ΚΑΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΝΕΟ «ΔΕΚΕΜΒΡΗ»

1

2

Φωτογραφίες του alexandros__M

του Δημήτρη Αργυρού (argiros.net)

Ένας κουρασμένος Πρωθυπουργός, ένας ξεπεσμένος ηγεμόνας, με το τηλεοπτικό του διάγγελμα ζήτησε νωπή λαϊκή εντολή για να αντιμετωπιστεί η κρίση υπερσυσσώρευσης. Κρίση υπερσυσσώρευσης που τα αιτία της βρίσκονται στην ίδια την αναρχία της παραγωγής και της διανομής που κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Ζήτησε νωπή λαϊκή εντολή για να συνεχίσει και να βαθύνει την εκμετάλλευση των λαϊκών τάξεων, γνωρίζοντας πως ο ρόλος του ως διαχειριστή στην παρούσα φάση έχει τελειώσει κάτι.

.
ΣΤΟΧΟΣ ΟΙ ΙΣΧΥΡΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ

Η προκήρυξη των εκλογών αποτελεί ανοικτή ομολογία της χρεοκοπίας της κυβέρνησης της ΝΔ. Ο ρόλος του ως διαχειριστή της καπιταλιστικής εξουσίας «κάηκε» από τις κοινωνικές εκρήξεις τύπου «Δεκέμβρη», αλλά και από την ανικανότητα της να μοιράσει μεταξύ των καπιταλιστικών ελίτ το κλεμμένο πλούτο. Ενώ ταυτόχρονα εγκατέλειψε τις συμμαχίες τις με τα διάφορα μικροαστικά και λαϊκά στρώματα, που είναι αυτά που την έβγαλαν. Όπως γράφει και ένας γνωστός νεοφιλελεύθερος σχολιαστής ο Γιώργος Κύρτσος:«Κατά τη διάρκεια της ανοδικής φάσης του οικονομικού κύκλου, η κυβέρνηση Καραμανλή εξυπηρέτησε για ιδεολογικούς, πολιτικούς ή και διαπλεκόμενους λόγους τα μεγάλα συμφέροντα. Ψηφίστηκαν ένα σωρό νομοθετικές ρυθμίσεις που εξασφάλισαν στο οικονομικό κατεστημένο υπερκέρδη πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ. Δεν είχε όμως η κυβέρνηση Καραμανλή την πολιτική ευελιξία, πιθανότατα και την ελευθερία κινήσεων, να σταθεί στο πλευρό των εργαζομένων και των μικρομεσαίων αμέσως μετά την εκδήλωση των συνεπειών της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Έσπευσε να στηρίξει με 28 δισ. ευρώ τις τράπεζες, χωρίς να πάρει τα αναγκαία μέτρα για να ενισχυθεί η ρευστότητα στην πραγματική οικονομία. Ενισχύθηκε έτσι η εικόνα μιας κυβέρνησης που στέκεται στο πλευρό των μεγάλων συμφερόντων αδιαφορώντας για το δημόσιο συμφέρον, τους εργαζόμενους και τους μικρομεσαίους.»

Ετσι όταν ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση υπερσυσσώρευσης, της έμεινε μόνο η βιοεξουσία/ βιοπολιτική του φόβου για να στριμώξει τις λαϊκές μάζες που άρχισαν να απαιτούν κοινωνική δικαιοσύνη. Το ρατσιστικό μίσος και μένος που με επιδεξιότητα πήγε να παίξει η κυβέρνηση της δεξιάς παρέα με το ΛΑΟΣ δεν έφτανε για να βουλώσει τα νηστικά στόματα που άρχισαν να γίνονταν όλα και πιο πολλά. Η Ντόρα Μπακογιάννη με ειλικρίνεια και κυνισμό δήλωσε στην τηλεόραση, αμέσως μετά το διάγγελμα Καραμανλή: «κάνουμε εκλογές για να μην ξηλωθούν πεζοδρόμια.» Δηλαδή για να μην υπάρξει ακόμη ένας και πιο άγριος και μαχητικός «Δεκέμβρης».
Ταυτόχρονα η προκήρυξη των εκλογών είναι απόρροια της βαθύτατης και πολύμορφης κρίσης πολιτικής εκπροσώπησης η οποία, σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, αγκαλιάζει ευρύτερα τον αστικό συνασπισμό εξουσίας, με αποτέλεσμα τα κόμματα του αστικού μπλοκ εξουσίας να γίνονται υποχείρια της εξουσίας σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό. Ένα γεγονός που προκαλεί και ενισχύει τις τάσεις συναίνεσης μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων.
Αυτό συνεπάγεται πως ο επίδοξος νέος διαχειριστής της καπιταλιστικής εξουσίας το ΠΑΣΟΚ ή οποιαδήποτε κεντροαριστερή κυβέρνηση και να ήθελε να συγκρουστεί με τα συμφέροντα δεν μπορεί. Πόσο μάλλον που η πολιτική της «εθνικής προσπάθειας» που διακήρυξε ο Γ. Παπανδρέου κινείται στην ίδια λογική της κυβέρνησης της ΝΔ. Όπως γράφει και σε ανακοίνωση της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ: «Το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα του εκφράζει τη συνέχεια και όχι ρήξη με τη διαχείριση της ΝΔ.».

