Ένα σχόλιο για την “ανομία” (+Γιάννη μου να σου πω τη μοίρα σου, να σου πω το ριζικό σου;;)

Με αφορμή το κρεσέντο της κυβέρνησης ενάντια σε ότι ριζοσπαστικό κινείται ενάντια στην πολιτική που επιβάλλουν οι διεθνείς πιστωτές και οι εταίροι της ΕΕ, είτε αυτά είναι τα κινήματα πόλεων, είτε ο συνδικαλισμός είτε ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ (σε όσο φαντάζει ριζοσπαστικός κι επικίνδυνος), είναι χρήσιμο να σημειώσουμε κάποια πράγματα.

Οι εκτυλισσόμενες εξελίξεις είναι ανατριχιαστικές, διότι το σχέδιο της παραπλάνησης του κόσμου σπρώχνει το διάλογο να πέσει τόσο χαμηλά ώστε να αμφισβητούνται τα όποια δράμια μυαλό έχει ο κάθε πολίτης και να προκαλέσει πρωτοφανή σύγχυση. Αν καθίσει σοβαρά κανείς να αναλύσει το επίπεδο των επιχειρημάτων των μαριονετών της κυβέρνησης θα πρέπει ύστερα, μοιραία κι αναπόφευκτα, να αποφασίσει αν αξίζει η συνομιλία με φασίστες, με τσογλάνια και εγκάθετους που “εκπροσωπούν την κοινωνία των πολλών” ή κάποιους άλλους που παριστάνουν την κοινή γνώμη στα πάνελ και ενδιαφέρονται δήθεν να ακούγεται  η αλήθεια.

Αποκορύφωμα της “στροφής στον ποιοτικό διάλογο” η εκπομπή Ανατροπή και το αηδιαστικό θέαμα του φασίστα Δένδια να δίνει παράσταση κατηγορώντας τον καταπιεζόμενο (ημι/μη-)εργαζόμενο λαό για “ανομίες”. Και έχει και συνέχεια την επομένη με την πιο φρέσκια επίθεση εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ για τον βουλευτή Διαμαντόπουλο, χρησιμοποιώντας μάλιστα την χειρότερη ποιότητα προπαγάνδας με συρραφές δηλώσεων και παραπληροφόρηση. Μεθοδεύσεις και τεχνικές που τη σήμερον δεν απαιτούν πάνω από 5′ λεπτά της ώρας να ξεσκεπαστούν, παρόλα αυτά η εξουσία με αυτόν το τρόπο στοχεύει να καλύπτει όλο το χρόνο του δημόσιου διαλόγου… με παπαριές!

Α) Προκαλεί τραγέλαφο και οργή το επιχείρημα της κυβέρνησης περί “κυνηγιού κατά της ανομίας” εννοώντας τις καταλήψεις και ως φαίνεται και τη συνδικαλιστική δράση (βλ. συνέντευξη αξιωματούχου στους NYT). Κι όχι μόνο για το πασιφανές, ότι δηλαδή διυλίζουν το κουνουπάκι και επιδεικνύουν το βαθύ λαρύγγι των μηχανισμών του κράτους για να περάσει η κάμηλος των σοβαρών σκανδάλων και της διαπλοκής τους. Την αλήθεια την γνωρίζουν όλοι: το μεγαλύτερο άνδρο ανομίας και ξεπλύματος της είναι η Βουλή, και απόκοντα πάει η Δικαιοσύνη, το Χρηματιστήριο, τα τραπεζικά ιδρύματα, και τα διάφορα θεσμικά όργανα του κράτους που έχουν μεταβληθεί σε ένα παρακράτος προστασίας της ελίτ. Υπάρχει κι άλλος ένας λόγος να οργίζεται κανείς. Ότι η προπαγάνδα που έχει επιλέξει η κυβέρνηση για να “κάνει παιχνίδι” στην παρούσα συγκυρία κυμαίνεται στο πνεύμα του άκρατου γκεμπελισμού.

Ο φασίστας Δένδιας, και τα επιτελεία με τους πράκτορες συμφερόντων, συνδέουν διάφορα περιθωριακά περιστατικά βίας, όπως τα γκαζάκια ή το καλάσνικοφ κατά των γραφείων της ΝΔ βραδιάτικα, και κάποια πιο σοβαρά όπως ο εκρηκτικός μηχανισμός στο Mall με την “ανομία” που αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση να επικρατεί στην ελληνική κοινωνία. Για την ακρίβεια πρόκειται για το είδος της “ανομίας” (π.χ. τα κινήματα πόλεων, οι τοπικές κινήσεις πολιτών ενάντια στην υποβάθμιση της ζωής τους κ.α) που έχουν ευαισθησία οι εξουσιαστές διότι τους αμφισβητεί, όχι μόνο διαχειριστικά αλλά και ιδεολογικά. Αυτή του τύπου την “ανομία” ουσιαστικά καταδεικνύουν και ως κύριο φταίχτη για την κατάντια της χώρας!

