ΑΠΕΡΓΙΑ 2 Απριλίου ’09

Αυτή η απεργιακή κινητοποίηση είναι αρκετά σημαντική. Πρώτα από όλα γιατί θυμίζει σε όλους τι είναι αυτό που μπορούμε να κάνουμε εμείς ο κόσμος της εργασίας σε βάρος των αφεντικών μας: ΑΠΕΡΓΙΑ.

Αυτό που έκανε τον δήμαρχο της Αθήνας Kaklamoney (αναπαράγουμε τον εύστοχο χαρακτηρισμό που συναντήσαμε) παρά την κατάντια των σωματείων και συνδικάτων να δώσει “άνωθεν εντολές” για κατέβασμα των αφισών των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που προσκαλεί στην απεργιακή κινητοποίηση και την διαδήλωση.

Αυτό που παρά τα στραπάτσα και την καθημερινή χειροτέρευση των συνθηκων ζωής, τα συνδικάτα “ντρέπονταν” να μας προτείνουν τόσο καιρό επιτρέποντας τον περιορισμό των συζητήσεων εντός του κοινοβουλίου με απούσα την κοινωνία.

Πριν αναφέρουμε πέντε πράγματα για το μπλοκ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και για το πολιτικό επίπεδο της δράσης που προτείνουν, ζητήματα που σαν εργαζόμενους πρέπει να μας “ματώνουν”, ας ξεκαθαρίσουμε ότι η απεργία είναι των εργαζόμενων. Αυτοί δίνουν το περιεχόμενό που επιθυμούν. Οι ηγεσίες απλά προσπαθούν να παίζουν το ρόλο ελεγκτικού μηχανισμού, να δίνουν ένα περιεχόμενο συγκατάβασης και συναίνεσης με το προκάλυμμα ενός δήθεν ριζοσπαστικού λόγου. Όπως και να έχουν τα πράγματα, κάθε ευκαιρία για μεγάλης κλίμακας κινητοποιήσεις ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ των εργαζόμενων να τη στηρίζουν συμμετέχοντας και μαζικοποιώντας τις εκδηλώσεις.

.

Οι επαγγελματίες συνδικαλιστές και η πολύχρονη “συναναστροφή” με την εξουσία

Οι επαγγελματίες συνδικαλιστές των επιχορηγούμενων κομμάτων της κοινοβουλευτικής συνδιαλαγής έχουν καταφέρει ένα μεγάλο ΚΑΤΟΡΘΩΜΑ: να είναι η συχνότητα των κινητοποιήσεων και των απεργιών αντιστρόφως ανάλογη της έντασης της επίθεσης που δεχόμαστε από τα εργοδοτικά συμφέροντα και το Κεφάλαιο.

ΚΑΠΟΤΕ… απολυόταν ΕΝΑΣ και μαζευόταν η Σάρα και η Μάρα έξω από τη βιοτεχνία/εργοστάσιο/κατάστημα. Καθημερινές κινητοποιήσεις, εβδομαδιαίες πορείες διαδιλώσεις κλπ.

ΣΗΜΕΡΑ… απολύονται ΧΙΛΙΑΔΕΣ και μαζεύονται ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ όπου έχουν επιλέξει να δίνοντια οι μάχες, προσφέροντας και τηλεθέαση στα καθεστωτικά μέσα αλλά και μη προσπαθώντας να προκαλέσουν ρήξη με τις εργοδοτικές δυνάμεις.

Στάλινική ανάλυση (κατά παράφραση)λοιπόν  από τα συνδικάτα: “Όταν απολύονται λίγοι άνθρωποι από τις δουλειές τους είναι πραγματικά ένα ανθρώπινο δράμα… όταν απολύονται μερικές χιλιάδες τότε μιλάμε απλά για ένα δραματικό στατιστικό”.

Το Κεφάλαιο αθροίζει σε μεγαλύτερο Κεφάλαιο, η ανθρώπινη εκμετάλλευση και η εργαζόμενη δουλεία αθροίζουν σε ενδιαφέροντα στατιστικά!

Μέρες που είναι δε θα μπορούσαμε να μη περάσουμε από τον ιστοχώρο της ΓΣΕΕ. Αυτό δεν το κάνουμε για πλάκα. Το κάνουμε για δύο στόχους και ένα λόγο:

