Ασπρόμαυρες εικόνες του σήμερα από το … παρελθόν

Ο Πιγκουίνος κάνει ένα αφιέρωμα στο Μουσείο για το Ναζισμό που βρίσκεται στο Βερολίνο. Παραθέτει φωτογραφικό υλικό που περιγράφει τις συνθήκες της εποχής. Δίνουν μία αίσθηση για τις εξελίξεις που έλαβαν χώρα, κυρίως για το πως ο απλός κόσμος προσδέθηκε στο “τραινάκι του φασισμού” που δεν είχαν ιδέα που μπορούσε να φτάσει.

Και βήμα-βήμα το ακολούθησαν μέχρι το τέλος εκεί που έφτασε… στην χειρότερη καμπή της σύγχρονης ανθρώπινης ιστορίας.

Αξίζει τον κόπο να δείτε το υλικό μαζί με τον σχολιασμό του Πιγκουίνου, δεν θα το αναπαράγουμε εδώ το αφιέρωμά του. Θα παραθέσουμε όμως 2-3 φωτογραφίες.

Γερμανοί συγκεντρωμένοι έξω από κατάστημα Εβραίου το οποίο καταστρέφεται από τις αρχές. Η χαρά είναι έκδηλη.

Οργανωμένες κατασχέσεις από το καθεστώς όπου τα υπάρχοντα Εβραίων στοιβάζονται δημοσίως. Ο κόσμος στέκει ως φιλοθεάμων κοινό με περιέργεια και χαρά να χαζέψει τη διαπόμπευση και την καταστροφή ανθρώπινων ζωών.

Μία ασύλληπτη φωτογραφία. Δε γνωρίζω την ιστορία πίσω από τον άνθρωπο χωρίς “αγκύλωση”, ούτε αν όντως έχει κάποιο ηθελημένο συμβολισμό από μέρους του (δύσκολο να μην έχει πάντως) . Όπως και να έχει όμως, μπορεί να το δει κάποιος ως έμπνευση ενάντια στο “αυτονόητο” της αποκτήνωσης, ενάντια στην “εύκολη” οργή των πολλών τιποτένιων ενάντια σε “εύκολους” στόχους.

Οι συνειρμοί είναι αναπόφευκτοι! Πριν μερικές εβδομάδες τα τάγματα εφόδου έκαναν “πατριωτικές εκκαθαρίσεις” στις λαϊκές αγορές με προεξάρχοντες βουλευτές της ΧΑ. Αντίστοιχα χτυπήματα είχαμε σε οικίες μεταναστών που νόμιμα εργάζονται στη χώρα, με σκοπό την καταστροφή των περιουσιών τους, την τρομοκράτησή και την εκδίωξή τους!

Αξίζει όμως να τονιστεί μία ουσιώδης διαφορά των όσων συσχετίζουμε. Οι Εβραίοι ήταν μέρος της αστικής τάξης, ή ένα μέρος αυτών, της τότε Γερμανικής κοινωνίας. Είχαν περιουσίες, ρόλο στην Γερμανική οικονομία και καθόλου χαμηλή θέση στην κοινωνία. Αυτή η θέση τους είναι που εξαγρίωνε τους “ορίτζιναλ” Γερμανούς και έδινε ταυτόχρονα το πάτημα για να αισθάνονται, κυρίως οι εξαθλιωμένοι εξ αυτών ότι με τον Χίτλερ θα συντελούνταν μία, βίαιη μεν, αλλά δίκαιη κοινωνική αναδιάταξη: η αποκαθήλωση μέρους της μεσαίας και υψηλής κοινωνικής τάξης για να ωφεληθούν οι δυστυχείς γηγενείς. Στη ρητορική του φασισμού βοήθησε πολύ το γεγονός ότι οι στοχοποιημένοι είχαν διακριτά εθνικά χαρακτηριστικά, ήταν Εβραίοι, και εύκολα έγιναν οι φταίχτες για όλα τα δεινά της μεταπολεμικής Γερμανίας.

Αντίθετα, στην σημερινή Ελλάδα οι στοχοποιημένοι μετανάστες (νόμιμα ή παράνομα βρισκόμενοι στη χώρα) δεν καταλαμβάνουν υψηλές κοινωνικές θέσεις, ούτε κατέχουν σημαντικό μέρος του πλούτου μας. Είναι απλά οι φτωχοδιάβολοι εξ Ασίας ή Αφρικής που η βίαιη και άνιση κατανομή του παγκόσμιου πλούτου, που συνδυάζεται με την καταστροφή ολόκληρων περιοχών του πλανήτη, τους εξώθησε στα μέρη μας. Επίσης σημαντικό είναι ότι δεν κατάγονται όλοι από την ίδια χώρα, ούτε καν από ένα σύμπλεγμα γειτονικών χωρών. Μιλάμε για Ασιάτες, Αφρικανούς, Ευρωπαίους γείτονες ή της Β/αν. Ευρώπης.

Αυτά για να μην ξεχνιόμαστε, διότι η σχεδόν εξισωτική συσχέτιση της σημερινής τακτικής αιχμής του νεο-ναζισμού στην Ελλάδα, δηλαδή το μεταναστευτικό που έχει αναχθεί σε Νο1 ζήτημα για αυτούς και όλη η ρητορικής αντλεί έμπνευση και νομιμοποίηση από αυτό, με την αντίστοιχη αιχμή του ναζισμού του 30′-40′ μάλλον ενισχύουν το περιεχόμενο του σύγχρονου φασισμού. Χαρίζουν πόντους στους σημερινούς χαζοφασίστες και νοσταλγούς οι οποίοι είναι καταδικασμένοι να επενδύουν σε έναν παραλογισμό: ότι οι φτωχοδιάβολοι ανυπεράσπιστοι μετανάστες φταίνε για όλα.

Κατηγορία: Αναδημοσιεύσεις, Ιστορία, Κοινωνία
Tags: , , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...