Μίκης Θεοδωράκης: Από καλλιτέχνης της Αριστεράς, σημαία της πατριδολαγνείας (το λιγότερο)!

52052-115185

Ο Μίκης Θεοδωράκης, προσωπικά, δε θεωρώ ότι κατάφερε να ξεπεράσει ως προσωπικότητα της Αριστεράς τα ίδια τα τραγούδια του. Τα τραγούδια του σίγουρα εξέφρασαν την Αριστερά και την προοδευτική σκέψη ολόκληρες δεκαετίες. Ο ίδιος, αν και με τα παράσημα της εξορίας, νομίζω ότι εδώ και πολλά χρόνια δεν μπορεί να αποτελεί σύμβολο της σύγχρονης Αριστεράς, σίγουρα πικραίνει και αυτούς που τον είχαν ως σύμβολο παλαιότερα, για λόγους που μπορεί να τους καταλάβει εύκολα κανείς.

Ο Θεοδωράκης προβάλει με κάθε ευκαιρία την “πατρίδα”, την “Ελλάδα” και διαρκώς τοποθετεί τη σκέψη του απέναντι στις “δυνάμεις” που επιβουλεύονται, δήθεν, την Ελλάδα και χρησιμοποιεί συχνά σχήματα συνωμοσίας έξωθεν δυνάμεων που θέλουν το κακό μας. Το βασικότερο όμως είναι ότι έχει μία εμμονή στο να αναφέρεται στην ΕΛΛΑΔΑ λες και η Ελλάδα είναι ΜΙΑ και ενιαία. Αυτό είναι μία βασική διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην ταξική ανάλυση που κάνει η Αριστερά και στην αντίστοιχη αστική λογική που επικρατεί από το κέντρο και δεξιότερα. Η Ελλάδα δεν είναι μία, υπάρχουν πολλές Ελλάδες: των προυχόντων, των τραπεζιτών, των αφεντάδων και των παρασίτων και αυτή των υπηκόων παρακολουθητών της διαχείρισης της ζωής τους από την ΤιΒι. Ποια από όλες είναι, ή ακόμη παραπέρα θέλουμε να είναι, η πατρίδα μας είναι αντικείμενο συζήτησης. Όταν παρουσιάζεται, όμως, μονίμως κάποιος ως προστάτης της πατρίδας που κινδυνεύει από τους έξω χωρίς να φροντίζει πρωτίστως να δήλωνε ποια είναι η δική του πατρίδα από τις παραπάνω, τότε δε μπορεί παρά να είναι “εθνικόφρων”.

Η Αριστερά ποτέ δεν ήταν ενάντια στην πατρίδα, αν και όπως φαίνεται και παραπάνω πάντοτε έθετε υπό συζήτηση το πώς ορίζεται αυτή, και πολέμησε για την πατρίδα που αντιλαμβανόταν σε πάνω από ένα επίπεδα: το καθαρά εθνικό-κρατικό που έχει να κάνει με την κυριαρχία ενός λαού σε ένα τόπο, αλλά και ως πολέμια των πολιτικών που εξαπέλυαν επίθεση κάθε φορά, π.χ τον ναζισμό, τη χούντα. Ποτέ όμως δεν αφιέρωσε λόγια μεγάλα στο να πείσει για την “αγάπη για την πατρίδα”. Δεν είναι λοιπόν παράλογο να βλέπει κάθε ιδεολόγος Αριστερός με προβληματισμό τον Θεοδωράκη.

Είναι να αναρωτιέται κανείς γιατί τα τελευταία χρόνια όλες οι δημόσιες παρεμβάσεις του Θεοδωράκη είναι για τα εθνικά θέματα: Μακεδονικό, Κυπριακό, ελληνοτουρκικές σχέσεις κλπ, ενώ ελάχιστα μπορεί να θυμάται κανείς για τις παρεμβάσεις του στις εντονότατες κοινωνικές εκρήξεις που συμβαίνουν εδώ και μία δεκαετία. Ο Μίκης δε χαλάει το “μελάνι” του για την ανεργία, τις εκμεταλλευτικές σχέσεις εργασίας, το εκπαιδευτικό, τις μεγαλοκομπίνες των τραπεζών και το ρόλο ενδιαμέσου που έχουν τα πολιτικά στελέχη της χώρας. Δε ξοδεύει το μελάνι του για το πως ζουν οι νέοι, για το πως αναπτύσσεται ολοένα και περισσότερο η τάξη των νεόπτωχων μικροαστών, για το έδαφος που κερδίζουν κάποιες ακροδεξιές ομάδες οι οποίες αλωνίζουν διαμορφώνοντας νέο κλίμα τρόμου στις γειτονιές των μεγάλων πόλεων. Ούτε η καταστολή ενοχλεί τον “Μίκη”, ούτε και οι ταλαίπωροι μετανάστες, οι άνθρωποι-φαντάσματα τον ενοχλούν τόσο που να πιάσει την πένα του καλλιτέχνη και να γράψει δύο κουβέντες…

Αντίθετα, ακόμα και οι φυσικές του παρουσίες κινούνται σε μία ιδιόρρυθμη λογική συναδέλφωσης της κοινωνίας με τους “διώκτες” της!

Τι καλός που ήταν ο Χριστόδουλος, τι καλός ο στρατός που μας φυλάει, τι καλή η ΝΔ που προόδευσε τον πολιτικό μας πολιτισμό, τι καλός κι ο Σαμαράς που θα σώσει την Ελλάδα στο μέλλον!.

Διακρίνοντας το έργο από το “πρόσωπο” του καλλιτέχνη

wbjrjueqxw4be287aa2f023Προλαβαίνοντας κάποιους που διαβάζοντας αυτές τις γραμμές (και όσες επακολουθούν) διαισθάνονται ότι πρόκειται για μία ακόμα λασπολογία, μία επίθεση σε ένα πρόσωπο επειδή δε συμφωνεί με τις απόψεις των υβριστών του, να πω πως δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο! Η Αριστερά δεν έχει την πολυτέλεια να έχει πλούσιο οπλοστάσιο προσωπικοτήτων με συχνή προβολή στα μίντια οι οποίοι να θέτουν σε μία προοδευτική διάσταση τα ζητήματα της επικαιρότητας. Γιαυτό και είναι απαραίτητο να “πολεμιέται” η πατριδοκάπηλοι άποψη ιδιαίτερα αυτών των ανθρώπων που η κοινή γνώμη έχει ταυτίσει με τους αγώνες της Αριστεράς. Γιατί αν αφεθούν, τελικά αυτοί θα ορίζουν και τί είναι Αριστερά!

