Όχι τίποτα άλλο… δε κάνει και τα κουμάντα του ο Άγιος!

ΚΑΠΟΙΟΙ,

Από το να υπάρχουν νοσοκομεία με προβλήματα… προτιμούν να μην έχουμε νοσοκομεία.

Από το να έχουμε εκπαίδευση με προβλήματα… προτιμούν να μην έχουμε εκπαίδευση.

Από το να έχουμε σχέσεις με προβλήματα… προτιμούν να μην έχουμε ούτε σχέσεις.

Από το να έχουμε δημοκρατία με προβλήματα… προτιμούν να μην έχουμε δημοκρατία.

Από το να έχουμε κοινωνία με προβλήματα… προτιμούν να είμαστε ζώα-μονάδες.

Από το να σκεφτόμαστε και να στεναχωριόμαστε… προτιμούν να μη σκεφτόμαστε.

Από το να αισθανόμαστε και να πλγωνόμαστε… προτιμούν να μην έχουμε αισθήσεις και αισθήματα.

Κι όλα αυτα ξεκινάνε από το ότι έχουμε μία ζωή που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε αμέτρητα προβλήματα… γιαυτό ίσως καλύτερα και να μη ζούμε!

για ΚΑΠΟΙΟΥΣ !

Κι επειδή μέχρι να τρελαθούμε, να παραιτηθούμε από τη ζωή ή και να την αποχαιρετήσουμε αυτοκτονώντας έχουμε πολύ χρόνο, ας  ασχολούμαστε με τα επουσιώδη:

Αφού δε μπορούμε να έχουμε πλατείες “καθαρες από μετανάστες και φτωχομπινέδες” ΑΣ ΜΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΛΑΤΕΙΕΣ…

xara

Η πλατεία στον Άγιο Παντελεήμονα. Εκεί όπου τρωει “πόρτα” η λογική, η ανθρωπιά  και η αλληλεγγύη!

Ένα κειμενάκι από την Κατάληψη “Βίλλα Αμαλίας” (ξέρετε… εκεί που νοικιάζουν μετανάστες για να μπασταρδέψουν τα εθνικά μας γονίδια και μικρά παιδιά για να κάνουν ότι παίζουν σε πλατείες ώστε να παρέχουν κάλυψη στο έργο της αποεθνικοποίησης του Ελλαδιστάν!)

Ακόμα και αυτή μιας παιδικής χαράς.
Για να μην τους θυμίζουν αυτούς που θα ήθελαν να μην υπάρχουν καθόλου (εκτός σαν απλήρωτοι εργάτες).
Γι αυτούς που για να πετύχουν τα μισάνθρωπα σχέδιά τους δεν διστάζουν να πουν τα πιο πρόστυχα ψέματα, για μεταφερόμενους από τη Βίλλα Αμαλίας μετανάστες και νοικιασμένα παιδιά στην παιδική χαρά.
Γι αυτούς που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να χαριεντίζονται με τα ναζιστικά παράσιτα αρκεί “να φύγουν όλοι τους από δω”
Γι αυτούς που τόσο απλόχερα τους χαρίζεται τηλεοπτικός χρόνος και αστυνομική προστασία και λεονταρίζουν μόνο εκ του ασφαλούς.
Γι αυτούς που χτυπούν μόνο τους αδύναμους και πραγματοποιούν πολλές μικρές “νύχτες των κρυστάλλων”,
Γι αυτούς τους θιασώτες των πογκρόμ και του λιντσαρίσματος,
η λέξη αλληλεγγύη είναι άγνωστη.

Η μόνη πόρτα που θα κλείσει είναι η δικιά τους.
Η ζωή ανήκει σε άλλους.

Κατηγορία: Κοινωνία, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , .


Σχολιάστε...