Ιούλιος μήνας και σίγουρα το καλοκαίρι ακόμα δεν το έχουμε νιώσει από καιρικής άποψης. Για όλα τα πράγματα, βλέπετε, χρειάζονται και οι κατάλληλες προϋποθέσεις για να τα νιώσει κανείς, και σίγουρα ο καιρός δε θυμίζει τόσο καλοκαίρι. Όμως είναι και άλλες παράμετροι που επηρεάζουν τις ανθώπινες αισθήσεις, όπως το τί να το κάνεις το καλοκαίρι αν δεν έχεις φράγκο στην τσέπη; Αλήθεια χωρίς φράγκο υπάρχει το καλοκαίρι, ορίζεται τέτοια εποχή; Η’ μάλλον ορίζεται αλλά όχι όπως παλιά, τώρα είναι η εποχή που βλέπεις αναγκαστικά επαναλήψεις στην τηλεόραση, και θα σκέφτεσαι να ανοίξεις τον κλιματισμό ακόμα και στον καυσωνα. Είναι παράμετροι που μπορούν να βάλουν τις αισθήσεις σε “καταστολή”!

Ειδικά για ένα κόσμο που ζει σε πόλεις μακρυά από τη θάλασσα και δεν έχει διέξοδο εξοχικού, χωριού κοντά στη θάλασσα το θέμα φράγκα είναι τεράστιο. Κάποιοι φοιτητές θα τη βρούν τη δουλειά με “επισκέψεις σε φίλους”. Διάφορα ζευγάρια, ακόμα και οικογενειάρχες κανονίζουν διακοπές με “ανταλλαγές σπιτιών”. Οι καλές περιπτώσεις είναι αυτοί που φιλοξενούν στο πατρικό τους (π.χ) σπίτι στο χωριό ένα φιλικό ζευγάρι, ώστε το καλοκαίρι να φιλοξενηθούν στο σπίτι των δευτέρων που ενδεχομένως είναι πιο κοντά στη θάλασσα. Κανένας παραπονεμένος ή ριγμένος! Υπάρχουν και οι άλλοι οι οποίοι μόνο αν “φιλοξενηθούν” παίζει να δούνε διακοπές αυτό το καλοκαίρι…

Άλλο όμως με απασχολεί κοιτώντας κυρίως τους νεολαίους οι οποίοι είτε είναι ακόμα φοιτητές, είτε άνεργοι, είτε και ημι-υπο-παρα-επι-απασχολούμενοι για 300 ευρώ, ακόμα και τους τυχεράκηδες των 590 ευρώ (πώην 700ευρώ). Θυμήθηκα τα παιδικά μου χρόνια όπου στις καλοκαιρινές παρέες μας κάναμε συχνά “κόντρες” για οτιδήποτε είχε να κάνει με το καλοκαίρι.

- Έχω φάει 54 παγωτά

- Εγώ 20, πότε πρόλαβες ρε αλάνι τόσα πολλά;

Ερχόταν ο αλλος και παραπονιόταν ότι έτρωγε “οικογενειακό” και δε μπορούσε να τα μετρήσει, ή ο αλλος που πιανόταν συχνά πυκνα να έχει φάει… 20 παγωτά μεσα σε μία μέρα απλά για να είναι Ο ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΑ ΠΑΓΩΤΑ.

Πέρναγε αυτή η κουβέντα, τα γόνατα κι οι αγκώνες μάτωναν στη μπάλα και στα σκαρφαλώματα στα δέντρα όπου κι εκεί υπήρχαν οι αγορίστικες κόντρες μας. Όπου κουραζόμασταν και από εδώ το φέρναμε, από εκεί, ξαναστήναμε τις “κόντρες” στα μπάνια της θάλασσας.

- Εμείς θα πάμε για μπάνιο αύριο. Οικογενειακώς! Θα είναι το 30ο μου μπάνιο!

- Εγώ έχω κάνει περισσότερα, νόμίζω 60, μπορεί και 80.

