O chief κι η καμαριέρα: ηθικισμός και άλλα σύγχρονα τέρατα

Η είδηση της σύλληψης του Στρος Καν στην Ν.Υ., επικεφαλής τους ΔΝΤ, για απόπειρα βιασμού κι άλλες σχετιζόμενες κακουργηματικές πράξεις έγινε νούμερο ένα είδηση σε όλο τον κόσμο και τις λεπτομέρειες λίγο-πολύ τις μάθαμε όλοι.

Τα δελτία ειδήσεων επιμένουν να αναφέρονται και στους δύο εμπλεκόμενους, τον Στρος Καν και τη γυναίκα φερόμενο θύμα, με την ιδιότητά τους. Έτσι ο ένας είναι ο επικεφαλής του παγκόσμιου οικονομικού οργανισμού ΔΝΤ κι η άλλη (που το όνομά της απουσιάζει) παραμένει “η καμαριέρα” που τον μηνύει, που τον αναγνωρίζει ως δράστη, που προσέρχεται στο Α.Τ. για να δώσει καταθέσεις.

Η καμαριέρα…

Αυτά γίνανε και στην Ελλάδα με την “συμβασιούχο 35χρονη” στην υπόθεση Ζαχόπουλου. Πολλοί θα βγουν και θα πουν ότι στην Αμερική τουλάχιστον δουλεύει το σύστημα και τολμούν να διώκουν τους βιπς ενώ στην Ελλάδα ο θύτης πολιτικός θα ήταν έξω και η καταγγέλουσα προφυλακισμένη για συκοφαντική δυσφήμηση. Όμως αυτή είναι μόνο η μία όψη του νομίσματος, η προφανής και εύπεπτη από τα πλήθη.

.

Ηθικισμός: το μεγαλύτερο σύγχρονο τέρας που στοιχειώνει τις κοινωνίες

Έχοντας μπει στον επιταχυντή της ιστορίας, λόγω φυσικά των αναδιαρθρώσεων που συντελούνται σε παγκόσμια κλίμακα για την επιβίωση και ανανέωση του υπάρχοντος συστήματος, οι “παρεμβάσεις” που απαιτούνται δε μπορεί να είναι χειρουργικές! Ελλείψει πολιτικού μπαμπούλα (βλ. Σοβ. Ένωση), πλην της θρησκευτικής τρομοκρατίας, η αγαρμποσύνη της βίας που ασκείται δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με κανένα σύστημα αξιών.

Έτσι από τη μία αυτοεπαιρόμαστε για τον ανθρωπισμό μας και την κοινωνική πρόοδό μας, πολλές φορές με μόνο επιχείρημα το αντιπαράδειγμα των πιο καθυστερημένων κοινωνιών λες και αυτές είναι ή μπορεί να αποτελούν το μέτρο σύγκρισης (π.χ. τον μουσουλμανικό νόμο του: έκλεψε χέρι – θα κοπεί χέρι, τις μπούργκες και τον πετροβολισμό των μουσουλμάνων μοιχαλίδων, ή τον ακρωτηριασμό των εξωτερικών γενετικών οργάνων των κοριτσιών στην Αφρική).

