Γιατί είναι λάθος η επιλογή πολιτικού της Δεξιάς για Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Προεδρεία ης Ελληνικής ΔημοκρατίαςΗ εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας (ΠτΔ) είναι προγραμματισμένη για τον Μάρτιο και φτάνει η ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να προτείνει ένα πρόσωπο για τη θέση αυτή. Το ίδιο θα πρέπει να κάνει και η ΝΔ.

Στο άρθρο αυτό, αναλύεται γιατί θα πρόκειται για ένα σημαντικό σφάλμα από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ αν προτείνει έναν, τον οποιονδήποτε, στιγματισμένο πολιτικό της Δεξιάς. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να λάβουμε υπόψιν ότι, ως θεσμός, ο ΠτΔ είναι διακοσμητικός και πολιτικά ευνουχισμένος αλλά αυτό δεν δικαιολογεί λάθος κινήσεις.

Η πολιτική παράδοση; Ποια παράδοση;

Η παράδοση, λένε κάποιοι, θέλει τον πολιτικό χώρο που κυβερνά να παραχωρεί την θέση του ΠτΔ σε στέλεχος του δεύτερου ισχυρότερου χώρου. Μόνο που κάτι τέτοιο δεν είναι ακριβές. Η’ μάλλον, στην καλύτερη περίπτωση, δεν είναι έτσι όπως ακριβώς παρουσιάζεται.

Διαβάστε το σχετικό άρθρο της Γαλαρίας το οποίο ανατρέχοντας στην ιστορία εξηγεί ότι η ισχυριζόμενη “παράδοση” δεν υπήρξε ποτέ ως σταθερά, ιδιαίτερα σε εποχές πόλωσης. Η παράδοση διαμορφώθηκε με τα χρόνια στα πλαίσια της ανάγκης σταθεροποίησης του δικομματικού μπλοκ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ που εναλλασσόταν για 40 χρόνια στην εξουσία.

Το ορθότερο είναι, λοιπόν, η Αριστερά να θεωρεί την “παράδοση” αυτή ως παράγωγο της πολιτικής όσμωσης και ομοιογενοποίησης του διεφθαρμένου και αντιλαϊκού πολιτικού συστήματος.

Περισσότερα θα βρείτε στο άρθρο: “Ποια η παράδοση συνεννοήσεων για τα θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας;

Συνεννόηση με τη Δεξιά ή με την … ακροδεξιά;

Απαραίτητα θα πρέπει να εκτιμηθεί και η φάση που βρίσκεται ο χώρος που -ενδεχομένως να- επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ μια συνεργασία στα πλαίσια του κοινοβουλευτικού παιχνιδιού. Σίγουρα υπάρχουν κάποιες εξελίξεις στο στρατόπεδο της ΝΔ αυτόν τον καιρό. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ σκέφτεται κάποιου είδους συνεννόηση για το θέμα, τότε θα πρέπει να έχει σαφή εικόνα για την τροπή που θα πάρουν τα πράγματα στο εσωτερικό της. Πολύ απλά γιατί το ενδεχόμενο και η έκταση της συνεννόησης εξαρτάται αναπόφευκτα από τις εγγυήσεις που μπορεί να πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ από τους ανθρώπους που θα έχουν σημαντικό ρόλο στη μετά-Σαμαρά εποχή (π.χ. εγγυήσεις για τη στάση της ΝΔ στη διαπραγμάτευση και σε συγκεκριμένες συμμαχίες με συμφέροντα στο εσωτερικό της χώρας).

Αυτές οι εξελίξεις, όμως, δεν πρέπει να μας απασχολούν εμάς ως πολίτες, από τη στιγμή που δεν υπάρχει κάτι δημόσιο που να επηρεάζει τη γενική στάση της αντιπολίτευσης στις κρίσιμες στιγμές αυτές που η Ελλάδα προσπαθεί να κάνει ένα άλμα εμπρός. Εμείς πρέπει να μείνουμε σε αυτό που υπάρχει σήμερα ως ΝΔ.

Αυτή τη στιγμή η αντιπολίτευση είναι ένα λεπενικό ακροδεξιό κόμμα στο κοινωνικό κομμάτι με μόνη διαφορά ότι δεν είναι ευρωσκεπτικιστικό, διότι η μικρή Ελλάδα δε μάχεται για να μοιράσει καμιά πίτα στη διαφέντευση της Ευρώπης όπως κάνει η Λεπέν για λογαριασμό της Γαλλίας. Η ΝΔ έχει βασικούς πολιτικούς άξονες, ρητορική, και ηγετική ομάδα που θα ζήλευε κάθε ακροδεξιό κόμμα.