  • ΣΤΟΧΟΣ 1: Να πληροφορηθούμε για τι θα παλέψουμε, τι θα φωνάξουμε… να πάρουμε τη “χοντρή γραμμή” βρε αδερφέ! Θα φωνάζουμε “ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ”, μήπως “ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ”, κάτι για ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ίσως;;; ήηηηη “ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑ”, “ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΠΙΠΑ-ΚΩΛΟ, ΜΟΝΟ ΚΩΛΟ, ΜΟΝΟ ΚΩΛΟ!!”. Αυτά πρέπει να τα ξέρουμε από πριν για να μην έχουμε παρεξηγήσεις.
  • ΣΤΟΧΟΣ 2: Να πληροφορηθούμε το πως αναλύουν την πραγματικότητα οι μπροστάρηδες του εργατικού κινήματος… να πάρουμε τη “ψιλή γραμμή” η οποία θα μας ανοίξει και τα μάτια. Η γραμμή αυτή οφείλει να είναι προϊόν κατάλληλης μελέτης, να δίνει μια ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ (πρακτικό κομμάτι) αλλά να δείχνει και το ΟΝΕΙΡΟ (θεωρητικο-ρομαντικό κομμάτι) που μας είναι τόσο αναγκαίο σήμερα. Διότι αν έχουμε πάθει αυτά που έχουμε πάθει, σε επίπεδο ταξικής συσπείρωσης, είναι γιατί ΨΟΦΗΣΑΝΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑΜΑΣ σύντροφοι. ΨΟΦΗΣΑΝΕ.
  • ΛΟΓΟΣ: Ο λόγος για τον οποίο πρέπει να εκφράσουμε την έμπρακτη συμπαράσταση μας στους εργατικούς αγώνες μέσω του ηλεκτρονικού ΚΛΙΚ στη σελίδα της ΓΣΕΕ (και ΑΔΕΔΥ αντίστοιχα) είναι ότι ενόψη της απεργίας το πιθανότερο είναι να μη συναντήσουμε κάποιο συνδικαλιστή στους εργασιακούς χώρους,  ο οποίος εκ μέρους της ΓΣΕΕ (εργατικά κέντρα, σωματεία εργαζομένων – όπου υπάρχουν) να προπαγανδίζει την κινητοποίηση, να μας  “εξηγεί” από κοντά τα ζητούμενα των 2 παραπάνω στόχων.

afises-gseeΞεκινώντας από τις αφίσες (βλ. αριστερά), λοιπόν, συμφωνούμε ότι δεν ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ! Είναι θετικό ότι το έχουν καταλάβει περισσότεροι από ότι παλιότερα. Παρόλα αυτά υπάρχουν δύο σημεία που αξίζει να αναφερθούμε. Το πρώτο είναι ότι ναι μεν η πρόσκληση είναι να πάμε ΕΝΑΝΤΙΑ, αλλα ταυτόχρονα είναι να ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ τα ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ: δουλειά, εισόδημα, ασφάλιση. Αυτό κρατήστε το για παρακάτω, ο όρος ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΥΧΑΙΟΣ…

Το δευτερο ζήτημα είναι το ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ… ρε αδέρφια ποιους πολίτες;;; Δε ξέρω αν μπερδεύτηκαν και αντιγράψανε κάποιο προεκλογικό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ (ακόμα χειρότερα… μήπως της ΔΡΑΣΗς των Μάνο-Κοντογιαννόπουλο), το οποίο ως κεντροδεξιό κόμμα φυσικά και μπορεί να μιλάει για ΠΟΛΙΤΕΣ έτσι γενικά και αυθαίρετα επικαλούμενο το όποιο κοινωνικό συμβόλαιο πρεσβεύει ιδεολογικά…

ως ΓΣΕΕ όμως;;; Τι δουλειά έχεις να μιλάς για τους ΠΟΛΙΤΕΣ. Δουλειά σου και υποχραίωση είναι να εφράσεις τους ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ που γίνονται ολοένα περισσότερο θύματα εκμετάλλευσης από τους ΠΟΛΙΤΕΣ των ΥΨΗΛΟΤΕΡΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΑΞΕΩΝ.

Αυτές οι εκφραστικές ακροβασίες δεν είναι τυχαίες. Ας διαβάσουμε και να σχολιάσουμε μερικά από τα σημεία της  διακύρηξης της ΓΣΕΕ για την απεργία της 2ας Απριλίου η οποία μας καλεί να  παλέψουμε για:

Απαγόρευση των Απολύσεων στις επιχειρήσεις που πήραν επιχορηγήσεις ή οικονομική βοήθεια από το πακέτο των 28 ΔΙΣ €.

Δηλάδή ο έλεγχος στον οποίο πρέπει να στοχεύει η κοινωνία απέναντι στο κεφάλαιο μπορεί να διεκδικείται μόνο ΑΦΟΥ το έχουμε ταϊσει;;; Το Κεφάλαιο που δεν έτυχε χρηματοδότησης μπορεί να κοιμάται ήσυχο… δεν αποτελεί στόχο της ΓΣΕΕ!

Ενίσχυση της Εργασίας και της Απασχόλησης με ουσιαστικά και αποτελεσματικά μέτρα από το κράτος και τους εργοδότες.

Αύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 80% του μισθού και διεύρυνση της χορήγησής του για δυο (2) χρόνια.

Εξίσωση και αύξηση της αποζημίωσης των εργατών, με αυτήν των υπαλλήλων.