Όμως η αναγωγή περιστατικών που πράττουν οι ελάχιστοι, αυτοί που βάζουν τα γκαζάκια κλπ, σε “ανομία” που απορρέει από την συλλογικοποίηση χιλιάδων ανθρώπων σε διαφορετικές περιοχές και πιθανόν με διαφορετικές προτεραιότητες δράσης, είναι μια ξεκάθαρη φασιστική γενίκευση. Είναι σαν να κλείνει κάποιος τα πανεπιστήμια επειδή μερικοί μεμονωμένοι νεολαίοι είναι εξτρεμιστές. Αυτό το λογικό και πολιτικό σάλτο είναι όμως απαραίτητο ώστε να καταφέρουν να χτυπήσουν διάφορους πυρήνες ανθρώπων που δρουν συλλογικά και δημιουργούν εμπόδια ή έστω αντιδράσεις στην πολιτική εξαθλίωσης του κόσμου.

Το ρεσιτάλ του Δένδια στην εκπομπή του Πρετεντέρη/Μέγκα ήρθε να επιβεβαιώσει και να επεκτείνει την ολοκληρωτική αυτή λογική. Ούτε λίγο ούτε πολύ είπε ότι τα φαινόμενα αυτά “καλλιεργούνται”-“χαϊδεύονται”-“προωθούνται” από την αντιπολίτευση και πιο συγκεκριμένα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι το θέμα η υπεράσπιση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όπως καταλαβαίνει κανείς βάσει της λογικής Δένδια απέχει λίγο το σφράγισμα των καταλήψεων από το σφράγισμα των γραφείων του “Χ” Σύριζα ή όποιου άλλου πολιτικού φορέα η ακόμα και η δίωξη κάποιου ατόμου αν το καθεστώς αποφασίσει να τα συνδέσει αυθαίρετα με βίαιες πράξεις μίας απειροελάχιστης μειοψηφίας.

Ολόκληρα κόμματα που κυβέρνησαν προχωρούσαν συντεταγμένα (τα μέλη τους ήταν φυσικοί αυτουργοί) σε παράνομες/αντισυνταγματικές πράξεις, άλλοτε διαπλεκόμενες συναλλαγές ή κουκουλώματα σκανδάλων τρίτων προσώπων, και ουδέποτε το “σύστημα ΠΑΣΟΚ” ή το “σύστημα ΝΔ” στοχοποιήθηκε πολιτικά με τον τρόπο που γίνεται σήμερα από την κυβέρνηση εναντίων του ΣΥΡΙΖΑ. Με βάση τον Δένδια το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ θα έπρεπε να έχουν κηρυχτεί ήδη εγκληματικές οργανώσεις… Για να μη πούμε ότι η Ελληνική Αστυνομία έπρεπε να διωχθεί ως μαφιόζικο καρτέλ αφού δεν νοείται κομπίνα που να μην έχει μέσα μπάτσους από όλη την ιεραρχία…

Β)  Και ενώ όλα τα σημάδια σε βάζουν σε σκέψεις για τα κέντρα που αποφασίζουν για αυτές τις μικρο-επιθέσεις με γκαζάκια και τη σκοπιμότητά τους, αφού μόνο αρνητικές εξελίξεις δείχνει να δρομολογούν, η χρησιμότητα που βρίσκουν τα περιστατικά αυτά στη φαρέτρα της κυβέρνησης πρέπει να αναλυθεί και από μία ακόμα σκοπιά.

Η συλλογική κατανομή της ευθύνης και της τιμωρίας σε όλη την κοινωνία για τις πράξεις βίας των ελαχίστων ατόμων είναι ιδεολόγημα που εκρέει από την ίδια φασιστική νεοφιλελεύθερη σχολή σκέψης που σε παγκόσμιο και τοπικό επίπεδο συλλογικοποιεί-κοινωνικοποιεί τα ιδιωτικά χρέη των ελαχίστων ολίγαρχών και τα τοποθετεί στις πλάτες των εργαζόμενων και ανέργων. Το γνωστό “τα κέρδη ιδιωτικά, τα χρέη κοινωνικά”.

Αντίστοιχα, λοιπόν, με τα οριζόντια μέτρα λιτότητας για να αντιμετωπιστεί η χρηματοοικονομική κατάρρευση, παρατηρούμε τα επιτελεία να προχωρούν σε επίσης οριζόντια καταστολή και οριζόντιο περιορισμό ελευθεριών και δικαιωμάτων για την καταπολέμηση ενός εσωτερικού εχθρού φαντάσματος. Το οποίο, εκτός από περιθωριακή επίδραση, αφορά μία παραβατικότητα μεμονωμένων ατόμων-ομάδων που αριθμητικά αποτελούν στατιστικό μέγεθος μετά από αρκετά δεκαδικά μηδενικά.

Γ) Όσο για τον Πρετεντέρη, θα του έπρεπε ένα μέλλον όμοιο με ενός γνωστού ρουφιάνου δημοσιογράφου στην Αίγυπτο που πετυχημένα αναφέρει σχολιαστής στο Κουτί της Πανδώρας  [*] .

Δείτε στο 42:20 συμπεριφορά δημοσιογράφου για να καταλάβετε που μπορεί να φτάσουν τέτοια ασπόνδυλα σαν τον Πρετέντερ, όταν κατανοήσουν ότι τρέμει η γη κάτω απ’ τα πόδια τους από την οργή του κόσμου! Αξίζει να το δείτε, ελπίζω να μην αργήσει αυτή η μέρα…

http://www.ert.gr/webtv/net/item/9498-Reportaz-chwris-synora-18-12-2012#.UP58tCdwqyo

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ…

… ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ!!

Κατηγορία: Κοινωνία, Πολιτικές Αναλύσεις, Πολιτική
Tags: , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...