Από τη στιγμή της συντριπτικής ήττας της, η ΝΔ δεν έχει επίσημα παραδεχθεί την ήττα της και έχει απρεπή και ασεβή συμπεριφορά προς τους θεσμούς και τον λαό. Σε επίπεδο κοινοβουλευτικών συσχετισμών δε μπορεί να κάνει πολλά, όμως σε πολιτικό επίπεδο εμμένει στην αντιπαράθεση με τη γραμμή που ο ελληνικός λαός πρόκρινε: τη σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές και το ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τη διαπλοκή και την ολιγαρχία στο εσωτερικό. Η ηγεσία της ΝΔ μάχεται με νύχια και με δόντια να πείσει ότι η σημερινή κατάσταση είναι μια “αριστερή παρένθεση” η οποία θα κλείσει από μέρα σε μέρα και η ίδια θα αποκτήσει ξανά ρυθμιστικό ρόλο στα πράγματα. Μια καθόλου μικρή λεπτομέρεια είναι ότι προϋπόθεηση για αυτό είναι η ήττα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και η μη εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Ελλάδας στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους.

Μόλις πριν λίγα εικοσιτετράωρα η σαμαρική ΝΔ ψήφισε το κείμενο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) το οποίο είχε δύο βασικούς άξονες: α) καλούσε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να μη γκρεμίσει τα καλά που πέτυχε η ΝΔ του Σαμαρά, β) καλούσε τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ να μην μπουν εμπόδιο -άκουσον, άκουσον- στη βοήθεια που λαμβάνει ο ελληνικός λαός (σημ: προσέξτε τη διατύπωση που αναφέρεται όχι στην Ελλάδα ως οικονομικό/τραπεζικό σύστημα αλλά απευθείας βοήθεια στο λαό).

Είναι φανερό ότι ο Σαμαράς ακόμα και σήμερα κάνει μεγάλη ζημιά στην Ελλάδα και τη ΝΔ, διότι για να σώσει το τομάρι του γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνο πιόνι στην υπηρεσία των ισχυρών ευρωπαϊκών επιτελείων που άρχονται από τη Γερμανία. Κλείνει το μάτι προς όλες τις κατευθύνσεις (εσωτερική ολιγαρχία και διεθνείς παράγοντες) ότι θα κάνει οτιδήποτε για να αποδυναμώσει τη διαπραγματευτική ισχύ της Ελλάδας, αρκεί να του επιτρέψουν να διατηρήσει το ρόλο του αρχη-υπαλλήλου τους.

Ο δε εσωκομματικός διάλογος της ΝΔ είναι κατώτερος των περιστάσεων, έως και γελοίος. Δεν αφορά καν τα θεσμικά κομματικά όργανα αλλά γίνονται μικροπολιτικά σχόλια στα παράθυρα και privé γεύματα επίλεκτων. Κάτι δελφίνοι που μασάν τα λόγια τους, πρώην πρωθυπουργοί που βρίσκονται υπό μόνιμη χειμερία νάρκη έχουν σε εντεταλμένη υπηρεσία σφουγγοκωλάριους να μας ενημερώνουν για τις διαθέσεις τους, και πάει λέγοντας. Στην ουσία, όλοι θα επιθυμούσαν ο Σαμαράς να φύγει από τη μέση, όμως ταυτόχρονα δείχνουν συγκατάβαση και αποδοχή στο ότι με την τροπή που είχαν πάρει τα πράγματα όλα αυτά τα χρόνια η συνταγή Σαμαρά με την ακροδεξιά παρέα του ήταν η μόνη εγγύηση για να διατηρηθούν κυρίαρχοι του παιχνιδιού και -με την στήριξη της Μέρκελ- είναι η μόνη συνταγή που τους κρατάει εντός παιχνιδιού και σήμερα.

