Η παραίτηση Βαρουφάκη έχει βάση στην παρούσα συγκυρία

Γιάννης Βαρουφάκης

Μια μέρα μετά το δημοψήφισμα ο Βαρουφάκης παραιτείται υπό την πίεση, όπως ο ίδιος ανέφερε, των ξένων ομολόγων του οι οποίοι “θα εκτιμούσαν την απουσία του”.

Άλλη μια παρέμβαση των ξένων για τη διαμόρφωση της πολιτικής τάξης στην Ελλάδα, και μάλιστα μια μέρα μετά από το δημοψήφισμα που 61% του λαού στήριξε την κυβερνητική προσπάθεια για καλύτερη διαπραγμάτευση. Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι η παραίτηση Βαρουφάκη μια ήττα; Είναι μια οπισθοχωρηση; Είναι μια κίνηση ασύμβατη με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος; Αφού ο λαός ενέκρινε όλες τις κινήσεις και τους στόχους που είχε η κυβέρνηση ως ώρας, αυτό δε σημαίνει ότι δικαίωσε και στήριξε και τους βασικούς ανθρώπους που την σχεδίαζαν όλους αυτούς τους μήνες;

Όλα αυτά είναι έτσι όπως ακούγονται, αλλά πρέπει να δούμε και μια άλλη οπτική που εντάσσει κάθε κίνηση στη δύσκολη διαπραγματευτική διαδικασία. Αρκεί να μην ερμηνευτούν από την άλλη πλευρά ως αδυναμία.

Μη ξεχνάμε ότι:

α) η Ελλάδα είναι σε θέση ασθενέστερου στην κόντρα με την ηγετική κλίκα της Ευρώπης. Πρέπει να βρούμε τρόπο να δημιουργήσουμε ρήγματα στο νεοφιλελεύθερο πολιτικό μπλοκ της Ευρώπης και στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, και ταυτόχρονα να αποφύγουμε κουτσαβακισμούς που θα μας βάζουν εμάς ως χώρα στη μία άκρη απέναντι από όλους τους άλλους. Πρέπει να μειώσουμε τις εύκολες τριβές και να πετάμε συνεχώς το μπαλάκι στην πλευρά των ξένων για προκαλούνται συγκρούσεις μεταξύ θεσμών, κρατών, κυβερνήσεων… Η ασάφεια και η σύγχυση που θα προκαλείται από αυτές τις συγκρούσεις στην κοινή γνώμη των άλλων χωρών, ουσιαστικά θα λειτουργούν προς όφελός της Ελλάδας γιατί αναπόφευκτα θα προκαλούν αμφισβήτηση στις ίδιες τις κυβερνήσεις τους, και κατ’ επέκταση αμφισβήτηση στο κεντρικό διευθυντήριο. Είναι άκρως θετικό αν αρχίσουν να συν-υπάρχουν περισσότερες από μια αναγνώσεις της κατάστασης.

β) το δημοψήφισμα λέει αυτό που λέει. Η κυβέρνηση ξεκαθάρισε ότι συζητάει για λύση πιστεύοντας στις δημοκρατικές αρχές της Ευρώπης, χωρίς να είναι ζωσμένη με εκρηκτικά σε σχέση με την ΕΕ και την ευρωζώνη. Ταυτόχρονα, δεν βλέπει μονοσήμαντα το ζήτημα της σχέσης της Ελλάδας με την Ευρώπη και έχει μια κρίσιμη μάζα της κοινωνίας μαζί της, η οποία θα μπορούσε εν δυνάμει να πυροδοτήσει ακόμα πιο ριζοσπαστικές εξελίξεις. Αυτά υπονοούνται, δε χρειάζεται να τα κάνουμε πανό στις διαπραγματεύσεις. Τα καταλαβαίνουν οι περισσότεροι μόνοι τους.

γ) οι απ’ έξω δε διστάζουν να βρίσκουν αφορμές και να μας δημιουργούν προβλήματα. Το έκαναν αρκετές φορές στους 5 μήνες με αποκορύφωμα το παιχνίδι των τελευταίων ημερών για το περιεχόμενο της πρότασης των θεσμών και το αν αυτό ήταν τελεσίγραφο, και ακόμα περισσότερο με το κλείσιμο των τραπεζών. Η μικροπολιτική είναι ο εύκολος τρόπος να αποφεύγουν την κουβέντα ουσίας. Κατά τη γνώμη μου, δε χρειάζεται να το πάμε κοντρα στην κόντρα για τα πρόσωπα σε αυτή τη φάση. Δε πρέπει να μας ενδιαφέρουν οι εντυπώσεις, έχουμε σημαντικότερα ζητήματα να βάλουμε μπροστά.

