Η Κύπρος αναζητεί ηγέτη να κλαίει για τα θύματα και στις δύο πλευρές*

Σε συνέχεια των όσων γράψαμε για την προπαγάνδα από ελληνικούς κύκλους για το Κυπριακό και την εκλογή ΑΚΕΛ-Χριστόφια στην Κύπρο αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Σενέρ Λεβέντ της τουρκοκυπριακής εφημερίδας Αφρίκα, το οποίο δημοσιεύτηκε και στην ελληνοκυπριακή εφημερίδα “Πολίτης” στις 28/01/2008 (στήλη “Ημερολόγιο”).

Έτσι για να δούμε τι ακριβώς ήθελε να πει ο τουρκοκύπριος δημοσιογράφος, ο οποίος τυχαίνει και προοδευτικός άνθρωπος και πολέμιος του καθεστώτος κατοχής, και φυσικά να επιβεβαιωθούν οι ανησυχίες που είχαμε εκφράσει για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάστηκε σε ελληνική περιοδική έκδοση της Θράκης.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η Κύπρος αναζητεί ηγέτη να κλαίει για τα θύματα και στις δύο πλευρές*

Μπορεί να μην προκαλούν ενδιαφέρον σε κανέναν οι ειδήσεις αναφορικά με την ταυτοποίηση των λειψάνων των αγνοουμένων που ξεθάβονται από τους ομαδικούς τάφους μετά από τόσα χρόνια. Σε κανέναν εκτός από τους συγγενείς τους. Όμως, αν διηγηθεί κάποιος την ιστορία του καθενός από αυτά τα εγκλήματα ξεχωριστά, θα αλλάξουν τα πράγματα. Πώς σκοτώθηκαν; Πώς ετάφησαν; Βεβαίως και το αποκαλώ έγκλημα αυτό. Δεν μιλώ για πόλεμο. Εκείνοι που κείτονται σε ομαδικούς τάφους δεν σκοτώθηκαν από τα βόλια που ρίχνονταν από το ένα φυλάκιο στο άλλο. Συνελήφθησαν. Στήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Δεν μπορεί να είναι στρατιώτες εκείνοι που τους έστησαν στο εκτελεστικό. Τουλάχιστον δολοφόνοι θα είναι. Μακάρι να αναζητούσαμε και να ρωτούσαμε και γι’ αυτούς τους δολοφόνους, πολλοί από τους οποίους ζουν ακόμη ανάμεσά μας, τόσο όσο αναζητούμε τα λείψανα των θυμάτων.

