50.000 εργαζόμενοι νοικιάζονται σε τράπεζες, ΔΕΚΟ, ξενοδοχεία, από 40 “δουλεμπορικές” εταιρείες


ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ

18/01/2009 – από την εφημερίδα “Η Αυγή”

Η ενοικίαση εργαζομένων είναι η πλέον ραγδαία αναπτυσσόμενη μορφή απασχόλησης την τελευταία 20ετία στην Ευρώπη και στην Ελλάδα νομιμοποιήθηκε με τον Νόμο 2956/2001 ο οποίος καθορίζει το καθεστώς λειτουργίας των Εταιρειών Προσωρινής Απασχόλησης. Στο πλαίσιο αυτό σήμερα στην Ελλάδα λειτουργούν περισσότερες από 40 εταιρείες, καθαρά δουλεμπορικού χαρακτήρα, καθώς προσλαμβάνουν με μισθούς πείνας (400 ή 500 ευρώ) ανέργους τους οποίους νοικιάζουν σε τρίτους. Περισσότεροι από 50.000 εργαζόμενοι δουλεύουν σήμερα με καθεστώς υπ-ενοικίασης, ενώ όλες οι εκτιμήσεις κάνουν λόγω για διπλασιασμό των εργαζομένων με αυτό το καθεστώς εντός του 2009, λόγω της οικονομικής κρίσης.

15.000 στην καθαριότητα

Σήμερα με καθεστώς ενοικίασης εργάζονται χιλιάδες εργαζόμενοι στην Εθνική Τράπεζα, η οποία ήταν η πρώτη διδάξασα προχωρώντας με τη μορφή θυγατρικών εταιρειών σε αυτή τη μορφή απασχόλησης από το 2001. Ακολουθούν όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις του λεγόμενου ευρύτερου δημόσιου τομέα, όπως είναι η Ολυμπιακή, ο ΟΤΕ , τα ΕΛΤΑ και βέβαια οι ιδιωτικές τράπεζες, τα σούπερ – μάρκετ, τα φαστ φουντ, βενζινάδικα και τα πολυκαταστήματα. Εκεί όμως που ο δανεισμός εργαζομένων, έχει αρχίσει να αποτελεί πρότυπο εργασιακό καθεστώς είναι τα ξενοδοχεία και οι τουριστικές μονάδες, στις οποίες οι εταιρείες δανείζουν ακόμα και εισαγόμενο (αλλοδαπό) υπό εκπαίδευση προσωπικό!

Στις ΔΕΚΟ το εγχείρημα εκσυγχρονισμού που ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’90 είχε ως αποτέλεσμα διάφορες υπηρεσίες, όπως η καθαριότητα, η φύλαξη κτιρίων και οι εξωτερικές εργασίες, να εκχωρούνται σε δουλεμπορικές εταιρείες οι οποίες με τη σειρά τους δανείζουν προσωπικό σε αυτές τις επιχειρήσεις. Μόνο στην καθαριότητα των κτιρίων των δημοσίων επιχειρήσεων και υπηρεσιών, υπολογίζεται ότι δουλεύει το μεγαλύτερο μέρος από τις 15.000 γυναίκες καθαρίστριες που εργάζονται με καθεστώς δανεισμού.

2.000 στον ΟΤΕ

Δύο θυγατρικές εταιρείες του ΟΤΕ, η Oteplus και η Hellas Com, διαχειρίζονται τους περίπου 2.000 εργαζόμενους που εργάζονται στον Οργανισμό με καθεστώς ενοικίασης. Συγκεκριμένα περίπου 1.600 εργαζόμενοι πλαισιώνουν διοικητικές και τεχνικές υπηρεσίες του Οργανισμού και εργάζονται δίπλα σε υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης, παρέχοντας την ίδια εργασία. Περίπου σε 500 υπολογίζονται οι δανεικοί που εργάζονται στα callcenter του Οργανισμού και στις ειδικές τηλεφωνικές υπηρεσίες 11880, 134 και 121.

