζωγραφικής είναι συγχρόνως ένα καλό προπαρασκευαστικό στάδιο και για την γραφή.”

0-18 μηνών: “Τα πρώτα σχέδια”

μουτζούρες ή κάτι παραπάνω (μοιάζει με ερώτημα Λιακόπουλου)

1-2 χρονών: “Το παιδί μου τρώει το μολύβι που του έδωσα για να ζωγραφίσει”

1.5-2 χρονών: “Το παιδί μου δεν έχει καθόλου ταλέντο, ζωγραφίζει συνέχεια “μουτζούρες

“Πολλές φορές θα δώσει όνομα σε αυτά που φτιάχνει όμως μέσα σε λίγα λεπτά αυτό που ήταν πριν ένα ποντικάκι μπορεί τώρα να γίνει ένας ελέφαντας …”

(κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με τν πρώτη ματιά)

2-3 χρονών: “Ο γιος μου έφτιαξε ένα σταυρό και επιμένει πως είναι ελέφαντας …”

(μπαμπάς ελέφας)

3-5 χρονών: “Ζωγραφίζει ανθρωπάκια που μοιάζουν με γυρίνους. Λέτε να θέλει να σχεδιάσει βατραχάνθρωπο ;

(το παιδί ψάχνει τον μπαμπά και τον ελέφαντα στις μουτζούρες…

… και ο γονιός βλέπει τα ανθρωπάκια γυρίνους και βατραχανθρώπους! Μάιστα!)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πολλές φορές οι μουτζούρες αυτές παίρνουν ονόματα και χαρακτηριστικά που δεν τα βλέπουν οι “μεγάλοι” όσο κι αν προσπαθούν, λένε οι ειδικοί…

όπως και το νέο σήμα-μουτζούρα της Νέας Δημοκρατίας το οποίο -κατά τον Σαμαρά- εκφράζει τις και πάλι κατά τον Σαμαράαξίες της ΝΔ :

διαφάνεια, πρωτοπορία, ανθρωπιά, σιγουριά, ήρεμη δύναμη.

Αξίζει να θυμηθεί κάποιος τον πρόσφατο τραγελαφικό διαγωνισμό-ψηφοφορία της ΟΝΝΕΔ για το επίσης νέο της σήμα σε παλιό άρθρο της Γαλαρίας με τίτλο: O εφιάλτης στο δρόμο με τα logos (της ΟΝΝΕΔ)”>O εφιάλτης στο δρόμο με τα logos (της ΟΝΝΕΔ). Έτσι η ιστορία αποκτά και μία συνοχή, μία εξήγηση! Το μήλο κάτω από τη μηλιά δεν πέφτει?

Πίσω στον αρχηγό! Ο Σαμαράς, λοιπόν, είναι τόσο περαστικός από την αρχηγεία της Νέας Δημοκρατίας όσο περαστικός είναι κι ο πυροσβέστης που μπαίνει σε ένα κτίριο για να σβήσει τις φλόγες. Αλλάζει το σήμα που τόσο αγαπήσαμε: την χείρα που με τρομπάρει τη δάδα. Αυτή έβαλε τη φωτιά και… να σου ο πυροσβέστης Αντώνης. Οι “διαρροές” λένε ότι ήθελε να αλλάξει και το όνομα της παράταξης. Μάλλον θα σκέφτηκε ότι αν το έκανε Πολιτική Άνοιξη θα υπήρχε περίπτωση να εμφανιστεί άλλο κόμμα Ν.Δ. Θα τον έδιωχναν από τη Νέα Δημοκρατία χωρίς καν να διαγραφεί!

Η υποκουλτούρα της “μανατζερίλας”

Το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα ψάχνει τη λύση στο αδιέξοδο με φρου-φρου κι αρώματα. Κοινώς, “χτενίζεται”! Οι μυρωδιές της φορμόλης που κουβαλάνε τα όρθια πολιτικά πτώματα αναδύονται όλο και πιο έντονα. Γραβάτες μακιγιαρισμένες ρητορεύουν τη γλώσσα του πλασιέ.

Πάρε κόσμε, τώρα και σε νέα συσκευασία. Υπάρχει απορρυπαντικό που δεν καθαρίζει όσο κανένα άλλο? Υπάρχει προϊόν που δε θα το “ευχαριστηθείς” με την καρδιά σου?

