Για να αντιληφθεί η κοινωνία περί τίνος πρόκειται, είναι ωσάν η Ελλάδα να θέλει να εξαγοράσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αμετανόητοι κερδοσκόποι, αφού δεν έμεινε τίποτε άλλο να αγοραπωλήσουν, εφορμούν να διαλύσουν και το τελευταίο μέσο παρέμβασης του κράτους στην Τραπεζική Αγορά, δηλαδή τις δύο υγιείς Τράπεζες του συστήματος. Την ΑΤΕ και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Κάποιοι στο όνομα της «ανάτασης» του κράτους θέλουν να εκποιήσουν δημόσια περιουσία. Να παραδώσουν σε ιδιώτες τα λίγα που έχουν απομείνει ακόμη υπό δημόσιο έλεγχο. Το αδηφάγο τραπεζικό κατεστημένο βάζει στο μάτι την πλουσιότερη «νύφη» του χώρου και εκμεταλλεύεται την αδυναμία της Κυβέρνησης να αντιληφθεί ότι το ξεπούλημα δεν είναι αναπτυξιακή λογική.

Την ίδια στιγμή που παγκόσμια, τράπεζες επανέρχονται σε κρατικό έλεγχο, στην Ελλάδα ανακαλύπτουμε ότι η εξασφάλιση ηγετικής θέσης στις αγορές και φυσικά τα υπερκέρδη τους, προϋποθέτουν οικονομικά και κοινωνικά εγκλήματα σαν αυτό που προτείνει ο κ. Σάλλας.

Η Κυβέρνηση και το ΠΑ.ΣΟ.Κ οφείλουν να απαντήσουν άμεσα και ξεκάθαρα απορρίπτοντας χωρίς μισόλογα την πρόταση Σάλλα. Είναι άλλο να συζητάς για τη δημιουργία ενός δημόσιου πυλώνα τραπεζών ο οποίος πρέπει να λειτουργήσει ως μοχλός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας διασφαλίζοντας την ισορροπία του τραπεζικού συστήματος και άλλο να ξεπουλάς με τρόπο προκλητικό. Και είναι πρόκληση το να προσφέρει η Τράπεζα Πειραιώς 700 εκ. ευρώ για την υποτιθέμενη εξαγορά όταν από το πακέτο των 28 δις πήρε 750 εκ. ευρώ!

Δεν υπάρχει τρόπος το ΠΑ.ΣΟ.Κ να συναινέσει στην άνευ όρων παράδοση του εθνικού πλούτου. Στην παράδοση των αγροτών στα χέρια των ιδιωτών που θα αντιμετωπίσουν τον αγροτικό κλήρο σαν οικόπεδο σε πλειστηριασμό. Ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Α. Παπανδρέου οφείλει να αποπέμψει άμεσα απ’ την κυβέρνηση τους νεοφιλελεύθερους του Τ+10 και του deal της ΑΤΕ και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Αυτούς που δεν έχουν τίποτα να σεβαστούν.

Η κατάσταση αρχίζει να ξεφεύγει τόσο, που κινδυνεύουμε να μπούμε στην ουρά του Ειδικού Δικαστηρίου, πίσω απ’ τους δεξιούς ενόχους της Εθνικής Παρακμής. Δυστυχώς αυτή τη φορά δεν θα είναι σκευωρία.

ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ η πρόταση εξαγοράς της Αγροτικής και του Ταµιευτηρίου από την Τράπεζα Πειραιώς είναι µια εύλογη κίνηση. Η χώρα ζει µια πρωτόγνωρη κατάσταση, η οποία θα οδηγήσει σε πρωτόγνωρες ανακατατάξεις. Ανακατατάξεις παντού. Από το πολιτικό σύστηµα έως τις εργασιακές σχέσεις.

ΑΠΟ ΑΥΤΟ το γενικό Μπιγκ Μπανγκ αποκλείεται να εξαιρεθεί ο τραπεζικός τοµέας. Αυτονοήτως θα αλλάξει κι αυτός. Με συγχωνεύσεις ή/και εξαγορές.