Από την άλλη καταστρέφουμε ολόκληρες χώρες όπως το Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Παλαιστίνη, τη Γιουγκοσλαβία κλπ. Δίνουμε δάνεια στις φτωχές χώρες για να τις υποδουλώσουμε και να κλέψουμε ότι πολυτιμότερο έχουν. Επεμβαίνουμε σε χώρες και σκοτώνουμε, με τη σύμφωνη γνώμη του 70% του πληθυσμού, ανθρώπους που έχουμε ανακηρύξει σε μπαμπούλες  (π.χ. δημοσκόπηση στις ΗΠΑ μετά τη δολοφονία του Bin Laden). Βομβαρδίζουμε όλοι εμείς οι δυτικοί, ως παγκοσμιοποιημένος πολιτισμός, τη Λιβύη και τροφοδοτούμε με όπλα τον εμφύλιο πόλεμο τους και ύστερα αφήνουμε να πνίγονται πρόσφυγες στη Μεσόγειο στο δρόμο της φυγής τους από το θάνατο. Μετά μαζεύουμε τους πνιγμένους από το Αιγαίο, αυτούς που υπόκεινται ουσιαστικά σε όλα αυτά που μέσα από την “εξέλιξή” μας αποκηρύσσουμε, τους πετάμε σαν τα ζώα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Αν, δε, καταφέρει κάποιος από αυτούς να φτάσει στην “καρδιά” του πολιτισμού μας, τις πόλεις μας, τους περιμένουν απίστευτες συνθήκες εργασίας ως θυσία στους θεούς της προόδου μας, ενώ στη χειρότερη τους περιλαβαίνουν αγανακτισμένοι φασίστες με ανελέητο κυνηγητό, κάποιοι καταλήγουν και στα γνωστά χαντάκια.

Ακόμα κι εμείς να μη τους πειράξουμε άμεσα ως κράτος, αφήνουμε άλλους να το κάνουν στο όνομα της εύρυθμης ταξικής μας ειρήνης. Αφήνουμε τους νταβαντζήδες ομοεθνείς τους να συστήνουν μαφίες και να τους στρατολογούν στη διακίνηση ανθρώπων και ουσιών, ενίοτε και σε άλλες παραβατικές μικρές ή μεγάλες ενέργειες. Ο “εκπρόσωπός μας”, όμως, ο Έλληνα(ρας)ς ντε που μας εκπροσωπεί στο παιχνίδι της εκμετάλλευσης, βρίσκεται πάντα στην κορυφή κάθε πυραμίδας. Είναι ο ντόπιος μαφιόζος που “εκπολιτίστηκε” κι αυτός και δε θέλει να βάφει τα χέρια του με αίμα, έχει αναλώσιμους με τρεις κι εξήντα. Το αίμα βάφει, άλλωστε, τα σινιέ ρούχα…

Στην περιφέρεια τους ρίχνουμε στην κρεατομηχανή της εκμετάλλευσης: φράουλες και αίμα όπως στην Μανωλάδα Ηλείας που οι σύγχρονοι φεουδάρχες έχουν κάνει σύστημα το βασανισμό προς παραδειγματισμό και συνέτιση.

Μέχρι κάτι να σκαλώσει άσχημα στα παραπάνω και να τους περιλάβει το πολιτισμένο σύστημα σωφρονισμού μας…

Ξέχασα, έχουμε και τους σεξοτουρίστες μας που αναζητούν 10χρονα στην Ασία…

Όλα αυτά και άλλα πολλά κάνουμε και παρατηρώντας τη δημόσια συζήτηση περί νόμιμου και πολιτισμένου διακρίνει ο καθένας την υποκρισία και διπροσωπία. Στην ουσία πρόκειται για μια ηθική λάστιχο φτιαγμένη και ραμμένη στα μέτρα μας: εμείς να γαμάμε και να δέρνουμε για το συμφέρον μας κι οι άλλοι Παναγίες…

.

Η καμαριέρα στο προσκήνιο

Κάπου εκεί έρχεται και η “καμαριέρα” του 5άστερου ξενοδοχείου της Ν.Υ. Σοκ για την είδηση: ο Στρος Καν με χειροπέδες. Όλοι ανάστατοι… γραφεία γεμίζουν με γιάπηδες και αρχίζουν αν αναθεωρούν παγκόσμιους σχεδιασμούς.

Μήπως έχουμε χάσει λίγο τη μπάλα;

Θα το πω ευθέως: αν η καταδίκη Στρος Καν γίνει αυτό που λέμε “λαϊκό αίτημα” του υποτίθεται πολιτισμένου κόσμου, στο όνομα των σημερινών νόμων θα είναι μια πρωτοφανής αποδοχή της διεθνοποιημένης έννομης τάξης του κερδοσκοπικού κεφαλαίου.