Η πολιτική του ΠΑΣΟΚ άλλωστε φαίνεται καλύτερα στο μαζικό εργατικό κίνημα που το έχει διαλύσει και αποσαθρώσει. Είναι γνωστός ο ρόλος της ΓΣΕΕ και της ΠΑΣΚΕ στο εργατικό κίνημα: Ας μην ξεχνάμε πως η ΓΣΕΕ στηρίζει το εργασιακό δουλεμπόριο, όπως φάνηκε από την σιωπή με το ζήτημα της Κούνεβα. Δεν είναι μυστικό πως τα γραφεία της ΓΣΕΕ καθαρίζει δουλεμπορική εταιρεία και η εκπρόσωπος της ΟΙΚΟΜΕΤ, την οποία είχε καταγγείλει η Κωνσταντίνα, εκλέγεται με τα ψηφοδέλτια της ΠΑΣΚΕ στο Ε.Κ Π. Μιας ΓΣΕΕ που στηρίζει την λογική του καπιταλιστικού ανταγωνισμού και της φιλοΕΕ προοπτικής, στηρίζοντας τις δομές που διασπούν και δεν ενώνουν την εργατική τάξη.

Για την αστική τάξη , το κεφαλαίο , τις καπιταλιστικές ελίτ, την ΕΕ, το ΔΝΤ η ύπαρξη μιας ισχυρής κυβέρνησης είναι μια δυνατή και αναγκαία συνθήκη για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την κρίση δίχως να χάσουν τα κέρδη και τα προνόμια τους. Μια δυνατή και αναγκαία συνθήκη για να βαθύνει η εκμετάλλευση της εργατικής τάξης. Χρειάζεται μια νέα ισχυρή κυβέρνηση σε μια νεοφιλελεύθερη ή «σοσιαλ»φιλελεύθερη κατεύθυνση ή μια νέα οικουμενική για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση. Το κλίμα μυρίζει έντονα 89, με την αριστερά ξανά στο ρόλο της Ιφιγένειας, για την σωτήρια του πολιτικού και οικονομικού στάτους.

.

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΑΖΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Κατά συνέπεια μια ισχυρή κυβέρνηση είναι ότι χειρότερο για τα λαϊκά και εργατικά συμφέροντα. Η υπεράσπιση των λαϊκών και εργατικών συμφερόντων , η υπεράσπιση του κόσμου της εργασίας , της νεολαίας, των μεταναστών περνάει αναγκαστικά μέσα από την ενίσχυση της αριστεράς, παράλληλα με την ύπαρξη ενός μαχητικού εργατικού κινήματος.

Σε αυτές τις συνθήκες ήταν αναγκαία μια ενωμένη αριστερά στο κίνημα και στις πολιτικές εκλογικές μάχες. Με ένα πρόγραμμα αγώνα που θα αντιμετώπιζε την κρίση, υπερασπίζοντας ή και διευρύνοντας τα λαϊκά και εργατικά δικαιώματα. Αυτό θα αποδυνάμωνε κάθε κυβέρνηση, δίνοντας πολιτική στήριξη στους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας.

Μόνο που εκ των πραγμάτων- όπως αυτές διαμορφώθηκαν ύστερα από το «Δεκέμβρη» και εντός της βαθιάς κρίσης υπερπαραγωγής- φάνηκε η βαθιά ανεπάρκεια της διαχειριστικής αριστεράς αλλά και της αριστεράς του «κομμουνιστικού» ρεφορμισμού.

