Ο Καρατζαφέρης προς τον νέο πρωθυπουργό-αχυράνθρωπο [*]:

«Θα πάτε στις Βρυξέλλες να τους πείτε ότι στη γλώσσα μας, η πλουσιότερη γλώσσα του κόσμου, υπάρχουν δύο λέξεις: μπέσα και φιλότιμο και ότι οι πολιτικοί αρχηγοί που σας στηρίζουν έχουν και μπέσα και φιλότιμο, υπογραφή δεν χρειάζεται».

Βέβαια να τα λέμε όλα, το φιλότιμο είναι ελληνική λέξη και πράγματι δύσκολα βρίσκεις αντίστοιχη λέξη στις δημοφιλείς δυτικές γλώσσες.

Το μπέσα όμως που ανήκει κι αυτό στον “μέγα πλούτο” της γλώσσας μας είναι προφανώς… τούρικικη λέξη;

Αλλά χάριν των “υψηλών” νοημάτων του ακροδεξιού λαϊκισμού όλα αλέθονται!

Κι αφού ελληνοποίησε την τούρκικη λέξη έβαλε στο μύλο και την εξής δήλωση, σχετικά με την άρνηση συναίνεσης στη νέα κυβέρνηση από βουλευτή του ΠΑΣΟΚ επειδή συμμετέχει και το ΛΑΟΣ που καταφέρεται εναντίων των μουσουλμάνων: «Από τη στιγμή που οι Τούρκοι δεν με θέλουν στην κυβέρνηση, αισθάνομαι ότι έχω πετύχει».

Το φλίππερ στα χέρια και δε βαράει κανένας tilt…(1)

.

Η πολιτική “τραγιάσκα” του κεντροδεξιού κυβερνητικού σχηματισμού

Στο πολιτικό κομμάτι τι να πει κανείς;

Η πρώτη παροιμία που έρχεται στο μυαλό είναι “Καλά η φάπα! Αλλά να πέσει η τραγιάσκα;” (2).

Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και στις τοποθετήσεις της κεντροδεξιάς όσον αφορά την απαίτηση της τρόικας και των ευρωπαίων αφεντών για προσωπικές δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών των κομμάτων ότι δεν πρόκειται να αθετήσουν τη συμφωνία της 26 Οκτωβρίου. Δεν τους απασχολεί το περιεχόμενο και οι διαταγές! Το θέμα είναι η “προσβολή” να μη μας πιστεύουν ότι θα κρατήσουμε το λόγο μας.

Και εμφανίζεται ο Σαμαράς να λέει ότι “δεν πρόκειται να γίνω δηλωσίας” και επικαλείται το κύρος -μη χέσω- του κοινβουλίου και των ελληνικών θεσμών. Ο δε Καρατζαφέρης βλέπει στην πιστή εφαρμογή του μνημονιακού βιασμού της ελληνικής κοινωνίας ως το καλύτερο πεδίο για να ξεδιπλώσουμε την ελληνική… μπέσα μας. Μη στεναχωρήσουμε τους βιαστές!

Μιλάμε για παράνοια…

.

Σημειώσεις:

(1) Όταν παίζεις φλίππερ και το “γέρνεις” για να κατευθύνεις την μεταλλική μπάλα όπου θες και το μηχάνημα δεν καταλαβαίνει το “κλέψιμο”.

(2) Αναφέρεται σε κάποιον που -μεταφορικά ή κυριολεκτικά- τρώει φάπες αλλά εξεγείρεται όχι για τις φάπες, δηλαδή την ουσία της βίας που δέχεται, αλλά γιατί από αυτές πέφτει η τραγιάσκα κάτω.