Αύξηση των Δημοσίων Επενδύσεων και της πραγματικής οικονομίας.

Αύξηση του προγράμματος της Εργατικής Κατοικίας και του προγράμματος Κοινωνικού Τουρισμού, για να αυξηθεί η απασχόληση και οι θέσεις εργασίας.

Έκτακτη εισοδηματική ενίσχυση Εργαζομένων, Συνταξιούχων, Ανέργων για να τονωθεί η
αγοραστική δύναμη και η ζήτηση στην αγορά.

[καλά όλα αυτά αλλά για πάμε παρακάτω…]

Ενίσχυση και ενεργοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών (ΣΕΠΕ) για την πάταξη της
μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας, των επισφαλών μορφών απασχόλησης και της ερ-
γοδοτικής αυθαιρεσίας.

Αυστηρή εφαρμογή των ΣΣΕ, της Εργατικής Νομοθεσίας και Δημοκρατική ρύθμιση των
εργασιακών σχέσεων.

Μείωση του ΦΠΑ στα βασικά και στοιχειώδη καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες.

Δηλαδή να ντρεπόμαστε ως εργαζόμενοι να πούμε ότι το ΦΠΑ είναι το πιο άδικο μέτρο για τα χαμηλά εισοδήματα;;  αφού ορίζει μια παρακράτηση σχεδόν στο σύνολό τους (ξοδευουμε όλα τα χρήματα μας για την επιβίωση άρα και επιβαρυνόμαστε με το αντίστοιχο ΦΠΑ κατανάλωσης, αντίθετα ο εισοδηματίας-κεφαλαιούχος ξοδευει μόνο ένα μικρό ποσοστό του Κεφαλαίου καταναλώνοντας του άρα αναλογικά δεν έχει την ίδια συμμετοχή στα κρατικά έσοδα μέσω ΦΠΑ!)

Πάγωμα ή και μείωση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ και των οργανισμών κοινής ωφέλειας.

Δηλαδή παρότι τα τελευταία 2-3 χρόνια έχει υπάρξει τεράστια άυξηση στους λογαριασμού εμείς πρέπει να φωνάζουμε ΠΑΓΩΜΑ …ή και μείωση (αν έχετε την καλοσύνη…)

Στήριξη των Ασφαλιστικών Ταμείων και των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

Αυτά τα αιτήματα, αυτές οι διεκδικήσεις αφορούν όλους τους εργαζόμενους, όλους τους πολίτες, γι’ αυτό πρέπει να τα διεκδικήσουμε όλοι μαζί! Σαν μια γροθιά και μια φωνή!

Να τοι πάλι οι πολίτες μαζί με τους εργαζόμενους…

……………………………………..

Μια γροθιά λοιπόν… αλλά για την “εφαρμογή των νόμων τους” ;;;;

Για το τέλος αφήσαμε τα “κοκκινισμένα” τα οποία ολοκληρώνουν τον πολιτικό ανορθολογισμό των ηγεσιών του εργατικού κινήματος! Λίγο πιο πάνω είχαμε παρατηρήσει τη λέξη ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ στα κεκτημένα και τώρα συνεχίζουμε με ΑΥΣΤΗΡΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ στις δικλείδες προστασίας… τις ανύπαρκτες.

Μα σύντροφοι αγωνιστές, με “αγάπη και αλληλέγγυα θέρμη” σας θυμίζουμε  ότι… με ΑΥΣΤΗΡΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ κανόνων, νόμων, διατάξεων, οδηγιών κλπ. μας τον μπίγουνε όλο και περισσότερο.

Η μεγάλη πλειοψηφία των μονομερών εργοδοτικών μεταβολών στις σχέσεις εργασίας των εργαζόμενων είναι πέρα για πέρα νόμιμες. Με αυτή τη νομιμότητα του αστικού κράτους πρέπει να έρθουμε αντιμέτωποι, να κατακτήσουμε και να επιβάλλουμε τη νομιμότητα της κοινωνίας της εργασίας, της εργαζόμενης τάξης. Και η ιστορία έχει διδάξει ότι δεν υπάρχει τίποτα κεκτημένο, τίποτα το οποίο μπορείς να “υπερασπίζεσαι” απλά με επικλήσεις σε αυτό, ιδιαίτερα όταν σου επιτίθενται με σφοδρότητα.


  • ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ

  • ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ

  • ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΝΑ ΙΚΕΤΕΨΟΥΜΕ

  • ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ, ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ

  • ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΧΗ, Η ΡΗΞΗ, Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ

  • ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΜΑΣ

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ… ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ

ΤΑΞΙΚΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΟΡΑΜΑΤΑ,

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΛΕΜΜΕΝΗ ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΑΣ

Κατηγορία: Εργασιακά Ζητήματα, Κοινωνία, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...