“ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ…”

“…ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΒΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟΥ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΩΝ…”

“…ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ!!”

- Όχι δηλαδή ότι πιστέψαμε ποτέ τον πολιτικό πολτό του ΠΑΣΟΚ αλλά όσο νά ‘ναι κάποιοι πίστεψαν σε αυτά τα λόγια ως μόνη σανίδα σωτηρίας. Ακόμα κι αυτοί όμως είναι με το π.ε.ΠΑ.ΣΟ.Κ. κι όχι με το μ.ε.ΠΑ.ΣΟ.Κ! (σσ. προ και μετά των εκλογών ΠΑ.ΣΟ.Κ.).

- Αλήθεια, όταν ρωτάει η κοινωνία τι θα γίνει με τον ιδιωτικό τομέα και αν πρόκειται να γίνουν και εκεί μεγάλες μειώσεις εισοδήματος των εργαζομένων, γιατί ο Λοβέρδος και η Κατσέλη απαντάνε “οι εταίροι μας δεν μας έχουν ζητήσει ποτέ κάτι τέτοιο??”. Τί είδους απάντηση είναι αυτή η οποία θέτει ως εκπρόσωπο τύπου του διευθυντηρίου της Ε.Ε. παρά εκπρόσωπο του ελληνικού λαού; Η κυβέρνηση υπάρχει; Ή απλά μεταφέρει τα αιτήματα των εταίρων και των αγορών;;

- Μάλιστα, αυτή η κυβέρνηση είναι τόοοοοσο σε σύγκρουση με τα συμφέροντα των αγορών και υπέρ των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων που η τοποθέτησή της αυτή για τον ιδιωτικό τομέα έγινε αμέσως αδιάφορη. Περισσότερο καθησυχαστική ήταν η δήλωση στελεχών φορέων των επιχειρηματιών (ΣΕΒ και σία) περί “σεβασμού της κοινωνικής συνοχής και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας” (ανύπαρκτων πρακτικά για τη μεγάλη μερίδα των εργαζομένων). Τώρα μάλιστα! Κάποιος εκφράζει μία θέση!

- Άρα αφού ούτε οι εταίροι ούτε οι βιομήχανοι ακόμα δεν την έχουν εκφράσει τότε μένει ως εχει το καθεστώς στον ιδιωτικό τομέα… ααα, μέχρι φυσικά κάποιος να εκφράσει τη διάθεση ανατροπής όλων αυτών, δηλαδή απλώς τα συμφέροντά τους οι μεν την πολιτική τους οι δε, και να αποκτήσει “γραμμή” και η κυβέρνηση! Προσεχώς!…

- Τελικά ούτε τα γιαούρτια και το ρεζιλίκι είναι αρκετά για τα μεγαλοστελέχια της ΓΣΕΕ για να βγάλουν μία απεργία της προκοπής! 24 ωρη όταν παλιότερα ήθελαν το 3% αύξηση να το πάνε 5% και βολεύονταν τελικά με το 3.2% μετά από “διαπραγματεύσεις” (τυχαίο παράδειγμα), 24 ωρες τουφεκιές για το ασφαλιστικό και “κορύφωση” με καμια 48 ωρη… τώρα κι άλλες 24 ωρες επαναστάσεις για τα χιλιάδες χαμένα χρήματα από το πορτοφόλι του εργαζόμενου (βενζίνη, ΦΠΑ, πάγωμα μισθών, μείωση επιδομάτων και δώρων κλπ).

- Να μη ξεχάσουμε να πούμε ότι η παρατήρηση που έκανε ο Τσίπρας από το βήμα της βουλής έχει μία βάση… στο μόνο θέμα που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει κάνει βήμα ή βήματα πίσω είναι στο μεταναστευτικό, από το οποίο αφαιρεί διαρκώς διατάξεις με αποτέλεσμα, από σχετικά προωθητικό νομοσχέδιο για την κοινωνία, τελικά να το καθιστά απλή νομικής αποτύπωση της αναπόφευκτης πραγματικότητας: τη νομιμοποίηση δηλαδή των ανθρώπων που πολύ απλά κρύβουμε μέχρι σήμερα κάτω από το χαλί της κοινωνίας!