- Καλά εμένα ο ξαδερφός μου έχει κάνει 400 μπάνια…

.

Η μαλακία πήγαινε σύννεφο. Στη Χαβάη να μας πήγαινες ο counter των παγωτών και των μπάνιων εκείειει… μέτραγε ακάθεκτος και φαντασιωνόμαστε να φτάσει μέχρις εκεί που ξέραμε να μετράμε. Τα παιδικά όνειρα ήταν άμεσα συνδεδεμένα με τις κόντρες αυτές, όχι μόνο από την ανταγωνιστική τους πλευρά αλλά κι από την πλευρά του ότι αυτά όριζαν σε μεγάλο βαθμό την “καλοπέραση” του καλοκαιριού. Για πολλά παιδιά που δεν αντιμετώπιζαν άλλα προβλήματα (π.χ σοβαρά οικογενειακά), αυτά θα έκριναν το τι θα απαντάγαμε στο συμμαθητή μας όταν πάλι απο Σεπτέμβιο πηγαίναμε σχολείο και μας ρώταγε “πως περασες στις διακοπές;”

Ύστερα ήρθαν τα bmx, οι σόυζες στις πλατείες με τις γριές να μας φωνάζουν για τα πάντα σχεδόν, μετά κανα μηχανάκι για κάποιους το οποίο έφερνε και την πρώτη γκόμενα…, και έτσι κυλίσανε τα καλοκαίρια!

Τώρα πια με αρκετές άσπρες τρίχες στο κεφάλι και τα πρώτα αραιώματα μας, κάθομαι και σκέφτομαι τα ονειρά μας ως γενιά και τους καλοκαιρινούς μας στόχους. Ως γενιά που είναι πλέον παραγωγική, ή τουλάχιστον εν δυνάμει παραγωγική…

Σκέφτομαι λοιπόν, πόσοι νέοι θα κάνουν ας πούμε 100 μπάνια στη θάλασσα που κάποιοι τα φτάνανε τότε ως δεκάχρονα, 15χρονα. Ή πόσοι θα καταφέρουν πάνε 2-3 μέρες διακοπές κάπου. Αφήστε που νούμερα όπως το 100, ακόμα και το 20-30 είναι “μεγάλα” ακόμα και για παγωτά ή καφέδες για τους νέους. Και κυριολεκτικά να το πάρεις, δηλαδή, ο άφραγκος νέος τη σήμερον ημέρα δε μπορεί ούτε τον πύραυλον τον 4χ4 να χαρεί εις πολλές επαναλήψεις! Άλλοτε βγαίναμε και φέρναμε γύρα τα στέκια μας, τώρα θα πήγαίνουμε από παγκάκι σε παγκάκι με θέα τους περαστικούς, στην καλύτερη, την ξεθωριασμένη τέντα της απέναντι πολυκατοικίας σε μία πιο πιθανή περίπτωση.

Εκεί φτάσαμε οι νέοι τριαντάρηδες ή εκεί μας φτάσανε καλύτερα, να μη μπορούμε να κάνουμε ούτε αυτά τα οποία ονειρευόμασταν ως 10χρονα… Κατά τα άλλα είμαστε ελεύθεροι και απολαμβάνουμε την ισοπολιτεία και τη δημοκρατία! Ά, ρε κενωνία, αλλους τους ανεβάζεις κι άλλους…

Κλείνοντας δείτε το παρακάτω βίντεο από την ταινία Άσπρη Γάτα Μάυρος Γάτος, του Κουστορίτσα και το τραγούδι Bubamara του G.Bregovic. Αν και ο τίτλος του τραγουδιού στα ελληνικά σημαίνει άλλο πράγμα και θα μπορούσε να περιγράψει την κοινωνική σιγή πριν τη φθινοπωρινή καταιγίδα, δείτε το με αισιοδοξία και αν δεν έχετε δει την ταινία κάντε το.