Εδώ χρειάζεται να επαναλάβω τη διάκριση ανάμεσα στον άνθρωπο Θεοδωράκη και το καλλιτεχνικό του έργο τα οποία χρειάζεται να αναλύσει κάποιος ξέχωρα. Το έργο του Θεδωράκη δε μπορεί να το φανταστεί κανείς χωρίς τους κοινωνικούς αγώνες, δε μπορεί να το φανταστεί κανείς να ακούγεται σε σαλόνια και γκαλά. Το σπουδαίο περιεχόμενό τους το έδωσε ιστορικά ο λαός κι όχι αποκλειστικά ο ίδιος. Από την άλλη πλευρά το πρόσωπο Θεοδωράκης πλέον χωράει παντού: σε αντιλαϊκές κυβερνήσεις, σε στρατιωτικές εκδηλώσεις και ότι άλλο θέλει κανείς.

Για να δείξω πόσο σημασία έχει να αποσυνδέεται σε ένα βαθμό το φυσικό πρόσωπο του καλλιτέχνη από το έργο του θα θυμίσω ίσως το πιο τρανταχτό παράδειγμα, για τα ελληνικά δεδομένα, καλλιτέχνη που το έργο του είναι απαραίτητο -δεν γίνεται αλλιώς δηλαδή- να αντιμετωπίζεται ξέχωρα από την πολιτική προσωπικότητα του ιδίου: τον Γρηγόρη Μιθικώτση. Η περίπτωση του Μπιθικώτση συνδέεται άμεσα με τον Θεοδωράκη, γιαυτό έχει ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον η ιστορία αυτή για το παρόν άρθρο!

Ο Μπιθικώτσης τραγουδώντας Θεοδωράκη συνδέθηκε κι αυτός με τους αγώνες της Αριστεράς, μπήκε σε κάθε λαϊκό κουτούκι και σπίτι, σε κάθε διαδήλωση. Στην πραγματικότητα όμως ο “σερ” του ελληνικού τραγουδιού δεν είχε σχέση με την Αριστερά και μάλιστα ήταν δεξιός και ακόμα χειρότερα… τυχοδιώκτης. Ο Γρηγόρης αποδείχθηκε ότι πήγαινε όπου πάει το πολιτικό “ρεύμα” της εξουσίας και είναι γνωστό ότι τραγούδησε και… τον “Ύμνο της Επανάστασης” επί χούντας. Τον Ιούλιο του ’67 ο Μίκης Θεοδωράκης γράφει γράμμα προς τον Γρ. Μπιθικώτση:

«Γρηγόρη.

Διάβασα με κατάπληξη ότι πρόκειται να τραγουδήσεις στα “Δειλινά” τον “Υμνο της Επαναστάσεως”. Νομίζω ότι είσαι αρκετά μεγάλος για να καταλαβαίνεις τι πρόκειται να κάνεις. Πόσες ευθύνες επωμίζεσαι και σε τι σοβαρούς κινδύνους μπαίνεις. Κάθισε σπίτι σου με αξιοπρέπεια. Μην γκρεμίζεις με μια κλωτσιά αυτό που χτίσαμε μαζί τόσα χρόνια. Μην ακούς τους κερδοσκόπους και τους προσκυνημένους. Μη ρίχνεις στο βούρκο το όνομά σου και το όνομα των παιδιών σου, που σε λίγο θα ντρέπονται για σένα. Κάνε τον άρρωστο. Φύγε για το εξωτερικό. Εκεί μπορείς ν’ αρχίσεις μια καινούργια καριέρα. Η Μελίνα σε περιμένει. Γιατί αν εσύ ο Μπιθικώτσης, το πρωτοπαλίκαρο του Θεοδωράκη, γίνεις επίσημος τραγουδιστής της Δικτατορίας τραγουδώντας αυτό το άθλιο κατασκεύασμα θα πρέπει να ξέρεις ότι θα γίνεις ο πιο αχάριστος και τιποτένιος προδότης που γέννησε ο Λαός μας. Στο όνομα της φιλίας μας και για χάρη της γυναίκας σου, των παιδιών σου και όλων των αμέτρητων φίλων μας, σε ικετεύω να μ’ ακούσεις για τελευταία φορά. Μετά την Πέμπτη θα είναι αργά. Πάρα πολύ αργά.
(Υπογραφή: Μίκης Θεοδωράκης)

Αθήναι, Ιούλιος 1967».

Η συνέχεια είναι γνωστή. Ο Μίκης πιάστηκε λίγο αργότερα (21 Αυγούστου 1967), κι ακολούθησε το “δρομολόγιο” Μπουμπουλίνας – ταράτσα κι απομόνωση – Νοσοκομείο – Αβέρωφ – Ζάτουνα – Ωρωπός κλπ, ο δε Μπιθικώτσης (που μάλλον δεν πείστηκε από το φλογερό μήνυμα του συνθέτη) έφτιαξε σόλο καριέρα. Ως “Σερ Μπιθί”, πλέον, πέρασε από τα καλύτερα μαγαζιά της εποχής: “Καν-Καν”, “Δειλινά” και βεβαίως από τις φιέστες της Εθνοσωτήριου στην “πίστα” του Καλλιμάρμαρου ή στα στούντιο της ΥΕΝΕΔ… [*]

Έτσι, ο τραγουδιστής της «Ρωμιοσύνης» και του «Άξιον Εστί», εκτός από Ρίτσο και Ελύτη, τραγούδησε και τον «Ύμνο» της δικτατορίας σε στίχους του “τιτανομεγιστοτεράστιου” Ηλία Καραμανέα και μουσική Α. Ρεμούνδου. Στις 13 Ιουλίου του 1967 σε μια καλλιτεχνική βραδιά υπό την αιγίδα του Κεντρικού Ραδιοφωνικού Σταθμού Ενόπλων Δυνάμεων, στο κέντρο «Δειλινά» της Γλυφάδας, η Βίκυ Μοσχολιού και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγούδησαν, σε πρώτη εκτέλεση, τον Ύμνο της δικτατορίας:

«Μέσα στ’ Απρίλη τη γιορτή,
το μέλλον χτίζει η νιότη
αγκαλιασμένη, δυνατή,
μ’ εργάτη, αγρότη, φοιτητή
και πρώτο το στρατιώτη…
».

Αυτά κατέγραψε η ιστορία για το πρόσωπο Γρηγόρη Μπιθικώτση γιαυτό και το αποσύνδεσε από το έργο που τραγούδησε ως “διάμεσος”. Ως αναφορά τον Θεοδωράκη, σίγουρα για την Αριστερά χρεώθηκε την επιλογή του, να βάλει τα τραγούδια του αγώνα στο στόμα ενός προδότη. Και μάλιστα, μετά το τέλος εποχής της χούντας, γνωρίζοντας και τα πεπραγμένα του Μπιθικώτση, δεν φρόντισε να τον εξαφανίσει πολιτικά.

separator

Διαβάζουμε από το ιστολόγιο του Γιάννη Η. Χάρη μία αναλυτική αναφορά στο φαινόμενο Μίκης Θεοδωράκης και τις πρόσφατες παρεμβάσεις του. Εδώ αναδημοσιεύουμε το τελευταίο άρθρο του που έχει να κάνει με την Δραγωνά και την αναφορά του “Μίκη” σε αυτή την οποία καταγγέλλει ότι έχει στόχο την αλλοίωση της εθνικής-ελληνικής μας ταυτότητας.