Σε όλα τα άλλα, η κυβέρνηση δε πάει βήμα πίσω, ούτε στον 14ο μισθό, ούτε στον 13ο αύριο, ούτε στα επιδόματα, ούτε στην αύξηση του ΦΠΑ… ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΗ…

…ως στιγμής, βέβαια, γιατί τα κατακέφαλα έρχονται!

Αναδημοσιεύουμε από: news247.gr και ύστερα σχολιάζουμε!
———————————————————————————————————————-

Το ρητό έχει πλάκα αλλά μάλλον δεν το έχει πει με αυτό τον τρόπο ο Μπίλ ο Γάτες!

Continue Reading »

Όσοι είστε κάτοικοι Αθήνας μη χάσετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε μία άκρως ενδιαφέρουσα ομιλία..

[αναδημοσίευση από το ελληνικό blog της p2p foundation]

Το ερευνητικό πρόγραμμα MIG@NET και το Ίδρυμα p2p σας προσκαλούν στην ομιλία του Michel Bauwens με θέμα:

“P2p Networks and the Production of the Commons”
[Ομότιμα δίκτυα και η παραγωγή κοινών αγαθών]

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Bios, Πειραιώς 84 (χάρτης)

Η ομιλία θα γίνει στα Αγγλικά και θα ακολουθήσει συζήτηση

—————————————————

Καθώς τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά συστήματα μεταμορφώνονται σε κατανεμημένα δίκτυα, μια νέα ανθρώπινη δυναμική αναδύεται που βασίζεται στις σχέσεις ομότιμων (peer to peer (P2P)). Πρόκειται για ένα νεό τρόπο παραγωγής, μία νεά μορφή διακυβέρνησης και μια νέα μορφή κοινής ιδιοκτησίας, διαφορετική από την ατομική ή την κρατική. Τα ομότιμα δίκτυα παράγουν αξία χρήσης μέσω της ελεύθερης συνεργασίας και διευθύνονται από την ίδια την κοινότητα των συμμετεχόντων – παραγωγών και όχι από κάποια εταιρική ιεραρχία. Την εποχή κατά την οποία ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής βάζει σε κίνδυνο τη βιόσφαιρα, η εμφάνιση μιας τέτοιας εναλλακτικής προοπτικής είναι ιδιαίτερα ελκυστική και ανταποκρίνεται στις πολιτιστικές ανάγκες μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού. Η επέκταση των P2P συνοδεύεται  από μια νέα ηθική εργασίας (ηθική των “χάκερ”), νέες πολιτιστικές πρακτικές και ένα νέο πολιτικό και κοινωνικό κίνημα που περιλαμβάνει διαφορετικά αλλά συγγενικά μεταξύ τους κινήματα όπως αυτά του Ελεύθερου λογισμικού, του ελεύθερου η/μ φάσματος, της ανοικτής πρόσβασης, τα κινήματα ενάντια στο copyright και άλλα. Τα ομότιμα δίκτυα προβάλλουν σαν μια νέα εναλλακτική επιλογή παραγωγής και ιδιοκτήσιας και ταυτόχρονα σαν μία νέα μορφή κοινωνικής δύναμης, αυτή των “εργατών της γνώσης”.

μερικές πληροφορίες για τον ομιλητή:

[αναδημοσίευση απο το foldedin.blogspot.com]

Ο Michel Bauwens είναι ένας από τους βασικούς εκφραστές της θεωρίας των ομότιμων δικτύων. Είναι συγγραφέας, ερευνητής και αναλυτής σε θέματα τεχνολογίας, πολιτισμού και επιχειρησιακής καινοτομίας. Είναι ιδρυτής του Foundation for Peer-to-Peer Alternatives και εργάζεται με μία παγκόσμια ομάδα ερευνητών για θέματα ομότιμης παραγωγής, διαχείρισης και ιδιοκτησίας. Είναι συμπαραγώγος του τρίωρου ντοκιμαντέρ Technocalyps με τον Frank Theys, και έχει επιμεληθεί με τον Salvino Salvaggio μία δίτομη έκδοση για την Ανθρωπολογία της Ψηφιακής Κοινωνίας. Είναι συνεργάτης ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Amsterdam και εξωτερικός ειδικός σύμβουλος στην Pontifical Academy of Social Sciences (2008). Αυτό το διάστημα ζει και εργάζεται στην Ταϊλάνδη.

