Το “βαστάτε πατριώτες” του ΓΑΠ κι η άγαρμπη τέχνη της κωλοτούμπας!

Την κωλοτούμπα την μαθαίνεις από μικρός. Από πολύ μικρός. Όμως σίγουρα θέλει τέχνη για να μπορείς να την κάνεις στην πολιτική.

Αρχές του περασμένου καλοκαιριού και ο Θ. Πάγκαλος ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ  έλεγε σχετικά με την αλλαγή στάσης της κυβέρνησης σε κάποια θέματα της επικαιρότητας:

[…] εγώ έχω πει και το έχω πει πολύ στην πολιτική μου ζωή.

Όποιος θέλει να μην αλλάζει θέσεις, να πάει στο μοναστήρι. Εκεί είναι το δόγμα.

(εκπομπή «ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ» – ALTER)

Πρόκειται για χαρακτηριστικό παράδειγμα λαϊκισμού, διότι καταρχήν ταυτίζει την ιδεολογική ακεραιότητα με το θρησκευτικό δογματισμό. Κατά δέυτερον, το να αλλάζεις άποψη μπορεί να είναι δείγμα διαλλακτικότητας, κατανόησης της αντίθετης άποψης, δυνατότητα ταιριάσματος και σύνθεσης ακόμα και βαθύτερης κατανόησης των πραγμάτων.

Όμως, η αλλαγή θέσεων μπορεί κάλλιστα να είναι δείγμα αερολογίας, τυχοδιωκτισμού, μη ιδεολογικής ακεραιότητας, ελαφρομυαλιάς, επιπολαιότητας και ασοβαρότητας. Μπορεί να είναι στην τελική όχι η κατανόηση των πραγμάτων με την διαφανή έννοια του όρου, αλλά το “σκύψιμο” σε καταστάσεις και αξίες που δεν συμμεριζόμασταν αρχικά.

Αν και γενικά είναι πολύ δύσκολο να οριστεί αυστηρός τρόπος χαρακτηρισμού κάθε περίπτωσης αλλαγής πολιτικής άποψης, μπορούμε να έχουμε κατά νου μερικές ενδιαφέρουσες παραμέτρους: σε πόσο χρόνο έγινε η αλλαγή στάσης, πόσο διαλλακτικός φαίνεται κάποιος πριν και μετά την αλλαγή θέσης του. Έτσι δε νοούνται συνεχείς αλλαγές θέσεων π.χ. σε διάστημα λίγων ημερών, όπως επίσης δεν είναι σοβαρό να “σκοτώνει” άνθρωπο κάποιος για τις εκάστοτε ιδέες του και αυτές να αλλάζουν κάθε στιγμή (τυπικό δείγμα φανατισμού).

Σαφώς και η πολιτική δεν έχει δόγματα, αλλά έχει αξίες όπως: η αξιοπρέπεια, η διαφάνεια, η ακεραιότητα και πάνω από όλα ΤΟ ΠΟΙΟΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙΣ, ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΕΙΣΑΙ ανάμεσα στα στρατόπεδα της κοινωνικής “διαπάλης”.

Ο Θ. Πάγκαλος, γνωστός για τις εξυπναδίστικες (δεν είναι καν εξυπνάδες, είναι εξυπνοφανείς) παπάρες το 2007 αναφερόμενος στις εσωκομματικές τότε εκλογές του ΠΑΣΟΚ σχεδόν ταύτιζε τις κομματικές διεργασίες με την καλογερική (έστω μεταφορικά)! Σε μία από τις φράσεις του κατέληγε:

Όποιος αισθάνεται ότι δεν έχει αρκετή δουλειά και θέλει να δουλέψει παραπάνω, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Δουλειά υπάρχει. Το μοναστήρι είναι ανοιχτό. Οι καλόγεροι πρέπει να προσέλθουν.

Τελικά αυτό που συμπεραίνει κανείς είναι ότι το ΠΑΣΟΚ είναι μεν “μοναστήρι” με καλογέρους, τραβεστί καλογέρους  ια την ακρίβεια, χωρίς δόγματα αλλά ούτε και αναστολές! Είναι προφανές ότι όση γλωσομαεστρία έχεις, που ο συγκεκριμένος την  έχει, αν τις παπάρες τις έχεις στο κεφάλι σου… ε τότε θα τις βγάλεις. Και μάλιστα μόνος σου (δε μπορώ να πιστέψω ότι ο Ι. Χασαπόπουλος ήταν η αιτία της “έκθεσής” Πάγκαλου)..ίναι.