.

Τον είπε κανείς ακροδεξιό;

 Απ’ τη Μακρόνησο ο Μίκης Θεοδωράκης μάς έδειχνε παλιά το δρόμο, και του το χρωστάμε.
Όμως, εγώ τουλάχιστον, αρνούμαι να δεχτώ ότι ο ίδιος αυτός δρόμος έχει στο τέρμα του, στην καλύτερη περίπτωση, π.χ. Αντώνη Σαμαρά

Τη γνωστή λασπολογία κατά της Θάλειας Δραγώνα με τα χαλκευμένα αποσπάσματα, παραγωγής Λάος κυρίως, την ανακύκλωσε και ο Μίκης Θεοδωράκης, σε δημόσια επιστολή του προς τον Στέφανο Ληναίο, που αναδημοσιεύτηκε σε διάφορες εφημερίδες και στο διαδίκτυο.

Η Θάλεια Δραγώνα έστειλε ιδιωτικά επιστολή στον Μίκη Θεοδωράκη μαζί με τα επίμαχα βιβλία της, ώστε να διαπιστώσει εκείνος την άτεχνη εντέλει αλλά οπωσδήποτε κακόβουλη μαγειρική.

Ο Μίκης Θεοδωράκης απάντησε με άλλη επιστολή στη Θάλεια Δραγώνα, όπου χωρίς μισή συγνώμη για τη συμμετοχή του στη λασπολογία, περνά κατευθείαν σε εφτασέλιδη επίθεση, κοντά τεσσάρων χιλιάδων λέξεων.

Παρένθεση 1 ακόμα και εθνικιστικά μπλογκ είχαν στο μεταξύ ομολογήσει δημόσια ότι παραπλανήθηκαν, όταν αναπαρήγαγαν τα υποτιθέμενα αποσπάσματα από έργα της Θάλειας Δραγώνα.

Την επιστολή του προς τη Θάλεια Δραγώνα τη δίνει στη δημοσιότητα ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης. Δημοσιότητα εν προκειμένω είναι ένα ιστολόγιο όπου συνεργάζονται γνωστοί ακροδεξιοί.

Η επιστολή αναδημοσιεύεται σε όλα τα ακροδεξιά ή και απροκάλυπτα φιλοναζιστικά ιστολόγια, με διθυραμβικούς τίτλους όπως «Καταπέλτης ο Μίκης» κτλ., και υμνητικά σχόλια για τον «Ένα», τον «Μοναδικό Έλληνα» κτλ.

Η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη ξεκινά με τυπικές ευχαριστίες για τα βιβλία που του είχε στείλει η Θάλεια Δραγώνα και αμέσως συνεχίζει:

«Διάβασα επίσης στο Βήμα και τα Νέα τις συνεντεύξεις σας, οι οποίες όμως κινούνται μονάχα γύρω από δυο-τρεις φράσεις που σας αποδόθηκαν εδώ και πολύ καιρό, για να διαψευσθούν ύστερα από μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

«Οι συνεντεύξεις αυτές και η μεγάλη προβολή τους (σε συνδυασμό με την φίμωση των αντιθέτων απόψεων) δεν πετυχαίνουν τίποτε άλλο παρά να αποκαλύπτουν στον ελληνικό λαό τους πανίσχυρους φίλους σας στα ΜΜΕ αποδεικνύοντας το εύρος και τα ερείσματα αλλά και τον συντονισμό της προσπάθειας που εξυφαίνεται με στόχο την αλλοίωση της εθνικής-ελληνικής μας ταυτότητας. Καθώς και τον τρόμο που δημιουργεί η αυξανόμενη παλλαϊκή αντίδραση στις απόψεις σας, που ακυρώνει την αρχική σας προσπάθεια να εκμεταλλευθείτε την αντίδραση του κ. Καρατζαφέρη βαφτίζοντας όσους διαφωνούν “ακροδεξιούς”.

«Τρόμος που φτάνει σε σημείο να προκαλεί συμπτώματα της “Λύσσας-Σόρος” σε υποταχτικούς κονδυλοφόρους όπως σ’ αυτόν τον δυστυχή κ. Χάρη [σ.σ. αυτός είμαι εγώ· τιμή μου πλέον, Μίκη, ευχαριστώ!] σε σημερινό (9.1.10) ένθετο αθηναϊκής εφημερίδας…»

Αρκούν, πιστεύω, αυτά τα ελάχιστα, για να δούμε τα προ πολλού γνωστά μας, την αμετροέπεια δηλαδή του Μίκη Θεοδωράκη, το σύνδρομο του παραγνωρισμένου και του φιμωμένου, τώρα και τη χυδαιολογία.

Τις απόψεις του Μίκη, σ’ αυτήν ιδίως τη φάση, τις ξέρουμε, έχουν συζητηθεί και αλλού, τις βρίσκουμε έτσι κι αλλιώς μπροστά μας στην καθημερινή μας ζωή, στην καθημερινή αντιπαράθεση των διαφορετικών ιδεολογικών παρατάξεων και στρατοπέδων.

Εδώ ας σταθούμε στο «παράπονό» του, εύκολη καραμέλα-ψευδοεπιχείρημα, δική του και διάφορων άλλων αριστερογενών του πατριωτικού και ουσιαστικά πατριδοκαπηλικού μετώπου, ότι τον βάφτισε η Θάλεια Δραγώνα, η ίδια ή διά των «υποταχτικών κονδυλοφόρων» της, «ακροδεξιό».

Μα ποιος τον είπε ποτέ τον Μίκη, όσο κι αν διαφωνεί μαζί του, ακροδεξιό; Όσο γνωρίζω, κανένας.

Παρένθεση 2 – Ουσιώδης διευκρίνιση: Συχνά μπορεί να συμπέσει κανείς σε επιμέρους στρατηγικούς στόχους και επιλογές με άτομα και παρατάξεις που διαπνέονται από διαμετρικά αντίθετες απόψεις, από διαμετρικά αντίθετη ιδεολογία. Πρόσφατο, ενδεικτικό παράδειγμα: ο πόλεμος του Ιράκ, που συνάντησε την καθολική σχεδόν αντίδραση, από την άκρα αριστερά ώς την άκρα δεξιά. Άλλο όμως συμπίπτω, ενδεχομένως και συνυπάρχω, π.χ. σε πορεία διαμαρτυρίας, δίνοντας ωστόσο πάντοτε σαφώς το ιδεολογικό μου στίγμα, και άλλο συνεργάζομαι.

