ΚΚΕ: ολοκληρωμένες υπηρεσίες διαχείρισης και καταστολής ριζοσπαστικών συνειδήσεων και κοινωνικών κινημάτων

no by OKTANA for My Pillow Book

Μετά τα ιδιωτικά κανάλια ολοκληρωτικής παραπληροφόρησης, τις σοβαρότερες και σημαντικότερες υπηρεσίες στο σύστημα τις παρέχει το ΚΚΕ! Αν ήταν προϊόν θα μπορούσε να το παρουσιάζει ο Περισσός ως: “ολοκληρωμένες υπηρεσίες διαχείρισης και καταστολής ριζοσπαστικών συνειδήσεων στην κοινωνία”.

TO KKE είναι τόσο κυνικό και ύποπτα απαθές σε μία ιστορική στιγμή που ο μεγάλος εχθρός του ΠΑΜΕ, η ΓΣΕΕ (αλλά και άλλες ελεγχόμενες συνδικαλιστικές οργανώσεις εργαζομένων – π.χ. ΟΤΟΕ), συντάσσεται ανοιχτά με τα αφεντικά του ΣΕΒ.

Αυτή, η πιο τρανή επιβεβαίωση του αντεργατικού ρόλου της συνδικαλιστικής ηγεσίας της ΓΣΕΕ θα ήταν “βούτυρο στο ψωμί”, όπως συνηθίζει να λέει και το ΚΚΕ, μιας έξυπνης και τίμιας ηγεσίας που θα επέλεγε τη στιγμή αυτή μια καθαρά τακτική πολιτική συστράτευση με το υπόλοιπο κίνημα. Μια επιλογή τακτικής κι όχι στρατηγικής. Κάτι τέτοιο, όμως, προϋποθέτει μια κομματική ηγεσία με τιμιότητα και σεβασμό στα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων, διατεθειμένη να αναλάβει το πιο μικρό έστω μερίδιο ευθύνης για να να βρεθεί μια διέξοδος για την κοινωνία στην ατέρμονη κατάσταση καταπίεσης.

Η στάση “μη εμπλοκής” του, έχει επιτρέψει στους ολιγάρχες και σύσσωμη τη διαφθορά, μέσω των μηχανισμών προπαγάνδας τους, να παρουσιάζουν το προοδευτικό λαϊκό κίνημα κάθαρσης και ελπίδας για ανασυγκρότηση της χώρας, ως απομονωμένο από τις υπόλοιπες δημοκρατικές δυνάμεις του κοινοβουλίου.

Με δεδομένη την διάλυση του σοσιαλδημοκρατικού χώρου και την προσχώρηση των κομματιών της δεξιά και αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ, ως βασικός φορέας και όργανο της προσπάθειας υπέρ των κοινωνικά ασθενέστερων, φαίνεται σήμερα -τεχνητά- να στηρίζεται μόνο από μια εθνικόφρονα λαϊκή δεξιά με την οποία συγκυβερνά.

Στο δε κομβικής σημασίας ζήτημα του δημοψηφίσματος, αλλά και γενικότερα τη διαδικασία διαπραγμάτευσης στην οποία αυτό εντάσσεται, φαίνεται ξεκάθαρα πως όλοι οι εκπρόσωποι της διαφθοράς και της εκμετάλλευσης του λαού έχουν δημιουργήσει αισχρό, και και αρραγές, μέτωπο.

Απέναντι σε αυτούς, η κυβέρνηση έχει καταφέρει να ξεπεράσει κατά πολύ την εκλογική της επιρροή και να σχηματίσει ένα ισχυρό μέτωπο για το ΟΧΙ. Σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, όμως, το ΚΚΕ έχει επιτρέψει να ενταθεί ο τεχνητός απομονωτισμός, αφού εκτός της κυβέρνησης μόνο η ΧΑ είναι αρνητική στο ερώτημα του δημοψηφίσματος. Οι νεοναζί πέρα των ανοιχτών λογαριασμών με τη δικαιοσύνη, και πέρα από το γεγονός ότι δεν πρόκειται να τους ζητήσει κανένας το λόγο από Δευτέρα, προσβλέπουν τυχοδιωκτικά να φανούν “επαναστάτες” και ποντάρουν στην ήττα της κυβέρνησης ώστε να παρουσιαστούν την επομένη ως “οι μόνοι πραγματικοί επαναστάτες”. Θα ισχυριστούν ότι η κοινωνία δοκιμάσατε και Αριστερά και Δεξιά από το “δημοκρατικό τόξο”, όπως το αποκαλούν, και η μόνη διέξοδος πλέον είναι η φασιστική παράνοια και απανθρωποποίηση.

ΌΧΙ, αυτά δε δείχνουν να προβληματίζουν το ΚΚΕ. Η τρομοκρατία που διαχέεται όλο και περισσότερο μήνες τώρα μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες, επίσης δε συγκινεί. Η ηγεσία του ΚΚΕ δίνει την αίσθηση ότι θεωρεί ότι μπορεί να δημιουργεί μια ακόμα διάσταση στην εκάστοτε πραγματικότητα, τη “δική της διάσταση” στην οποία έχει τα αποκλειστικά προνόμια και αποκλειστικότητα. Εκεί αποσύρεται ως καλός θεατής, και κάπου-κάπου ξαναέρχεται πίσω στην πραγματικότητα αυτοπαινευόμενο για την εκπληρωμένη προφητεία της ήττας του λαϊκού κινήματος. Το κάνει με συνέπεια και με χαιρεκακία τρεις δεκαετίες τώρα που τα ριζοσπαστικά κινήματα (π.χ. εκπαιδευτικά, τοπικά κινήματα όπως στις Σκουριές) δείχνουν να μην ελέγχονται πλήρως κομματικά. Δεν ενδιαφέρεται να κάνει οποιαδήποτε διαλεκτική ανάλυση, να δει πως εξελίσσεται η κοινωνία, απλά είναι θεατής των μετασχηματισμών της και των νέων εργαλείων που δειλά-δειλά φτιάχνει (π.χ. κινήματα πόλης) για να αντισταθεί.

