Οι “τραμπούκοι” της ενημέρωσης συκοφαντούν και ακυρώνουν τους πρόσφατους κοινωνικούς αγώνες

his_masters_voice

Από τη Σαλάτα Εποχής

Μετά τους φοιτητές, στους δρόμους είναι οι αγρότες που ζητάνε καλύτερες τιμές για τα προϊόντα τους, αντιδρούν στη συντήρηση του παρασιτικού συστήματος των καρτέλ και τέλος πάντων διεκδικούν καλύτερες συνθήκες ζωής. Η απάντηση της πολιτείας είναι οι “ασπιρίνες” των επιδομάτων-βοηθημάτων τα οποία δίνουν την αίσθηση ότι είναι μια μάζα απο χαρτο-χρήμα το οποίο στοχέυει στο να “μπουκώσει” με την κυριολεκτική έννοια τα στόματα τους ώστε να μη μπορούν να φωνάξουν.

Επίσης η απάντηση για μία ακόμα φορά σε όσους δε συμβιβάζονται έρχεται από τους ανθρωποφύλακες των ΜΑΤ και τα δηλητηριώδη αέρια που εξαπολύουν.

Στο φόντο των πρόσφατων κοινωνικών μαχών δίνεται ακόμα μία μάχη στις τηλεοράσεις και τα MME. Οι δημοσιογράφοι-νταβατζήδες των ανθρώπινων συνειδήσεων, που καθισμένοι στον καναπέ τους κρατάνε τηλεκοντρόλ, έχουν αναλάβει μία δύσκολη αποστολή: να κατασυκοφαντήσουν τους αγώνες αυτούς αλλά και να μας προετοιμάσουν για όσους θα επακολουθήσουν. Ο βασικός άξονας της προπαγάνδας είναι η δήθεν ανυπαρξία επιχειρημάτων των λαϊκών μαζών που αντιδρούν (βίαια ή μή, οργανωμένα ή μή) και πως τελικά -θέλουν να μας πείσουν- ότι όλα αυτά γίνονται ως αντίδραση για την αντίδραση που δε μπορεί να οδηγήσει πουθενά.

Τρανό παράδειγμα ο κ.Πρετεντέρης που στις εκπομπές του, που τιτλοφορούνται με το ειρωνικό ως προς τις δημόσιες τοποθετήσεις του ιδίου “ΑΝΑΤΡΟΠΗ”, εκτός από το να σχολιάζει δημοσκοπήσεις και να μας θυμίζει ότι ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΟΣ είναι ακόμα ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ, αποτελεί βασικό μοχλό προπαγάνδας που έχει καμουφλαριστεί με τη στολή του “κεντρώου” πολιτικά άνκορμαν. Αιχμή φυσικά το δελτίο του ΜEGA που ο Γιάννης μας δίνει γραμμή ως προϊστάμενος ενημέρωσης.

Στη χτεσινή εκπομπή 2/2/2009, όλο το πάνελ είχε βάλει στόχο ένα στέλεχος της νεολαίας του ΣΥΝ και επαναλάμβαναν διαρκώς ερωτήσεις του τύπου: “Είχαν οι μαθητές αιτήματα;”, “Τι αιτήματα είχαν οι φοιτητές, γιατί δεν έχουμε καταλάβει;”, “οι αγροτες δεν είναι παροχημένοι με τις μορφές αυτές αντίδρασης;”, “τι αίτημα έχει ο νέος που πετάει μια πέτρα;”, “Δηλαδή αν καταργηθεί η βάση του 10 θα αλλάξουν όλα;”.

Βέβαια δε μπήκαν στον κόπο να ανατρέψουν την αίσθηση της κοινής γνώμης για την προφανή πραγματικότητα η οποία δε χρειάζεται να διατυπωθεί σε μορφή αιτήματος για να επιβεβαιωθεί. Δείγματα αυτής ης πραγματικότητας: ο εργασιακός μεσαίωνας, η ημιαπασχόληση, η καθόλου απασχόληση, τα πτυχία με αντίκρυσμα 300 ευρώ στην αγορά εργασίας (κυρίως λόγω της κατάστασης που επικρατεί σε αυτή και λιγότερο λόγω της ποιότητάς τους), τη διαθφορά και την καθημερινή κατάχρηση εξουσίας σωμάτων ασφαλείας και πολιτικών προσώπων και κομμάτων. Αυτά δε μπορείς να τα κουκουλώσεις με ΠΑΠΑΡΕΣ!!

