Περί της πρώτης Κυριακής των γαλλικών εκλογών 2017

– Τα προγνωστικά δείχνουν κονταροχτύπημα Μακρόν και Λεπεν στην πρώτη θέση και ανεβασμένο τον Μελανσόν του Αριστερού Μετώπου που χτυπάει τρίτη θέση. Ακόμα και η αντικαπιταλιστική αριστερά (πιο αριστερά του Αριστερού Μετώπου) βλέπει τη δημοτικότητα της να αυξάνεται κυρίως από τη νεολαία.

– Στα θετικά καταγράφεται το υπαρκτό ενδεχόμενο οι επίσημοι υποψήφιοι της Δεξιάς και των «Σοσιαλιστών», να βρεθούν όχι μόνο εκτός διεκδίκησης της Προεδρείας αλλά εκτός και των τριών πρώτων θέσεων την πρώτη Κυριακή. Αυτό θα επιβεβαιώσει ότι το γαλλικό πολιτικό σκηνικό έχει μπει σε φάση μεγάλης ρευστότητας με τα βασικά πολιτικά «μαγαζιά» να έχουν χάσει πελατεία.

– Ο νέος ηλικιακά Μακρόν κατεβαίνει «ανεξάρτητος» μεν, αλλά έχοντας θητεύσει αρκετά δίπλα στον Ολάντ, χωρίς ποτέ όμως να έχει αναπτύξει προφίλ επαγγελματία πολιτικού. Είναι γιάπης (έχει πει κάτι ντεμοντέ δικά του στο στυλ “καθένας μπορεί να γίνει δισεκατομμυριούχος“), είναι δεξιοκεντρώος (κι όχι κεντροδεξιός), άνθρωπος των εταιριών. Πολύ φοβάμαι ότι όλο αυτό το “ανεξάρτητο” της υποψηφιότητάς του είναι ένα κολπάκι ώστε να μπορέσει το σύστημα που βρίσκεται πίσω του (αυτό που στήριζε και Ολάντ) να μην έχει να απολογηθεί για την κυβερνητική θητεία. Μάλλον έχει και τη στήριξη του ίδιου του Ολάντ, ο οποίος όχι μόνο δεν ήθελε τον πρωθυπουργό Βάλς (άλλος δεξιοκεντρώος αυτός!), αλλά με την αναποφάσιστη και θολή στάση του δεν επέτρεψε στο «Σοσιαλιστικό» κόμμα να προετοιμαστεί καλύτερα, και κάποιος άλλος υποψήφιος να πάρει τα ηνία του κόμματος νωρίτερα.

– Στα αρνητικά, φυσικά έχουμε ότι πάνω από 20% του εκλογικού σώματος συγκινείται από τη Λεπέν και το εθνικιστικό-λαϊκίστικο-ακροδεξιό κόμμα της, που έχει πολλά φασιστικά και ναζιστικά σκουπίδια κάτω από τις φτερούγες του. Είναι μάλιστα η πιο σίγουρη για πρόκριση για στον 2ο γύρο, είτε ως πρώτη, είτε ως δεύτερη. Πάντως στον δέυτερο γύρο δημοσκοπικά χάνει από όλους τους σημαντικούς υποψηφίους.

– Έχουμε λοιπόν το δεδομένο ότι όλοι οι βασικοί υποψήφιοι νικάνε την Λεπέν στον δεύτερο γύρο, με καλύτερη επίδοση αυτή του Μακρόν που αναμένεται να πιάσει 60% στον δεύτερο γύρο με αντίπαλο την Λεπέν, και χειρότερη αυτή του υποψήφιο της Δεξιάς Φιγιόν που κερδίζει οριακά με 52%. Το γεγονός αυτό, έτσι κι αλλιώς, είναι δείγμα ότι η Λεπέν δεν έχει την ευρύτερη αποδοχή για να κυβερνήσει. Λέει επίσης ότι όποιος καταφέρει να πάει στον δεύτερο γύρο εναντίον της βγαίνει σχεδόν αυτόματα και Πρόεδρος. Το αναμενόμενο λοιπόν είναι οι ψήφοι αυτή την Κυριακή να κατακερματιστούν: κάθε πολιτική τάση να διεκδικήσει να βάλει τον υποψήφιό της στον δεύτερο γύρο.

Το κρίσιμο που θα καθορίσει ποιος θα συνοδεύσει τη Λεπέν στον δεύτερο γύρο είναι αν κάποιος από τους πολιτικούς χώρους είναι αρκεά συνειδητοποιημένος και αποφασισμένος ώστε να μην επιτρέψει το worst-case σενάριο του δευτερου γύρου, σε σχέση με τα δικά του πολιτικά του γούστα (αν εξαιρεθεί η Λεπέν που θα ηττηθεί σίγουρα).