Το ΚΚΕ δεν δικαιώθηκε και συνεχίζει να μη δικαιώνεται από την ιστορία!

Φτάνουμε έτσι στο σήμερα που το ΚΚΕ κορυφώνει τη δράση του με αποφασιστικότητα στην κατεύθυνση του… κυνισμού και της απάθειας. Για παράδειγμα, το διαφημιστικό σποτ του ΚΚΕ προτείνει στον κόσμο να ρίξει στην κάλπη “την πρόταση του Κάππα-Κάππα-Έψιλον“!!! Άκυρο-Λευκό-Αποχή η “γραμμή”. Έφτιαξαν μάλιστα ένα φυλλάδιο που ο πολίτης καλείται να ρίξει στην κάλπη.

Ό,τι λαϊκίστικη και πολιτικάντικη εφεύρεση και να επινοήσουν για να δικαιολογήσουν τον αναχωρητισμό τους από μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονη μάχες των μη προνομιούχων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας, η ουσία είναι ότι: η πραγματικότητα έχει δύο διαστάσεις στο χαρτί και τρεις στον κόσμο που ζούμε και αισθανόμαστε. Οποιαδήποτε επιπρόσθετη διάσταση που σχεδόν παραπέμπει πέρα από τα εγκόσμια, λειτουργεί για να αναβάλλει και να ματαιώσει τις φυσικές διεργασίες που επιτελούνται ως αποτέλεσμα των ταξικών συγκρούσεων.

Δε μπορείς να απαντάς υπερβατικά και να είσαι υλιστής, δε μπορείς να απαντάς ως αιωρούμενος γκουρού που φτιάχνει τα τσάκρα του, και ταυτόχρονα να περνιέσαι για μαρξιστής!! Εκτός αν χαριεντίζεσαι με την εξουσία, έχεις τίποτα παλιά γραμμάτια που τρέχουν ακόμα (βλ. νομιμοποίηση), ή αρκείσαι να ακούς από τους χειρότερους εκφραστές της κομπραδόρικης ελληνικής αστικής τάξης ωραία λογάκια του τύπου: “το ΚΚΕ, αν και διαφωνούμε, είναι ο μόνος χώρος με σταθερές θέσεις που σεβόμαστε!”.

Παραλείπουν να πουν όμως ότι ουσιαστικά δε το φοβούνται, αλλά το χρησιμοποιούν ως σημείο αναφοράς για να μαλώνουν τα υπόλοιπα μη ενταγμένα ριζοσπαστικά κινήματα. Και η καλύτερη απόδειξη ότι δε φοβάται το σύστημα το ΚΚΕ, είναι η ίδια η πραγματικότητα: α) τώρα που φοβούνται έναν πολιτικό φορέα, τον ΣΥΡΙΖΑ, δαγκώνουν σίδερα για να τον καταστείλουν, για να το δαμάσουν, για να το εξαφανίσουν! β) στον ΣΥΡΙΖΑ προβάλλουν το εμφυλιοπολεμικό τους μαίνος, κι όχι στο ΚΚΕ που είναι αυτό που ιστορικά είχε τον σημαντικότερο ρόλο στην Αντίσταση και στα γεγονότα μετά την απελευθέρωση.

Κάθε ριζοσπάστης αριστερός βλέπει ακριβώς αυτό το φαινόμενο και οφείλει να συντάσσεται με αυτό που “πονάει” περισσότερο το σύστημα εκμετάλλευσης. Αυτό που ανοίγει δρόμους, που κινεί διεργασίες, που βοηθάει τον κόσμο να σπάσει τον τρόμο. Αναγνωρίζοντας επίσης τα αντικειμενικά όρια που υφίστανται (γεωπολιτικά, κοινωνικής ωριμότητας, ταξικής συνείδησης, κλπ). Δεν είναι τυχαίο ότι για ένα απλό ΟΧΙ συζητάμε και η κοινωνία θέτει μαζικά συγκεκριμένους όρους μέχρι που ανέχεται την αμφισβήτηση των ευρωπαϊκών δεδομένων. Παρόλα αυτά, χτίστηκε η κοινωνική συμμαχία η οποία δημιουργεί συνθήκες για ταξική πάλη, δημιουργεί ζυμώσεις και εξελίξεις σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο.

Η τεράστια απροθυμία να αντιληφθεί το ΚΚΕ την ιστορική συγκυρία, τη δική του ευθύνη, και το διακύβευμα για τις επόμενες γενιές είναι σφάλμα που δε συγχωρεί ούτε ο λαός, ούτε και η ιστορία…

Μια έκκληση μόνο στον κόσμο του ΚΚΕ, αν και πιστεύω αρκετοί δε την χρειάζονται: να βοηθήσουμε όλοι μαζί να αθροιστούμε ως δυνάμεις, τουλάχιστον σαν μια κίνηση τακτικής, σε μια προσπάθεια το λαϊκό κίνημα να πετύχει μια πρωτοφανώς μεγάλης εμβέλειας νίκη! Μια νίκη που θα αποτελέσει ορόσημο για την Αριστερά και τα ριζοσπαστικά κινήματα σε όλη την Ευρώπη…

Κατηγορία: stigalaria, Ιστορία, Κινήματα, Κοινωνία, Πολιτικές Αναλύσεις, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...