Μανατζερίλα: αυτή η εγωπαθής στάση του κουμανταδόρου του δημόσιου βίου από κοινωνικούς εγκληματίες με μόνο εφόδιο την κουλτούρα του μάρκετινγκ. Που τάχα βλέπουν “μπροστά” και μιλούν με ύφος της σιγουριάς του ασφαλιστή που σου πλασάρει το συμβόλαιο ζωής. Τι κι αν σου πουλάει ασφάλειες ΑΣΠΙΣ και δε ξέρει γρι για το τί πουλάει? Όχι, δεν εννοώ τα ψιλά γράμματα, αυτά τα ξέρει απ’ έξω. Τα ακόμα πιο ψιλά του διαφεύγουν όπως στον κάθε υπαλληλάκο που κρύβεται πίσω από τα μεγαλόσχημα λογότυπα της εταιρίας που τον πληρώνει, ή ακόμα χειρότερα τα αγνοεί εν γνώση του για να απολάβει το μέρισμα των κερδών της κομπίνας.

Αυτός ο καριόλας, λοιπόν, εμφανίζεται μπροστά σου δεκαετίες τώρα. Άλλοτε για μπαξίσι, άλλοτε για να σε εκφοβίσει για να κάνει ήσυχος τη δουλειά του, άλλοτε για να προσωποποιήσει τις όποιες ελπίδες σου όχι για το πραγματικά καλύτερο, αλλά  “για να μην πάμε παρακάτω”.

Αυτή είναι η υποκουλτούρα που φτιάξαμε, κάποιοι την παρήγαγαν και οι περισσότεροι από εμάς χαζογελάγαμε, και τώρα την τρώμε στη μάπα.

Κι ο κάθε λογής κουμανταδόρος με την μανατζερίλα στο αίμα δίνει ακόμα την παράστασή του… τι κι αν έχει εδώ και καιρό ξεμείνει από ατάκες!

Κατηγορία: Διάφορα, Κοινωνία, Πολιτική, Χαβαλές
Tags: , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

  1. Ο/Η toilet είπε και λάλησε:

    Ααχαχααχαχαχαχα
    πολύ πλάκα έχει!
    Ωραίο Post

  2. Ο/Η ark είπε και λάλησε:

    μουτζούρες να περάσει η ώρα…

  3. Ο/Η toilet είπε και λάλησε:

    Το underscore το βαλε ο Αντουάν για να την σπάσει στο Μητσοτακέικο.
    Επίσης στο post έχει ένα κρυμμένο “σ” κάτω από το Logo.
    Δεν νομίζω να είναι καμιά κατάρα του Κωνσταντίνου (φτου φτου!!!)

    Πολύ καλό ποστ από τον Ξυδάκη : http://vlemma.wordpress.com/2011/01/22/εμβλημα-ρευστού-καιρού/

  4. Ο/Η ark είπε και λάλησε:

    Το underscore είναι και καλά ο κέρσορας. Ανα πάσα στηγμή πατάς
    μπακσπεις και τα σβήνεις όλα…

    Τόιλ, μη μιλάς για το ‘σ’ είναι κρυφό! ΣΣΣσσσ

  5. Ο/Η ksipas είπε και λάλησε:

    Από γκάφα σε γκάφα διαπράτουν οι μεγαλο διπλωμάτες μας στο Υπουργείο Εξωτερικών.

    Όσα χαστούκια και αν έχουν φάει, όσο και αν τους έχουν περικοπεί οι μισθοί, τα επιδόματα, τα λούσα, όσο και αν τους έχει φορολογηθεί το επίδομα εξωτερικής υπηρεσίας (επίδομα εξωτερικού όπως λένε), όσο και αν έχουν καταντήσει ξεδοντιασμένοι ξυπόλητοι με τις γραβάτες τους και τα γυαλιστερά κουστούμια τους, ένα πράγμα νομίζουν ότι τους έχει μείνει ακόμα. Η αλαζονική συμπεριφορά τους.