Εν προκειμένω, στα εν γένει πατριδολογικά λ.χ., όπως στο «Σκοπιανό», στα ελληνοτουρκικά, στο Κυπριακό κ.ά., ο Μίκης Θεοδωράκης συμπίπτει σε βασικές εκτιμήσεις του με δηλωμένα ακροδεξιούς χώρους, κι αυτό καταρχήν και από μόνο του δεν σημαίνει τίποτα για την ιδεολογική ταυτότητά του. Απλώς όμως συμπίπτει;

Έχουμε μνήμη; Έστω πρόσφατη; Ο Μίκης Θεοδωράκης λοιπόν, μόλις προχτές, εξυμνούσε δημόσια τον επιφανέστερο εκπρόσωπο του χώρου, τον Χριστόδουλο, για τη στάση του στα συγκεκριμένα ζητήματα, μας προέτρεπε «να πλένουμε το στόμα μας προτού μιλήσουμε για τον Αρχιεπίσκοπο», και ξεσπάθωνε οργίλος ότι «το μοναδικό […] επιχείρημα κατά του Αρχιεπισκόπου βασίζεται σε κάποια δήλωσή του ότι κατά τη διάρκεια της δικτατορίας εκείνος “μελετούσε”».

Ώστε ο αριστερός Μίκης Θεοδωράκης, μαχητής κατά της δικτατορίας, σε φυλακές και εξορίες όταν ο άλλος «μελετούσε», στηρίζει τον ήδη τότε γνωστό υβριστή προσώπων, θεσμών και πολιτεύματος. Τον εν πάση περιπτώσει, που είναι και το λιγότερο εντέλει, ακροδεξιό –για να μείνουμε στο θέμα μας, το οποίο σχετίζεται με το «παράπονο» του Μίκη Θεοδωράκη.

Έχουμε μνήμη; Ακόμα πιο πρόσφατη; Μόλις χτες ο Μίκης Θεοδωράκης έστειλε τηλεγράφημα στον Αντώνη Σαμαρά για τη νίκη του στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας, όχι για να τον συγχαρεί, κάτι που θα ήταν απολύτως κατανοητό, μα για να δηλώσει πως πανηγυρίζει κιόλας, για την καινούρια μέρα που ξημερώνει για την Ελλάδα:

«Αγαπητέ μου Αντώνη, πανηγυρίζω κι εγώ μαζί σου στην θριαμβευτική σου νίκη που διανοίγει μια νέα προοπτική για την Ελλάδα μας! Με αγάπη, δικός σου, Μίκης»!

Και για όποιον πίστεψε, ή ήθελε να πιστέψει, όπως εγώ, πως κάποια φάρσα θα ’τανε αυτή, έσπευσε να δημοσιεύσει σ’ όλες τις εφημερίδες, ο φιμωμένος, κοτζάμ ανάλυση για τα σημεία όπου ταυτίζεται με τον γνωστό για τις εθνικιστικές του θέσεις και ολέθριες πολιτικές Αντώνη Σαμαρά.

Όπου την ελπίδα για την πορεία και το μέλλον του τόπου, τη «νέα προοπτική», ο αριστερός Μίκης δεν τη βλέπει στην όποια και όποιων τάσεων αριστερά, δεν τη βλέπει στο όποιων σοσιαλιστικών αποχρώσεων ΠΑΣΟΚ, αλλά στη δεξιά, στη Νέα Δημοκρατία. Και όχι εν γένει στη δεξιά Νέα Δημοκρατία, αλλά στην προς τα ακροδεξιά Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά.

Όχι, κανένας, όσο γνωρίζω, δεν τον είπε ακροδεξιό τον Μίκη.

Μόνο ο Μίκης.

.

Επιλεκτικές παρεμβάσεις;

Εμείς ό,τι θέλει ο Μίκης θα τον πούμε. Και πάντως, εγώ προσωπικά, ούτε τον είπα ούτε θα τον πω ακροδεξιό –-ιδίως με τη φόρτιση και το ιστορικό βάρος του όρου. Όμως, κάτι θα έπρεπε επιτέλους να του λέει το γεγονός ότι, καιρό τώρα, το βασικό ακροατήριο και οι χειροκροτητές του προέρχονται από πολύ συγκεκριμένο χώρο.

Κι αυτός ο χώρος που τώρα τον αποθεώνει και τον κάνει σημαία του -–και άλλοθί του–- έχει αναπτυχθεί προ πολλού στο φως της μέρας κι έχει αναλάβει δράση: από παρεμβάσεις στα πανεπιστήμια ώς τις επιδρομές, όλο και πιο συχνές και συστηματικές, και βίαιες, σε γειτονιές και σε πλατείες, στο κέντρο της πρωτεύουσας, και πλέον και σε άλλες πόλεις: νά, στην πατρίδα λόγου χάρη του Μίκη, τα Χανιά, που ίσως και να ’χουν τα θλιβερά πρωτεία στη δράση των ακροδεξιών στην περιφέρεια, σε λιγότερο από δύο βδομάδες έκαψαν δεύτερη φορά την εβραϊκή Συναγωγή.

Στην πλούσια παραγωγή μανιφέστων και στην πληθώρα των δημόσιων παρεμβάσεων του Μίκη, απ’ τον χαιρετισμό στη διαδήλωση των αστυνομικών, την ομιλία στη Λέσχη Αξιωματικών, τα διαγγέλματα σε αποκλειστική μετάδοση απ’ την εκπομπή του Λαζόπουλου, ώς τους κεραυνούς τώρα κατά της Δραγώνα, μην και μονάχα εγώ δεν είδα ούτε λέξη για όλα τ’ άλλα;

Μακάρι. Μακάρι να μην είδα μόνο εγώ.

ΥΓ. Μπορεί να μην έχει σημασία για τον Μίκη, έχει όμως για μένα: αν υπάρχει οξύς τόνος στο δημοσίευμα αυτό, υπάρχει πολύ περισσότερος πόνος. Και πάντως ο όποιος οξύς τόνος, εδώ ή γενικά στην αντιπαράθεση όλων μας με τον Μίκη, είναι από σεβασμό στην ιστορία του, κι ας μην τη σεβάστηκε ο ίδιος· κι είναι ακόμα περισσότερο από σεβασμό κι αγάπη για τη μουσική του, αυτή με την οποία κάποτε μας ανάστησε, και που κι αυτή δεν τη σεβάστηκε, όταν την έσερνε π.χ. στις προεκλογικές συγκεντρώσεις της Νέας Δημοκρατίας -–και ποια; τη Ρωμιοσύνη και τα Τραγούδια του αγώνα!