Μια διαφορετική τοποθέτηση από τα “δημοκρατικά στελέχη” της ΝΔ θα απαιτούσε από αυτούς να έρθουν αντιμέτωποι με την πραγματικότητα (ακόμα και των αριθμών που αγαπάνε οι τεχνοκράτες) και να απαντήσουν ή να απολογηθούν για τα αποτελέσματα των πολιτικών τους. Για παράδειγμα, ας μας πουν δυο λόγια για τα γραφήματα που ακολουθούν.Γράφημα 1: Σύγκριση του εκτιμώμενου Εθνικού Ακαθάριστου Προϊόντος (ΕΑΠ, GDP) από το μνημονιακό πρόγραμμα που ξεκίνησε το 2010 (μπλε γραμμή) και της ζοφερής πραγματικότητας μέρος της οποίας δείχνει η εξέλιξη του πραγματικού ΑΕΠ (κόκκινη γραμμή). Πηγή: άρθρο του Κρούγκμαν (2015).

Ανάπτυξη Ελλάδας στο Ευρώ, Euro Crisis GDPΓράφημα 2: Η εξέλιξη του ΑΕΠ τα 16 χρόνια της ευρωζώνης. Με απλά λόγια: η Ελλάδα αναπτύχθηκε μόνο κατά περίπου 4%. Πηγή: ΟΟΣΑ

Επειδή κανείς από τους δεξιούς πολιτικάντηδες δε θέλει να ακουμπήσει την ουσία, τα σχόλια τους είναι μικροπολιτικά. Ακόμα και η Ντόρα Μπακογιάννη επιλέγει να γράφει μισόλογα στο twitter, όπως έκανε για την υπογραφή του κειμένου του ΕΛΚ. Όλα αυτά απλά επιβεβαιώνουν ότι, στην παρούσα φάση, ο Σαμαράς και η ομάδα του έχουν το πάνω χέρι στη ΝΔ και κανένας δε θα τολμήσει να τον αμφισβητήσει ανοιχτά πριν τελειώσει ο τρέχων γύρος της διαπραγμάτευσης.

Όμως τώρα είναι που τα συμφέροντα του ελληνικού λαού θα εξυπηρετούνταν από μια πιο συμπαγή εκπροσώπηση προς τα έξω, ανάγκη που θα έβαζε στο τραπέζι την πιθανότητα συνεννόησης με τη ΝΔ για τον ΠτΔ…

Οι διαρροές από τον ΣΥΡΙΖΑ περί υποψηφιότητας Αβραμόπουλου, έχουν σίγουρα και διεμβολιστικό χαρακτήρα προς την ηγεσία Σαμαρά που ποντάρει στο στραπάτσο. Δίνουν όμως και ένα σήμα στο εσωτερικό της ΝΔ, σε όσους θέλουν να ποντάρουν στη θετική κατάληξη, για να γίνουν κάποιες αλλαγές οι οποίες θα τους επιτρέψουν ως ΝΔ να μείνει στο παιχνίδι την επόμενη ημέρα, όχι μιας ήττας αλλά μιας νίκης (ή μη καταστροφικής λύσης τέλος πάντων) για την Ελλάδα. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες εξελίξεις δεν έχουν προκύψει από τον ανύπαρκτο θεσμικά διάλογο στο εσωτερικό της ΝΔ.

Το ιστορικό υψηλό(τερο) του κύρους της φωνής της Αριστεράς

Δεν ξέρω αν έχει γίνει πλήρως αντιληπτό, αλλά αυτή η κυβέρνηση έχει τη χαρά να διαθέτει το ιστορικά υψηλότερο κύρος, αξιοπιστία, και λαϊκή στήριξη που θα μπορούσε να έχει μια κυβέρνηση της Αριστεράς:

  • μιλάμε για ένα κόμμα παλιό αλλά όχι φθαρμένο από την εξουσία, που δεν κυβέρνησε ποτέ, που δε χρειάστηκε να μπει σε παζάρια με το υπάρχον και προϋπάρχον πολιτικό σύστημα για θέσεις ή πολιτικές επιλογές,
  • που διατήρησε σθεναρά μια καθαρή αντιμνημονιακή και φιλολαϊκή πολιτική γραμμή τα χρόνια των μνημονίων και τις πρώτες μέρες διακυβέρνησης δείχνει να θέλει να τιμήσει την ριζοσπαστική του γραμμή (στα δοθέντα πλαίσια πάντα),
  • που διαθέτει ιδιαίτερα νεαρά στελέχη που ήδη απολαμβάνουν μία αναγνώριση από την κοινωνία για την αφιέρωση και ειλικρίνειά τους,
  • που έχει εντελώς νωπή μια ισχυρή εντολή που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης ή στρέβλωσης,
  • που σχημάτισε μια κυβέρνηση με πολλά αναγνωρισμένα εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα ως δείγμα επιτυχημένης κοινωνικής επιστράτευσης,
  • και αυτή η κυβέρνηση κατάφερε να πείσει τον λαό, ιδιαίτερα τους θιγμένους από την οικονομική κρίση, ότι παρότι ρισκάρει για πρώτη φορά μετά από χρόνια το κάνει με σύνεση, με προετοιμασία και σχέδιο και για ένα καλύτερο μέλλον.