ΟΤΑΝ, ΟΜΩΣ, άκουσα χθες το πρωί την πρόταση η πρώτη µου σκέψη ήταν:

– ΚΟΙΤΑ να δεις που τώρα θα αντιδράσουν οι εργαζόµενοι! ΚΙ ΕΝΝΟΟΥΣΑ, φυσικά, τους συνδικαλιστές. Οι οποίοι αντιδρούν σε ό,τι µπορεί να γίνει ή να αλλάξει σε αυτόν τον τόπο µε τόσο αυτοµατοποιηµένο τρόπο ώστε χάνουν και το δίκιο τους όταν συµβεί σε διάφορες περιπτώσεις να αντιδρούν δικαίως και ορθώς.

ΠΡΟΦΑΝΩΣ, ΔΕΝ διαψεύστηκα. Πριν «αλέκτορα φωνήσαι…», ο Σύλλογος Εργαζοµένων στην Αγροτική έβγαλε ανακοίνωση που µιλάει για «επίθεση κατά της Αγροτικής Τράπεζας και κατ’ επέκταση ενάντια στον αγροτικό τοµέα».

ΚΑΜΙΑ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ, αυτή είναι η γνώµη τους ή έστω αυτό θεωρούν ότι είναι το συµφέρον τους. Τρεις παρατηρήσεις, όµως, είναι χρήσιµες.

ΠΡΩΤΟΝ, ΜΙΛΟΥΝ για «ευτελές τίµηµα». Λυπάµαι αλλά αυτό δεν τους αφορά. Αφορά εκείνους που καλούνται να πουλήσουν, δηλαδή το Δηµόσιο και τους υπόλοιπους µετόχους. Αυτοί θα κρίνουν αν το τίµηµα είναι ή δεν είναι ευτελές. Κι αυτοί θα αποφασίσουν να πουλήσουν ή να µην πουλήσουν χωρίς να ρωτήσουν κανέναν Σύλλογο Εργαζοµένων.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ΑΠΕΙΛΟΥΝ όποιους πουλήσουν ότι «το δροµολόγιό τους θα έχει κατεύθυνση απευθείας τον Κορυδαλλό, χωρίς να περνάει καν από την Ευελπίδων». Λυπάµαι αλλά ούτε αυτό είναι δική τους δουλειά. Αφορά τη δικαιοσύνη. Αυτή είναι αρµόδια να εντοπίσει ενδεχόµενες παρανοµίες ή παρατυπίες σε µια επιχειρηµατική συναλλαγή και να τιµωρήσει τους υπαίτιους. Και θα το κάνει χωρίς να ρωτήσει κανέναν Σύλλογο Εργαζοµένων.

ΤΡΙΤΟΝ, ΑΠΟΔΙΔΟΥΝ την επίθεση κατά της Τράπεζας στην οποία εργάζονται στο «µεταπρατικό ιδιωτικό κεφάλαιο». Λυπάµαι αλλά έτσι λειτουργούν τα πράγµατα. Καλώς ή κακώς, ζούµε σε καθεστώς ελεύθερης οικονοµίας, όπου το «µεταπρατικό ιδιωτικό κεφάλαιο» δεν είναι ο Βελζεβούλης.

ΟΣΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ διαφωνούν µπορούν να συνταχθούν µε την Αλέκα και τον Αλέξη, να κερδίσουν τις εκλογές, να καταργήσουν την ελεύθερη οικονοµία, να κρατικοποιήσουν τις Τράπεζες και να εξορίσουν το «µεταπρατικό ιδιωτικό κεφάλαιο» στην Ελβετία. Εχουν κάθε δικαίωµα να το επιχειρήσουν αλλά δεν το βρίσκω πολύ πιθανό να συµβεί.

ΕΩΣ ΟΤΟΥ συµβεί, όµως, οι Σύλλογοι Εργαζοµένων είναι χρησιµότεροι για την προστασία και τη διασφάλιση των δικαιωµάτων των µελών τους. Ιδίως αν αυτά απειληθούν σε µια διαδικασία συγχωνεύσεων και εξαγοράς.

ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ…

Καλώς ή κακώς, ζούµε σε καθεστώς ελεύθερης οικονοµίας, όπου το «µεταπρατικό ιδιωτικό κεφάλαιο» δεν είναι ο Βελζεβούλης