Κατηγορία: Ιστορία, Κοινωνία, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

  1. Pingback: Μίκης Θεοδωράκης: Από καλλιτέχνης της Αριστεράς, σημαία της πατριδολαγνείας (το λιγότερο)! | Search Top Greek Blog

  2. Ο/Η Κατσιγιαννης Σωτηρης είπε και λάλησε:

    ΦΙΛΕ ΜΙΚΗ ΠΡΙΝ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΧΑΜΕ ΣΥΝΑΝΤΗΘΕΙ ΚΑΙ ΠΡΙΝ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΟΤΑΝ ΕΔΕΙΝΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΩΔΕΙΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ.ΘΥΜΗΣΟΥ ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΡΜΑ.ΧΑΡΗΚΑ ΠΟΥ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΞΑΝΑΒΡΗΚΑ.ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΚΑΛΑ.ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ.

  3. Ο/Η JFK είπε και λάλησε:

    Δεν υπάρχει δεξιά και αριστερά. Υπάρχουν μόνο έξυπνοι και βλάκες, μασόνοι και Έλληνες, ζώα και άνθρωποι. Σταματήστε να είστε πρόβατα της κομματοκρατίας. Απαιτήστε από τα κόμματα αυτό που θέλετε, μην δέχεστε ότι απαιτούν τα κόμματα που θέλετε. Βγάλτε τους μασόνους από την Ελλάδα πάση θυσία.

  4. Ο/Η Χρήστος είπε και λάλησε:

    “Μίκης Θεοδωράκης: Από καλλιτέχνης της Αριστεράς, σημαία της πατριδολαγνείας (το λιγότερο)!”

    Ο τίτλος φανερώνει ότι η αριστερά είναι εθνοπροδότες (ή έστω αδιάφοροι για την πατρίδα) ή έτσι μου φαίνεται?

  5. Ο/Η ark είπε και λάλησε:

    @Χρήστο

    Ο τίτλος λέει αυτό που λένε οι λέξεις που τον περιγράφουν. Βέβαια έχεις δίκιο ότι ο καθένας καταλαβαίνει ότι θέλει. Για παράδειγμα πουθενά στο κείμενο -ελπίζω να μην έμεινες στον τίτλο- δε γράφει ότι η αριστερά είναι ή πρέπει να είναι αδιάφορη για για την Ελλάδα ως ένα τόπο που κυρίαρχος είναι ο λαός της, οι κάτοικοί της: ‘Ελληνες και ξένοι.

    Τώρα αν το ζητούμενο είναι η πατριδολαγνεία… όχι αυτό δεν έχει καμία σχέση με τις ιδέες της αριστεράς. Δεν θα πρέπει όχι ότι δεν υπάρχουν και φορείς που το παίζουν έθνικ!

    Η λαγνεία είναι κακό πράγμα δείχνει έμφαση προβληματική που συνήθως κρύβει και άλλα πράγματα από πίσω.

  6. Ο/Η ark είπε και λάλησε:

    Επίσης επειδή τελικά η ιστορία είναι αυτή που αποκαλύπτει τις αλήθειες… πρόσφατα ο ΙΟΣ της “Ε” καυτηρίαζε τη στάση του Θεοδωράκη στην πρόσφατη επίσκεψη του Ερντογαν στην Αθήνα. Συγκεκριμένα ενώ -όπως αναλύουμε και στο άρθρο παραπανω- έχει διαλέξει ένα ρόλο με συνέπεια τα τελευταία χρόνια να μιλά για τους “εθικούς εχθρούς” μόλις του ανακοινώθηκε η σκέψη να συνβρεθεί με τον ΓΑΠ και τον Ερντογάν στα πλαίδια των δεξιώσεων της εικονικής εθνοφιλίας μας μάλλον συναρπάστηκε…

    διαβάστε το εδώ
    http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=22/05/2010&s=ios-savvatoy

  7. Ο/Η algo είπε και λάλησε:

    Η πιο προσφατη παρέμβαση του μικυ στα πολιτικα δρώμενα:

    «Σκοπός της Τρόικας είναι να μας διαλύσουν σα λαό».

    Αυτό υπογραμμίζει ο Μίκης Θεοδωράκης, ο αγαπητός μουσικοσυνθέτης μας, σε ανοικτή επιστολή του που διαβάστηκε στον Κολινδρό Πιερίας, εκεί όπου δόθηκε συναυλία της Ορχήστρας Μίκη Θεοδωράκη, προς τιμήν του(στη φωτογραφία ο διευθυντής της ορχήστρας παραλαμβάνει το βραβείο για τον Μίκη Θεοδωράκη).

    Τη συναυλία συνδιοργάνωσε ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος, ο οποίος εδώ και καιρό επιμένει σε μια διαφορετική, αναπτυξιακή πολιτική, που να ευνοεί την εξωστρέφεια, ως λύση για τη χώρα. Στην απαντητική του επιστολή, ο Μίκης Θεοδωράκης, αναφέρει:

    «Το γράμμα σας με συγκίνησε βαθειά. Κατ’ αρχήν για την αγάπη και την εμπιστοσύνη με την οποία με περιβάλλετε κι ακόμα πιο πολύ για τις ιδέες που διατυπώνετε και που με φέρνουν τόσο κοντά σας. Μακάρι να σκέφτονταν και οι υπόλοιποι Έλληνες όπως εσείς, γιατί στην περίπτωση αυτή θα υπήρχε ελπίδα να σωθεί η χώρα και ο λαός μας από τον μεγάλο κίνδυνο, που για πρώτη φορά στην ιστορία μας στοχεύει στην καταστροφή της πεμπτουσίας της ελληνικότητας, που χωρίς αυτήν αντί Έλληνες θα καταντήσουμε απλά νούμερα στο χρηματιστήριο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Γι’ αυτό θα πρέπει όλοι και όλες να κατανοήσουμε καλά ότι σκοπός της Τρόικας είναι να μας διαλύσουν σαν λαό με όπλο την οικονομική εξαθλίωση, την καταστροφή του κοινωνικού ιστού και το σβήσιμο της ιστορικής μας μνήμης και της εθνικής μας παράδοσης και πολιτισμού.
    Στις άλλες δύο περιπτώσεις που είχαμε καταπάτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, την ξένη κατοχή και την στρατιωτική χούντα, μας χτύπησαν τις σάρκες, με αποτέλεσμα να στραφούμε προς τον εσωτερικό μας πλούτο, γεγονός που τελικά μεγάλωσε την αγάπη και την εμπιστοσύνη στις εθνικές μας αξίες και ιστορικές παραδόσεις, να γίνουμε δηλαδή δυο φορές περισσότερο Έλληνες και δέκα φορές πιο περήφανοι γιατί είμαστε Έλληνες. Να γιατί ο κίνδυνος σήμερα είναι πολύ πιο μεγάλος. Γιατί έχει στόχο όπως είπα το μεδούλι της ελληνικής μας αλλά και της προσωπικής-ανθρώπινης μας οντότητας.
    Κι εγώ δυστυχώς είμαι αδύναμος για να αντιδράσω, όπως το έκανα σε άλλες περιστάσεις. Γι’ αυτό το μήνυμά μου αυτό είναι μήνυμα προσμονής και αγωνίας. Και θα ήθελα το βραβείο που μου κάνετε την τιμή να μου προσφέρετε, να είναι ο αρραβώνας που θα μας ενώνει σ’ αυτό το νέο μας δύσκολο αγώνα για την σωτηρία της Πατρίδας μας. Σε σας τους νεότερους στηρίζω κι εγώ τώρα όλες μου τις ελπίδες».

