Το «άγχος του μπάτσου» για τα νούμερα των προσαγωγών

734981_511856462170669_943387358_n

Πρόσφατα συναντήσαμε ένα βίντεο στο youtube, το οποίο και αναρτάται παρακάτω. Πρώτα από όλα, να αναφέρω ότι η ανάρτηση γίνεται με πολλούς αστερίσκους καθώς δεν έχει γίνει ρεπορτάζ για το ποίος το ηχογράφησε και υπό ποιές συνθήκες, ή να επιβεβαιωθεί το ποιος μιλάει κι αν είναι αυτός που μας πληροφορεί το βίντεο, αν τα ηχητικά κομμάτια αυτά είναι συρραμμένα ή όχι, κ.ο.κ.

Παρ’ όλα αυτά, και με κίνδυνο να αποδειχθεί ότι “δεν είναι αυτό που νομίζουμε” το θέτω υπό συζήτηση. Και αν σε κάνω λάθος, εδώ είμαστε να το ξαναδούμε το θέμα.

Πρέπει να φαίνονται νούμερα προσαγωγών

Το βίντεο φέρεται να αφορά την Υπηρεσία Μετανάστευσης Δυτικής Αττικής (Ασπρόπυργος). Εκεί, οι (φερόμενοι ως) επικεφαλής της υπηρεσίας εξηγούν στους συναδέλφους τους  τι πρέπει να κάνουν, για να φαίνεται ότι δουλεύουν και για να μην απειληθεί η υπηρεσία για κλείσιμο. Συγκεκριμένα, οι επικεφαλής αφού αναφέρουν το πόσο καλή είναι η υπηρεσία αυτή σε σχέση με άλλες (που αν πήγαιναν θα τους αντιμετώπιζαν ως τζόβενα, όπως λέει), και το πόσο προνομιακό είναι να δουλεύει κάποιος σε αυτή, ύστερα αναφέρουν ως “απαράδεκτο” ένα πρόσφατο γεγονός: ότι έγιναν μόνο 3 προσαγωγές σε τρία οκταώρα περιπολίας…

Το μυστικό γι’ αυτούς σε κάθε περίπτωση, είναι “να δείχνουν νούμερα προσαγωγών“, ότι υπάρχει δουλειά, ότι την ιδρώνουν την… αστυνομική στολή τους. Ο μαγικός αριθμός είναι 3 με 4 προσαγωγές σε κάθε 8ωρη βάρδια περιπολίας! Και για να μη δυσκολεύονται οι συνάδελφοί τους με να σκέφτονται που στο καλό θα βρίσκουν πάντα προσαχθέντες, τους προτείνεται να μαζεύουν μέχρι και πιτσιρικάδες με μηχανάκια! Έτσι… να έχει δουλίτσα ο γραφιάς, ο φρουρός, το κρατητήριο, ο αξιωματικός υπηρεσίας, κλπ. Για την ιστορία, τέτοιου είδους συστάσεις είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες ότι γίνονταν στα κατά τόπους τμήματα τροχαίας, όπου ι εκεί, πιτσιρικάδες με μηχανάκια ήταν η εύκολη λεία για να φαίνεται ότι γίνεται δουλειά. Όμως εδώ μιλάμε για μετανάστες, για ανθρώπους που θα πρέπει να κρατηθούν κι όχι για κλήσεις τροχαίας!

Ενδιαφέρον έχει επίσης το γεγονός ότι ο αξιωματικός επισημαίνει και την “ιδιαιτερότητα της συγκυρίας”, προφανώς υπονοώντας το ποιος είναι κυβέρνηση και με ποια κριτήρια ελέγχονται τα σώματα ασφαλείας από την πολιτική εξουσία. Λέει χαρακτηριστικά για το (πολιτικό) κλίμα που επικρατεί “βλέπουμε πως είναι η κατάσταση, τώρα οι μετανάστες είναι άνθρωποι, έχουν δικαιώματα, κλπ“.

Σε κάποιο σημείο δασκαλεύει ότι γενικά θα πρέπει να υπάρχει προσοχή και οι αστυνομικοί να μη μαζεύουν κόσμο στοχευμένα από ομάδες πολιτών. Προφανώς για να μην καρφώνονται. Αντ’ αυτού προτείνονται οι ξέμπαρκες/ασυσχέτιστες προσαγωγές που δεν προκαλούν και δε δίνουν λαβές. Όσον αφορά στις λαβές, συστήνει απάθεια σε τυχόν προκλήσεις από τους προσαχθέντες και μη χρήση οποιασδήποτε βίας… “σαν να μην έγινε τίποτα για να μην έχουμε εδώ τίποτα Εσωτερικών Υποθέσεων“.