Για κάθε ένα από τα θύματα αυτά υπάρχει και μια απίστευτη θλιβερή ιστορία, που γυρίζει από στόμα σε στόμα, αλλά δεν έχει μπει στην επίσημη Ιστορία μέχρι σήμερα. Χθες από την πέννα της Σεβγκιούλ Ουλούνταγ διάβασα αυτά που διηγήθηκε ο Αχμέτ Ντεριά. Ανατρίχιασα. Είπε πολλά. Διηγήθηκε αυτά που συνέβησαν στην Καρπασία το 1974. Μας μεταφέρει πράγματα στα οποία ο ίδιος δεν ήταν παρών, αλλά ακόμη συζητιούνται στις περιοχές εκείνες. Οι στρατιώτες ήθελαν, λέει, να βιάσουν ένα κορίτσι, Ελληνοκύπρια 18 χρονών στο χωριό Ταύρος (Παμουκλού). Επειδή δεν δεχόταν το κορίτσι, έκοψαν το κεφάλι του, το χώρισαν από το σώμα και ύστερα βίασαν το ακέφαλό της κορμί. Ύστερα, οι στρατιώτες που το έκαναν αυτό δικάστηκαν στο στρατοδικείο στην Κερύνεια. Μάλιστα, η μητέρα του κοριτσιού δεν παραπονέθηκε γι’ αυτό. Όταν την ρώτησαν γιατί δεν παραπονέθηκε, απάντησε το εξής η γυναίκα: “Έχω ακόμα πέντε παιδιά. Τουλάχιστον να τα σώσω αυτά”. Η Σεβγκιούλ λέει ότι υπάρχει ακόμη μια εκδοχή για το συμβάν αυτό, αλλά ποιος μπορεί να ξέρει ποια είναι η ορθή. Σύμφωνα με αυτά που διηγείται αυτή, ήταν δύο αδελφές. Αλλά επειδή η μία ήταν έγκυος δεν μπόρεσαν να τη βιάσουν. Βίασαν την άλλη και την σκότωσαν. Ύστερα την έθαψαν στην άκρη του δρόμου, δίπλα στο κοιμητήριο. Όταν η έγκυος αδελφή του κοριτσιού παραπονέθηκε στους αξιωματούχους των Ηνωμένων Εθνών, πήγαν και έβγαλαν το πτώμα από εκεί. Ένας γιατρός των Ηνωμένων Εθνών και ένας Τούρκος στρατιωτικός γιατρός διενήργησαν αυτοψία και ύστερα την έθαψαν στο ίδιο σημείο. Όμως, οι εμπλεκόμενοι στο συμβάν φοβήθηκαν, ξέθαψαν το πτώμα από εκεί και το μετέφεραν αλλού. Στο μεταξύ, ο βιαστής στρατιώτης που αναγνώρισε η έγκυος αδελφή δικάστηκε στο στρατοδικείο στην Κερύνεια, καταδικάστηκε και τιμωρήθηκε. Η Επιτροπή Αγνοουμένων διενήργησε ανασκαφή κάτω από την ελιά στο χωριό Γαλάτεια (Μεχμετσίκ) που λεγόταν ότι ήταν θαμμένο το κορίτσι, αλλά δεν βρήκε τίποτα εκεί. Δηλαδή, ακόμα βρίσκεται στον κατάλογο των αγνοουμένων.

Πολλές βαρβαρότητες κατά το τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα συνέβησαν εδώ. Δεν έχουν τέλος αυτές οι αιματηρές, τραγικές ιστορίες. Καθώς τα σκεφτόμουν αυτά, μου καρφώθηκε ένα άλλο ερώτημα στο μυαλό. Και το απάντησα μόνος μου. Γιατί οι Τουρκοκύπριοι υποστηρίζουν τον Χριστόφια κατά τις προεδρικές εκλογές; Μήπως επειδή πιστεύουν ότι με αυτόν θα βρεθεί η λύση που δεν βρέθηκε με τους υπόλοιπους; Δεν το νομίζω. Ίσως, γι’ αυτό όλοι είναι απογοητευμένοι, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτός ο ουσιαστικός λόγος. Τότε τι είναι; Η ανθρωπιά. Ο Χριστόφιας δεν είναι ένας ηγέτης που προέρχεται από την υπόγεια δράση. Έτυχε μαρξιστικής εκπαίδευσης. Η προσωπικότητά του δεν εμπνέει μίσος, εκδίκηση και σοβινισμό. Μπορεί να μην συμμεριζόμαστε τις ίδιες πολιτικές απόψεις μαζί του ή να μην τον θεωρούμε αρκούντως θαρραλέο σε ορισμένα θέματα. Αλλά ποτέ δεν μπορούμε να πούμε ότι τρέφει εχθρότητα έναντι των Τουρκοκυπρίων. Μάλιστα, σε μια γωνιά της καρδιάς του μπορεί να υπάρχει και το όνειρο να καταστεί ολόκληρη η Κύπρος ελληνικό νησί. Όμως, αν ο μόνος τρόπος για να το πετύχει αυτό είναι ένα σχέδιο μαζικής εξολόθρευσης, δεν πρόκειται να το επιχειρήσει. Όταν οι Τουρκοκύπριοι οργανώνονταν κατά του Ντενκτάς, όλα αυτά ήταν πολύ σημαντικά.

