Τί μπορεί να φέρνει η επόμενη ημέρα του δημοψηφίσματος

Σε συνθήκες πρωτοφανούς οικονομικής ασφυξίας και με ένα πρωτότυπο για την Ευρώπη μιντιακό πραξικόπημα σε εξέλιξη, το οποίο θυμίζει τα χρηματοδοτούμενα από τις ΗΠΑ ιδιωτικά κανάλια της Βενεζουέλας που αποστολή είχαν να αποδομήσουν με κάθε μέσο τον Ούγκο Τσάβες, διεξάγεται το δημοψήφισμα για την έγκριση ή μη της “τελικής” πρότασης των θεσμών προς την Ελλάδα. Που μόνο τελική δεν ήταν τελικά καθώς ξαναγραφόταν και τροποποιόταν καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας.

Το ΝΑΙ της υποταγής και της σίγουρης εθνικής τραγωδίας

Η πλευρά του ΝΑΙ προτάσσει τον φόβο, ο οποίος δεν είναι επιχείρημα αλλά αίσθημα και μάλιστα κακός σύμβουλος όταν επισκιάζει τη λογική και το περί δικαίου αίσθημα. Τα θηρία τον φόβο τον μυρίζονται και ορμάνε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα. Φανταστείτε να τον βροντοφωνάζεις διαδηλώνοντας…!

Δεν υπάρχει αρπακτικό ζώο το οποίο να σε δει να τρέχεις φοβισμένος μακρυά του και να μη σε πάρει στο κυνήγι. Ο μόνος τρόπος να νικήσεις ένα θεριό, το οποίο εξ ορισμού είναι ισχυρότερο, είναι να το “πείσεις” ότι παρά τη θέση ασθενέστερου που βρίσκεσαι, δεν είσαι εύκολο θύμα. Να το κάνεις να καταλάβει ότι δε θα είσαι ένα ακόμα εύκολο και ακούραστο γεύμα: στο τέλος της μάχης μπορεί να έχεις χάσει, όμως, δε θα φύγει αλώβητο. Κι όσο πιο σκληρή η μάχη, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να δεχθεί κι αυτό καθοριστικά χτυπήματα που θα το κάνει ευάλωτο για άλλα δυνατότερα θεριά, τους διώκτες του στην τροφική αλυσίδα. Εκεί το θεριό θα τα ζυγίσει, και εκεί είναι η μόνη ευκαιρία που έχει να νικήσεις… στο ζύγι της λογικής και της πείνας του!

Αυτά τα λίγα διδακτικά από το ζωϊκό βασίλειο που εφαρμόζουν -μέσες άκρες- σε κάθε ανταγωνιστικό περιβάλλον σύγκρουσης συμφερόντων. Δε μας λένε τίποτα λιγότερο από το ότι διαδήλωση του φόβου είναι τραγικά λάθος επιλογή.

Η επικράτηση του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα θα σημαίνει μια αόριστη δήλωση υποταγής στις εκάστοτε διαθέσεις των κυρίαρχων θεσμών που διαμορφώνουν κάθε φορά και το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων. Θα σημαίνει επίσης ότι αντί η κοινωνία να αναζητά τους υπεύθυνους για τα εγκληματικά αποτελέσματα των προηγούμενων μνημονίων, για το βαρύ και παράνομο χρέος, μπρος στον φόβο και την αβεβαιότητα επιλέγει να αποδεχθεί για πρώτη φορά με τέτοιο εμφατικό τρόπο μεγάλο μέρος της ευθύνης για ότι έγινε και γίνει στο εξής. Από το “μαζί τα φάγαμε” θα πάμε δικαίως στο “μαζί τα ψηφίσαμε.

Το ΝΑΙ θα αθωώσει τα απάνθρωπα και αντιδημοκρατικά μνημόνια του παρελθόντος και θα εγκρίνει τη χρησιμότητα και την ορθότητα των ερχόμενων.

Το ΝΑΙ θα στείλει επίσης το μήνυμα ότι η κυβέρνηση κακώς απέρριψε το τελεσίγραφο και επιχείρησε να βρει τρόπο να προωθήσει την πολιτική για την οποία εκλέχτηκε ρωτώντας τον ίδιο τον λαό. Η πρώτη κυβέρνηση στη σύγχρονη ζωή της ζώρας που έπραξε κάτι τέτοιο.