και για να έχετε και ένα δείγμα του τι να περιμένετε ορίστε ένα ενδεικτικό post του στο αγγλικο p2p foundation  blog

“Summary theses on the emergence of the peer to peer civilization and a new political economy“

ένα δείγμα απο το κείμενο και ενα video για να πιάσετε το νόημα:

We need to move from empty and ineffective anti-capitalist rhetoric, to constructive post-capitalist construction. Peer to peer theory, as the attempt to create a theory to understand peer production, governance and property, and the attendant paradigms and value systems of the open/free, participatory, and commons oriented social movements, is in a unique position to marry the priority values of the right, individual freedom, and the priority values of the left, equality. In the peer to peer logic, one is the condition of the other, and cooperative individualism marries equipotentiality and freedom in a context of non-coercion.

The Internet as Playground and Factory – Michel Bauwens from Voices from The Internet as Play on Vimeo.

“Απατεώνες στην Ευρω-οικογένεια” ο τίτλος του γερμανικού περιοδικού Focus (εδώ μπορείτε να δείτε το βίντεο παρουσίασης των θεμάτων του περιοδικού με πρώτο από όλα το “Ελληνικό”).

Εικονιζόμενη η Αφροδίτη της Μήλου με σηκωμένο το μεσαίο δάχτυλο του χεριού της!

“Ανάξιο σχολιασμού” λέει η κυβέρνηση ενώ παράλληλα βάζει διάφορα στελέχη της να φωνασκούν ανεπίσημα και έξω από την “γραμμή” κατά των Γερμανών (βλ. Πάγκαλο κ.α).

Αυτό που πρέπει πέρα από τη μικροπολιτική να μας προβληματίζει, όλους τους λαούς μαζί και έναν έναν χωριστά, είναι το πως παίζεται το παιχνίδι της “ερμηνείας των διαλυτικών φαινομένων της παγκοσμιοποιημένης νεοφιλελεύθερης οικονομίας“ από την προπαγάνδα του συστήματος. Και αυτό δεν είναι άλλο από το διαίρει και βασίλευε.

Continue Reading »

Βρίσκεται παντού, είναι ένας «πολιτικός οργανισμός μασκαρεμένος σε επενδυτική τράπεζα», οι άνθρωποι του οποίου πλαισιώνουν εδώ και περισσότερα από 60 χρόνια τον αμερικανικό κρατικό μηχανισμό.

Στόχος της η αέναη παραγωγή κερδών για την κάλυψη της «μακροχρόνιας απληστίας» του, ενίοτε μέσα από φούσκες και άγρια κερδοσκοπία στις αγορές.

Ο λόγος βέβαια για την Goldman Sachs Continue Reading »

του Γιώργου Δελαστίκ     (Έθνος 11/02/2010)

Στην πολιτική επίθεση εναντίον της χώρας μας που έχει εξαπολύσει η Γερμανία και άλλες δυνάμεις της ΕΕ και στην κερδοσκοπική επίθεση που τη συνοδεύει, χρησιμοποιούνται ένα σωρό προπαγανδιστικοί μύθοι και ανακρίβειες, προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους Ελληνες εργαζόμενους και να παραλύσουν εκ των προτέρων τις όποιες αντιδράσεις τους στα μέτρα στραγγαλιστικής λιτότητας που υποχρέωσαν τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να εξαγγείλει. Επικεντρώνοντας όλη τη συζήτηση στο ύψος του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους, επιχειρείται η παραπλάνηση της ανενημέρωτης κοινής γνώμης.