ΓΑΠ: “Βαστάτε πατριώτες”

Ξεκινώντας από την τέχνη της πολιτικής κωλοτούμπας και τον αρχικολωτούμπα του ΠΑΣΟΚ Πάγκαλο, ας πάμε στην κωλοτούμπα του GAP. Είναι γνωστή και αντικειμενικά καταγεγραμμένη η πρόσφατη ελληνική ιστορία: “Λεφτά υπάρχουν –> δεν έχουμε μία”, “θα τα πάρουμε από αυτούς που τα δώσατε –> φτώχεια στον ήδη φτωχό λαό” κλπ. Όμως υπάρχουν στοιχεία που τα καθεστωτικά ΜΜΕ δεν πρόκειται να αναπαράγουν για να αναδείξουν το μέγεθος της κοροϊδίας στα μούτρα του λαού.

Το “ΒΑΣΤΑΤΕ ΠΑΤΙΩΤΕΣ” θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του έργου που παίχτηκε στη Δ.Ε.Θ. Για την πατρίδα και τα γονίδιά της βαστάτε γερά μισθωτοί, εργάτες, συνταξιούχοι, για να αντέξουμε. Και φυσικά και λίγη τρομοκρατία: “ή θα επιβιώσουμε όλοι στον αγώνα μας ή θα βουλιάξουμε όλοι“. Τώρα αν ρωτήσει κάποιος, πώς ακριβώς θα βουλιάξει η παρασιτική τάξη που εχει μεταφέρει εδώ και μήνες το “μπαούλο” με τα φράγκα εκτός Ελλάδας … απάντηση δεν θα πάρει! Αλλά ας πούμε ότι αντέχουμε, γιατί ως γνωστόν η Ελλάδα ποτέ δεν παιθαίνει…, το μόνο που προβλέπει ο ΓΑΠ είναι αντίδωρα στους εργαζόμενους!
Όμως οι θυσίες πρέπει να έχουν βάση κάποια ιδεολογικία ή κάποιας μορφής κοινωνική αλληλεγγύη με σκοπό να συντηρηθεί μία βολική για τους πολούς κατάσταση (η αλληλεγγύη στους τραπεζίτες δεν πιάνεται!), η οποία βέβαια και δεν υπάρχει. Αυτό που φωνάζει ο λαός: “να πληρώσουν αυτοί που τα φάγανε και όσοι πλουτίζανε” δείχνει ότι αυτό που επικρατούσε/τεί και θέλουν οι μεγαλοαστοί να συντηρήσουν είναι το δικό τους φαγοπότι. Σήμερα, δυστυχώς, οι θυσίες  μας γίνονται πάνω σε έωλες πολιτικές. Στην πραγματικότητα έχουμε χάσει την κυριαρχία σαν λαός και έχουμε μία κυβέρνηση που είναι ουσιαστικά εκπρόσωποι τύπου της τρόικας και των χρηματιστηριακών συμφερόντων του Δ.Ν.Τ. Πέρα από την αλάνθαστη καθημερινότητα, μία επιπλέον απόδειξη για του λόγου το αληθές είναι οι τοποθετήσεις του ΓΑΠ πριν τις εκλογές του 2009 όπου παρουσιαζόταν να μην πιστεύει στην αποτελεσματικότητα του Δ.Ν.Τ. το οποίο σήμερα εκπροσωπεί ο ίδιος και μας ζητάει την υπομονή για να πετύχει “το μοναδικό αποτελεσματικό σχέδιο για τη χώρα”. Ποίος; Αυτός που έχει γίνει Κουρσάρος στριμωχνοντας και ληστεύοντας την κοινωνία.

Για να πάμε όμως λίγο πίσω στο χρόνο, τόσο λίγο που η αμνησία των ΜΜΕ δε μπορεί να δικαιολογηθεί διαφορετικά από την προφανή χιλιοειπωμένη συμμετοχή τους στη ζειραγώγηση της κοινής γνώμης για λογαριασμό της εξουσίας! Σε συνέντευξη του Ιουνίου 2009 ο ΓΑΠ στον Κούλογλου (tvxs.gr) επιτέθηκε στο… ΔΝΤ, λέγοντας ότι “κόβει το μέλλον της χώρας” (που δανείζει), “την καταδικάζει σε μόνιμη υποανάπτυξη”, κ.ο.κ.

Αναμφισβήτητα μεγαλειώδης κολωτούμπα!

Ακολουθεί απόσπασμα από το blog omadeon και όλη τη συνέντευξη μπορείτε να δείτε εδώ

Κατηγορία: Αναδημοσιεύσεις, Ενημέρωση, Κοινωνία, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , .


Σχολιάστε...