δ) Η παραίτηση Βαρουφάκη, με τον διαφανή τρόπο που έγινε, δεν προσθέτει ερωτηματικά ούτε αναιρεί τη δημοκρατική δύναμη που έδωσε το δημοψήφισμα. Και τονίζω το “διαφανή τρόπο που έγινε”. Έτσι, πρόσθεσε πόντους στην ελληνική πλευρά παρά της αφαίρεσε. Ο Βαρουφάκης μετεκλογικά έκανε μια σκληρή δήλωση, αποτίμησης της συνεργασίας που είχε με τους θεσμούς, επιμένοντας ότι για πρώτη φορά η Ελλάδα είχε επιστημονική τοποθέτηση στα Γιούρογκρουπ και δεν υπήρξε ποτέ ικανός αντίλογος. Ανέφερε επίσης ότι για 5 χρόνια έχουμε μια πολιτική υποκρισία στον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης: το πρόβλημα χρέους είχε αντιμετωπίστηκε από την ΕΕ ως πρόβλημα ρευστότητας. Γνωστά πραγματα, που παραμένουν όμως “βαριές” κουβέντες για τους Ευρωπαίους. Τέλος, αφού είπε ότι οι ομόλογοι Υπ. Οικ. θα εκτιμούσαν την απουσία του στα Γιούρογκορυπ από εδώ και στο εξής, πρόσθεσε τη φράση “Θα φέρω με τιμή το μίσος των πιστωτών” (“I shall wear the creditors’ loathing with pride“).

varoufakis-resign

Με τα λόγια αυτά, ο Βαρουφάκης έδειξε να ξέρει ότι δεν θα είναι μέρος της διαπραγμάτευσης στο εξής. Γνώριζαν στην κυβέρνηση ότι οι ξένοι θα έθεταν μικροπολιτικό ζήτημα (θα θέσουν κι άλλα) και είχαν από κοινού πάρει ήδη την απόφαση να παραιτηθεί. Ο ίδιος είπε τις πολιτικές και οικονομικές αλήθειες του, είπε επίσης ότι το ζήτημα απομάκρυνσής του το έθεσαν οι ξένοι Υπ. Οικ. πράγμα που επίσης καταγράφεται διεθνώς ως παρέμβασης από τη μία, και βήμα συνενόησης από την άλλη…

ε) Ο Βαρουφάκης παραμένει βουλευτής και έχει θέση στο πολιτικό παιχνίδι. Επίσης υπάρχει και το άλλο: ως ολίγον “σταρ” έχει επαφες με Aγγλία, Αμερική, Αυστραλία ως ακαδημαϊκος και προσκαλείται συχνά για συνεντεύξεις στα ξένα ΜΜΕ. Συνεπώς μπορεί να έχει σημαντικό ρόλο “πυροβολώντας” με τοποθετήσεις διεθνώς, να τους αποδομεί με σλκηρό λόγο σε επιστημονικό επίπεδο, χωρίς να έχει ταυτόχρονα θεσμικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για να δίνεται πάτημα στους υποχόνδριους της ΕΕ.

ζ) οι ξένες κοινωνίες θα εκλάβουν την παραίτηση ως προσπάθεια να ελαχιστοποιούμε τις τριβές με τις κυβερνήσεις τους. Στο βαθμό που επιβεβαιωθεί ότι μια τέτοια κίνηση δεν συμβολίζει αλλαγή πολιτικής/στρατηγικής (δεν προκύπτει), αλλά απλά προσώπων (μάλιστα θα αντικατασταθεί από πρόσωπο που ήδη ήταν στο παιχνίδι των συνομιλιών), αυτό θα ξεκαθαρίζει ότι αν προκύψουν κι άλλα θέματα “συνεννόησης” θα αποδειχτεί απλά ότι το πρόβλημα είναι οι ίδιες οι πολιτικές και όχι τα εκάστοτε πρόσωπα που συναντιούνται…

Είναι μάλλον δείγμα πραγματικής αφοσίωσης το γεγονός ότι και ο ίδιος ο Βαρουφάκης και η κυβέρνηση τολμούν ψύχραιμα μια τέτοια συμβολική κίνηση με φόντο την τεράστια νίκη στο δημοψήφισμα. Το ερμηνεύω ως δείγμα πολιτικού μεγαλείου να επιδιώκουν να διαχειριστούν ταπεινά και με μετριοπάθεια μια τεράστια εκλογική νίκη και στήριξη από το λαό. Οι καρέκλες και οι προσωπικοί εγωισμοί είναι το λιγότερο που πρέπει να απασχολεί την Αριστερά!

Μένει να επιβεβαιώσουμε ότι τα πράγματα είναι έτσι κι όχι “αλλιώς”…

Για να δούμε…

Κατηγορία: stigalaria, Ενημέρωση, Οικονομία, Πολιτικές Αναλύσεις, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

  1. Ο/Η Αντώνης Ανδρικόπουλος είπε και λάλησε:

    Πράγματι, βαθύς γνώστης (από τους πολύ λίγους) της παγκόσμιας οικονομίας και της νοοτροπίας των ξένων (γι’ αυτό και δεν τον θέλανε), αλλά δυστυχώς αναγκάζομαι να συμφωνήσω ότι ήταν αναγκαία κίνηση τακτικής για να βρεθεί μια λύση, που είναι απαραίτητη, για να κρατήσουμε την Ελλάδα όρθια και δυνατή να συνεχίσει τους αγώνες της.

    • Ο/Η ark είπε και λάλησε:

      Έτσι ακριβώς. Δεν είναι δείγμα ήττας ούτε πισωγύρισμα. Είναι δείγμα ότι πολιτικής μεγαλειότητας.

Σχολιάστε...