Ορίστε, το είπα!

Ο Στρος Καν ως επικεφαλής του IMF μπορεί παντελώς νόμιμα να πηδάει χώρες ολόκληρες. Μπορεί να τρομοκρατεί κοινωνίες, να καταστρέφει ανθρώπους, να κάνει κόσμο να μεταναστεύει για την επιβίωση και να κλέβει τον πλούτο ολόκληρων χωρών ή το λιγότερο… ασφαλιστικών ταμείων. Μπορεί να τζογάρει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων στα χρηματιστήρια, να χρηματοδοτεί χούντες στην Αφρική ή να επιδοτεί την ανάπτυξη χωρών υλοποιούμενη από τις διεθνείς εταιρίες πετρελαίου ή τις εταιρίες υποδομών κ.α. ΟΛΑ ΤΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΩΣ ΝΟΜΙΜΑ βάσει της επικρατούσας παγκοσμιοποιημένης έννομης τάξης των χρηματιστηριακών αγορών. Του δικαιώματος της χρηματοοικονομικής επέκτασης στον χώρο για κερδοσκοπικούς λόγους!

Εκεί όμως που βγαίνουμε από τα ρούχα μας, όμως, εμείς οι αγανακτισμένοι πολιτισμένοι, είναι όταν ο οικονομικός δολοφόνος αυτός στον ελεύθερό του χρόνο από τη ληστεία των λαών για λογαριασμό της παγκόσμιας ελίτ, έχει και σεξουαλικές ορμές που φτάνουν στην απόπειρα βιασμού μίας… καμαριέρας.

Στο κάτω-κάτω της γραφής, πλήρωσε ρε μαλάκα Γάλλε και κανά ευρώ να αγοράσεις μια ντουζίνα, κι αν δε ξέρεις ρώτα τον Μπερλουσκόνι. Όχι να την πέφτεις σα λιγούρης άφραγκος σε ότι κινείται [λινκ]!

Κύριε Στρος Καν μπορείτε να “δερνετε” αλλά όχι και να “γαμάτε”!

(τουλάχιστον τσάμπα)

Πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι ντροπή για τον πολιτισμό μας το να τιμωρούνται οι άνθρωποι της ελίτ βάσει του κοινού ποινικού κώδικα για παραπτώματα που κι ο τελευταίος ανθρωπάκος μπορεί να διαπράξει και να μη διεκδικούμαι να είναι εκτός νόμου μία σειρά αντικοινωνικών κι απάνθρωπων εκμεταλλευτικών κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων.

Είναι πραγματικά κατάντια!

Κι όσο οι κοινωνίες δε παίρνουν μπρος να δουν την αυθαιρεσία του τί ορίζεται ως “ηθικό” και “νόμιμο”, τί είναι αυτό που άκριτα δαιμονοποιείται και για ποίο λόγο, να σταθούν με άλλα λόγια με κριτική διάθεση απέναντι στο κατασταλτικό σύστημα ηθικιστικής τάξης που καθορίζει κι αναπαράγει συνειδήσεις, τόσο θα πηγαίνουμε πιο κάτω στον κατήφορο.

.

Υ.Γ. Είναι γνωστό ότι διάφοροι μεγαλομαφιόζοι πιάστηκαν στα δίχτυα του νόμου όχι για τις καθεαυτό εγκληματικές παράνομες πράξεις τους αλλά για φορολογικούς λόγους. Η διαφορά είναι ότι, ασχέτως με τις σχέσεις τους με το πολιτικό σύστημα, οι Αρχές προσπαθούσαν να βρουν επιβαρυντικά στοιχεία με βάσει το υπάρχον νομικό πλαίσιο εγκλημάτων κατά της ζωής, κατά της διακίνησης ουσιών κλπ. Αντίθετα σήμερα οι Αρχές των κοινωνιών κάνουν μνημόνια και ανοίγουν τόπο για τη δράση των οικονομικών μαφιόζων…