    πηγή: http://www.salonicanews.com/2010/08/h.html

  8. Ο/Η ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ είπε και λάλησε:

    Δεν έχω καταλάβει ΤΙ απ’ όλα όσα κατηγορείτε όλοι εσείς τον Μίκη Θεοδωράκη θεωρείτε πως είναι λάθος; Πραγματικά αναρωτηθείτε ΤΙ!
    Από κάτω προς τα πάνω:
    Κατηγορείται ο Μίκης για τη συνάντηση Παπανδρέου-Ερντογάν (σχόλιο …επώνυμο από κάποιον ark!) ότι παρευρέθηκε! Αφού υπενθυμίσω πως βάσει ελληνικής ιστορίας και τεκμηριωμένων ντοκουμέντων, ο Μίκης αποτελεί τη “σημαία” του ελληνικού έθνους (είτε το δέχεστε είτε όχι. Αδιάφορο μου είναι. Η πραγματικότητα δεν αλλάζει, παρά μόνο στο μυαλό σας. Εκτός και αν διαφωνείτε με τους αγώνες της ΑΛΗΘΙΝΗΣ Αριστεράς ενάντια σε Γερμανούς, Βασιλικούς και Χουντικούς…).
    Κατηγορείται ότι υποστήριξε τον Αντώνη Σαμαρά… Ο Μίκης φίλοι μου δεν ανήκει σε κανένα κόμμα, παρά μόνο στους Έλληνες και ιδιαίτερα όσους θέλουν να λέγονται ανεξάρτητοι. Κατόπιν αυτού, δικαιωματικά, μπορεί να υποστηρίζει όποιον θέλει για τους λόγους τους οποίους εκείνος θέλει. Στη προκειμένη περίπτωση, οι λόγοι είναι καθαρά η στάση του Αντώνη Σαμαρά στο πλευρό του Μίκη Θεοδωράκη το 1993, όταν αμφότεροι υποστήριξαν σθεναρά την αντίσταση κατά της αποδοχής της λέξης ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στην ονομασία των Σκοπίων, γεγονός που απέφερε τη πτώση της κυβέρνησης του Μητσοτάκη. Αυτό και μόνο αποδεικνύει πως δε συμμετείχε στη κυβέρνηση Μητσοτάκη για κανέναν άλλο λόγο, εκτός του εθνικού συμφέροντος, σε μία εποχή που η χώρα ταλαιπωρούταν από τα συνεχή σκάνδαλα του Ανδρέα Παπανδρέου. Βέβαια για τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΚΚΕ ουδείς κάνει λόγο… μόνο για τον Μίκη!
    Κατηγορείτε τον Μίκη ότι έβαλε τα έργα του, στο στόμα του «προδότη» Γρηγόρη Μπιθικότση! (πραγματικά ασχολίαστο… καθαρό προπαγανδιστικό τρικ για να χρεώσετε λάθη άλλων στον Μίκη Θεοδωράκη! Το κουτόχορτο κύριοι, κεράστε το αλλού…)
    Κατηγορείτε τέλος, τον Μίκη για «σύνδρομο φίμωσης», «πατριδολαγνεία» και «ξενοφοβία»… ΤΙ απ’ όλα αυτά (όχι τους χαρακτηρισμούς, αλλά στην ουσία) είναι ψευδές ή λάθος;;; Αναρωτηθείτε, πριν βάζετε ταμπέλες στους ανθρώπους, ναζιστικά και φασιστικά.
    «ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΦΙΜΩΣΗΣ»: απλά παρατηρήστε πόσα ΜΜΕ έχουν προσκαλέσει τον Μίκη Θεοδωράκη να αναπτύξει τη θεωρία ή τη δράση του στη τελευταία του Κίνηση, το «ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ». Επίσης, ποιο μεγάλο ΜΜΕ έδωσε βάση στην επιστολή του Μίκη προς τη Δραγώνα (στο οποίο αναφέρεστε τουλάχιστον…αφελώς, πιο πάνω)…Μία επιστολή που ανάγκασε την ανειδίκευτη και αγράμματη, γραμματέα του Υπ. Παιδείας σε παραίτηση μετά από γενική κατακραυγή και ξεσηκωμό του υγιώς σκεπτόμενου ελληνικού λαού. Αντίθετα, επειδή όπου γάμος και χαρά, κι η Βασίλω πρώτη, μαζί με τον υγιώς σκεπτόμενο ελληνικό λαό ακολούθησε και καιροσκόπος Γ. Καρατζαφέρης, ο οποίος, αντίθετα με τον Μίκη, έτυχε ιδιαίτερης προβολής από όλα τα ΜΜΕ της χώρας. Αυτά τα ολίγα, περί φίμωσης και προβολής κάποιων…
    «ΠΑΤΡΙΔΟΛΑΓΝΕΙΑ»: Από πότε η αγάπη για τη πατρίδα και η πίστη σε ήθη, αξίες και ιδανικά που «γέννησαν» τον Δυτικό και κατ’ επέκταση Παγκόσμιο Πολιτισμό (Δημοκρατία-Επιστήμες-Τέχνες-Γράμματα) ονομάζεται «λαγνεία»; Επίσης, σε αυτό είστε ακόμη πιο απαράδεκτοι όλοι εσείς οι ψευτοπροοδευτικοί, από πότε οι όροι «Πατρίδα» και «Έθνος» είναι αδόκιμοι; Προφανώς όμως, θα θέλατε αντί για τους ανθρώπους που έχουν χαθεί πολεμώντας για αυτούς τους όρους ώστε να είστε εσείς ελεύθεροι, να μιλάγατε αυτή τη στιγμή Τουρκικά, Ενετικά, Γερμανικά, Αγγλικά ή οτιδήποτε άλλο, εκτός των ελληνικών.
    «ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ»: Όχι κύριοι, η συναίσθηση και η γνώση του τι πραγματικά συμβαίνει στον κόσμο μας, δε λέγεται «ξενοφοβία», όσο και να χτυπιέστε για να κατηγορήσετε άλλη μία φορά αδίκως και για δικά σας συμφέροντα τον Μίκη Θεοδωράκη, επειδή σας χαλά ή σας επιβραδύνει τα σχέδια της παγκοσμιοποίησης που θέλετε να επιβληθεί ώστε να κονομήσουν οι γνωστοί 10-15, εις βάρος των λαών. Ή μήπως δε συμβαίνει αυτό; Μήπως δε συνέβη στον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο; Μήπως δε συνέβη στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο; Μήπως δε συνέβη στη Κύπρο; Μήπως δε συνέβη στον ελληνικό εμφύλιο; Μήπως δε συνέβη με την επιβολή της 7ετούς Χούντας; Μήπως δε συμβαίνει ακόμη με τη χώρα μας να κυβερνείται από «καρπαζοεισπράκτορες» εντολοδόχους, που ακολουθούν πιστά και με σκυμμένο το κεφάλι τον κάθε Μπους, Κλίντον, Μπους Τζούνιορ και πάει λέγοντας; Που είναι η ελληνική ΑΟΖ κύριοι; Που είναι οι έρευνες και οι προσπάθειας εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου στον ελλαδικό χώρο; Ποιός είπε «ΟΚ Μπος» όταν η αμερικανική πρεσβεία επέβαλλε τη πολιτική της στη κρίση των Ιμίων; Από που και ως που ο «πλανητάρχης» ασχολείται με το κρατίδιο των Σκοπίων και την ονομασία του, σε ένα θέμα που «ενοχλεί» μία χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ; Και τα παραδείγματα «ξενοφοβίας» είναι τόσα πολλά… (και βέβαια αναφέραμε μόνο ελάχιστα από τα ελληνικά θέματα. Για τα παγκόσμια και τον ρόλο των «μεγάλων», η υπόθεση είναι ακόμη πιο ξεκάθαρη…)