Για παράδειγμα, οι περισσότεροι αριστεροί (σχετικός ο όρος) θα προτιμήσουν να διαδηλώσουν στον πρώτο γύρο ενισχύοντας τη φωνή των αριστερών κομμάτων. Οι καραμπόλες που έχουν γίνει θα μπορούσαν με μια μεγαλύτερη συσπείρωση του αριστερού χώρου να στείλουν στα σίγουρα τον Μελανσόν (ναι αυτόν!) στον δεύτερο γύρο. Συσπείρωση και συμμαχίες όμως δεν έχουν γίνει εφικτές ούτε έχουν επιδιωχθεί (εδώ θα πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες – αν τουλάχιστον ο στόχος του Αριστερού Μετώπου είναι να κυβερνήσει και όχι να διαμαρτυρηθεί με βερμπαλισμούς μέσω του εκλογικής πανήγυρης). Έτσι ο Μελανσόν δείχνει να απολαμβάνει μια δημοτικότητα, όχι επειδή έχει όραμα και πρόγραμμα, αλλά μάλλον από τους πρώην ψηφοφόρους του «Σοσιαλιστικού» κόμματος (κάτι μας θυμίζει αυτό;) που θα θέλανε μια πιο αριστερή μετά-Ολαντ στροφή, ενώ δεν αντιμετωπίζεται και με εχθρότητα από μερίδα των Μίντια.

Στο δεύτερο γύρο, οι αριστεροί ψηφοφόροι είτε δε θα ψηφίσουν, είτε θα στηρίξουν ότι πιο προοδευτικό βρεθεί εκεί. Είναι κοινή πεποίθηση της αριστεράς  στη Γαλλία ότι -έτσι και αλλιώς- όποιο κόμμα και να κερδίσει από τα δύο μεγάλα, ή ακόμα και ο Μακρόν ο οποίος κατεβαίνει “ανεξάρτητος”, δε θα υπάρχουν μεγάλες διαφορές στην ουσία της διακυβέρνησής τους. Αλλά ούτε και στον ρόλο που θα διατηρήσει η Γαλλία στη Γαλλογερμανική συμμαχία (Γερμανογαλλική σωστότερα).

Από την άλλη πλευρά, μερίδα της γαλλικής Δεξιάς, ειδικά η οικονομική ελίτ, είναι ταξικά πλήρως συνειδητοποιημένη και έχει μεγάλο πρόβλημα με το ενδεχόμενο ο κατακερματισμός των ψήφων να στείλει από καραμπόλα τον Μελανσόν (ναι αυτόν!) στον δεύτερο γύρο και να τον κάνει και πρόεδρο!

Συνεπώς, είναι μάλλον φυσικό να αναμένει κανείς μερίδα της Δεξιάς να συγκλίνει από την πρώτη κιόλας Κυριακή προς τον Μακρόν, ώστε να αποφύγει τα χειρότερα. Στην ίδια γραμμή σκέψης, το Βερολίνο μέσω Σόιμπλε έχει τοποθετηθεί υπέρ του Μακρόν. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που είναι πολύ πιθανό ο Μακρόν να βγει πρώτος και την πρώτη Κυριακή και να γίνει τυπική υπόθεση ο δεύτερος γύρος.

Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να παρουσιαστεί ύστερα από τα ΜΜΕ ως “μεγάλη αντι-ακροδεξιά/αντι-φασιστική νίκη” για να δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση και περισσότερο περιεχόμενο (από την απογοήτευση του κόσμου) στη νέα ηγεσία.

Ανακεφαλαιωση:

Καλό θα ήταν ένα “ατύχημα” στη Γαλλία σαν αυτά που έγιναν στην Βρετανία ή τις ΗΠΑ αλλά με διαφορετικό πρόσημο, προοδευτικό-ριζοσπαστικό αυτή τη φορά. Όμως κάτι τέτοιο πιθανότερο είναι να μη συμβεί επειδή:

α) Υπάρχει αρκετή συντήρηση στην γαλλική κοινωνία για να μετατοπιστεί άρδην προς τα αριστερά σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα επιλέγοντας κάτι αριστερό ριζοσπαστικό να κυβερνήσει,

β) Επί της ουσίας έχει γίνει λίγη δουλειά από το Αριστερό Μέτωπο ώστε να μετριαστεί ο κλασικός κατακερματισμός στα αριστερά του πολιτικού φάσματος. Αίσθησή μου είναι ότι παρά την μεγάλη ευκαιρία ο Μελανσόν εξακολουθεί να είναι αριστερός πολιτικός παλιάς κοπής (με την καλή και την κακή ταυτόχρονα έννοια): δείχνει ειλικρινής, αλλά ταυτόχρονα περισσότερο ενδιαφέρεται να κάνει το αριστερό κομμάτι του παρά να δημιουργήσει ευρύτερο Μέτωπο για να κυβερνήσει. Άλλωστε αυτός φρόντισε να ξεκαθαρίσει πρόσφατα ότι “δεν είναι Τσίπρας!“… “με ότι αυτό συνεπάγεται” θα μπορούσε να προσθέσει κανείς!

γ) Η γαλλική ελίτ είναι ταξικά συνειδητοποιημένη και θα προσπαθήσει να μη διακινδυνεύσει “ατυχήματα”, οπότε θα σπρώξει από τον πρώτο γύρο τον Μακρόν.

Αυτά τα ολίγα, πάντα με κίνδυνο να υπάρχουν κρυφές παράμετροι και τα παραπάνω να διαψευστούν.

Κατηγορία: stigalaria, Διεθνή, Πολιτική
Tags: , , .


Σχολιάστε...