Αυτή τη στιγμή οι σφυγμομετρήσεις δείχνουν ότι γύρω στο 45% των πολιτών θα ψήφιζαν τον ΣΥΡΙΖΑ σε ενδεχόμενες νέες εκλογές (βάζω στην άκρη την αναμενόμενη μείωση της αποχής που θα είχαμε σε περίπτωση εκλογών) και 60-70% συμφωνούν με την διαπραγματευτική στρατηγική της κυβέρνησης (δείτε τη δημοσκόπηση της Alco για το Ποντίκι 10/02/2015).

041423575293 061423575297

 

Παρά τη λογική ανησυχία για την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων, στο δρόμο έχουμε δει ως ώρας μόνο μεγάλες διαδηλώσεις υπέρ της κυβέρνησης. Επίσης πρωτάκουστο!

Αυτά τα πράγματα είναι κοσμοϊστορικά, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Διαμορφώνουν, όπως είπαμε ένα ιστορικό υψηλό για την αξιοπιστία, το κύρος και το ειδικό βάρος για μια κυβέρνηση της Αριστεράς. Ένα ιστορικά υψηλότερο για όποια ελληνική κυβέρνηση είχε την τύχη/ατυχία μέχρι σήμερα να διαπραγματεύεται την επιβίωσή και το μέλλον της χώρας με ξένους παράγοντες.

Η δε συγκυρία είναι απόλυτα θετική, διότι τα επιτελεία και το γερμανικό κέντρο τους δείχνουν να έχουν πέσει έξω σε μια σειρά προβλέψεων και εκτιμήσεων για τις εξελίξεις στο ελληνικό ζήτημα και την ελληνική ηγεσία που θα είχαν ως συνομιλητή. Αστοχίες που αυξάνουν την πιθανότητα είτε για συμβιβασμό με καλύτερους όρους για την Ελλάδα, είτε για κακούς χειρισμούς από πλευράς τους οι οποίοι, αν δεν έχουν μόνιμες (ή εξαιρετικά μακροπρόθεσμες) αρνητικές συνέπειες για τη χώρα μας, θα λειτουργήσουν και πάλι προς το συμφέρον μας, καθώς αναπόφευκτα θα αποδυναμώσουν  και θα μεταβάλλουν σε ένα σημαντικό βαθμό τους συσχετισμούς δυνάμεων στον πολιτικό χάρτη της ΕΕ.

Συμπερασματικά, τι φαίνεται ορθότερο;

Ανατρέχοντας στην ιστορία δείχθηκε ότι δεν υπάρχει καμία παράδοση που να δεσμεύει σε οποιοδήποτε βαθμό, ούτε καν ηθικά,  τον ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση με αναφορά στην Αριστερά στο να προτείνει υποψήφιο για ΠτΔ από τη Δεξιά. Η ισχυριζόμενη παράδοση θα πρέπει να λογίζεται ως παράγωγο όσμωσης και σύγκλισης των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, εγχώριας διαπλοκής και συμφερόντων.