Αν και αυτή η ομιλία θα πρέπει να αναλυθεί και έχοντας υπόψη το συγκεκριμένο ακροατήριο που είναι σαφώς όλοι αστυνομικοί, έχει ενδιαφέρον να δούμε πως το «συντεχνιακό άγχος» του μπάτσου δημόσιου υπαλλήλου μπαίνει πάνω από την ίδια την κοινωνία που τον πληρώνει. Στην πραγματικότητα, κάνει σαφές ότι πρόκειται για μπάτσο που δε δίνει καμία μάχη για να προστατεύσει την κοινωνία, αλλά μάλλον δίνει την προσωπική ή συντεχνιακή του μάχη για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του, τον ρόλο του, και φυσικά τα μισθά του!

Όλα τα παραπάνω θα πρέπει βέβαια να συσχετιστούν και με άλλες πρόσφατες συντεχνιακές ενέργειες των αστυνομικών. Για παράδειγμα τα μαζικά (συμβολικά παρόλα αυτά) αιτήματα (300 εκ των 600) μάχιμων ΜΑΤατζήδων για μεταθέσεις σε άλλες υπηρεσίες επειδή με εντολή της πολιτικής ηγεσίας γίνονται περισσότερες ΕΔΕ για τη διερεύνηση της στάσης των ΜΑΤ σε διάφορα περιστατικά.

Το ουσιαστικό θέμα

Τα κοινωνικά προβλήματα, η (όποια) επίλυση των κοινωνικών συγκρούσεων, και η εν γένει συμπεριφορά του κράτους ή των μορφών εξουσίας προς τον πολίτη δε μπορεί να επαφίενται στο “αίσθημα αυτοσυντήρησης” των δυνάμεων ασφαλείας! Αν και αυτά τα σώματα δεν τα μόνα που παρατηρείται επαγγελματικός συντεχνιασμός, ο ρόλος τους είναι νευραλγικής σημασίας διότι η μεροληπτική ποινικοποίηση και οι στοχευμένες διώξεις βάλλουν ξεκάθαρα κατά των κοινωνικών ελευθεριών και της δημοκρατικής λειτουργίας.

Το τρομακτικό είναι να σκεφτούμε ότι, ακόμα κι αν μια κοινωνία προοδεύει και αλλάζει, κάποιοι στη βάση των δικών τους στενών συμφερόντων έχουν την εξουσία να διαμορφώνουν μια εικόνα (έστω στα χαρτιά) τέτοια που οι ίδιοι να παρουσιάζονται ως χρήσιμοι.

Ας σκεφτούμε που κατέληξαν για παράδειγμα παρόμοια συμφέροντα στις ΗΠΑ, οικονομικά σε εκείνη την περίπτωση, όταν οι ιδιωτικές φυλακές που χτίζονταν σαν τα μανιτάρια χρειάζονταν έγκλειστους… Ε, βρήκαν ανθρώπους να φυλακίσουν με ένα δίκτυο που συμπεριλαμβάνει κακούς νόμους,  μπάτσους περιπολίας-πολιτικούς-δικαστές και φυσικά… το επιχειρηματικό κεφάλαιο που κερδοφορεί από τη μπίζνα του εγκλεισμού!

Σε αντιδιαστολή του αμερικανικού παραδείγματος, μπορούμε να δούμε τα δεδομένα που καταγράφονται στην Ολλανδία όπου τα τελευταία χρόνια κλείνουν φυλακές λόγω μειωμένης εγκληματικότητας! Σσημείωση: αυτό βέβαια σχετίζεται και με την πιο χαλαρή ναρκονομοθεσία της Ολλανδίας. Αντίστοιχα στην Ελλάδα η δική μας νομοθεσία στέλνει πολύ κόσμο στις φυλακές για μικροποσότητες χασίς). Φαντάζομαι ότι η Ολλανδική κοινωνία δεν θα συμφωνούσε με τα (ενδεχόμενα) συντεχνιακά συμφέροντα των Ολλανδών αστυνομικών και κάθε είδους υπαλλήλων στα σωφρονιστικά καταστήματα,  για περισσότερη ποινικοποίηση ώστε να μη κακοπέσουν οι εργαζόμενοι στα σώματα ασφαλείας…

Γυρνώντας στα δικά μας και βάσει των παραπάνω, το ερώτημα είναι τί έχουμε να απαντήσουμε εμείς ως ελληνική κοινωνία στον μπάτσο που, για να μη θιχτεί ο ίδιος, πρέπει γεμίζει τα κρατητήρια.

Ή εν γένει να δημιουργεί τα “τέρατα” που καλείται να κατατροπώσει… δήθεν για να κοιμόμαστε ήσυχοι!

 

Κατηγορία: stigalaria, Ενημέρωση, Κοινωνία, Πολιτική
Tags: , , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...