«Είναι αναγκαιότητα η ύπαρξη ενός μαζικού πολιτικού και κοινωνικού κινήματος στηριγμένο σε ένα νέο εργατικό κίνημα, που θα υπερβαίνει την τραγική ανεπάρκεια, το συμβιβασμό και τον εκφυλισμό του επίσημου συνδικαλιστικού κινήματος, θα συγκρούεται συνολικά με την αντεργατική πολιτική και τους φορείς της και θα μπορεί να επιβάλει τους στόχους και τις διεκδικήσεις του, την ανατροπή της επίθεσης και το άνοιγμα του δρόμου για τη συνολική ανατροπή της κοινωνίας του κέρδους και της αγοράς….Απαιτείται μια άλλη Αριστερά που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι, ανυπότακτη, εργατική και αντικαπιταλιστική, μια Αριστερά ικανή να αντιπαλέψει νικηφόρα τη βάρβαρη επιδρομή του κεφαλαίου και να αναζωογονήσει τον αγώνα για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και την κομμουνιστική απελευθέρωση». Όπως άλλωστε γράφει και σε ανακοίνωση το ΝΑΡ στηρίζοντας το πολιτικό εγχείρημα της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή – ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Στηρίζοντας την Αντικαπιταλιστική Αριστερά με στόχο να δυναμώσει η Αριστερά της νίκης και της ανατροπής και να ανοίξει τα φτερά της η δυναμική της σύγκρουσης με τον καπιταλισμό, για τον κομμουνισμό και της ελευθερίες της εποχής μας.

Κατηγορία: Αναδημοσιεύσεις, Κοινωνία, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

  1. Ο/Η dim είπε και λάλησε:

    σχετικα με την αναλυση που κανει ο Δ.Α. σε καποια σημεια συμφωνω οπως το γιατι θελουν την εξουσια ειτε το πασοκ ειτε μια κεντροαριστερη κυβερνηση, ή το γιατι και πως εφτασε στο σημειο αυτο η σημερινη κυβερνηση.

    τα παρακατω ομως που αφορουν την αντιμετωπιση του δεκεμβρη απο την αριστερα, την ενοτητα της αριστερας και πολυ περισσοτερο τη στηριξη του σχηματος ανταρσυα θεωρω πως ειναι εντελως αστοχα.
    καταρχην για την αντιμετωπιση του δεκεμβρη απο την αριστερα θεωρω πως δεν υπηρχε. οχι μονο απο τα δυο κομματα που εννοει ο Δ.Α. αλλα απο συνολικα ΟΛΗ την αριστερα. χαρακτηριστικο παραδειγμα αποτελει το οτι τα πανεπιστημια, εκει οπου η εξωκοινοβουλευτικη αριστερα ειναι κυριαρχη, ηταν εκτος κλιματος, λιγα εκλεισαν και σε ακομα λιγοτερα εγιναν συζητησεις και δρασεις. ο δεκεμβρης ξεπερασε κατα πολυ την “οργανωμενη” αριστερα. απλα τον κοιταζε να περναει..

    για τα αλλα τωρα.
    εκ των πραγματων ειναι ουτοπια η ενωση της αριστερας γιατι κατα τη γνωμη μου δεν υπαρχει αριστερα (οργανωμενη) στην ελλαδα.
    το κκε ειναι ενα εξοχως οργανωμενο κομμα αλλα δεν ειναι αριστερο.
    ο συριζας ειναι ενα παζλ αριστερων οργανωσεων και κομματων που εχει αρκετους αριστερους αλλα ειναι για να φτασει να αλλαξει τον κοσμο οπως λεει οτι θελει να κανει πρεπει να αλλαξει ο ιδιος. ειδικα τις τελευταιες μερες παρουσιαζονται φαινομενα που ειναι δυστυχως εντελως εξουσιαστικα, συστημικα και μονο αριστερα δε θα μπορουσαν να χαρακτηριστουν.
    και τελος κανει εκκληση για ψηφο στην ανταρσυα… το κομματι αυτο παρολο του οτι ειναι ιδιαιτερα μαχητικο σε διεκδικησεις, πορειες, απεργιες η συνδεση που εχει με τον κοσμο και την πραγματικοτητα ειναι μηδενικη. η οποια ελλειψη εγινε ορατη δυστυχως και στις ευρωεκλογες. απλα αθροισαν τα ποσοστα που ειχαν οι διαφορες οργανωσεις – κομματα οταν κατεβαιναν μονα τους.

    πρεπει να γινει κατανοητο απο ολους οσους θελουν να εμπλεκονται στις κονοβουλευτικες διαδικασιες πως η επανασταση ουτε θα γινει μεσω της βουλης ουτε και προκειται να αποτυπωθει σε ποσοστα των γκαλοπ.
    κατα τη γνωμη μου οι δυο πολιτικες διαδικασιες, δρομος – εκλογες δεν εχουν σχεδον καμια σχεση μεταξυ τους.
    η μοναδικη λυση για την αριστερα που επιλεγει αυτο τον δρομο ειναι να κατεβει στις εκλογες ενωμενη ωστε να μπορεσει να γινει το κοινοβουλευτικο αναχωμα στα 2 κομματα και τις πολιτικες τους. πιο απλα για να αποτρεψει την ηττα με 5-0 και να την κανει αξιοπρεπη με ενα 3-1. το ολο συστημα ετσι οπως ειναι διαμορφωμενο δεν προκειται να φερει καποια αριστερη αλλαγη. αλλωστε αυτος ειναι ο λογος της υπαρξης του.

