Tαινία | Kumare: η αληθινή ιστορία ενός ψεύτικου προφήτη

Kumare

Ο Vikram Gandhi, που πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί, είναι ένας νεαρός Ινδός, που αν και γεννημένος στις ΗΠΑ, είναι μεγαλωμένος σε ινδουιστικό περιβάλλον. Η τήρηση των παραδόσεων και τελετουργικών ήταν για την οικογένεια του σύνδεσμος με τους υπόλοιπους ομοεθνείς, αλλά και μια μορφή “αντισύλληψης” ενάντια στην “απειλή” της αμερικανοποίησης.

Οι εντεινόμενες αναζητήσεις και προβληματισμοί του σχετικά με το θέμα της πίστης δεν τιθασεύονται ούτε καν με τις σπουδές Θεολογίας. Και κάπως έτσι αποφασίζει να γίνει αυτό που αμφισβητεί… ένας ινδουιστής Γκουρού που επιδιώκει να αποκτήσει πιστούς ακόλουθους. Η βασική του όμως διδασκαλία διαφέρει: διδάσκει ότι η δύναμη του ανθρώπου είναι μέσα του και δεν χρειάζεται κανένα ανώτερο διδάσκαλο για να προχωρήσει στη ζωή του. Το θέμα είναι ποιός τον πιστεύει από όσους τον ακούν;;!!

Το Kumare είναι μία σαρκαστική φάρσα γυρισμένη ως documovie (ντοκιμαντέρ γυρισμένο ως ταινία, υπό την έννοια ότι υπάρχει σενάριο αλλά πολλοί συμμετέχοντες είναι απλά ο εαυτός τους αφου δεν γνωρίζουν ότι πρόκειται για ταινία) που μας περιπλανά στον μαγικό κόσμο των σπιριτουαλιστών (spiritualists) και των διαφόρων αυτοεπιβαλλόμενων αναζητητών “ψαγμένου” πνευματικού νοήματος. Οι οποίοι βέβαια καταλήγουν να δοξάζουν το “αυτοσχέδιο κάτι”… το “οτιδήποτε”, αναπαράγοντας -με έναν αστείο εναλλακτισμό είναι η αλήθεια- όλα τα λατρευτικά σύνδρομα τα οποία έχουν εμποτίσει τις ανθρώπινες κοινωνίες από δημιουργίας τους.

Η ταινία στηλιτεύει τη μόδα του σπιριτουαλισμού, η οποία έρχεται μεν από τις ανατολικές αλλά είναι ιδιαίτερα έντονη και στις ανεπτυγμένες χώρες. Φέρνει επίσης στο προσκήνιο και την παράμετρο που αφορά την ανάγκη του ανθρώπου να πιστέψει κάπου. Ακόμα και άνθρωποι οικονομικά άνετοι και με μια κάποια μόρφωση, μπορεί να χαλαρώνουν τις σχέσεις τους με τις παραδοσιακές θρησκείες και τα τελετουργικά τους, όμως, για λόγους που δεν αναλύονται σε μία παράγραφο, επιμένουν να αισθάνονται την ανάγκη να καλύψουν μια παρουσιαζόμενη ως πνευματική τους ανάγκη. Μια ανάγκη, βέβαια, που καταλήγει να είναι -ξανά- μια υπακοή, εξάρτηση, υποδούλωση σε κάτι/κάποιον που θεωρείται ντεφάκτο ανώτερο/ς. Και κάπως έτσι προκύπτουν οι τέλειες προϋποθέσεις για να αποτελέσει ο καθένας από αυτούς τους ανθρώπους ένα καλό υποψήφιο θύμα για τις ορέξεις κάθε τσαρλατάνου.

Καλή θέαση και … +ΜΕΤΑΝΟΗCON+

Παραγωγή: 2011

Κατηγορία: Διάφορα, Πολιτισμός, Χαβαλές
Tags: , , , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...