09/01/2009: Ημέρα νέας αρχής για το Κίνημα

Σαν σήμερα 18 χρόνια πριν ο αγωνιστής καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας έπεφτε νεκρός από τη δολοφονική επίθεση της ομάδας Καλαμπόκα με φυσικό αυτουργό το ίδιο το πρωτοπαλίκαρο της ομάδας κρούσης. Μιας ομάδας παρακρατικών δολοφόνων που είχαν συστήσει και ήλεγχαν μεγαλοστελέχη της Ν.Δ στην Πάτρα ενώ οι επιθέσεις σχεδιάζονταν με βάση τις ανάγκες της κυβέρνησης Μητσοτάκη για καταστολή των μαθητικών κινητοποιήσεων και όχι μόνο.

Η πολιτική δολοφονία αυτή είναι η μόνη η οποία αντιμετωπίστηκε ως τέτοια από το σύστημα δικαιοσύνης της Ελλάδας (κάτω από τεράστιες λαϊκές πιέσεις βεβαίως) αλλά και συνολικά το πολιτικό σύστημα, πλην προφανώς της “μεγάλης παράταξης της Δεξιάς”. Η μόνη περίπτωση όπου ο δολοφόνος και η πολυμελής συμμορία που τον συνόδευε συνδέθηκε απόλυτα με τον πολιτικό χώρο που τον άνδρωσε ενώ τα κίνητρα αποκαλύφθηκαν ξεκάθαρα πως είχαν να κάνουν με την ανάγκη τρομοκράτησης της νεολαίας και του λαού ώστε να τιθασεύσουν στη νεοφιλελεύθερη επίθεση που επιχειρούσε ο Μητσοτάκης σε εκπαίδευση, εργασία. Δεν ήταν η πράξη ενός αστυνομικού που εκπροσωπούσε το κράτος, όπως συνέβει στις περιπτώσεις Καλτεζά-Γρηγορόπουλου, γεγονός που δεν μετατρέπει σε δεύτερης κατηγορίας τα πολιτικά γεγονότα αυτά, ήταν η δολοφονία ενός αγωνιστή από ένα ετνελώς εξωθεσμικό παράκεντρο εξουσίας.

Είναι θέμα χρόνου, όχι φυσικά υπό τις σημερινές ταραχώδεις συνθήκες, ίσως λίγο αργότερα, να επιχειρηθεί να επαναγραφεί η ιστορία της πολιτικής δολοφονίας του Τεμπονέρα, διότι το σύστημα εξουσίας  αιμοραγεί κάθε φορά που ακούγεται το όνομα Νίκος Τεμπονέρας. Κάθε φορά που συνδέεται με το σήμερα και θυμίζει την ιστορική συνέχεια των προοδευτικών αγώνων των τελευταίων δεκαετιών. Ο Βύρωνας Πολύδωρας ως Υπ.Δημόσιας Τάξης φώναζε από το βήμα της Βουλής πριν λίγους μήνες: “Φτάνει πια με αυτή την ιστορία. Δε μπορώ να ακούω άλλο αυτό το όνομα…“.

ΖΕΙ ΖΕΙ, Ο ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ, ΜΕ ΠΕΤΡΟΥΛΑ-ΛΑΜΠΡΑΚΗ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ…

Αυτές οι λίγες λέξεις κωδικοποιούν απόλυτα, μέσα από τα θύματα, την ιστορική συνέχεια των παρακρατικών δυνάμεων της Δεξιάς που εντεταλμένα επιχειρούν να “πάρουν την κατάσταση πάνω τους” και να υπερνικήσουν τα δίκαια κοινωνικά κινήματα εγκαθιδρύοντας τρόμο, διασπείροντας ψεύδη και χρησιμοποιώντας κάθε δυνατό μέσο για να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους.

Ο Τεμπονέρας, ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, ο Καλτεζάς, οι δεκάδες αλλοδαποί που όταν δεν πολτοποιούνται στα ανοιχτά ναρκοπέδια στα σύνορα “πολτοποιούνται” από την νόμιμη εξουσία και τους μηχανισμούς της, συχνά δολοφονούνται ή “εξαφανίζονται” από Γης, μας επαναφέρουν σε μια κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα όπου υπάρχουν ξεκάθαρες οι διαχωριστικές γραμμές τις οποίες με επιμέλεια προσπαθεί να μουτζουρώσει η προπαγάνδα της ψευτοσυναίνεσης μεταξύ κοινωνίας και χρήματος, εργαζόμενου και εργοδότη, εξουσιαζόμενου και εξουσιαστή. Μια συναίνεση τόσο αισχρή κι ανύπαρκτη…

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΚ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΠΑΝΤΑ!!