    Με συγχωρείτε που έγραψα τόσα πολλά, αλλά δε προλάβαινα να γράψω λιγότερα,

    ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
    ΣΠΙΘΑ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ
    http://spitha-markopoulo.blogspot.com

    ΥΓ. Ελπίζω να μη λειτουργήσετε κατά τον φασιστικό τρόπο τον οποίο καταγγέλλετε και να μη βιαστείτε να προδικάσετε τις προθέσεις των λεγομένων μου, βάσει της ιδιότητάς μου ως μέλος της ΣΠΙΘΑΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ, αλλά να τις κρίνετε μόνο βάσει των όσων γράφω…

  9. Ο/Η χαρης είπε και λάλησε:

    Διαβασα ολο το αρθρο αλλα θα σταθω μονο στα σημεια που θεωρω σημαντικα. Κατ’ αρχας να πω οτι ανηκω στο κινημα ανεξαρτητων πολιτων του μικη θεοδωρακη και θα προσπαθησω να εξηγησω γιατι οι αποψεις του μικη θεοδωρακη δεν ειναι αροδεξιες παντα απο το πως τον εχω δει εγω. Για εμενα ο μικης θεοδωρακης δεν ειναι ακροδεξιος σιγουρα για τους λογους που εξηγω παρακατω. Ειναι αριστερος με την εννοια οτι ειναι υπερμαχος της δικαιοσυνης, της ισοτητας, της ανθρωπιας και ολωςν εκεινων των χαρακτηριστικων που οφειλουν να διακρινουν εναν μεγαλο ανθρωπο του πνευματος και της αριστερας. Ο Μικης δεν ειναι ομως αριστερος οπως εννοει τον ορο η επισημη αριστερα του κκε και του συριζα. Ειναι διεθνιστης απο πλευρας συνορων και στρατων. δεν ειναι ομως διεθνιστης απο την πλευρα του πολιτισμου. το οτι λεει συνεχως για την πατριδα δεν τον κανει ακροδεξιο αλλα το ακριβως αντιθετο. ο μπελογιαννης που σημειοτεον εγκαταληφθηκε απο το κομμα του για την πατριδα ελεγε οτι τα εκανε οπως και τοσοι αλλοι. για εμενα η πραγματικη εννοια του ορου πατριδα εχει εννοια πολιτιστικη και οχι στρατιωτικη. η διαφορα μεταξυ αριστερου και ακροδεξιου ειναι οτι ο ακροδεξιος ειναι ολο λογια περι πατριδος αλλα κοιτα το συμφερον του ενω ο αριστερος κοιτα το κοινο καλο και παρολο που ειναι πατριωτης δεν το διτυμπανιζει. πατριδα του μικη ειναι ο ελληνικος πολιτισμος τον οποιον ο ιδιος κατεβαλε τεραστια προσπαθεια να αναστησει και οχι ο ελληνικος στρατος. επισης λετε οτι ο μικης δε χαλα το μελανι του για τους ανεργους. προφανως δεν εχετε μπει ποτε στην ιστοσελιδα του κινηματος. ο μικης γραφει καθημερινα για τα προβληματα της ελλαδας και βγαζει σε καθε ευκαιρια στο δρομο αυτους που τον ακολουθουν χωρις να τον προβαλει κανενα καναλι σε αντιθεση με την επισημη αριστερα. μπειτε στην ιστοσελιδα της κινησης αενξαρτητων πολιτων και δειτε μονοι σας. Ο ιδιος ο μανωλης γλεζος που κανεις δεν μπορει να τον πει με κανενα τροπο δεξιο συστρατευθηκε με το μικη στο νεο κινημα με ονομα Ε.ΛΑ.Δ.Α. οπως βλεπετε παλι εμφανιζεται η ελλαδα αλλα οχι με τον τροπο που προτεινετε καθως ο μικης και ο μανωλης καλουν τον ελληνικο λαο σε αντισταση εναντια στον καπιταλισμο των τραπεζων. η ιδεολογια του κινηματος εχει θεμελιωδεις διαφορες με τον μαρξ αλλα σε καμια περιπτωση δεν μπορει να χαρακτηριστει δεξια ποσο μαλλον ακροδεξια. μετα λετε οτι θα επρεπε ο μικης να ζητησει συγνωμη απο τη θαλεια δραγωνα. δειτε τη βιογραφια της ενλογω κυριας και το πως εφτασε εκει που ειναι και βγαλτε τα συμπερασματα σας. αν πιστευετε οτι ο πρεπει να ζητησει ο μικης συγνωμη για το “συνοστισμο” στη σμυρνη τοτε τι να πω. δεν εχει σχεση αν ηταν τουρκοι αυτοι που τους σκοτωσαν αλλα δεν γινεται να αποκαλειται μια σφαγη ανθρωπων συνωστισμος. δεν εχει να κανει αυτο με εθνικοφροσυνη. οσο για τα φασιστικα σαιτ που δημοσευουν κατα και ρους επιστολες του και τις εξηγουν οπως θελουν αυτη ειναι η δουλεια τους, η προπαγανδα. και τον ψαραντωνη για παραδειγμα τον αδερφο του νικου ξυλουρη και φιλου του ρασουλη τον καλεσαν να τον βραβευσουν σε μια συναξη απο ακροδεξιους την οποια ειχαν βαφτισει ελληνικη αλλα με την εννοια που βολευε αυτους τον εβγαλαν φωτογραφια με τον βοριδη τον φασιστα να τον βραβευει και τον βραβευει και τον εβγαλαν ακροδεξιο παρολο που εχει τραγουδησει σε πολλα αριστερα φεστιβαλ μουσικης. επισης λετε για τις παρεμβασεις του σε εθνικα ζητηματα. οταν θελεις να καταργησεις