    Επί δέκα συνεχή χρόνια, φερόμενοι αλαζονικά με την πεποίθηση “είμαστε πανίσχυροι” και “δεν μπορεί να μας κάνει κανείς τίποτα”, σαν μέλη του Ανώτατου Υπηρεσιακού Συμβουλίου αγνοούσαν, με ομόφωνες πάντα αποφάσεις τους, τις ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας που δικαίωναν έναν αδικημένο συνάδελφό τους. Επαναλάμβαναν με ιδιαίτερη θρασύτητα, τις ίδιες ακυρωμένες από το Σ.τ.Ε. πράξεις τους, βάζοντας το ίδιο ακριβώς ακυρωμένο περιεχόμενο, αλλά με διαφορετική ημερομηνία. Κέρδιζαν χρόνο οι ξεφτίλες, είχαν μούρη να μιλάνε στην Υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη, παρουσιάζοντας τις ελεεινές αυτές υποθέσεις του Ανώτατου Υπηρεσιακού Συμβουλίου, ως προσωπικές νίκες της Ντόρας Μπακογιάννη, ζητώντας για ανταμοιβή, πόστα που μόνο εκείνοι εδικαιούνταν, στη Μαδρίτη, στη Λισσαβώνα, στο Παρίσι, στις Βρυξέλλες, ή θέσεις Γενικού Διευθυντού Διοικητικού. Και η Ντόρα Μπακογιάννη, τόσα ήξερε, και τους τα έδινε απλόχερα, αφού αύξαναν, όπως πίστευε, τη ματαιόδοξη δόξα της.

    Και οι ξεδοντιασμένοι και σήμερα ξυπόλυτοι αυτοί διπλωμάτες, δεν δίσταζαν σε τίποτα, να παίζουν συνεχώς αυτό το παιχνίδι της διακωμώδησης της Δικαιοσύνης του εμπαιγμού κάθε έννοιας “πρόσβασης του πολίτη στη δικαισύνη” και κάθε έννοιας “υποχρέωσης της Διοίκησης να συμμορφώνεται στις δικαστικές αποφάσεις” αφού αδιάντροπα έπειθαν τον εκάστοτε Υπουργό Εξωτερικών ότι “το Υπουργείο Εξωτερικών δεν δεσμεύεται να εφαρμόζει τις ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας” (τα είπαν με την ίδια πειθώ τους και στον κ. Δρούτσα και στην κατά τα άλλα χαριτωμένη κ. Ξενογιαννακοπούλου).

    Έτσι εκδόθηκαν για την ίδια υπόθεση παράλειψης προαγωγής του διπλωματικού υπαλλήλου, μέχρι σήμερα δέκα (10) ακυρωτικές αποφάσεις που δικαίωναν τον υπάλληλο και ακύρωναν την παράνομη πράξη της Διοίκησης. Μόνο που αυτή τη φορά το Συμβούλιο Επικρατείας στην 10η κατά σειρά ακυρωτική απόφασή του αναφέρει “ότι το Υπουργείο Εξωτερικών έχει δείξει τέτοια αδιαφορία και τέτοια έλλειψη συμμόρφωσης προς τις δικαστικές αποφάσεις, ώστε έχει υπερβεί τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης, και παρέλκει πλέον να αναπεμφεί πάλι η υπόθεση σ’ αυτή για νέα νόμιμη κρίση αφού τεκμαίρεται ότι πάλι δεν θα συμμορφωθεί”. Έτσι το δικαστήριο υποκατέστησε τη διοίκηση και διέταξε την άνευ ετέρου προαγωγή του υπαλλήλου στον βαθμό αυτό, αναδρομικά από το έτος 2001 ακυρώνοντας αναδρομικά όποια πράξη μεσολάβησε”.

    Τα νέα αυτά δεν προκάλεσαν καμία εντύπωση στους ξυπόλυτους πλέον μεγαλο – διπλωμάτες μας οι οποίοι έλεγαν “ε και τι θα κάνει αυτός; εμάς αποκλείεται να μας πάρει λεφτά. Θα τα πάρει με αγωγή αποζημίωσης αστικής ευθύνης από το κράτος, χα, χ, χα, θα πληρώσει ο ελληνικός λαός, εμείς δεν θα πληρώσουμε”. Και το έλεγαν στον κ. Δρούτσα και στην χαριτωμένη κα Ξενογιανακοπούλου, οι οποίοι τους έδειχναν το θαυμασμό για τους τόσο επιδέξιους διπλωμάτες.

    Και είχε βγεί και μία απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου που υποχρέωνε το κράτος λόγω της διαγωγής των παραπάνω μελών του Ανώτατου Υπηρεσιακού Συμβουλίου να του πληρώσει αποζημίωση, μόνο για την ηθική βλάβη, το ποσό των 60.000 ευρώ και βλέπουμε για τις υπόλοιπες παράνομες πράξεις. Και έλεγαν΄οι μεγαλο – διπλωμάτες “ε και τι θα κάνει αυτός; εμάς αποκλείεται να μας πάρει λεφτά. Θα τα πάρει από το κράτος, χα, χ, χα, θα πληρώσει ο ελληνικός λαός, εμείς δεν θα πληρώσουμε”. Και έφτασε η υπόθεση στο εφετείο και κατατέθηκαν και άλλες αγωγές για άλλες αποζημιώσεις.