3.000 στις τράπεζες

Οι “νοικιασμένοι” στις τράπεζες υπολογίζονται αυτή τη στιγμή σε 3.000 και αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 5% του συνόλου των εργαζόμενων. Πρόκειται για εργαζόμενους που εργάζονται δίπλα σε “κανονικούς” τραπεζοϋπαλλήλους με μισθούς που δεν ξεπερνούν τα 500 – 600 ευρώ, χωρίς ασφαλιστική κάλυψη και αυξήσεις στους μισθούς τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι περισσότεροι από 1.000 “νοικιασμένοι” απολύθηκαν το τελευταίο 6μηνο (μόνο 500 τέτοιες απολύσεις σημειώθηκαν στην Eurobank) γιατί οι εργολαβίες εταιρείες δεν ανανέωσαν τις συμβάσεις τους, καθώς οι τράπεζες ξεκίνησαν από τα μέσα του 2008 όχι απλώς να περιορίζουν τις κινήσεις τους, όπως το άνοιγμα νέων δικτύων και καταστημάτων, αλλά και να ενοποιούν καταστήματα που βρίσκονται στην ίδια ευρύτερη περιοχή.

5.000 “νοικιασμένοι” σε ξενοδοχεία πέντε αστέρων!

Ένας τομέας που ανθεί το καθεστώς ενοικίασης είναι ο τουρισμός. Σύμφωνα με στοιχεία των εργαζομένων στον κλάδο περισσότερες από 15 εταιρείες δανείζουν σε μεγάλες και ακριβές ξενοδοχειακές μονάδες της χώρας …φθηνούς μαγείρους, σερβιτόρους, καμαριέρες, λαντζέρηδες, γκρουμ. Το “νοικιασμένο” προσωπικό με ημερομίσθιο 35-40 ευρώ εργάζεται τους μήνες αιχμής από 12 έως 16 ώρες την ημέρα και με ρεπό κάθε δέκα ημέρες!

.

Δείτε επίσης:

Πότε έχουμε ενοικίαση και πότε εργολαβία (Αυγή)

Όταν το εμπορικό δίκαιο, παρακάμπτει το εργατικό… (Αυγή)

Ένα blog αφιερωμένο στους εργαόμενους αυτής της κατηγορίας:

http://noikiasmenoi-ergazomenoi.blogspot.com/

Κατηγορία: Αναδημοσιεύσεις, Ενημέρωση, Εργασιακά Ζητήματα
Tags: , , .


Σχόλια...

  1. Ο/Η kk είπε και λάλησε:

    Μήπως κύριοι του ΚΚΕ, είναι καιρός πιά να πάρετε την πρωτοβουλία δημιουργίας ενός πανίσχυρου καταναλωτικού συνεταιρισμού, που να διαπραγματεύεται από θέση ισχύος – για τα μέλη του – τις τιμές των καταναλωτικών αγαθών με τους επιχειρηματίες, οι οποίοι θα αρχίσουν να κλείνουν ο ένας μετά τον άλλο τώρα τις επιχειρήσεις τους;

    Ωραία τα παχιά σας λόγια κυρία Παπαρήγα στη συγκέντρωση της 15 Μαϊου στο Πεδίο του Άρεως.

    Συμφωνώ μαζί σας στο «να πληρώσει η πλουτοκρατία». Όμως δεν προτείνετε κάτι πρακτικό. Αφήνετε τους οπαδούς σας με συρρικνωμένους μισθούς, να διαδηλώνουν στο κέντρο της Αθήνας.

    Εκτός από λόγια, γιατί δεν παίρνετε μέτρα;

    Γιατί θέλετε να επαναλάβετε τα ίδια λάθη της μονολιθικότητας και της συνθηματολογικής απραξίας που κάνατε και την περίοδο του 1944-1947, που είχατε τη δύναμη να επιβάλετε τη λύση που θέλατε μέσω των πανίσχυρων συνδικάτων σας και επιμείνατε στη «μάχη εκ παρατάξεως» του Ζαχαριάδη;

    Γιατί δεν δημιουργείτε ένα πανίσχυρο «Καταναλωτικό Συνεταιρισμό του ΚΚΕ» με κάρτα των μελών του που θα εξασφαλίζει – μετά από διαπραγμάτευση από θέση ισχύος του ΚΚΕ με τους επιχειρηματίες – στα μέλη του, δηλαδή όσους Έλληνες πολίτες θελήσουν να γραφτούν, φτηνότερης τιμές ή άτοκες δόσεις σε όλα τα βασικά αγαθά, που κινδυνεύουν να ανέβουν απελπιστικά και να καταστρέψουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό των μισθoσυντήρητων και χαμηλοσυνταξιούχων;