Στο εξωτερικό μέτωπο, εκτός από τεχνοκρατικές ρυθμίσεις της επανέναρξης κάποιου προγράμματος στήριξης της ρευστότητας, δε θα έχουμε ιδιαίτερες διεργασίες. Θα βρούμε απέναντί μας ανθρώπους με σταυρωμένα χέρια και πόδια, με υψωμένα φρύδια οι οποίοι θα έχουν πάρει το ΟΚ από τον ίδιο τον λαό να διακανονίσουν το ελληνικό ζήτημα κατά το δοκούν και να συνεχίσουν για έναν ακόμα “γύρο” να πειραματίζονται πάνω του. Η κανονικότητα θα επιστρέψει, αλλά θα είναι αυτό που ζήσαμε 5 χρόνια στο πολλαπλάσιο. Ωραία κανονικότητα!

11146592_1585930971673990_353726570308825707_o

Στο εσωτερικό μέτωπο, θα προκαλέσει αμφισβήτηση στην κυβέρνηση και θα επιχειρηθεί ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών για να δημιουργηθεί μια κυβέρνηση συνεργασίας. Η ευρωπαϊκή ελίτ θα διασκεδάζει με μια κοινωνία που θα επιβεβαιώνει ότι δε μπορεί να προασπίσει τα συμφέροντά της και κατατρώγεται μεταξύ της.

Η αντιπολίτευση και οι ξένοι δε θέλουν επ’ ουδενί εκλογές. Γνωρίζουν όλοι καλά ότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν απαιτεί το 50+% της κοινωνίας, αλλά καθορίζεται με τον εκλογικό νόμο. Τα δε ποσοστά των κομμάτων της αντιπολίτευσης δε δίνουν ελπίδες για εκλογική νίκη και υπάρχει και ο κίνδυνος παρατεταμένης αστάθειας σε καιρούς που κάθε μέρα μετράει (ειδικά για αυτούς και τις αγορές). Το μόνο σενάριο που περιέχει την παραίτηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι η μεγάλη νίκη του ΝΑΙ (πράγμα απίθανο). Ακόμα και η μικρή επικράτησή του, σε συνδυασμό με τις τροποποιήσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι (π.χ. ζήτημα βιωσιμότητας χρέους), δίνει τη δυνατότητα στον ΣΥΡΙΖΑ να πει ότι η διαδικασία του δημοψηφίσματος ήταν αποτελεσματική καθώς κινητοποίησε τους θεσμούς και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για μια καλύτερη συμφωνία…

Το κλειδί είναι να κρατήσουμε ότι σε αυτές τις συνθήκες ακόμα και 40-50% να πάρει το ΟΧΙ καθιστά τα πράγματα ανεξέλεγκτα για τους ξένους και την αντιπολίτευση. Πρώτον γιατί γνωρίζουν όλοι ότι το ποσοστό αυτό θα έχει επιτευχθεί υπό πρωτοφανούς τρομοκρατίας. Δεύτερον, επειδή το ΟΧΙ έχει συγκεκριμένο κύριο πολιτικό φορέα που το εκφράζει, τον ΣΥΡΙΖΑ (δε συμβαίνει το ίδιο με το ΝΑΙ), και με δεδομένο ότι η νεολαία είναι συντριπτικά με το ΟΧΙ σε αντίθεση με τους παππούδες που κλίνουν προς το ΝΑΙ, αυτό τον καθιστά κυρίαρχο στις εξελίξεις.

Καμία τεχνοκρατική κυβέρνηση δε θα μπορούσε να σταθεί αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν απέναντί της με αυτόν τον λαό, τα παραγωγικά και δραστήρια μέλη της κοινωνίας… όταν μάλιστα αυτός ο λαός συνειδητοποιήσει ότι η κυβέρνηση έχασε την εξουσία επειδή προσπάθησε να εφαρμόσει πολιτική προς το συμφέρον του.

ΝΟ-syntagmaΗ επόμενη ημέρα του ΟΧΙ

Ο κυρίαρχος λαός με μία δημοκρατική διαδικασία θα έχει ματαιώσει το μιντιακό πραξικόπημα της διαπλοκής και θα έχει αποκρούσει σε πρώτο χρόνο την οικονομική επίθεση που εξαπολύθηκε εναντίον του. Θα έχει επίσης δικαιώσει την επιλογή Τσίπρα για απόρριψη της πρότασης των θεσμών και διενέργεια δημοψηφίσματος και θα έχει επεκτείνει το “ηθικό πλεονέκτημα“, που είχε η σημερινή κυβέρνηση στον ελληνικό έναντι της αντιπολίτευσης, πλέον και σε ευρωπαϊκό επίπεδο έναντι των θεσμών και των άλλων κυβερνήσεων.