    Και πέρυσι έβγαλε μια πρώτη προδικαστική απόφαση για το θέμα αυτό το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που οι παρατηρήσεις του και οι καυτερές ερωτήσεις προς τη Διοίκηση δεν άφηναν περιθώρια παρερμηνειών για το τι απόφαση κόλαφος θα βγεί για το Υπουργείο Εξωτερικών για τέτοιο μπουρδέλο κράτος, για τέτοια ξεφτίλα διοίκηση, για τέτοιους διπλωμάτες, για τη συνεχή παραβίαση του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Και η υπόθεση αυτή, με τη συγκεκριμένη συγκυρία και το πνεύμα της ήδη εκδοθείσας προδικαστικής, δείχνει (όπως έχουν παρατηρήσει ουδέτεροι στην υπόθεση αξιολογότατοι νομικοί) ότι θα είναι μια έντονα καταδικαστική διεθνής απόφαση για την Ελλάδα και θα εκδοθεί τελικά τον προσεχή Ιούλιο.

    Και έλεγαν οι μεγαλο – διπλωμάτες στον κ. Δρούτσα και στη χαριτωμένη κα. Ξενογιαννακοπούλου “ε και τι θα κάνει αυτός; εμάς αποκλείεται να μας πάρει λεφτά. Θα τα πάρει με αγωγή αποζημίωσης αστικής ευθύνης από το κράτος, χα, χ, χα, θα πληρώσει ο ελληνικός λαός, εμείς δεν θα πληρώσουμε”.

    Και τώρα ο ενδιαφερόμενος όμως θα πάρει το κείμενο της τελευταίας δικαστικής απόφασης και θα πάρει τον Ιούλιο το κείμενο της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στα γερμανικά και θα το στείλει σε όλες ανεξαιρέτως τις γερμανικές εφημερίδες εξηγώντας “πως ορισμένοι μεγαλο – διπλωμάτες, κατοχυρώμενοι από το καθεστώς ατιμωρησίας των διπλωματών μας επιβαρύνουν το δημόσιο προϋπολογισμό από τις αποζημιώσεις που καταλογίζονται με δικαστικές αποφάσεις, στις οποίες έχουν συμβάλει με απόλυτη ομοφωνία οι παραπάνω. Και ότι ακόμα και αν δεν σέβονται το δημόσιο προϋπολογισμό και την τσέπη του ελληνικού λαού που πληρώνει τελικά τις αποζημιώσεις, καλό ειναι να ξεσηκωθούν τουλάχιστο οι Γερμανοί φορολογούμενο, να καταλάβουν ποιούς τελικά πληρώνουν οι ίδιοι με την εφορία τους στη Γερμανία και ποιοι γλεντούν στα Ανώτατα Υπηρεσιακά Συμβούλια χωρίς να υπολογίζουν μπροστά στο γλέντι τους πως τα ξοδεύουν ασύστολα”.

    Ήδη ένα πρώην μέλος του Ανώτατου Υπηρεσιακού Συμβουλίου που έχει συμβάλει κατά κόρο σε τέτοιες παράνομες αποφάσεις, έτρεξε και μεταβίβασε την κυριότητα του εξοχικού του στο Μάτι, φοβούμενος μήπως του γίνει καταλογισμός στην ιδιωτική του περιουσία από το Ελεγκτικό Συνέδριο (όπως προβλέπει ο νόμος αλλά ορισμένοι ισχυροί έχουν πετύχει από την ηγεσία να μην εφαρμόζεται γι’ αυτούς). Λέτε να κατάλαβαν τίποτα ο κ. Δρούτσας και η χαριτωμένη κα. Ξενογιαννακοπούλου;

    Θα διαβάσουν σε λίγο καιρό δημοσιεύματα γερμανικών εφημερίδων ή θα τους τα δείξει ο εκπρόσωπος της Τρόικας ο κ. Τόμσεν η ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών ο κ. Σόιμπλερ. Τότε θα τα ξαναπούμε…

    Αυτά σας δίνουν και μια ιδέα για το ποιοι είναι οι διπλωμάτες μας οι οποίοι χειρίζονται λεπτά θέματα της εξωτερικής μας πολιτικής…

Σχολιάστε...