Πρώτα από όλα, τα αιτήματα της νεολαίας και της κοινωνίας δεν είναι εύκολο να κωδικοποιηθούν σε ένα-δύο πράγματα τα οποία ταυτόχρονα θα ΑΝΑΧΑΙΤΙΖΟΥΝ της επιθετικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές (με τα γνωστά ΟΧΙ στο τάδε, ΟΧΙ στο άλλο κλπ) και ταυόχρονα θα ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΝ ολοκληρωμένες λύσεις στη βάση των αναγκών και πολιτικών αρχών της. Σε πρόσφατο άρθρο της Γαλαρίας,  για παράδειγμα, αναφέροντας μόνο μερικά από τα τρέχοντα ζητήματα φτάσαμε σε έναν αριθμό κοντά στα είκοσι… και φυσικά κάθε κοινωνική ομάδα έχει και επιμέρους ζητήματα πάλης.

Αν πάλι επιμένει κάποιος να ακούσει ΕΝΑ αίτημα που να δίνει ένα σύνθημα για το τι θέλει μια μεγάλη μερίδα κόσμου πλέον ευτό είναι: ΝΑ ΠΕΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΜΕΣΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ !

Δεύτερον, δε μπορεί μεγαλοδημοσιογράφοι να ισχυρίζονται ότι δε μπορούν να διαβάσουν μια προκύρηξη, μια απόφαση συντονιστικών, συλλόγων εργαζομένων/φοιτητών ή οτιδήποτε άλλο (έστω το ρεπορτάζ των συναδέλφων τους στις εφημερίδες που είναι αρχισυντάκτες και διευθυντές) και να υποστηρίζουν ότι ΔΕΝ έχουν ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ, ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑΝ…

Και φυσικά ο καθένας έχει το δικαίωμα να λέει ότι θέλει, αλλά οι υπόλοιποι καλό είναι να αναλύουμε τι ακριβώς λέγεται και τι προσπαθεί να πετύχει ως αναφορά την κοινή γνώμη. Ιδιαίτερα όταν ο ομιλών μιλά  ως επαγγελματίας και πληρώνεται από μεγαλοεκδότες για να μανιπουλάρει το θυμό του κόσμου για να στηρίξει το φάντασμα της δημοκρατίας του Ελλαδιστάν.

Το Γεγονός που θα πρέπει να μας απασχολεί σχετικά με την πολιτική κατάσταση στη χώρα μας είναι ένα και μόνο ένα: ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΒΓΑΛΕΙ ΑΧΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Ούτε για την αστυνομική βία και τις δολοφονικές ενέργειες μπάτσων που πληρώνει ο έλληνας πολίτης-εργαζόμενος, ούτε για τη διαφθορά, ούτε για την χρηματοδότηση των ΑΕΙ/ΤΕΙ/Σχολείων, ούτε για την ανωτατοποίηση των Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, ούτε για τις τράπεζες, ούτε για την εγκληματική ημιαπασχόληση των 300 ευρώ, ούτε για την πλήρη απασχόληση των 700 ευρώ, ούτε για τις δολοφονικές ενέργειες της εργοδοσίας σε βάρος συνδικαλιστών/τριών, ουτε για του ενοικιαζόμενους εργαζόμενους τους οποίους τους απασχολεί πρακτικά το κράτος σε δημόσιους χώρους και έχει βάλει μεσάζωντες νταβατζήδες ιδιώτες, ούτε, ούτεΟΥΤΕ… !!! Και όλα αυτά ενώ γνωρίζυμε ότι οι αναταράξεις της τόπιας και παγκόσμιοποιημένης οικονομίας θα συνεχίσουν εντονότερες!