Αυτό θα είναι μια τεράστια παρακαταθήκη για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Θα είναι ίσως το πρώτο δημοψήφισμα, σε μια τόσο πιεστική περίσταση, με το οποίο ένας ευρωπαϊκός λαός θέτει απευθείας και σχεδόν σε πραγματικό χρόνο όρους στο υψηλότερο επίπεδο λήψης αποφάσεων της ΕΕ. Άπό τη Δευτέρα και ύστερα, αυτή η ιστορική εμπειρία θα επαναφέρει το “εργαλείο” του δημοψηφίσματος στην φαρέτρα του ευρωπαϊκού νότου και θα δοκιμάζει συχνά την αλλεργία του τεχνοκρατικού διευθυντηρίου στις ανοιχτές και άμεσες διαδικασίες δημοκρατίας.

Στο εξωτερικό μέτωπο, οι ζάρες στα μέτωπα των ανθρώπων των θεσμών θα βαθύνουν που θα βλέπουν το μπαλάκι να είναι στο μέρος τους. Θα υπάρχει διένεξη με την κυβέρνηση επί του νοήματος της ψήφου του λαού, η οποία θα τελειώσει γρήγορα, διότι ούτε το ερώτημα του δημοψηφίσματος δίνει δικαιοδοσία για αλλαγή του στάτους της χώρας σε σχέση με τους οργανισμούς που συμμετέχει, ούτε και η ελληνική πλευρά έχει σαν κεντρική γραμμή του κάτι τέτοιο. Συνεπώς, η δημοκρατική βούληση του λαού, η οποία θα απαιτεί λογοδοσία για το παρελθόν και δικαιοσύνη για το μέλλον, θα πρέπει -θεωρητικά- να γίνει σεβαστή στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν (το έχουν διαβεβαιώσει όλες οι πλευρές ότι θα υπάρξουν, για λόγους πίεσης όμως η ΕΕ λέει ότι θα είναι “σύντομες”). Με δεδομένο το προϋπάρχον ρήγμα στο μπλοκ των θεσμών πάνω στο θέμα της βιωσιμότητας του χρέους, το οποίο δεν αποτυπώθηκε στην πρόταση που έχει η Ελλάδα στα χέρια της, θα δούμε ένα δυνατό ντέρμπι για το πως θα τα βρούνε μεταξύ τους. Πολύ περισσότερο πως θα το καταφέρουν χωρίς να φανεί η ένταση της διένεξής τους.

Σε κάθε περίπτωση, το ΔΝΤ έσπευσε να αμφισβητήσει ήδη τη βιωσιμότητα του χρέους και να δικαιώσει τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης. Αυτό από μόνο του δίνει λύση στο αδιέξοδο που διαφαινόταν για τη Δευτέρα μετά από ένα ΟΧΙ, διότι ουσιαστικά λέει “χρειάζονται διαπραγματεύσεις για βελτίωση της πρότασης ώστε να είναι βιώσιμη“. Οι Αμερικάνοι παρενέβησαν μέσω του ΔΝΤ και με πυροβολισμό δημοσιευμάτων στον αμερικανικό τύπο (οικονομικό και πολιτικό) για το παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων της περασμένης εβδομάδας. Έκλεισαν, έτσι, το μάτι στις αγορές για να προλάβουν τον κακό χαμό μιας εφιαλτικής Δευτέρας που δε θα είχε προβλεφθεί τι μέλλει γενέσθαι από πλευράς διαπραγμετευτικής διαδικασίας και προθέσεων. Δείλά-δειλά το ίδιο έκαναν και αξιοματούχοι της Ευρώπης (βλ. Ολάντ, Ρέντζι, ακόμα και τα κακά σκυλιά της Μέρκελ).

Επίσης είναι δείγμα ότι οι Αμερικάνοι απαιτούν να δημιουργηθούν οι συνθήκες (εξασφάλιση βιωσιμότητας προγράμματος για να μη παραβιάζει το καταστατικό του ΔΝΤ) ώστε το ταμείο να παραμείνει στα ευρωπαϊκά πράγματα. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τα ελληνικά συμφέροντα να επιλύσουν προσωρινά τη διένεξή μας με το ιερατείο της ευρωλιτότητας, όμως μεσοπρόθεσμα θα σημάνει την μεγαλύτερη παρέμβαση των Αμερικανών στην ΕΕ. Μια παρέμβαση που τα φαινόμενα θα έχουν δείξει ως “αναγκαία” αφού οι ευρωπαϊκοί μηχανισμοί και η ελίτ της ΕΕ δε μπορούν από μόνοι τους να δώσουν λύση. Ας μη γελιώμαστε, αυτό είναι αντικειμενικά άκρως αρνητικό για την Ευρώπη. Είναι σίγουρο στοίχημα ότι θα έρθει σύντομα ο καιρός που αυτή η εξέλιξη θα ξινίσει σε κύκλους και της σοσιαλδημοκρατίας και της λαϊκής δεξιάς της Ευρώπης. Μοιραία θα μέμψουν το παρεάκι της Μέρκελ για αυτό! (μια χώρα μου έρχεται πρώτη στο μυαλό ότι θα θέσει θέμα: Γαλλία)

