Με αφορμή μια συνέντευξη του Ζαν-Λυκ Μελανσόν για την ελληνική διαπραγμάτευση

melanson_kouloglouΔείτε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη του ευρωβουλευτή Ζαν-Λυκ Μελανσόν της γαλλικής αριστεράς (Front de Gauche) πάνω στις τρέχουσες ευρωπαϊκές εξελίξεις. Στο τέλος του παρόντος υπάρχουν κάποιες παρατηρήσεις από τη Γαλαρία.

Πρόσφατα ο Μελανσόν εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο «Το γερμανικό Δηλητήριο» το οποίο ο ίδιος το χαρακτηρίζει “φιλελληνική προκήρυξη” και πράξη στήριξης στους Έλληνες συντρόφους  του. Στη συνέντευξη αναφέρεται στις συνέπειες που έχουν οι παράλογες αξιώσεις μιας χώρας, όπως η Γερμανία, απέναντι σε μια χώρα που υποφέρει από τα δεινά της κρίσης χρέους και της κοινωνικής εξαθλίωσης για πολλά χρόνια.

Για τον Σόιμπλε: «Κι ο κ. Σόιμπλε είπε: ‘Να δω πώς θα πει ο Τσίπρας στους Έλληνες ότι δεν κράτησε το λόγο του’. Απολαμβάνουν την ιδέα ενός ηγέτη ταπεινωμένου μπροστά στο λαό του. Μα τα ίδια έλεγε και για τη Γαλλία. Μα διανοείσαι το θράσος; Είπε πως θα ήθελε οι Γερμανοί να εξαναγκάσουν τη Γαλλία, αλλά δεν μπορούμε. Κι αυτό εξαιτίας της δημοκρατίας.  Διανοείσαι τη βιαιότητα της φράσης αυτής; Είναι τρελοί οι άνθρωποι, είναι απίστευτα αλαζόνες!».

Για την πρώτη υποδοχή Τσίπρα στη Γερμανία: «Είναι απίστευτη η αλαζονεία τους. Λένε: ‘Η Ευρώπη πάντα έτσι λειτουργούσε και έτσι θα συνεχίσει’. Κι όταν ήρθαν οι Έλληνες, είπαν: ‘Θα κάνουν κι αυτοί ό,τι έκαναν κι οι άλλοι’. Όταν είδαν ένα νέο κι ευγενικό Έλληνα (ενν. τον Τσίπρα), με ωραίο χαμόγελο είπαν θα τον κάνουμε μια χαψιά. Αλλά την πάτησαν. Μήνες μετά, είμαστε στο ίδιο σημείο. Ο ευγενικός Έλληνας αρνείται να υποχωρήσει».

Για την προπαγάνδα της Μέρκελ στο εσωτερικό της Γερμανίας: «Η Μέρκελ είπε ψέματα ότι οι πολίτες της Γερμανίας δουλεύουν περισσότερο από του Έλληνες, τη στιγμή που εκείνοι βγαίνουν πιο νωρίς στη σύνταξη». «Ποιος Ευρωπαίος ηγέτης επιτρέπεται να μιλάει έτσι για τους άλλους; Εάν, όμως, πω εγώ κάτι εναντίον των Γερμανών, αμέσως θεωρούμαι απαράδεκτος και γερμανόφοβος».

Για τα πρωτογενή πλεονάσματα: «Ζητούν από τους Έλληνες να έχουν 4,5 μονάδες πρωτογενές πλεόνασμα. Μα ποιος στην Ευρώπη έχει 4,5 μονάδες πλεόνασμα και το ζητούν από τους Έλληνες με τη βία; Σήμερα το 80% του ελληνικού χρέους είναι στα χέρια δημόσιων οργανισμών. Λένε να διώξουμε τους Έλληνες από το ευρώ. Εμπρός! Δοκιμάστε το! Δεν υπάρχει κανονισμός που να το επιτρέπει αυτό».

Συνέντευξη Ζαν-Λυκ Μελανσόν στον Στ. Κούλογλου [πηγή βίντεο: tvxs.gr]

separator

Μερικές σημειώσεις της Γαλαρίας

1) Ελλείματα vs Πλεονάσματα: Με χαρά ακούει κανείς μια καθαρή αριστερή επιχειρηματολογία αμφισβήτησης από τον Μελανσόν στο θέμα τον ελλειμάτων. Μιας επιχειρηματολογίας που χρειαζόμαστε για να πολεμήσουμε την ιδεοληψία του “μαγικού χεριού της αγοράς” που άλλους τους ανεβάζει και άλλους τους κατεβάζει. Η όλη κουβέντα είναι σαφέστατα μέρος του ζητήματος κακής αρχιτεκτονικής τους ευρώ.