Το γεγονός ότι ο Ντενκτάς δεν ήθελε λύση δεν ήταν αυτό που είχε σημασία. Αυτό που στην ουσία προκαλούσε αποτροπιασμό ήταν η γεμάτη εχθρότητα στάση του έναντι των Ελληνοκυπρίων. Το γεγονός ότι αγνοούσε τελείως τα θύματα των Ελληνοκυπρίων, την ώρα που μετέτρεπε διαρκώς σε υλικό προπαγάνδας τους Τουρκοκύπριους που σκοτώθηκαν στον πόλεμο και τόνιζε ότι αυτοί σκοτώθηκαν άδικα. Ο Ντενκτάς ήταν ένας ηγέτης που δεν ήξερε να κλαίει για τους αθώους ανθρώπους οι οποίοι δολοφονήθηκαν και στις δύο πλευρές. Μήπως δεν είναι έτσι και ο Παπαδόπουλος;

*Του Σενέρ Λεβέντ

Κωδικός άρθρου: 770008

ΠΟΛΙΤΗΣ – 28/01/2008, Σελίδα: 6

—————————————————————————-

Να ευχαριστήσουμε τον anatropipkf που μας ενημέρωσε για το ακριβές άρθρο. Ο ίδιος φίλος σημειώνει τα εξής:

Τέρμα πια με την φασιστική προπαγάνδα που αναπαράγεται από κάποιους εκκλησιαστικούς κύκλους. Η εφημερίδα Afrika είναι η πιο δυνατή αντικαθεστωτική φωνή στη βόρεια Κύπρο. Εκδίδεται από τον γνωστό Τουρκοκύπριο αριστερό δημοσιογράφο Σενέρ Λεβέντ, ο οποίος διώχτηκε και φυλακίστηκε για τις απόψεις του από το κατοχικό καθεστώς του Ντενκτάς, ενώ η εφημερίδα του δέχτηκε μέχρι και βομβιστικές επιθέσεις. Ο Λεβεντ είναι ένας πραγματικός αγωνιστής της συμφιλίωσης του ελληνικού και τουρκικού λαού αφού στα άρθρα του αμέτρητες φορές ξεσκέπασε τον εθνικισμό και σωβινισμό και των δύο πλευρών. Ανέδειξε τα στυγερά εγκλήματα που διέπραξαν στο παρελθόν εις βάρος του απλού κυπριακού λαού η TMT και ο τουρκικός στρατός από την μια πλευρά, η ΕΟΚΑ, η Εθνική Φρουρά υπό τον Γρίβα και παρακρατικές ομάδες από την άλλη πλευρά την περίοδο 63′-74′. Και όλα αυτά την στιγμή που και οι δύο επίσημες πλευρές μέσω της παραμόρφωσης της ιστορίας απέκρυπταν από τον κόσμο τα εγκλήματα μόνο της πλευράς τους.

Τα άρθρα του Σενέρ Λεβέντ μεταφράζει και δημοσιεύει στην Κύπρο η εφημερίδα Πολίτης. Ιδού λοιπόν ολόκληρο το άρθρο του Σενέρ Λεβέντ.

Αντί κάποιοι να παρουσιάζουν τα γεγονότα ως έχουν και να εξάρουν το γεγονός ότι υπάρχουν θαρραλέοι Τούρκοι, όπως ο Λεβέντ (και να είστε σίγουροι δεν είναι ο μόνος), που ξεσκεπάζουν και καταδικάζουν τις ωμότητες των Γκρίζων Λύκων, έντεχνα κόβουν το άρθρο του όπως τους βολεύει και το παρουσιάζουν ως εθνικιστική προπαγάνδα. Κι όλα αυτά φυσικά για να επιβεβαιώσουν και να σπείρουν τον δικό τους, ίδιο και απαράλλαχτο με των Τούρκων, εθνικισμό και σωβινισμό.

 

Διαβάστε επίσης:

http://blog.stigalaria.org/2008/02/29/omologia-banausothtas-apo-tourkokuprious/

http://blog.stigalaria.org/2008/02/26/sygkyria-kuprou/

Κατηγορία: Ενημέρωση, Κοινωνία, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...