    οποτε αντι οι κατα τα αλλα συμπαθεις συντροφοι της ανταρσυας αντι να προσπαθουν να αυξησουν τα ποσοστα τους απο 0.4 στο 0.5 ας κοιταξουν να βρουν ενα μινιμουμ συμφωνιας με τους υπολοιπους αριστερους (το οποιο προφανως μπορει να ειναι η αντιθεση στην κυριαρχη πολιτικη).
    ολα αυτα κοινοβουλευτικα μιλωντας γιατι ο δρομος ειχε (και εχει) τη δικια του ιστορια…

  2. Ο/Η odysseas είπε και λάλησε:

    θα σταθώ μόνο στην στάση της αριστεράς τον Δεκέμβρη αλλά και στα όσα λέι ο φίλος παραπάνω περι αριστεράς και κινήματος

    Λοιπόν είναι γεγονός ότι η εξω-κοινοβουλευτική αριστερά ,που δραστηριοποιείται ενεργά στα πανεπιστήμια, ήταν ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ στα γεγονότα του Δεκέμβρη (ΠΡΟΣΟΧΗ:μιλώ για την περίοδο μετά τις διακοπές των χριστουγέννων). Και αν μερικοί καλοθελητές υποστηρίξουν ότι “μα εμείς κατεβάσαμε πρόταση αλλά δεν ψηφίστηκε”, τότε έχω να τους πω ότι είναι και ο τρόπος που υποστηρίζεις αυτό που κατεβάζεις…

    Όσον αφορά την κοινοβουλευτική αριστερά(προφανώς και δεν αναφέρομαι στο ΚΚΕ μιας και δεν το θεωρώ αριστερό ) συμφωνώ με αυτά που λές (ότι δλδ “φάνηκε η βαθιά ανεπάρκεια της διαχειριστικής αριστεράς”). Η ανεπάρκεια της όμως στοίχησε στην ελληνική κοινωνία καθώς αν τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή έβγαιναν μπροστά με σοβαρές λύσεις και προτάσεις(και όχι αερολογίες) πολύ πιθανόν να μην οδηγούνταν η κοινωνία στην υιοθέτηση αντιδημοκρατικών προτάσεων τύπου:τραπεζας DNA-κουκούλας. Με 2 λόγια εκείνη τη στιγμή ο λαός χρειαζόταν λύσεις και ο μόνος που έδειχνε(έστω και για ζητήματα που ως τότε δεν αφορούσαν άμεσα τον έλληνα:τύπου μεταναστευτικό) να τις δίνει ήταν η γνωστή πολυκατοικία.

    Όσον αφορά κόμματα τύπου ανταρσύα, θα συμφωνήσω με τον dim ότι η σύνδεσή τους με τον κόσμο είναι μηδενική. Αλλά αυτό δεν οφείλεται μόνο στην ελλιπή επικοινωνία αλλά και στον τρόπο που δίνουν στον άλλον να καταλάβει τι θέλουν να πουν. Με 2 λόγια…Αν συνεχίσεις να μιλάς γενικά και αόριστα, ρε αδερφές, για αντικαπιταλιστικές κοινωνίες και άλλα τέτοια και δεν δίνεις στον κόσμο απτά παραδείγματα πως περιμένεις να σε πάρει στα σοβαρά (εκτός απο τους δικούς σου που ξέρουν τι λες και δεν χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις αλλά έτσι θα συνεχίσεις να είσαι στις κάλπες ένα μηδέν και κάτι). Ωραίες είναι οι θεωρίες αλλά στην πράξη τι;;;

    Σχετικά με αυτό που γράφεις στο τέλος dim: “ας κοιταξουν να βρουν ενα μινιμουμ συμφωνιας με τους υπολοιπους αριστερους (το οποιο προφανως μπορει να ειναι η αντιθεση στην κυριαρχη πολιτικη)”. Πιστεύεις ότι αυτό είναι αρκετό;;; Ναι όντως το μίνιμουμ υπάρχει αλλά αρκεί στον κόσμο αυτό το μίνιμουμ;;; Δεν πιστεύω πως αρκεί αν οι ίδιοι δεν πανε ένα βήμα παραπέρα αναθεωρώντας κάποια πράγματα, βρίσκονατας παράλληλα ΛΥΣΕΙΣ. Έτσι κι αλλίως δεν περιμένουν όλοι την επανάσταση αλλά λύσεις που θα βελτιώσουν την καθημερινή τους ζωή….

Σχολιάστε...