Χρεοκοπεί άραγε μια χώρα όταν επί σειρά ετών έχει ελλείμματα; Ναι, είναι η απάντηση που προσπαθούν να υποβάλουν. Οχι, είναι η σωστή απάντηση. Σε καμιά περίπτωση δεν αρκούν τα ελλείμματα για να οδηγηθεί μια χώρα σε χρεοκοπία.

Για του λόγου το αληθές, ας δούμε τι γίνεται στις οικονομικές υπερδυνάμεις του πλανήτη – την ευρωζώνη, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία.

Continue Reading »

του ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ (Ελευθεροτυπία 13/02/210)

Ενώ μια πελώρια επικοινωνιακή εκστρατεία έχει ξεκινήσει από την πολιτική ελίτ για να πείσει τα συνήθη θύματα (μισθωτούς, συνταξιούχους κ.λπ.) καθώς και τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα να πληρώσουν για άλλη μια φορά τη κρίση, το «ποτάμι της αγανάκτησης» ήδη ξεχύνεται στους δρόμους μπροστά στον εμπαιγμό των ντόπιων ελίτ, οι οποίες προσπαθούν να μεταφέρουν τις επιπτώσεις των μέτρων που επιβάλλει η υπερεθνική ελίτ ―μέσω της Ε.Ε.― στα λαϊκά στρώματα. Είναι πια κοινή πεποίθηση ότι τα ανακοινωθέντα μέτρα δεν πρόκειται ούτε να συλλάβουν την πελώρια φοροδιαφυγή, ούτε βέβαια να αναγκάσουν τον επαναπατρισμό στη χώρα των 5 δις Ευρώ που ήδη φυγαδεύθηκαν στο εξωτερικό από τις ελίτ και τα προνομιούχα στρώματα τον τελευταίο μήνα, για να προστεθούν στα τουλάχιστον 60 δις. ήδη φυγαδευθέντα![1] Όμως, εάν τα κεφάλαια αυτά, καθώς και η ντόπια μεγάλη περιουσία, μπορούσαν να φορολογηθούν με ένα ανάλογο έκτακτο φόρο περιουσίας ―πράγμα που δεν επιτρέπουν οι ανοικτές αγορές κεφαλαίου― το περίφημο πρόβλημα του Χρέους θα λυνόταν σχεδόν αστραπιαία, χωρίς να επαιτούμε βοήθεια και νέα δάνεια από τις ξένες ελίτ, οι οποίες (με το αζημίωτο βέβαια!) επιβάλλουν επαχθείς όρους που θα πληρώνουν και οι επόμενες γενιές για πολλά χρόνια. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι οι ίδιες ελίτ και προνομιούχα στρώματα δημιούργησαν το Χρέος, και βασικά ωφελήθηκαν από αυτό, όπως δείχνει λ.χ. η πελώρια αύξηση στην ανισοκατανομή εισοδήματος και πλούτου τα τελευταία ιδιαίτερα 30 περίπου χρόνια. Αλλά ας δούμε συνοπτικά, όσο επιτρέπει ο χώρος της στήλης, την επικοινωνιακή μυθολογία και τα πραγματικά αίτια της σημερινής κρίσης.

Continue Reading »

αλλά όταν ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ…

Στο χώρο αυτό έχουμε εκφράσει πάρα πολλές φορές την άποψη ότι η βία η οποία δεν συνδέεται άμεσα με το μαζικό λαϊκό κίνημα συνήθως δεν προκαλεί περισσότερα από την εγρήγορση της κατασταλτικής διαδικασίας από πλευράς εξουσίας.