    Ποιος επιχειρηματίας – τώρα που κινδυνεύει να βάλει λουκέτο – θα έλεγε «όχι» σε μια τέτοια δελεαστική πρόταση εκ μέρους του «Καταναλωτικού Συνεταιρισμού του ΚΚΕ», αφού θα προσήλκυε δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες πελάτες, μόνιμα ή έστω και ευκαιριακά μέλη του Καταναλωτικού Συνεταιρισμού;

    Θα μπορούσε έτσι να υλοποιήσει το ΚΚΕ έστω και μέρος του προγράμματός του για «απάντηση του λαού στην πλουτοκρατία».

    Θα έσωζε εκατοντάδες ή και χιλιάδες επιχειρήσεις από το λουκέτο.

    Θα έδινε ελπίδα και λύση στο πρόβλημα των μισθοσυντήρητων που δεν έχουν φωνή (εκτός αν θεωρείτε ότι έχουν «φωνή» σαν και αυτή της διαδήλωσής σας στο Πεδίο του Άρεως – αραία, αραία για να φαινόμαστε καμιά σαρανταρέα όπως έλεγε ο Μακρυγιάννης).

    Μήπως δεν φτάσαμε ακόμα στο χάλι της Αργεντινής (όπως φαίνεται στο βίντεο http://www.larisaportal.gr/diafora/argentina.php) για να πάρετε μια απόφαση προς την κατεύθυνση αυτή με τους «ευέλικτους μηχανισμούς της ολομέλειας της Κεντρικής Επιτροπής και των λοιπών οργάνων του κόμματός σας.

    Η ιστορία του Κ.Κ.Ε. ήταν μια ιστορία αποκλειστικά χαμένων ευκαιριών και λάθων επιλογών κυρία Παπαρήγα. Απλά δεν πρόκειται να το παραδεχτούν και να σας το εισηγηθούν αυτοί που είναι δίπλα σας, που νομίζουν ότι ζούν στο 1918. Αν δεν κουνηθείτε εσείς κυρία Παπαρήγα για να προστατέψετε τον απλό πολίτη που συνθλίβεται οικονομικά, μπορεί να κάνει την κίνηση αυτή κάποιο άλλο κόμμα, όπως το ΛΑÓΣ με τον πανέξυπνο Καρατζαφέρη και σκεφτείτε μετά τι ντροπή (Qué figura, qué figura!)

    Κουνηθείτε κυρία Παπαρήγα (Move your head out of hour arse!).

    ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΕΔΩΣΕ:
    • Παρακαλώ πέστε μου:
    Πώς είναι δυνατόν να μετατραπεί ένας Σύλλογος Συνταξιούχων, λ.χ. ο Σύνδεσμος Συνταξιούχων Διπλωματικών Υπαλλήλων, σε καταναλωτικό Συνεταιρισμό, που να πετυχαίνει είτε άτοκες δόσεις σε αγαθά ή και ειδικές χαμηλές τιμές στα μέλη του;
    Τι διαδικασία ακολουθείται; Τι σχετικά νομικά κείμενα υπάρχουν;
    Με τι επιχειρήματα και με τι δεδομένα μπορεί κανείς να κάνει μια απόλυτα πειστική εισήγηση στο Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου;

    baskin
    Μαΐου 8th, 2010 on 19:59
    Θέτετε ένα σύνθετο και σημαντικό θέμα. Δεν γνωρίζω τα νομικά κείμενα, αλλά πιστεύω ότι οι μηχανισμοί που αναφέρετε δεν χρειάζονται ιδιαίτερη νομική υπόσταση για να λειτουργήσουν.
    Το θέμα είναι κατ’ εμένα η συνειδητοποίηση της ισχύος του καταναλωτή ειδικά όταν συνεταιρίζεται. Πιστεύω ότι απλά χρειάζεται απαγκίστρωση από τον διακοσμητικό ρόλο που έχουν όλοι οι σύλλογοι και απευθείας επαφή και διαπραγμάτευση με τις επιχειρήσεις. Επιβράβευση αυτών των επιχειρήσεων που συμμετέχουν και απομόνωση των καρτέλ με ταυτόχρονη ανάπτυξη καταναλωτικής κουλτούρας.

Σχολιάστε...