Είναι το πλέον εύκολο να στοχοποιήσουμε τον εκάστοτε φυσικό αυτουργό, τον Καλαμπόκα, τον Μελίστα, τον Κορκονέα. Πίσω όμως από αυτά τα θυρία του ζωολογικού μας κήπου κρύβονται οι ιδεολογικοί θυριοδαμαστές τους οι οποίοι είναι ο καθεαυτός κίνδυνος. Είναι η ιδεολογίες του τρόμου που εξυπηρετούν την άρχουσα τάξη.

Αντίστοιχα, πίσω από τα ανθρώπινα σύμβολα των κοινωνικών αγώνων, υπάρχουν τα ανώνυμα θύματα που εξηγούν γιατί έχουμε ανάγκη τα σύμβολα.  Τα πρόσωπα αυτά δεν είναι αντικείμενα εικονολατρίας, δεν είναι η κατάληξη αλλά η αφετηρία της κοινωνικής συναίσθησης και αλληλεγγύης μας.

Αυτοί που θα μας φέρουν στο μυαλό τους 127 νεκρούς εργαζόμενους σε εργατικά ατυχήματα για το 2008, συνανθρώπους μας που δολοφόνησε η ασυδοσία της εργοδοσίας με συνεργό το κράτος. Αυτοί επίσης θα μας φέρουν στο μυαλό τους χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που κακοποιούνται είτε από ένστολους κρατικούς υπάλληλους είτε από μη ένστολους εργοδότες ή “καθαρόαιμους” οπαδούς διαφόρων μισάνθρωπων διαχωρισμών. Θα μας φέρουν στο μυαλό τη νεολαία που πλημμυρίζει τους δρόμους και αντέχει την εκτεταμένη και βίαια καταστολή, ακόμα και τα χημικά όπλα και τις πλαστικές σφαίρες της αστυνομίας!

Η άρχουσα τάξη δε χρειάζεται τη στολή του μπάτσου για να νομιμοποιήσει τις δολοφονίες της. Είτε ως κράτος, είτε ως συνθήκες εργασίας, είτε ως συνθήκες ζωής για τους εργαζόμενους, είτε ως ανεργία για τη νεολαία, είτε ως σύστημα διανομής της πληροφόρησης και της μορφωσης-παιδείας μπορεί να καταστέλει και να δολοφονεί… ζωές και συνειδήσεις!

Αυτή τη νεοφιλελευθερη πραγματικότητα οφείλουμε να αντιπαλέψουμε με ψηλά τα κεφάλια, με δυνατά τα συνθήματα που τραντάζουν το σύστημα.

Ας διαδηλώσουμε μαζικά μαθητές, φοιτητές, δάσκαλοι, εργαζόμενοι. Ας κάνουμε τη σημερινή Παρασκευή ημέρα νέας αφετηρίας των αγώνων μας και όχι κατάληξης των προηγούμενων!

