Ο Άρης Σπηλιωτόπουλος συμβουλεύεται τα “υπομνήματα” της ΔΑΠ για τη ΝΕΑ ΑΡΧΗ…

showimagephp

Μεγάλες – με το συμπάθειο – οι αλλαγές που αναμένεται να κάνει ο Άρης αφού αφουγγραστεί τους νέους μέσα από
τα “υπομνήματα” της ΔΑΠ !!!


Πολιτική ανοιχτών θυρών στο Υπουργείο, θα τους ακούσει όλους, έτρεμε μπαίνοντας στο Υπουργείο Παιδείας που θεωρεί υπουργείο αιχμής πολιτικά για κάθε κυβέρνηση, είναι μερικά από τα βασικά στοιχεία των όσων είπε στο Μεγάλο Δελτίο του ακόμα πιο Μεγάλου Καναλιού, και όλοι μαζί αρχίσαν να χαμογελούν για τις φωτεινές ημέρες που έρχονται στην νέα εποχή του Άρη  (όχι Βελουχιώτη φυσικά).

Ένα υπουργείο αιχμής, όπως είπε και εμμέσως ο Άρης, δεν αφήνεται και εντελώς στα χέρια ενός υπουργού, αποτελει βασικό τομέα “πολιτικών επιχειρήσεων” για την κυβέρνηση. Αλλά ας πιστέψουμε με όλη την καλή διάθεση ότι κάτι θα προσπαθήσει να αλλάξει τουλάχιστον ως προς το πολεμικό κλίμα που υπάρχει σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, και ας ακούσουμε γιατί κατά ένα στέλεχος της ΔΑΠ, ο νέος υπουργός είναι έτομος να ακούσει τους νέους, τουλάχιστον στα Πανεπιστήμια που ξέρουν και γράφουν Υπομνήματα…

Σε συζήτηση σε ένα περιφερειακό κανάλι της Hπείρου, το ITV, ο νυν πρόεδρος της ΔΑΠ Ιωαννίνων απαντάει στα παρεβρσκόμενα στελέχη νεολαιών-φοιτητικών παρατάξεων ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ (ΠΚΣ, ΠΑΣΠ) οι οποίοι έλεγαν το αυτονόητο: “μετά από 4-5 χρόνια σταθερής πολιτικής με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ένας υπουργός δεν έχει περιθώρια να αλλάξει τίποτα“.

Η απάντηση λοιπόν του συνδικαλιστή της ΔΑΠ ήταν μέσες-άκρες:

Φάνηκε από ην πρώτη στιγμή το ενδιαφέρον του νέου υπουργού διότι μας ειδοποιήσανε από τα κεντρικά της Αθήνας ότι μας ζητείται από τον υπουργό να του αποστείλουμε όλα τα ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΑ ΜΑΣ (σ.σ της ΔΑΠ) που αφορουν όλες τις σχολές του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Και αυτό δείχνει ενδιαφέρον για το τι θέλει η νεολαία“.

Το επόμενο ερώτημα των παρατάξεων της συζήτησης ήταν επίσης αυτονόητο: “αν ήθελε ο υπουρός θα μπορούσε να ερωτήσει με τον ίδο ακριβώς τρόπο τους συλλόγους γαι τις αποφάσεις πλειοψηφίας και για όσα λένε και στηρίζουν με συνέπεια οι φοιτητές στα πανεπιστήμια τα τελευταία 4-5 χρόνια“. Η απάντηση του προέδρου ήταν για μια ακόμα φορά αποστομωτική:

Μα καλά είναι δυνατόν τώρα ο υπουργός να ρωτήσει κάθε σύλλογο, κάθε συνέλευση, να πάρει τις αποφάσεις από κάθε σχολή;;

Βέβαια, κανένας δεν τον ρώτησε γιατί με την ίδια λογική ο υπουργός δεν ζήτησε την κεντρική γραμμή της ΔΑΠ από την Αθήνα και υποτίθεται ότι “ενδιαφέρθηκε” για τα προβλήματα ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΗΣ σχολής μέσα από ότι βλέπει η ΔΑΠ και καταγράφει στα υπομνήματα.

Καθόλου τυχαία στάση

Από την άλλη πλευρά, η στάση και επιλογή Σπηλιωτόπουλου δεν είναι καθόλου τυχαία. Ευθυγραμμίζεται πλήρως με τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης κα ιτων τσατσών της (βλ. Κίρτσο, Αυριανιστές κ.α) περί συνελέυσεις μειοψηφιών, περί κινητοποιήσεις των ολίγων που καθυστερούν την πρόοδο όλης της κοινωνίας. Υπό αυτό το πρίσμα σκέφτεται και πράττει ο υπουργός και αγνοεί τις αποφάσεις των Γ.Σ των Τμημάτων που είναι σε μαζικές κινηματικές διαδικασίες τα τελευταία χρόνια. Πολύ απλά: ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ, ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΑΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΡΟΛΟ ΣΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.

Αν σκεφτεί κάποιος την επιλογή αυτή στην κοινωνική της διάσταση θα διαπιστώσει ότι μετά από ότι έχει γίνει, ιδιαίτερα δε τις τελευταίες εβδομάδες, ο υπουργός μαζί προφανώς με την κυβέρνηση επιλέγει να ενημερωθεί για το τι λέει το κομμάτι της κοινωνίας (αντίστοιχα και των φοιτητών-νεολαίων) το οποίο απείχε πανηγυρικά από οποιαδήποτε εκδήλωση κοινωνικής έκφρασης και αντίδρασης σε όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Πάντα σε συλλογικό επίπεδο μιλάω, γι τη ΔΑΠ ως πολιτική οντότητα) κι όχι μεμονωμένα άτομα που τυχαίνει να είναι στη ΔΑΠ να έτυχε επίσης να πάνε σε μία συγκέντρωση (ας πούμε αυτή με τα “κεράκια” που έγινε σε διάφορες πόλεις). Δεν ακούγεται τραγικό, είναι! Είναι και πολιτικά αισχρό…

Επίσης, πέρα από τα σχήματα και προσχήματα, βγαίνουν και κάποια άλλα συμπεράσματα. Ο Σπηλιωτόπουλους έχει κάνει στέλεχος της ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ κλπ κλπ. Φαίνεται λοιπόν ξεκάθαρα πως η “αρρώστια” των ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΩΝ και της εξωθεσμικής συνδικαλιστικής δράσης μπορεί – κατά τη λογική ΝΔ – όχι μόνο να εκπροσωπήσει ένα σύλλογο φοιτητών και να διοικήσει μέσω αντισυνδικαλιστικών και αντιδημοκρατικών επιλογών το Διοικητικό Συμβούλιο του (πράγμα που γίνεται κατά κόρον στους φοιτητικούς συλλόγους είτε ελέγχονται είτε όχι από τη ΔΑΠ), αλλά μπορεί επίσης να αποτελεί πολιτικό πολιτισμό ακόμα και για έναν Υπουργό της κυβένρησης ΝΔ.

Διάλογος και Υπουργικές αποφάσεις μέσω Υπομνημάτων της πραγματικής μειοψηφίας των ενεργών φοιτητών. Μειοψηφίας σε όλα τα επίπεδα!

Άρη… καλώς σε δεχτήκαμε!

Κατηγορία: Εκπαιδευτικά, Πολιτική
Tags: , , .


Σχόλια...

Σχολιάστε...