Η σαμαρική ΝΔ όντας ένα ακροδεξιό κόμμα με ανάλογες πολιτικές, ηγετική ομάδα, και ρητορική, επενδύει στην ήττα της Ελλάδας στο παιχνίδι της διαπραγμάτευσης.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες εξελίξεις δεν έχουν προκύψει από τον ανύπαρκτο θεσμικά διάλογο στο εσωτερικό της ΝΔ. Κανείς δεν φαίνεται διατεθειμένος να αμφισβητήσει ανοιχτά τον Σαμαρά και τη μνημονιακή γραμμή πριν να έχει διαφανεί που γέρνει οριστικά η πλάστιγγα της διαπραγμάτευσης. Ο Σαμαράς στο μεταξύ ελέγχει απόλυτα το κόμμα και έχει προσωρινά τη στήριξη Μέρκελ και ΕΛΚ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας χρεωθεί να βρει ριζοσπαστικές λύσεις για την επιβίωση και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας, έχει ταυτόχρονα τη χαρά και την ευθύνη να είναι στην κυβέρνηση σε μια ευνοϊκότατη συγκυρία όπου το κύρος, η αξιοπιστία και η στήριξη του λαού σε μία Αριστερής αναφοράς κυβέρνηση βρίσκεται στο ιστορικά υψηλότερο σημείο που θα μπορούσε να βρίσκεται. Μια κυβέρνηση νεαρών ανθρώπων, καταρτισμένων, με καθαρά πολιτικά χέρια που απολαμβάνει τεράστιας στήριξης από το κομμάτι του  ελληνικού λαού που θίχτηκε βάναυσα από την οικονομική κρίση. Μια κυβέρνηση με απόλυτο ηθικό και πολιτικό πλεονέκτημα ενάντια στους αντιπάλους της και τον ξένο παράγοντα!

Για όλους αυτούς τους πολύ σημαντικούς λόγους δεν νοείται με τα σημερινά δεδομένα οποιαδήποτε συνεννόηση με τη Δεξιά για πρόταση υποψηφίου ΠτΔ από τα χωράφια της. Ειδικά μάλιστα αν πρόκειται για στιγματισμένο πρόσωπο που έπαιζε κάποιο ρόλο τα τελευταία χρόνια. Όταν ο κόσμος είναι έξω κατά χιλιάδες και στηρίζει την κυβέρνηση, δε νοείται αυτή να κλείνεται μέσα σε γραφεία και να κάνει συμφωνίες με τους καταστροφείς της χώρας, χωρίς καν εγγυήσεις για τη στάση τους από εδώ και στο εξής. Οι τακτικισμοί τα νταλαβέρια και οι διεμβολισμοί δεν ταιριάζουν σε μία καθαρή κυβέρνηση που έχει ισχύ και ήρθε να παίξει με διαφάνεια και ακεραιότητα.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να μετρήσει τις δυνάμεις της και, χωρίς να αναγάγει το θέμα του ΠτΔ σε κορυφαίο διακινδυνεύοντας άλλα πράγματα (γιατί σίγουρα δεν είναι!), να προσπαθήσει εντάξει το θέμα ΠτΔ στη διαπραγμάτευση της χώρας με τους εταίρους. Η σαμαρική ΝΔ σε αυτή τη φάση συντάσσεται αποδεδειγμένα με το απέναντι στρατόπεδο και δρα ενάντια στα ελληνικά συμφέροντα. Συνεπώς, δεν μπορεί να υπάρχει περιθώριο σύμπνοιας.

Η μόνη αποδεκτή λύση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να να προτείνει ένα ιστορικό πρόσωπο της Αριστεράς για τη θέση του ΠτΔ. Εναλλακτικά, και καλύτερα θα έλεγα, θα μπορούσε να προταθεί μια προοδευτική προσωπικότητα αναγνωρισμένη αλλά όχι απαραίτητα συνδεδεμένη με κομματικούς μηχανισμούς. Ο χώρος του πολιτισμού και των επιστημών έχει αρκετούς αξιόλογους ανθρώπους!

Ας δοθεί, έτσι, σε κάποιους στη Δεξιά-ακορδεξιά η ευκαιρία να επιλέξουν αν θέλουν να βρουν διέξοδο αναγνωρίζοντας επιτέλους την πολιτική ήττα τους στην πραγματική της διάσταση, ή να επιλέξουν μια “ηρωικότερη” έξοδο που θα τους εξαφανίσει ολοκληρωτικά και ανεπιστρεπτί!

Ας έρθει η Δεξιά αντιμέτωπη με την πραγματικότητα και, αν επιλέξει, αντιμέτωπη με τον λαό!

Αυτός κι αν είναι διεμβολισμός: διαφανής, ακέραιος, αξιοπρεπής, ιδεολογικά και πολιτικά ορθός!

Κατηγορία: stigalaria, Ενημέρωση, Ιστορία, Κοινωνία, Πολιτικές Αναλύσεις, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...