Γνωρίζουμε καλά ότι το έλλειμα ενός κράτους-μέλους της ευρωζώνης είναι δυνατόν να επιβαρύνει όλο το οικοδόμημα και τους άλλους λαούς, λόγω της ανάγκης δανεισμού για κάλυψη του ανοίγματος. Γιαυτό και τιμωρείται από την Κομισιόν και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Αυτό έχει φροντίσει να μας το βάλει καλά στο μυαλό η προπαγάνδα των Βρυξελλών: “έλλειμα = τιμωρία”.

Όμως, ανάλογες αρνητικές επιπτώσεις με το έλλειμα έχει και το πλεόνασμα μιας χώρας, ειδικά όταν αυτό είναι:

  • συτηματικό για πολλά χρόνια,
  • δημιουργείται εσωτερικά έναντι των υπολοίπων χωρών της ευρωζώνης του κοινού νομίσματος, ακόμα χειρότερα αν το πλεόνασμα χτίζεται μονίμως εις βάρος συγκεκριμένων χωρών,
  • συνοδεύεται με αποσάρθρωση του παραγωγικού ιστού των ελλειματικών χωρών.

Όλα τα παραπάνω ισχύουν για την Γερμανία η οποία, μπορεί να είναι εξαγωγική προς όλο τον κόσμο, όμως μεγάλο μέρος του πλεονάσματός της προέρχεται από τις ανισοζυγείς εξαγωγές προς τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες (δηλ. τα παθητικά των υπολοίπων) οι οποίες παράλληλα και για αρκετά χρόνια υποβαθμίζονται ή εκχωρούνται παραγωγικά.

Μακροχρόνια αυτό δε μπορεί να συνεχιστεί, διότι είτε θα διαλυθεί η ευρωζώνη (ίδιο νόμισμα με τεράστιες οικονομικές διαφορές και χρέη δε νοείται), είτε θα δημιουργηθούν οι τεχνοκρατικοί μηχανισμοί που θα νομιμοποιήσουν ένα καθεστώς υποταγής των “καταχρεωμένων-μη παραγωγικών-φτωχών” μπροστά στο μεγαλείο των “πλεονασματικών-αποτελεσματικών-πλούσιων” χωρών. Οι μηχανισμοί αυτοί μπορεί να είναι:

  • το ευρώ πολλών ταχυτήτων,
  • η κινεζοποίηση της ευρωπαϊκής περιφέρειας (θυμόμαστε το “300 ευρώ είναι καλά” του Τομσεν, ενώ ήδη ζητάνε από την Ελλάδα να έχει εργασιακό καθεστώς που δεν ισχύει πουθενά στην Ευρώπη και θεωρείται παράνομο),
  • το ξεπούλημα όπου οι πλουτοπαραγωγικοί πυλώνες των ασθενέστερων οικονομιών, που εξασφαλίζουν την εποπτεία και ανεξαρτησία ενός κράτους-μέλους, θα περάσουν σε ξένα χέρια.

Σε κάθε περίπτωση μιλάμε για συρρίκνωση της δημοκρατίας.

Συνεπώς, θα λέγαμε ότι υπάρχει μια ευδιάκριτη επιχείρηση απόκρυψης του γεγονότος ότι τα καρκινικά πλεονάσματα και τα επίσης προβληματικά ελλείματα αλληλοτροφοδοτούνται και είναι ουσιαστικά οι δύο όψεις του ίδιου νομίζματος. Αυτή η σχέση μεταξύ των δύο επιτρέπει στα επιτελεία των γραφειοκρατών να κοροϊδεύουν τους λαούς κρύβοντας το πρόβλημα των πλεονασμάτων πίσω από τα παραγόμενα ελλείματα. Κι έτσι:

όσο πιο επιθετική γίνεται π.χ. η Γερμανία στο θέμα των εσωτερικών της ΕΕ πλεονασμάτων, τόσο θα προκύπτουν μεγαλύτερα -ή δυσκολότερα να ελεγχθούν- ελλείματα τα οποία θα ανοίγουν ακόμα περισσότερο τις κερκόπορτες στους νεοφιλελέυθερους γραφειοκράτες για παρεμβάσεις στις πιο αδύναμες χώρες. 

2) Γερμανικές αποζημιώσεις: Και σε αυτό το σημείο ο Μελανσόν δίνει σημαντικές βοήθειες για να εμπεδώσουμε ότι η χώρα μας φταίει κυρίως επειδή είναι μικρή… Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι η Γαλλία σχετικά πρόσφατα κατάφερε να πάρει από τον Πούτιν 400 εκ. δολάρια ως μερική αποπληρωμή δανείου προς της Ρωσία, το οποίο χρονολογείται πίσω στα 1900!! Μάλιστα, πρόκειται για ένα τυπικό διακρατικό δάνειο, χωρίς η Ρωσία να έχει καταστρέψει τη Γαλλία σε πόλεμο, ούτε να το έχει υπεξαιρέσει με τη βία.