Τέλος, η αλήθεια δε κρύβεται στις μέρες μας που έχουν γίνει αρκετές διαδικασίες σχετικά διαφανείς. Μετά το ΟΧΙ θα ανοίξουν στόματα και θα δημιουργήσουν θετική σύγχυση στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Τα συστημικά χρηματοοικονομικά συμφέροντα έχουν μεγάλες απώλειες όλες αυτές τις ημέρες και προσπαθούν να μειώσουν τον τυχοδιωκτησμό τους θεωρώντας την ελληνική κυβέρνηση ως εχθρό που έχει προτεραιότητα (στην ίδια βάση είδαμε το εγχώριο σύστημα διαπλοκής και ολιγαρχίας να συσπειρώνεται ενάντια στην κυβέρνηση). Όταν οι απώλειες θα αρχίσουν να αποτυπώνονται με μεγάλα νούμερα, κάθε πλευρά θα λακίσει προσπαθώντας είτε να κερδοσκοπήσει είτε να σώσει το τομάρι της! Σε εκείνη τη φάση, το ντόμινο θα είναι καταιγιστικό και ίσως χωρίς ιστορικό παγκόσμιο προηγούμενο…

Στο εσωτερικό μέτωπο, ο λαός θα έχει στηρίξει την κυβέρνηση δίνοντας την πιο ισχυρή ψήφο εμπιστοσύνης που θα μπορούσε να δώσει, αναγκάζοντας την αντιπολίτευση σε υπαναχώρηση. Ανακατατάξεις θα ξεκινήσουν να συζητιούνται στα κόμματα του ΝΑΙ, αλλά η έντασή τους θα αυξηθεί όταν σταθεροποιηθεί η κατάσταση. Παρατηρώντας τις διεργασίες στην αντιπολίτευση θα μπορέσουμε να καταλάβουμε το “σχέδιο Β” των θεσμών και το κατά πόσο κάνουν πραγματική ανακωχή με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αν δούμε ο Σαμαράς να μην αμφισβητείται σημαίνει ο πόλεμος θα έχει διάρκεια και θα πρέπει να περιμένουμε κι άλλες μεγάλες επιθέσεις. Αναλόγως των πιέσεων και του διαθέσιμου χρόνου, θα αρχίσουμε να βλέπουμε και κάποιες ενέργειες να αποδοθεί δικαιοσύνη για την απαράδεκτη στάση των ιδιωτικών ΜΜΕ αυτές τις μέρες.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Το ΝΑΙ θα φέρνει μεγάλη εσωστρέφεια και μεγαλύτερα προβλήματα για την ελληνική πλευρά, ενώ θα κάνει τους ξένους παρατηρητές της φαγωμάρας μας, μη υποχρεμένους να απαντήσουν σε σημαντικά ερωτήματα.

Το ΟΧΙ θωρακίζει την τλληνική κοινωνία και την πολιτική της αντιπροσώπευση για τη συνέχεια των διαπραγματεύσεων. Δίνει μήνυμα Αντίστασης σε όλη την Ευρώπη. Βάζει τους ξένους σε φαγωμάρα και απαιτεί από εκείνους να βρουν μια νέα ισορροπία για να προκύψει διέξοδος (βασικά να κάνουν κάποια βήματα πίσω). Θα κάνει εμάς τους Έλληνες παρατηρητές της φαγωμάρας τους. Αφού ο λαός θα έχει ανάψει το φιτίλι με το ΟΧΙ, θα πρέπει ύστερα η κυβέρνηση να εκμεταλλευτεί ψύχραιμα τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και τις ευκαιρίες που θα προκύψουν. Αναφέραμε κάποια πράγματα για αυτές, αλλά θα αναφερθούμε εκτενέστερα και σε επόμενο άρθρο.

Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κλείσει μια συμφωνία μέσα σε λίγες ώρες/μέρες μετά την Κυριακή. Υπάρχει όμως και το πιο απίθανο ενδεχόμενο να τραβήξει η πλευρά της ΕΕ πολύ περισσότερο στα άκρα μια κατάσταση.

Κατηγορία: stigalaria, Διεθνή, Ενημέρωση, Κινήματα, Κοινωνία, Οικονομία, Πολιτικές Αναλύσεις, Πολιτική
Tags: , , , , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...