Ένας σκεπτόμενος πολίτης λοιπόν κάθεται, τα βάζει κάτω και λέει: “Ρε πούστη μου, έγινε αυτό, έγινε το άλλο, σκοτώθηκε ένα παιδί, παρατρίχα ένα ακόμα από παρακρατικούς, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα όχι μόνο δε λαμβάνουν μεγαλύτερη χρηματοδότηση αλλά βάζουν φοιτητές/μαθητές σιγά-σιγά να πληρώνουν τα βιβλία τους, τα πτυχία πανε περίπατο αφού ο ανταγωνισμός στα τυπικά προσόντα με τους χιλιάδες (αναδρομικά) απόφοιτους των ΚΕΣ θα εκμηδενίσει την αξία των πτυχίων και θα είναι ένας ακόμα μοχλός συμπίεσης των εισοδημάτων των εργαζόμενων, η κατάσταση στην εργασία είναι άθλια…. και ο πρωθυπουργός της χώρας μου τι έχει κάνει για όλα αυτά, τι έχει πει για όλα αυτά;;;; ΤΙΠΟΤΑ, ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ !!“.

Η μάζα της κοινής γνώμης όμως δε μπορεί να κωδικοποιήσει (ούτε καν) έτσι την δεδομένη κατάσταση, απλά γνωρίζει ότι τα πράγματα είναι άσχημα, το νιώθει καθημερινά, φοβάται. Όταν λοιπόν συμβαίνουν γεγονότα στον ενεστώτα, σήμερα , τώρα που μιλάμε, τότε λαμβάνει τα μηνύματα των κοινωνικών ομάδων που αγωνίζονται και συμπορεύεται, συμφωνεί με τα δίκαια των αγώνων αυτών. Όταν όμως το θέμα κλείσει γίνεται έρμαιο της “διαχείρισης” της κατάστασης από τα ΜΜΕ, ήτοι του πρετεντερικού μανιπουλαρίσματος.

Ανοίγει την ΤιΒι λοιπόν, και ακούει μια οργανωμένη επίθεση στους κοινωνικούς αγώνες. Την πιο ύπουλη μάλιστα. Αυτή που δεν διαφωνεί με τους τρόπους δράσης ή τις εκφράσεις ή ακόμα και με επιμέρους ζητήματα, αλλά την επίθεση που προσπαθεί να ακυρώσει εκ βάσης τη κοινωνική χρησιμότητα τέτοιων δράσεων. “Ποια είναι τα αιτήματα;;; Αφού δεν υπάρχουν!! Και όσα υπάρχουν δε λύνεουν κανένα πρόβλημα !!”.

Ακούγοντας αυτά καθημερινά χωρίς να γίνεται διάλογος ουσίας και με τις κοινωνικές ομάδες σε “καταστολή” ο πολίτης μέρα με τη μέρα ξεγελιέται και -γιατί όχι- φτάνει και στο επιθυμητό: την απαξίωση των κοινωνικών μαχών, των απεργιών, των νεολαιίστικων εκδηλώσεων.

Τελικά, αν πείσει τον πολίτη ο κάθε Πρετεντέρης ότι δεν υπάρχουν/υπήρχαν σοβαρά αιτήματα από πλευράς των εξεγερμένων, τότε πολύ απλά θα δικαιολογήσει/καταλάβει γιατί ο Καραμανλής και το σύστημα εξουσίας δε παίρνει/πήρε πρακτικά θέση για τίποτα από αυτά. Γιατί απλά τα ΑΥΤΑ είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ και όσοι βγήκαν σους δρόμους παλεύανε για πράγματα ανύπαρκτα, αναίτια και χωρίς κάτι να έχουν να πουν.

Άρα το μόνο που μπορεί να αναγνωριστεί σε όσους φωνάζουν είναι ότι κάτι δεν πάει καλά (αυτό έλλειπε) αλλά τίποτα παραπάνω. Ε, τότε μπορεί να τα λύσει κι ο ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΟΣ…

ΤΟ  ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΖΕΙΝ  ΕΣΤΙ… ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΕΙΝ !!

Κατηγορία: Κοινωνία, Πολιτική
Tags: , , , , , , , , , , , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...