Αναντίστοιχα, στο θέμα των ελληνικών αποζημιώσεων η Ευρώπη επιμένει να θεωρεί **απαράδεκτο** να ανασύρρεται μια τέτοια αξίωση από το **μακρυνό** 1940, όταν μάλιστα η χώρα μας ισοπεδώθηκε και λεηλατήθηκε από τη γερμανική κατοχή!

3) Κλίμακα γερμανοτσολιαδισμού: Ακούγοντας τον Μελανσόν να μιλάει καθαρά και με πάθος υπέρ της χώρας μας, δε γίνεται να μην αναρωτηθεί κανείς…

Ο άνθρωπος είναι πολίτης ξένης χώρας που ανήκει πυρήνα των χωρών με συμφέρον να υποταγχθεί η Ελλάδα. Ως πολιτικός που εκλέγεται από τον λαό, φαντάζομαι έχει συναίσθηση ότι αυτά που λέει τα απευθύνει και σε ένα γαλλικό κοινό που, αν βάλουμε στην άκρη τις ιδέες για διεθνισμούς, παγκοσμιοποιημένη ταξικότητα και τα συνθήματα του τύπου “εργάτες του κόσμου ενωθείτε“, τα κοντοπρόθεσμα συμφέροντά των συμπατριωτών του ταυτιζονται σε σημαντικό βαθμό με την γαλλική και ευρωπαϊκή ελίτ.

Ο λόγος είναι απλός: το ελληνικό ζήτημα στο τέλος κάποιος θα το πληρώσει. Είτε η Ελλάδα χρεοκοπήσει, είτε γίνει το αναγκαίο κούρεμα του χρέους της, οι Γάλλοι πολίτες θα είναι από αυτούς που θα νιώσουν έντονα μια μεγάλη τρύπα στον προϋπολογισμό τους! Μόνο για το πρόγραμμα στήριξης των ελληνικών τραπεζών (διότι μη ξεχνάμε ότι μόνο 10% έφτασε στον λαό, τα άλλα πήγαν στις ελληνικές τράπεζες που αποπλήρωναν με τη σειρά τους τις ξένες τραπεζες) το γαλλικό κράτος έχει δανειστεί περίπου 40 δις ευρώ των δανείων προς την Ελλάδα (πρακτικά παρέχει εγγυήσεις).

Όσο η Ελλάδα πληρώνει τις δόσεις, οι Γάλλοι και τα υπόλοιπα κράτη-δανειστές μας, απολαμβάνουν τόκους αφού δανείζονται με μικρότερο επιτόκιο από αυτό που έχουν τα δάνεια προς στην Ελλάδα (αυτά είναι τα λεφτά που ζητάει η ελληνική πλευρά πίσω ως ανήθικα κέρδη). Αν όμως οι Έλληνες πουν “basta!” τότε αυτοί θα πρέπει να εξυπηρετήσουν το δάνειο που έχουν πάρει στο ακέραιο. Αν το πάμε ακόμα παραπέρα, οι πληροφορίες λένε ότι μεγάλο μέρος από αυτά τα δάνεια των μεγάλων χωρών προς την Ελλάδα είναι ασφαλισμένα από αμερικανικές ασφαλιστικές εταιρίες… οπότε το κανόνι πάει και πέρα από τον Ατλαντικό.

Με αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, για να γυρίσουμε και στο θέμα μας, ο Μελανσόν λέει αυτά που λέει γνωρίζοντας ότι κοντοπρόθεσμα θα έχουν επώδυνες συνέπειες για τους Γάλλους. Επίσης, ονομάζει καθαρα ποιος θέλει να επωφεληθεί από αυτές τις παραχωρήσεις του γαλλικού λαού: οι Έλληνες κοντοπρόθεσμα, αλλά κι όλοι οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι μεσο-μακροπρόθεσμα.

Άρα… αν δεχτούμε ότι ο Μελανσόν ορίζει ένα μέτρο φιλελληνισμού και στην προσπάθειά του να βοηθήσει την Ελλάδα διακινδυνεύει να τον χαρακτηρίσουν οι Γάλλοι ως “άνθρωπο ενάντια στα συμφέροντα της Γαλλίας” …

τότε πόσο χαμηλά υπό το μηδέν βρίσκονται στην κλίμακα αυτή τα μέλη του ελληνικού χατζηαβάτικου κλάμπ “Βάστα Αφέντη“, όταν ως καλοί πατριώτες εμψυχώνουν κάθε επικυρίαρχο που στέκεται απέναντι από τη χώρα μας ως επιστάτης, δερβέναγας, μέγας κριτής και τιμωρός;; (βλ. Βάστα Σόιμπλε, Τρόικα, Γέρουν, Μέρκελ, Τομσεν, κ.α.)

Κατηγορία: stigalaria, Διεθνή, Ενημέρωση, Κινήματα, Οικονομία, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...