  • Τιμή στον Νίκο Τεμπονέρα και σε όλους τους κοινωνικούς αγωνιστές που θυσιάστηκαν και θυσιάζονται για κοινωνική δικαιοσύνη, ενάντια στην εκμετάλλευση των εργαζομένων, την ελλειματική παιδεία!
  • Ενάντια στην κρατική και παρακρατική καταστολή που στοχεύει στις ελευθερίες του λαού, των εργαζομένων, της νεολαίας.  Απαιτουμε την διερεύνηση των αντισυνταγματικών προληπτικών προσαγωγών. Απαιτούμε τον άμεσο αφοπλισμός των σωμάτων ασφαλείας. Να ξηλωθούν οι νεοφασιστικοί πυρήνες από τα σώματα ασφαλείας.
  • Ενάντια στα κέντρα προβοκατόρικων παρεμβάσεων στις εξελίξεις. Απαιτούμε τη διερεύνηση της υπόθεσης του δολοφονικού πυροβολισμού από αγνώστους ενάντια σε μαθητές στο Περιστέρι που από τύχη δε  τραυμάτισε θανάσιμα τον μαθητή Παπλωματά. Απαιτούμε άμεση διερεύνηση των πολλών περιστατικών “επαγγελματιών” αστυνομικών-κουκουλοφόρων-λοστοφόρων φαινόμενο το οποίο απαγορεύεται ρητά από το Σύνταγμα. Καταγγέλουμε της δολοφονική ενέργεια σε βάρος του αστυνομικού Διαμαντή Ματζουνη και απαιτούμε την πλήρη διελεύκανση της υπόθεσης.
  • Ενάντια στο ρόλο της πλειονότητας των ΜΜΕ στην διαχείριση της κοινωνικής έντασης και της προσπάθειας τους να επενδύσουν σε πολυδοκιμασένα συντηριτικά κοινωνικά ανακλαστικά.
  • Ενάντια στην τρομοκράτηση των εργαζομένων για την περιστολή των δικαιωμάτων τους. Καταγγέλουμε τη δολοφονική επίθεση της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνιεβα (κλάδος καθαρισμού). Απαιτούμε να ξεκινήσουν επιτέλους οι έρευνες για το ξεσκέπασμα των υπαιτίων.
  • Ενάντια στις “ελαστικές” σχέσεις εργασίας που διανέμουν μισθούς πείνας και νομιμοποιούν τις συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα. Ενάντια στην εγκληματικό νόμο Σημίτη περί εινοικιαζόμενων εργαζομένων που καταργεί κάθε εργασιακό δικαίωμα.
  • Ενάντια στην αντι-ασφαλιστική μεταρρύθμιση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
  • Ενάντια στις δυνάμεις που επιβουλεύονται το δημόσιο Πανεπιστήμιο, το δημόσιο Σχολείο και την πρόσβαση όλων των κοινωνικών στρωμμάτων στη μόρφωση.
  • Ενάντια σε όλα τα ΠΑΡΑ-κυκλώματα της διαπλεκόμενης  εξουσίας της νεοφιλελευθερης διαχείρισης (παραπαιδεία, παραοικονομία, παρακράτος, παραδικαστικό, παραεκκλησιαστικό, παραϊατρικό…)
  • Ζητάμε πλήρη εφαρμογή του Συντάγματος. Όχι στις αντισυνταγματικές διασταλτικές ερμηνείες του άρθρου 16 ή τις υποχωρήσεις στις ντιρεκτίβες της Ε.Ε στο όνομα της ελέυθερης αγοράς. Να κλείσουν τα παράνομα και αντισυνταγματικά ΚΕΣ.
  • Ζητάμε πολιτικές που θα φέρουν το δημόσιο Σχολείο και Πανεπιστήμιο στο επίκεντρο της κοινωνίας, θα το στηρίζουν οικονομικά θα το απεμπλέκουν από τα εκπαιδευτικά παραμάγαζα που σήμερα παρασιτούν εις βάρος των παιδιών και της μόρφωσής τους.
  • Ζητάμε πολιτικές που θα προστατεύουν τη νεολαία κατά την εισαγωγή της στην αγορά εργασίας.
  • Ζητάμε ουσιαστική ποινικοποίηση της μαύρης εργασίας. Είναι κακούργημα εις βάρος της κοινωνίας. Τα εργατικά αδικήματα δε μπορεί να εξαργυρώνονται με τα κλεμμένα από τους εργαζόμενους.
  • Ζητάμε απόσυρση όλων των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών νομοσχεδίων των τελευταίων κυβερνήσεων που αμφισβητούν την αξία της εργασίας και την αντικειμενική χρονική μέτρησή της. Ζητάμε νομοθετικές πρωτοβουλίες που θα προστατεύουν και θα φέρνουν σε θέση ισχύος τον εργαζόμενο, τον μόνο πραγματικό παραγωγό του κοινωνικού πλούτου.
  • Τελικά ζητάμε μία συνολικά διαφορετική πολιτική πρωτοβουλία η οποία θα πάει κόντρα στα διαλυτικά και κρισιακά φαινόμενα της ελληνικής κοινωνίας που σήμερα διευρύνουν τις κοινωνικές ανισότητες, γιγαντώνουν τα περιθώρια κέρδους για το μεγάλο Κεφάλαιο των πολυεθνικών, καταστρέφουν ολοκληρωτικά τον κοινωνικό ιστό.
  • Ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και την ισοπέδωση πολιτισμών. Αλληλεγύη στον Παλαιστινιακό λαό.
  • Ενάντια στην πολιτική της διεθνούς τρομοϋστερίας.

.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

ΟΛΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΜΙΑΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΝΤΙΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

Κατηγορία: Εκπαιδευτικά, Κοινωνία, Πολιτική
Tags: , , , , , .


Σχολιάστε...