στρατους και συνορα φροντιζεις να το θελουν και οι δυο πλευρες αλλιως καταληγεις δουλος. για να διαδωσεις την ιδεα της ειρηνης πρεπει να διαδωσεις τον πολιτισμο και να δωσεις στον αλλο να καταλαβει οτι στηριζεις μια ανωτερη ιδεα. δεν μπορεις να πεις στους τουρκους κοπιαστε η στιγμη που εχεις απο τη μια τη χρυση αυγη και απο την αλλη τους γκριζους λυκους. θα φροντισεις πρωτα να τους εκπολιτισεις και τους μεν και τους δε. πρεπει να μιλησεις και με τις δυο πλευρες αντι να βαφτιζεις εθνικι δεν λεει στους αλλους κοπιαστε, γιατι αναμεσα στους αλλους μπορει να βρισκονται και φασιστες που ψαχνουν ευκαιρια να προκαλεσουν ακομη και πολεμο. ακομη λετε γιατι να εγινε η συγκεντρωση στα χανια. δεν εγινε γιατι η περιοχη εχει φασιστες αλλα γιατι εκαι βρισκεται μια απο τις σημαντικοτερες ομαδε του κινηματος ανεξαρτητων πολιτων στην ελλαδα. λετε ακομη πως ο μικης ειναι επιλεκτικος και προβαλετε σαν επιχειρημα τα συχαρικια στο σαμαρα. οπως μπορειτε να εξακριβωσετε εχει δεχθει στο σπιτι του και τον παπανδρεου με τον ερντογαν. μια προσωπικοτητα αυτου του μεγεθους δεν επιτρεπετε να ειναι επιλεκτικος αλλα και δεν μπορει σε περιστασεις οπως η εκλογη του σαμαρα παρα να στελνει συγχαρητηρια καθως μια διαμαρτυρια δεν την στελνεις αμεσως μετα την εκλογη και φυσικα δεν μπορεις να αδιαφορησεις για τις εξελιξεις σε ενα κομμα στο οποιο στο κατω κατω συμμετειχες στο παρελθον. τελος θα ηθελα να επισημανω πως παρολο που αναγνωριζω οτι το κειμενο δεν εχει την προθεση λασπολογιας η εξυβρισης, ο συγγραφεας εχει μια ταση που λιγο πολυ συνανταται στην επισημη αριστερα: το να βλεπεις τα πραγματα μονο ασπρο μαυρο. δηλαδη αφου ο μικης δεν στηριζει το κομμα η δεν εχει αυτη την ιδεολογια ειναι φασιστας. να πω ακομη οτι ο φασισμος δεν ειναι μονο πολιτικη σταση αλλα και στοιχειο του χαρακτηρα και ο μικης μονο φασιστας δεν μπορει να χαρακτηριστει. το κινημα ανεξαρτητων πολιτων που δημιουργησε εχει ως στοχο το μοιρασμα της εξουσιας σε ομαδες με λαικη βαση οσο το δυνατον μικροτερες, μεχρι και μεγεθους γειτονιας, τον ορισμο δηλαδη της αμεσης δημοκρατιας. Ο συγγραφεας θα επρεπε λοιπον να το ξανασκεφτει προτου κριτικαρει εναν ανθρωπο που πολεμησε το φασισμο και τον καπιταλισμο στη ριζα του με οπλα κανονικα αλλα και με οπλα νοητικα οπως η μουσικη και ο πολιτισμος και για ακομη μια φορα στα 86 του πια χρονια αφηνει την ησυχια του σαλονιου του για να ξεσηκωσει μια φορα ακομα οχι μονο τους ελληνες αλλα και ολους τους ανθρωπους του κοσμου που εχουν την αναγκη για εναν πολιτισμο διαφορετικο απο αυτον που μας φερνει με το ζορι ο καπιταλισμος. συγγνωμη για την ορθογραφια

  10. Ο/Η ark είπε και λάλησε:

    ευχαριστούμε Χάρη για την εκτενέστατη αναφορά σου. Δύο πράγματα μόνο:
    α) τον Μίκη δεν μπορείς να τον πεις φασίστα, ούτε ακροδεξιό και δεν είναι τέτοιος. Γιαυτό το άρθρο λέει ότι με τις λίγο-πολύ (τώρα τελευταία συχνότερα) εκροβατικές θέσεις του που ακουμπάνε λίγο απο εδώ λίγο από εκεί, έχει γίνει “ΣΗΜΑΙΑ” των ακροδεξιών. Και σε αυτό φταίει κυρίως ο ίδιος, γιατί εντάξει τα ανθρωπόμορφα κάνουν χαρές όταν βλέπουν ότι υπάρχουν κανονικοί άνθρωποι και μάλιστα του διαμετρήματος του Μ.Θ. που μπορούν να τους χρησιμοποιούν για “αναφορές” στις ιδεοληψίες τους (τα ίδια έκανε κι ο Πλευρης σε όλα του τα βιβλία). Το “μέχρι κι ο Θεοδωράκης είπε…” ηχεί άσχημα στα αφτιά μου.

    β) Πράγματι, θα ήθελα να διαχωρίσω τη θέση μου από τα συνήθη άρθρα που επιλέγουν ένα στόχο και του επιτίθενται με κάθε τρόπο και χυδαιότητα. Μακριά από εμένα και τον χώρο αυτό. Το άρθρο λέει αναλυτικά κάποια πράγματα και θα βρείτε κι άλλα άρθρα που κρίνουν τον Μ.Θ. στο σάιτ. Και να ξέρετε ότι όσοι τον συντηρούμε μόνο από “καλούπι” δεν έχουμε βγει ώστε να έχουμε ταύτιση σε όλα, και το σημαντικότερο μπορεί να θεωρούμε τον χώρο της αριστεράς και αυτόν της αντ-εξουσίας ως χώρο γεμάτο εν δυνάμει και πραγματικούς συμμάχους, όμως και πάλι είμαστε πολύ μακριά από το να συμπορευόμαστε με τους σχηματισμούς αυτούς.

Σχολιάστε...