Και όλα τα παραπάνω τη στιγμή που η 29η Σεπτεμβρίου είχε κηρυχθεί ως πανευρωπαϊκή ημέρα δράσης κατά των μέτρων λιτότητας και της αυξημένης ανεργίας. Βέβαια ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ είχαν φροντίσει εκείνη την μέρα να μην κουνιέται φύλλο. Για να μην αναφέρουμε τα ΜΜΕ που σε περίπτωση προβολής των διαδηλώσεων από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πόλεις, «ξεχνούσαν» επιμελώς να αναφέρουν ότι η συγκεκριμένη μέρα είχε οριστεί από τη συνομοσπονδία των ευρωπαϊκών συνδικάτων. Και  ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο αποτελούσε ευκαιρία για συντονισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πως να μην σε γιαουρτώνουν μετά παν/πουλε….;;; Ευτυχώς που στα σχολεία δεν υπάρχουν τέτοιοι “βοσκοί” (ή μήπως υπάρχουν;)

Η πολιτική υπακοή στο μνημόνιο-ΔΝΤ έχει άμεσες συνέπειες και στο χώρο της παιδείας, από τους δημόσιους παιδικούς σταθμούς και τα σχολεία (λιγότεροι διορισμοί εκπαιδευτικών-τάξεις με 27++ μαθητές κτλ..) μέχρι τα ΤΕΙ και τα Πανεπιστήμια. Βέβαια στα τελευταία έχει ήδη δημιουργηθεί με τον Νόμο Γιαννάκου (προ μνημονίου εποχή) κατάλληλο νομικό καθεστώς ώστε να απεμπλακεί με τον καιρό το κράτος από την χρηματοδότηση των ιδρυμάτων. Την ίδια λογική απ’  ότι διαφαίνεται θα ακολουθήσει και η νυν υπουργός παιδείας. Όπως και να έχει η κατεύθυνση στο χώρο της παιδείας τα τελευταία χρόνια είναι κοινή σε πανευρωπαϊκό επίπεδο: μετακύλιση τους κόστους εκπαίδευσης από το κράτος στους εκπαιδευόμενους με στόχο την πλήρη ιδιωτικοποίηση.

Λόγω, λοιπόν και των επικείμενων δημοτικών εκλογών αν δεν τερματιστούν άμεσα οι καταλήψεις από τους μαθητές θα αποτελούν «αγκάθι» για τη κυβέρνηση. Οπότε λογικό και επόμενο βήμα από την μεριά των κρατούντων θα είναι η προσπάθεια αποκλιμάκωσης των μαθητικών κινητοποιήσεων είτε με τη βία (εισαγγελική παρέμβαση, μηνύσεις στυλ «τσιάνου» από γονείς σε μαθητές…) είτε ικανοποιώντας εν μέρη, αλλά σίγουρα για μικρό χρονικό διάστημα τα αιτήματά τους. Και πιο πιθανόν είναι να συμβεί το δεύτερο μιας και η Πάτρα είναι παπανδρεϊκή πόλη. Οπότε ο ΓΑΠ σε καμιά περίπτωση δεν θα γούσταρε  να ξεκινήσει κύμα καταλήψεων (πόσο μάλλον μέσα από στο ίδιο του το «κάστρο») που θα μπορούσε να επεκταθεί εύκολα και σε άλλους νομούς. Φέρνοντας στο προσκήνιο όχι μόνο τα προβλήματα που αφορούν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αλλά ασκώντας ταυτόχρονα κριτική στη γενικότερη πολιτική που ασκεί το ΠΑΣΟΚ σήμερα(ενδεικτικό το «παλεύουμε ενάντια στο μνημόνιο και τους νόμους που έχουν ψηφιστεί….») και σιγοντάρει ΝΔ και ΛΑΟΣ.

Όποια και να ‘ναι η κατάληξη οι μαθητές πρέπει να γνωρίζουν ότι αν δεν χρειαστεί να βάλουν από τη τσέπη τους σήμερα για το πετρέλαιο θα τους ζητηθεί να το κάνουν αύριο. Είτε ως μαθητές είτε ως φοιτητές. Ήδη περικοπές ακούγονται και στα πανεπιστήμια με τη μη-χορήγηση φοιτητικής ταυτότητας(πάσο) στους πεμπτοετής(και άνω) και με την επιβολή διδάκτρων στους «αιώνιους».

Ενέργειες όπως οι παραπάνω μας βρίσκουν αλληλέγγυους. Εξάλλου η βάση στην οποία οφείλουν να συσπειρωθούν από εδώ και πέρα φοιτητές-μαθητές-γονείς είναι κοινή: ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ για όλους. Για να βγάλουμε μια και καλή το barcode που θέλουν να κοτσάρουν στα πτυχία και στο δικαίωμά μας στη μόρφωση.