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι μορφή βίας που από την πλευρά αυτού που την ασκεί προβάλλεται ως αντισυστημική -κυρίως λόγω των στόχων της: των φυσικών, αλλά κατοι ιδεολογικών τους οποίους αναλύουν σε προκηρύξεις- ενώ στην πραγματικότητα η βία αυτή είναι σύμφωνη με τους συστημικούς όρους βιαιότητας που χαρακτηρίζουν τις αντιδράσεις κάθε σύγκρουσης συμφερόντων, ακολουθεί όλες τις αντιδραστικές ζωώδεις νόρμες βίαιης επιβολής των “θέλω” του ταξικά ισχυρότερου, και αρκετές φορές φαίνεται να είναι πλήρως ενσωματωμένη -αν όχι προέκταση- στην συστημική ηθική ρεμβασισμού που βάζει το “μέσο και τον τρόπο” κάτω από τον “σκοπό”.

Τις περισσότερες φορές, αφορμή για τέτοιου είδους αρνητικά σχόλια αποτελούν οι στόχοι παντελώς ανύπαρκτης κοινωνικής σημασίας οι οποίοι επιλέγονται από τις ομάδες αυτές, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται βέβαια και ανθρώπινες ζωές… κυρίως ένστολων μικρομπάτσων.

Στην περίπτωση της επίθεσης κατά της JPMorgan (δείτε την αναδημοσιευμένη είδηση στο τέλος), παρόλο που επιμένουμε στην παραπάνω ανάλυση η οποία συνεχίζει να είναι μία συνεπέστατη θέση προάσπισης των συμφερόντων του όποιου κοινωνικού κινήματος, ο στόχος έχει σίγουρα σημαντικότερο συμβολικό περιεχόμενο. Αντικειμενικά!

Εξού κι ο τίτλος του άρθρου ο οποίος επαναφέρει σε πρώτο πλάνο μαζί με τη συγκεκριμένη επίθεση, τις επιθέσεις του πρόσφατου παρελθόντος για να δείξει ότι υπάρχει τεράστια διαφορά στον κοινωνικό αντίκτυπο που προκαλείται ανάμεσα στο να χτυπάς στο “γάμο του Κουτρούλη” (όπως γίνεται τα τελευταία χρονια), και στο να επιλέγεις στόχους αναγνωρίσιμης πολιτικής σημασίας. Μάλιστα η ομάδα (όποια κι αν είναι) που επέλεξε έναν στόχο όπως τη JPMorgan αυτή τη συγκεκριμένη εποχή, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι ουσιαστικά εκθέτει τη συλλογιστική άλλων ενεργειών (της ίδιας ομάδας ή άλλων που έχουν επιλέξει τέτοιας μορφής παρεμβατική πολιτική στα πράγματα).

Πολύ απλά γιατί αποδεικνύει ότι είναι πολύ “λίγος” ένας μπάτσος της γειτονιάς για να γίνεται ο στόχος σφαιρών και ωμής βίας, ένας μπάτσος που φυλάει ένα α/τ, μία κλούβα των ΜΑΤ, μία τζαμαρία ενός υποκαταστήματος τράπεζας και διάφορα άλλα τέτοια, μπροστά στο τι είναι και τι συμβολίζει η JPMorgan για το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.

από tvxs.gr

Έκρηξη μεγάλης ισχύος σημειώθηκε στις 19:50 στα γραφεία της μεγάλης αμερικανικής επενδυτικής εταιρείας JPMorgan, στην οδό Χάριτος 3 στο Κολωνάκι.

Είχε προηγηθεί προειδοποιητικό τηλεφώνημα στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» και άγνωστος είχε προειδοποιήσει ότι επρόκειτο να εκραγεί βόμβα σε μισή ώρα, όπως και συνέβη.

Η περιοχή αποκλείστηκε από την αστυνομία και γι’ αυτό δεν υπήρξαν τραυματίες.

Ο ωρολογιακός εκρηκτικός μηχανισμός είχε τοποθετηθεί στην είσοδο της εταιρίας, στο δεύτερο όροφο του κτιρίου, όπου προκλήθηκαν σημαντικές ζημιές από την έκρηξη.

Στον τόπο της έκρηξης βρίσκονται πυροτεχνουργοί και αστυνομικοί της Αντιτρομοκρατικές Υπηρεσίας που διεξάγουν έρευνες.